Habemus Tsipram
18/09/2014 16:45
ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΣΧΟΛΙΟΥ

Habemus Tsipram

Ο Αλέξης του δεκαπενταμελούς έγινε «μεγάλος ευρωπαίος ηγέτης» που συναντάται με τους Πάπες και τους Πατριάρχες και τον καλούνε στην Ιταλική Λέσχη Μπίλντερμπεργκ.

Αν κάποιος κατέβαινε από τον πλανήτη Άρη στην Ελλάδα και έβλεπε τηλεόραση ή διάβαζε τα ειδησιογραφικά sites θα νόμιζε ότι η χώρα μας έχει την πρώτη κυβέρνηση της Αριστεράς στην ιστορία της.

Ότι ο Τσίπρας είναι πρωθυπουργός και οι κ. Σταθάκης και Δραγασάκης είναι αυτοί που διαπραγματεύονται με τους Ευρωπαίους για το ελληνικό χρέος. Τέτοια «αβάντα» από τα media δεν έχει ξαναγίνει. Ανοίγεις το Mega για παράδειγμα και πρώτη είδηση σε όλα τα δελτία παίζει ο Τσίπρας με φόντο το Βατικανό και τους τουρίστες να περνάνε δίπλα του, να μιλάει για την κρίση αξιών, για τις τράπεζες, για τα συλλογικά οράματα και άλλα... κόκκινα άλογα. Επίσης, παίζει δυνατά και το μυστικό ραντεβού του Δραγασάκη και του Σταθάκη με το δεξί χέρι της Μέρκελ, τον Άσμουσεν που μέχρι πρότινος «έθαβε» την Ελλάδα ως μέλος του δ.σ. της ΕΚΤ. Ο Δραγασάκης υποστηρίζει ότι δεν ήταν «μυστικό», απλά βρέθηκαν σε ένα τραπέζι και τα είπαν. Όμως, άλλες πληροφορίες λένε ότι ο Τσίπρας τους έκλεισε το ραντεβού όταν ήταν στο Κόμο. Αλλά τι σημασία έχει; Αυτό που είναι σημαντικό είναι πως στον ΣΥΡΙΖΑ άνοιξαν δίαυλο επικοινωνίας με τη Μέρκελ. Τώρα αν ο Άσμουσεν τους έβαλε στον «πάγο» δεν θα το μάθουμε σίγουρα από την προπαγάνδα της Κουμουνδούρου. Όμως, το επικοινωνιακό επιτελείο του ΣΥΡΙΖΑ έκανε καλή δουλειά σε ότι αφορά τη μεταφορά του κλίματος στη συνάντηση του Πάπα με τον Τσίπρα.

Εκείνο δε που έκανε τεράστια εντύπωση και μας έκανε όλους εμάς τους ευαίσθητους να δακρύσουμε ήταν αυτό που είπε ο Πάπας (που λέει η Κουμουνδούρου ότι είπε): «Οι νέοι πολιτικοί μιλάτε μια διαφορετική γλώσσα, που μοιάζει με μια μελωδία ελπίδας».

Η μελωδία της ευτυχίας με πρωταγωνιστή τον Αλέξη. Ακούσαμε και τη δήλωση του Τσίπρα καμιά δεκαριά φορές από τα κανάλια που είναι φανερό ότι κάνουν στροφή προς τα αριστερά μη τυχόν και χάσουν τον «σύμμαχο». Είπε πολλά και διάφορα ο Αλέξης: Για τον «Πάπα των φτωχών», για τις τράπεζες που είναι πάνω από τον άνθρωπο, για την κρίση αξιών, για το διάλογο της Αριστεράς με την χριστιανική Εκκλησία και άλλες τέτοιες αριστερές μπαρούφες.

Και μας ήρθε ξαφνικά το ερώτημα όλων εμάς που ήρθαμε σήμερα από τον Άρη; Ποιος είναι ο Ποντίφικας που πρέπει να δώσουμε τόσο μεγάλη σημασία στην επίσκεψη του Τσίπρα; Τι δηλαδή μπορεί να προσφέρει ο Πάπας στην προσπάθεια διάσωσης της Ελλάδας;

Όλος αυτός ο ντόρος πόθεν προκύπτει άραγε; Μίλησε ο Τσίπρας για μια οικουμενική συμμαχία απέναντι στη φτώχεια, για αλληλεγγύη, για αγάπη για τον συνάνθρωπο, για κοινωνική δικαιοσύνη. Μα ποιος δεν τα θέλει αυτά; Ποιος σοβαρός άνθρωπος δεν πιστεύει στις πανανθρώπινες αξίες πάνω στις οποίες στηρίχθηκε ο παγκόσμιος πολιτισμός; Άλλο όμως αυτό κι άλλο η πραγματική κατάσταση που αντιμετωπίζει η Ελλάδα.

Αν ο κ. Τσίπρας πήγε στο Βατικανό για να γράψει έκθεση ιδεών, μπράβο του πέτυχε στην αποστολή του. Θα έχει να λέει στα εγγόνια του για το παπικό μετάλλιο που πήρε, αλλά ποια είναι η ουσία της υπόθεσης; Θα μας κουρέψει η Μέρκελ το χρέος επειδή ο Ποντίφικας άρχισε να λέει διάφορα για τις μελωδικές φωνές των νέων; Θα γίνει καλύτερη η ζωή μας γιατί ο Πάπας Φραγκίσκος μας συμπόνεσε και είπε ότι δε μπορεί να είναι οι τράπεζες πάνω από τους ανθρώπους;

Ποιος ο λόγος λοιπόν της τεράστιας υπερπροβολής που πήρε αυτό το πανηγυράκι στο Βατικανό;

Θα μπορούσε να έχει τεράστια σημασία αν συνδυαστεί με τα όσα γράφαμε πριν μερικές ημέρες για την «συμφωνία» των νταβατζήδων της ενημέρωσης με τον ΣΥΡΙΖΑ. Εκεί που ξαφνικά ο ΣΥΡΙΖΑ ήταν το κόμμα της καρπαζιάς, που προστατεύει τις βίλες Αμαλίες, που απειλεί την Ευρώπη με τον οικονομικό ακτιβισμό του και που ακούνε οι Ευρωπαίοι για Τσίπρα και αλλάζουν διάδρομο, έχει μετατραπεί σε ένα καθαρά αστικό, συστημικό κόμμα το οποίο έχει ανοίξει πόρτες. Ο Αλέξης του δεκαπενταμελούς έχει γίνει «μεγάλος ευρωπαίος ηγέτης» που συναντάται με τους Πάπες και τους Πατριάρχες και τον καλούνε στην Ιταλική Λέσχη Μπίλντερμπεργκ. Και τα πρωτοκλασάτα στελέχη του που συνομιλούν με το «μαντρόσκυλο» της Μέρκελ, τον Άσμουσεν.

Είναι ο ΣΥΡΙΖΑ εξωτερικού που βεβαίως δεν έχει καμιά σχέση με τα όσα υποστηρίζει στο εσωτερικό. Διότι αν πήγε να πει τις ίδιες ανοησίες που είπε στη ΔΕΘ ο κ. Τσίπρας θα έτρωγε πόρτα από παντού. Όταν βγαίνει όμως από τα σύνορα γίνεται αρνάκι του γαλάκτου που μιλάει περί ανέμων και υδάτων και περί πανανθρώπινων αξιών. Επί της ουσίας τίποτε. Πώς θα κυβερνήσεις κύριε; Πώς θα πληρώσεις τους μισθούς και τις συντάξεις; Πώς θα μειώσεις τους φόρους και θα κυνηγήσεις τους φοροφυγάδες; Τίποτε ο Αλέξης εξωτερικού. Μόνο ιδεολογικο-πολιτικές φανφάρες για να παίζουν ολημερίς στο Mega που χρωστάει της Μιχαλούς και λέει μπας και στηρίξει τον Αλέξη για να γλιτώσουν τη φυλακή οι μέτοχοι.

Μ' αυτά και μ' αυτά ο ΣΥΡΙΖΑ εμφανίζεται επικοινωνιακά παντοδύναμος και ο κόσμος ξεχνά ποιοι είναι. Ξεχνά την αποφορά της Πασοκίλας, τους αναρχοαυτόνομους, τους καθηγητάδες που μιλάνε για «Μακεδονικό», τους «γουναράδες» και τους Παναγούληδες.

Κι έτσι ο Αλέξης, έχοντας και την ευλογία των δύο Εκκλησιών θα βαδίσει στα βήματα των μεγάλων... ηγετών της χώρας όταν ο Σαμαράς θα τρώει τα σωθικά του με τη Μέρκελ. Εύγε.

ΣΧΟΛΙΑ

  1. sender avatar
    sender 18/09/2014 17:03:17

    Κάπου το ξανασυναντήσαμε αυτό το management.Μια αμηχανία,πάντως,μας προκαλεί.Καλύτερα να επιστρέψετε στη αριστερά κ.Τσίπρα.

  2. danas avatar
    danas 18/09/2014 17:15:28

    όλα καλά τα λέτε στο άρθρο αλλά αυτό για τον παναγούλη δεν μου άρεσε. Λίγο σεβασμό σε ονόματα και ιστορίες που δεν φανταζόμαστε κάν οτι θα τα φτάσουμε γιατί πολύ απλά αυτοί είχαν την τρέλα της ανιδιοτέλειας. οχι δίπλα στους αναρχοάπλυτους το όνομα "παναγούληδες" έστω κι αν αναφέρεστε στον αδερφό του.

    • Βατάτζης avatar
      Βατάτζης @ danas 19/09/2014 00:22:57

      Στον Στάθη αναφέρεται, όχι στον Αλέκο...

  3. Ρηνα avatar
    Ρηνα 18/09/2014 17:20:05

    Ακριβως, αποφορα Πασοκιλας.....Ολα τα μεσα προβαλλουν αυτον που σπρωχνουν τα διαφορα ανομολογητα φορα, λεσχες και δεν ξερω τι αλλο. Και ο Παπας ΣΙΓΟΥΡΑ περιλαμβανεται σ αυτα.....Θυμαμαι επι Ανδρεα αλλα και επι ΓΑΠ δεν περνουσε τιποτα απο το σουρωτηρι των καναλιων. Ενταξει τιποτα δε μενει κρυφο. Θα βρεθει κι εδω ενας Σνοουντεν μαρτυριαρης. Το θεμα ειναι οτι θα καρφωσει, οταν ολα θα εχουν τελειωσει.....

  4. Ιδιώτης avatar
    Ιδιώτης 18/09/2014 17:27:07

    Εμ... νέα Ελλάδα δεν ήθελες κε Σαμαρά? Να, θα την κάνει αγνώριστη ο μικρός...

  5. Διογένης avatar
    Διογένης 18/09/2014 17:34:47

    Κακότυχη Ελλάδα... Το σκηνικό μου θυμίζει τα κανάλια να παίρνουν από πίσω τον ΓΑΠ όταν έκαμνε τζόγκινγκ το 2004, όταν ετοιμαζόταν να ανακηρυχθεί πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ με "εκλογές". Και όταν πήγαινε να μοιράσει κουραμπιέδες κάπου εκεί λίγο μετά την πρωτοχρονιά του 2004. Και να, κάγκελο εντυπωσιασμένοι οι δημοσιογραφίσκοι από τους κουραμπιέδες που μοίραζε ο ΓΑΠ. Κάτι τέτοιο συμβαίνει και τώρα. Δύστυχη Ελλάδα, τι σε περιμένει... Δράμι μυαλό δεν βάλαμε από το 2009...

  6. Γιάννης Κιαπέκος avatar
    Γιάννης Κιαπέκος 18/09/2014 19:06:36

    «...όταν ο Σαμαράς θα τρώει τα σωθικά του με τη Μέρκελ» Όπως στρώνει κανείς κοιμάται !

  7. Σπαθάριος avatar
    Σπαθάριος 18/09/2014 19:51:11

    Για ολα αυτά μέγιστη υποχρέωση του Α.Σαμαρά απέναντι στο έθνος είναι να εμποδίσει την ανάλυψη εξουσίας απο τον ΣΥΡΙΖΑ. Όλα τα άλλα έπονται.

  8. Ιαπετός avatar
    Ιαπετός 18/09/2014 20:18:30

    Η βιωσιμότητα τού δημόσιου χρέους έχει αναχθεί στήν χώρα μας, ώς η Λυδία λίθος αποτίμησης τής οικονομικής καί ευρύτερα τής εθνοκρατικής της ευεξίας ή τής απέλπιδας οικονομικής της κατάρρευσης καί εθνοκρατικής της συρρίκνωσης. Τουλάχιστον, η συζήτηση περί τρόπου βιωσιμότητας τού χρέους προκαθορίζει τήν τρέχουσα πολιτική αντιπαράθεση καί σκιάζει επικίνδυνα τό πραγματικό πολιτικό πρόβλημα πού αντιμετωπίζει η χώρα. Η αρχαιόθεν παραδοθείσα καί διασωθείσα ρηματική αρχή τού «πάντων χρημάτων μέτρον άνθρωπος» έχει εντέχνως αλλοιωθεί στό «πάντων ανθρώπων μέτρον χρήματα».Η αλλοίωση δέ αυτή δέν έγινε πρόσφατα –μετρά ήδη εκατονταετηρίδες-, έχει όμως η αλλοίωση καρυκευθεί ιστορικά μέ πολύ πλούσιο αριστερό καί χρηματιστικό-καπιταλιστικό μπαχαρικό, ώστε η σύγχρονη χρήση τής ρήσης εννοιολογικά νά συμβαδίζει μέ τήν σύγχρονη ανθρώπινη διαστροφή. Τό δημόσιο χρέος καί όχι οι υπάρχοντες δημόσιοι πόροι καταδυναστεύει τό νεοδημιουργηθέν ελλαδικό κράτος από τήν ημέρα ύπαρξής του. Καί αυτό βεβαίως, ουδόλως τυχαίον δέν είναι. Δυστυχώς γιά τό κράτος μας (δηλ. γιά τήν πλειοψηφία τών υπηκόων-πολιτών) η λεηλασία τού πλούτου τής Ρωμανίας καί η παντοιότροπη υποδούλωση τών κατοίκων της σέ ξένους επικυρίαρχους μετρούσε ήδη αιώνες, πολύ πρίν από τήν δημιουργία του. Τά δεδομένα δέ αυτά οδήγησαν μοιραία καί τόν τρόπο δόμησής του. Όχι ώς ελεύθερου κρατικού σχηματισμού, αλλά ώς απελεύθερου τμήματος μιάς αυτοκρατορίας (Οθωμανικής), χρεωμένου ήδη πρίν τήν δημιουργία του από τούς πρώην λήσταρχούς του καί στήν συνέχεια επικαρπωτών, «υψηλών», προστατών του. Μέ άλλα λόγια δέν απέκτησε πλήρη κυριότητα στό οικόπεδό του, αλλά μόνον ψιλή μέ περιορισμούς. Τήν δέ επικαρπία τού οικοπέδου ώφειλε νά τήν ξεχάσει. Αυτή πέρασε εξ ολοκλήρου στούς επικυριάρχους προστάτες, η δέ διοίκησή του καί η μοίρα τών ιθαγενών κατοίκων του παραδόθηκε σιγά-σιγά σέ εντόπιους επιστάτες. Γι’ αυτό τόν λόγο καί η εντόπια πολιτική στοχεύει κατά πρώτον στήν επίδειξη καταλληλότητας διαχείρισης τής ιδιοκτησίας καί κατά δεύτερον στήν προσχηματική παραχολογία ελπίδας σέ δουλωμένες, προσχηματικά ελεύθερες καί κυρίαρχες ψυχές. Αυτός είναι ο τρόπος τής πολιτικής στήν χώρα μας, από όλες τίς πολιτικές παρατάξεις. Αυτός είναι ο τρόπος τής εκπαίδευσής μας (αναφέρεται, προσχηματικά, ώς Παιδεία). Αυτός είναι ο τρόπος σκέψης μας. Η κυριαρχία, παντοίου τύπου, είναι από βίαιη μέχρι «ανθρωπιστική». Ανάλογα μέ τό είδος καί τήν ποιότητα τής εκπαίδευσης τών επιστατών καί τών, πρός επιστασία, παροικούντων στό συγκεκριμμένο χώρο. Επειδή η ιδιοκτησία δέν είναι φυσικός νόμος, τό προηγηθέν σχεδίασμά μου δέν αποτελεί καί τοπογραφικό. Η συνεχής ρευστότητα ή ανθρώπινη αντιπαλότητα δημιουργεί συνεχώς αμφισβητήσεις κυριαρχίας -κυρίαρχου καί κυριαρχομένων- καί επανακοθορίζει σέ τακτά χρονικά διαστήματα τά νέα δεδομένα πού προκύπτουν από πόλεμο (συμβατικό ή οικονομικό) ή δολιοφθορά ή αδυναμία, κούραση, εκούσια παράδοση, κ.λ.π..Αυτά ερευνά, εξετάζει –υποτίθεται – καί προτείνει η επιστήμη τής γεωπολιτικής. Η αλλαγή όμως κάθε γεωπολιτικής αναγνωρισημότητας εκάστης χώρας επιφέρει, εκτός τού επιπέδου διαβίωσης, καί μιά αλλαγή τού Τρόπου σκέπτεσθαι γιά τά υποκείμενα, όπως καί τόν τρόπο τού πολιτεύεσθαι. Μετά από αυτή τήν μικρή εισαγωγή καί μέ δεδομένο τόν τρόπο τού πολιτεύεσθαι στήν χώρα, θά ήθελα νά επαναθέσω τό ερώτημα τού τρόπου βιωσιμότητας τού χρέους, όπως αυτό τουλάχιστον προτείνεται από διάφορους πολιτικούς χώρους. Στήν ουσία υπάρχουν δύο σχολές σκέψης. Η πρώτη πού θεωρεί ότι η αποτίμηση καί λειτουργία τής οικονομίας πρέπει νά ακολουθεί τό ευρωπαϊκό νομισματικό μοντέλο τού ευρώ, μέ διαφοροποιήσεις στό σκέλος τής λογιστικής. Ήτοι είμαστε μέλη τής ζώνης τού ευρώ, δέν θέλουμε νά φύγουμε, δέν μπορούμε νά πληρώσουμε τά χρέη μας καί θέλουμε ένα είδους σεισάχθειας σέ αυτό τό πλαίσιο επικαλούμενοι άλλοτε τήν αλληλεγγύη τών μελών του καί άλλοτε επισείοντας τόν κίνδυνο πού θά προκληθεί καί σέ αυτούς, άν ανατινάξουμε τό φρούριό μας στόν αέρα. Η δεύτερη σχολή σκέψης ακολουθεί τόν δρόμο τής αποτίμησης καί λειτουργίας τής οικονομίας μέ εθνικό νομισματικό μοντέλο. Δηλαδή υποτιμούμε τήν αξία τής οικονομίας μας μέ δικούς μας αριθμούς (νόμισμα), υποτιμούμε τήν εργασία μας μέ τά παράγωγά της πολύ χαμηλά καί ψάχνουμε πρόθυμους αγοραστές προϊόντων αυτής τής υποτιμημένης (νομισματικά) εργασίας, έτσι ώστε νά βρούμε τά δυνητικά ποσά (σέ υπερτιμημένο διεθνές νόμισμα) πού χρειάζονται, ώστε νά καλύψουμε τίς βιωτικές (τουλάχιστον αυτές πού θεωρούμαι αναγκαίες) μας ανάγκες. Τό σημερινό μας χρέος δέν τό εξυπηρετούμε, τό δαγράφουμε ή τό επαναδιαπραγματευόμαστε στό μέλλον, ανάλογα μέ τίς τότε επικρατούσες συνθήκες. Η πρώτη πρόταση επιδιώκει τήν παραμονή τής χώρας στήν υπάρχουσα γεωπολιτική τροχιά, μέ τήν ελπίδα ότι κάτι θά γίνει μέσα στήν ευρωπαϊκή οικογένεια καί σιγά-σιγά θά αποκαθίσταται η γνώριμη καταναλωτική ευδαιμονία πού γνώρισε η χώρα (καί πού όλοι τήν θέλανε μεγαλύτερη καί ξεσάλωτη). Η δεύτερη πρόταση επιδιώκει τήν μείωση τής ανεργίας, μειώνοντας τίς ανάγκες πρός τά κάτω. Όσο μικρότερο τό ονομαστικό εισόδημα, τόσο μικρότερη η αγοραστική αξία, άρα κατανάλωση –κατ’ανάγκη- φθηνών παραγομένων εγχώριων προϊόντων. Τό γεγονός ότι η χώρα εισάγει τά περισσότερα είδη πρώτης ανάγκης, ενέργεια καί τεχνικά παραγώμενα προϊόντα από τό εξωτερικό, υποτιμάται συστηματικά. Αερολογίες τού τύπου ότι θά αυξηθούν οι τουρίστες (λόγω φθήνιας) δέν στέκουν καί αυτό διότι η ουσία είναι πόσο συνάλλαγμα θά αφήσεο ο τουρίστας στήν αγορά. Μιά φθηνή τουριστική αγορά, ακόμα καί μέ διπλασιασμό τού αριθμού τών τουριστών, μπορεί νά αφήσει λιγότερη ονομαστική αξία (σέ διεθνές νόμισμα) από ότι αφήνει σήμερα. Απλά θά έχουμε περισσότερα κακοπληρωμένα γκαρσόνια καί τό μέγιστο ποσό συναλλάγματος θά οδεύει στό εξωτερικό, ώστε νά προμηθευόμαστε τά προϊόντα πού θά πουλάμε στούς τουρίστες. Η δεύτερη πρόταση (από τήν φύση της) οδηγεί καί σέ πιθανή αλλαγή γεωπολιτικής τροχιάς. Χωρίς νά αποκλείω τήν δυνατότητα ενός βελούδινου νομισματικού διαζυγίου, τήν θεωρώ απίθανη. Γιά νά επαναλειτουργήσει η χώρα μέ ένα δικό της, έντονα υποτιμημένο, νόμισμα θά χρειασθεί νομισματικό έλεγχο καί συνοριακό τελωνειακό έλεγχο μέ δασμούς καί περιορισμού μέρους ανταγωνιστικών καταναλωτικών προϊόντων, όπως καί περιορισμόή κατάργηση τού δικαιώματος απόκτησης ακίνητης περιουσίας σέ αλλοδαπούς καί ευρωπαίους (όπως παλιά). Άν δέν γίνουν αυτοί οι περιορισμοί, η πλειοψηφία τών Ελλήνων θά ζεί σέ τσαντήρια ή εκτός χώρας. Νά μήν αγοράσει καί ο τελευταίο ευρωπαίος μεθύστακας ένα χωραφάκι στόν Νότο; Τσάμπα θά πουλιέται. Τό δυστύχημα είναι ότι ο τρόπος τού πολιτεύεσθαι είναι ο ίδιος.καί γιά τόν ΖΥΡΙΖΑ. Οι εννοιολογικές διαφορές, απλώς, υποκρύπτουν τόν τρόπο. Ίδιος καί απαραλάχτος. Η ειδοποιός διαφορά του μέ τήν ΝΔ είναι ότι επιμένει πιό πολύ στήν κρατική δομή, στήν βδέλλα τού παρασιτισμού καί μπορεί νά θυσιάσει αυτή η επιμονή του τήν πλειοψηφία τού κόσμου, όχι στήν οικονομική ανέχεια, αλλά σέ μιά πάγια οικονομική μιζέρια τού χειρίστου είδους γιά πολύ χρόνο. Πώς μπορεί νά γίνει αυτό; Ελάφρυνση τού χρέους μέ επιστροφή τής Ελλάδας στήν Δραχμή, πάγωμα τής ένταξης γιά απροσδιόριστο διάστημα καί όταν μετανιώσετε τό ξαναβλέπουμε τό θέμα. Η αποθέωση τής τιμωρητικής προτεσταντικής ηθικής πού διέπει τήν σκέψη τής καγκελαρίου Μέρκελ καί μεγάλου μέρους τής προτεσταντικής ευρωπαϊκής οικονομικής καί πολιτικής ελίτ. Μπορεί νά τό πετύχει άριστα ο Alexis μέ τήν «αριστερή» του, «προοδευτική» κυβερνητική πολιτική. Θά αξιοποιηθεί στό έπακρο η «αχαριστία» τής Ελλάδας, κρίμα θά πούν οι κόποι τού ελληνικού λαού, αλλά ο λαός διάλεξε «δημοκρατικά» τόν δρόμο του. Θά γίνουμε υπόδειγμα, λόγω τού τιμωρητικού παραδείγματος τής ελευθεριότητας, πού μάς διέπει ώς λαό. Θά μάς ευχηθούν καί καλή τύχη!!! Έτσι όμορφα, ωραία καί χριστιανικά. Ότι η εκδίκηση είναι ένα πιάτο πού τρώγεται κρύο, τό ξέρει πολύ καλά η κ. Μέρκελ. Όπως ο Κ.Καραμανλής, ο γέρος, ο θανών. Τήν Κύπρο τήν παράδωσε στούς Τούρκους καί γιά νά πείσει τόν κόσμο ότι οι επιλογές του ήταν εθνικά υπερήφανες, μάς έβγαλε από τό στρατιωτικό σκέλος τού ΝΑΤΟ. Όπως η Γαλλία τού Ντέ Γκώλ!!! (φοβερός αντιχησμός). Ακόμα δέν έχουμε τόν επιχειρησιακό έλεγχο τού Αιγαίου. Χάθηκε στήν πορεία επιστροφής μας στό στρατιωτικό σκέλος. Μπορεί νά τόν ξαναπάρει ο Alexis όταν θά απεμλέκεται σταδιακά από τό ΝΑΤΟ. Όλα είναι δυνατά στήν χώρα μας. Πώς έγραφε καί ο Κουρής στήν Αυριανή; Φεύγουν οριστικά οι βάσεις τού θανάτου. Τίς έδιωξε ο Α.Παπανδρέου. Ναί. Αυτές πού είναι ακόμα εδώ.

  9. Crevettes à la provençale avatar
    Crevettes à la provençale 18/09/2014 20:21:40

    Η κατάσταση, στη κοινωνία συνολικά αλλά και στον μικρόκοσμο της Κοινοβουλευτικής Ομάδας, είναι τέτοια που δεν φρενάρεται επικοινωνιακά. Εάν, από την συνάντηση με τη Μέρκελ και κατ' επέκταση, από τα "ελληνοτροϊκανά" στο τέλος Σεπτεμβρίου, δεν βγει κάτι το απρόσμενα θετικό, το πολύ ουσιαστικό, που να αφορά αμέσως την πραγματική οικονομία, έρχεται ο "ευλογημένος" και έρχεται πλησίστιος.

    • GregA avatar
      GregA @ Crevettes à la provençale 18/09/2014 21:35:58

      Αυτό ακριβώς είνι η ουσία. Πιστεύουν πολλοί ότι το πρόβλημα είναι εικοινωνιακό. Δεν είναι. Το πρόβλημα, ή μάλλον τα προβλήματα είναι ουσιαστικά και αυτό αποδεικνύεται από την αστοχία όλων των επικοινωνιακών τρυκ που χρησιμοποιήθηκαν στο πρόσφατο και το απώτερο παρελθόν. Αυτό επιτέλους πότε θα το καταλάβουν στο Μαξίμου; Με την κινδυνολογία περί bank ran σε περίπτωση εκλογής Τσίπρα, υποθηκεύουν το μέλλον του κόμματος και εμείς αυτό το κόμμα το χρειαζόμαστε για να επανέλθουμε στην εξουσία.

  10. η Dimi avatar
    η Dimi 18/09/2014 22:41:02

    Και μετά τον Πάπα-Πόντιο-Πιλάτο Φραγκίσκο (“who am I to judge?"..), η επόμενη βόλτα, στη.. Μέκκα! Εκεί, Ερήμην μας, υπάρχουν άπειρα εκκρεμή προς “διευθέτηση" θέματα, με Τόλμη και χωρίς το "Σύμπλεγμα Πολιτικού Επαρχιωτισμού”, όπως η ισόβια-ψηφοθηρία, η.. “παράτυπη” ισότητα!, (ιδέ, λαθραίος του κερατά εποικισμός), η μεθοδευμένη ισλαμοποίηση κι ο αφελληνισμός. Υπάρχει κι αυτή η Αμφίπολη με τα ευρήματά της που πολύ καθυστερούν βρε παιδί μου, κι ενοχλούν. Είναι κι αυτή η στεγνή και αμοντάριστη Δωροθέα μαζί με τον άλλο σκοτεινό τροχήλατο που πολύ βιάζονται κι αυτοί και απαιτούν να υποχωρήσουμε. ΤΑ ΠΑΝΤΑ, ΌΛΑ! Ιστορία, 'Ονομα, Γη, 'Υδωρ, Την 'Υπαρξή μας την ίδια να χαρίσουμε, "ΜΑΚΡΙΑ ΑΠΟ ΠΑΡΩΧΥΜΕΝΕΣ, ΕΘΝΙΚΙΣΤΙΚΕΣ, ΙΔΕΟΛΗΠΤΙΚΕΣ ΣΥΜΠΕΡΙΦΟΡΕΣ, ΠΟΥ ΤΟΣΟ ΠΟΛΥ ΤΑΛΑΙΠΩΡΗΣΑΝ ΤΑ ΒΑΛΚΑΝΙΑ ΣΤΟ ΠΡΟΣΦΑΤΟ ΠΑΡΕΛΘΟΝ" και τελικά, μέχρι και τα σώβρακα να δώσουμε στους Μαϊμουδόνες που στόχο έχουν ν' αποκλείσουν τον Βορρά!. Καπάκι, τον Νοέμβριο έρχεται με τη πολυπληθή κουστωδία του και ο πολύς Αχμέτ ("Ο Χίτλερ της Τουρκίας" , σύμφωνα με τον αείμνηστο Κωνσταντινουπολίτη ακαδημαϊκό, νομικό και πολιτικό άνδρα, καθηγητή Νεοκλή Σαρρή), για να πέσουν υπογραφές σε πέραν των ήδη υπογεγραμμένων 22+ Μνημόσυνων της Ελληνικής Κυριαρχίας από τους: σουλτάνο-πορθητή και Τιτανικό (2010-2011). Για να σφίξει νομοτελειακά η τανάλια περί την Αττική, ελέω "τουριστικής ανάπτυξης", λένε οι μογγόλοι. Η λίστα του άγους, είναι μακρά. Βεβαίως, για να διευκολυνθεί το μειράκιο και για να κλείσουν ΑΜΕΣΑ ΚΑΙ ΟΡΙΣΤΙΚΑ ΌΛΑ ΤΑ ΕΙΣ ΒΑΡΟΣ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ “Eκκρεμή Θέματα”, θα υπάρξει μία “εκ των έσω” στιβαρή και αδιάφθορη υποστήριξη από τον σκαπανέα. "Θα φάει η μύγα σίδερο και το κουνούπι ατσάλι".

  11. toxo avatar
    toxo 19/09/2014 08:19:38

    Ο κ. Τσίπρας βγήκε από το Βατικανό με δύο ιδιότητες;α΄του προέδρου του ΣΥΡΙΖΑ και β΄του εκπροσώπου τύπου του Πάπα.Πώς αλλοιώς να εξηγήσω το ότι, τι είπε ο Πάπας ,μας το γνωστοποιεί ή απευθείας ο κ,Τσίπρας ή "κύκλοι του ΣΥΡΙΖΑ".θα ήθελα να ρωτήσω τους "κύκλους ΣΥΡΙΖΑ" την έκφραση "δεν υπάρχουν λαθραίοι άνθρωποι"ο Πάπας σε ποιά Γλώσσα την εξέφρασε και πώς ακριβώς την διετύπωσε;

  12. panas avatar
    panas 19/09/2014 08:30:35

    Τελικά, ποιος ήταν ο στόχος της επίσκεψης του Τσίπρα στον πάππα; Τι σημαντικό μπορεί να συζήτησαν εκεί. Ποιοι είναι οι υπεύθυνοι για τις δημόσιες σχέσεις του Συριζα και σε τι στοχευουν;

  13. Seagull avatar
    Seagull 19/09/2014 12:20:57

    Όταν η κυβέρνηση ψήφιζε καλοκαιρίατικα στην Βουλή για την σωτηρία των εθνικών μιντιάδων έπρεπε να τα σκεφτεί αυτά.

ΑΠΟΣΤΟΛΗ ΣΧΟΛΙΟΥ

Τα δεδομένα σας είναι ασφαλή! H διεύθυνση email δε θα δημοσιευθεί. Τα στοιχεία θα χρησιμοποιηθούν αποκλειστικά για τη δυνατότητα σχολιασμού στο antinews.gr .

Tα πεδία με αστερίσκο (*) είναι υποχρεωτικά.