Ηρωίνη: Ο σιωπηλός δολοφόνος χιλιάδων
04/02/2014 10:59
ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΣΧΟΛΙΑ
ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΣΧΟΛΙΟΥ

Ηρωίνη: Ο σιωπηλός δολοφόνος χιλιάδων

Είναι μία ιστορία που η Αμερική γνωρίζει καλά. Η λίστα των νεκρών διασημοτήτων από υπερβολική δόση ηρωίνης είναι μακριά και περιλαμβάνει σταρ όπως ο Ρίβερ Φίνιξ και ο Τζον Μπελούσι. Διασημότητες όπως η Αντζελίνα Τζολί και ο Ρόμπερτ Ντάουνι τζούνιορ έχουν μοιραστεί ανοιχτά τη δοκιμασία τους προτού αλλάξουν τη ζωή τους

Ο Φίλιπ Σέιμουρ Χόφμαν ήταν το τραγικό θύμα μιας παγκόσμιας επιδημίας που εξαπλώνεται σαν φωτιά, γράφει ο Dr. Anand Veeravagu, πρώην σύμβουλος του Λευκού Οίκου και καθηγητής της ιατρικής σχολής του Stanford.


Ο Φίλιπ Σέιμουρ Χόφμαν είχε αναγνωριστεί ευρέως ως ένας από τους πιο ταλαντούχους ηθοποιούς της εποχής μας. Το διεισδυτικό βλέμμα του και η πλούσια φωνή του τον έκαναν πειστικό. Ό,τι πουλούσε, το αγόραζες. Λοιπόν, πώς μπόρεσε κάποιος με τέτοιο ταλέντο, εμπειρία και ευφυΐα να πάρει υπερβολική δόση ηρωίνης; Τα δελτία Τύπου δεν μας λένε αν ήταν μόνος του όταν πέθανε, ή από που πήρε τα ναρκωτικά του. Συγγνώμη για τις άβολες λεπτομέρειες, αλλά δεν πρέπει να τι ξεχνάμε, να τις αποκρύπτουμε ή να τις αγνοούμε. Όχι, αν θέλουμε να βρούμε μια λύση σε αυτή την επιδημία.

Ο Χόφμαν υπέφερε πολύ πριν τον θάνατό του, την 1η Φεβρουαρίου. Κάποτε περιέγραψε πώς, όταν αποφοίτησε από το κολέγιο, προσγειώθηκε στη γρήγορη ζωή της Νέας Υόρκης. Τα ναρκωτικά, το αλκοόλ και ουσιαστικά ό,τι ισοδυναμεί με επικίνδυνες χημικές ενώσεις ήταν όλα στο τραπέζι –οτιδήποτε μπορούσε να βρει.

Αναγνωρίζοντας την καθοδική πορεία του, ο εξαιρετικά έξυπνος και διορατικός Χόφμαν άρχισε την επανένταξη από τα ναρκωτικά και το αλκοόλ στην ηλικία των 22. Φέρεται να ήταν νηφάλιος για 23 χρόνια .... 23 ΧΡΟΝΙΑ. Δοξάζω την αφοσίωσή του, τη δέσμευση και την αποφασιστικότητά του. Αλλά όπως και για κάθε εξαρτημένο, κάθε μέρα είναι ένας αγώνας για την νηφαλιότητα. Το να φτάσεις στο 20ο έτος νηφαλιότητας είναι σίγουρα ένας λόγος για να γιορτάσεις, αλλά στο μυαλό ενός εξαρτημένου δεν είναι διαφορετικό από την πρώτη ώρα που θα σταματήσει τη χρήση. Και έτσι, μετά από πολλά χρόνια νηφαλιότητας, ο Χόφμαν ξαναμπήκε σε κλινική και ολοκλήρωσε ένα 10ήμερο αποτοξίνωσης από τη χρήση ναρκωτικών. Αλλά, όπως ακούσαμε χθες, δεν κράτησε. Μας δίνουν μια φρικιαστική εικόνα του αγαπημένου ηθοποιού, να κείτεται στο μπάνιο του με μια βελόνα στο χέρι. Ο εθισμός είναι ισχυρός, καταστροφικός και ύπουλος - και τον σκότωσε.

Είναι μία ιστορία που η Αμερική γνωρίζει καλά. Η λίστα των νεκρών διασημοτήτων από υπερβολική δόση ηρωίνης είναι μακριά και περιλαμβάνει σταρ όπως ο Ρίβερ Φίνιξ και ο Τζον Μπελούσι. Διασημότητες όπως η Αντζελίνα Τζολί και ο Ρόμπερτ Ντάουνι τζούνιορ έχουν μοιραστεί ανοιχτά τη δοκιμασία τους προτού αλλάξουν τη ζωή τους. Ξεχάστε όμως τα μεγάλα ονόματα για μια στιγμή για να εξετάσουμε την τυπική περίπτωση θανατηφόρας υπερβολικής δόσης ηρωίνης. Πιο συχνά περιλαμβάνει έναν έμπειρο, χρόνιο χρήστη 30 ετών ή μεγαλύτερο, που χρησιμοποιεί καθημερινά. Είναι πιθανότερο να έχει βιώσει πολλαπλές μη θανατηφόρες υπερβολικές δόσεις πριν από την τελική.

Σε πολλές περιπτώσεις, αυτό που προκαλεί έναν απροσδόκητο θάνατο είναι το μίγμα των ουσιών, όπως το αλκοόλ ή τα ηρεμιστικά. Μια εξαίρεση είναι η περιστασιακή υπερβολική δόση που συμβαίνει μετά από μια περίοδο αποχής, όπως η αποτοξίνωση ή η φυλακή. Σε αυτές τις περιπτώσεις, ο χρήστης μπορεί να μην είναι σε θέση να χειριστεί την προηγούμενη τακτική δόση του. Γιατί λοιπόν είναι τόσο εύκολο να πάρει κάποιος υπερβολική δόση; Φαίνεται να συμβαίνει σε πολύ έξυπνους ανθρώπους όλη την ώρα. Δεν είναι σαν να μην έχουν ακούσει τα νέα.
Κατ 'αρχάς, ας ξεκινήσουμε με το τι σημαίνει «υπερβολική δόση». Στην περίπτωση των οπιούχων ναρκωτικών (οπιοειδή), όπως η ηρωίνη, η υπερδοσολογία επιβραδύνει τα σήματα του εγκεφάλου που λένε σε ένα άτομο να συνεχίσει να αναπνέει. Κανονικά, όταν σας παίρνει ο ύπνος, το στέλεχος του εγκεφάλου σας θα αυτοματοποιήσει τη διαδικασία της αναπνοής για να συνεχίσει να κινείται το διάφραγμα σας πάνω-κάτω και να μετακινείται ο αέρας από τους πνεύμονες. Η ηρωίνη μπλοκάρει αυτή την αυτοματοποίηση, έτσι ώστε όταν σας παίρνει ο ύπνος, να σταματά και η αναπνοή.

Κάθε χρόνο, περίπου το 22 τοις εκατό των χρηστών θα βιώσουν μια κατάσταση όπου μπορεί να κοιμηθούν και παραλίγο να μην ξυπνήσουν. Είναι τόσο κοινή κατάσταση, που για κάθε θανατηφόρα υπερβολική δόση υπάρχουν κατ 'εκτίμηση 25 έως 50 παρ' ολίγον μοιραίες καταστάσεις. Τα ναρκωτικά, ιδιαίτερα αυτά που γίνονται στο δρόμο, είναι απρόβλεπτα. Αλλά αυτό συμβαίνει και με τους γιατρούς που χρησιμοποιούν ακριβείς δόσεις και σαφώς καθορισμένη καθαρότητα των ναρκωτικών. Τα οπιοειδή επηρεάζουν διάφορες λειτουργίες του σώματος, σε διαφορετικό βαθμό σε κάθε άτομο. Εκτός από την βελτίωση της ψυχολογικής κατάστασης, υπάρχει ανακούφιση από τον πόνο, αλλά επίσης και ναυτία, δυσκοιλιότητα και επιβράδυνση της αναπνοής. Αυτά γίνονται πιο περίπλοκα καθώς οι άνθρωποι αναπτύσσουν μια «ανοχή» σε κάποιο ναρκωτικό, που σημαίνει ότι χρειάζεται όλο και περισσότερη δόση.

Το πρόβλημα είναι ότι κάθε παρενέργεια έχει τη δική της ανοχή στα άτομα, πράγμα που σημαίνει ότι, αν και κάποιος μπορεί να πάρει περισσότερο ναρκωτικό για να φτιαχτεί, μπορεί να χρειαστεί πραγματικά μια μικρότερη ποσότητα για να επιβραδυνθεί η αναπνοή. Ως εκ τούτου, ακόμη και ένας έμπειρος χρήστης μπορεί να βιώσει το πρόβλημα της επιβράδυνσης της αναπνοής του, πριν είναι σε θέση να επιτύχει το συνηθισμένο «φτιάξιμό» του.

Είναι ενδιαφέρον το γεγονός ότι οι περισσότεροι θάνατοι από υπερβολική δόση συμβαίνουν με την παρουσία άλλων, συνήθως χρηστών. Η διακοπή της αναπνοής έχει γενικά μια σχετικά εύκολη λύση: τοποθετούμε έναν αναπνευστικό σωλήνα και παρέχουμε μηχανική υποστήριξη της αναπνοής μέχρι το φάρμακο να εξασθενήσει. Δηλαδή, η πλειοψηφία αυτών των θανάτων θα μπορούσαν να αποφευχθούν, εάν ο «φίλος» του θύματος αναζητήσει ιατρική βοήθεια. Για το λόγο αυτό, οι νόμοι του Καλού Σαμαρείτη έχουν γίνει για την προστασία των μαρτύρων, όταν καλούν τα επείγοντα για να αναφέρουν υπερβολική δόση. Άλλοι νόμοι έχουν τεθεί σε εφαρμογή για να καταστεί δυνατή η συνταγογράφηση ενός σπιτικού «αντίδοτου» που ονομάζεται ναλοξόνη, σε γνωστούς χρήστες.
Ένα πιο ενοχλητικό πρόβλημα είναι να διαχωρίσεις την απόπειρα αυτοκτονίας από την κατά λάθος υπερδοσολογία. Τα θύματα έχουν τα ίδια δημογραφικά στοιχεία και τους παράγοντες κινδύνου. Περίπου το 14 τοις εκατό του πληθυσμού των ΗΠΑ βιώνει σκέψεις αυτοκτονίας κάποια στιγμή στη ζωή τους και 5 τοις εκατό έχει προσπαθήσει πραγματικά. Ποια είναι τα στατιστικά σε έναν εξαρτημένο από την ηρωίνη; Ορισμένες μελέτες δείχνουν ότι οι χρήστες ναρκωτικών έχουν έξι φορές περισσότερες πιθανότητες να αποπειραθούν αυτοκτονία κάποια στιγμή στη ζωή τους. Σκόπιμαήόχι, τοαποτέλεσμαείναιτοίδιο.

Παγκόσμια μάστιγα

Η Αμερική έχει πολεμήσει με αυτόν τον σιωπηλό δολοφόνο επί δεκαετίες. Χρόνο με το χρόνο, τα παιδιά μας πέφτουν θύματα της ηρωίνης. Οι πολιτείες σε όλη τη χώρα αναφέρουν υψηλότατα ποσοστά τοξικομανίας, υπερβολικής δόσης και θανάτων. Οι κοινωνικές επιπτώσεις είναι τεράστιες. Ζωές καταστρέφονται όπου κι αν κοιτάξεις. Υπάρχουν πάνω από 38.000 θάνατοι από υπερβολική δόση ναρκωτικών ανά έτος στις Ηνωμένες Πολιτείες, το 75 τοις εκατό των οποίων σχετίζονται με τα οπιοειδή. Και δεν είμαστε οι μόνοι που βιώνουμε την τραγωδία. Και οι Ευρωπαίοι υποφέρουν. Η υπερδοσολογία οπιοειδών ευθύνεται για περίπου 6.500 θανάτους ετησίως στην Ευρωπαϊκή Ένωση και αναφέρθηκε πρόσφατα ως η νούμερο ένα αιτία αποτρέψιμων θανάτων μεταξύ των νεαρών ανδρών στην Ισπανία.

Γιατί συμβαίνει αυτό; Η αγορά είναι γρήγορη και περίπλοκη. Σκεφτείτε ότι η πώληση των συνταγογραφούμενων φαρμάκων, όπως η οξυκωδόνη, έχει αυξηθεί κατά 300 τοις εκατό κατά την τελευταία δεκαετία , παράλληλα με μια αύξηση 20 τοις εκατό σε κατάχρηση και 124 τοις εκατό αύξηση σε θανατηφόρες υπερβολικές δόσεις. Τα στοιχεία αυτά περιλαμβάνουν προηγούμενους χρήστες ηρωίνης που πλέον κάνουν κατάχρηση συνταγογραφούμενων φαρμάκων και επιπλέον ηλικιωμένους ασθενείς με χρόνιους πόνους και οι αριθμοί πράγματι υπερβαίνουν εκείνους για την ηρωίνη και την κοκαΐνη μαζί.

Οι τάσεις αυτές χρησιμοποιούν τη διεθνή δυναμική της αγοράς των ναρκωτικών. Η αγορά ηρωίνης των ΗΠΑ άρχισε να αλλάζει στη δεκαετία του 1990, καθώς νεότερες πηγές άρχισαν να ανταγωνίζονται με τις παλαιότερες, λιγότερο καθαρές μορφές του θανατηφόρου φαρμάκου. Οι αλλαγές στην καθαρότητα θεωρούνταν ότι συνέβαλαν σε αύξηση της υπερβολικής δόσης ηρωίνης και των λοιμώξεων κατά τη διάρκεια εκείνης της δεκαετίας.

Αυτή τη στιγμή στον κόσμο της ηρωίνης, οι τιμές ποικίλλουν, λόγω της καθαρότητας και των κινδύνων που προκύπτουν από τους διανομείς, αλλά ο μέσος όρος είναι περίπου 400 δολάρια ανά γραμμάριο, με 25 τοις εκατό καθαρότητα. Συνήθως πωλείται σε σακουλάκια των 10 δολαρίων. Η διακίνηση είναι περίπλοκη και η πρώτη ύλη υπόκειται σε «τροποποίηση». Την περασμένη εβδομάδα, στο δυτικό τμήμα της Πενσυλβάνια, 22 άνθρωποι έχασαν τη ζωή τους λόγω υπερβολικής δόσης, καθώς στα σακουλάκια αναμίχθηκε ένα ναρκωτικό συνταγογραφούμενο, η φαιντανύλη - φάρμακο 10 έως 100 φορές ισχυρότερο από τη μορφίνη. Τα ναρκωτικά γίνονται όλο και πιο ισχυρά με συνταγογραφούμενα παυσίπονα που χρησιμοποιούνται για να ενισχύσουν και να παρατείνουν την επιβλαβή ευχαρίστηση.

Μόνο τον τελευταίο μήνα, το Μέριλαντ, το Βερμόντ, η Νέας Υόρκης, ακόμα και η Φλόριντα ανέφεραν έναν άνευ προηγουμένου αριθμό θανάτων. Εξαπλώνεται σαν φωτιά. Το Εθνικό Ινστιτούτο για την Κατάχρηση Ναρκωτικών εξακολουθεί να επεξεργάζεται τους αριθμούς, αλλά από ό,τι έχουμε δει, αυτή θα μπορούσε να είναι η χειρότερη χρονιά.

Πριν από αρκετές εβδομάδες, το Ανώτατο Δικαστήριο έκρινε ομόφωνα ότι ένας έμπορος ηρωίνης δεν μπορεί να θεωρηθεί υπεύθυνος για τον θάνατο του πελάτη. Αλήθεια; Ακόμη και όταν ο έμπορος φορτώνει τα σακουλάκια με φαιντανύλη και προκαλεί υπερβολική δόση σε 22 άτομα στην Πενσυλβάνια; Αναζήτησαν οι αρχές τον έμπορο του Χόφμαν αφού δεν μπορεί να θεωρηθεί υπεύθυνος; Οι εθνικές πρωτοβουλίες σχετικά με την κατάχρηση ναρκωτικών ξεκίνησαν με τον Ρίτσαρντ Νίξον, όταν χαρακτήρισε την κατάχρηση ναρκωτικών «Νούμερο ένα δημόσιο κίνδυνο». Η συζήτηση έκτοτε έχει πολιτικοποιηθεί από κάθε οπτική γωνία. Δεν ακούς τις ίδιες δυνατές φωνές για την νομιμοποίηση της ηρωίνης, όπως με τη χρήση μαριχουάνας, αλλά υπάρχουν ηθικές συζητήσεις σχετικά με τις ατομικές ελευθερίες, την πρόληψη της βίας και τη βελτίωση των κινδύνων στην υγεία των χρηστών, κυρίως όσον αφορά την καθαρότητα των ναρκωτικών και την μολυσμένη κοινή χρήση βελόνων. Υπάρχουν υποστηρικτές της αποποινικοποίησης, που προσπαθούν να απομακρύνουν το στίγμα που συνδέεται με τον εθισμό. Η σημερινή επικρατούσα άποψη που υιοθετήθηκε από το Γραφείο Εθνικής Πολιτικής Ελέγχου Ναρκωτικών είναι ότι η τοξικομανία είναι μια ασθένεια που μπορεί να προληφθεί με επιτυχία και θεραπεύεται.

Εν τω μεταξύ, θρηνούμε την απώλεια μιας ιδιοφυίας. Μια οικογένεια κλονίζεται από απίστευτη θλίψη. Αν ψάξεις την αιτία, ακολουθείς ένα πνευματικό μονοπάτι που περνά από την προσωπική τραγωδία, την εκμετάλλευση από έναν άγνωστο έμπορο ναρκωτικών, τις χαμένες ευκαιρίες από φίλους και αγαπημένους, ένα αμείλικτο διεθνές εμπορικό δίκτυο και μια παγκόσμια επιδημία που αφαιρεί αμέτρητες ζωές. Παρά το γεγονός ότι δεν χρησιμοποιούμε πλέον τον όρο «πόλεμος», στο ευρύτερο πλαίσιο ο Χόφμαν είναι απλώς άλλο ένα θύμα.

thedailybeast.com

ΣΧΟΛΙΑ

Δεν υπάρχουν σχόλια στο άρθρο! Γράψτε το πρώτο σχόλιο!

ΑΠΟΣΤΟΛΗ ΣΧΟΛΙΟΥ

Τα δεδομένα σας είναι ασφαλή! H διεύθυνση email δε θα δημοσιευθεί. Τα στοιχεία θα χρησιμοποιηθούν αποκλειστικά για τη δυνατότητα σχολιασμού στο antinews.gr .

Tα πεδία με αστερίσκο (*) είναι υποχρεωτικά.