11/12/2009 00:33
ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΣΧΟΛΙΟΥ

Obama defends war at Nobel award... ή ,αλλιώς, δίκαιοι και άδικοι πόλεμοι



Μόλις τελείωσε και επίσημα η μεγάλη φάρσα της απονομής του φετινού Νόμπελ Ειρήνης.

Ήταν περισσότερο μια ομιλία που θα μπορούσε να έχει τίτλο "Η νομιμότητα του πολέμου" , παρά "η δύναμη της ειρήνης".

Στο κλασικό πλέον έργο του «Δίκαιοι και άδικοι πόλεμοι» (πρωτοεκδόθηκε στην Αμερική το 1977), ο Μάικλ Γουόλτσερ ανατρέχει στην παλιά και λησμονημένη θεωρία τού bellum justum, την οποία αναδιατυπώνει και εκσυγχρονίζει «μεταφράζοντας» τη στη γλώσσα της ηθικής και πολιτικής φιλοσοφίας του καιρού του. Η χριστιανική-μεσαιωνική θεωρία του «δίκαιου πολέμου» ήθελε να ορίσει τα ηθικά όρια του πολέμου, έτσι ώστε να καταστεί δυνατή η διάκριση μεταξύ δίκαιων και άδικων πολέμων.

Η ιδέα ότι ο πόλεμος μπορεί να έχει όρια διαφοροποιεί τον Γουόλτσερ τόσο από τον πασιφισμό όσο και από τον ρεαλισμό. Για τον πασιφισμό ο πόλεμος είναι πάντοτε εκτός ορίων, ανεξέλεγκτος, τρομερός και απαράδεκτος, και επομένως το να μιλάμε για δικαιοσύνη και ηθική στον πόλεμο δεν έχει νόημα. Για τον ρεαλισμό ο πόλεμος τοποθετείται πέρα από κάθε ηθική κρίση, ενώ η λογική της πολεμικής βίας είναι απόλυτη και δεν μπορεί να χαλιναγωγηθεί. Το διατύπωσε χαρακτηριστικά ο Κλαούζεβιτς: «Ο πόλεμος είναι μια πράξη βίας η οποία θεωρητικά δεν μπορεί να έχει όρια».

Οι δίκαιοι πόλεμοι, διευκρινίζει ο Γουόλτσερ, δεν είναι σταυροφορίες, δεν είναι δηλαδή πόλεμοι που διεξάγονται για θρησκευτικούς ή ιδεολογικούς σκοπούς. Είναι πόλεμοι που διεξάγονται όταν διακυβεύονται θεμελιώδεις αξίες, όπως η πολιτική ανεξαρτησία, η ελευθερία μιας πολιτικής κοινότητας, η ανθρώπινη ζωή, και αφού πρώτα έχουν αποτύχει και εξαντληθεί όλα τα άλλα ειρηνικά, πολιτικά και διπλωματικά μέσα.

Οι δίκαιοι πόλεμοι είναι περιορισμένοι (και όχι ολοκληρωτικοί) πόλεμοι, έχουν δηλαδή συντηρητικό χαρακτήρα και δεν οδηγούνται στις ακρότητες που συνεπάγεται η απόλυτη έλλειψη ηθικών φραγμών.

Όπως τονίζει ο Λένιν στην ιστορία υπήρξαν επανειλημμένα πόλεμοι που, παρ' όλες τις φρικαλεότητες, τις αγριότητες, τις συμφορές και τα βάσανα που συνδέονται αναπόφευκτα με κάθε πόλεμο, ήταν προοδευτικοί, δηλαδή συνετέλεσαν στην ανάπτυξη της ανθρωπότητας, βοήθησαν να καταστραφούν εξαιρετικά βλαβεροί και αντιδραστικοί θεσμοί (όπως, π.χ. η απολυταρχία ή η δουλοπαροικία), τα πιο βάρβαρα δεσποτικά καθεστώτα της Ευρώπης (το τουρκικό και το ρωσικό).

Η μεγάλη Γαλλική Επανάσταση εγκαινίασε μια νέα εποχή στην ιστορία της ανθρωπότητας. Από τότε ως την Κομμούνα του Παρισιού, από το 1789 ως το 1871, ένας από τους τύπους του πολέμου ήταν οι πόλεμοι αστικοπροοδευτικού, εθνικοαπελευθερωτικού χαρακτήρα. Μ' άλλα λόγια, το κύριο περιεχόμενο και η ιστορική σημασία αυτών των πολέμων ήταν η ανατροπή της απολυταρχίας και της φεουδαρχίας, η υπονόμευσή τους, η αποτίναξη του ξενικού εθνικού ζυγού. Γι' αυτό ήταν πόλεμοι προοδευτικοί και όλοι οι τίμιοι, οι επαναστάτες δημοκράτες, εύχονταν πάντα σε τέτοιους πολέμους την επιτυχία της χώρας εκείνης (δηλαδή εκείνης της αστικής τάξης) που συνέβαλλε στην ανατροπή ή στην υπονόμευση των πιο επικίνδυνων θεμελίων της φεουδαρχίας, της απολυταρχίας και της καταπίεσης των ξένων λαών. Λόγου χάρη, στους επαναστατικούς πολέμους της Γαλλίας υπήρχε το στοιχείο της ληστείας και της κατάκτησης ξένων εδαφών από τους Γάλλους, αυτό όμως δεν αλλάζει καθόλου την κύρια ιστορική σημασία αυτών των πολέμων που κατέστρεφαν, την κλόνιζαν, τη φεουδαρχία και την απολυταρχία όλης της παλιάς, δουλοπαροίκου Ευρώπης. Στον γαλλοπρωσικό πόλεμο η Γερμανία λήστεψε τη Γαλλία, ωστόσο αυτό δεν αλλάζει την κύρια ιστορική σημασία αυτού του πολέμου, που λύτρωσε δεκάδες εκατομμύρια του γερμανικού λαού από το φεουδαρχικό κατατεμαχισμό και από το ζυγό των δύο δυνατών, του Ρώσου τσάρου και του Ναπολέοντα Γ`.
Κλείνοντας ο πάντα επίκαιρος Λένιν στο έργο «Για τους δίκαιους και άδικους πολέμους» σελ. 31 – 34» υπογραμμίζει:

Ο καπιταλισμός έχει αναπτύξει σε τέτοιο βαθμό τη συγκέντρωση, ώστε τα συνδικάτα, τα τραστ, οι ενώσεις των καπιταλιστών - δισεκατομμυριούχων έχουν βάλει στο χέρι ολόκληρους κλάδους της βιομηχανίας και σχεδόν όλη η υδρόγειος έχει μοιραστεί ανάμεσα στους «μεγιστάνες του κεφαλαίου», είτε με μορφή αποικιών, είτε με το τύλιγμα των ξένων χωρών σε χιλιάδες νήματα της οικονομικής εκμετάλλευσης. Το ελεύθερο εμπόριο και ο συναγωνισμός έχουν αντικατασταθεί από την τάση προς το μονοπώλιο, προς την κατάκτηση εδαφών για επένδυση κεφαλαίων, για εξαγωγή πρώτων υλών κλπ. Από απελευθερωτής των εθνών, όπως ήταν ο καπιταλισμός στην πάλη ενάντια στη φεουδαρχία, ο ιμπεριαλιστικός καπιταλισμός έγινε ο μεγαλύτερος καταπιεστής των εθνών. Ο καπιταλισμός από προοδευτικός που ήταν έγινε τώρα αντιδραστικός, ανέπτυξε σε τέτοιο βαθμό τις παραγωγικές δυνάμεις, που η ανθρωπότητα πρέπει είτε να περάσει στο σοσιαλισμό, είτε επί χρόνια ή και επί δεκαετίες να υφίσταται την ένοπλη πάλη των «μεγάλων» Δυνάμεων για την τεχνητή διατήρηση του καπιταλισμού μέσω των αποικιών, των μονοπωλίων, των προνομίων και της κάθε λογής καταπίεσης.

Για όσους δίνουν σημασία στους αριθμούς, σε μια ομιλία 4 χιλιάδων λέξεων, ο Ομπάμα επανέλαβε τη λέξη peace 28 φορές και τη λέξη war 29.

Και για να μη παρεξηγηθώ… ως  πασιφιστής  να πούμε πως ο πόλεμος του 1821 ήταν δίκαιος, όπως και ο πόλεμος του 1940, όπως και ο πόλεμος που δίνουν τώρα οι Παλαιστίνιοι.

Ο πόλεμος είναι η μαμή της ιστορίας και το αντίδοτο απέναντι στον ωχαδερφισμό και τη μοιρολατρία.

Από την άλλη να ξεχωρίζουμε τους δίκαιους από τους άδικους πόλεμους.

Πηγές: Β. Ι. Λένιν: «Για τους δίκαιους και άδικους πολέμους» σελ. 31 - 34, εκδόσεις «Σύγχρονη Εποχή»,

MICHAEL WALZER, Δίκαιοι και άδικοι πόλεμοι
ΜΤΦΡ.: ΓΕΩΡΓΙΑ ΔΗΜΗΤΡΟΠΟΥΛΟΥ

Βανζέτι

ΣΧΟΛΙΑ

  1. Le canard avatar
    Le canard 11/12/2009 00:47:15

    Ο Ομπάμα, απλά, επαναπροσδιορίζει το δίκαιο του πολέμου. Η ιστορία έχει αποφασίσει -και καταγραφεί πλέον και από τους επιστήμονες ιστορικούς- ότι υπάρχουν δίκαιοι και άδικοι πόλεμοι. Δίκαιος, πχ, εθεωρείτο ο εθνικός, αμυντικός πόλεμος για την υπεράσπιση πατρίδας, συνόρων, ιδεολογίας, κ.λ.π. Επίσης, δίκαιος θεωρείτο ο επιθετικός πόλεμος κατά της ξεπερασμένης κοινωνικής δομής εξουσίας (πχ αστική τάξη και λαός κατά της φεουδαρχίας-βασιλείας, βλεπε γαλλική αστική επανάσταση). Τώρα, ο Ομπάμα μιλάει για "δίκαιο" επιθετικό πόλεμο της έχουσας την υπερ-δύναμη να επιβάλλει τη γεωπολιτική και οικονομική της θέληση δια των όπλων.

  2. Orestios avatar
    Orestios 11/12/2009 03:50:26

    Οι Δημοκρατικοί πάντα ξεκινούσαν τους "αναγκαίους" πολέμους

  3. Νίκος avatar
    Νίκος 11/12/2009 06:40:29

    Ορεστιε, και τους επεκτειναν οπως ο Κεννεντυ στο Βιετναμ.

  4. ΣΟΒΟΚΑΗΣ avatar
    ΣΟΒΟΚΑΗΣ 11/12/2009 09:09:11

    είναι από παλιά συνήθεια οι ιμπεριαλιστες να παιρνουν το νόμπελ ειρήνης που και πού.

ΑΠΟΣΤΟΛΗ ΣΧΟΛΙΟΥ

Τα δεδομένα σας είναι ασφαλή! H διεύθυνση email δε θα δημοσιευθεί. Τα στοιχεία θα χρησιμοποιηθούν αποκλειστικά για τη δυνατότητα σχολιασμού στο antinews.gr .

Tα πεδία με αστερίσκο (*) είναι υποχρεωτικά.