#_CRON_JOB_#
#_CRON_JOB_#
21/11/2011 21:27
ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΣΧΟΛΙΟΥ

Χωρίς κοινωνική νομιμοποίηση η νέα κυβέρνηση



Η κυβέρνηση Παπαδήμου δεν έχει λαϊκή αποδοχή γιατί «ο υφιστάμενος κοινοβουλευτικός συσχετισμός δεν εναρμονίζεται πλέον με τις διαθέσεις του εκλογικού σώματος».  Επιπλέον, η μεταβολή του πολιτικού κλίματος, που συντελέσθηκε με την αλλαγή της 11/11/2011, δεν μετατράπηκε σε ουσιαστική κοινωνική μεταστροφή, αντίστοιχη με αυτήν που σημειώνεται, μετά από εκλογική αναμέτρηση ή έστω μετά από (εσωκομματική) εκλογική διαδικασία αλλαγής πολιτικού αρχηγού. Γι αυτό η αποδοχή της νέας κυβέρνησης του κ. Παπαδήμου παραμένει περιορισμένη και το σημείο αφετηρίας της δεν δικαιολογεί πανηγυρισμούς.

Αυτά τονίζει μεταξύ άλλων ο Γιάννης Μαυρής, σε ανάλυσή του που δημοσιεύεται στην εφημερίδα "Αυγή". Με άλλα λόγια, το ότι σχηματίστηκε η κυβέρνηση Παπαδήμου δεν σημαίνει και ότι οι πολίτες έχουν προσδοκίες από αυτόν και την κυβέρνησή του.  Παράδειγμα, τα ποσοστά Σημίτη και Καραμανλή που εκτοξεύθηκαν αμέσως μόλις έγιναν πρωθυπουργοί, ενώ του Παπαδήμου όχι.

Διαβάστε όλο το κείμενο που δημοσιεύεται στην "Αυγή"

 

Η δεύτερη μεταπολιτευτική κυβέρνηση συνεργασίας, συγκεντρώνοντας 255 ψήφους, υπερέβη σημαντικά την κοινοβουλευτική πλειοψηφία της πρώτης, υπό τον Τζαννή Τζαννετάκη, η οποία το 1989 είχε λάβει 174 ψήφους.1 Ο αριθμός είναι πράγματι μεγάλος, αν σκεφτεί κανείς ότι -εξαιρώντας την οικουμενική κυβέρνηση του Ξ. Ζολώτα2- η μεγαλύτερη κοινοβουλευτική αυτοδυναμία που υπήρξε στη Μεταπολίτευση, εκείνη της πρώτης μεταπολιτευτικής κυβέρνησης της Ν.Δ. το 1974, υπό τον Κ. Καραμανλή, μεταφράσθηκε σε 219 έδρες. Ωστόσο, η βαρύτητα της νέας αριθμητικής πλειοψηφίας είναι μάλλον μικρότερη από ό,τι εμφανίζεται. Καταρχήν, δεν θα πρέπει να διαφύγει της προσοχής, ότι τα τρία κόμματα της σημερινής συγκυβέρνησης είχαν λάβει στις τελευταίες εκλογές του 2009, αθροιστικά, περισσότερες έδρες (266). Κυρίως, όμως, διότι ο υφιστάμενος κοινοβουλευτικός συσχετισμός εμφανώς δεν εναρμονίζεται πλέον με τις διαθέσεις του εκλογικού σώματος.

Σε γενικές γραμμές, η τοποθέτηση του κ. Παπαδήμου στη θέση του πρωθυπουργού της χώρας έγινε δεκτή με ενθουσιασμό από τα ελληνικά και διεθνή μέσα ενημέρωσης. H ευφορία, εντούτοις, που καλλιεργήθηκε δεν φαίνεται να δικαιολογείται από τα πραγματικά δεδομένα. Στους δείκτες του πίνακα 1 αποτυπώνεται συνοπτικά, το πολιτικό κλίμα, που δημιουργήθηκε εξ αιτίας της πρόσφατης κυβερνητικής αλλαγής. Το γεγονός ότι 7 στους 10 πολίτες επικρότησαν την απόφαση των δύο πολιτικών αρχηγών να συνεργασθούν (πίνακας 1) δεν μεταφράζεται αναγκαστικά σε κάτι βαθύτερο. Μπορεί να σηματοδοτεί, απλώς, την ανακούφιση του εκλογικού σώματος από τον τερματισμό της καταστροφικής διετούς διακυβέρνησης του Γ. Παπανδρέου ή και την αποφυγή της εντελώς απαξιωμένης «εναλλακτικής λύσης Πετσάλνικου» (πίνακας 1).

Η ιστορική εμπειρία αποδεικνύει ότι η μεταβολή του πολιτικού κλίματος, που συντελέσθηκε με την αλλαγή της 11/11/2011, δεν μετατράπηκε σε ουσιαστική κοινωνική μεταστροφή, αντίστοιχη με αυτήν που σημειώνεται, μετά από εκλογική αναμέτρηση ή έστω μετά από (εσωκομματική) εκλογική διαδικασία αλλαγής πολιτικού αρχηγού. Η αποδοχή της νέας κυβέρνησης του κ. Παπαδήμου παραμένει περιορισμένη και το σημείο αφετηρίας της δεν δικαιολογεί πανηγυρισμούς.

Η δημοτικότητα του κ. Παπαδήμου, που μετρήθηκε στην -χρονικά- καλύτερη στιγμή για τη δυναμική της υποψηφιότητάς του3, καταγράφει πλειοψηφικό ποσοστό θετικών κρίσεων 55%, έναντι 18% αρνητικών. Η εμβέλειά της είναι αυξημένη και σχετικά οριζόντια πολιτικά μόνο μεταξύ των τριών κομμάτων της νέας συγκυβέρνησης, κυμαίνεται δε από 56% έως 69% (69% μεταξύ των ψηφοφόρων του ΠΑΣΟΚ, 61% στο ΛΑΟΣ και 56% μεταξύ των ψηφοφόρων της Ν.Δ.). Αντιθέτως, παραμένει σχετικά περιορισμένη μεταξύ των κομμάτων της αριστεράς (38% στο ΚΚΕ και 41% στον ΣΥΡΙΖΑ). Γεγονός που αποδεικνύει ότι η παραταξιακή διαίρεση είναι, ως προς το πρόσωπό του, εξ αρχής ενεργός.

Τα διαθέσιμα εμπειρικά δεδομένα, σχετικά με τη μετεκλογική δημοτικότητα των πρωθυπουργών της ύστερης μεταπολιτευτικής περιόδου, παρατίθενται στον πίνακα 2. Στο κοινοβουλευτικό σύστημα, το μετεκλογικό φαινόμενο της βραχυπρόθεσμης συσπείρωσης γύρω από την κυβέρνηση έχει παρατηρηθεί αρκετές φορές ιστορικά. Αυτή η ευεργετική επίδραση που ασκούν οι εκλογές είναι γνωστή ως «περίοδος χάριτος». Κρίσιμη παράμετρο του ζητήματος αποτελεί βέβαια και η χρονική διάρκεια αυτής της συσπείρωσης.

Στην περίπτωση του κ. Παπαδήμου, αντιθέτως, δεν παρατηρήθηκε αντίστοιχης έκτασης μεταβολή, δεν εμφανίσθηκε, δηλαδή, η κοινωνική νομιμοποίηση που εξασφαλίζει η «βάπτιση» (ή αναβάπτιση) στην κολυμβήθρα των εκλογών. Το «ατομικό πολιτικό κεφάλαιο» που εξασφάλισε σήμερα ο κ. Παπαδήμος (55%, πίνακας 1), με τη συμφωνία κορυφής των κομμάτων, εμφανίζει τη μικρότερη δυναμική μεταξύ των τεσσάρων πρωθυπουργών, καταγράφοντας βελτίωση μόλις 7%, σε σύγκριση με την προηγούμενη δημοτικότητά του (48% θετικές κρίσεις σε μέτρηση της Public Issue τον Απρίλιο του 2010). Κυρίως, όμως, το ποσοστό δημοτικότητας που καταγράφει είναι μειωμένο κατά περίπου 30%-35% από το αντίστοιχο των προκατόχων του (πίνακας 2).

Από την άλλη πλευρά, συγκλίνοντα συμπεράσματα προκύπτουν και από τη μέτρηση της πρόθεσης ψήφου. Η κοινωνική υποστήριξη προς τα κόμματα που συμμετέχουν στη νέα κυβέρνηση (ΠΑΣΟΚ, Ν.Δ., ΛΑΟΣ) κινείται σήμερα σε αντίστοιχα επίπεδα. Στις τελευταίες βουλευτικές εκλογές (4/10/2009), τα τρία κόμματα της συγκυβέρνησης, έλαβαν αθροιστικά 83% της ψήφου. Η σημερινή (αθροιστική) εκλογική τους απήχηση, με βάση την εκτίμηση εκλογικής επιρροής της Public Issue για τον Νοέμβριο, υπολογίζεται σε 56,5%. Αντιπροσωπεύει, επομένως, μόλις το 68% της εκλογικής επιρροής του 2009 και είναι μειωμένη κατά το 1/3 (32%).

Το ποσοστό 35%, που προκύπτει ως ποσοστό αποδοχής της νέας κυβέρνησης στην αφετηρία του βίου της (πίνακας 1), δείχνει, σε τελική ανάλυση, να συμπίπτει επακριβώς με την υφιστάμενη πραγματική κοινωνική επιρροή των κομμάτων που την στηρίζουν. Πράγματι, η εκτιμώμενη κοινωνική επιρροή τους, που προσεγγίζεται εμπειρικά από τη λεγόμενη αδιευκρίνιστη ψήφο, συνυπολογίζοντας δηλαδή και την αποχή, βρίσκεται και αυτή κάτω από το 35%.

Η προσπάθεια μετατόπισης της πηγής κοινωνικής νομιμοποίησης, από το εκλογικό σώμα στο κοινοβούλιο αποτελεί θεσμική τομή, η οποία αμφισβητεί ευθέως τον ιστορικό συνταγματικό συσχετισμό που διαμορφώθηκε μετά το 1974. Η εξασφάλιση διευρυμένης κοινοβουλευτικής υποστήριξης της νέας κυβέρνησης μεταφέρει αυτονομημένα το κέντρο βάρους της εκπροσώπησης στη Βουλή. Στοχεύει στην ουσία -αποτρέποντας την προσφυγή στις κάλπες (ή στο δημοψήφισμα)- να αντισταθμίσει ή να υποκαταστήσει το υφιστάμενο έλλειμμα κοινωνικής νομιμοποίησης της διακυβέρνησης που έχει δημιουργηθεί λόγω της απαξίωσης των παλαιών κομμάτων. Ωστόσο, κάτι παρόμοιο δεν φαίνεται να επιτυγχάνεται. Το πρόσωπο του νέου πρωθυπουργού μπορεί, ενδεχομένως, να επιτύχει σε ένα βάθος χρόνου τη συσπείρωση των «από πάνω», δηλαδή των πολιτικά και οικονομικά κυρίαρχων κοινωνικών ομάδων, δεν είναι όμως αυτονόητο το εάν και πως θα εξασφαλισθεί η συναίνεση των «από κάτω», χωρίς μάλιστα τους κλασικούς «διαύλους» της εκλογικής διαδικασίας. Όσο αμέριστη και αν είναι η στήριξη των Μέσων Ενημέρωσης, δεν είναι σε θέση να υποκαταστήσει τη νομιμοποιητική αξία της εκλογικής διαδικασίας· ούτε και να εξασφαλίσει ένα αποτέλεσμα, «ιδεολογικά ισοδύναμο», αντί για την ανάληψη λαϊκής εντολής, που επιτυγχάνεται ύστερα από την εκλογική νίκη ενός κόμματος.

1.  Η πρώτη μεταπολιτευτική κυβέρνηση συνεργασίας Ν.Δ. - (ενιαίου) Συνασπισμού, συγκροτήθηκε τον Ιούλιο του 1989 και έλαβε ψήφο εμπιστοσύνης από 174 βουλευτές (145 της Ν.Δ., 27 από τους 28 βουλευτές του Συνασπισμού, έναν της ΔΗΑΝΑ και έναν μειονοτικό).

2.  Η οικουμενική κυβέρνηση του Ξ. Ζολώτα (11/1989), που διαδέχθηκε την κυβέρνηση Τζαννετάκη, εξασφάλισε 297 ψήφους.

3.  Η έρευνα τελείωσε το μεσημέρι της Πέμπτης 10/11, επομένως έχει περιλάβει μόνον την επίδραση από την ανακοίνωση της συμφωνίας των τριών κομμάτων για το πρόσωπο του πρωθυπουργού και όχι την επίδραση από την ανακοίνωση των προσώπων της νέας κυβέρνησης, που δόθηκε στη δημοσιότητα το πρωί της Παρασκευής 11/11 και η οποία αντιστάθμισε, έως ένα βαθμό, μάλλον αρνητικά τις πρώτες θετικές εντυπώσεις για τον πρόεδρό της.

ΠΗΓΗ: (α) Τάσεις MRB και VPRC, (β) Public Issue

ΣΧΟΛΙΑ

  1. K. Kapadoks avatar
    K. Kapadoks 21/11/2011 21:38:18

    Εξαιρετική η ανάλυση .
    Αλλά και νομικά συνιστά "συνταγματικό παράδοξον" ένα κηπουρός , έστω και εξειδικευμένος να καλείται να αναλάβει την πολιτική ηγεσία τού τόπου χωρίς ουδέποτε να έχει ψηφιστεί .
    Οι ψήφοι τής Βουλής δεν αναπληρώνουν την έλλειψη αυτή , αφού
    στην Ελλάδα δεν ισχύει το σύστημα των εκλεκτόρων τής έμμεσης εκλογής
    όπως σε άλλα κράτη (όπως U.S.A.) , αλλά κατά τοο Σύνταγμα η εκλογή είναι
    με άμεση ψηφοφορία .
    Βέβαια ο κάποτε αντιπρόεδρος τού Σ.τ.Ε. Σταυρόπουλος βρίσκει ορθή συνταγματικά την εκτροπή . Αλλά από την στιγμή που παραιτήθηκε από την δικαστική του θέση για να γίνει πολιτικός σύμβουλος , οι γνώμες του είναι πια πολιτικές και δεν έχουν την βαρύτητα και αξία που θα είχαν αν ήταν ακόμη δικαστής ((έστω και συνταξιούχος , αλλά σκέτος...) .
    Ούτε συνταγματική , ούτε κοινωνική λοιπόν η νομιμοποίηση τής παρούσας κυβέρνησης , που χορεύει πάνω σε γυψωμένο καραβόπανο που παρουσιάζεται ως τάχα μπετόν-αρμέ ....

  2. manos avatar
    manos 21/11/2011 21:44:21

    Η "νέα" κυβέρνηση, από την φωτογραφία:

    Βενιζέλος, Λοβέρδος, Παπουτσής, Παπακωνσταντίνου, Σηφουνάκης, Ξενογιαννακοπούλου, Πάγκαλος, Ρέππας, Διαμαντοπούλου κλπ.

    Και το καλύτερο. Ο Βενιζέλος δεν ακουμπάει το Ευαγγέλιο. Ετοιμάζεται να φυσήξει το κεράκι μπροστά του. Μάλλον κάποιος του είπε ότι πήγαν σε γενέθλια.

  3. anastasia avatar
    anastasia 21/11/2011 21:55:16

    Credit Suisse: Το ευρώ πιθανώς να ζει τις τελευταίες του ημέρες - Nomura: Δεν αποκλείει ακόμα και τη διάλυση της ευρωζώνης – Τα πιθανά σενάρια για την εξέλιξη των ελληνικών ομολόγων
    21/11/11 - 20:07
    Εκτύπωση
    E-mail
    (upd)Το ευρώ ίσως να ζει τις τελευταίες του ημέρες, προειδοποιούν στην τελευταία έκθεσή τους οι αναλυτές της Credit Suisse.
    Σύμφωνα με τον οίκο, η κατάρρευση της αγοράς ομολόγων της Ευρωζώνης ενδεχομένως να βρίσκεται πολύ κοντά, γεγονός που αναμένεται να σημάνει αυτόματα και το τέλος του ευρωπαϊκού νομίσματος.
    Στην έκθεσή της με τίτλο "The Last Days of the Euro", η Credit Suisse επισημαίνει ότι το τέλος του ευρώ - με τη μορφή που γνωρίζουμε - δεν είναι μακριά. Ο οίκος δεν αναμένει απαραίτητα ότι θα υπάρξει διάλυση της Ευρωζώνης, αλλά εκτιμά ότι θα συμβούν "περίεργες καταστάσεις" στις αγορές έως τα μέσα Ιανουαρίου.
    Τι είναι όμως αυτές οι περίεργες καταστάσεις;
    Κατά την Credit Suisse, πρόκειται για εξελίξεις που δεν μπορούν να διορθωθούν μέσω της ΕΚΤ, ή των νέων κυβερνήσεων σε Ελλάδα και Ιταλία. Αντίστοιχα, θα οδηγήσει τη Γερμανία και τη Γαλλία να συνάψουν μια κοσμοϊστορική συμφωνία για την ένωση, πολύ νωρίτερα από ότι αρχικά αναμενόταν.

    Nomura: Δεν αποκλείει ακόμα και τη διάλυση της ευρωζώνης – Τα πιθανά σενάρια για την εξέλιξη των ελληνικών ομολόγων

    Ο κίνδυνος διάλυσης της ζώνης του ευρώ φαίνεται να αποτελεί καθοριστικό παράγοντα για τον ιαπωνικό επενδυτικό οίκο Nomura, σε βαθμό όπου προτρέπει τους επενδυτές να βρουν νομικά «παραθυράκια» στα ομόλογα τα οποία κατέχουν σε ευρώ, προκειμένου να προστατευθούν από το οστικό κύμα της κρίσης…
    Πρόκειται για την πρώτη επίσημη και σημαντική έκθεση, η οποία αντιμετωπίζει τη διάλυση της ευρωζώνης ως υπαρκτό κίνδυνο, αποδεικνύοντας έτσι ότι αυτό που κάποτε θεωρούνταν αδύνατο, πλέον είναι ένα βήμα πιο κοντά.
    «Ο κίνδυνος διάλυσης της ευρωζώνης είναι πραγματικός», επισημαίνει ο Jens Nordvig, επικεφαλής αναλυτής συναλλαγμάτων στη Nomura.
    Η εν λόγω έκθεση επικεντρώνει το ενδιαφέρον της γύρω από την περίπτωση της Ελλάδας, αναφορικά με την οποία συστήνεται στους επενδυτές να «προσέχουν σημαντικά τους κινδύνους στα περιουσιακά και τα ομόλογά τους, καθώς και στο ποιο δίκαιο τα περιβάλλει».
    Πιο συγκεκριμένα, συστήνεται στους επενδυτές σε περίπτωση που τα περιουσιακά τους διατελούν υπό ελληνικό δίκαιο, να προσέχουν καθώς είναι πιθανό η αξία τους να μετατραπεί από ευρώ στο καινούργιο νόμισμα της Ελλάδας, γεγονός που θα προκαλέσει σημαντικές απώλειες στους ενδιαφερόμενους.
    «Ένα νέο νόμισμα, όπως μια νέα δραχμή, θα υποτιμούσε την αξία των ομολόγων έως και 50%, σύμφωνα με τις πιο αισιόδοξες εκτιμήσεις», επισημαίνει η Νomura.
    Στην περίπτωση που τα ομόλογα των δικαιούχων προστατεύονται από ξένο δίκαιο (όπως το αγγλικό), είναι πιο πιθανό να παραμείνουν σε ευρώ, δεδομένου βέβαια ότι θα συνεχίσει να υπάρχει μια μικρότερη ευρωζώνη, σύμφωνα με τον οίκο.
    Σε περίπτωση, όμως που διαλυθεί συνολικά η ζώνη του ευρώ, τότε τα συμβόλαια θα «μεταφραστούν» στο νόμισμα της χώρας στην οποία «υπάγονται». Ωστόσο, πιθανή να ήταν και η δημιουργία μια νέα ευρωπαϊκής νομισματικής ένωσης.
    Στο πιο πιθανό σενάριο, πάντως, κάθε συνάλλαγμα θα συνδέεται με τη νέα ένωση όπως πριν το 1999.
    «Το άμεσο συμπέρασμα, το οποίο μπορούμε να εξάγουμε είναι ότι περιουσιακά τα οποία στηρίζονται σε εγχώριο νομοθετικό πλαίσιο, στην αγορά πλέον θα κυκλοφορούν με μειωμένη ονομαστική αξία», επισημαίνει η Nomura.
    «Είναι πιθανό πως θα υπάρξει μια νέα ενδιαφέρουσα “διαιτησία” γύρω από το θέμα, ειδικά σε περίπτωση που διαφορετικά ομόλογα από την ίδια χώρα (η οποία διάγει υπό κρίση) εκτιμηθούν σε ευρώ», τονίζει ο Paul Day, broker και οικονομολόγος στο Market Securities του Λονδίνου. «Μάλιστα, δεν είναι απίθανο να δούμε τις αποδόσεις σε ομόλογα που βασίζονται σε ξένο δίκαιο να υποχωρούν σημαντικά…», συμπλήρωσε.
    Το κλειδί επαναλαμβάνει η Nomura είναι σε ποιο δίκαιο βασίζονται τα ομόλογα… Ειδικά για την περίπτωση της Ελλάδας, η οποία είναι και η επικρατέστερη για να αποχωρήσει από το ευρώ, μόνο 16 δις ευρώ σε σύνολο 300 δις έχουν στηριχθεί σε ξένο δίκαιο….

  4. Orestios avatar
    Orestios 21/11/2011 22:11:55

    Στην Αίγυπτο γκρεμίζει ο λαός κάθε προσπάθεια χειραγώγησης κι εμείς εδώ χαλβαδιάζουμε με την τραπεζική χούντα.

  5. ainte ainte avatar
    ainte ainte 21/11/2011 23:11:05

    Δεν πειράζει. Αν αποτύχει ο Παπαδήμος θα διορίσουν τον Τρισέ ως αυθεντία και θα τα φτιάξει όλα (και τις δημοσκοπήσεις).

    youtube.com/watch?v=XkiUsfRLgw4&feature=relmfu

    youtube.com/watch?v=SSKSRBTA5Bw

  6. a.p. avatar
    a.p. 22/11/2011 01:59:36

    Εκλογες γρηγορα ...........

  7. Μανιάτης avatar
    Μανιάτης 22/11/2011 12:33:12

    Φτηνή ανάλυση πολύπλοκων διαδικασιών. Ξεκινάει από στερεότυπες σκέψεις και εκβιάζει την αποδεικτική διαδικασία.
    Κλασική περίπτωση του λαϊκισμού της αριστερής επιστημονικότητας.

ΑΠΟΣΤΟΛΗ ΣΧΟΛΙΟΥ

Τα δεδομένα σας είναι ασφαλή! H διεύθυνση email δε θα δημοσιευθεί. Τα στοιχεία θα χρησιμοποιηθούν αποκλειστικά για τη δυνατότητα σχολιασμού στο antinews.gr .

Tα πεδία με αστερίσκο (*) είναι υποχρεωτικά.