08/11/2009 23:22
ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΣΧΟΛΙΑ
ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΣΧΟΛΙΟΥ

Αστρικές προβολές, τηλεπάθεια, LSD και κατάσκοποι



Στη  νέα χολιγουντιανή ταινία «The Men Who Stare At Goats», πρωταγωνιστούν οι George Clooney και Jeff Bridges ως οι συντελεστές ενός περίεργου στρατιωτικού ερευνητικού προγράμματος, που αφορά σε αστρικές προβολές, τηλεπάθεια, και … LSD. Αν όμως θέλουμε να μάθουμε για τα πραγματικά προγράμματα του αμερικανικού στρατού σε σχέση με ναρκωτικά και με ψυχεδελικά πειράματα, τότε πρέπει να στραφούμε στον Dr. James S. Ketchum, ο οποίος έγραψε για τις προσωπικές του εμπειρίες, αναφορικά με δοκιμές που έγιναν χρησιμοποιώντας   παραισθησιογόνες χημικές ουσίες. Οι ερευνητές χρησιμοποιούσαν τις ουσίες οι ίδιοι, ακόμη και το red oil, που είναι συμπυκνωμένο απόσταγμα μαριχουάνας, και πολύ δραστικό σαν κατασταλτικός παράγοντας. Ο στρατός όμως αποφάνθηκε, πως η εν λόγω ουσία  δεν ήταν αρκετά ισχυρή, και ίσως να ήταν και «κοινωνικά μη αποδεκτή» για στρατιωτική χρήση. Μια πολύ καλύτερη υποψήφια ουσία θα ήταν το ναρκωτικό LSD, με το οποίο μια δόση μόλις μικρογραμμαρίων, μπορεί να είναι πλήρως δραστική.

Η αναφορά του Ketchum, δείχνει πως η έρευνα αυτή του στρατού ήταν σαφώς πιο επιστημονική από την αντίστοιχη που είχε κάνει η CIA στο παρελθόν. Το 1953, η μυστική υπηρεσία είχε αποπειραθεί να προμηθευτεί 10 κιλά LSD, για υποτιθέμενα πειράματα. Η ποσότητα αυτή θα επαρκούσε για παραπάνω από 100 εκατομμύρια δόσεις. Πληροφορήθηκαν όμως, πως η συνολική παραγόμενη ποσότητα του ναρκωτικού ήταν μόλις 10 γραμμάρια.

Παρόλα αυτά, το πρωινό μιας Δευτέρας, κάτι ασυνήθιστο συνέβη. Ο Ketchum ανακάλυψε ένα νέο έπιπλο στο γραφείο του, ένα ατσαλένιο βαρέλι που είχε τοποθετηθεί σε μια γωνία του χώρου. Στην αρχή το αγνόησε, αλλά στη συνέχεια τον κέρδισε η περιέργεια και κάποια στιγμή που ήταν μόνος του, το άνοιξε. Το βαρέλι ήταν γεμάτο με βάζα. «Με καθαρογραμμένες ετικέτες, σφιχτά σφραγισμένα γυάλινα βαζάκια, σαν αυτά για τα μπισκότα, γέμιζαν το βαρέλι. Έβγαλα ένα προσεκτικά και  το εξέτασα. Σύμφωνα με την ετικέτα του, περιείχε ενάμιση  περίπου κιλό, αγνού ΕΑ 1729… LSD».

Ο Ketchum υπολόγισε πως το βαρέλι περιείχε συνολικά 15 έως 20  κιλά από το ναρκωτικό, μερικές εκατοντάδες εκατομμύρια δόσεων, και χρηματικής αξίας στους δρόμους…περίπου ενός δισεκατομμυρίου δολαρίων! Ποσότητα ίση με αυτήν που η CIA μάταια είχε αναζητήσει κάποτε.  Δεν δόθηκε καμιά εξήγηση στον Ketchum για το περιεχόμενο του βαρελιού, και την επόμενη Παρασκευή αυτό είχε ήδη εξαφανισθεί μυστηριωδώς, όπως ακριβώς εμφανίστηκε. Η κατάσταση έμοιαζε φανταστική, και μάλιστα ο  Ketchum ξεκίνησε κάποτε να γράφει μυθιστόρημα με ένα παρόμοιας αξίας βαρέλι στη πρώτη του σελίδα. Τελικά το παράτησε. Αλλά το πραγματικό βαρέλι κόλλησε στο μυαλό του, μια ενοχλητική παρουσία την οποία ακόμη  παρομοιάζει με αυτήν του μαύρου μονόλιθου στη ταινία 2001: A Space Odyssey.

Ποιος ξέρει που να πήγε η τεράστια αυτή ποσότητα του LSD; Σίγουρο είναι πως η CIA είχε ψύχωση με το ναρκωτικό, πιστεύοντας μάλιστα πως αποτελεί πολύ καλό ορό της αλήθειας. Σε μια διαβόητη μυστική επιχείρηση  ονόματι Operation Midnight Climax, η CIA είχε ποτίσει με το ναρκωτικό κάποιους ανύποπτους πελάτες ενός οίκου ανοχής στο Σαν Φρανσίσκο, και άνδρες της παρακολουθούσαν τις αντιδράσεις των θυμάτων,  μέσα από έναν καθρέφτη διπλής όψης. Μια άλλη φορά σκότωσαν και έναν ελέφαντα χρησιμοποιώντας LSD. Ακόμη και συνάδελφοι τους θεωρούνταν πιθανά  πειραματόζωα, σε σημείο που χρειάστηκε να κυκλοφορήσει γραπτή εντολή, πως δεν πρέπει να νοθεύονται τα χριστουγεννιάτικα ποτά του γραφείου με LSD!

Οι δοκιμές όμως κατέληξαν σε τραγωδία, όπως αναφέρεται και στο βιβλίο Men Who Stare at Goats, (στο οποίο βασίζεται η ταινία). Ο επιστήμονας  του προγράμματος Frank Olson βρήκε τραγικό θάνατο, μάλλον εξαιτίας δολοφονίας, αλλά το  επίσημο πόρισμα δεν έχει καταλήξει ακόμη, με αποτέλεσμα η υπόθεση να παραμένει ανοικτή.

Τώρα όπως όλα δείχνουν,  το LSD επιστρέφει. Αυτή τη φορά σαν θεραπευτική ουσία (μαζί με το MDMA ή αλλιώς Ecstasy) για τη  θεραπεία του μετατραυματικού στρες το οποίο προκαλεί πολλά προβλήματα στο στρατό. Έτσι λοιπόν, αντί να χρησιμοποιούνται σαν όπλα, τα παραισθησιογόνα ναρκωτικά έχουν αρχίσει να παίζουν θεραπευτικό ρόλο. Αυτό είναι το είδος του happy end, που ο χίπικος χαρακτήρας του ηθοποιού Jeff Bridges στη ταινία, θα επιδοκίμαζε ευχαρίστως.

 Wired

ΣΧΟΛΙΑ

Δεν υπάρχουν σχόλια στο άρθρο! Γράψτε το πρώτο σχόλιο!

ΑΠΟΣΤΟΛΗ ΣΧΟΛΙΟΥ

Τα δεδομένα σας είναι ασφαλή! H διεύθυνση email δε θα δημοσιευθεί. Τα στοιχεία θα χρησιμοποιηθούν αποκλειστικά για τη δυνατότητα σχολιασμού στο antinews.gr .

Tα πεδία με αστερίσκο (*) είναι υποχρεωτικά.