29/09/2009 12:58
ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΣΧΟΛΙΟΥ

This is the story of ΠΑΣΟΚ



Το πολιτικό κλίμα της μετεμφυλιακής Ελλάδας χαρακτηρίστηκε από τη πόλωση,  αλλά και την  απόλυτη επικράτηση σε όλες τις πολιτικές, οικονομικές και κοινωνικές  εκφάνσεις, της δεξιάς παράταξης, που ήταν και η νικήτρια του εμφύλιου σπαραγμού.  Η «αριστερή» μερίδα του πληθυσμού, οι ηττημένοι δηλαδή του πολέμου, είχαν πλήρως απομονωθεί. Εκτός από μερικά βραχύχρονα διαλείμματα,  που σηματοδότησαν η εκλογική άνοδος της ΕΔΑ και η εκλογική νίκη του Γιώργου Παπανδρέου με την Ένωση Κέντρου, η δεξιά παράταξη συνέχισε να κυριαρχεί παντοιοτρόπως, με ολέθρια ολοκλήρωση της πορείας της, την επιβολή της επτάχρονης χούντας των συνταγματαρχών, και τα τραγικά για το έθνος αποτελέσματά της.

Έχοντας ζήσει σε τέτοιες εποχές, επόμενο είναι οι κεντρώοι, «σοσιαλίζοντες»,   Έλληνες, να αγκαλιάσουν το ΠΑΣΟΚ, που ιδρύθηκε μεταπολιτευτικά,  και να το οδηγήσουν μέσα σε 7 χρόνια από τη ίδρυσή του, στη πολυπόθητη κατάκτηση της κυβερνητικής εξουσίας. Τόσο η προσωπικότητα του ιδρυτή του, όσο και οι αναγκαίες πολιτικές ανακατατάξεις της εποχής, κατέστησαν την επικράτηση του ΠΑΣΟΚ βέβαιη.

Το 1981 ήταν η χρονιά που «οι ουρανοί της Ελλάδας άνοιξαν». Όσο περίεργο φάνηκε σε πολλούς, η πριν από ένα χρόνο εκλογή μαύρου, στο αξίωμα του προέδρου των ΗΠΑ, άλλο τόσο απίθανο είχε θεωρηθεί τότε από κάποιους,  η άνοδος  ενός «σοσιαλιστικού» κόμματος στην εξουσία της Ελλάδας. Οι προσδοκίες ήταν πολλές, όπως πολλοί ήταν και οι φόβοι. Άλλοι μιλούσαν για γενικευμένες κρατικοποιήσεις ή κοινωνικοποιήσεις, άλλοι για επιβολή σοβιέτ ή κολχόζ, άλλοι πάλι περίμεναν από μέρα σε μέρα την εισβολή των ΗΠΑ, ή τουλάχιστον κάποιο στρατιωτικό πραξικόπημα που θα έφερνε τα πράγματα στη προτεραία τους  «φυσιολογική» κατάσταση.  Τίποτα βεβαίως από όλα αυτά δεν συνέβη. Οι όποιες  «δραματικές» αλλαγές έγιναν, απλά  διότι είχε ήδη έρθει ο καιρός τους, και εν πολλοίς, περιορίστηκαν σε κοινωνικά πλαίσια, μερικά οικονομικά ρετούς, και πολλούς φανφαρονισμούς σε θέματα εξωτερικής πολιτικής. Σε γενικές γραμμές,  η αλλαγή είχε περισσότερο να κάνει με το θυμικό του Έλληνα,  παρά με οτιδήποτε άλλο. Η εποχή άλλωστε δεν σήκωνε και πολλά πολλά. Ήμασταν ήδη ως χώρα, μέλος του ΝΑΤΟ και της ΕΟΚ, οπότε θα έπρεπε και να συμπεριφερόμαστε  ανάλογα, αν τυχόν θέλαμε (και παραθέλαμε)  να συνεχίσουμε να απολαμβάνουμε τα διάφορα πακέτα των ευρωπαϊκών οικονομικών ενισχύσεων.

Με αυτά και με αυτά, τα χρόνια περνούσαν και το ΠΑΣΟΚ όχι μόνο συνέχιζε να κυβερνά, αλλά  όλο και ξέφευγε από την εποχή της γενειάδας και του ζιβάγκο. Είχε πλέον γίνει καθεστώς,  και ως γνωστό «όσα ξέρει ο νοικοκύρης δεν τα ξέρει ο κόσμος όλος». Οι πειρασμοί πολλοί, τα συμφέροντα περισσότερα και η «σάρκα αδύναμη». Τα σκάνδαλα κυριάρχησαν, με κυριότερο αυτό του Κοσκωτά. Είναι η εποχή που πρωτοεμφανίστηκαν και τα κότερα ως παράγοντες της πολιτικής και οικονομικής σκηνής. Και μετά ήρθε το «βρώμικο `89». Το αποτέλεσμά του, εκτός από την απαξίωση της ιδέας της «σοσιαλδημοκρατίας»,  ήταν και το μικρό, πλην όμως βλαπτικό για τη χώρα,  διάλειμμα της κυβέρνησης Μητσοτάκη. Και εκεί που νόμιζε κανείς ότι το ΠΑΣΟΚ πήρε το μήνυμα (όπως δήλωσε ο Ανδρέας), και ότι η δεύτερη αυτή ευκαιρία θα σήμαινε και  κάτι το σημαντικό,  και ότι η επιστροφή του στην εξουσία θα προχωρούσε τη κοινωνία σε όλα αυτά, όσα δεν είχε μπορέσει  να ολοκληρώσει τα πρώτα χρόνια… και πως θα αποκαθιστούσε την έννοια του «σοσιαλισμού»…   είχαμε μια από τα ίδια αν όχι χειρότερα. 

Λίγο η Μιμή με τα κομποσκοίνια  της, λίγο η αρρώστια του προέδρου, λίγο ξανά μανά τα κότερα και οι σαμπάνιες, λίγο το ένα λίγο το άλλο, φθάσαμε στο εκσυγχρονισμένο πλέον ΠΑΣΟΚ με το «λογιστή» Σημίτη στο πηδάλιό του και την «ξερή» και κάθε άλλο παρά σοσιαλιστική  διαχείριση της εξουσίας, στους ρυθμούς του κάθε ευρωπαίου επίτροπου. Η περήφανη εθνική πολιτική καταποντίστηκε οριστικά στα βράχια των Ιμίων, όπως και η περίφημη «σοσιαλιστική μεταστροφή» είχε προ πολλού καταποντιστεί στα βάθη των υπογείων των μεγάρων του Στρασβούργου και των Βρυξελλών. Ήταν πλέον η εποχή της γρηγοράδας και του χρηματιστηρίου. Η εποχή των ΕΛΔΕ και των Μπε Εμ Βε. Η εποχή των προμηθειών και του «ζούμε πέρα από τα μέσα μας». Η εποχή του «ότι φάμε ότι πιούμε και ότι αρπάξει ο κ…ς μας». Και από κει και πέρα: «Γαία και πυρί μιχθήτω». Ο τηλεοπτικός «ακάλυπτος» ήταν το πρότυπο της κοινωνίας μας.

Πέρα όμως από όλα αυτά τα φαινόμενα που μάλλον παρασιτικό καπιταλισμό θυμίζουν παρά σοσιαλδημοκρατία,  αυτή η εποχή είναι που έφερε στα πράγματα και τα κάθε μορφής ανθρώπινα παράσιτα. Τους πραγματικούς «ακάλυπτους». Ανθρώπους που μυρίστηκαν εξουσία, και που προσκολλήθηκαν στο ΠΑΣΟΚ, θεωρώντας το ως τη μόνη διέξοδο για την κοινωνική τους αναγνώριση και την οικονομική τους ανέλιξη. Το «κίνημα», αντί να παράγει ιδέες και πολιτική, αντί να εκφράζει αυτά για τα οποία και δημιουργήθηκε, μετατράπηκε απλά σε ένα μηχανισμό βολέματος κάποιων ανικάνων, οι οποίοι θεώρησαν πως μπαίνοντας σε αυτό, ξάφνου αποκτούν  οντότητα, κομματική κάλυψη αλλά και συνεργούς, προκειμένου να ζήσουν και αυτοί το όνειρο του καταναλωτισμού. Και η κοινωνία έβλεπε, όχι μόνο τους μεγαλουπουργούς  και τα υψηλόβαθμα στελέχη να πλουτίζουν και να απομακρύνονται από το ταπεινό τους παρελθόν, αλλά και τους μέχρι πρότινος «άχρηστους» πλην όμως βαμμένους «πράσινους» γείτονές τους, που από τη μια στιγμή στην άλλη βρέθηκαν να είναι προϊστάμενοι υπηρεσιών, διοικητές οργανισμών, κεφαλαιούχοι, και  ιδιοκτήτες Καγιέν ... Και όλα αυτά ελέω κομματικής ταυτότητας.

Και εκεί είναι που έπεσε βαριά η ταφόπλακα επάνω στην υπόθεση της σοσιαλδημοκρατίας στην Ελλάδα.  Εκεί είναι που χάθηκε για πάντα το παιχνίδι. Και ήταν φυσιολογικό. Η  Ελλάδα δεν είναι Σκανδιναβία και οι Έλληνες δεν είναι Σουηδοί. Η αρπαχτή είναι στο αίμα μας. Θα σεβόμασταν μια παράταξη; Τη στιγμή που έχουν καταρρεύσει ιστορικές επαναστάσεις εκ των έσω, τη στιγμή που πραγματικά επαναστατικά και ριζοσπαστικά  καθεστώτα διαβρώθηκαν και μετατράπηκαν απλά σε «νέες τάξεις» όπου κυριαρχούσε η κάθε λογής νομενκλατούρα, είναι δυνατόν να επιβιώσει το αρχικό όραμα του ΠΑΣΟΚ;  Μάλλον όχι.

Και έτσι λοιπόν φθάσαμε στο σήμερα. Σε ένα σήμερα όπου τόσο η πόλωση όσο και ο οποιοσδήποτε ενθουσιασμός, απλά δεν υπάρχουν. Υπάρχει μόνο μια μουδιασμένη απάθεια. Και μια απολιτική νέα γενιά. Η κοινωνία έχει απονευρωθεί πολιτικά. Το χρήμα και όχι οι ιδέες είναι το ζητούμενο. Και η σύγκλιση πολιτικών μεταξύ των δυο κομμάτων εξουσίας, είναι πλέον απόλυτη. Οι παρατάξεις διαφέρουν, αν διαφέρουν,  απλά στα πρόσωπα. Τίποτα άλλο. Οι άλλες διαφορές τους είναι πλέον  ασήμαντες. Μεθαύριο θα ψηφίσουμε πρωθυπουργό, όπως θα ψηφίζαμε και διαχειριστή στη πολυκατοικία μας. Αδιάφορα.  Η κατάσταση είναι άνευρη. Και ίσως έτσι πρέπει να είναι. Ίσως είναι ένας τρόπος και αυτός να γίνουμε Σκανδιναβία. Αν όχι στους μισθούς και στις κοινωνικές παροχές, τουλάχιστο στη νοοτροπία. Ίσως αυτό να ήταν και το αρχικό σχέδιο. Η απαξίωση του «σοσιαλισμού». Ποιος ξέρει;

 Strange Attractor

ΣΧΟΛΙΑ

  1. qwert avatar
    qwert 29/09/2009 13:09:48

    Η αστικοποίηση των δυναμικών και ριζοσπαστικών στοιχείων της ελληνικής κοινωνίας και η εμφύτευση της καταναλωτικής μανίας επί πραγμάτων, ιδεών και συναισθημάτων ακόμη και στις πάλαι ποτέ ανιδιοτελείς κοινωνικές ομάδες του πληθυσμού ήταν ο βασικός στόχος του συστήματος με τον συγκεκριμένο δούρειο ίππο. Επαγωγικά επιτεύχθηκε ο ψυχικός αφελληνισμός, ο αμοραλιστικός ατομισμός και η αποστασιοποίηση από τη συλλογική δράση.

    • αχαβαχ avatar
      αχαβαχ @ qwert 29/09/2009 13:37:49

      Η αστικοποίηση, ο καταναλωτισμός, ο ατομισμός κλπ. είναι τα αναπόφευκτα αποτελέσματα του τέλους του πολέμου και των συνεπειών του που για την Ελλάδα συνέβη το 81. Για την ακρίβεια συνέβη η οριστική ενσωμάτωσή μας ως κοινωνία στη Δύση, όπως άλλωστε αποσκοπούσε ο γηραιός Καραμανλής με την πολιτική του. Έτσι ή αλλιώς δεν θα μπορούσε η Ελλάδα να μείνει στον ποιμενικό, βαλκανικό της επαρχιωτισμό. Τα περί δούρειου ίππου του συστήματος ακούγονται λίγο υπερβολικά, απλώς το ΠΑΣΟΚ καβάλησε το άτι που ήδη έτρεχε. Εξαιτίας της εξοργιστικής καθυστέρησης -35 ολόκληρα χρόνια από το τέλος του πολέμου, η μεταβολή έγινε απότομα, εξ ού και οι τωρινές δαιμονοποιήσεις που κρύβουν την αδυναμία κατανόησης των κοινωνικών μεταβολών με ρομαντικές αναπολήσεις μιας εποχής που στην πραγματικότητα ποτέ δεν υπήρξε. Δες π.χ. και τις υπόλοιπες βαλκανικές χώρες που πέρασαν ή περνούν από την ίδια διαδικασία τα τελευταία χρόνια. Δεν είναι "υπεύθυνος" ο Μπερίσα για την αστικοποίηση της Αλβανίας, ή ο τάδε και ο δείνα ηγέτης για τις παρόμοιες μεταβολές στη Βουλγαρία ή τη Ρουμανία. Οι κοινωνίες τους τρέχουν αγκομαχώντας ασύντακτα να προλάβουν τον κόσμο που γυρίζει.

      • qwert avatar
        qwert @ αχαβαχ 29/09/2009 13:51:30

        Ο ΚΚ ο Α΄ το δήλωνε ευθέως, άλλωστε δεν τον πολυσκότιζαν οι κοινωνικές μεταλλάξεις. Η συντηρητική μερίδα των ψηφοφόρων δεν απειλούσε τότε το σύστημα και ο ίδιος δεν μπορούσε να διεισδύσει περισσότερο.
        Ο ΑΠ εγκλώβισε στη ρητορεία του κοινωνικές ομάδες που αποστρέφονταν τον αμερικανόφερτο τρόπο ζωής και με την συστηματική αλλοίωση των χαρακτηριστικών τους και ανάδειξη των ταπεινότερων ενστίκτων, τους κατέστησε πειθήνια όργανα εξυπηρέτησης της ιδεολογίας του χρήματος, με ό,τι αυτό συνεπάγεται, κάτι που αποδείχθηκε με ξεκάθαρο τρόπο επί εκσυγχρονισμού.
        Το ίδιο συνέβη και στις υπόλοιπες χώρες της Ευρώπης, αλλά με λιγότερο βίαιο τρόπο (Γαλλία, Μιτερράν, Αγγλία, εργατικό κόμμα, Ισπανία, λιγότερο...) και σχεδόν πάντοτε με κεντροαριστερούς σχηματισμούς επικεφαλής, ώστε να αποδυναμωθούν τα αντανακλαστικά των πολιτών.
        Δεν είναι ζήτημα ανάπτυξης ή εξέλιξης. Είναι ζήτημα αποδόμησης κοινωνιών, ώστε να καταστούν ευάλωτοι σε πολιτισμικές αλλαγές και να καταστούν άβολοι χρήστες.

      • αχαβαχ avatar
        αχαβαχ @ αχαβαχ 29/09/2009 14:08:35

        Φυσικά δεν είναι ζήτημα ανάπτυξης ή εξέλιξης. Είναι ζήτημα επιβίωσης. Η άποψή μου είναι ότι οι κοινωνίες αποδομούνται πολιτιστικά ή άλλως ακριβώς επειδή δεν μπορούν να επιβιώσουν και τους απομένει το ξεροκόμματο του διεθνούς καταμερισμού εργασίας και όχι το αντίστροφο που υπονοείς qwert: δηλαδή ότι πρώτα αποδομούνται από ύποπτα κέντρα πολιτισμικά οι κοινωνίες και γι' αυτό περιπίπτουν στην παρακμή. Ο εξευτελισμός του πασοκισμού και της συνέχειάς του που τα επίχειρά της γευόμαστε σήμερα οφείλεται στο ότι οι ηγέτες και τα ενεργούμενά τους λειτούργησαν και συνεχίζουν να λειτουργούν ακόμη με όρους βαλκανικής πατριάς, κουτσαβακισμού και κοτζαμπασισμού. Αυτοί κερδίζουν από το να είμαστε στο τελευταίο σκαλοπάτι του καταμερισμού εργασίας, γκαρσόνια της Ευρώπης. Με λίγα λόγια, δεν μπορώ να δεχθώ έναν πόλεμο πολιτισμών από την ανάποδη.

      • qwert avatar
        qwert @ αχαβαχ 29/09/2009 14:19:35

        Σ' ευχαριστώ για την απάντησή σου.

  2. Bone Collector avatar
    Bone Collector 29/09/2009 13:30:08

    Στο τέλος της "Φάρμας των Ζώων" του Όργουελ, τα υπόλοιπα ζώα παρακολουθούσαν τσιμπούσι γουρουνιών-ανθρώπων και δεν μπορούσαν να ξεχωρίσουν ποιος είναι ποιος. Οι άνθρωποι ήταν οι πρώην εξουσιαστές τους και τα γουρούνια η τάξη που αναδείχτηκε ως η ελπίδα των ζώων για να αποτινάξουν το ζυγό των ανθρώπων.

    Οποιαδήποτε ομοιότητα με πρόσωπα και καταστάσεις, είναι ηθελημένη.

  3. tiramola avatar
    tiramola 29/09/2009 14:39:15

    Ο υπερμετρος καταναλωτισμός και ο ατομισμός που οδήγησαν στον κοινωνικό κατακερματισμό διαλύοντας κάθε μορφή συλλογικότητας άρα και αποδυνάμωσης των πολιτών είναι αποτελέσματα της επικράτησης παγκοσμίως του αγγλοσαξωνικού μοντέλου ανάπτυξης και μάλιστα του νεοφιλελευθερισμού.
    Το μοτο γνωστό.Αγόρασε σήμερα , πληρώνεις αύριο.
    Βλέπεις το τυρί , δεν βλέπεις τη φάκα...
    Δεν πρόκειται για μιά ελεύθερη αγορά αλλά για μιά χρεωμένη αγορά...
    Τα σοσιαλδημοκρατικά κόμματα έπεσαν και αυτά θύματα στην διεθνή απάτη της οικονομικής υπερεθνικής ελιτ με μπροστάρηδες τους υπαλλήλους τους τραπεζίτες.
    Η ευκολία για κατανάλωση ακόμα και άχρηστων προιόντων δημιούργησε στον καθένα το δικό του χρέος.
    Τα κεντροδεξιά κόμματα κυριάρχησαν εκμεταλευόμενα αυτή την απάτη μέσα σε ένα κλίμα φαινομενικής ευημερίας αφού όλοι κατανάλωναν μανιωδώς.
    Δεν θα αργήσει η ώρα του λογαριασμού...
    Στην χώρα μας ο συνδιασμός του ανωτέρου μοντέλου με την εφαρμογή στην πράξη ενός πελατειακού καπιταλισμού έχει δημιουργήσει ένα εκρηκτικό περιβάλλον και οι κοινωνικές συγκρούσεις θα είναι αναπόφευκτες κατά την ταπεινή μου γνώμη.

    • archaeopteryx avatar
      archaeopteryx @ tiramola 30/09/2009 07:18:28

      χμμμ... και εσύ σερβίρεις τον νεοφιλελευθερισμό σαν ένοχο. Φίλε τιραμόλα, το βιβλίο λέει, ότι «ναι, μπορείς να αυξήσεις το ROE αυξάνοντας τον δανεισμό» και αυτό περιγράφεις στο δηθεν αγγλοσαξονικό μοντέλλο του αγοράζεις σήμερα πληρώνεις αύριο, αλλά το βιβλίο λέει ότι «αυξάνοντας τον δανεισμό, αυξάνεις εκθετικά και το ρίσκο της χρεωκοπίας». Αυτά λέει το βιβλίο. Αν εσύ, ή η θεία μου, αποφασίσετε να διαβάσετε το βιβλίο επιλεκτικά, δεν φταίει το βιβλίο, το κακό σας το κεφάλι φταίει.

      Αυτά, επειδή οι προεκλογικές μέρες είναι πονηρές και πολλές φουστιές θα σερβιριστούν από πολλά υπουργεία την νύχτα πριν τις εκλογές.

  4. qwert avatar
    qwert 29/09/2009 14:46:10

    όλα αυτά τα συζητάμε ωραία, αλλά δεν έχουμε σχολιάσει, την 3η φωτο: ο ΑΠ κρατάει τον μικρό Γιώργο βρέφος το 1952 και από πάνω φαίνεται κάτι σαν μια πουράκλα..

    • (Α)θανάσης avatar
      (Α)θανάσης @ qwert 29/09/2009 15:53:11

      Είναι το "μηδέν εις το πηλίκιο", δεν είναι πουράκλα, λάθος βλέπεις...

  5. tiramola avatar
    tiramola 29/09/2009 14:49:57

    16 Φεβρουαρίου του 2006

    ΣΟΣΙΑΛΙΣΜΟΣ Η ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΣ ΔΙΧΑΣΜΟΣ

    του Γ. Α. Παπανδρέου

    Για πρώτη φορά στην ιστορία, διαθέτουμε τη γνώση, την τεχνολογία και τον πλούτο να αλλάξουμε τον κόσμο.
    Διαθέτουμε τα μέσα να «κάνουμε την φτώχεια παρελθόν».
    Ενώ όμως μπορούμε να αλλάξουμε τον κόσμο, δεν κάνουμε τα αναγκαία προς τούτο βήματα.
    Το 2000, οι κυβερνήσεις ολόκληρου του κόσμου αποδέχτηκαν τους «αναπτυξιακούς στόχους της χιλιετίας», με σκοπό να μειώσουν στο μισό την παγκόσμια φτώχεια έως το 2015.
    Κι όμως, η διεθνής κοινότητα δεν δείχνει να διαθέτει την πολιτική βούληση να τηρήσει τις βασικές της υποχρεώσεις προς την ανθρωπότητα, με αποτέλεσμα να χάνουν οι λαοί την εμπιστοσύνη τους στην πολιτική.
    Αν πάψουν οι πολίτες μας να εμπιστεύονται τη δημοκρατία, θα αναζητήσουν ελπίδα στον εξτρεμισμό, τον φονταμενταλισμό και τη βία.
    Για να αποκατασταθεί η εμπιστοσύνη όχι μόνο στην πολιτική, αλλά στις δυνάμεις μας, οι πολιτικές μας θα πρέπει να εγγυώνται υπεύθυνη διακυβέρνηση και αποτελεσματικούς θεσμούς, που λειτουργούν για -και με- υπεύθυνους πολίτες.
    Η σοσιαλιστική διεθνής, ο μεγαλύτερος πολιτικός οργανισμός του κόσμου, μπορεί να ενώσει τους πολίτες του κόσμου γύρω από ένα νέο πολιτικό πρόγραμμα, που θα επιδιώκει την επίτευξη των στόχων αυτών.
    Πρώτη πρόκληση είναι να εκδημοκρατίσουμε την παγκοσμιοποίηση.
    Θα πρέπει να επανασχεδιάσουμε την παγκοσμιοποίηση «από τα κάτω», εντάσσοντας τα δύο τρίτα της ανθρωπότητας που σήμερα αποκλείονται από τη διαδικασία αυτή, με τρόπο που να σέβεται τα σοσιαλιστικά ιδεώδη της ένταξης, της πολιτιστικής διαφορετικότητας και της βιώσιμης ανάπτυξης.
    Πώς όμως να επηρεάσουν την οικονομική ανάπτυξη οι πολίτες, όταν το «διεθνές νομισματικό ταμείο» και η «παγκόσμια τράπεζα» λειτουργούν με βάση την αρχή «ένα δολάριο, μία ψήφος»;
    Δεν μπορεί να υπάρξει αληθινή δημοκρατία, όταν το κεφάλαιο και η εξουσία βρίσκονται συγκεντρωμένα στα χέρια ολίγων• όταν οι πολυεθνικές εταιρείες ανταγωνίζονται την εξουσία των δημοκρατικά εκλεγμένων• όταν το οργανωμένο έγκλημα μπορεί να εξαγοράσει αστυνομίες, δικαστές και πολιτικούς• όταν η μονοπώληση των μίντια ξεφτίζει βασικές δημοκρατικές ελευθερίες.
    Ο εκδημοκρατισμός της παγκοσμιοποίησης θα πάρει καιρό.
    Μπορούμε όμως να επιταχύνουμε αυτή τη διαδικασία, ενισχύοντας περιφερειακές συνεργασίες και ολοκληρώσεις.
    Αυτό θα γίνει αν ανοίξουμε διαύλους συνεργασίας με τις προοδευτικές δυνάμεις του υπόλοιπου κόσμου -της Κίνας, των ΗΠΑ, της Ινδίας και του αραβικού κόσμου.
    Προκειμένου να αντιμετωπίσουμε τα παγκόσμια προβλήματα, χρειάζεται να ενισχύσουμε και να εκδημοκρατίσουμε διεθνείς θεσμούς, όπως τα Ηνωμένα Έθνη.
    Αυτό όμως σημαίνει να πάμε παραπέρα από τη μεταρρύθμιση του συμβουλίου ασφαλείας και να δημιουργήσουμε μία νέα παγκόσμια αρχιτεκτονική, που θα θέσει την παγκοσμιοποίηση στην υπηρεσία των πολιτών, όχι των αγορών.
    Για τους σοσιαλιστές σήμερα, πρώτη προτεραιότητα είναι να αποκαταστήσουν την ισορροπία μεταξύ οικονομικής παραγωγικότητας και κοινωνικής δικαιοσύνης.
    Αν και το σκανδιναβικό μοντέλο μας δίνει ορισμένα πετυχημένα παραδείγματα, είναι πολύ δύσκολο για τα υπόλοιπα έθνη να πετύχουν αντίστοιχη αρμονία.
    Καθώς οι καπιταλιστικές αγορές μετασχηματίζονται σε παγκόσμια εμπορικά δίκτυα και οι οικονομίες της αγοράς μετατρέπονται σε κοινωνίες της αγοράς, περιορίζονται αντίστοιχα τα περιθώρια δράσης κυβερνήσεων και συνδικάτων.
    Η κατάσταση αυτή αποδυναμώνει και διχάζει τους πολίτες.
    Στον αναπτυγμένο κόσμο, οι πολίτες αισθάνονται σαν υποχείρια του καταναλωτισμού, ενώ στον αναπτυσσόμενο κόσμο αγωνίζονται για την καθημερινή τους επιβίωση.
    Έστω και με διαφορετικό τρόπο, σε αμφότερες τις περιπτώσεις οι πολίτες νιώθουν πτωχευμένοι.
    Ζούμε σήμερα σε πολύ διαφορετικές κοινωνίες κι αντιμετωπίζουμε νέους τύπους ανισότητας.
    Η απουσία εργασιακών προδιαγραφών στο ένα μέρος του κόσμου υπονομεύει την κοινωνική πρόνοια στον υπόλοιπο κόσμο.
    Η μαζική μετανάστευση από τις φτωχές χώρες δημιουργεί φόβους και ξενοφοβία στις πλούσιες χώρες, ιδίως ανάμεσα στους εργαζομένους.
    Με τον ίδιο τρόπο, η απελευθέρωση του εμπορίου έστρεψε τους αγρότες του πλούσιου κόσμου ενάντια σε εκείνους του αναπτυσσόμενου και τανάπαλι.
    Οι περιβαλλοντικές ανησυχίες μετατράπηκαν κι αυτές σε παίγνιο αλληλοκατηγοριών.
    Ο αναπτυγμένος κόσμος ανησυχεί για τη λεηλασία των φυσικών πόρων από τις αναπτυσσόμενες χώρες, που από την πλευρά τους κατηγορούν τον αναπτυγμένο κόσμο πως θυσιάζει το περιβάλλον στο κυνήγι του κέρδους.
    Για να γεφυρώσουμε αυτά τα χάσματα, χρειάζεται να ξανασκεφτούμε τη φύση της απασχόλησης σε μία όλο και πιο αυτοματισμένη, παγκοσμιοποιημένη κι ευέλικτη πλανητική οικονομία.
    Αφού το κεφάλαιο παγκοσμιοποιείται, με τον ίδιο τρόπο θα πρέπει να παγκοσμιοποιηθούν τα θεμελιώδη εργασιακά δικαιώματα.
    Η καταναγκαστική εργασία, η παιδική εργασία και οι διακρίσεις στους εργασιακούς χώρους θα πρέπει να εκλείψουν.
    Πρέπει επίσης να καταστήσουμε πιο δημοκρατικές τις πολιτικές μας.
    Θα πρέπει να εξαφανίσουμε τους αποκλεισμούς από τα κόμματά μας, όπως ακριβώς εξαλείφουμε τις κοινωνικές διακρίσεις από τις κοινωνίες μας.
    Αυτό σημαίνει πως θα πρέπει να καλοδεχτούμε τους μετανάστες και τις μειονότητες, να δημιουργήσουμε νέες ευκαιρίες για τις γυναίκες και τα άτομα με ειδικές ανάγκες και να ενδυναμώσουμε τους πολίτες μέσω της εκπαίδευσης και της συμμετοχής.
    Ενδυνάμωση των πολιτών σημαίνει να δίνεις στους πολίτες τα μέσα τόσο για να αποφασίζουν, όσο και για να αποφασίζουν σωστά.
    Στο ΠΑΣΟΚ, το ελληνικό σοσιαλιστικό κόμμα του οποίου ηγούμαι, επιχειρούμε σημαντικές αλλαγές στην κατεύθυνση αυτή.
    Με τον ίδιο τρόπο, η «σοσιαλιστική διεθνής» αποσκοπεί σε μία παγκόσμια διακυβέρνηση, όχι από ελεύθερες αγορές, αλλά από ελεύθερους ανθρώπους.

    • redteam avatar
      redteam @ tiramola 29/09/2009 15:32:29

      "Στο ΠΑΣΟΚ, το ελληνικό σοσιαλιστικό κόμμα του οποίου ηγούμαι, επιχειρούμε σημαντικές αλλαγές στην κατεύθυνση αυτή".
      Η μόνη αλλαγή που έκανε ο ΓΑΠ είναι ότι μπορεί όποιος θέλει να τον... ψηφίζει ως πρόεδρο του κόμματος. Ολόκληρες οικογένεις χωρίς να είναι μέλη του ΠΑΣΟΚ, αλλά "απλώς φίλοι" πήγαν και τον ψήφισαν για... πρόεδρο. Αλήθεια ολόκληρη προεκλογική περίοδο, που είναι αυτά τα 700.000 μέλη. Θα 'πρεπε να "αλωνίζουν" και το τελευταίο χωριό. Ο απόλυτος εξευτελισμός ενός δημοκρατικού θεσμού, όπως είναι τα κόμματα, τα οποία μπορεί να είναι απαξιωμένα στη συνείδηση του κόσμου, αλλά μπορούν ακόμη εάν θελήσουν να κρατήσουν λίγο τα "μπόσικα" πριν αλωθούν από ιδέες τύπου Γιώργου. Ευτυχώς που οι Ευρωπαίοι σοσιαλδημοκράτες παρά την ήττα τους δεν θέλουν "αμερικανιές" τύπου ΓΑΠ και έχουν ακόμη μέλη, όργανα και συνέδρια.

      • tiramola avatar
        tiramola @ redteam 29/09/2009 15:41:31

        redteam...
        Το ΓΣΚ ετοιμάζεται να παρουσιάσει τις προτάσεις του στους πολίτες της Γαλλίας περί συμμετοχικής δημοκρατίας.
        Ο Σταινμαγερ στη Γερμανία το σκέφτεται σοβαρά μαθαίνω να ζητήσει πλέον εκλογή αρχηγού από τη βάση.
        Η εμβάθυνση της Δημοκρατίας είναι πλέον μονόδρομος.

    • redteam avatar
      redteam @ tiramola 29/09/2009 15:53:06

      Καταρχήν τον Σταινμάγερ δεν νομίζω να του δίνει και κανείς ιδιαίτερη σημασία στο SPD μετά τη βαριά ήττα. Είναι σαν εκείνον τον απίστευτο Μπεκ που κάθησε αρχηγός για ένα 5μηνο. Τώρα όσον αφορά την Μαντλιν Ομπρί εάν εσύ το δεις αυτό σφύρα μου κλέφτικα. Οι αντιθέσεις στο ΓΣΚ είναι τόσο μεγάλος που δεν βλέπω να σηκώνει εύκολα κεφάλι. Και μην ξεχνάς τα ευρωπαϊκά σοσιαλδημοκρατικά κόμματα είναι σοβαρα, με σοβαρούς οπαδούς και ψηφοφόρους. Οχι πελάτες όπως εδώ με το ΠΑΣΟΚ, που προέρχεται από τους κομματάρχες του Κέντρου και τους ενώνει το κουτάλι. Γιατί μην ξεχνάς πριν ένα χρόνο τι γινόταν στο ΠΑΣΟΚ, και πές μου εάν έγινε ποτέ πολιτική κουβέντα, πέρυσι. Μετά ήρθαν υα συγκροτήματα και οι δημοσκόποι, πέρασε μπροστά και, ως δια μαγείας, λύθηκαν όλα τα προβλήματα.

  6. Παλιός Οννεδίτης avatar
    Παλιός Οννεδίτης 29/09/2009 15:18:46

    Ακόμα μία έκθεση ιδεών. Και τι ιδέες μάλιστα!!! Αφού έλυσε όλα τα προβλήματα της Ελλάδος ανέλαβε να λύσει και το έλλειμμα δημοκρατίας στην παγκοσμιοποίηση.
    "...Αυτό σημαίνει πως θα πρέπει να καλοδεχτούμε τους μετανάστες και τις μειονότητες..."
    Μάλιστα, εμάς τους ιθαγενείς μας ρώτησε; Και τέλος πάντων τι εννοεί να καλοδεχτούμε; Να τους δώσουμε και δικαίωμα ψήφου; Ποια άλλη χώρα στο κόσμο έχει υποδεχτεί τόσους πολλούς μετανάστες σε τόσο λίγο χρόνο χωρίς να δημιουργηθούν παρά τις φιλότιμες προσπάθειες διάφορων κύκλων προβλήματα ρατσισμού;

  7. Παλιός Οννεδίτης avatar
    Παλιός Οννεδίτης 29/09/2009 15:22:09

    και τώρα που είδαμε και το πρόγραμμα Παγκόσμιας διακυβέρνησης του ΓκΑΠ, πότε θα δώσει στην δημοσιότητα και το προεκλογικό πρόγραμμα του Πασοκ που ήταν να το παρουσιάσει πριν 10 μέρες;;

    • tiramola avatar
      tiramola @ Παλιός Οννεδίτης 29/09/2009 15:35:04

      Ξέρεις εσύ κάτι για το πρόγραμμα της ΝΔ , γιατί δεν έχω ακούσει κάτι.
      Διότι αν δεν κάνω λάθος το ερώτημα που θα βρεθούν τα λεφτά για να μειωθεί το έλλειμα αφορα και το δικό σου κόμμα , έχω λάθος?
      Εκτός και αν το "συγκεκριμένο" αφορά μόνο το ΠΑΣΟΚ...
      ..........
      Άκου παλιέ Οννεδίτη , είναι προφανές ότι η ενασχόλησή σου με την πολιτική δεν είναι τίποτε άλλο από μιά εικόνα ανεύθυνου πολιτικού-ηθοποιού που παίζει καλύτερα στην τηλεόραση.
      Αυτά τελείωσαν η χώρα αλλάζει στις 5 Οκτώβρη.
      Αγόρασε και κανένα κασόνι σόδες , θα τις χρειαστείς...

      • redteam avatar
        redteam @ tiramola 29/09/2009 15:40:40

        Δηλαδή εάν κατάλαβα καλά το χθεσινό πάρτι του Σκανδαλίδη στη Σκουφά με τη Μάγκι Χαραλαμπίδη παρέα στο πλατό είναι η αντεπίθεση του ΠΑΣΟΚ απέναντι στους ανεύθυνους πολιτικούς -ηθοποιούς;

      • Παλιός Οννεδίτης avatar
        Παλιός Οννεδίτης @ tiramola 29/09/2009 15:58:34

        δεν βρίσκεις ότι είναι παρωχημένη αυτή η συνδικαλιστική τακτική άλλο να σε ρωτάνε και άλλο να απαντάς; Την πρόταση Καραμανλή την ξέρεις από την ΔΕΘ και από ότι έχει εφαρμόσει μέχρι σήμερα ως κυβέρνηση (φορολογική πολιτική, ΕΣΠΑ, Εκπαιδευτική μεταρρύθμιση κλπ).

        Επαναλαμβάνω:
        τώρα που είδαμε και το πρόγραμμα Παγκόσμιας διακυβέρνησης του ΓκΑΠ, ΠΟΤΕ θα δώσει στην δημοσιότητα και το προεκλογικό πρόγραμμα του Πασοκ που ήταν να το παρουσιάσει πριν 10 μέρες;;

        Ούτε σόδες, ούτε σαμπάνιες για το βράδυ της Κυριακής. Όποιος και να βγει δεν βαυκαλίζομαι ότι θα μου δώσουν τα κόμματα για να ζήσω καλύτερα και ούτε τους έχω ανάγκη. Ζω από την προσωπική μου εργασία και όχι από το δημόσιο ταμείο από το οποίο δεν προσδοκώ τίποτε όπως και η συντριπτική πλειοψηφία των ελλήνων.
        Υπάρχουν βεβαια και έλληνες που σπεύδουν να γίνουν μέλη του "κινήματος" για να μοιραστούν τα λάφυρα αλλά τους βλέπω να ζητάνε την συνδρομή τους πίσω την Δευτέρα το πρωί.

      • ΑΡΗΣ Θ avatar
        ΑΡΗΣ Θ @ tiramola 29/09/2009 17:30:12

        Το πρόγραμμα -και όχι μόνο - της ΝΔ είναι διαθέσιμο εδώ και μέρες στο προεκλογικό του Συντάγματος. Ενημερώσου! Του ΠΑΣΟΚ μου είπαν ότι θα βγει την Παρασκευή!
        Κάθε καλόπιστος αντιλαμβάνεται ότο αυτός που προσπαθεί να το παίξει κάτι (που δεν είναι και ούτε θέλει να είναι) είναι ο ΓΑΠ
        Λιγότερος οπαδισμός δεν βλάπτει.
        Η εναλλαγή στην εξουσία είναι κανόνας στην Δημοκρατία τουλάχιστον όπως την αντιλαμβάνομαι εγώ.
        Επομένως κανένα πρόβλημα επειδή "θα νικήσετε" Προβλήματα ΓΙΑ ΤΟΝ ΤΟΠΟ θα υπάρξουν επειδή θα κυβερνήσετε.

    • ΑΡΗΣ Θ avatar
      ΑΡΗΣ Θ @ Παλιός Οννεδίτης 29/09/2009 17:17:58

      Τπρόγραμμα το ζήτησα χθες στο προεκλογικό της Κλαυθμώνος, "Το έχει καθυστερήσει το τυπογρα φείο θα το εχουμε την Παρασκευή " ήταν η απάντηση Γέλια......

  8. Δημήτρης avatar
    Δημήτρης 29/09/2009 15:59:14

    ‘Η αρπαχτή είναι στο αίμα μας.’
    Στη νοοτροπία μας ίσως, στο αίμα μας όχι. Αν δεχτούμε ότι ένα ελάττωμα είναι γενετικό τότε δεχόμαστε ταυτόχρονα ότι δε διορθώνεται. Ενώ η νοοτροπία έστω και δύσκολα μπορεί να αλλάξει.
    ‘Ίσως είναι ένας τρόπος και αυτός να γίνουμε Σκανδιναβία. Αν όχι στους μισθούς και στις κοινωνικές παροχές, τουλάχιστο στη νοοτροπία.’
    Κάθε κοινωνία είναι το προϊόν μακραίωνης και πολύπλοκης ιστορικής διαδικασίας που είναι ανεπανάληπτη και δίνει ένα μοναδικό αποτέλεσμα. Ακόμη κι αν το ήθελε ένα κράτος ή ένας λαός δε θα μπορούσε να μοιάσει σε κάποιο άλλο. Ποιο από τα οικονομικά αναπτυγμένα κράτη προόδευσε αντιγράφοντας; Ειδικά οι νοοτροπίες, που διαμορφώνονται σε διάστημα δεκαετιών ή ακόμη και αιώνων, δε μεταδίδονται σαν να ήταν πληροφορίες ή καταναλωτικά πρότυπα. Επιπλέον, τα όσα καλά έχουν οι Σκανδιναβοί δεν είναι απαραιτήτως καλά για όλους γιατί δεν είναι όλοι οι λαοί ίδιοι και δεν επιθυμούν ούτε έχουν ανάγκη τα ίδια πράγματα. Άλλωστε, ένα μοντέλο οργάνωσης δεν είναι καπέλο που απλά το φοράς σε κάποιον. Η λειτουργία και τα αποτελέσματά του επηρεάζονται από το οικονομικό, πολιτικό, κοινωνικό και πολιτιστικό πλαίσιο στο οποίο βρίσκεται. Το τι ωφελεί τους Σκανδιναβούς σχετίζεται αφενός με το τι θεωρούν ως ωφέλιμο κι αφετέρου με τις ιδιαίτερες συνθήκες που υπάρχουν στις χώρες τους, οι οποίες συνθήκες δεν επαναλαμβάνονται αλλού. Οι Σκανδιναβοί έχουν μία συγκεκριμένη ιστορική πορεία που τους έκανε αυτό που είναι σήμερα. Δεν ευσταθεί να θες να εφαρμόσεις στη χώρα σου το αποτέλεσμα αυτής της πορείας χωρίς να έχεις το αίτιο ακριβώς επειδή αυτά τα δύο είναι αδιαχώριστα: η πορεία δεν προκαλεί μονάχα το αποτέλεσμα αλλά και το νοηματοδοτεί, του δίνει περιεχόμενο και ουσία.
    Ο μιμητισμός φανερώνει αδυναμία και όχι πρόοδο. Ας μελετήσουμε το παρελθόν μας, να δούμε ποιοι είμαστε, τι μας ταιριάζει, τι μας έχει βλάψει και γιατί και μετά σχεδιάζουμε το μέλλον. Πρότυπα μπορούμε βέβαια και πρέπει να αντλήσουμε από το εξωτερικό. Οφείλουμε όμως πρώτα να τα κατανοήσουμε, μελετώντας την προέλευση και τις συνέπειές τους στα κράτη όπου ακολουθούνται, το οποίο δεν έχει γίνει ακόμη. Πόσοι Έλληνες γνωρίζουμε την ιστορία των Σκανδιναβών, έστω τη νεότερη; Είναι λάθος να νομίζουμε ότι καταλάβαμε την κοινωνία τους και τον τρόπο λειτουργίας της διαβάζοντας μερικά στατιστικά στοιχεία ή άρθρα. Και έπειτα, για να είμαστε σε θέση να αξιοποιήσουμε αυτά τα πρότυπα πρέπει να έχουμε κατανοήσει τα προβλήματα της ελληνικής κοινωνίας και τους παράγοντες που τα προκαλούν. Αν δεν ξέρεις το αίτιο δεν μπορείς να είσαι σίγουρος για το πρόβλημα επομένως ούτε για τη λύση του. Διαφορετικές παθογόνες καταστάσεις μπορεί να έχουν κοινά συμπτώματα, η θεραπεία όμως προϋποθέτει γνώση του αιτίου της ασθένειας και όχι μόνο των συμπτωμάτων. Άλλωστε ακόμη και ο καθορισμός των συμπτωμάτων δεν είναι εύκολος ή αυτονόητος. Άρα πάλι απαιτείται ιστορική γνώση.
    Το κυριότερο, για να γίνουν όλα αυτά πραγματικότητα, χρειάζεται κοινωνική αλληλεγγύη, η οποία δυστυχώς είναι σε πολλούς άγνωστη ακόμη και ως έννοια. Και αν κάποιος απαντήσει σε αυτό το σημείο ‘Ορίστε, να τι μπορούμε να πάρουμε από τους Σκανδιναβούς, την κοινωνική αλληλεγγύη’, θα πω ότι ακόμη κι αν έχουν αυτό το χάρισμα (μακάρι να το έχουν, δεν το ξέρω), είμαι βέβαιος ότι οι συνθήκες πολιτικές απάθειας που καλλιεργούνται συστηματικά στη χώρα μας μόνο στην αλληλεγγύη δεν οδηγούν. Γιατί πώς μπορείς να αναισθητοποιηθείς και ταυτόχρονα να νοιάζεσαι για τον πλησίον σου; Όσο ο άνθρωπος χάνει το ενδιαφέρον του για τα κοινά τόσο περισσότερο κλείνεται στον εαυτό του, επιδιώκει μόνο το ατομικό συμφέρον και αδιαφορεί για τους υπόλοιπους. Οι πολιτικές εξελίξεις στην Ελλάδα τις τελευταίες δεκαετίες ούτε προς τη Σκανδιναβία μας πάνε ούτε προς ένα ευχάριστο μέλλον γενικότερα.

  9. Προφήτης avatar
    Προφήτης 29/09/2009 16:04:04

    Μαθαίνω ότι ο τιραμολα ράβει κοστούμι στον Γιαννέτο για την ορκωμοσία.
    Προσοχή σύντροφε, επιτρέπεται μόνο πράσινη γραβάτα.
    Ασορτί με την πράσινη ανάπτυξη.

    • trellakias avatar
      trellakias @ Προφήτης 29/09/2009 17:25:09

      Με συνχωρείς για την παρεμβολή Προφήτη ξέχασες και τα πράσινα άλογα στα πράσινα λιβάδια.

  10. (Α)θανάσης avatar
    (Α)θανάσης 29/09/2009 16:12:33

    Γραβάτα? Και το κασκόλ τι έγινε? Μηδέν εις το πηλίκιο και εκεί?

  11. ΠΟΡΤΑ ΠΟΡΤΑ avatar
    ΠΟΡΤΑ ΠΟΡΤΑ 29/09/2009 16:45:13

    Βρίσκεται ένας τύπος με το αυτοκίνητό του οδηγώντας στην Εθνική οδό. Στην πορεία του ξαφνικά μένει από μηχανική βλάβη. Σκέπτεται ότι δεν έχει οδική βοήθεια και αποφασίζει να κάνει ωτοστόπ να πάει σε κοντινή πόλη για ανεύρεση συνεργείου κλπ.

    Σταματάει ένα φορτηγό εξηγεί στον οδηγό την πορεία του και ο οδηγός προθυμοποιείται να τον πάει στην πόλη.

    Στην διαδρομή μετά από πολλές συζητήσεις ο οδηγός τον ρωτά τη ψηφίζει, αυτός με καμάρι του απαντά Ν.Δ., φρενάρει απότομα ο οδηγός το φορτηγό και του λέει: κατέβα γρήγορα από το αυτοκίνητό μου ρε μαλάκα!!!

    Απορημένος ο κακομοίρης τη να κάνει κατεβαίνει και ξανά πάλι ωτοστόπ. Σταματάει ένα αυτοκίνητο εξηγεί στον οδηγό την πορεία του και ο οδηγός προθυμοποιείται να τον πάει στην πόλη.

    Στην διαδρομή μετά από πολλές συζητήσεις ο οδηγός τον ρωτά τη ψηφίζει, αυτός με καμάρι του απαντά Ν.Δ., φρενάρει απότομα ο οδηγός το αυτοκίνητο και του λέει: κατέβα γρήγορα από το αυτοκίνητό μου ρε ηλίθιε!!!

    Απορημένος ο κακομοίρης τη να κάνει κατεβαίνει και ξανά πάλι ωτοστόπ.

    Σταματάει ένα αυτοκίνητο με μια πολύ ωραία γυναίκα της εξηγεί την πορεία του και αυτή προθυμοποιείται να τον πάει στην πόλη.

    Στην διαδρομή μετά από πολλές συζητήσεις η γυναίκα τον ρωτά τη ψηφίζει, αυτός σκέπτεται και της απαντά ΠΑΣΟΚ, μπράβο του απαντά αυτή χαρούμενη και εγώ ΠΑΣΟΚ ψηφίζω και συνεχίζουν την συζήτηση και την πορεία τους χαρούμενοι.

    Μετά από πολλές συζητήσεις και χαριεντίσματα σταματούν σε ένα ξενοδοχείο για τα περαιτέρω , μπαίνουν σε ένα δωμάτιο, φιλάκια, αγκαλιές κλπ.

    Σε κάποια στιγμή της ερωτικής πράξης λέει η γυναίκα στον τύπο: ξέρεις εμένα όταν κάνω έρωτα μου αρέσει να με χτυπούν.

    Τι να κάνει ο τύπος μέσα σε όλα αρχίζει να την χτυπά. Απέναντι από το κρεβάτι ήταν ένας καθρέφτης κοιτάζει ο τύπος στον καθρέφτη βλέπει τα γενόμενα σηκώνει τα χέρια ψηλά και λέει:

    Ε ΡΕ ΠΟΥΣΤΗ ΜΟΥ ΜΙΣΗ ΩΡΑ ΕΓΙΝΑ ΠΑΣΟΚ ΚΑΙ ΓΑΜΩ ΚΑΙ ΔΕΡΝΩ ΚΙΟΛΑΣ!!!

    ΠΠ

  12. Χρήστος avatar
    Χρήστος 29/09/2009 17:37:23

    Ηγεμών εκ Δυτικής Λιβύης

    Άρεσε γενικώς στην Αλεξάνδρεια,

    τες δέκα μέρες που διέμεινεν αυτού,

    ο ηγεμών εκ Δυτικής Λιβύης

    Αριστομένης, υιός του Μενελάου.



    Ως τ' όνομά του, κ' η περιβολή, κοσμίως, ελληνική.

    Δέχονταν ευχαρίστως τες τιμές, αλλά

    δεν τες επιζητούσεν· ήταν μετριόφρων.

    Αγόραζε βιβλία ελληνικά,

    ιδίως ιστορικά και φιλοσοφικά.

    Προ πάντων δε άνθρωπος λιγομίλητος.

    Θάταν βαθύς στες σκέψεις, διεδίδετο,

    κ' οι τέτοιοι τόχουν φυσικό να μη μιλούν πολλά.



    Μήτε βαθύς στες σκέψεις ήταν, μήτε τίποτε.
    Ένας τυχαίος, αστείος άνθρωπος.
    Πήρε όνομα ελληνικό, ντύθηκε σαν τους Έλληνας,
    έμαθ' επάνω, κάτω σαν τους Έλληνας να φέρεται·
    κ' έτρεμεν η ψυχή του μη τυχόν
    χαλάσει την καλούτσικην εντύπωσι
    μιλώντας με βαρβαρισμούς δεινούς τα ελληνικά,
    κ' οι Αλεξανδρινοί τον πάρουν στο ψιλό,
    ως είναι το συνήθειο τους, οι απαίσιοι.

    Γι' αυτό και περιορίζονταν σε λίγες λέξεις,
    προσέχοντας με δέος τες κλίσεις και την προφορά·
    κ' έπληττεν ουκ ολίγον έχοντας
    κουβέντες στοιβαγμένες μέσα του.

    Κωνσταντίνος Π. Καβάφης

    • Strange Attractor avatar
      Strange Attractor @ Χρήστος 19/10/2011 00:32:52

      +100000

  13. Greco avatar
    Greco 29/09/2009 19:34:30

    μερικες επισημανσεις

    1)ο ανδρεας στην αρχικη τριτοκοσμικη φαση του δεν αποδεχοταν οτι το πασοκ ειναι σοσιαλδημοκρατικο κομμα.Ο ιδιος ελεγε οτι ειναι σοσιαλιστης και οχι σοσιαλδημοκρατης.Μαλιστα ειχε δηλωσει οτι "το πασοκ δεν ειναι αστικο κομμα" και οτι "δεν θελει να βελτιωσει τον καπιταλισμο ,αλλα να τον ριξει".Το πασοκ σνομπαρε και τη σοσιαλιστικη διεθνη αρχικα ,και γιαυτο διαφωνουσε στην ενταξη της ελλαδας στην εοκ.

    2)Το παλαιο φιλελευθερο κεντρο δεν απορροφηθηκε πληρως απτο πασοκ.Ενα κομματι του,οπως ο μαυρος,τελικα συνεργαστηκε με το πασοκ,ενω ενα αλλο απορροφηθηκε απο την νδ. Ο αυθεντικοτερος εκπροσωπος του κεντρου,ο μητσοτακης(λογω και της οικογενειακης του παραδοσης) εγινε μαλιστα και αρχηγος της νδ.Σημερα τα λεγομενα "κεντρωα" στελεχη ειναι διασκορπισμενα μεταξυ των δυο μεγαλων κομματων.Γι'αυτο ενω η ΕΡΕ θεωρειται προγονος της ΝΔ,δεν μπορει να ισχυριστει το ιδιο για το πασοκ σε σχεση με το παλαιο κεντρο

  14. grleo avatar
    grleo 29/09/2009 19:46:48

    πρίν μερικές ημέρες ο Μίκης θεοδωράκης έγραψε και απέστηλε στο resalto μία επιστολή.
    ανεξάρτητα εάν συμφωνεί κανείς η όχι μαζί του , δεν την είδα να αναπαράγεται πουθενά.
    περίμένω μέρες από εσας που σας διαβάζω πρωί και βράδυ μήπως την δημοσιεύσεται και γιατί όχι να την σχολιάσεται.
    τίποτα.......
    υπάρχει κάποια εξήγηση
    ευχαριστώ για την φιλιξενία

  15. Aris lalidis avatar
    Aris lalidis 29/09/2009 21:37:37

    Tου Χρηστου Γιανναρα

    Ναι, το είπε ο ανελλήνιστος: «Και τι κατάφεραν οι αντίπαλοί μας; Μηδέν στο πηλήκιο»!
    Υπήρξε υπουργός Παιδείας, υπουργός Εξωτερικών, ετοιμάζεται να είναι αυριανός πρωθυπουργός των Ελλήνων. Και δεν ξέρει να ξεχωρίσει το «πηλίκον» (αποτέλεσμα της διαίρεσης δύο αριθμών) από το «πηλήκιο» (στρατιωτικό κάλυμμα της κεφαλής).

    Η Ελλάδα δεν είναι ούτε γεωγραφία ούτε Ιστορία αλλοτριωμένη σε ιδεολόγημα. Είναι στάση ζωής και νόημα ζωής σαρκωμένα και τα δύο στη γλώσσα. Οσο υπήρχαν Ελληνες, πρώτη ανάγκη είχαν: «Ελευθερία και γλώσσα» (Σολωμός). Ελευθερία είναι η κατακτημένη ετερότητα, η ανάγκη να είσαι ο εαυτός σου, να αυτοκαθορίζεσαι, όχι να σε διαφεντεύουν άλλοι. Και η γλώσσα σαρκώνει την ετερότητα, καθιστά τον αυτοκαθορισμό κοινή, κοινωνούμενη πράξη.

    Ο ανελλήνιστος πολιτικός αρχηγός δεν ξέρει να ξεχωρίσει το «πηλίκον» από το «πηλήκιο». Πώς να εμπιστευθούμε ότι καταλαβαίνει πού βρίσκονται τα γλωσσικά σύνορα της ελληνικής ετερότητας: ποια η διαφορά (βιωματικού φορτίου αιώνων) ανάμεσα στην «κοινωνία» και στη «societas», στη «δημοκρατία» και στη «respublica», στον «λόγο» και στη «ratio», στην «αλήθεια» και στη «veritas», στο «πρόσωπο» και στην «persona», στον «νόμο» και στη «lex». Και αν στις διαφορές αυτές δεν έχει ριζωμένα παιδικά βιώματα πατρίδας, τι θα υπερασπίσει σαν πρωθυπουργός; Το ακαθάριστο εθνικό προϊόν και την κατά κεφαλήν καταναλωτική ευχέρεια; Αλλά τότε ας δικτυωθεί καλύτερα η οικογένειά του να τον κάνει πρωθυπουργό σε κράτος με γλώσσα (και συνείδηση) δίχως ετερότητα - σε κανένα Βέλγιο ή Λουξεμβούργο.

    Οι επερχόμενες εκλογές, στις 4 Οκτωβρίου 2009, θυμίζουν κάτι από τις αποφράδες εκείνες του Νοεμβρίου 1920, τότε που οι Ελληνες, ασυλλόγιστα και φανατισμένα, όδευαν προς τη συμφορά. Σαν οσμή και τώρα στην ατμόσφαιρα η ανατριχίλα από το κακό που συνοδεύει πάντα την αλογία και την τυφλότητα. Και μάλιστα χωρίς να υπάρχει σήμερα αμφιλεγόμενος ηγέτης, δίλημμα για τον λαό. Μια παράδοση στόχων αλήθειας και ποιότητας ζωής τρεισήμισι χιλιάδων χρόνων παραδίνεται (από αμηχανία, αγανάκτηση ή απερισκεψία) στα χέρια ενός ανθρώπου που δεν ξέρει να ξεχωρίσει το «πηλίκον» από το «πηλήκιο».

    Δεν φταίει που είναι ανελλήνιστος ο μεθοδικά κατασκευασμένος «ηγέτης». Δεν είχε παιδικά βιώματα πατρίδας στην Ελλάδα ούτε γλώσσα μητρική τα ελληνικά. Το κρίμα και η ιστορική ευθύνη είναι των παραιτημένων από τη σκέψη και την κρίση τους ψηφοφόρων. Ο ίδιος απέδειξε απροσχημάτιστα πόσο έτοιμος είναι να απεμπολήσει κοιτίδες της ελληνικής πρότασης πολιτισμού, όταν προπαγάνδιζε, δίχως αιδώ ή λύπη, την εξωφρενική πλεκτάνη του Σχεδίου Ανάν για την Κύπρο. ΄Η, πριν από λίγες μέρες, με τις δηλώσεις του εκπροσώπου του για το Σκοπιανό.

    Στην προεκλογική του εκστρατεία μιλάει μόνο για λεφτά, πώς θα μπουκώσει τον Ελλαδίτη της παρακμής με ψευδαισθητική ευζωία. Ούτε λέξη για τις τουρκικές έμπρακτες (καθημερινής βίας) απαιτήσεις κυριαρχίας στο Αιγαίο, για τα πολιτικά καμώματα του «κομμουνιστή» (αλλά νατοϊκής ποδηγέτησης) προέδρου της Κύπρου να νεκραναστήσει, μαζί με τον Ταλάτ, την εκτρωματική πανουργία του Ανάν. Ούτε σχολίασε ποτέ (όπως και κανένας Ελλαδίτης πολιτικός) τον προγραμματικό αφελληνισμό της παιδείας και των θεσμών στην Κύπρο από το καθεστώς Χριστόφια.

    Το ορθολογικό συμπέρασμα είναι αδυσώπητο: Η ελληνικότητα της Κύπρου, η ελληνικότητα του ονόματος Μακεδονία αφήνουν παγερά αδιάφορο τον αυριανό πρωθυπουργό της Ελλάδας.

    Τι φυσικότερο να τον αφήνει αδιάφορο και η ελληνικότητα του Αιγαίου, της Θράκης, του Καστελλόριζου, της Λήμνου, της Μυτιλήνης. Με ανελλήνιστη ηγεσία, βουβή και άλαλη για τα εθνικά θέματα, ο ορθολογισμός μεταγγίζει τον φόβο της σαφέστατα επαπειλούμενης συμφοράς.

    Γι' αυτό και οι επερχόμενες εκλογές θυμίζουν κάτι από τις αποφράδες εκείνες του 1920, έχουν μια πρόγευση φόβου προσφυγιάς, ξεριζωμού, ίσως αίματος. Τα σημάδια της πολιτικής «σταδιοδρομίας», ώς τώρα, του γλωσσικά ανελλήνιστου μάλλον βεβαιώνουν ότι, αν γίνει πρωθυπουργός, η «λύση» του Κυπριακού, του Σκοπιανού, της μοιρασιάς του Αιγαίου θα επιβληθεί μέσα σε εβδομάδες ή ελάχιστους μήνες. Ομως Θρακιώτες, Καστελλοριζιοί, Μυτιληνιοί, μέσα στο περίπου 40% των Ελλαδιτών ψηφοφόρων, χοροπηδάνε, με πράσινες σημαιούλες, κάτω από το μπαλκόνι του ξενότροπου κομματάρχη διαδηλώνοντας την ίδια εκείνη επιλογή του 1920: «Μικράν Ελλάδα», συρρικνωμένη, και ούτε λόγος για «έντιμον» - σήμερα τη θέλουμε «πάροχον καταναλωτικής ευχέρειας».

    Εναλλακτική λύση; Μα είναι φανερό πως δεν υπάρχει, ο ανελλήνιστος δεν έχει αντίπαλο. Η «Νέα Δημοκρατία» έχει τελειώσει πολιτικά, ήταν είκοσι χρόνια ανύπαρκτη ως αντιπολίτευση και πέντε χρόνια ανύπαρκτη ως κυβέρνηση. Σίγουρα δεν μπερδεύει το «πηλίκον» με το «πηλήκιο», αλλά έχει πια αποδείξει, επί είκοσι έξι χρόνια, ότι είναι το ίδιο ή και πιο θεαματικά ανελλήνιστη: στα μπλα-μπλα που με στόμφο εκφέρει και στα αυτοκτονικής ατολμίας διαχειριστικά της ενεργήματα. Δεν πιστεύει αυτό το κόμμα σε τίποτα, το μόνο που ήθελε, και προσπάθησε υστερικά, ήταν να γίνει ΠΑΣΟΚ. Και δεν τα κατάφερε. Αποδείχτηκε, εκτός από εξωφρενικά ανίκανη, και ανήκεστα φαύλη.

    Μένει ακόμα μία εβδομάδα ώς τις εκλογές. Η πορεία της χώρας είναι προδιαγεγραμμένη, όσοι οσφραίνονται τα επερχόμενα νιώθουν ανήμποροι να αναχαιτίσουν την αλογία. Για την εξαφάνιση των «εθνικών» θεμάτων και της άμυνας από την προεκλογική ατζέντα θα μπορούσε να έχει υπάρξει κάποια παρήγορη παρέμβαση (συμβολική αντίσταση συλλογικής αξιοπρέπειας) της Ακαδημίας Αθηνών, της ηγεσίας των Ενόπλων Δυνάμεων, της ηγεσίας της Δικαιοσύνης. Εχει μάλλον χαθεί η επίγνωση ότι μπροστάρηδες στην κοινωνία δεν μπορεί να είναι μόνο οι ανυπόληπτοι επαγγελματίες της εξουσιαστικής μονομανίας και ιδιοτέλειας.

    Τουλάχιστον, στην εβδομάδα που απομένει, ας μπορούσε να εμφανιστεί ένας τίμιος και ανυστερόβουλος «εκλογολόγος» από αυτούς που σπουδάζουν την σε βάρος μας πανουργία των εκλογικών νόμων, να μας συμβουλέψει: Ποια είναι η αποτελεσματικότερη οδός για να αποτραπεί η αυτοδυναμία του ανελλήνιστου: Η αποχή; Η υπερψήφιση εξωκοινοβουλευτικών κομματιδίων «της πλάκας»; Το λευκό; Το άκυρο;

    Στη δεκαετία του 1950 ή '60, αν ένας πολιτικός μιλούσε για «μηδέν στο πηλήκιο» θα είχε τελειώσει αυθημερόν την καριέρα του μέσα στον γενικό καγχασμό. Η γλωσσική ευαισθησία ήταν τέτοια, που επέτρεπε στο χιούμορ του Μποστ να λειτουργεί καθολικά στην ελληνική κοινωνία και να σπάζει κόκαλα. Σήμερα, μια σατυρική ιδιοφυΐα με τη γλώσσα του Μποστ δεν θα προκαλούσε ούτε μειδίαμα. Μέσα σε πενήντα χρόνια οι Ελληνες ξεριζώθηκαν μεθοδικά από τη συνέχεια της γλώσσας τους, από την κοινή σάρκα και κοινωνούμενη πράξη του αυτοκαθορισμού τους, της ετερότητάς τους.

    Αυτή η απώλεια φαίνεται πως πρέπει να μετρηθεί και με εδαφική συρρίκνωση. Το ιστορικό τέλος ιστορικών λαών πάντοτε εντοπίζεται και χαρτογραφημένο.

    Αφιερωμενο στον tiramola ως ΕΙΔΟΣ και οχι ως φυσικο προσωπο

  16. (Α)θανάσης avatar
    (Α)θανάσης 29/09/2009 22:44:54

    Μωρέ ο ανθρωπάκος πήγε να κάνει λίγη επίδειξη πνεύματος και χειρισμού της γλώσσας αλα Μποστ και τον πήραμε απ'΄τα μούτρα! "Μηδέν εις το πηλίκιο" παναπεί "άδειο τσερβέλο"! Πες τα ρε τιραμόλα, που χάθηκες, εγώ θα τα λέω?
    Και για να ησυχάσεις, πες με νεοδημοκράτη... Στο πεντακομματικό σύμπαν σας δεν υπάρχει βλέπεις χώρος για ανένταχτους...

ΑΠΟΣΤΟΛΗ ΣΧΟΛΙΟΥ

Τα δεδομένα σας είναι ασφαλή! H διεύθυνση email δε θα δημοσιευθεί. Τα στοιχεία θα χρησιμοποιηθούν αποκλειστικά για τη δυνατότητα σχολιασμού στο antinews.gr .

Tα πεδία με αστερίσκο (*) είναι υποχρεωτικά.