26/03/2009 00:55
ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΣΧΟΛΙΟΥ

Χειροτερεύει συνεχώς η θέση των εργαζομένων

Δυσάρεστα είναι τα νέα και για χιλιάδες εργαζόμενους στο Δημόσιο, που δουλεύουν με καθεστώς μερικής απασχόλησης. Απόφαση του Ελεγκτικού Συνεδρίου ορίζει ότι δεν μπορούν να έχουν την ίδια μισθολογική εξέλιξη και τις απολαβές με τους μόνιμους υπαλλήλους, ενώ μπορεί να χρειαστούν διπλάσιο χρόνο από ότι υπολόγιζαν για να πάρουν σύνταξη.

Στο μεταξύ, το  πρώτο κρούσμα  προσπάθειας  «παγώματος» των αποδοχών κόντρα στις μισθολογικές αυξήσεις που προβλέπει η εθνική συλλογική σύμβαση εργασίας σημειώθηκε στη Βόρεια Ελλάδα.  Η Hellenic Steel  (εταιρία χάλυβα)  με έδρα τη Θεσσαλονίκη που έθεσε σε διαθεσιμότητα 70 από τους 416 εργαζόμενους ( θα ακολουθήσουν άλλοι 300 έως τις 10 Απριλίου) ετοιμάζεται να προσφύγει στον Oργανισμό Mεσολάβησης ( ΟΜΕΔ) ζητώντας να  εξαιρεθεί λόγω αδυναμίας από την εφαρμογή της συλλογικής σύμβασης  ΣΕΒ - ΓΣΕΕ που προβλέπει αύξηση σε μισθούς και ημερομίσθια 5,5% από το Μάιο. Οι εργοδότες ακόμα και αν δε δικαιωθούν δημιουργούν νομικό προηγούμενο , το οποίο με πρόσχημα την κρίση , δεν αποκλείεται να εκμεταλλευτούν πολλές επιχειρήσεις.

ΣΧΟΛΙΑ

  1. αλλενάκι avatar
    αλλενάκι 26/03/2009 10:22:53

    Μεταβατικό στάδιο είναι αυτό για να απαλλαγούν από τους "ακριβούς" εργαζόμενους γύρω στα 45-50 και να επανέλθουν δριμύτερες αργότερα, έχοντας προσλάβει αλλοδαπούς από τις γειτονικές χώρες ή λαθρομετανάστες με το ένα τρίτο των αποδοχών.

  2. tiramola avatar
    tiramola 26/03/2009 10:24:23

    Πιστεύω ότι πρέπει να σεβόμαστε τα ποστ και να μην συζητούμε περί άλλων θεμάτων , κοινώς «ότι μας κατέβει το κεφάλι»…
    (Το γράφω για να το εμπεδώσω και εγώ…)
    Όπως όλοι γνωρίζουμε η αιτία των φαινομένων ελαστικοποίησης των εργασιακών σχέσεων αλλά και η διαφαινόμενη πρόθεση των επιχειρηματιών για την μη εφαρμογή της συλλογικής σύμβασης ΣΕΒ – ΓΣΕΕ είναι κατά την άποψη μου προσπάθεια εκμετάλλευσης της «κρίσης» προκειμένου όπως λέει και το ποστ στην δημιουργία δεδικασμένου για μελλοντική χρήση…
    Αποτέλεσμα αυτών των φαινομένων είναι η παγκοσμιοποιημένη οικονομία όπου τα παμφάγα καπιταλιστικά γουρούνια αναζητώντας εργατικό δυναμικό σε χώρες όπου επικρατούν συνθήκες εργασιακού μεσαίωνα , τους δίνεται η ευκαιρία να απαιτήσουν στην ουσία διαρκείς εκπτώσεις όχι μόνο συνθηκών εργασίας και αμοιβών των εργαζομένων αλλά εκπτώσεις και στην ίδια την ανθρώπινη αξιοπρέπεια.
    Αγαπητοί συνομιλητές ο καπιταλισμός δεν έχει λύσεις που να εξυπηρετούν την ανθρωπότητα.Ο καπιταλίσμός έχει λύσεις που εξυπηρετούν μόνο τους ισχυρούς του πλανήτη , τα αφεντικά μας…
    Ο Ευρωπαίος πολίτης είναι το ίδιο εκμεταλλεύσιμος με τον πολίτη της Ζιμπάμπουε αφού δεν υπάρχει πλέον ο φραγμός του εθνικού κράτους και των κανόνων που αυτό θα μπορούσε να επιβάλλει.
    Η βίαιη αναδιανομή του χρήματος που προέρχεται από την κοινωνία με την ενίσχυση των ισχυρών του πλανήτη όπως των τραπεζιτών αυτό αποδεικνύει.
    Δεν γνωρίζω ακόμα ποια συνέχεια θα έχει αυτή η «νέα πορεία» μπορώ όμως να κάνω μία πρόβλεψη….
    Καταστροφή αδυνάτων χωρών , πιθανόν ανάδειξη ενός νέου ισχυρού πόλου και στο τέλος πόλεμος.

  3. ataktos avatar
    ataktos 26/03/2009 11:17:21

    DIAKIRIKSI

    Η χώρα αντιμετωπίζει το φάσμα της χρεωκοπίας. Της χρεωκοπίας ενός ολόκληρου τρόπου ανάπτυξης της οικονομίας και άσκησης της πολιτικής. Οι πολιτικές συμπίεσης του «εργατικού κόστους», κατεδάφισης των κοινωνικών και εργασιακών δικαιωμάτων, απορρύθμισης, ιδιωτικοποίησης, ανοίγματος και «φιλελευθεροποίησης» των αγορών δεν άφησαν μόνο εξουθενωμένους τους εργαζόμενους, αλλά έπαιξαν καταλυτικό ρόλο στα τραγικά αδιέξοδα που αντιμετωπίζει σήμερα η χώρα. Οι πολιτικές διαρκούς λιτότητας και εκποίησης του κοινωνικού πλούτου δεν συνέθλιψαν μόνο το παρών του εργαζόμενου λαού, αλλά του αποστερούν και το μέλλον. Οι απλοί εργαζόμενοι, ο εργάτης, ο αγρότης, ο συνταξιούχος, ο μικρομεσαίος επιχειρηματίας, ο νέος, αρχίζουν να κατανοούν πια ότι δεν υπάρχει καμιά ελπίδα όσο η χώρα εξακολουθεί να πορεύεται στον ίδιο μονόδρομο.
    Πίσω από τους πλασματικούς οικονομικούς δείκτες που επικαλούνται για χρόνια τώρα οι κυβερνήσεις της δικομματικής εναλλαγής, πίσω από τις φλυαρίες περί «υψηλών ρυθμών ανόδου», η χώρα οδηγήθηκε στη δίνη μιας βαθιάς κοινωνικής, οικονομικής και πολιτικής κρίσης, από την οποία είναι αδύνατον να ξεφύγει όσο διαιωνίζεται το υπάρχον καθεστώς. Εν μέσω ενός αληθινού όργιου πλουτισμού και κερδοσκοπίας μιας πολύ μικρής ολιγαρχίας στις κορυφές του κράτους και της οικονομίας, οι εργαζόμενοι καταδικάστηκαν να δίνουν όλο και πιο δύσκολα τη μάχη του βιοπορισμού. Μια μάχη που η πλειοψηφία των νοικοκυριών αδυνατεί πια να κερδίσει.
    Εδώ και χρόνια η χώρα έχει παραδοθεί στις πιο καταστροφικές δυνάμεις της παγκόσμιας αγοράς, έχει μετατραπεί σε παράδεισο ασυδοσίας για κάθε είδος αρπακτικού. Η ενίσχυση της κερδοσκοπίας με τα ιδιωτικά και δημόσια χρέη, η έξαρση των εξωτερικών ελλειμμάτων που συνθλίβουν την όποια παραγωγική βάση της οικονομίας, η στέρηση της χώρας από τους πιο ζωτικούς της πόρους στο όνομα της «προσέλκυσης ξένων επενδύσεων» και η υποβάθμισή της σε οικονομία φτηνής εργασίας και μεταπρατικών υπηρεσιών, είναι ο τρόπος που αντιλαμβάνεται το κεφάλαιο και ο δικομματισμός την ένταξη στην παγκόσμια οικονομία.
    Αυτό το αδίστακτο «μοντέλο ανάπτυξης» που επιβλήθηκε στη χώρα προς όφελος των «ανοιχτών των αγορών», της «εξωστρεφούς ανάπτυξης» και της «ευρωπαϊκής προοπτικής», πνέει σήμερα τα λοίσθια. Και μαζί του απειλεί να συμπαρασύρει στην οικονομική και κοινωνική καταστροφή τη χώρα και το λαό της.
    .....

  4. ataktos avatar
    ataktos 26/03/2009 11:22:16

    Η παγκόσμια οικονομική κρίση βρήκε την οικονομία και την κοινωνία της χώρας σε μια ήδη προϋπάρχουσα βαθιά κρίση και γενικευμένη παρακμή. Μια παρακμή που φέρνει ανεξίτηλα τη σφραγίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Το Μάαστριχτ και η ΟΝΕ ως ασφυκτικός κορσές οδήγησαν τη χώρα στην πλήρη ασφυξία. Καταδίκασαν την οικονομία σε διαρκή παραγωγική υποβάθμιση, την εγχώρια αγορά σε προνομιακό πεδίο άνθησης κάθε είδους μονοπωλίων, το λαϊκό εισόδημα σε μόνιμη καθίζηση, τον εργαζόμενο σε έρμαιο της εργοδοτικής ασυδοσίας, τον αγρότη σε αδιέξοδο, το κράτος σε φέουδο των μεγαλοεπιχειρηματιών, μεγαλοτραπεζιτών και μεγαλοεργολάβων και των εγκάθετων πολιτικών τους, ενώ τη χώρα συνολικά σε υποδούλωση στα πιο αδίστακτα ιμπεριαλιστικά συμφέροντα.
    Τα δύο κόμματα εναλλαγής στην εξουσία φέρουν ακέραιη την ευθύνη γι’ αυτή την κατάσταση. Οι ισχυρισμοί ότι το ευρώ είναι η σανίδα της σωτηρίας για τη χώρα είναι ένα ψέμα, με το οποίο παραπλανούν και συσκοτίζουν την αλήθεια. Το ευρώ δεν οδήγησε στην «ισχυρή Ελλάδα» του κ. Σημίτη, ούτε ενίσχυσε τις «αντοχές της οικονομίας» του κ. Καραμανλή. Αντίθετα εγγυάται ότι η χρεωκοπία, η κατάρρευση και η καταστροφή αποτελεί αναπόδραστο μονόδρομο για την Ελλάδα.
    Η χώρα αντιμετωπίζει μια νέα ιδιότυπη κατοχή. Η οικονομία της χώρας και ο λαός της έχει κριθεί αναλώσιμη προκειμένου να διασωθεί το ευρώ και το οικοδόμημα της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Για να μπορούν οι ισχυροί της ευρωζώνης να συνεχίσουν τη σπατάλη δημόσιων πόρων ώστε να στηριχθεί η χρηματιστική κερδοσκοπία και το «ισχυρό ευρώ», πρέπει οι χώρες σαν την Ελλάδα να ακολουθήσουν μια ακόμη πιο δραστική περιοριστική πολιτική, να ρευστοποιήσουν και να ξεπουλήσουν ότι έχει απομείνει από την οικονομία τους, να βυθίσουν το σύνολο της κοινωνίας στην ανέχεια και την ανεργία.
    Με αυτήν την πολιτική του διατεταγμένου αυτοχειριασμού, έχουν πλήρως συμφωνήσει και ευθυγραμμιστεί οι ηγεσίες της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ. Έχουν ήδη παραδώσει τις τύχες της χώρας στους γραφειοκράτες των Βρυξελλών και των διεθνών οργανισμών του ιμπεριαλισμού, προκειμένου να επιβληθεί το αναγκαίο κατοχικό καθεστώς της επιτήρησης και του καταναγκασμού. Η χώρα έχει εγκαταλειφθεί παντελώς στις ορέξεις και τα συμφέροντα των ισχυρών «εταίρων» της.
    Η Ευρωπαϊκή Ένωση και το κεφάλαιο υπαγορεύουν μέσω της παρούσας κυβέρνησης τη συναίνεση για να προετοιμάσουν και να νομιμοποιήσουν ένα αυταρχικό κράτος εκτάκτου ανάγκης, απαραίτητο για να αναμετρηθούν με το εργατικό και νεολαιϊστίκο κίνημα, αλλά και με την κοινωνική έκρηξη που τροφοδοτεί η κρίση και τρέμουν όσο τίποτε άλλο. Η οικονομική κατάρρευση και η χρεωκοπία απαιτούν για το συμφέρον της ολιγαρχίας την συντριβή του ελληνικού λαού, την μετατροπή της χώρας σε μια τεράστια «γκρίζα ζώνη», την εκποίηση της εθνικής κυριαρχίας. Κι αυτό μπορεί να συμβεί μόνο με όρους ανοιχτής καταστολής και αντιδημοκρατικής εκτροπής.
    Η ίδια η δημοκρατία απειλείται. Οι μεγάλοι αρχιτέκτονες της κρίσης και της καταστροφής αποζητούν τη σιδερένια πυγμή μιας «ισχυρής κυβέρνησης» που θα μπορεί ανεξέλεγκτα να ποδοπατά δικαιώματα και ελευθερίες προκειμένου να εξασφαλίσει την υποταγή της χώρας και του λαού της. Οι ίδιες οι εκλογές, ακόμη και με τους ήδη υπάρχοντες άθλιους καλπονοθευτικούς μηχανισμούς, αρχίζουν να ενοχλούν, να γίνονται αφόρητες για τους θιασώτες της κυρίαρχης πολιτικής. Η προσφυγή στις κάλπες δεν βοηθά στην αντιμετώπιση της κρίσης, λένε και ξαναλένε τα «παπαγαλάκια» της χούντας των αγορών. Στη δική τους αντίληψη η αντιμετώπιση της κρίσης προϋποθέτει το λαό στη γωνία, δίχως φωνή, εξουθενωμένο, εξαθλιωμένο, υποταγμένο, παράλυτο.
    Το σύστημα της δικομματικής εναλλαγής έχει οδηγήσει τη δημόσια ζωή σε πρωτοφανή σήψη και παρακμή, προκαλεί μια βαθιά κρίση εμπιστοσύνης προς την πολιτική γενικά και εγκυμονεί εξαιρετικά σοβαρές απειλές για τη χώρα και τον λαό, για την ίδια τη δημοκρατία. Η προσπάθεια να διασωθεί ο δικομματισμός με τη μια ή την άλλη μορφή έρχεται σε σύγκρουση ακόμη και με τον περιορισμένο κοινοβουλευτισμό, που υπάρχει στην χώρα.
    Η διάσωσή του απαιτεί όλο και πιο απολυταρχικές μεθόδους άσκησης της πολιτικής, μεγαλύτερη αυθαιρεσία από την εξουσία, διαρκείς εκτροπές ακόμη κι απ’ αυτό που συνήθως χαρακτηρίζεται ως «συνταγματική έννομη τάξη». Ο δικομματισμός σήμερα προϋποθέτει ένα πολιτικό σύστημα που είναι εντελώς απρόσβλητο από τις διαθέσεις, τις πιέσεις και τις παρεμβάσεις του λαού. Η διατήρηση του δικομματισμού συνιστά τη μεγαλύτερη απειλή από την εποχή του φασισμού και της χούντας για τις ελευθερίες, τα δικαιώματα, τη δημοκρατία, για τα πιο ζωτικά συμφέροντα του λαού, για την ίδια την ύπαρξη της χώρας.
    Η πραγματικότητα αυτή θέτει ακόμη και στον πιο πολιτικά αδαή το επιτακτικό ερώτημα, που θα πάει αυτή η κατάσταση; Τι θα γίνει; Τι πρέπει να γίνει για να βγει η κοινωνία και η χώρα από το αδιέξοδο; Οι εργαζόμενοι, οι συνταξιούχοι και οι νέοι κατανοούν πια ότι από τον τρόπο που απαντούν σ’ αυτά τα ερωτήματα κρίνεται από σήμερα το παρόν και μέλλον τους, το δικό τους και της χώρας. Όλο και μεγαλύτερες μάζες καταλήγουν στο συμπέρασμα ότι αυτή η κατάσταση «δεν πάει άλλο».
    Έχουμε εισέλθει σε μια περίοδο όπου μέρα με τη μέρα η πλειοψηφία του λαού συνειδητοποιεί μέσα από την πείρα της ότι στα πλαίσια του κυρίαρχου συστήματος δεν υπάρχει καμιά ελπίδα. Η κατάσταση πρέπει να αλλάξει εδώ και τώρα. Όλο και περισσότεροι απλοί άνθρωποι του καθημερινού μόχθου διακατέχονται από την προσδοκία μιας πολύ μεγάλης αλλαγής και αναζητούν το πολιτικό πλαίσιο εκείνο που μπορεί με πειστικό τρόπο να εκφράσει μια τέτοια ριζική μεταστροφή. Κι αυτό υποδηλώνει την τεράστια επαναστατική δυναμική που κρύβει η σημερινή συγκυρία.
    Οι ίδιες δυνάμεις που πρωταγωνίστησαν για χρόνια στη λεηλασία και το ξεπούλημα της χώρας οδηγούν το λαό και τους εργαζόμενους σε μια νέα ακόμη χειρότερη «στενωπό» δίχως τέλος. Έχουν το θράσος να μιλούν για «υπευθυνότητα» οι εγκάθετοι των ντόπιων και ξένων μεγάλων συμφερόντων. Οι ηγεσίες της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ έχουν προγράψει την τύχη της χώρας και του λαού. Γι’ αυτές προέχει η διάσωση του ευρώ, της ΕΕ, των μεγάλων κερδοσκόπων και των μονοπωλίων. Η ελληνική οικονομία και μαζί ο εργαζόμενος λαός πρέπει να θυσιαστεί, να μπει στο γύψο επ’ αόριστο, ώστε να αποδειχθεί βιώσιμο το «ισχυρό ευρώ» και τα μονοπωλιακά συμφέροντα που εκφράζει. Κι αυτό το λένε ανοικτά. Το παραδέχονται και το θεωρούν απολύτως φυσιολογικό.
    Απέναντι σ’ αυτή την πραγματικότητα, επείγει ένα άμεσο σχέδιο σωτηρίας της χώρας. Ένα σχέδιο σωτηρίας που πρέπει να ξεκινήσει με την εκδίωξη της παρούσας κυβέρνησης Καραμανλή το ταχύτερο δυνατό. Η κυβέρνηση αυτή όσο παραμένει στην εξουσία αποδεικνύεται όλο και πιο επικίνδυνη. Επικίνδυνη για το παρών και το μέλλον της χώρας, για το λαό, για την ίδια τη δημοκρατία. Πρέπει να φύγει το ταχύτερο δυνατό. Πρέπει να πέσει κάτω από το βάρος της λαϊκής αντίδρασης. Κι αυτό γιατί πρέπει να αποτραπούν άμεσα οι πολιτικές που εφαρμόζει και σχεδιάζει να επιβάλει, οι οποίες καταδικάζουν τη χώρα σε κατάσταση διαρκούς χρεωκοπίας προκειμένου να διατηρηθεί ως δορυφόρος της «ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης».
    Η πτώση της κυβέρνησης Καραμανλή οφείλει να μετατραπεί σε αφετηρία της πάλης του λαού για μια άλλη πολιτική, για μια νέου τύπου ανάπτυξη της χώρας. Αυτό που χρειάζεται επειγόντως είναι ένα ισχυρό λαϊκό ρεύμα το οποίο να είναι σε θέση να ανατρέψει τις κυρίαρχες δυνάμεις και τους όποιους δυσμενείς συσχετισμούς. Να οδηγήσει στην ήττα το δικομματισμό και να μην επιτρέψει αυτοδυναμίες, ούτε την άνοδο «ισχυρών κυβερνήσεων» που ιδίως σήμερα ισοδυναμούν με την αποδυνάμωση του λαού και της δημοκρατίας. Για να προκύψει ένα τέτοιο μαζικό πολιτικό κίνημα απαιτείται ένα ευρύτερο μέτωπο δυνάμεων, μια μεγάλη κοινωνικοπολιτική συμμαχία, η οποία θα αντιστρατεύεται τον άνωθεν επιβαλλόμενο «μονόδρομο», θα αντιτάσσεται στο μεγάλο κεφάλαιο, στην ΕΕ, το ΝΑΤΟ και τις ΗΠΑ και θα προτάσσει το συμφέρον των εργαζομένων και της χώρας.
    Η σημερινή κρίση αποδεικνύει ότι η ίδια η φύση των προβλημάτων που αντιμετωπίζει η οικονομία και η κοινωνία της χώρας απαιτεί ριζικά διαφορετικές λύσεις, λύσεις ενταγμένες σε μια πορεία συνολικής ρήξης με το καθεστώς της ασυδοσίας, της υπερεκμετάλλευσης, του πολιτικού αυταρχισμού, της διαφθοράς και του παρασιτισμού του κράτους, της ασφυκτικής πολιτικής, στρατιωτικής και οικονομικής υποτέλειας.
    Στην κυρίαρχη πολιτική που υποτάσσει τα πάντα στο κέρδος και τους κερδοσκόπους, χρειάζεται να αντιπαρατεθεί μια ριζικά διαφορετική πολιτική η οποία πρέπει να βασίζεται σε νέα κριτήρια ανάπτυξης με επίκεντρο τις ανάγκες των εργαζομένων για απασχόληση, παιδεία, υγεία, κοινωνική ασφάλιση, προστασία του περιβάλλοντος, δημιουργική αξιοποίηση του ελεύθερου χρόνου και αποφασιστική συμμετοχή σ’ όλες τις διαδικασίες που τους αφορούν στην εργασία, την κοινωνία και στην πολιτική. Χρειάζεται μια ριζικά διαφορετική πολιτική που υπογραμμίζει την αλληλεξάρτηση της οικονομικής και κοινωνικής ανάπτυξης, με την πιο πλατιά δημοκρατία, με την πολιτιστική και οικολογική αναγέννηση, με την κατάκτηση από τη χώρα μας μιας νέας, ισότιμης, εθνικά κυρίαρχης και ανεξάρτητης θέσης στο σύγχρονο κόσμο.
    Μια τέτοια ριζικά διαφορετική πολιτική έχει ως βασική προϋπόθεση την ανάκτηση του ελέγχου της ελληνικής οικονομίας και κοινωνίας από τις πολυεθνικές, τα μονοπώλια και τους ιμπεριαλιστικούς οργανισμούς. Όσο η χώρα βρίσκεται υπόδουλη στο ευρώ και την ΟΝΕ, όσο σύρεται και άγεται από τους διεθνείς κερδοσκόπους και τις πολυεθνικές, όσο στενάζει η οικονομία και οι εργαζόμενοι κάτω από το ζυγό των μονοπωλίων, δεν μπορεί να υπάρξει κανενός είδους φιλολαϊκή πολιτική, δεν μπορεί να υπάρξει καμιά καλύτερη προοπτική για τον εργάτη, τον αγρότη, τον συνταξιούχο, τον μικρομεσαίο επιχειρηματία, το νέο.
    Ανάκτηση του ελέγχου σημαίνει την εφαρμογή πολιτικών με βάση τις πιο επείγουσες ανάγκες του λαού και με κριτήριο την ορθολογική αξιοποίηση των πόρων και των παραγωγικών δυνατοτήτων της χώρας. Σημαίνει επίσης το άνοιγμα του διεθνή ορίζοντα της χώρας που εξασφαλίζει την ολόπλευρη αξιοποίηση των σχέσεων μ’ όλες τις χώρες και τους λαούς στην Ευρώπη και παγκόσμια δίχως δεσμά και μονοπωλιακές εξαρτήσεις.

  5. Aurora avatar
    Aurora 26/03/2009 11:24:27

    Δημοσιοποιουνται τα μαντατα για το Αμεροοοοοοοο
    Διαβαστε!!!!!!!!!!!!!!!

    www.youtube.com/watch?v=H65f39_Lm9U

    www.spp.gov

  6. tiramola avatar
    tiramola 26/03/2009 11:27:30

    Είναι η εκμετάλλευση του ανθρώπινου φόβου σε μιά κοινωνία όπου κυριαρχεί ο νόμος του ισχυρού.
    Τους κανόνες του παιχνιδιού τους βάζουν οι ισχυροί.
    Οι υπάλληλοι τους εκπρόσωποι του λαού πολιτικοί περνάνε το μύνημα στην βάση....
    Αν δεν θέλεις να περιθωριοποιηθείς θα κάνεις αυτό που σου λέω....

  7. ataktos avatar
    ataktos 26/03/2009 11:32:45

    Αγαπητοί σ/φοι,

    Σας καλούμε στην εκδήλωση-συζήτηση με θέμα, «οικονομική κρίση, ζητήματα θεωρίας και πολιτικής», που διοργανώνει η Πρωτοβουλία Σοσιαλιστών, το περιοδικό Monthly Review, η εφημερίδα Εμπρός και το ΔΗΚΚΙ.
    Ομιλητές: Κώστας Μελάς και Δημήτρης Καζάκης.
    Διοργάνωση: Ξενοδοχείο Stanley (πλ. Καραισκάκη, έναντι θεάτρου Περοκέ) στις 28/3/2009 (ημέρα Σάββατο) και ώρα 10:00 π.μ.

  8. Keep Talking avatar
    Keep Talking 26/03/2009 11:58:49

    eιναι πολλοι οι λογοι των προβληματων στα ταμεια. ΕΝΑΣ απο αυτους ειναι να εργαζεται καποιος 15, 20 χρονια και να παιρνει συνταξη 30-40! Το θεμα δεν αφορα μονο τις εργαζομενες γυναικες αλλα και τους ανδρες του δημοσιου που μπορουν να βγουν σε συνταξη πριν τα 50. Βλεπε στρατιωτικους και πιλοτους για παραδειγμα!

    Ξερω γυναικα που βγηκε στα 35 της μετα απο 15-ετια σε συνταξη και ειναι τωρα μολις 52 ετων. Για βαλε ποσα χρονια ακομα θα παιρνει συνταξη . Να' ναι καλα η γυναικα δηλαδη, αλλα καταλαβαινεις τι θελω να πω.

  9. tiramola avatar
    tiramola 26/03/2009 12:04:23

    Έτσι είναι όπως τα λες keep talking...
    Απλώς ο "προβληματισμός" είναι γιατί θα πρέπει οι "ευτυχισμένες" να γίνουν "δυστυχισμένες" και όχι το αντίθετο?
    Είναι στην ίδια λογική της προσπάθειας της μετατροπής μας σε ινδούς ή κινέζους εργάτες προκειμένου να γίνουμε ανταγωνιστικοί...
    Γιατί?
    Είναι η φυσιολογική ανθρώπινη εξέλιξη μήπως?

    "Πως πέσαμε σύντροφοι μέσα στο λαγούμι του φόβου , ποιός είναι εκείνος που προσταζει και σκοτώνει πίσω από μας?"

  10. ataktos avatar
    ataktos 26/03/2009 12:15:34

    Tiramola – και στην συγκεντρώσει του Σάββατου να σε γνωρίσω από κοντά ….

  11. Keep Talking avatar
    Keep Talking 26/03/2009 12:19:38

    22 tiramola
    Οταν θα ζουμε σε ενα κρατος ουτοπια σκεπασμενο απο μια τεραστια πλαστικη σακκουλα χωρις εμποριο και οικονομιες τοτε θα ειναι εφικτο αυτο που λες. Μαλιστα δεν θα εχουμκαθολου εισφορες γιατι ολοι θα εργαζομαστε για ενα κοινο σκοπο: Θα καλλιεργουμε τροφιμα για να τρεφομαστε και η ηγεσια τη ςουτοπιας θ αμας παρεχει ρουχα απο μαρουλοφυλλα και παπουτσια απο ινες καλαμποκιου. Δεν θα χρειαζομαστε κατι αλλο. Αυτο το μοντελο μας το εχει δειξει πολλες φορες και το Χολυγουντ. Σε καμμια χωρα δεν γινεται προς το παρον.

  12. ψυχραιμια avatar
    ψυχραιμια 26/03/2009 12:47:27

    Μην ακουτε σε ολα τον Ανδριανοπουλο και αλλους καταστροφολογους.Πολλα οσα λεει ειναι αληθεια.
    Ομως ειναι οι αλλοι καλυτεροι;
    Σε λιγο η Αγγλία θα εχει το ιδιο δημοσιο χρεος σε ποσοστο ΑΕΠ με την Ελλάδα.Μονο που ενω το χρεος της Ελλαδος δημιουργηθηκε απο διορισμους υπαλληλων και σπαταλες του Δημοσιου,της Αγγλίας θα γινει απο τα σχεδια σωτηριας των τραπεζων απο τα τοξικα ομολογα,με αλλα λογια απο πολυ λιγοτερους ωφελημενους.
    Η περιωνυμη συγκλιση με την ΕΕ θα παει πολυ καλα φετος καθως οι αλλοι καταρρεουν πολυ πιο γρηγορα απο μας.π.χ η Ισπανια θα εχει -4% φετος ενω εμεις θα μεινουμε στα ιδια.
    Οι Ανατολικοευρωπαιοι που εμειναν εκτος ευρω εχουν φαει υποτιμησεις 30% και πλεον.
    Τελικα τι θα γινει αν όλος ο κοσμος υπερχρεωθει;
    Το πιθανοτερο θα διαγραφει το χρεος με πληθωρισμο.

  13. Προβοκατωρ. avatar
    Προβοκατωρ. 26/03/2009 13:27:49

    Μην μπερδευετε ανομοια πραγματα.Αλλο το τι γινεται στον ιδιωτικο τομεα,που θα φαει η μυγα σιδερο,και αλλο τι ΘΑ γινει στο δημοσιο τομεα.
    Στο δημοσιο παλαιοτερα,μπορουσες να παρει συνταξη απο τα 25 χρονια,αλλα μονο το 50% της πληρους συνταξεως,δηλαδη τα 25 πεντηκοστα της.
    Μετα τα 25,επαιρνες και για καθε χρονο,ενα πεντηκοστο,μεχρι τα 30, δηλαδη στα 30,επειρνες τα 30 πεντηκοστα της,και μετα αυξανονταν τα πεντηκοστα καθε χρονο,μετα τα 30,μεχρι που στα 35 χροια,επαιρνες ολοκληρη τη συνταξη.
    Επι του παναθλιου πασοκ,που εγω,σα μαλακας εψηφιζα ολα αυτα τα χρονια,αλλαξε το συστημα,και στα 25 επαιρνες τα 25 τριακοστα πεμπτα,αντι για τα 25 πεντηκοστα.
    Και ουτω καθεξης.
    Ετσι διαλυθηκαν τα ταμεια του δημοσιου,αφου αντι να δινουν τον οβολον τους ως εργαζομενοι,αυτοι επαιρναν,ως συνταξιουχοι πλεον, και μαλιστα παρα πολλα.
    Με τις κυριες τωρα,εγινε αλλη πατεντα.Τις αφησαν να παιρνουν συνταξη στα 35 τους χρονια καποτε,(εννοω ηλικια 35,οχι χρονια υπηρεσιας),και μετα τη ληξη αυτης της τρελλας,στα 40,45,50,και κατι με ανηλικα παιδια.
    Μα τα ανηλικα παιδια,οταν η μανα ειναι 45,δεν ειναι της φασκιας να θελουνε βυζι,και το ταμειο απο την αλλη,δεν αντεχει, να δινει .
    Αρα,τα καναμε σκατα ως συνηθως και τωρα μας φταιει η ΕΕ,που η κακια,μας υποχρεωνει να δινουμε σε αντρες και γυναικες συνταξη στην ιδια ηλικια.
    Και ξαναλεω,αυτο ισχυει,ως συνηθως,μονο για το δημοσιο,και οχι για τους χαχολους του ιδιωτικου.
    Και η πλακα ειναι,οτι τα δικαστηρια,εν τη ασχετοσυνη τους,δινουν αβερτα λεφτα,οχι απο τα δικα τους βεβαια.
    Και η κυβερνηση,που δεν εχει λεφτα ουτε για ξυσιμο,και γαινει στη ζητα για δανεικα,δεν εχει το σθενος,να πει, ουκ αν λαβεις,παρα του μη εχοντος.
    Προτιμαει να παμε ολοι στον πατο,νηστευσαντες,και μη.
    Γιατι υπαρχουν ανθρωποι, που δουλεψανε 35+ χρονια,και δε φταινε σε τιποτα,να διαλυθει το ταμειο,απο τη μαλακια της κυβερνησης,και την καφριλα καποιων υπαλληλων.
    Μετα θα κλαινε ολοι τους αλλα αυτο ουτε φτανει,ουτε πιανει.

  14. ataktos avatar
    ataktos 26/03/2009 14:29:44

    Το πρώτο θέμα στην Ύφεση είναι η τεραστία ενεργειακή Κρίση στην Ελλάδα που δύστυχος μέχρι σήμερα δεν διαθέτη ένα αξιόπιστο ΕΝΕΡΓΕΙΑΚΟ ΙΣΟΖΥΓΙΟ !!!!!!!!!και όλοι μας δουλεύουν με προεξέχοντα τον καλοπληρωμένο Τάκη Α .της ΔΕΗ τα αλλά είναι λόγια του αέρα …

  15. ataktos avatar
    ataktos 26/03/2009 16:59:05

    φταιει... φταιει ....

  16. Προβοκατωρ. avatar
    Προβοκατωρ. 27/03/2009 15:25:39

    Ταχω ξαναγραψει κι εγω Τιραμολα,οτι οταν και εαν,υπαρχει κοινωνικο νταμπιν σε μια χωρα,τοτε ειναι δυσκολο σε μια αλλη γειτονικη,να τηρηθουν οι οροι της εργατικης νομοθεσιας,γιατι θα μπουκαρουν οι απο κει,και με το ετσι θελω,η με νομο,θα καταλαβουν θεσεις,ριχνοντας τη δυναμη των εδω εργαζομενων.
    Κι εμεις εδω,τοχουμε ζησει αυτο,με πολλους.Ειτε απο τα Σκοπια,ειτε απο τη Βουλγαρια,ειτε απο την Αλβανια.

ΑΠΟΣΤΟΛΗ ΣΧΟΛΙΟΥ

Τα δεδομένα σας είναι ασφαλή! H διεύθυνση email δε θα δημοσιευθεί. Τα στοιχεία θα χρησιμοποιηθούν αποκλειστικά για τη δυνατότητα σχολιασμού στο antinews.gr .

Tα πεδία με αστερίσκο (*) είναι υποχρεωτικά.