#_CRON_JOB_#
#_CRON_JOB_#
08/10/2012 18:30
ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΣΧΟΛΙΟΥ

Spiegel: Οι τέσσερις πυλώνες του «Μερκιαβελισμού»



Το τεύχος του περιοδικού Spiegel που κυκλοφόρησε σήμερα (αναφέρομαι στην έντυπη έκδοση, σ. 50-51) δημοσίευσε, μια μόλις μέρα πριν από την επίσκεψη της Kαγκελαρίου Μέρκελ στην Αθήνα, εκτενές άρθρο του Ulrich Beck, καθηγητή κοινωνιολογίας στο LSE και στο Harvard, με τίτλο «Η Μερκιαβελλική εξουσία: οι δισταγμοί της Καγκελαρίου για την σωτηρία του Ευρώ».

 

Στο άρθρο διακηρύττεται πως «πολλοί βλέπουν την Άνγκελα Μέρκελ ως την μη-εστεμμένη βασίλισσα της Ευρώπης: άμα ρωτήσεις κάποιον, πώς σχηματίζει η Καγκελάριος την δύναμή της, καταλήγει σε ένα χαρακτηριστικό γνώρισμα των χειρισμών της: την περίπου μακιαβελική ευελιξία και ευαρμοστία της». Η στρατηγική της συνοψίζεται από το άρθρο στο «να πράττεις σήμερα ακριβώς το αντίθετο από αυτό που διακήρυξες χθες». Παρατηρώντας ότι η Καγκελάριος Μέρκελ έχει αναδειχθεί σε βασίλισσα της μεθόδου διάσωση-στο-παρά-πέντε, κατηγοριοποιεί το άρθρο τα βασικά στοιχεία του «Μερκιαβελλισμού» στους εξής τέσσερις πυλώνες (όλες οι εκφράσεις, ακόμα και οι πλέον δηκτικές, ανήκουν στο Spiegel):

 

Πρώτον: η Μέρκελ βρίσκεται συνεχώς μετέωρη ανάμεσα στους «αρχιτέκτονες της Ευρώπης» και στην «εθνοκρατική ορθοδοξία»: δεν παίρνει σαφή θέση σε αυτήν την αντιδιαστολή, για την ακρίβεια πείθει και τις δύο πλευρές ότι αφήνει όλα τα ενδεχόμενα ανοιχτά. Αυτή είναι η πρώτη αρχή του Μερκιαβελλισμού: Όσον αφορά τα γερμανικά χρήματα της βοήθειας στα υπερχρεωμένα κράτη, η θέση της δεν είναι ένα ξεκάθαρο ναι ή όχι, αλλά το «Νόχι» του πόκερ της εξουσίας.

 

Δεύτερον: Πώς μετουσιώνεται αυτή η παράδοξη θέση σε πολιτική πράξη; Εδώ διαπιστώνουμε το δεύτερο σημείο: Η Μερκιαβελλική εξουσία θεμελιώνεται στην παρότρυνση να μην παίρνεις αποφάσεις, στην τάση του μην-ενεργείς-ακόμα, του λάβε-πρωτοβουλίες-αργότερα, του δισταγμού. Αυτή η τέχνη του στοχευμένου δισταγμού, αυτό το μείγμα αδιαφορίας, ευρωπαϊκής απόρριψης και ευρωπαϊκής δέσμευσης, είναι η πηγή της γερμανικής εξουσίας επί της Ευρώπης της κρίσης. Η νέα γερμανική έξουσία στην Ευρώπη δεν θεμελιώνεται όπως παλαιότερα στην βία ως τελική λύση. Δεν χρειάζεται όπλα για να μεταστρέψει τα άλλα κράτη στην δική της θέληση. Γι' αυτό η ρητορική περί «Τέταρτου Ράϊχ» είναι αβάσιμη, παράλογη. Εξ ου και καθίσταται αυτή η -στην βάση της οικονομική- εξουσία πολύ πιο ευέλικτη: δεν χρειάζεται να εισβάλει, τυγχάνει όμως πανταχού παρούσα.

 

Τρίτον: Με αυτόν τον τρόπο επιτυγχάνεται το φαινομενικά ανέφικτο: ο συνδυασμός της γερμανικής «εκλογιμότητας» και του ρόλου του «αρχιτέκτονα της Ευρώπης». Το αναγκαίο ερώτημα πριν από κάθε απόφαση και κάθε πράξη είναι: υπηρετεί αυτή τα εσωτερικά συμφέροντα της Γερμανίας και την θέση εξουσίας της Μέρκελ επί της Ευρώπης; Ο «Μερκιαβέλλι» μας το έλυσε με τον άσσο απ'το μανίκι ονόματι «γερμανική Ευρώπη», ο οποίος δάκνει και εντός και εκτός χώρας. Στο εσωτερικό της χώρας πείθει τους Γερμανούς ότι με την ευρωπαϊκή πολιτική του «όχι σε δόσεις» υπερασπίζεται τα σπίτια τους, τις συντάξεις τους και τον προτεσταντικό τους μόχθο, ενώ στο εξωτερικό δείχνει την «ευρωπαϊκή της ευθύνη» εισάγοντας την πολιτική του «το μη χείρον βέλτιστον» για τις χώρες του Ευρώ. Κατ' ουσίαν λέει: «καλύτερα ένα γερμανικό Ευρώ, παρά καθόλου Ευρώ».

Με αυτόν τον τρόπο αποδεικνύεται η Μέρκελ αξιώτατη μαθήτρια του δασκάλου Μακιαβέλλι: «Είναι καλύτερα να σε αγαπούν ή να σε φοβούνται;» ρωτάει εκείνος στον «Ηγεμόνα»: «Η απάντηση είναι ότι πρέπει να τα προσπαθεί και τα δύο: αν όπως δεν μπορούν να συνδυαστούν, είναι πολύ ασφαλέστερο να σε φοβούνται παρά να σε αγαπούν, αν μόνο το ένα από τα δύο είναι εφικτό». Η Μέρκελ ερμηνεύει το εδάφιο του δασκάλου με τον δικό της τρόπο: στο εξωτερικό πρέπει να την φοβούνται και στην Γερμανία να την αγαπούν - ίσως να την αγαπούν οι Γερμανοί ακριβώς επειδή διδάσκει στους «έξω» να την φοβούνται. Ανηλεής νεοφιλελευθερισμός στους «έξω», αισθαντική σοσιαλδημοκρατική συναίνεση στους «μέσα»: πρόκειται για την συνταγή της εξουσίας της Μέρκελ και της «γερμανικής Ευρώπης» της.

 

Τέταρτον: Η Μέρκελ προσπαθεί να εξαναγκάσει τους ευρωπαίους εταίρους της να υιοθετήσουν τις «γερμανικές μαγικές συνταγές» οικονομίας και πολιτικής. Σε απλά... γερμανικά, αυτό σημαίνει: (λιτότητα και) Αποταμίευση! Αποταμίευση για την Σταθερότητα. Η όμορφα γραφική συνέπεια της καλής Γερμανίδας νοικοκυράς μεταφράζεται στην πραγματική πολιτική ως περιστολή των πόρων για συντάξεις, παιδεία, έρευνα, υποδομές κλπ. Αυτή η βάρβαρη, ανηλεής πολιτική επιχειρεί διά του Συμφώνου δημοσιονομικής σταθερότητας να εισέλθει στο Σύνταγμα της Ευρώπης, «κάτω από τη μύτη» της ανίσχυρης ευρωπαϊκής κοινής γνώμης.

 

Ο Ulrich Beck υπενθυμίζει ότι δεν πρόκειται μόνο για την Ελλάδα: οσονούπω θα πρόκειται και για την Ισπανία, την Ιταλία, ίσως ακόμα και την Γαλλία. Γερμανία εναντίον όλων. Και, πέρα από τις ελπίδες που εναποθέτει στον Peer Steinbrück, μοιάζει να υπονοεί -αν και δεν το διατυπώνει- ότι μόνο μια ισχυρή συμμαχία των «Νοτίων» θα μπορούσε να αρθρώσει ρεαλιστικό αντίλογο.

 

 

Δεν τα λέμε εμείς, αλλά το Spiegel. «Σὺ εἶπας»...

 Σωτήρης Μητραλέξης

 

ΣΧΟΛΙΑ

  1. Γιάννης Φαίλτωρ avatar
    Γιάννης Φαίλτωρ 08/10/2012 19:06:49

    Είναι το ίδιο τεύχος που αναγράφει στο εξώφυλλο Vorsicht, Inflation?

    • Σωτ Μητραλ avatar
      Σωτ Μητραλ @ Γιάννης Φαίλτωρ 08/10/2012 21:37:29

      Βέβαια, βέβαια.

  2. Ο Θείος avatar
    Ο Θείος 08/10/2012 19:07:22

    Σπουδαίο άρθρο, ο Ulrich Beck δεν είναι τυχαίος.
    «Να πράττεις σήμερα ακριβώς το αντίθετο από αυτό που διακήρυξες χθες»: Αυτό είναι αυθεντική Μέρκελ.

    • Πανος avatar
      Πανος @ Ο Θείος 08/10/2012 19:31:00

      Σιγα την πρωτοτυπια. Οι Ελληνες πολιτικοι το κανουν αυτο εδω και 200 χρονια

  3. sirios avatar
    sirios 08/10/2012 20:16:51

    Υποθέτω κι εγώ λοιπόν οτι αυτό το άρθρο το διάβασαν σήμερα όλοι οι Ευρωπαίοι ηγέτες, προεξάρχοντος του Φρανσουά Ολλάντ, κατ' εξοχήν διαδόχου και κομματικού ομογάλακτου των Αρχιτεκτόνων της Ευρώπης (Φρανσουά Μιττεράν-Ζακ Ντελόρ). Αν το άρθρο είναι αληθές, απο αύριο κιόλας θα πρέπει να βάλουν την Μέρκελ στη θέση της.
    Αν δεν το κάνουν ή θα είναι ντενεκέδες, όπως υπαινίσσεται το άρθρο (Φοβούνται την τεύτονα Μέρκελ οι ΑΡΧΙΤΕΚΤΟΝΕΣ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΗΣ?) ή το άρθρο λέει μπούρδες και ισχύει αυτό που λέει ο μεγαλύτερος εν ζωή πολιτικός της Γερμανίας Χέλμουτ Σμίτ: Σύμφωνα με τον πρώην Καγκελάριο, οι αρχηγοί των χωρών της Ευρώπης απέτυχαν ως προς τη διαχείριση της κρίσης. Σήμερα οι τραπεζίτες κυριαρχούν και πάλι στο παγκόσμιο χρηματοπιστωτικό σύστημα.

    «Είναι γελοίο να κυβερνάται ο κόσμος με βάση τις διαθέσεις των αγορών, από 35χρονους νεαρούς οι οποίοι αυτοθεωρούνται μάνατζερ τραπεζών», δήλωσε ο πρώην καγκελάριος της Γερμανίας.
    Εχω την εντύπωση οτι τα χαρακτηριστικά που δημιουργούν την αίσθηση του Μερκιββελισμού για την Μέρκελ είναι σαν εκείνα που δημιουργούσαν την αίσθηση του Προέδρου στην περίπτωση του Φόρεστ Γκάμπ.
    1.Ενας άνθρωπος «ο οποίος πράττει σήμερα ακριβώς το αντίθετο από αυτό που διακήρυξε χθες» σε απλά Ελληνικά λέγεται ηλίθιος.
    2.Η ιδιότητα ενός ανθρώπου ο οποίος δεν παίρνει αποφάσεις, έχει την τάση του μην-ενεργείς-ακόμα, του λάβε-πρωτοβουλίες-αργότερα, του δισταγμού. Αυτή η τέχνη του στοχευμένου δισταγμού, αυτό το μείγμα αδιαφορίας, ευρωπαϊκής απόρριψης και ευρωπαϊκής δέσμευσης, λέγεται επίσης σε απλά Ελληνικά ηλιθιότης.
    3.«Είναι καλύτερα να σε αγαπούν ή να σε φοβούνται;» ρωτάει εκείνος στον «Ηγεμόνα»: «Η απάντηση είναι ότι πρέπει να τα προσπαθεί και τα δύο: αν όμως δεν μπορούν να συνδυαστούν, είναι πολύ ασφαλέστερο να σε φοβούνται παρά να σε αγαπούν, αν μόνο το ένα από τα δύο είναι εφικτό».
    Οποιος προσπαθεί να κρατήσει στη μια μασχάλη δυό καρπούζια σε απλά Ελληνικά είναι πάλι ηλίθιος.
    4.Η όμορφα γραφική συνέπεια της καλής Γερμανίδας νοικοκυράς μεταφράζεται στην πραγματική πολιτική ως περιστολή των πόρων για συντάξεις, παιδεία, έρευνα, υποδομές κλπ. Αυτή η βάρβαρη, ανηλεής πολιτική επιχειρεί διά του Συμφώνου δημοσιονομικής σταθερότητας να εισέλθει στο Σύνταγμα της Ευρώπης, «κάτω από τη μύτη» της ανίσχυρης ευρωπαϊκής κοινής γνώμης.
    Μια τέτοια νοικοκυρά σε απλά Ελληνικά χαρακτηρίζεται και πάλι ως ηλίθια.
    Συμπέρασμα: H Mέρκελ στην Ευρώπη απεδείχθη για τους Υπερτραπεζίτες που την κυβερνούν, ό,τι και ο Γιωργάκης στην Ελλάδα.
    Η απόλυτα "χρήσιμη ηλίθια" που τους επέτρεψε να απομυζήσουν τεράστιες ποσότητες ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΥ ΧΡΗΜΑΤΟΣ μέσω της εσωτερικής υποτίμησης που επέβαλε κυρίως η Μέρκελ στην Ευρωζώνη.

  4. Γιώργος Αχαιός avatar
    Γιώργος Αχαιός 08/10/2012 21:13:58

    Η Μέρκελ μάλλον το αντίθετο του μακιαβελλισμού είναι.
    Η καγκελάριος είναι εξωφρενικά διστακτική ενώ ο Μακιβέλλι έγραψε ένα βιβλίο για να μας διδάξει πως να είσαι αδίστακτος (και αποτελεσματικώς ηγεμών)

    • Γιώργος Αχαιός avatar
      Γιώργος Αχαιός @ Γιώργος Αχαιός 08/10/2012 21:14:42

      αποτελεσματικός ήθελα να γράψω ασφαλώς

      • Σωτ Μητραλ avatar
        Σωτ Μητραλ @ Γιώργος Αχαιός 08/10/2012 21:39:15

        Εἶναι ἀποτελεσματικώτατη ὡς πρὸς τοὺς στόχους της: γερμανικὴ ἡγεμονία στὴν Εὐρώπη. Πιὸ ἀποτελεσματικὴ δὲ γίνεται.

        • franc avatar
          franc @ Σωτ Μητραλ 08/10/2012 21:40:27

          Οπως και ο Φόρεστ Γκάμπ...

  5. ΕΝΕΡΓΟΣ ΠΟΛΙΤΗΣ avatar
    ΕΝΕΡΓΟΣ ΠΟΛΙΤΗΣ 08/10/2012 21:21:27

    Απλά θα πω ότι η Μέρκελ είναι τυχερή. Της έτυχε να έχει γύρω από το Ευρωπαϊκό τραπέζι ένα τσούρμο καραγκιόζηδες. Έναν θίασο που ξεκινούσε
    από τον Μπερλουσκόνι και κατέληγε στον ΓΑΠ...

    • Ο Θείος avatar
      Ο Θείος @ ΕΝΕΡΓΟΣ ΠΟΛΙΤΗΣ 08/10/2012 21:51:06

      Άν πώ ότι έχεις άδικο, θα πέσει κεραυνός να με κάψει...

  6. βαγόνι avatar
    βαγόνι 08/10/2012 21:54:16

    Hγέτες αυτής της "εμβέλειας"είναι το φυσικό επακόλουθο της επικράτησης
    της οικονομίας στην πολιτική, της αδυναμίας του δυτικού κόσμου να επινοήσει
    ένα νέο μοντέλο οργάνωσης της καθημερινότητας,έξω απο την αχαλίνωτη
    καταναλωτική συμπεριφορά,που παγίδευσε τα μικρά και μεσαία εισοδήματα
    σε προφανή αδιέξοδα και την προφανή και απογοητευτική εμφάνιση των
    ποικίλλων έκδοχών της αριστεράς να ξεφύγουν απο τα στερεότυπα τους...
    το άρθρο του U.Beck,καλό και ευφυέστατο, είναι,όμως,΄δημοσιογραφικό...έχει
    τα όρια του επαγγέλματος και της αναγκαστικής εκλαίκευσης...η αρρώστια
    είναι βαθύτερη...θα ήταν άδικο να ζητηθεί,απο την αντιπροσωπευτικότατη
    της μεσαίας γερμανικής τάξης κα Μέρκελ,να ξεπεράσει τα όρια της...δεν το
    πέτυχαν πολύ πιό φανταιζί ονόματα της σχετικά πρόσφατης ευρωπαικής
    πολιτικής,παρά τη μυθολογία που τούς συνοδεύει...οι συσχετισμοί δεν είναι
    ευνοικοί για τη γηραιά ήπειρο και το φάντασμα του Oswald Spengler σαρκάζει
    ήδη στο παραβάν...παρά την τωρινή καταβύθιση μου φαίνεται,παραδόξως,
    πιθανότερο να ξεφύγουν απο τις αυταπάτες οι λαοί των Βαλκανίων,
    ευνουχισμένοι απο μιά κουλτούρα ερζάτς "ανατολικών" αισθημάτων και
    "δυτικής" περιεργείας, παρά οι καθοδηγητές του ευρωπαικού ονείρου...όσο
    κι'άν μια τέτοια σκέψη μοιάζει ανυπόστατη, ένα wishfull thinking του
    παραμερισμένου!

  7. rally monkey avatar
    rally monkey 08/10/2012 23:16:28

    ..για τον Σιλβιο δεν θα παιρνα και όρκο.

ΑΠΟΣΤΟΛΗ ΣΧΟΛΙΟΥ

Τα δεδομένα σας είναι ασφαλή! H διεύθυνση email δε θα δημοσιευθεί. Τα στοιχεία θα χρησιμοποιηθούν αποκλειστικά για τη δυνατότητα σχολιασμού στο antinews.gr .

Tα πεδία με αστερίσκο (*) είναι υποχρεωτικά.