#_CRON_JOB_#
#_CRON_JOB_#
09/05/2010 15:20
ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΣΧΟΛΙΟΥ

Χρειάζεται πολιτικό ανάστημα για να σωθεί η Ελλάδα από την χρεοκοπία



Σπιθαμιαίοι…

Παρατήρηση πρώτη: τα διεθνή χρηματιστήρια καταρρέουν, λόγω φόβων ότι η Ελλάδα μπορεί είτε να μην δεχθεί τα μέτρα (αυτός ο φόβος τελικά διασκεδάστηκε), είτε ότι τα μέτρα που επέβαλε ο μηχανισμός στήριξης δεν σώζουν την Ελλάδα (αυτό ενισχύθηκε από άρθρο του Π. Κρούγκμαν, στη Νιού Γιόρκ Τάϊμς).

Για την ακρίβεια, η Γουόλ Στρίτ γκρεμιζόταν την Πέμπτη, σημειώνοντας τη μεγαλύτερη ενδοσυνεδριακή διακύμανση της Ιστορίας της. Και μια από τις μεγαλύτερες πτώσεις των τελευταίων (πολλών) μηνών!

Τι ακριβώς σημαίνει αυτό; Ότι η χρεοκοπία της Ελλάδας μπορεί να συμπαρασύρει τους άλλους «αδύνατους κρίκους» της ευρωζώνης – Ιταλία, Ισπανία και Πορτογαλία. Οπότε δεν φοβούνται τα 300 δισεκατομμύρια του ελληνικού χρέους που θα χαθούν, αλλά τα δυόμισι ΤΡΙΣεκατομμύρια (!) χρέους όλων των χωρών του Ευρωπαϊκού νότου. Κι αυτή την απώλεια δεν την αντέχει το διεθνές σύστημα…

Η Ελλάδα μπορεί να είναι ένα «σπίρτο».

Αλλά γύρω-γύρω υπάρχουν τόνοι δυναμίτιδας!

Δεν φοβούνται το σπίρτο.

Την επίπτωση του αναμμένου σπίρτου στη δυναμίτιδα φοβούνται…

Παρατήρηση δεύτερη: οι ξένοι έχουν κάθε ανάγκη να μας σώσουν. Όχι από αγάπη ή ενδιαφέρον. Αλλά από… «πρεμούρα» μη γίνουμε το «σπίρτο» που θα βάλει φωτιά και καούν όλοι…

Συνεπώς, η Ελλάδα είχε περιθώρια να διαπραγματευθεί καλύτερους όρους για τα μέτρα που της επέβαλε ο μηχανισμός.

Αλλά ποιος να διαπραγματευθεί;

Αυτός που ομολόγησε ότι την εισηγητική έκθεση του σχετικού νόμου που θα πέρναγε από το ελληνικό Κοινοβούλιο, του την έγραψαν (ανοήτως) οι… ξένοι εμπειρογνώμονες; Ακόμα και την εισηγητική έκθεση!

Οι άνθρωποι έχουν «παραδώσει και τα κλειδιά», σε μεσαίους ξένους τεχνοκράτες και σε μια διεθνή κοινότητα που φοβάται μήπως χρεοκοπήσει η Ελλάδα.

Κι όποιος φοβάται κάτι, είναι διατεθειμένος να κάνει πολλά για να το αποφύγει.

Όποιος κατάλαβε, κατάλαβε…

Παρατήρηση τρίτη: Η κα Μέρκελ μας φώναζε επί μήνες, ότι «δεν πρόκειται να σώσει την Ελλάδα» (επικαλείτο το περιβόητο no bail out clause της Ευρωπαϊκής Συνθήκης)…

Ίσως δεν το προσέξατε, σίγουρα δεν το έχει παραδεχθεί η ίδια, αλλά αυτό που κάνει σήμερα - να δίνει μαζί με τους υπόλοιπους Ευρωπαίους, 80 δισεκατομμύρια σε τρία χρόνια, για να καλύψει τις ανάγκες αναχρηματοδότησης του Ελληνικού χρέους - είναι ακριβώς αυτό που διακήρυσσε ότι ΔΕΝ θα κάνει: Είναι bail out.

Για να το κάνει, σημαίνει ότι είναι πολύ στριμωγμένη…

Παρατήρηση τέταρτη: Τον Μάρτιο της είχε προταθεί κάτι πολύ πιο ήπιο: Να εγγυηθεί η Ευρώπη τον φετινό ελληνικό δανεισμό από τον κίνδυνο χρεοκοπίας. Δηλαδή να δώσει εγγυήσεις για τα νέα ελληνικά ομόλογα, ύψους 30 δισεκατομμυρίων (ώστε να πέσουν τα spreads), χωρίς να εκταμιεύσει τίποτε. Το αρνήθηκε. Και σήμερα εκταμιεύει 80 δισεκατομμύρια!

Για να δέχεται σήμερα να δώσει πολύ περισσότερα απ’ όσα αρνιόταν χθες απλώς να εγγυηθεί, σημαίνει ότι δεν φοβάται απλώς. Έχει πανικοβληθεί.

Και οι διεθνείς αγορές το επιβεβαιώνουν…

Συμπέρασμα πρώτο, άπαντες φοβούνται την ελληνική χρεοκοπία το ίδιο ή και περισσότερο απ’ ότι την φοβούνται οι Έλληνες.

Ακόμα κι αν δεν πέρναγαν προχθές τα μέτρα στην Ελληνική Βουλή, θα έφερναν νέο πακέτο πιο «διευκολυντικό».

Γιατί αυτό που μας έδωσαν κι εμείς σπεύσαμε να το δεχθούμε, δεν είναι μόνο «πολύ σκληρό» για την Ελληνική Κοινωνία. Είναι και οικονομικά αδιέξοδο. Δημιουργεί περισσότερη ύφεση, παρά δημοσιονομική εξυγίανση.

Και κινδυνεύει να διαλύσει την Οικονομία και την Κοινωνία.

Όχι να σώσει τα Οικονομικά του κράτους.

Συμπέρασμα δεύτερο: ένα πιο «ισορροπημένο» πακέτο μέτρων μπορεί να πέρναγε ευκολότερα και να λειτουργούσε καλύτερα, να ήταν πιο αποτελεσματικό.

Αυτό που δεχθήκαμε, εκτός του ότι είναι εμπρηστικό για την Κοινωνία είναι και εκρηκτικό για την Οικονομία. Δεν είναι «εξυγιαντικό» για το έλλειμμα και το χρέος.

Συμπέρασμα τρίτο: η Κυβέρνηση όφειλε να διαπραγματευθεί «διαφορετικό μίγμα προσαρμογής».

Όφειλε να αντιληφθεί ότι την σωτηρία της Ελλάδας την θέλουν οι άλλοι όσο τη θέλουμε κι εμείς.

Την χρεοκοπία της Ελλάδας την τρέμουν οι άλλοι, ίσως περισσότερο απ’ ότι τη φοβόμαστε εμείς.

Αλλά ποιοί να τα αντιληφθούν όλα αυτά; Και ποιοί να τα διαχειριστούν και να τα διαπραγματευθούν;

Οι «καπετάνιοι του Τιτανικού» και τα… «βαθιά λαρύγγια» της Κυβέρνησης;

Και το ερώτημα δεν είναι: «χρεοκοπία ή πακέτο μέτρων», όπως ισχυρίζεται η πελαγωμένη κυβέρνηση και οι αφελείς που την πιστεύουν.

Μας βάζουν να διαλέξουμε, ανάμεσα στη χρεοκοπία και τη… χρεοκοπία!

Διότι, όπως υποστηρίζει πλέον και ο Πόλ Κρούγκμαν, το πακέτο μέτρων οδηγεί στη χρεοκοπία!

Και η πραγματική σωτηρία της Ελλάδας έγκειται στην αλλαγή του οικονομικού μίγματος. Ίσως και στην αναδιαπραγμάτευση των όρων του πακέτου.

Αλλά αυτό δεν αρκεί να ξέρεις οικονομικά για να το καταλάβεις.

Πρέπει να έχει και πολιτικό ανάστημα.

Και πολιτικά «από τέτοια»…

Κι εδώ είναι που την κάτσαμε τη βάρκα αδέλφια:

Μια πανικόβλητη κυβέρνηση, που μέχρι προχθές φώναζε «λεφτά υπάρχουν»…

Και μια πανικόβλητη Ευρώπη, που μέχρι προχθές φώναζε «no bail out for Greece»…

διαχειρίζονται μια υπόθεση που μετράει το ανάστημα τους.

Και το βρίσκει λειψό!

Σπιθαμιαίο…

ΝΖ

ΣΧΟΛΙΑ

  1. Ο Ιθαγενής avatar
    Ο Ιθαγενής 09/05/2010 15:25:51

    Θα "σώσουν" το κράτος
    Πολίτες δεν θα έχουν όμως
    Αλλά φροντίζουμε θα έχουμε νέους ιθαγενείς ψηφοφόρους...

  2. donaE avatar
    donaE 09/05/2010 15:42:24

    Με τιποτα δεν επρεπε να εμπλεξουν το ΔΝΤ.Ηταν η ευκαιρια μας να ρυθμισουμε καταστασεις σαν μοχλος.Αλλα απο την αρχη δεν υπηρχε η προθεση για αυτο.Το αναστημα ερχεται κατοπιν.

  3. donaE avatar
    donaE 09/05/2010 15:46:28

    Το αποτελεσμα (επιδιωκομενο;) ηταν να φεσωθουμε πιο πολυ,να βγαλουν αρκετοι λεφτα απο αυτο και στο τελος να μας παρουν περισσοτερα.Ειναι η απο αρχαιοτατων χρονων πορεια προς την καταστροφη σε μακρο και σε μικρο μεγεθη.

    • ataktos avatar
      ataktos @ donaE 09/05/2010 17:09:02

      πες τα απλά... ο παπους του μας έφερε το εμφύλιο ..το εγγονάκι του.. έφερε την φτώχεια και μιζέρια . Εμείς όμως όπως πρόταση.. η πίστη και το σύνταγμα μας ....τους "δοξάζουμε"

  4. Sic transit gloria mundi avatar
    Sic transit gloria mundi 09/05/2010 15:52:49

    Το Ελληνικό χρέος (σε ομόλογα) είναι περίπου 250 δις Ευρώ και οφείλεται κυρίως σε Ευρωπαικές τράπεζες και ασφαλιστικά ταμεία.
    Ισπανία, Πορτογαλία και Ιρλανδία έχουν μαζί, αντίστοιχο χρέος σε αντίστοιχους δανειστές, περίπου 7 φορές περισσότερο. Έχουμε και λέμε, σύνολο 1,5 έως 1,8 τρις χρέος "επισφαλές", ακριβέστερα χρέος διαφιλονικούμενο (πρόκειται για συμφέροντα δανειστών συγκρουόμενα με συμφέροντα τρίτων). Προς το παρόν, δεν τίθεται θέμα Μ. Βρετανίας, άλλωστε δεν έχει να κάνει με το Ευρώ. Της Ιταλίας το χρέος είναι ακόμη και κατά την Moody's "καθαρό".
    Έχει υπολογίσει κανείς πόσο είναι το φρεσκοκομμένο χρήμα που διοχετεύθηκε το 2008-2009 στο σύστημα από το Δημόσιο των ΗΠΑ και της Μ. Βρετανίας, για να "σωθούν" τράπεζες, ασφαλιστικές εταιρείες; Έχετε την εντύπωση ότι το χρήμα αυτό έμεινε μέσα στο "εθνικό" σύστημα των χωρών που το έκοψαν; Όχι φυσικά, το χρήμα αυτό κάνει το γύρο του πλανήτη. Ένα μέρος του "επενδύεται" σε βραχυπρόθεσμα, υψηλού ρίσκου προιόντα (τα CD's είναι ένα από αυτά, υπάρχουν όμως και αντίστοιχα τραπεζικά ασφάλιστρα, επίσης εταιρικά ομόλογα ή ασφάλιστρα ακόμη πιό υψηλού ρίσκου) - αναζητώντας βραχυπρόθεσμη κερδοφορία, επειδή και η μεταβλητότητα παγκοσμίως είναι πολύ μεγάλη, και η φύση ΑΥΤΩΝ των χρηματοπιστωτικών ιδρυμάτων είναι αυτή που είναι. Η υποτιμητική κερδοσκοπία σε επισφαλή ή σχετικά επισφαλή κρατικά ομόλογα και σε νομίσματα, ως δεύτερη φάση μετά το κράχ του χρηματοπιστωτικού, είχε προβλεφθεί εδώ και ένα - ενάμισυ χρόνο (βλ. προβλέψεις οικονομικών επιστημόνων, π.χ. Ρουμπίνι ή δρώντων "παραγόντων", π.χ. Σόρος), αλλά κανείς δεν ήξερε άν στόχος θα είναι η Ευρωζώνη, η στερλίνα ή άλλο νόμισμα. Τώρα συμβαίνει και ενεργοποιείται η (καθυστερημένη) άμυνα της Ευρωζώνης. Η ΕΚΤ πιθανώς θα επιχειρήσει να "πνίξει" τα απόνερα αυτά της στεγαστικής - χρηματοπιστωτικής κρίσης που έρχονται από τον αγγλοσαξωνικό χώρο, με ένα "τσουνάμι" δικής της ρευστότητας, που θα ρίξει μέσα στο τραπεζικό σύστημα Ευρωζώνης και Ελβετίας, αγοράζοντας ομόλογα. Ή να σπάσει το κύμα, δημιουργώντας φράγμα με ένα ειδικά "προικοδοτημένο" ταμείο.
    Ο κίνδυνος θα είναι ο πληθωρισμός, αλλά στις αντίστοιχες περιπτώσεις ΗΠΑ και Βρετανίας, πληθωρισμό δεν είδαμε ακόμη. Το "φρένο" στην Ευρωζώνη θα είναι μια θεσμοθετημένη πιό σκληρή περιοριστική πολιτική των δημόσιων ελλειμάτων, με μηχανισμούς ελέγχου συγχρονικούς, όχι εκ των υστέρων. Θα τη δούμε παντού.
    Θα έχουμε επίσης υπέρβαση των Ευρωπαικών Συνθηκών που ισχύουν, αλλά οι έκτακτες καταστάσεις απαιτούν έκτακτα μέτρα και διαμορφώνουν νέες Συνθήκες.

    • Sic transit gloria mundi avatar
      Sic transit gloria mundi @ Sic transit gloria mundi 09/05/2010 16:03:05

      Άν επιλεγεί διοχέτευση ρευστότητας, το πακέτο σκληρών μέτρων "αποπληθωρισμού" θα το δούμε παντού. Όχι μόνον στο Μεσογειακό Νότο της Ευρωζώνης. Το ρευστό είναι πάρα πολύ και κανείς σοβαρός Γαλλο-γερμανός, Ολλανδός, Βέλγος ή Φινλαδός δεν θέλει να δεί - σ' αυτή τη φάση, "ψηλούς ρυθμούς ανάπτυξης του ΑΕΠ", όπως αυτοί που καμαρώναμε εμείς τα προηγούμενα χρόνια. Την κρίση την προκάλεσε η φούσκα, η δική μας ήταν από τις πιό παραφουσκωμένες (και άργησε να ξεφουσκώσει), γι αυτό η κρίση εδώ είναι από τις πιό μεγάλες.

  5. GreenHorses avatar
    GreenHorses 09/05/2010 16:12:17

    Ανάστημα σαν του φόρεστ γαπ :P

  6. ΣΟΝ ΠΕΝ avatar
    ΣΟΝ ΠΕΝ 09/05/2010 17:48:21

    Τα μέτρα είναι γενικώς σκηρά.
    Είναι όμως ετεροβαρή και άδικα.
    Φάκτορω σε παρακαλώ αναδειξε το πρόβλημα που θα παραθέσω.
    Και εξηγούμε.
    Στη μεγάλη πλειοψηφεία τους οι δημόσιοι υπάλληλοι επιβαρύνονται από 80 έως 150 ευρώ τον μήνα αν εξαιρέσουμε κάποιους υψηλοεπιδοματούχους(εφοριακούς,τελωνιακούςκ.λ.π)χωρίς να υπολογίζω την απώλεια 13ου και 14ου μισθού.
    Υπάρχουν όμως και αρκετοί χαμηλόμισθοι(φίλος μου πολιτικός υπάλληλος του στρατου που κλαιει και οδύρεται)που ο χαμηλός του μισθός 1900 ευρώ με τριαντα χρόνια υπηρεσίας συντίθεται από 750 ευρώ βασικό μισθό,250ευρώ από πλασματικά φύλλα πορείας που κόβονται εντελώς και 900ευρώ επιδόματα από τα οποία του κόβονται αλλα 200.
    Ασφαλώς και δεν φταίει ο εργαζόμενος που το κράτος επέλεξε αυτόν τον τρόπο να τούς πληρώνει.
    Η θεραπεία είναι η έκπτωση στα επιδόματα να λαμβάνει υπ'όψη το μέγεθος των επιδομάτων ώς ποσοστό των συνολικών αποδοχών, των υπαλλήνων και να εφαρμόζετο κλιμάκωση της μείωσης των επιδομάτων ανάλογη σε κάθε κλάδο.

  7. Sic transit gloria mundi avatar
    Sic transit gloria mundi 09/05/2010 17:57:54

    Μισθός 1900 ευρώ δεν είναι χαμηλός, εκτός άν έχει 2 ή περισσότερα παιδιά. Στον ιδιωτικό τομέα, 33 χρόνια, με 1 παιδί, αμείβομαι με 25% λιγότερα.
    Φυσικά, η (μετεμφυλιακής διάρκειας) ιστορία με τα επιδόματα στο Δημόσιο Τομέα είναι απάτη, πρός όφελος αυτών που "καθαρίζουν" όχι 1900, αλλά 3900 (και βάλε). Απάτη διακομματικώς συμφωνημένη, για την πελατειακή τους εργατική αριστοκρατία, γαλαζοπράσινη με κόκκινους κόκκους.

    • ΣΟΝ ΠΕΝ avatar
      ΣΟΝ ΠΕΝ @ Sic transit gloria mundi 09/05/2010 23:08:58

      Αν είναι πολλά (με τρία παιδιά,το ένα σπουδάζει επαρχία,τα άλλα εχουν φροντιστήρια)να τα κόψει, αλλά δίκαια.
      Σημείωσα ότι η μέση μείωση στο δημόσιο-πλην δώρων-είναι το ανώτερο 150 ευρώ μηνιαίως.

      • Sic transit gloria mundi avatar
        Sic transit gloria mundi @ ΣΟΝ ΠΕΝ 10/05/2010 14:56:14

        Με 3 παιδιά είναι δύσκολα, δεν είναι ψηλός μισθός. Είναι και φορολογικό ζήτημα. Αυτός, με 3 παιδιά, στη Γερμανία θα πλήρωνε 0 φόρο, με κανένα παιδί θα είχε γύρω στο 20 - 25% φορολογική επιβάρυνση (άν τα 1900 είναι τα ακαθάριστα).

  8. evro avatar
    evro 09/05/2010 18:23:18

    διαφανειες των στατιστικων του χρεους της ευρωζωνης ανα χωρα
    το ελληνικο χρεος ηταν και ειναι απολυτως διαχειρισιμο και συγκρισιμο με των αλλων χωρων
    http://www.spiegel.de/fotostrecke/fotostrecke-54629.html

    ποιος εριξε την Ελλαδα στο λακο των λεοντων και την αναγκασε να αντιμετωπισει ενα απολυτως διαχειρισιμο προβλημα μονη της αντι να ειναι συνασπισμενη με Ιταλια Ιρλανδια Ισπανια Πορτογαλια

    • Sic transit gloria mundi avatar
      Sic transit gloria mundi @ evro 09/05/2010 18:35:29

      Για την Ελλάδα υπάρχει (βραχυπρόθεσμο) πρόβλημα "συγχρονισμού" της ύφεσης με την λέξη ομολόγων. Άργησε να μας έλθει η (αναπόφευκτη) ύφεση, οι Γερμανοί π.χ. είχαν το 2009 ΑΕΠ -6%, οι Ισπανοί "έβγαλαν πολύ αέρα από τη φούσκα" ήδη από το 2008 - 2009. Η δική μας οικονομία είναι δυστυχώς πιο "αργόστροφη", ο αέρας ακόμη δεν βγήκε.
      Το σημαντικό μακροπρόθεσμο πρόβλημα είναι βέβαια διαρθρωτικό, δηλ. το έλλειμμα παραγωγικότητας και το μεγάλο έλλειμμα στο εμπορικό ισοζύγιο. Αυτό είναι ο πραγματικός τροφοδότης του δημοσιονομικού ελείμματος. Να προσθέσουμε την τερατώδη φοροδιαφυγή και παραοικονομία, την κακή απόδοση του ίδιου του δημόσιου τομέα (σχέση κόστους-οφέλους) και τη διαφθορά.

    • Sic transit gloria mundi avatar
      Sic transit gloria mundi @ evro 09/05/2010 18:41:25

      Επίσης, η κερδοσκοπική επίθεση ήταν πιό εύκολο να γίνει στην Ελλάδα, επειδή ο όγκος του χρέους σε ομόλογα είναι πολύ μικρότερος από του Ισπανικού (ακόμη και του Ιρλανδικού, άν και η Ιρλανδία είναι μικρότερη χώρα): Όπως είναι ευκολότερο να κάνεις υποτιμητική κερδοσκοπία (σορτάρισμα) σε αδύνατη μετοχή εταιρίας με μικρή κεφαλαιοποίηση, έτσι ευκολώτερα κερδοσκοπείς εις βάρος των χρεωγράφων μιας "αδύνατης" χώρας άν ο όγκος τους είναι μικρότερος, παρά μιας εξίσου "αδύνατης" χώρας με σημαντικά μεγαλύτερο όγκο χρεωγράφων.

      • ataktos avatar
        ataktos @ Sic transit gloria mundi 09/05/2010 18:45:05

        αν στα παραπάνω προσθέσεις και το ... καθημερινό μπλα ,μπλα του ΓΑΠ ζήτω που καήκαμε τα .....spreats ....2000

  9. Κάποιος. avatar
    Κάποιος. 09/05/2010 18:42:38

    Πολύ πιθανόν μέχρι τα τέλη Μαίου να μην προλάβουμε να αποφύγουμε την χρεοκοπία.
    Ακόμα δεν έχουμε δει παρά μόνο την κορυφή του παγόβουνου.

    • Sic transit gloria mundi avatar
      Sic transit gloria mundi @ Κάποιος. 09/05/2010 18:52:46

      Πώς; Η χρηματοδότηση του χρέους είναι πιά εγγυημένη. Και τα spreads δεν έχουν νόημα, ο πρωτογενής δανεισμός θα γίνεται για τουλάχιστον 1,5 χρόνο εκτός αγοράς, από το μηχανισμό ΕΕ - ΔΝΤ. Δεν δανειζόμαστε από την αγορά πιά.
      Τα spreads αφορούν λοιπόν πιά μόνον τη δευτερογενή αγορά (στην οποία δεν γίνεται δανεισμός αλλά αγοραπωλησία παλαιών χρεωγράφων) - και η οποία για την Ελλάδα είναι ουσιαστικά αδρανής. Το θέμα είναι τώρα ο δανεισμός από την αγορά Πορτογαλίας, Ισπανίας και Ιρλανδίας. Εξ ού και η κίνηση που ετοιμάζει η ΕΚΤ με την Κομισιόν. Μετά την κίνηση αυτή θα δούμε που θα διαμορφωθούν τα spreads για τις χώρες αυτές (και την Ελλάδα, με ενεργοποίηση της δευτερογενούς αγοράς της).

      • Κάποιος. avatar
        Κάποιος. @ Sic transit gloria mundi 09/05/2010 20:33:22

        Ελπίζω να έχεις δίκιο!

        Ωστόσο τα μέτρα που πήρε η κυβερνηση δεν είναι αρκετά ώστε να καλύψουν πλήρως τις απαιτήσεις τις τρόικας(την κρυφή ατζέντα).
        Για να περάσει ο δεύτερος γύρος μέτρων χωρίς να κινδυνεψει να βουλιάξει η Αθήνα από την αγανάκτηση του κοσμου θα πρέπει να βρεθούμε προ τετελεσμένου(δηλ.χρεοκοπία).
        Οσον αφορά το πως θα πραγματοποιηθεί αυτό, θεωρώ ότι πολύ εύκολα θα ανατραπούν τα υπάρχοντα δεδομένα αν επεκταθεί εντός των ημερών η κρίση στον ευρωπαικό νότο.
        Μεταξύ του να μην πληρωνόμαστε καθόλου και να χάσουμε τα πάντα, θα επιλέξουμε έστω και με δυσκολία να παίρνουμε τελικά τα μισά και ίσως λιγότερα και να περισώσουμε ότι μπορούμε.
        Shock treatment!
        Εχουν ξανασυμβεί παρόμοια περιστατικά με τεχνητές κρίσεις και σε πολύ ισχυρότερες χωρες από εμάς.

        Επαναλαμβάνω ότι ελπίζω να πέφτω έξω στις εκτιμήσεις μου.

      • Ο Ιθαγενής avatar
        Ο Ιθαγενής @ Sic transit gloria mundi 09/05/2010 21:30:29

        Εκεί είναι το πρόβλημα, θα πρέπει αφού μας ξεπούλησαν που μας ξεπούλησαν να κινηθούμε στη δευτερογενή αγορά αγοράζοντας πχ ομόλογα που λήγουν του χρόνου.Με την άνοδο των spreads η αγορά τέτοιων ομολόγων όχι μόνο αποκλιμακώνει το συσσωρευμένο χρέος αλλά συμφέρει και οικονομικά αφού έχουν χάσει μέρος της αξίας τους και τα παίρνουμε ...φθηνότερα.

  10. Νικηφόρος Ουρανός avatar
    Νικηφόρος Ουρανός 09/05/2010 22:03:53

    Αναρωτιέμαι τι έκανα ο μαλάκας και έριξα το κράτος έξω για να υποστώ τώρα τις συνέπειες.Ίσως οφείλεται στο γεγονός ότι ο μισθός μου ήταν , μετά από 37 χρόνια με το α΄κλιμάκιο και ΠΕ κατηγορία , στο ποσόν των 1.400 Ε. Το ίδιο και ο μισθός της γυναίκας μου που έχει τις ίδιες με εμένα προϋποθέσεις. Έχω μια σκέψη για την αιτία. Φταίμε εμείς για τον τεράστιο μισθό καίτοι νομίσαμε ότι ήταν μικρός. Φταίμε που τον μισό δεν τον γυρίζαμε πίσω. Φταίμε που το 1974- 1975 ,νέοι επιστήμονες ακούσαμε και πιστεύσαμε ένα τύπο που μας έλεγε πως οι νέοι επιστήμονες πρέπει να μείνουν στην Ελλάδα να βοηθήσουν τη χώρα τους. Φταίμε γιατί θεωρήσαμε ότι οιγνώσεις μας και οι σπουδές μας, το διδακτορικό μου και οι δημοσιεύσεις μου, έπρεπε να τεθούν στην υπηρεσία του δημοσίου και όχι στην εκμετάλλευση ιδιώτη. Γιά όλα αυτά ζητάμε συγγνώμη από τον ελληνικό λαό και είμαστε έτοιμοι να υποστούμε κάθε ποινή.
    Ως προς το ερώτημα. Ναι χρειάζονται ηγεσίες .Χρειάζεται κυβέρνηση επαϊόντων και όχι κυβέρνηση ελαχιστοτήτων που ξέρουν μόνο να αναπαράγουν την μικρότητά τους και δημιουργούν εμφυλιοπολεμικό κλίμα στη χώρα. Αυτές οι χθαμαλές μικρότητες έχουν μια αφάνταστη ικανότητα να εκτρέφουν κλέφτες και λωποδύτες στο περιβάλλον τους , ενώ αυτοί ζουν στην επηρμένη ηλιθιότητά τους. Κυβέρνηση επαϊόντων. Πού θα τους βρουν είναι εύκολο. Σε πολλά πανεπιστήμια, σε πολλές εταιρείες , σε πολλά κράτη διαπρέπουν Έλληνες που είχαν τη σοφία να φύγουν από την χώρα τους. Το μεγάλο ερώτημα είναι ένα. Θα έλθουν ; Ή θα γυρίσουν την πλάτη μια και έχουν συχαθεί τους Έλληνες ιθύνοντες και κάθε κωλοέλληνα εξυπνάκια στη Βουλή;

  11. Tassos Karras avatar
    Tassos Karras 09/05/2010 23:57:21

    Peter Boone is chairman of the charity Effective Intervention and a research associate at the Center for Economic Performance at the London School of Economics. He is also a principal in Salute Capital Management Ltd. Simon Johnson, a senior fellow at the Peterson Institute for International Economics, is the former chief economist at the International Monetary Fund.

    Bubbles are back as a topic of serious discussion, as they were before the financial crisis. The questions today are: (1) Can you spot bubbles? (2) Can policy makers do anything to deflate them gently? (3) Can anyone make money when bubbles get out of control?

    Our answers are: (1) Spotting pure equity bubbles may sometimes be hard, but we can always see unsustainable finances supported by cheap credit. (2) Policy makers will not act because all great (and dangerous) bubbles build their own political support; bubbles are invincible, until they collapse. (3) A few investors can do well by betting against such bubbles, but it’s harder than you might think because you have to get the timing right — and that’s much more about luck than skill.

    Bubbles are usually associated with runaway real estate prices or emerging market booms or just the stock market gone mad (remember Pets.com?). But they are a much more general phenomenon — any time the actual market value for any asset diverges from a reasonable estimate of its “fundamental” value.

    To think about this more specifically, consider the case of Greece today. It might seem odd to suggest there is a bubble in a country so evidently under financial pressure, and working so hard to stave off collapse with the help of its neighbors.

    But the important thing about bubbles is: Don’t listen to the “market color” (otherwise known as ex-post rationalization); just look at the numbers.

    By the end of 2011 Greece’s debt will be around 150 percent of its gross domestic product. (The numbers here are based on the 2009 International Monetary Fund Article IV assessment.) About 80 percent of this debt is foreign-owned, and a large part of this is thought held by residents of France and Germany. Every 1 percentage point rise in interest rates means Greece needs to send an additional 1.2 percent of G.D.P. abroad to those bondholders.

    Imagine if Greek interest rates rise to, say, 10 percent. This would be a modest premium for a country with the highest external public debt/G.D.P. ratio in the world, a country that continues (under the so-called austerity program) to refinance even the interest on that debt without actually paying a centime out of its own pocket, while struggling to establish any backing from the rest of Europe. At such interest rates, Greece would need to send at total of 12 percent of G.D.P. abroad per year, once it rolls over the existing stock of debt to these new rates (nearly half of Greek debt will roll over within three years).

    This is simply impossible and unheard of for any long period of history.

    German reparation payments were 2.4 percent of gross national product from 1925 to 1932, and in the years immediately after 1982 the net transfer of resources from Latin America was 3.5 percent of G.D.P. (a fifth of its export earnings). Neither of these were good experiences.

    On top of all this, Greece’s debt, even under the International Monetary Fund’s mild assumptions, is on a non-convergent path even with the perceived “austerity” measures. Bubble math is easy. Hide all the names and just look at the numbers. If debt looks as if it will explode as a percent of G.D.P., then a spectacular collapse is in the cards.

    Seen in this comparative perspective, Greece is still going bankrupt unless it gets a great deal more European assistance or puts a much more drastic austerity program in place. Probably it needs both.

    Given that there’s a definite bubble in Greek debt, should we expect European politicians to help deflate this gradually?

    Definitely not. In fact, it is their misleading statements, supported in recent days (astonishingly) by the head of the International Monetary Fund, that keep the debt bubble going and set us all up for a greater crash later.

    The French and Germans are apparently actually encouraging banks, pension funds and individuals to buy these Greek bonds — despite the fact senior politicians must surely know this is a Ponzi scheme (i.e., people can get out of Greek bonds only to the extent that new investors come in).

    At best, this does nothing more than postpone the crisis. In the business, it is known as “kicking the can down the road.” At worst, it encourages less informed people (including perhaps pension funds) to buy bonds as smarter people (and big banks, surely) take the opportunity to exit.

    While French and German leaders make a great spectacle of wanting to end speculation, in fact they are encouraging it. The hypocrisy is horrifying. President Nicolas Sarkozy of France and Chancellor Angela Merkel of Germany are helping realistic speculators make money on the backs of those who take misleading statements by European politicians seriously. This is irresponsible.

    What should be done? In three steps:

    1. The Greeks and the Europeans must decide: Do they want to maintain the euro as Greece’s currency, or not?

    2. If they want to keep the euro in Greece, the Greeks need to come up with realistic plan to start repaying debt soon. Any Greek plan will not be credible for the first few years, so the Europeans must finance the Greeks fully. This does not mean spending 20 billion euros; rather, it means making available around 180 billion euros, that is, the full amount of refinancing that Greece needs during this period.

    3. If they don’t want to keep the euro, then they should start working now on a plan for Greece’s withdrawal. The northern Europeans will need to bail out their own banks, because Greek debt must fall substantially in value. Euro-denominated debt will need to be written down substantially or converted to drachmas so it will be partially inflated away. The Greeks can convert local contracts, and deposits at banks, to drachmas. It will be a very messy, difficult transition, but the more the debt bubble persists, the more attractive this becomes as a “least awful” solution.

    Regardless of the decision on whether Greece will keep the drachma or give it up, the I.M.F. should be brought in to conduct the monitoring and burden share.

    The flagrant deception that we now observe — as the Europeans claim that the Greeks have taken a big step forward, and encourage people to buy Greek bonds — proves they do not have the political capacity to be realistic about this situation. Who can now be believed when it comes to discussing needs for Greek financial reform and formulating a credible response?

    The only credible voice left with the capacity to act is the I.M.F. — and even that body risks being compromised by the indiscreet statements of its top leadership as the bubble continues.

    If such measures are not taken, we are clearly heading for a train wreck. The European politicians have been tested, and now we know the results: They are not careful. They are reckless.

ΑΠΟΣΤΟΛΗ ΣΧΟΛΙΟΥ

Τα δεδομένα σας είναι ασφαλή! H διεύθυνση email δε θα δημοσιευθεί. Τα στοιχεία θα χρησιμοποιηθούν αποκλειστικά για τη δυνατότητα σχολιασμού στο antinews.gr .

Tα πεδία με αστερίσκο (*) είναι υποχρεωτικά.