#_CRON_JOB_#
#_CRON_JOB_#
18/02/2010 11:03
ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΣΧΟΛΙΟΥ

Εξολοθρευτής - Η Σωτηρία



Ηθοποιοί: Christian Bale, Sam Worthington, Anton Yelchin, Moon Bloodgood, Helena Bonham Carter, Bryce Dallas Howard

Σενάριο: John Brancato, Michael Ferris, Jonathan Nolan, Anthony E. Zuiker

Σκηνοθεσία: Joseph McGinty Mitchell (McG)

Είδος: περιπέτεια (επιστημονικής φαντασίας)

Διάρκεια: 114’

 Λοιπόν, ας αρχίσουμε με τα βασικά. Η ταινία λέγεται Εξολοθρευτής-H Σωτηρία επειδή είναι γεμάτη με μεγάλα ρομπότ που εξολοθρεύουν ανθρώπους και με ανθρώπους που προσπαθούν να γλιτώσουν από αυτά. Αν αυτό που μόλις διαβάσατε σας φαίνεται απαράδεκτο για θέμα ταινίας ή κατάλληλο μόνο για εφήβους τότε μη συνεχίσετε το διάβασμα. Οι υπόλοιποι και ιδίως όσοι βλέπετε ταινίες για να χαλαρώσετε και να διασκεδάσετε, μάθετε ότι το συγκεκριμένο έργο είναι από τις καλύτερες επιλογές που μπορείτε να κάνετε αυτόν τον καιρό. Η κεντρική ιδέα αφορά τον αγώνα του Τζων Κόννορ (Κρίστιαν Μπέιλ) στο έτος 2018 να κρατήσει ζωντανή την αντίσταση των ανθρώπων ενάντια στις στρατιές μηχανικών εξολοθρευτών του υπερυπολογιστή Skynet και την αναπάντεχη βοήθεια που δέχεται από έναν άγνωστο, τον Μάρκους Ράιτ (Σαμ Γουόρθινγκτον).

 Επειδή κάποιοι ίσως να μην έχετε ιδέα τι είναι ο Σκάινετ, η αντίσταση, κ.λ.π., ορίστε ένα σύντομο μάθημα ιστορίας: λίγο μετά το 2000, ο αμερικανικός στρατός είχε τη φαεινή ιδέα να συνδέσει όλα τα οπλικά του συστήματα με έναν υπολογιστή, τον Σκάινετ, για να τα συντονίζει καλύτερα. Ο Σκάινετ όμως είχε μια ιδιαιτερότητα, δεν ήταν απλά πολύ εξελιγμένος αλλά διέθετε τεχνητή νοημοσύνη. Όταν λοιπόν τον ενεργοποίησαν, πέρα από κάθε πρόβλεψη, απέκτησε κάτι σαν αυτοσυνειδησία και, θεωρώντας τους ανθρώπους ως πιθανή απειλή για την ύπαρξή του, αποφάσισε να τους εξαφανίσει από το πρόσωπο της Γης. Έτσι, προκάλεσε ένα πυρηνικό ολοκαύτωμα που έγινε γνωστό ως η Μέρα της Κρίσεως. Στη συνέχεια άρχισε να κατασκευάζει στρατιές ρομπότ με ένα και μοναδικό σκοπό: να βρουν και να σκοτώσουν κάθε επιζήσαντα. Οι άνθρωποι βρέθηκαν σε δεινή θέση σε όλο τον κόσμο (εμείς βλέπουμε μόνο τι συμβαίνει στις ΗΠΑ), ωστόσο μόλις συνήλθαν κάπως από την καταστροφή, άρχισαν να ανασυντάσσονται και να οργανώνουν ομάδες άμυνας. Ένας ανάμεσά τους, ο Τζων Κόννορ, ξεχώρισε για την ηγετική του ικανότητα και έγινε σύμβολο της αντίστασης.

 Τα παραπάνω γεγονότα έχουν συμβεί πριν το Σωτηρία και αποτελούν το πλαίσιο αναφοράς του. Θα δείτε τον Κόννορ να καθοδηγεί την ομάδα του όσο καλύτερα μπορεί συγχρονίζοντας ταυτόχρονα τις ενέργειές του με αυτές του αρχηγείου της αντίστασης, που σχεδιάζει ένα σαρωτικό χτύπημα κατά του Σκάινετ. Όμως, το Salvation αντί να περιστρέφεται αποκλειστικά γύρω από τον Κόννορ έχει δύο πρωταγωνιστές. Ο δεύτερος είναι ο Μάρκους Ράιτ, ένας φαινομενικά απλός πολίτης με βεβαρυμένο παρελθόν, ο οποίος λίγο καιρό πριν τη Μέρα της Κρίσεως, και ενώ επρόκειτο να εκτελεστεί για τα εγκλήματά του, συμφώνησε να λάβει μέρος σε ένα απόρρητο ιατρικό πρόγραμμα. Τα χρόνια πέρασαν μέχρι που φτάσαμε στο έτος 2018. Τότε, άξαφνα, ο Μάρκους εμφανίζεται ζωντανός σε ένα εργαστήριο στη μέση του πουθενά, με το τελευταίο πράγμα στο νου του να είναι η μεταφορά του στο θάλαμο εκτέλεσης της φυλακής. Αποφασίζει λοιπόν να μάθει τι του συνέβη κι έτσι, άθελά του, η αναζήτησή του διαπλέκεται με τον αγώνα του Κόννορ.

 Το εγχείρημα με τους δύο πρωταγωνιστές είναι τελείως ασυνήθιστο, ριψοκίνδυνο και, ευτυχώς, πετυχημένο. Μάλιστα αυτό είναι που ανεβάζει την ιστορία και την κάνει κάτι παραπάνω από μια σειρά μαχών μεταξύ ανθρώπων και μηχανών. Βέβαια, για να ακριβολογώ απόλυτα, ο πρωταγωνιστής είναι ο Κόννορ, όμως ο Μάρκους έχει τόσο σημαντικό ρόλο σε διάρκεια και σε συμμετοχή στην εξέλιξη της πλοκής και σηκώνει μόνος του τόσο μεγάλο μέρος της δράσης που το έργο ουσιαστικά έχει δύο κύρια πρόσωπα κι όχι ένα. Υπάρχουν και κάποιοι άλλοι χαρακτήρες σημαντικοί για την υπόθεση, ο Κάιλ Ριζ (Άντον Γιέλτσιν), τον οποίο ο Κόννορ προσπαθεί να σώσει, και η Μπλερ (Μουν Μπλάντγκουντ), μια πιλότος της αντίστασης, που κι αυτή θα βοηθήσει πολύ.

 Συνήθως όταν μπλέκουν πολλά άτομα στη συγγραφή ενός σεναρίου γίνεται μπάχαλο και το τελικό αποτέλεσμα είναι κακό. Όμως στο Salvation το σενάριο καταφέρνει να πάρει δυο ιστορίες, του Κόννορ και του Μάρκους, να τις προχωρήσει την καθεμία χωριστά και μετά να τις συνενώσει στο κατάλληλο σημείο. Φυσικά μην περιμένετε μακροσκελείς διαλόγους, χαρακτήρες που συναρπάζουν με την απροσδιοριστία τους, φιλοσοφικά διλήμματα περί της ανθρώπινης φύσης, κ.λ.π. Όποιος βλέπει τον Εξολοθρευτή το κάνει γιατί θέλει να απολαύσει δράση και η παρούσα ταινία την προσφέρει με το παραπάνω. Το Salvation είναι γεμάτο με τις μάχες που δίνουν ο Μάρκους και ο Κόννορ ενάντια στα φονικά ρομπότ και παραμένει μέχρι τέλους ελαφρύ αλλά με γρήγορο και καθηλωτικό ρυθμό. Μάλιστα, μετά τα μισά το ενδιαφέρον μου αυξήθηκε γιατί συναντήθηκαν δυο χαρακτήρες οι οποίοι έδεσαν πολύ καλά μεταξύ τους.

 Μια και μιλάμε για περιπέτεια επιστημονικής φαντασίας, η σκηνοθεσία έχει πολύ μεγάλη σημασία. Ευτυχώς ο McG (μα τι όνομα είναι αυτό;) τα κατάφερε περίφημα. Απέδωσε ρεαλιστικά τα μέρη όπου εξελίσσεται η ιστορία (καταφύγια των ανταρτών, βάση του Σκάινετ, ισοπεδωμένα κτίρια, κ.ά.). και πραγματοποίησε όλες τις σκηνές μάχης και καταδίωξης με λεπτομέρεια, ανοιχτά πλάνα και μπόλικα εφέ (να ‘ναι καλά και όσοι δούλεψαν στο σχετικό τομέα). Αυτό που μου άρεσε ιδιαίτερα ήταν η ποιότητα των μαχών. Ο Μάρκους και ο Κόννορ αντιμετωπίζουν κάμποσα είδη Εξολοθρευτών, ο καθένας με το δικό του στυλ σχεδίασης, σε μέρη όπως ερήμους, γέφυρες και κατεστραμμένες μεγαλουπόλεις και γλιτώνουν χρησιμοποιώντας όχι μόνο τα όπλα τους αλλά και την εφευρετικότητά τους. Είχα καιρό να δω μια περιπέτεια όπου οι σεναριογράφοι έγραψαν έξυπνες μάχες και ο σκηνοθέτης τις υλοποίησε άριστα. Επιπλέον, η δράση είναι ξέφρενη κι εκρηκτική χωρίς να γίνεται απίστευτη. Κινείται δηλαδή πάντα μέσα σε κάποιο πλαίσιο αληθοφάνειας (λαμβάνοντας φυσικά υπόψη ότι το αληθοφανές του Salvation διαφέρει π.χ. από αυτό του Στρατιώτη Ράιαν) κι έτσι η ταινία αποφεύγει την παγίδα να καταλήξει σε ένα πανηγύρι εκρήξεων και αλλεπάλληλων απίθανων καταστάσεων.

 Συνεχίζοντας με τους χαρακτήρες, στον Εξολοθρευτή κατέληξα σε κάτι που υποψιαζόμουν από πριν. Ο Κρίστιαν Μπέιλ είναι υπερτιμημένος. Όχι ότι δεν είναι καλός στο ρόλο του ή ότι δεν προσπαθεί. Απλά δεν καταφέρνει να προσθέσει κάτι έξτρα στο χαρακτήρα του και θα μπορούσα εύκολα να φανταστώ κάποιον άλλον στη θέση του, π.χ. τον Paul Walker. Απεναντίας ο Σαμ Γουόρθινγκτον ενώ μου είχε φανεί αδιάφορος στο Άβαταρ (βέβαια εκεί έπαιζε περισσότερο ως εξωγήινος) εδώ μου άρεσε. Ίσως φταίει ότι συμπάθησα από την αρχή τον Μάρκους, πάντως νομίζω ότι ο Σαμ, χωρίς να είναι κάτι το εξαιρετικό, έχει το πρόσωπο και το στυλ παιξίματος για να ενσαρκώσει στο μέλλον κάποιους ρόλους με επιτυχία. Ξεχώρισα επίσης τη Μουν Μπλάντγκουντ γιατί η Μπλερ, ο χαρακτήρας που υποδύεται, είναι ελκυστική όχι μόνο εμφανισιακά αλλά και ως προς τη συμπεριφορά της. Δυνατή και θαρραλέα αλλά χωρίς υφάκι και κόμπλεξ, δείχνει εμπιστοσύνη στο σύντροφό της και του συμπαραστέκεται στα δύσκολα. Πολύ ευχάριστη έκπληξη.

 Οι Εξολοθρευτές 1 και 2, ιδίως ο 2, είναι από τις αγαπημένες μου ταινίες και από αυτές που καθιέρωσαν τον Άρνυ ως τον ορισμό του action hero. Το 3 ήταν μια απογοήτευση αφού ανακύκλωνε τα προηγούμενα χωρίς καμιά πρωτοτυπία. Με το Salvation επιχειρείται μια αλλαγή πορείας απαραίτητη για να ξαναζωντανέψει η σειρά, με καινούριο πρωταγωνιστή τον Μπέιλ και μια ιστορία που δε διαδραματίζεται πια στη σύγχρονη εποχή αλλά στο μέλλον, όταν ο Τζων Κόννορ δεν είναι αυτός που πρέπει να σωθεί από τις μηχανές αλλά αυτός που σώζει τους υπόλοιπους. Ωστόσο, κάποιες αποφάσεις θα μπορούσαν να είναι διαφορετικές. Θα ήταν ίσως προτιμότερο να επιλεγεί ο συνδυασμός περιπέτειας με θρίλερ αντί για καθαρή περιπέτεια, ώστε να υπάρχει μια ατμόσφαιρα πιο σκοτεινή που θα αξιοποιούσε καλύτερα το θέμα του απελπισμένου αγώνα των ανθρώπων ενάντια στις μηχανές. Επίσης, το τέλος του Σωτηρία είναι τέτοιο που αποκλείει ένα πιθανό σίκουελ από το να έχει ένα συγκεκριμένο στοιχείο που θα ήταν πολύ θετικό για αυτό. Δεδομένου ότι οι Αμερικανοί συνήθως φροντίζουν μια ταινία να τελειώνει έτσι ώστε να μην περιορίζονται οι μελλοντικές σεναριακές επιλογές τους, υποψιάζομαι ότι το φινάλε του Salvation ως προς αυτό το σημείο έπεσε θύμα της κοινότυπης αντίληψης στην χολυγουντιανή κουλτούρα ότι κάποια ηθικά ζητήματα πρέπει να τελειώνουν με ένα συγκεκριμένο τρόπο και κανείς δεν μπορεί να ξεφύγει από αυτό. Δεν μπορώ να σας αποκαλύψω τι εννοώ, όταν δείτε την ταινία θα καταλάβετε, απλά ήθελα να το αναφέρω.

  Το Terminator-Salvation είναι ένα έργο που αξίζει να δούνε όλοι οι φίλοι των περιπετειών, αν βέβαια δεν έχουν πρόβλημα με την επιστημονική φαντασία. Έχει μπόλικη, καλοσκηνοθετημένη δράση κι έναν υποσχόμενο πρωταγωνιστή (Γουόρθινγκτον). Σε όσους άρεσαν οι Εξολοθρευτές 1 και 2 το συνιστώ ως μια αξιοπρεπέστατη συνέχεια, ας έχουν όμως υπόψη ότι μάλλον δε θα τους κάνει την ίδια εντύπωση. Όσοι πάλι είχαν δει και το Terminator 3 και είχαν σκεφτεί (ανάμεσά τους κι εγώ) ότι αυτή η σειρά δεν έχει πια μέλλον, το Σωτηρία θα τους κάνει να αναθαρρήσουν. Το βρήκα διασκεδαστικό, σαφώς καλύτερο απ’ ό,τι περίμενα και μου κίνησε το ενδιαφέρον για ένα πιθανό σίκουελ.

 Δημήτρης

ΣΧΟΛΙΑ

  1. Shalai avatar
    Shalai 18/02/2010 12:27:40

    Συμφωνώ, ως προς το 3, η Σωτηρία είναι σαφώς ανώτερη.


    Ο Κρίστιαν Μπέηλ δεν είναι υπερτιμημένος, είναι ηθοποιάρα, αλλά το σενάριο εδώ και οι παιδικοί του διάλογοι τον αποδυναμώνουν αισθητά, με αποτέλεσμα να μην βγαίνει ένας δυνατός ρόλος που θα μπορούσε ο Μπέηλ να υποστηρίξει έτσι όπως μας έχει συνηθίσει.

    Επίσης, δεν συμφωνώ με την "άριστη υλοποιήση". Προσωπικά, σε κάποια σημεία νομίζω ότι πέφτει πολύ "σίδερο" και σε συνδυασμό με τον σκοτεινό φωτισμό, κάπου κουράζεται το μάτι.

    Συμφωνώ απόλυτα για τον Γουόρθινγκτον. Πολύ καλός.

    Τέλος, όσον αφορά τα "ηθικά ζητήματα", νομίζω ο Εξολοθρευτής γενικώς έχει μια τέτοια κουλτούρα, πχ στον τρόπο με τον οποίο τελειώνει το 2.

    Σε κάθε περίπτωση, μας έδωσε αρκετούς λόγους να περιμένουμε ένα σίκουελ!

    • Shalai avatar
      Shalai @ Shalai 18/02/2010 13:00:25

      Α!
      ΥΓ: Πολλά lol για το you could be mine, που παρεμβάλλεται έτσι έξυπνα! ^_^

ΑΠΟΣΤΟΛΗ ΣΧΟΛΙΟΥ

Τα δεδομένα σας είναι ασφαλή! H διεύθυνση email δε θα δημοσιευθεί. Τα στοιχεία θα χρησιμοποιηθούν αποκλειστικά για τη δυνατότητα σχολιασμού στο antinews.gr .

Tα πεδία με αστερίσκο (*) είναι υποχρεωτικά.