#_CRON_JOB_#
#_CRON_JOB_#
14/04/2013 12:15
ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΣΧΟΛΙΟΥ

Χαιρετισμοί και Ακάθιστος, το sold out της Σαρακοστής



Διανύοντας την Τεσσαρακοστή, τις Παρασκευές των Χαιρετισμών, κάντε το πείραμα: προσπαθήστε -μέρες που είναι- να προτείνεται σε έναν μετέφηβο να παρακολουθήσει τους Χαιρετισμούς χωρίς να αποσπάσετε (α) το βλέμμα πληξάρας ενός μεσήλικος εν όψει του ετησίου ιατρικού τσεκ-απ του η (β) το βλέμμα ενός πολίτη όταν μαθαίνει πως είναι υποχρεωμένος να περάσει τα επόμενα πρωινά του σε δημόσιες υπηρεσίες. Αδύνατον. Ναί μεν οι εκκλησίες είναι γεμάτες αυτές τις πέντε Παρασκευές, αλλά αν λάβουμε υπ’ όψιν μας το ποιά υμνολογία αναγιγνώσκεται εκεί μέσα, δεν είναι ούτε για αστείο τόσο γεμάτες όσο θα περίμενε κανείς.

Εν ολίγοις: στο παρόν σημείωμα θα προσπαθήσω να διατυπώσω ολίγες νύξεις σχετικά με την αισθητική τέρψη που προκαλούν οι τέσσερις στάσεις του Ακαθίστου Ύμνου ως ακρόαμα η κείμενο θεατρικό/λογοτεχνικό, ασχέτως με το γεγονός ότι αυτές αποτελούν Χαιρετισμούς του σώματος της Εκκλησίας προς την Θεοτόκο, και μάλιστα στον χρόνο της Μεγάλης Τεσσαρακοστής (με ο,τι αυτό συνεπάγεται για το ευχαριστιακό σώμα ως σημασία και ως λειτουργία). Καί να διερωτηθώ γιατί απουσιάζουν από τις πέντε αυτές Παρασκευές και χάνουν αυτόν τον ίλιγγο κάλλους όσοι δεν συμπεριλαμβάνουν τον εαυτό τους στο «χριστεπώνυμον πλήρωμα», αλλά ορκίζονται για τις θύραθεν φιλο-καλικές τους ευαισθησίες (οπότε, η τα αισθητικά κριτήρια του γράφοντος επηρεάζονται από την μετοχή του στην Εκκλησία η οι ευαισθησίες των θύραθεν φίλων στερούνται το πλήρωμα της ειλικρινείας ελέω ιδεολογικού κωλύματος η κολλήματος).

     Μιλώντας για «Χαιρετισμούς» και «Ακάθιστο» δεν αναφέρομαι εδώ στα λοιπά της ακολουθίας, αλλά στις Στάσεις, στους 24 Οίκους, στο κατ’ εξοχήν κείμενο του Ακαθίστου, «Άγγελος Πρωτοστάτης» κλπ. Μου φαίνεται εξαιρετικά δύσκολο να προσεγγίσει κάποιος τον Ακάθιστο Ύμνο από λογοτεχνικής απόψεως χωρίς να αποφανθεί παραυτίκα πως πρόκειτα περί αριστουργήματος. Ας προσεγγίσουμε το κείμενο ως κείμενο:

Πρωτ’ απ’ όλα, ο Ακάθιστος έχει καθαρά θεατρική δομή, και μάλιστα εξόχως χαριτωμένη (με το έτυμον της λέξεως), αφηγείται μια ιστορία -της οποίας τους διαλόγους παραθέτει αυτούσιους: στην πρώτη πράξη, ο αρχάγγελος Γαβριήλ επισκέπτεται την Θεοτόκο∙ και μόλις την αντικρύζει, αρχίζει το εγκώμιο: «Χαῖρε, δι’ ἧς ἡ χαρὰ ἐκλάμψει! Χαῖρε, δι’ ἧς ἡ ἀρὰ (=κατάρα) ἐκλείψει» και λοιπά και λοιπά. Ακολουθεί στιχομυθία της Θεοτόκου με τον Γαβριήλ, και μετά είσερχόμαστε στην δεύτερη πράξη: η Θεοτόκος επισκέπτεται την συγγενή της Ελισάβετ, την σύζυγο του Ζαχαρίου και μητέρα του Προδρόμου. Ο Πρόδρομος, έμβρυο στην μήτρα της Ελισάβετ, αντιλαμβάνεται ότι η Θεοτόκος εγκυμονεί τον Χριστό και «ἅλμασιν ὡς ἄσμασιν» (χοροπηδώντας στην μήτρα αντί για να φωνάξει, γιατί που να φωνάξει το έμβρυο) [1], αρχίζει: «Χαίρε [...]! Χαίρε [...]!» και λοιπά. Ακολουθεί ένα μικρό επεισόδιο με τον Ιωσήφ, τον σύζυγο της Μαρίας, ο οποίος όσο να’ναι έχει αρχικά τις αμφιβολίες του[2], και μπαίνουμε στην τρίτη πράξη της ιστορίας μας: οι ποιμένες, οι βοσκοί, μαθαίνουν για το γεγονός της ενσαρκώσεως[3] και αρχίζουν την δοξολογία τους προς την Θεοτόκο με λεξιλόγιο που προκύπτει από τα... ζητήματα του επαγγελματικού τους κλάδου: «Χαῖρε, ἁμνοῦ καὶ ποιμένος μήτηρ∙ χαῖρε, αὐλὴ λογικῶν προβάτων» [4] (τώρα πείτε μου, δεν διαπιστώνετε εδώ το λεπτό χιούμορ του ιδιοφυούς υμνογράφου, αναμεμειγμένο με την όντως φιλοκαλία του;). Στην τέταρτη πράξη, μαθαίνουν διά του αστέρος τα νέα οι Μάγοι και αρχίζουν τους Χαιρετισμούς τους∙ ακολουθούν και άλλες πράξεις, και δεν έχουμε καν μπεί στην τρίτη από τις τέσσερις στάσεις του Ακαθίστου, βρισκόμαστε ακόμα στις δύο πρώτες...

Πρόκειται, σαφώς, περί κειμένου θεατρικού. Βέβαια, οι «Χαιρετισμοί», τα «Χαίρε [...]! Χαίρε [...]!» προφανώς δεν ανήκουν μόνον στα πρόσωπα της ιστορίας που αφηγείται ο Ακάθιστος, στον Αρχάγγελο, στους Ποιμένες, στους Μάγους κ.λπ., αλλά ταυτόχρονα [η πρωτίστως] στους μετέχοντες στην Ακολουθία πιστούς, την Παρασκευή στην εκκλησία, οι οποίοι τα κραυγάζουν ως δρώντα πρόσωπα του δράματος διά του Πρεσβυτέρου τους.

Η θεατρική αμεσότητα των Χαιρετισμών δεν εξαντλείται στα «Χαίρε [...]! Χαίρε [...]!» που ψάλλει ο λαός της Εκκλησίας, αλλά βρίσκεται και σε άλλα σημεία του κειμένου, όπου τα συναντάμε ακριβώς με τον ίδιο τρόπο που θα τα συναντούσαμε σε ένα θεατρικό κείμενο η κινηματογραφικό σενάριο, και δη με κλιμάκωση: ρωτά η Θεοτόκος τον Αρχάγγελο:

-«Ἀσπόρου γὰρ συλλήψεως τὴν κύησιν πῶς λέγεις;»

-«Ἐκ λαγόνων ἁγνῶν υἱὸν πῶς ἐστι τεχθῆναι δυνατόν; Λέξον μοι!»

 Πέρα από την θεατρικότητα, το κείμενο του Ακαθίστου καθορίζεται από τον πανταχού παρόντα ρυθμό του: ολόκληρο το κείμενο διαρθρώνεται γύρω από το εξής επαναλαμβανόμενο μοτίβο: αφ’ ενός (α) την αλληλουχία των πολλών ζευγών ισόποσων στίχων σε κάθε χαιρετισμό/εγκώμιο, «Χαῖρε, τὸ φῶς ἀρρήτως γεννήσασα∙ χαῖρε, τὸ πῶς μηδένα διδάξασα» κλ.π.,  και αφ’ ετέρου (β) την εναλλαγή του ακροτελεύτιου σε κάθε χαιρετισμό «Χαῖρε, Νύμφη ἀνύμφευτε» με το «Ἀλληλούϊα» που κάθε φορά έπεται στο κείμενο. Το ζήτημα βέβαια δεν είναι απλώς το αν υφίσταται ισορροπία και ρυθμός σε ένα κείμενο, αλλά το με πόση μαεστρία πραγματώνονται αυτά. Μιά ανάγνωση του Ακαθίστου θα σας πείσει...

Προσέξτε τώρα την μουσικότητα του κειμένου: απλώς διαβάστε αργά, ρυθμικά και δυνατά το ακόλουθο απόσπασμα-παράδειγμα:

    «Βλέπουσα ἡ Ἁγία ἑαυτὴν ἐν ἀγνείᾳ, φησὶ τῷ Γαβριὴλ θαρσαλέως∙»

(τονισμένη-άτονη:) - ∪ ∪ ∪ ∪ - ∪ ∪ ∪ - ∪ ∪ - ∪ ∪ - ∪ ∪ ∪ - ∪ ∪ - ∪

Όπερ έδει δείξαι.

Ας προχωρήσουμε στις ποιητικές αρετές του κειμένου, στην καθ’ εαυτήν ποιητική του γλαφυρότητα, μέσω ελάχιστων παραδειγμάτων, σχεδόν τυχαίων μέσα στον κυκεώνα των διατυπώσεων-επιτευγμάτων:

«Χαῖρε, δι’ ἧς νεουργεῖται ἡ κτίσις∙  χαῖρε, δι’ ἧς βρεφουργεῖται ὁ Κτίστης.»

Καί μόνον αυτόν τον στίχο να αποσπάσει κανείς, αντιλαμβάνεται το κατόρθωμα της εκφραστικής. Πως να τον σχολιάσει κανείς χωρίς να τον μαγαρίσει...

Επόμενο: «Καὶ τὴν εὔκαρπον ταύτης νυδήν,/ ὡς ἀγρὸν ὑπέδειξεν ἡδὺν / ἅπασι, τοῖς θέλουσι θερίζειν σωτηρίαν».

Το αποδίδω στην τρέχουσα μορφή της γλώσσας για τις ανάγκες όσων έμαθαν ελληνικά επί υπουργίας Διαμαντοπούλου: «και υπέδειξε την εύφορη μήτρα της (νυδής=μήτρα) ως χωράφι καλό για όλους, όσοι επιθυμούν να θερίσουν την σωτηρία». Το «νυδήν» ακολουθείται από την ομοιοκαταληξία «ως αγρόν υπέδειξεν ηδύν», η οποία όμως συμπαρασύρει και το περιεχόμενο των στίχων, το νόημα, αφού την χρήση της έννοιας του αγρού ακολουθεί η έννοια του θερισμού, του θερισμού της σωτηρίας όμως. Σε όλο τον Ακάθιστο παρατηρείται τέλεια χρήση των εκφραστικών τρόπων της γλώσσας: εδώ θα μνημονεύσουμε την ευστοχώτατη κρίση του Κώστα Ζουράρι, ο οποίος διαβεβαιώνει ότι «τα τρία σημαντικώτερα και τελειώτερα ποιήματα της ελληνικής γλώσσας είναι η Ιλιάδα, ο Ακάθιστος Ύμνος και ο Ερωτόκριτος».[5] Ενίοτε έχω την αίσθηση ότι κάποιες ομοιοκαταληξίες έχουν επιλεγεί ακριβώς για να προξενήσουν ένα χαμόγελο λόγω μιάς ζυγισμένης υπερβολής τους, στα πλαίσια του κατά τη γνώμη μου σκόπιμου και υπαρκτού λεπτοτάτου χιούμορ σε μερικά (μάλλον λίγα) σημεία του κειμένου: «μέλλοντος Συμεῶνος τοῦ παρόντος αἰῶνος μεθίστασθαι τοῦ ἀπατεῶνος...». Αλλού η ομοιοκαταληξία «δένει» εκθαμβωτικά με το περιεχόμενο του στίχου, σε σχήμα θέσης-άρσης (ή συναμφότερου): «Χαῖρε, φιλοσόφους ἀσόφους δεικνύουσα∙ χαῖρε, τεχνολόγους ἀλόγους ἐλέγχουσα».Παράλληλα, το κείμενο βρίθει συνειρμικών εικόνων σπάνιας μαεστρίας: «ρήτορας πολυφθόγγους ὡς ἰχθύας ἀφώνους ὁρῶμεν ἐπὶ σοί, Θεοτόκε» κλπ. Όλα αυτά τα αποσπάσματα χάνουν μεγάλο κομμάτι από την αίγλη τους όταν παρατίθενται αποκομμένα από την ενότητα του κειμένου, από τον ρυθμό του, την θεατρικότητά του και την ισορροπία του: ενταγμένα όμως στην ολότητά του σε κάνουν, πραγματικά, να παλαβώνεις.

Να σημειωθεί ότι ο Ακάθιστος χωρίζεται σε 24 «οίκους» (στροφές), ο καθείς εκ των οποίων ξεκινά με ένα γράμμα του αλφαβήτου[6]: δηλαδή, όλα αυτά τα γλωσσικά επιτεύγματα που αναφέραμε καταφέρνουν και ανθούν μέσα στον (φαινομενικό) νάρθηκα της υποχρεωτικής έναρξης κάθε οίκου-στροφής από το επόμενο γράμμα του αλφαβήτου!

Είπαμε ότι θα εξετάσουμε τον Ακάθιστο μόνον ως λογοτεχνικό/θεατρικό κείμενο. Δεν θα μιλήσουμε για το πως θεολογεί αυτό το κείμενο, σε τι βάθος και με πόση ομορφιά. Επιτρέψτε μου όμως να ενδώσω στον πειρασμό και να παραθέσω ένα μόνο ψήγμα, το πως εικονογραφεί ότι «παρήλθεν η κατάρα του Νόμου»:

«Χάριν δοῦναι θελήσας ὀφλημάτων ἀρχαίων ὁ πάντων χρεωλύτης ἀνθρώπων, ἐπεδήμησε δι’ ἑαυτοῦ πρὸς τοὺς ἀποδήμους τῆς αὐτοῦ χάριτος∙ καὶ σχίσας τὸ χειρόγραφον, ἀκούει παρὰ πάντων οὔτως∙ Ἀλληλούϊα!»

Τι εικόνα: γράφονται και καταγράφονται τα «οφλήματα» των ανθρώπων, από τα πλέον αρχαία χρόνια, διαρκώς: και ξαφνικά, Εκείνος απλώς -απλούστατα- «σχίζει το χειρόγραφο». Η Θεολογία ως Ομορφιά!

Ο θαυμασμός που προκαλεί αυτό το αριστουργηματικό κείμενο και ως κείμενο μόνον, ο Ακάθιστος Ύμνος, δύναται να καταστήσει τούτο ‘δω το άρθρο σχοινοτενέστατο και πάνυ ουρανομήκες, γι’ αυτό συγκρατούμαι και καταλήγω κάπου εδώ. Δεν μπορώ όμως να μην διερωτηθώ: δεν είναι πραγματικά κρίμα να διαβάζεται τέτοιο αριστούργημα σε μια εκκλησία δίπλα σου, στη γειτονιά σου, να ψάλλεται και να απαγγέλεται ένα κείμενο ζωντανό [7] που αποπνέει τόση ομορφιά και δωρίζει τέτοια αγαλλίαση στην καρδιά σου από το κάλλος του και μόνο, και εσύ να απέχεις λόγω της βλακώδους αναγωγής «εκκλησία=σκοταδισμός, μεσαίωνας, συντηρητισμός» η λόγω ανεξηγήτου πλην μείζονος πληξάρας; Είναι δυνατόν να λείπεις, να μην είσαι εκεί, ασχέτως της σχέσης σου με το εκκλησιαστικό γεγονός; Πόσω δε μάλλον αν καμώνεσαι ότι ασχολείσαι έστω και λίγο με το κάλλος των γραμμάτων η της Τέχνης...

Σωτήρης Μητραλέξης

Χαιρετισμοί:

Γ΄ Στάση: 5 Ἀπριλίου 2013

Δ΄ Στάση: 12 Ἀπριλίου 2013

Ακάθιστος Ύμνος: 19 Ἀπριλίου 2013

----------------------------------------------------------------

[1]  Παραθέτω το απόσπασμα, διότι μου είναι αδύνατον να μην παραθέσω τουλάχιστον τους πρώτους στίχους του εγκωμίου του βρέφους λόγω της εκθαμβωτικής λογοτεχνικής και εικονολογικής ομορφιάς τους: «Τὸ δὲ βρέφος ἐκείνης εὐθύς, ἐπιγνὸν τὸν ταύτης ἀσπασμόν, ἔχαιρε∙ καὶ ἅλμασιν ὡς ἄσμασιν, ἐβόα πρὸς τὴν Θεοτόκον∙ Χαῖρε, βλαστοῦ ἀμαράντου κλῆμα∙ χαῖρε, καρποῦ ἀκηράτου κτῆμα. Χαῖρε γεωργὸν γεωργοῦσα φιλάνθρωπον∙ χαῖρε, φυτουργὸν τῆς ζωῆς ἡμῶν φύουσα».

[2] «Ζάλην ἔνδοθεν ἔχων λογισμῶν ἀμφιβόλων, ὁ σώφρων Ἰωσὴφ ἐταράχθη, [...] κλεψίγαμον ὑπονοῶν ἄμεμπτε∙ μαθὼν δὲ σοῦ τὴν σύλληψιν ἐκ Πνεύματος Ἁγίου ἔφη∙ Ἀλληλούϊα!»

[3] Και πάλι, αδύνατον να μην παρατεθεί η ομορφιά της εικόνας: «[...] θεωροῦσι τοῦτον (σ.σ.: τὸν Χριστὸ) ὡς ἀμνὸν ἄμωμον ἐν τῇ γαστρὶ Μαρίας βοσκηθέντα...».

[4] Ειρήσθω εν παρόδω: ο Κώστας Ζουράρις έχει αναλύσει πολλάκις και με ζηλευτή μαεστρία το «χαίρε, αυλή λογικών προβάτων» ως σύνοψη της ελληνικής («ιλιαδορωμέηκης») πολιτικής θεωρίας: αλλά αυτό δεν είναι της παρούσης.

[5] Μα, αυτό είναι το δράμα: ότι ο Ακάθιστος, αυτή η κείμενη τελειότητα, αποτελεί για αρκετούς «προοδευτικούς» συμπολίτες μας (να χαρώ εγώ πρόοδο!) απλώς ένα θρησκευτικό κείμενο για αφελή γραΐδια∙ έχουν τον θησαυρό στο ντουλάπι τους και αδυνατούν να τον εκτιμήσουν. Ο όντως αθεόφοβος Βασίλης Αλεξάκης εκφράζει την άποψη στο εντυπωσιακά ευπώλητο βιβλίο του «μ.Χ.» ότι «ο Ακάθιστος είναι τόσο δημοφιλής επειδή είναι παντελώς δυσνόητος∙ δεν έχει κάποια ιδιαίτερη αξία»- η κάπως έτσι. Ας είναι...

[6] [Ἄ]γγελος πρωτοστάτης οὐρανόθεν ἐπέμφθη... [Β]λέπουσα ἡ Ἁγία ἑαυτήν ἐν ἁγνείᾳ... [Γ]νῶσιν ἄγνωστον γνῶναι ἡ Παρθένος ζητοῦσα... [Δ]ύναμις τοῦ Ὑψίστου ἐπεσκίασε τότε πρὸς σύλληψιν τῇ Ἀπειρογάμω...

[7] ζωντανό: διαβάζεται ΚΑΘΕ χρόνο σε ΚΑΘΕ εκκλησία/γειτονιά από πραγματικούς ανθρώπους, κάθε προέλευσης/τάξης/μόρφωσης κ.λπ. Περίπου 1.400 χρόνια τώρα. 1.400 χρόνια! Πραγματικό λαικό γεγονός, λαού ζώντος και πάντοτε παρόντος, εκεί, αυτές τις πέντε Παρασκευές του χρόνου. Πού αλλού!

ΣΧΟΛΙΑ

  1. Στέργιος avatar
    Στέργιος 14/04/2013 12:48:45

    Πάντως, αγαπητέ κ. Μητραλέξη, οι εκκλησίες μας δεν είναι απλώς γεμάτες κατά τους Χαιρετισμούς, αλλά έχουν και πολύ νέο κόσμο, ο οποίος αγάλλεται ψυχικά από τους ύμνους προς την Παναγία μας αλλά και μορφώνεται γλωσσικά.
    Ακόμη και στα σουπερμάρκετ βρίσκει κανείς βιβλιαράκια με τους ύμνους, η γλώσσα των οποίων δεν είναι απροσπέλαστη ακόμη και για έναν νέο που αποφοίτησε από τα διαλυμένα σχολεία της Ρεπούση, του Λιάκου και του Μαρωνίτη που φρόντισαν να τους διδάξουν την ελληνική γλώσσα μέσα από... συνταγές μαγειρικής και λίστες συστατικών που βρίσκονται στα πλαϊνά των συσκευασιών.
    Εκκλησιάζομαι σε μεγάλη παλαιοχριστιανική βασιλική τής Θεσσαλονίκη που χωρά χιλιάδες πιστών, και φέτος, για πρώτη φορά, την είδα να γεμίζει σε σημείο που να μην υπάρχουν κενά καθίσματα. Και ναι, είδα νέους ανθρώπους, μετέφηβους όπως λέτε, είδα και νέα ζευγάρια που έφερναν τα μωρά τους, τα οποία ακόμη και αν ήταν πολύ μικρά, γοητεύονταν από το αισθητικό κομμάτι τής θρησκείας μας και δεν δυσανασχετούσαν.
    Ο Έλληνας, όσο κι αν αλλοτριώθηκε ηθικά, δεν έπαψε ποτέ να λατρεύει τον Χριστό, να υμνεί και να τιμά την Παναγία μας, να προσεύχεται στους αγίους. Μην κρίνετε από τα κυνικά, μηδενιστικά φρι πρες που κατακλύζουν κάθε καφέ και μπαρ της Ελλάδας. Οι νέοι μας έχουν υγιή αντανακλαστικά.

  2. Ρηνα avatar
    Ρηνα 14/04/2013 13:02:12

    Σ ευχαριστουμε Σωτηρη για τον κοπο σου.
    Η υμνολογια της εκκλησιας μας υπερισχυει πολλων λογοτεχνικων γιγαντων και μαλιστα για οσους γνωριζουν αρχαια Ελληνικα, μεταχειριζεται λεξεις στη πρωτογενη τους σημασια που καθιστουν τα κειμενα αυτα ασυναγωνιστα!
    Τωρα η θρησκευτικη τους αξια ειναι απροσμετρητη πρωτον διοτι γραφτηκαν απο ανθρωπους που καταπιαστηκαν με σεβασμο στο που θα απευθυνθουν....και προς τουτο νηστεψαν και προσευχηθηκαν πολυ πριν φωτιστουν για να τα γραψουν.
    Και δευτερον γιατι μας υπενθυμιζουν ιστορικες στιγμες που ο Θεος εκανε εμφανη τη παρουσια Του.
    Ποσες φορες ακουγοντας τον Ακαθιστο εφερα στο μυαλο μου τη σκηνη να ψαλουν ολοι ορθιοι στην Αγια Σοφια περιμενοντας η το μοιραιο η τη σωτηρια, η να δοξολογουν για την ευτυχη καταληξη γεματοι εκσταση και θαυμασμο!!
    Κατι τετοιες στιγμες ειναι που ευχαριστω το Θεο που γεννηθηκα Χριστιανη Ορθοδοξη......

  3. m.s avatar
    m.s 14/04/2013 16:31:01

    ό , τι πιο όμορφο έχω διαβάσει τον τελευταίο καιρό.
    ευχαριστώ.

  4. KATERINA avatar
    KATERINA 14/04/2013 17:41:04

    αρκετές φορές ρώτησα άνδρες και γυναίκες κάθε ηλικίας που παρακολουθούν τους χαιρετισμούς αν κατανοούν τις λέξεις που ακούγονται και όλοι απάντησαν όχι. Ακόμα και εγώ που σπούδασα φιλολογία τα χρόνια προ Ρεπούση κλπ, δεν ήμουνα πάντα σε θέση να κατανοήσω όλο το κείμενο. Αν κατέβαλα προσπάθεια να καταλάβω, έχανα τη θρησκευτικότητα του κειμένου. Η γλώσσα μας δεν είναι αυτή που έχουν γραφτεί οι χαιρετισμοί. Αν το κατανοήσουμε αυτό, οι εκκλησίες θα γεμίσουν με κόσμο και ο κόσμος θα έρθει προς τον χριστιανικό λόγο και την χριστιανική πράξη. Αυτή είναι η πραγματικότητα και αν δεν γίνουν αλλαγές από την πλευρά της εκκλησίας, όταν απομακρυνθούν και οι τελευταίοι πιστοί που διδάχθηκαν αρχαία, τότε .... καιροί ου μενετοί! Συγχαρητήρια για το κείμενό σας.

    • Στέργιος avatar
      Στέργιος @ KATERINA 14/04/2013 22:35:22

      Αν κάποιος έχει μπροστά του το κείμενο, σαφώς και μπορεί να παρακολουθήσει και το τι λέγεται και το τι σημαίνει. Υπάρχουν κάποια δυσνόητα σημεία, π.χ. "άλμασιν ως άσμασιν", αλλά το νόημα είναι πλήρως αντιληπτό από όλους. Η γλωσσική συνέχεια υπάρχει, όσο κι αν φρόντισαν κάποιοι να την κακοποιήσουν.

    • Γιώργης Α. avatar
      Γιώργης Α. @ KATERINA 15/04/2013 14:10:13

      Ε ναι άν οι φιλόλογοι δυσκολεύονται, θα πρέπει να αλλάξει η γλώσσα βρε παιδί μου. Και που να ήταν αττική διάλεκτος, θα χρειαζόμασταν την Interlingua.

    • Ανδρεας45 avatar
      Ανδρεας45 @ KATERINA 15/04/2013 14:41:43

      Τοτε ειναι Κατερινα που δεν θα ξαναπατιση κανεις στην εκκλήσια,τοτε που ολοι θα καταλαβαινουν τι λενε οι παπαδες.Τις βρισιες και τα αναθεματα κατων Ελληνων.

      • Σωτ Μητραλ avatar
        Σωτ Μητραλ @ Ανδρεας45 15/04/2013 16:36:45

        Πωπωπωπωπω λένε τέτοια πράγματα; Θὰ ἀλλαξοπιστήσω νὰ γίνω εἰδωλολάτρης, ὅπως... 2500 χρόνια πρίν.

        Ἀνίατη ἡ κατάσταση στὴν Ἑλλάδα.

        • Ανδρεας45 avatar
          Ανδρεας45 @ Σωτ Μητραλ 18/04/2013 09:28:16

          Στο τελος θα μα πης πως σε λενε Κατερινα.Γιατι εγω για την Κατερινα το εγραψα.

    • Ανδρεας45 avatar
      Ανδρεας45 @ KATERINA 15/04/2013 14:46:56

      Τοτε ειναι που θα λιγοστεψουν αρκετα οι πιστοι απο την εκκλησια Κατερινα.Τοτε που ολοι θα καταλαβαινουν τι λενε οι παπαδες.Τα αναθεματα και οι βρισιες κατα των Ελληνων θα πεσουν στις κεφαλες τους και θα χασουν και τα αυγα και τα καλαθια.

  5. ΛΑΜΠΡΟΣ ΚΑΛΑΡΡΥΤΗΣ avatar
    ΛΑΜΠΡΟΣ ΚΑΛΑΡΡΥΤΗΣ 14/04/2013 18:10:58

    Εύγε! Χίλια εύγε!

  6. ΓΙΑΔΙΚΙΑΡΟΓΛΟΥ avatar
    ΓΙΑΔΙΚΙΑΡΟΓΛΟΥ 14/04/2013 18:46:05

    Eλληνισμός και Ορθοδοξία ένας άρρηκτος και διαιωνιζόμενος δεσμός.
    Καλή ΑνάΣΤΑΣΗ

  7. Σωτ Μητραλ avatar
    Σωτ Μητραλ 14/04/2013 18:48:16

    Πολυ σας ευχαριστω, μα επιτρεψτε μου να επικολλησω τηχαια επιλεγμενο σπαραγμα του ακαθιστου στην "αγνωστη σε μας γλωσσα" και να μου πειτε ποιες απο τις παρακατω λεξεις ειναι αγνωστες.
    Χαίρε, βουλής απορρήτου μύστις·
    χαίρε, σιγής δεομένων πίστις.
    Χαίρε, των θαυμάτων Χριστού το προοίμιον·
    χαίρε, των δογμάτων Αυτού το κεφάλαιον.
    Χαίρε, κλίμαξ επουράνιε, δι' ής κατέβη ο Θεός·
    χαίρε, γέφυρα μετάγουσα τους εκ γης πρός ουρανόν.
    Χαίρε, το των Αγγέλων πολυθρύλητον θαύμα·
    χαίρε, το των δαιμόνων πολυθρήνητον τραύμα.
    Χαίρε, το φώς αρρήτως γεννήσασα·
    χαίρε, το πως μηδένα διδάξασα.
    Χαίρε, σοφών υπερβαίνουσα γνώσιν·
    χαίρε, πιστών καταυγάζουσα φρένας.
    Χαίρε, Νύμφη Ανύμφευτε.

    • Ανδρεας45 avatar
      Ανδρεας45 @ Σωτ Μητραλ 15/04/2013 14:50:17

      Εγω δεν καταλαβαινω την λεξιν τηχαια.Μπορεις σε παρακαλω Σωτηρη να μου την εξηγησης;

      • Σωτ Μητραλ avatar
        Σωτ Μητραλ @ Ανδρεας45 15/04/2013 16:35:17

        Προσπαθῆστε λίγο μόνος σας, θὰ τὸ βρεῖτε

        • Ανδρεας45 avatar
          Ανδρεας45 @ Σωτ Μητραλ 18/04/2013 09:25:37

          Μηπως,λεψ μηπως το τη γραφεται με υψιλον;

  8. Leonidas Mavromitros avatar
    Leonidas Mavromitros 14/04/2013 19:00:32

    Εξαίρετο κείμενο. Συγχαρητήρια

  9. Νίκος Αργεάδης avatar
    Νίκος Αργεάδης 14/04/2013 20:22:58

    Εύγε και μόνο εύγε κε. Μητραλέξη. Σ' ευχαριστώ.

  10. Ν.Κ. avatar
    Ν.Κ. 14/04/2013 22:03:10

    Συγχαρητήρια για την τόσο σπουδαία θρησκευτική, λογοτεχνική και μουσική ανάλυση και παρουσίαση ΤΟΥ ΑΚΑΘΙΣΤΟΥ ΥΜΝΟΥ.
    ΚΑΛΗ ΑΝΑΣΤΑΣΗ.

  11. cresswell avatar
    cresswell 14/04/2013 22:50:07

    Καταπληκτικό κείμενο, αγαπητέ! Δεν έχω λόγια ...
    Εύγε και πάλι εύγε ...

    Τι ωραίο να βλέπεις κειμενογραφία που δεν εξαντλείται στα νούμερα, το φτωχότατο λεξιλόγιο της επικαιρότητας και της πολιτικής ... αλλά μπάινει στα ουσιώδη που νοηματοδοτούν τη ζωή μας ... τον ελληνικό βίο ...

    Μπράβο.

  12. ήγγικεν avatar
    ήγγικεν 14/04/2013 23:05:14

    Μία πολύ καλή έκδοση με ερμηνεία είναι του π. Επιφάνιου Θεοδωρόπουλου

  13. Νίκος Δραγασιώτης avatar
    Νίκος Δραγασιώτης 14/04/2013 23:21:18

    Εὖ γε, Σωτήριε! Εἴης ἀεὶ σωτήριος ἡμῖν τοῖς ἀναγιγνώσκουσι τὰ ὑπὸ σοῦ γεγραμμένα!

  14. νεφέλη avatar
    νεφέλη 14/04/2013 23:31:38

    Υπέροχο κείμενο!
    Εισαγωγή μοναδική στο μυστήριο της Ανάστασης, που πλησιάζει!
    Ας αφήσουμε τα κείμενα αυτά, να μας παρασύρουν, μέχρι το Αγιο Πάσχα...
    Ας μας παρασύρουν κι ας μας ενδυναμώσουν οι Χαιρετισμοί, τα Θεία Πάθη κι η Ανάσταση που ακολουθεί...
    Το χρειαζόμαστε σήμερα όσο ποτέ άλλοτε!

  15. akenaton avatar
    akenaton 14/04/2013 23:59:17

    Κε Μητραλέξη εξαιρετικός! Ελπίζω να σας διαβάσουν οι μετέφηβοι και ενήλικες "κυνηγοί" της αισθητικής απόλαυσης και να ενδώσουν σε αυτόν τον "ίλιγγο
    κάλλους", τον οποίο συνομολογώ κι ελόγου μου και προσπαθώ να μην χάνω τις ανοιξιάτικες Παρασκευές των Χαιρετισμών.

  16. ΒΙΣ avatar
    ΒΙΣ 15/04/2013 01:08:38

    Και ως κατ' ιδίαν προσευχητικό ανάγνωσμα οι Χαιρετισμοί λένε πολλά πράγματα στην ψυχή...
    Λένε μερικοί αγιασμένοι γεροντάδες ότι η ίδια η Παναγία σε εμφανίσεις Της είπε ότι χαίρεται πολύ με τους Χαιρετισμούς Της. Αυτά για τους απλούς τη καρδία και αληθινά πτωχούς τω πνεύματι (με την εκκλησιαστική έννοια).
    Και ένα πρόσθετο θεολογικό σχόλιο από έναν μη θεολόγο: Ο Ακάθιστος, τόσο ο ψαλλόμενος Κανόνας, όσο και οι 24 Οίκοι, είναι ένα υπέροχο και πολυσύνθετο δογματικό-υμνολογικό κείμενο προς τιμήν της Μητέρας του Θεού, χωρίς ποτέ να γίνεται αυτό μαριολατρικό, με την έννοια που έχει προσλάβει η τιμή της Θεοτόκου στον Ρωμαιοκαθολικισμό (βλ. "άσπιλη σύλληψη", "Ιερά Καρδία", "Επτά Πληγές που δέχθηκε η καρδιά της Θεοτόκου", κλπ). Απεναντίας, τόσο ο Κανόνας, όσο και ο Ακάθιστος, παραμένουν βαθύτατα χριστολογικά και χριστοκεντρικά κείμενα στην ουσία τους.
    Νά΄ σαι καλά Σωτήρη για την ανάρτηση...

  17. δημης avatar
    δημης 15/04/2013 01:13:34

    ++++++++
    ΩΡΑΙΟ ΕΙΝΑΙ ΝΑ ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΕΙ ΚΑΠΟΙΟΣ ΤΟΝ ΑΚΑΘΙΣΤΟ ΥΜΝΟ ΟΠΟΥ ΝΑ ΑΠΑΓΓΕΛΟΝΤΑΙ ΚΑΙ ΟΙ 24 ΟΙΚΟΙ ΜΑΖΙ..ΟΠΩΣ ΤΑ ΒΥΖΑΝΤΙΝΑ ΧΡΟΝΙΑ ..ΟΠΟΤΕ ΔΙΚΑΙΟΛΟΓΕΙΤΑΙ ΚΑΙ Ο ΟΡΟΣ ΑΚΑΘΙΣΤΟΣ.....

    • Σωτ Μητραλ avatar
      Σωτ Μητραλ @ δημης 15/04/2013 02:12:48

      Ἔ, τὴν ἐρχόμενη Παρασκευὴ αὐτὸ γίνεται, παντοῦ καὶ πάντα.

  18. Συριζαλβανία του Χότζα avatar
    Συριζαλβανία του Χότζα 15/04/2013 02:53:17

    Δεν κρύβω το γεγονός ότι διάβασα το άρθρο σας επειδή μου προξένησε ενδιαφέρον ότι είχε αρκετά σχόλια για κείμενο που σχετίζεται με τη θρησκεία. Σας ευχαρίστω που έστω και λίγο με ''αποτραβήξατε'' από τον καθαρά υλιστικό τρόπο που ανιχνεύω την πραγματικότητα. Ελπίζω ως το Πάσχα να γράψετε και άλλα τόσο καλά άρθρα! Συγχαρητήρια!

  19. Δημήτριος Θ. Ἰωάννου avatar
    Δημήτριος Θ. Ἰωάννου 15/04/2013 14:00:23

    Εὖγε κύριε Μητραλέξη! Σᾶς εὐχαριστοῦμε γιά τόν κόπο σας. Μακάρι νά λειτουργήσει προτρεπτικά καί νά πάει ἀκόμα περισσότερος κόσμος στίς ἐκκλησίες ὂχι μόνον στούς Χαιρετισμούς τῆς Θεοτόκου ἀλλά καί στίς ἀκολουθίες τοῦ Πάσχα πού εἶναι ἐξίσου ἐκπληκτικές. Κι ὂχι μόνο γιά τά πέντε λεπτά τῆς Ἀνάστασης... βλ.τροπάρια Μεγ. Παρασκευῆς, "Δώς μοι τούτον τόν ξένον..." κ.τ.λ.

    • Σωτ Μητραλ avatar
      Σωτ Μητραλ @ Δημήτριος Θ. Ἰωάννου 16/04/2013 17:04:24

      Ὅσοι δὲν πατᾶνε σὲ ἐκκλησία, ἂς πάρουν αὐτὰ τὰ βιβλιαράκια καὶ ἂς μποῦν σὲ μιὰ ἐκκλησία τὴν Μ. Ἑβδομάδα, ἔτσι, σὰν extreme sport. Βάζω στοίχημα πὼς θὰ συγκλονιστοῦν, ἂν «ἀκούσουν» πραγματικὰ τὸ τί διαβάζεται ἐκεῖ μέσα...

  20. Λεωνιδης avatar
    Λεωνιδης 15/04/2013 19:26:03

    Συγχαρητηρια και απο μενα. Εξαιρετικο κειμενο! Θλιβομαι ομως γιατι στην Εκκλησια μας υποβοσκει σχισμα (για να πουμε τα πραγματα με τ'ονομα τους) μεταξυ αντιοικουμενιστων και οικουμενιστων, οπου οι μεν αποκαλουν τους δε αιρετικους κλπ! Μηπως θα ηταν σκοπιμη μια αναρτηση επ'αυτου;

    • Σωτ Μητραλ avatar
      Σωτ Μητραλ @ Λεωνιδης 16/04/2013 01:11:08

      Ἔχουμε ἤδη γράψει γι' αὐτό

      http://www.antinews.gr/2013/03/19/208828/

      Δὲν ὑπάρχει σοβαρὸς κίνδυνος, ἁπλῶς κάποιοι καλλιεργοῦν πολώσεις γόνιμες σὲ φαντασιώσεις ἰσχύος. Συχνὰ εἶναι ἁπλῶς ζήτημα ψυχοπαθολογίας, ὅπως στὴν περίπτωση γνωστοῦ ἐπιστολογράφου ἱεράρχη.

ΑΠΟΣΤΟΛΗ ΣΧΟΛΙΟΥ

Τα δεδομένα σας είναι ασφαλή! H διεύθυνση email δε θα δημοσιευθεί. Τα στοιχεία θα χρησιμοποιηθούν αποκλειστικά για τη δυνατότητα σχολιασμού στο antinews.gr .

Tα πεδία με αστερίσκο (*) είναι υποχρεωτικά.