Χωρισμένος στα δύο ο ΣΥΡΙΖΑ
09/02/2014 07:30
Του Κάλχα
ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΣΧΟΛΙΟΥ

Χωρισμένος στα δύο ο ΣΥΡΙΖΑ

Για πρώτη φορά στο ΣΥΡΙΖΑ εμφανίζεται με τέτοια οξύτητα ένα νέο πρόβλημα που είναι ο κάθετος διχασμός που διαπερνάει όλο το κόμμα, αρχίζει απ’ τα ηγετικά κλιμάκια και φτάνει ως κάτω στη βάση του κόμματος της αξιωματικής αντιπολίτευσης.

Με σεισμογενή περιοχή, στην οποία ξεσπάνε τα ρίχτερ του εγκέλαδου αλλά δεν είναι καθόλου εύκολο να πει κανείς με σιγουριά αν έχει γίνει ο κύριος σεισμός και αν ναι ποια θα είναι η μετασεισμική ακολουθία, μοιάζει η περίπτωση του ΣΥΡΙΖΑ και τα όσα εκτυλίσσονται στην Κουμουνδούρου απ’ την περασμένη Κυριακή. Οι ερωταποκρίσεις ανάμεσα στην πλευρά Τσίπρα και στην εσωκομματική αντιπολίτευση για το αν θα δώσουν μαζί τη μάχη των εκλογών είναι πολύ μεγαλύτερης σημασίας απ’ όση αρχικά είχε δοθεί. Για πρώτη φορά στο ΣΥΡΙΖΑ εμφανίζεται με τέτοια οξύτητα ένα νέο πρόβλημα που είναι ο κάθετος διχασμός που διαπερνάει όλο το κόμμα, αρχίζει απ’ τα ηγετικά κλιμάκια και φτάνει ως κάτω στη βάση του κόμματος της αξιωματικής αντιπολίτευσης.

Οι περιπτώσεις των υποψηφιοτήτων Καρυπίδη και Βουδούρη είναι πολύ χαρακτηριστικές, καθώς εμφανίστηκε το φαινόμενο οι διαφωνίες να μη μένουν μόνο στο επίπεδο της κεντρικής επιτροπής αλλά να αγγίζουν τις τοπικές οργανώσεις. Σειρά νομαρχιακών επιτροπών έρχεται για πρώτη φορά σε ευθεία δημόσια αντιπαράθεση με την πλειοψηφία της Κεντρικής επιτροπής του ΣΥΡΙΖΑ και τις επίσημες αποφάσεις τις οποίες μάλιστα είχε πάρει πάνω του για να τις περάσει ο Αλέξης Τσίπρας. Ήδη οργανώσεις της Πελοποννήσου όπως πχ η Κόρινθος, αλλά και η Μεσσηνία αντιτάσσονται στην στήριξη του Οδυσσέα Βουδούρη, αλλά και η αρνητική στάση της περιφερειακής επιτροπής του ΣΥΡΙΖΑ στην άρση της στήριξης στον Θόδωρο Καρυπίδη που αποφάσισε κακήν κακώς η Πολιτική γραμματεία ανατρέποντας την απόφαση της Κεντρικής επιτροπής κάτω απ’ την πίεση των πραγμάτων και τη γελοιοποίηση του ΣΥΡΙΖΑ, δείχνουν ένα εντελώς διαφορετικό ποιοτικά σκηνικό στο εσωτερικό του ΣΥΡΙΖΑ απ’ τις συνήθεις διαφωνίες μεταξύ Τσίπρα και Λαφαζάνη που μας είχαν συνηθίσει απ’ το πρόσφατο παρελθόν.

Καινούργιο στοιχείο είναι επιπλέον το γεγονός ότι ο Αλέξης Τσίπρας και η εσωκομματική πλειοψηφία μετράει απώλειες καθώς κεντρικά στελέχη του εσωκομματικού μηχανισμού φαίνεται να περνάνε στην εσωκομματική αντιπολίτευση όχι μόνο διαχωρίζοντας τη θέση τους απ’ τον αρχηγό του ΣΥΡΙΖΑ στο θέμα των περιφερειακών εκλογών αλλά και πρωτοστατώντας στην αλλαγή της απόφασης της Κεντρικής επιτροπής για τις περιπτώσεις των υποψηφίων που δίχασαν το κόμμα όπως η περίπτωση Καρυπίδη.

Όλα αυτά προκλήθηκαν καθώς για πρώτη φορά ο ΣΥΡΙΖΑ προσπάθησε να βάλλει σε εφαρμογή μια πολιτική γραμμή συνεργασιών που θα του χρησίμευαν ως πρόκριμα για μελλοντικές κυβερνητικές συνεργασίες. Ο Αλέξης Τσίπρας επιχείρησε να κάνει πιο συντεταγμένα ένα άνοιγμα σε αντιμνημονιακές δυνάμεις του «αστικού χώρου» απ’ τη μια και απ’ την άλλη επιχείρησε να έρθει πιο κοντά σε δυνάμεις της σοσιαλδημοκρατίας που δεν χαρακτηρίζονται δα και για την αντιμνημονιακή στάση τους. Και με δεδομένο ότι απ’ το βήμα της Κεντρικής επιτροπής ο Αλέξης Τσίπρας άφησε αναπάντητο το δημοσίευμα των «Επικαίρων» για τις συναντήσεις του με τον Κώστα Καραμανλή, δημιουργήθηκαν έντονο κλίμα καχυποψίας στο εσωτερικό του ΣΥΡΙΖΑ για τις προθέσεις και τις στοχεύσεις του Αλέξη Τσίπρα.

Και τελικά το αποτέλεσμα ήταν ο ΣΥΡΙΖΑ να βάλλει βόμβα στα θεμέλια της συνοχής του και να ψάχνονται μεταξύ τους τα στελέχη του για το αν θα δώσουν από κοινού τη μάχη! Επιπλέον ο ΣΥΡΙΖΑ αποδείχτηκε «σουρωτήρι» καθώς οι συνεργαζόμενοι που έπαιρναν το χρίσμα απ’ τον Τσίπρα έκαναν επιθέσεις στη στάση της μειοψηφίας του κόμματος, όπως για παράδειγμα ο Οδυσσέας Βουδούρης. Και το κυριότερο; Ο ΣΥΡΙΖΑ έδειξε παντελή έλλειψη ικανότητας να θέσει όρους για συσπείρωση ευρύτερων δυνάμεων με αποτέλεσμα να άγεται και να φέρεται από τυχάρπαστους τύπους τους οποίους προσέγγιζε με μόνο κριτήριο το ότι είναι αντιμνημονιακοί όπως η περίπτωση Καρυπίδη.

Στην πραγματικότητα η ανικανότητα του ΣΥΡΙΖΑ να θέσει τους όρους για τη διεύρυνση των δυνάμεών του έγκειται στα όρια και στην ανεδαφικότητα της γραμμής Τσίπρα που απ’ τη μια συνεχίζει με βάση τη στροφή του Τέξας να δηλώνει όπως τώρα στην Ιταλία πως όταν φλέγεται το σπίτι σου πρέπει να το σβήσεις και δεν το εγκαταλείπεις, αλλά απ’ την άλλη ο ίδιος αδυνατεί να δώσει πειστική απάντηση για το που θα βρεθεί το νερό για να σβήσει αυτή η φωτιά, σύμφωνα με τη συλλογιστική του. Και το πρόβλημα εδώ για το ΣΥΡΙΖΑ εμφανίζεται όχι μόνο δυσεπίλυτο αλλά και οξυμένο καθώς βρίσκεται στα πρόθυρα της κυβερνητικής εξουσίας και όλα κρίνονται για όλους επί του πρακτέου.

Και το ίδιο πρόβλημα εμφανίζεται και στην εσωκομματική αντιπολίτευση όπου η σταδιακή μετατόπιση του ΣΥΡΙΖΑ τον τελευταίο χρόνο θέτει «ενώπιον των ευθυνών τους» στην κομματική βάση και τα στελέχη της Αριστερής Πλατφόρμας τα οποία καλούνται να απαντήσουν στον κόσμο τους για πόσο καιρό θα αποτελούν το «αριστερό άλλοθι» του Τσίπρα. Και καθώς φαίνεται ο Παναγιώτης Λαφαζάνης και οι συν αυτώ έχουν συναίσθηση και επίγνωση αυτής της κατάστασης και δεν είναι τυχαίες οι πρωτοβουλίες που παίρνουν το τελευταίο διάστημα ανοίγοντας πιο οργανωμένα διαύλους και φόρουμ επικοινωνίας με δυνάμεις απ’ το χώρο της εξωκοινοβουλευτικής αριστεράς αλλά και αποχωρήσαντες ή διαγραφέντες απ’ το ΚΚΕ.

Σε κάθε περίπτωση η ιδεολογική προέλευση και ανομοιογένεια του ΣΥΡΙΖΑ έχει επίπτωση σοβαρή στον πολιτικό βηματισμό του κόμματος της αξιωματικής αντιπολίτευσης ειδικά τώρα που βρισκόμαστε σε ένα σημείο καμπής. Και τόσο για την πλευρά Τσίπρα όσο και για την πλευρά Λαφαζάνη τα υπαρξιακά διλήμματα σπάνε κόκκαλα απ’ τη μια και απ’ την άλλη δεν είναι δυνατό εσαεί να βρίσκεται λύση με συμβιβασμούς που απλά κρύβουν το πρόβλημα κάτω απ’ το χαλί. Και το πρόβλημα του Αλέξη Τσίπρα είναι ότι δεν διαθέτει καν απάντηση στο ερώτημα που του απηύθυνε ο πρωθυπουργός για το αν θα τα βάλλει με 27 κυβερνήσεις ενώ απ’ την άλλη η απάντηση που δίνει ο Λαφαζάνης υποχρεώνει τον Τσίπρα αν την κάνει αποδεκτή να τα βάλλει με το Σταθάκη και το Μηλιό. Απ’ την άλλη αν ο Αλέξης Τσίπρας επιμείνει τότε το ερώτημα για το Λαφαζάνη είναι τι ακριβώς κάθεται και κάνει στο ΣΥΡΙΖΑ. Στην πραγματικότητα ο ΣΥΡΙΖΑ βρίσκεται μπροστά σε ένα γόρδιο δεσμό. Και όπως γνωρίζουμε απ’ την ιστορία ο γόρδιος δεσμός δε λύνεται αλλά …κόβεται.

ΣΧΟΛΙΑ

  1. ιεραξ avatar
    ιεραξ 09/02/2014 13:29:50

    Εύστοχη η προσέγγιση. Πολλά ερμηνεύονται από την, κάκιστα, παροπλισμένη στις μέρες μας ιδεολογία. Στο συριζα διαμορφώνονται δύο τάσεις. Η μία με εθνοαποδομητικό διεθνιστικό παγκοσμιοποιμένο προσανατολισμό που φέρεται και ως΄΄μετριοπαθής΄΄,υποταγμένη ή και ενεργούμενο υπερεθνικών εξουσιών, και η δεύτερη σταλινοειδής, λαικιστική με αριστερές ψυχώσεις αλλά με, έστω και λίγες, αλλά υπαρκτές πατριωτικές λογικές. Το οξύμωρο είναι οτι η πρώτη ενώ φορά το προσωπείο της μετριοπάθειας είναι ακραία διεθνιστική. Και αριστερά χωρίς σαφή εθνικά χαρακτιριστικά πουθενά δεν κυβέρνησε.

  2. βαγόνι avatar
    βαγόνι 09/02/2014 15:01:48

    Μετά τον κ. Λαφαζάνη,ακολούθησε η...καίρια κριτική του κ.Τέρενς Κουίκ,σε πρωινό ραδιόφωνο...βρήκε τους συριζαίους πολύ "συστημικούς"...ναί, ο κ.Κουίκ,αυτή η άγρυπνη εξεγερμένη συνείδηση! Το θέμα,βέβαια,δεν είναι η "ρεαλιστική" στροφή του κ. Τσίπρα και η κάθε"είδους"κριτική που δέχεται...το θέμα που παραμένει: μπορεί να βγάλει πέρα μια τέτοια στροφή;...ια υπόλοιπα: άγονος προεκλογικός θόρυβος!

  3. Αντιγραικύλος avatar
    Αντιγραικύλος 09/02/2014 15:08:59

    Εύστοχο το κείμενο αλλά μία παράκληση.. Μη γράφετε ούτε για πλάκα πως το συνονθύλευμα ''βρίσκεται στα πρόθυρα της κυβερνητικής εξουσίας''..

    • Φωτεινή avatar
      Φωτεινή @ Αντιγραικύλος 09/02/2014 20:27:21

      ῎Εχω ἀπευθύνει αὐτή τήν παράκληση πολλάκις! ῎Αδικα προσπαθοῦν τά τρόλλια νά δημιουργήσουν κλῖμα ἡττοπάθειας.

  4. δημης avatar
    δημης 10/02/2014 00:39:32

    Δηλ..".ο ΣΥΡΙΖΑ ΓΕΝΝΗΘΗΚΕ ΓΙΑ ΔΥΟ";;;

ΑΠΟΣΤΟΛΗ ΣΧΟΛΙΟΥ

Τα δεδομένα σας είναι ασφαλή! H διεύθυνση email δε θα δημοσιευθεί. Τα στοιχεία θα χρησιμοποιηθούν αποκλειστικά για τη δυνατότητα σχολιασμού στο antinews.gr .

Tα πεδία με αστερίσκο (*) είναι υποχρεωτικά.