#_CRON_JOB_#
#_CRON_JOB_#
06/08/2013 16:50
ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΣΧΟΛΙΟΥ

Χάμπερμπας κατά των δειλών πολιτικών της Ευρώπης



Για πολιτικά δειλούς που κυβερνούν την Ευρώπη και εμποδίζουν την ευρωπαϊκή ολοκλήρωση και τη δημοκρατική νομιμοποίηση της ΕΕ, έκανε λόγο ο μεγάλος φιλόσοφος Γιούργκεν Χάμπερμας μιλώντας στο 23ο Παγκόσμιο Συνέδριο Φιλοσοφίας που γίνεται στην Αθήνα. Σε μια ομιλία που θα μπορούσε να γίνει… μπροσούρα κατά των δειλών της Ευρώπης, ουσιαστικά κατά των Γερμανών που οδηγούν την μεγαλύτερη κατάκτηση από το Β. Παγκόσμιο Πόλεμο, την ευρωπαϊκή ολοκλήρωση, ο Χάμπερμπας είπε πολλά: Υπενθύμισε ότι τα τρία συστατικά στοιχεία κάθε δημοκρατικού συστήματος είναι «ο λαός ως φορέας της πολιτικής βούλησης, το κράτος ως οργανισμός που δίνει στους πολίτες τη δυνατότητα να δρουν συλλογικά, και η νόμιμα συγκροτημένη κοινότητα των πολιτών ως εθελοντική ένωση ελεύθερων και ίσων ατόμων». Σε μία υπερεθνική δημοκρατία, προσέθεσε ο Γερμανός φιλόσοφος, οι πολίτες μπορούν να αποκτήσουν διττό ρόλο: πρώτα ως μέλη της μελλοντικής ένωσης κι έπειτα ως μέλη των κρατών από τα οποία αποτελείται αυτή η ένωση.

Η ευρωπαϊκή κρίση, ωστόσο, αποδεικνύει ότι αυτός ο δρόμος προς την υπερεθνική δημοκρατία είναι κάθε άλλο παρά εύκολος. «Χωρίς μία κοινή δημοσιονομική και οικονομική πολιτική που θα επεκταθεί στη συνέχεια και σε άλλα πεδία, όπως το φορολογικό σύστημα και η κοινωνική πολιτική, η ΕΕ δεν θα μπορέσει να επιστρέψει στη σταθερότητα στο άμεσο μέλλον», τόνισε ο Γ. Χάμπερμας. «Μακροπρόθεσμα, ο δανεισμός σε υπερχρεωμένα κράτη δεν θα είναι αρκετός για την ενίσχυση της ανταγωνιστικότητάς τους», υπογράμμισε.

Σε κάθε περίπτωση, σημείωσε, η εμβάθυνση μιας θεσμοθετημένης συνεργασίας απαιτεί περισσότερη δημοκρατία στην Ευρώπη και επομένως αλλαγές στις συνθήκες που διέπουν τη λειτουργία της. Αντίθετα, όμως, η ΕΕ διολισθαίνει σε μία μορφή τεχνοκρατίας στην οποία συμμετέχουν τα κράτη-μέλη χωρίς την εμπλοκή των πολιτών τους.

Ο Γιούργκεν Χάμπερμας άσκησε κριτική στη γερμανική κυβέρνηση επισημαίνοντας ότι υπό την ηγεσία της, η ΕΕ θέτει σε προτεραιότητα για την επίλυση της κρίσης τη δημοσιονομική ισορροπία κάθε κράτους- μέλους.

«Στις χώρες που έχουν χτυπηθεί από την κρίση, η πολιτική αυτή πλήττει τα συστήματα κοινωνικής ασφάλισης, τις δημόσιες υπηρεσίες, τα συλλογικά αγαθά. Το μεγαλύτερο κόστος, επομένως, καλούνται να το πληρώσουν τα λιγότερο ευνοημένα στρώματα της κοινωνίας».

Το ζητούμενο, συνεπώς, είναι η πολιτική αλληλεγγύη, την οποία, υπογράμμισε ο Γ. Χάμπερμας, δεν πρέπει να συγχέουμε με την έννοια της δικαιοσύνης. Τα ισχυρά κράτη της ΕΕ αποφεύγουν να εξηγήσουν στους πολίτες τους ότι χωρίς αυτή την πολιτική αλληλεγγύη δεν θα μπορέσει να ενισχυθεί η ανάπτυξη και η ανταγωνιστικότητα στην ευρωζώνη.

Ο λόγος είναι ότι η πολιτική αλληλεγγύη θα οδηγήσει σε μια αναδιανομή του πλούτου, που μεσοπρόθεσμα θα λειτουργήσει σε βάρος των ισχυρών οικονομιών.

«Ερμηνεύω αυτή τη στάση ως ένδειξη πολιτικής δειλίας εάν όχι καθαρού καιροσκοπισμού την ώρα που η Ευρώπη βρίσκεται ενώπιον μιας πρόκλησης τεραστίων διαστάσεων», κατέληξε ο Γιούργκεν Χάμπερμας.

ΣΧΟΛΙΑ

  1. Uncle Stgm avatar
    Uncle Stgm 06/08/2013 17:42:08

    Μια διαχρονική καθαρή φωνή υπέρ του αδύνατου πολίτη, υπέρ των πιό ευάλωτων χωρών, για την κοινωνική συνοχή, για την αλληλεγγύη, την δικαιοσύνη. Εναντίον του κοινωνικού και πολιτικού κυνισμού, εναντίον του εγωιστικού στερεότυπου των πάσης φύσεως αντιδραστικών "ο καθένας είναι άξιος της τύχης του - και κανείς δεν είναι υπεύθυνος για τους άλλους (ούτε για την δίκαη και ηθική προσωπική του συμπεριφορά, βεβαίως)"
    Αυτά που λείπουν απο τις νεότερες γενιές ακαδημαικών, στην Ελλάδα και σε όλη την Ευρώπη, τα βρίσκει κανείς συμπυκνωμένα στον αξιοσέβαστο "Φραγκφουρτιανό".
    Και μόνον λυπηρές σκέψεις φέρνει αυτό: Οι γενιές των επιγόνων αποδεικνύονται γνωστικά πολύ ανεπαρκείς, αλλά κυρίως ηθικά και πολιτισμικά αναίσθητες.

    • Zugzwang avatar
      Zugzwang @ Uncle Stgm 06/08/2013 19:56:14

      Ο Ντεριντα ειχε προσαψει στον Χαμπερμας οτι περιοριζει την "συμπονια" tou στους ανθρωπους, αγνοωντας τους υπολοιπους κατοικους αυτου του πλανητη.

      • Uncle Stgm avatar
        Uncle Stgm @ Zugzwang 07/08/2013 21:24:41

        Είναι ο Αντόρνο αυτός που κάπου γράφει, ότι τις ρίζες της βαρβαρότητας ανθρώπων προς ανθρώπους, θα πρέπει μάλλον να τις αναζητήσουμε στη βαρβαρότητα των ανθρώπων απέναντι στα ζώα.

        • Zugzwang avatar
          Zugzwang @ Uncle Stgm 07/08/2013 21:53:36

          Ναι. Ο Αντορνο ειχε το θαρρος να μιλησει δυνατα υπερ των ζωων, γνωριζοντας οτι θα δυσαρεστησεις πολλους.

  2. akenaton avatar
    akenaton 06/08/2013 18:55:28

    Όταν οι φιλόσοφοι "βλέπουν" καθαρότερα και εναργέστερα τα πολιτικά πράγματα από τους πολιτικούς ταγούς, τότε "κάτι σάπιο υπάρχει στο βασίλειο της Δανιμαρκίας". Δεν γνωρίζω τι είδους ενωμένη Ευρώπη φαντάζονται οι σημερινοί της ηγέτες (κυρίως οι Γερμανοί και οι άλλοι βόρειοι), ο φιλόσοφος όμως από το Ντίσελντορφ δείχνει να γνωρίζει πολύ καλά, τόσο το είδος της πολιτικής που απαιτεί μια τέτοια δύσκολη ένωση, όσο και το τεράστιο έλλειμμα πολιτικού θάρρους και ηγεσίας που επιδεικνύουν μέχρι τώρα αυτοί οι ηγέτες. Κουβαλώντας πάνω του τα χρόνια του πατέρα μου (γεν. το 1929), επιβεβαιώνει αυτό που κι εδώ στην Ελλάδα συνειδητοποιούμε κάθε μέρα ολοένα και περισσότερο: σε κάθε επίπεδο, επαγγελματικό, ακαδημαϊκό, πολιτικό, πολιτιστικό, καθώς οι παλαιότεροι χάνονται, οι αντικαταστάτες τους στην πλειοψηφία τους δεν έχουν το ίδιο βάρος πράξης και το ίδιο βάθος σκέψης. Φαίνεται πως μετά το 1980, ο κόσμος ολόκληρος αρμένισε στραβά, θεωρώντας στραβό τον γιαλό της δικαιοσύνης, της αξιοσύνης, της σκέψης, της αλληλεγγύης και του οικονομικού μέτρου.

  3. Zugzwang avatar
    Zugzwang 06/08/2013 19:50:36

    Η Ευρωπαïκη Ενωση θα εχει δικαιωμα να πει οτι ειναι δημοκρατικη την ημερα που η ψηφος στις ευρωεκλογες ενος Ελληνα και ενος Πορτογαλου θα αξιζει ακριβως οσο και η ψηφος ενος Γερμανου η ενος Γαλλου. Να θυμηθουμε οτι στην Γερουσια των ΗΠΑ η Καλιφορνια (40 εκατ. κατοικοι)εχει δυο γερουσιαστες, οσους ακριβως εχει και το Ντελαγουερ (800 χιλιαδες κατοικοι).
    Κατα τα αλλα, στωμεν καλως. Η Ε.Ε, μεσω της Τροïκα, παραβιαζει χωρις τσιπα στην Ελλαδα το "ευρωπαïκο κεkτημevo".

  4. Albert avatar
    Albert 06/08/2013 20:00:13

    Η Ευρώπη έχασε 30 χρόνια χωρίς να έχει κάνει παρά ασήμαντα βηματάκια προς τη δημιουργία υπερ-εθνικών θεσμών (μόλις το 1987 απέκτησε ενιαία αγορά).
    Πανικόβλητοι έτρεχαν, το 1990 να δημιουργήσουν το ευρώ σαν απάντηση στην ενιαία Γερμανία (χαμένο γαλλικό στοίχημα), και το 2003 να φτιάξουν ευρωσύνταγμα από την πρεμούρα να δείξουν στην Αμερική ότι η Ευρώπη πρέπει να λαμβάνεται υπόψη.
    Περίμενα απο τον Χάμπερμας να δείξει τον ελέφαντα στο δωμάτιο. Ότι το εμποδιο στην ευρωπαϊκή ενοποίηση ήταν ανέκαθεν και παραμένουν οι εθνικοί εγωισμοί ή εθνικισμοί αν προτιμάτε, μεταξύ αυτών δε κυρίως ο γαλλικός. Είναι ενδεικτικό της ενδοευρωπαικής "αβρότητας" ότι ο Χάμπερμας δεν ακουμπάει τη Γαλλία. Μακάρι κάποια στιγμή να βγει κάποιος Γάλλος και να πει ευθέως ότι η γαλλική ελίτ, σε ότι αφορά την Ευρώπη, τα έκανε θάλασσα ήδη απο τη δεκαετια του '50.

    • Uncle Stgm avatar
      Uncle Stgm @ Albert 06/08/2013 23:52:53

      Η Γερμανική Γαλλοφιλία (και το αντίστροφο) είναι η βάση της Ευρωπαικής ειρήνης και συμπόρευσης . Και μέσω αυτής, της παγκόσμιας.
      Όπως η Ελληνο-Βουλγαρική συνεννόηση είναι η βάση της Βαλκανικής.
      Δεν πειράζουμε το πρώτο, "βαρύ" χαρτί του ντόμινο. Ποτέ. Μετά το σφαγείο 2 παγοσμίων πολέμων, είναι πιά ταμπού.

      • Albert avatar
        Albert @ Uncle Stgm 07/08/2013 09:28:51

        Μα δε το πειράζουμε εμείς το πρώτο ντόμινο, αυτό πήγε κι εξαφανίστηκε! (εγώ βλέπω ότι μάλλον δεν υπήρξε ποτέ). Ποιο λοιπόν είναι το δεύτερο στη δειρά (και πλέον πρώτο) σημαντικότατο ντόμινο?

  5. Κράντωρ avatar
    Κράντωρ 06/08/2013 21:59:28

    Περίεργο! Ο μαρξιστής Χάμπερμας δεν αναφέρεται σε ταξικές αδικίες και στην ανάγκη να κυβερνήση το προλετεριάτο σε αταξικό αεθνικό κράτος.
    Ο «φιλόσοφος» προτρέπει για « περισσότερη δημοκρατία», μα οι ευρωπαϊκοί λαοί από αυτό ακριβώς υποφέρουν , από ανορθολογικούς και παρωχημένους θεσμούς.
    Η Ε.Ε δεν εκπροσωπεί τους λαούς της Ευρώπης αλλά ένα θεσμοθετημένο χώρο που επιτρέπει την ασυδοσία της απάτριδος κεφαλαιοκρατίας.
    Ο Χάμπερμας είναι ο μόνος γνωστός μη Εβραίος της σχολής της Φραγκφούρτης, του μεταπολεμικού φορέα του δοκησίσοφου διαβρωτικού ιουδαϊκού πνεύματος στην ηττημένη Γερμανία.

  6. afrwnios avatar
    afrwnios 06/08/2013 23:08:01

    Το συνέδριο των αστών της φιλοσοφίας

    Κάποτε είχα γράψει για την λύπη και την ζήλια και τον ενδόμυχο συνδυασμό τους με τα αισθήματα της υπεροχής, της κυριαρχίας και στην τελική στην έννοια του σημερινού τομαρισμού στην κοινωνία με ότι αυτό σημαίνει.

    «Στην αρχαιότητα υπήρχαν οι επικουρικοί που σύμφωνα με τον Αυγουστίνο(city of god) θεωρούσαν αμάρτημα το να λυπάσαι κάποιον άλλο συνάνθρωπο σου. Που αν το καλοσκεφτείς το να λυπάσαι σημαίνει και ότι έχεις το συναίσθημα της ανωτερότητας απέναντι του. Στην σημερινή ωφελιμιστική κοινωνία την οποία ζούμε περισσότερο ηδονή (happiness) συλλογικά και λιγότερο πόνο (Μιλλ ) ξεχάσαμε και τα άλλα που έχουν πει οι επικουρικοί και ιδιαίτερα για το αίσθημα της λύπης.

    Αλλά και βιολογικά αν το εξετάσεις το θέμα της λύπης. Θα δεις ότι τα γερασμένα λιοντάρια παίρνουν και αυτά μερίδιο από το φαγητό της αγέλης. Όχι επειδή τα λυπούνται τα δυνατά που σκοτώνουν το θήραμα. Αλλά επειδή είναι χορτασμένα και δεν θέλουν να φάνε άλλο. Με άλλα λόγια τους αφήνουν να υπάρχουν γιατί δεν τα λυπούνται. Το αντίθετο συμβαίνει με τα θηράματα. Το αδύνατο ή το ασθενέστερο θήραμα δεν προφυλάσσεται από τα άλλα. Έτσι γίνεται τροφή για τους κυνηγούς. Αλλά σε αυτήν την κοινωνία των θηραμάτων υπάρχει το αίσθημα της λύπησης γιατί τα αφήνουν να συχνάζουν μαζί τους και να μοιράζονται την τροφή και νερό μέχρι να έρθει ο κυνηγός και τα σκοτώσει και έτσι θα γλυτώσει και το τομάρι τους. Στις κοινωνίες τις ανθρώπινες λειτουργούμε ως θηράματα λυπόμαστε τον αδύνατο και προσφέρουμε φιλανθρωπία. Ενώ θα έπρεπε να ήμασταν λιοντάρια και αφού είχαμε καλύψει τις ανάγκες μας να του αφήναμε και αυτού μερικά κόκαλα. Γιατί είναι άλλο τα κόκαλα της φιλανθρωπίας που σε κάνουν να νοιώθεις καλύτερος και άλλα τα κόκαλα που δεν χρειάζεσαι που σε κάνουν να νοιώθεις όχι λιοντάρι αλλά πραγματικός άνθρωπος με ότι αυτό σημαίνει.»

    Υπάρχει όμως αυτή η αίσθηση της λύπης που προδίδει την αίσθηση της ανωτερότητας και σε πνευματικό επίπεδο όπως ο Μαρξ, ένας αστός, όχι μόνο με την υλική προϋπόθεση της λέξης αλλά και με την έννοια την πνευματική που λυπόταν το προλεταριάτο και με την σειρά του αυτό σε συνδυασμό με το σύνδρομο της Στοκχόλμης τον θαύμαζε ή αλλιώς τον αποδέχτηκε. Και ναι υπάρχει αστός σε πνευματικό επίπεδο. Πχ Πλάτωνας, Αριστοτέλης, Καντ, Μαρξ, Μιλ, κτλ. Σχεδόν όλοι μα όλοι που έχουν προσφέρει ελάχιστα ή πολλά σε αυτό που ονομάζετε ανθρωπινή σκέψη. Όλοι αυτοί είχαν ένα καλό βιοτικό επίπεδο που τους έκανε να ασχολούνται με τα «ανθρώπινα ερωτήματα» και να μπορούν να τα μεταβιβάσουν ή να τα γράψουν για να τα έχουμε εμείς οι τωρινοί. Η δουλειά τους επικεντρωνόταν σε αυτό το άθλημα χωρίς να τους απασχολεί η επιβίωση των ιδίων και της οικογένειας τους. Τα πανεπιστήμια, χώρος μόρφωσής αλλά και μέσο που προσέφερε υλικά αγαθά στους καθηγητές, συνεισέφεραν στο εξής στο ότι έδωσαν σε αυτούς τους πνευματικούς αστούς το δικαίωμα τα ασχολούνται με το άθλημα των «ανθρώπινων ερωτημάτων» όπως η ακαδημία Πλάτωνος, το λύκειο, μοναστήρια, η Οξφόρδη, το Κέμπριτζ, και τα νεώτερα ιδρύματα. Εδώ μπαίνει ο λόγος ο ανθρώπινος που αναρωτιέται αυτοί όλοι που μίλησαν όχι για ερωτήματα που τους απασχολούσαν αλλά για τους πιο αδύνατους υλικά και πνευματικά ανθρώπους, την αμαρτία που έκαναν νιώθοντας ότι ο εαυτό τους ήταν ανώτερος. Νιώθοντας λύπη για τους αδύνατους. Έχοντας την αίσθηση του θηράματος. Έχοντας την αίσθηση του τομαρισμού.

    Η γενιά του 30 για να βρει κάτι να ενώσει βρήκε το Θεόφιλο, τον Μακρυγιάννη, της ανώνυμες εκκλησιές με το κυπαρίσσι, το δημοτικό τραγούδι, τα γνωμικά και τις παροιμίες των χωριατών, την πραγματική (εάν υπάρχει) έκφραση που κανένας πνευματικός αστός δεν μπορεί να δώσει και να αντιληφθεί. Αυτή η ανωνυμία λείπει την εποχή της κρίσης και αυτή την ανωνυμία έχει προωθήσει ο σημερινός καπιταλισμός ότι μπορεί κάποιος άλλος εκτός σιναφιού να κολυμπήσει στην θάλασσα του λόγου και να αμφισβητήσει όχι μόνο τους «αγίους» αστούς των γραμμάτων αλλά και την ανασφάλεια του χορτάτου υλικά, γιατί όποιος θεωρεί χορτάτο πνευματικά τον εαυτό του ακολουθεί την γνωστή παροιμία «ότι φάει, ότι πιεί, κι ότι αρπάξει ο κώλος του» Απλά επιζεί, ιδιαίτερα εάν είναι πνευματικός αστός.

  7. Uncle Stgm avatar
    Uncle Stgm 07/08/2013 00:02:10

    Ξέρω, θα προτιμούσατε να μην είχαν προλάβει να φύγουν στις ΗΠΑ οι Αντόρνο, Χόρκχάιμερ, Μαρκούζε..
    Δεν φταίνε οι Εβραίοι για τη ζημιά που έπαθαν οι εκλεκτοί σας. Τον Φραγκλίνο Ρούσβελτ να μέμφεσθε (δεν ήταν Εβραίος). Και τις χιλιάδες Αμερικανών στρατιωτών που άφησαν τα κόκκαλά τους σε μια ξένη ήπειρο, για να είμαστε εμείς ελεύθεροι απο τους φασισταράδες που θαυμάζετε

    • Κράντωρ avatar
      Κράντωρ @ Uncle Stgm 07/08/2013 11:21:59

      Σου θίξαμε τους αγαπημένους σου Ιουδαίους, γνωρίζω ότι είναι ταμπού έστω και αναφορά σ΄αυτούς, διότι διαπράττεται έγκλημα «μίσους κατά της ανθρωπότητος».
      Τα Βαμπίρ πρέπει να πίνουν ανενόχλητα το αίμα της πεπολιτισμένης ανθρωπότητος, διαφορετικά παραβιάζονται « ανθρώπινα δικαιώματα».
      Το εθνικό καθεστώς της 4ης Αυγούστου, το «φασιστικό» για σας τους αφελληνισμένους λιμπεραλιστές, προετοίμασε το Έθνος για να αμυνθή έναντι οποιασδήποτε ξένης επιβουλής, χωρίς να εξετάζη ιδεολογικές ταυτότητες.
      Ο Ρούσβελτ ολλανδικής καταγωγής , υποχείριο των Ισραηλιτών της Νέας Υόρκης, προσπάθησε να υπερασπιστή
      τα συμφέροντα τους στην Κεντρική Ευρώπη, όταν πατριωτικά καθεστώτα αντικαθιστούσαν τις παραπαίουσες
      αστικοδημοκρατίες καί έκλειναν την θύρα της εξουσίας στους εβραιομπολσεβίκους.
      Λησμονήσατε να αναφέρετε το όνομα του Βάλτερ Μπένγιαμιν, που μας έκανε καλό αυτοκτονώντας.

      • Uncle Stgm avatar
        Uncle Stgm @ Κράντωρ 07/08/2013 16:54:53

        Σοφά έπραξε ο Μπένγιαμιν. Καλύτερα δηλητήριο και ένα μνήμα στα σύνορα Γαλλίας και Ισπανίας, παρά σαπούνι στο Άουσβιτς, για να το καταπίνουν και να ρεύονται τα όρκ σας.
        Τα "πατριωτικά" καθεστώτα της Γερμανίας, Ιταλίας κτλ κατέστρεψαν τις πατρίδες τους για να κάνουν πιό πλούσιες ορισμένες οικογένειες (Κρούπς κτλ). Διαβάστε για την Μυστική Συνάντηση του Χίτλερ, άλλων Ναζί και 25 επιχειρηματιών της 20ης Φεβρουαρίου 1933 στο σπίτι του Γκαίριγκ και θα δείτε πως εξηγούνται πολλά.

      • Uncle Stgm avatar
        Uncle Stgm @ Κράντωρ 07/08/2013 21:20:41

        Το μνήμα, στο Ρωμαιοκαθολικό κοιμητήριο του Portbou, Καταλωνία, στα σύνορα με τη Γαλλία.
        Επιγραφή στα Γερμανικά και στα Καταλανικά, από τις "Θέσεις για την φιλοσοφία της ιστορίας": "Δεν υπήρξε ποτέ μνημείο του πολιτισμού, που να μην είναι ταυτόχρονα και μνημείο βαρβαρότητας".
        Ο γιατρός που βεβαίωσε τον θάνατο δεν έγραψε ότι ήταν αυτοκτονία, για να να γίνει κανονική ταφή.
        Ο αδελφός του Γκέοργκ πέθανε στο στρατόπεδο συγκέντρωσης του Μαουτχάουζεν.
        h**p://en.wikipedia.org/wiki/File:Grab_Walter_Benjamin.jpg
        Αξιοσημείωτο: Η Hannah Arendt, για να διαφύγει, ακολούθησε το ίδιο μονοπάτι στα Πυρηναία, μερικούς μήνες μετά. Βρήκε μάλιστα το κοιμητήριο, και προσπάθησε βιαστικά να βρεί τον τάφο, χωρίς να τα καταφέρει. (Το αναφέρει ο Gershom Scholem, στο βιβλίο Walter Benjamin: Η ιστορία μιας φιλίας)

    • ειδωλοκλάστης avatar
      ειδωλοκλάστης @ Uncle Stgm 07/08/2013 12:38:37

      During World War II, Zionists were working feverishly in both Germany and the United States to increase emigration from Europe to Palestine. Out of Franklin Roosevelt’s 75 closest advisors and high government officials that surrounded him upon taking office as President of the United States, 52 were Jews. In 1937 Roosevelt received the Gottheil Medal for distinguished service to Jewry. The Gottheil Medal dedicatory to Roosevelt referred to him “our modern day Moses.”That is not surprising since Roosevelt was a Jew...............he would not allow Jews fleeing persecution in Germany to immigrate into the United States. It is not Roosevelt’s Jewish ancestry that is notable, it is his Zionism. His refusal to permit Jewish immigration into the U.S. becomes understandable in a Machiavellian sense when one realizes that Roosevelt was a Zionist Jew and was working in concert with other Zionists to force the Jews to flee to Palestine. If Roosevelt gave the Jews safe haven in the United States, then they would certainly choose the U.S. over Israel. And that would thwart the Zionist plans for Jewish hegemony in Palestine.

      "Solving the Mystery of Babylon the Great by Edward Hendrie"

    • Zugzwang avatar
      Zugzwang @ Uncle Stgm 07/08/2013 13:27:04

      Καλα, δεν υπηρξε Σταλιγκραντ; Δεν ηταν οι Ρωσοι που μπηκαν πρωτοι στο Βερολινο; Δεν ηταν ασυγκριτως μεγαλυτερες οι απωλειες των Ρωσων στρατιωτων απο εκεινες των Αμερικανων;

  8. Dal avatar
    Dal 07/08/2013 00:24:53

    Για να λέμε τα πράγματα με το όνομά τους.
    Ευροζώνη και ευρωπαϊκή ολοκλήρωση με Ευρώ σημαίνει:

    1. Απώλεια της δημοκρατίας . Το κοινό νόμισμα ήταν τεράστιο λάθος, γιατί πήγε να εφαρμοστεί σε μια περιοχή όπου οι οικονομικές , πολιτικές , ιστορικές, γλωσσικές, κλπ διαφορές ήταν και παραμένουν μεγάλες και ασυμβίβαστες. Οι τέτοιου είδους μεγάλης εμβέλειας ενώσεις , δεν μπορούν να έχουν επιτυχία όταν γίνονται υπό καθεστώτος εκτάκτου ανάγκης. Εντός Εθνικών κρατών, όπου φυσικά δεν υφίστανται ανάλογες διαφορές, μετά από εκατοντάδες χρόνια ενοποίησης τους οι οικονομικές και πολιτικές διαφορές μεταξύ περιοχών αμβλύνονται αντί να συγκλίνουν (βλέπε , βόρειος -νότιος Ιταλία, Βέλγιο, Βαλώνοι και Φλαμανδοί, Καταλανοί Βάσκοι κλπ στην Ισπανία κλπ). Καlλικρατικοί δήμοι αδυνατούν να λειτουργήσουν πολλές φορές λόγω τοπικισμών. Για να επιζήσει το Ευρώ απαιτείται από τις περισσότερες χώρες να παραδώσουν την διακυβέρνηση τους στις Βρυξέλλες. Οι εκλογές θα έχουν τυπικό χαρακτήρα και πάντα υπό την Δαμόκλειο σπάθη της διάλυσης της ΕΖ(τουλάχιστον για τις επόμενες δεκαετίες).
    Σε καθεστώς εκτάκτου ανάγκης δηλαδή.

    2.Το παραπάνω έχει ως συνέπεια την απώλεια τις Εθνικής κυριαρχίας. Οι περισσότεροι πρωθυπουργοί θα έχουν λιγότερες δικαιοδοσίες από ότι οι νομάρχες παλιότερα και οι περιφεριάρχες σήμερα. Δεν εξετάζω εαν αυτό είναι ορθό αλλά: α.η διαδικασία γίνεται στα μουλωχτά και β. για πρώτη φορά στην ιστορία θα παραδοθεί η εθνική κυριαρχία χωρών άνευ συζητήσεως και χωρίς να λιώσει μύτη.

    3. Δεκαετίες τουλάχιστον διαρκούς λιτότητας: Δεν χρειάζεται να έχει κάποιος ιδιαίτερες οικονομικές γνώσεις. Το ευρώ είναι υφεσιακό νόμισμα . Στα χρόνια της ύπαρξης του η ΕΖ παρουσιάζει μέση ανάπτυξη το πενιχρό 1,2% περίπου , και τα τελευταία 6 μέση ύφεση -0,3% , όταν οι υπόλοιπες χώρες της γής +3,5% μέση ανάπτυξη. Δεν είναι καθόλου σίγουρο΄ότι η ΕΖ θα ανακάμψει το 2014. Η ανάπτυξη των πρώτων ετών, όπως απεδείχθη, οφείλονταν σχεδόν αποκλειστικά στον δανεισμό. Τώρα που ο δανεισμός εκλείπει πως θα έλθει η ανάπτυξη?

    4.Η ηγέτιδα χώρα της ολοκλήρωσης θα είναι η Γερμανία ,οπως είναι φυσικό δε θα φροντίσει αποκλειστικά τα συμφέροντά της , οι αλτρουισμοί βρίσκονται στους εγκεφάλους κάποιων και δεν έχουν ουδεμία επαφή με την πραγματικότητα, έτσι διδάσκει η ιστοράι. Αυτό που θα επιδιώξει να θέσει υπό έλεγχο την υπόλοιπη ΕΖ ιδιαίτερα τους "άτακτους", δηλαδή ο Γερμανισμός θα είναι το τελικό στάδιο του Ευρωπαϊσμού. (παραφράζοντας τον Λένιν)

    Τελειώνοντας .Όσο και να προσπαθεί κάποιος δεν μπορεί να βρει θετικά στοιχεία για τον λόγο της συνέχειας ύπαρξης της ΕΖ ,παρά μόνον στο να βοηθηθεί η Γερμανία να γίνει υπερδύναμη .

  9. Σωτ Μητ avatar
    Σωτ Μητ 07/08/2013 01:03:21

    Παρμένο από το Facebook, δεν κατονομάζω τον ορθοτομούντα συγγράψαντα μήπως και δεν το επιθυμεί:

    Η ΕΥΚΟΛΗ ΣΚΕΨΗ ΜΙΑΣ ΕΥΚΟΛΗΣ ΕΠΟΧΗΣ
    (με αφορμή μια ομιλία στην Αθήνα)

    Σύμβολο και εκφραστής της πιο καλότυχης περιόδου της νεώτερης, ίσως και παλαιότερης, ευρωπαϊκής ιστορίας, ο Γύργκεν Χάμπερμας άσκησε για τρεις ή τέσσερις δεκαετίες επιρροή ασύγκριτη στους διανοουμένους της Γηραιάς μας ηπείρου αλλά και υπεραντλαντικά. Ήταν ο καιρός των παχέων αγελάδων, ο καιρός όπου το ζήτημα της ευημερίας και της υλικής εξασφάλισης έμοιαζε οριστικά λυμένο, όπου μόνο μέλημα της πολιτικής ήταν πλέον να μοιράσει επιτέλους δίκαια τα απίθανα κέρδη του μεταπολεμικού οικονομικού θαύματος.

    Με τον δείκτη αιωνίως προτεταμένο, ο Χάμπερμας ασκούσε κριτική προς όλες τις κατευθύνσεις. Στηλίτευε τους αντιγνωμούντες, προειδοποιούσε για τον κίνδυνο να νεκραναστηθούν τα φαντάσματα του παρελθόντος, συνεριζόταν κάθε αντίπαλη φωνή. Τα έβαλε με τον Γκάνταμερ για το ζήτημα της κατανόησης του εαυτού και του κόσμου (Hermeneutikstreit), με τον Άλμπερτ για την αξιολογική ουδετερότητα της επιστήμης (Positivismusstreit), με τον Νόλτε και τους νέους ιστορικούς για τα πεπραγμένα και τις προθέσεις των Εθνικοσοσιαλιστών (Historikerstreit). Οι κακές γλώσσες λένε με επιχειρήματα όχι και τόσο αδιάβροχα, ενίοτε και με γροθιές κάτω απ' τη ζώνη.

    Χτύπησε τον Κολ για την γερμανική επανένωση αλλά και τον Σμιτ για τη σκληρή στάση του κατά της τρομοκρατίας, την Μέρκελ για την ευρωπαϊκή της πολιτική αλλά και τον Σραίντερ για την μεταρρύθμιση του κοινωνικού κράτους. Σιχτίρισε όλους τους Αμερικανούς προέδρους, δεχόταν όμως ως αυτονόητη την αξίωση των ΗΠΑ να ηγηθούν της Δύσης και της οικουμένης. Πλειοδότησε σε κάθε φιλελεύθερο ή κοινωνικό αίτημα, αδιαφόρησε όμως επιδεικτικά για τους χθαμαλούς αριθμούς, την οικονομία, την υλική αντοχή του κράτους προνοίας. Κατανοούσε ανέκαθεν τον εαυτό του ως προασπιστή των αδύναμων, συνήγορο των αποκλεισμένων. Δεν παραδέχτηκε ωστόσο ποτέ ότι η κατακυριάρχηση του πολιτικού καθωσπρεπισμού, στην οποία συνέβαλε τα μέγιστα, ήταν εξίσου τυραννική, το ίδιο σκληρός κηδεμόνας με τις ιδέες που βδελυσσόταν.

    Προπάντων όμως ο Χάμπερμας, μαζί με τους αιθεροβάτες στοχαστές της γενιάς του, τον Ρωλς, τον Ντουώρκιν, τον Ρόρτυ, ήξερε να κάνει ένα πράγμα: να στήνει ιδεατούς κόσμους. Κόσμους όπου η επικοινωνία, ο διάλογος, η πολιτική θα διέπονται από γεωμετρημένα αυστηρούς και ακριβοδίκαιους κανόνες. Όπου το δίκαιο και οι θεσμοί του δεν θα 'ναι πια ζήτημα ουσίας, αυτό έμοιαζε πλέον άπαξ και διά παντός διευθετημένο, αλλά διαδικασίας και ορθής εφαρμογής. Όπου λίγη καλή προαίρεση, λίγη καλοπιστία και ευγένεια θα απορροφούσαν κάθε επικίνδυνο για την γαλήνη του συνόλου κραδασμό.

    Στη γραμμή του απέθαντου γερμανικού μοραλισμού, γνήσιος επίγονος ενός Λούθηρου ή ενός Καντ, ενός Χέγκελ ή ενός Μαρξ, μαθητής των στριφνών διδασκάλων της Σχολής της Φρανκφούρτης, ο Χάμπερμας υπήρξε ωστόσο πάνω απ' όλα διδάχος, χρηστομαθής, σηματωρός και κήρυκας της Ηθικής Ακαδημίας. Στάθηκε πρωτ' απ' όλα Professor, πάει να πει καθηγητής Γερμανός, θρονιασμένος στην πιο υψηλή καθέδρα. Καθηγητής με την έννοια του Βίσμαρκ ενίοτε:

    Προφεσσόροι τρεις,
    χάθηκε η πατρίς!

    Κυρίως όμως με την έννοια του Χάινε:

    Χίλια κομμάτια γύρω μας ο κόσμος κι η ζωή !
    Θα πάω να βρω έναν Γερμανό Καθηγητή.
    Ξέρουν οι τέτοιοι τη ζωή να συμμαζεύουν
    και σ' ένα Σύστημα σαφώς να μας την ερμηνεύουν·
    Του σύμπαντος τα χάσματα και τα κενά
    μ' όνειρα τα βουλώνουνε και με χασμουρητά.

    • Albert avatar
      Albert @ Σωτ Μητ 07/08/2013 11:22:48

      Τέτοιες κριτικές ήταν της μόδας γύρω στο 2001-03 όταν η Ευρώπη (δηλαδή η Γαλλία) τα τσούγκριζε για πρώτη φορά με τις ΗΠΑ του Μπους. Προέρχονταν φυσικά απο την απέναντι πλευρά του Ατλαντικού, από εκείνη την ομάδα που ονομάζαμε νεοκονς. Έλεγαν λοιπόν εκείνοι οι τύποι, ότι η ευρωπαϊκή κριτική για τις εκστρατείες στο Ιράκ και την αυξανόμενη μονομέρεια, επιφανειακά μόνο εδραζόταν σε αντιρρήσεις νομιμότητας και αποτελεσματικότητας. Στην πραγματικότητα η Ευρώπη του 2003 ήταν ένας υπερφίαλος νάνος με σύνδρομο μικρομεγαλισμού, θύμα 50 ετών στρατιωτικής και στρατηγικής επανάπαυσης, χωρίς οικονομικούς δεσμούς, χωρίς πολιτικούς θεσμούς, μια κατ' επίφαση Ένωση που ζητούσε απο τον κόσμο να σταματήσει να γυρίζει μέχρι να συγκληθούν οι ηγέτες της για να καταλήξουν σε ένα νερόβραστο κείμενο ξύλινης ρητορικής. Αυτά μπορούσαν να τα δουν οι τρίτοι απ' έξω. Εσωτερικά οι Γάλλοι ταράζονταν ήδη απο "ιδεατούς κάσμους" ευρωπαϊκής υπερδύναμης απέναντι στην Αμερική, φυσικά με τους ίδιους στο πηδάλιο.

      Πού κολλάει ο Χάμπερμάς? Κατα τη γνώμη μου στο εξής: ότι παρά τις οξυδερκείς αναλύσεις του για την
      ανάγκη ευρωπαϊκού συντάγματος, αποτύγχανε να επισημάνει (καίτοι μαρξιστής!) ότι δε μπορέις να βάζεις το πολιτικό κάρο μπροστά απο τα οικονομικά βόδια. Ότι στην περίπτωση της Ευρώπης, το σύνταγμα έπρεπε να είναι το επιστέγασμα και οχι ο οδηγός της ολοκλήρωσης.

      Τώρα ίσως αναγνωρίζει αυτό το λάθος, και ασκεί κριτική στην ηγεσία της πατρίδας του, υπονοώντας ότι φέρει την ευθύνη, ως οικονομικά ισχυρότερο μέλος της Ένωσης, να την οδηγήσει στο δρόμο κατ' αρχήν της οικονομικής ένωσης. Δεν ξέρω τι νόμιζαν οι παρευρισκόμενοι και τον χειροκρότησαν, αλλά ο Χάμπερμας δια της κριτικής του επισημοποίησε την γερμανική πρωτοκαθεδρία για το προσεχές μελλον. Και έμμεσα απέρριψε, κατόπιν εορτής, το γαλλικό μοντέλο της αφ' υψηλού πολιτικής διαχείρισης.

      • Uncle Stgm avatar
        Uncle Stgm @ Albert 07/08/2013 17:20:58

        Αγαπητέ Albert, τα του 2003 με τους neocons, τον Ράμσφελντ, την "παλιά και νέα Ευρώπη" κτλ, είναι πια περσινα και πολύ ξινά σταφύλια, ή όπως λένε στη χώρα του Χάμπερμας, Schnee von gestern.
        Δεν υπάρχει πιά μονοπολικός κόσμος, ούτε ζήτημα συνδιαχείρισης ή ανταγωνισμού για την "διοίκηση" ενός τέτοιου, ανύπαρκτου πλέον κόσμου. Το project των neocons κόλλησε στις άμμους του Ιράκ και του Αφγανιστάν και έγινε ξανά αέρας, μαζί με τη φούσκα των ακινήτων στις ΗΠΑ το 2008. Ζούμε πιά σε πολυ-πολικό κόσμο, με εμφανή μεταφορά πόρων απο την παλιά Δύση (ΗΠΑ + Ευρώπη) προς τον κόσμο των BRICS και ιδίως την Ανατολή.
        Αλλά: Στην εσωτερική σχέση ΗΠΑ και Ευρώπης, οι ΗΠΑ με την διοίκηση Ομπάμα αποδείχθηκαν οικονομικά και πολιτικά πιό ευέλικτες, πιό ρεαλιστικές. Κερδίζουν την πρωτοκαθεδρία εντός της Δύσης, αλλά αυτό δεν θα ξανακάνει τον κόσμο μονοπολικό ή διπολικό.
        Έτσι, την ιδέα για μια ισχυρή πολιτική και οικονομική Ευρώπη, δεν πρέπει να τη βλέπουμε πιά ως (επιθετική) διεκδίκηση πρωτοκαθεδρίας ή αξίωση πλανητικής ηγεσίας. Είναι αμυντικό εγχείρημα, για "αξιοπρεπή" συμπόρευση της ηπείρου και των χωρών της σ' έναν πολυ-πολικό κόσμο. Πράγμα που είναι αδύνατο χωρίς πολιτική αλληλεγγύη μεταξύ των χωρών.

        • Albert avatar
          Albert @ Uncle Stgm 07/08/2013 19:14:44

          Ναι παλιές ιστορίες βέβαια, που οι αμερικανοι φορολογούμενοι πλήρωσαν με πολύ χρήμα και αίμα.

          Αλλά εγώ λέω άλλο. Ότι εκείνοι οι κακοί νεοκονς, όντες παλιες καραβάνες στην πολιτική (απογοητευμένοι liberals οι πιο πολλοί) διέγνωσαν με κρυστάλινη διαύγεια τόσο την ανυπαρξία περιεχομένου, δηλαδή θεσμών και δεσμών, στην έννοια Ευρωπαϊκή Ένωση όσο και την τάση, τότε των Γάλλων και τώρα των Γερμανών, να χρησιμοποιήσουν την Ευρώπη για τα δικά τους συμφέροντα.

          Από τότε πέρασαν τα χρόνια, τα πράγματα έχουν αλλάξει πολύ, αλλά όπως και τότε έτσι και τώρα, οι ΗΠΑ επιθυμούν μια ισχυρή Ευρώπη στο πλάι τους. Αλλα αυτό προυποθέτει βήματα που η Ευρώπη δεν εννοεί να κάνει. Η οικονομική και πολιτική ένωση δεν είναι σχέδια που αναμένουν το πράσινο φως για να συμπορευθεί η ΕΕ με τις ΗΠΑ αξιοπρεπώς. Είναι ανάθεμα για τις εθνικές ελίτ. Σκέψου, 56 χρόνια απο την ίδρυση της, η Ένωση έχει μόνο ένα θεσμό, το ευρωπαικό δικαστήριο. Όλα τα άλλα, νόμισμα, τράπεζα, κοινοβούλιο, επιτροπή είναι αραχνοΰφαντα πέπλα που καλύπτουν ακλόνητα εθνικά συμφέροντα. Αυτά είναι τα ξινά σταφύλια, και στην περίπτωση της Ευρώπης είναι διαχρονικά.

  10. Σωτ Μητ avatar
    Σωτ Μητ 07/08/2013 01:05:44

    Ἅμα εἶναι Γερμανὸς καὶ γενικώτερα Εὐρωπαῖος ὁ φιλόσοφος καὶ συμμερίζεται τὶς θέσεις μας, μᾶς πέφτουν οἱ μασέλες καὶ τυφλωνόμαστε ἀπὸ τὸ Φῶς. Γιὰ τὸ τί χυδαῖα καὶ γελοῖα βρισίδια σούρνουμε σὲ πολὺ σημαντικώτερους δικούς μας φιλοσόφους, παραπέμπω στὰ σχόλια προηγούμενης ἀνάρτησης. Ὅλοι καλοὶ ὅταν εἶναι μὲ τὸ μέρος μας. Ὅλοι κακοὶ ὅταν δὲν εἶναι.

    • Zugzwang avatar
      Zugzwang @ Σωτ Μητ 07/08/2013 13:20:58

      De omni re scibili, et quibusdam aliis…

    • Zugzwang avatar
      Zugzwang @ Σωτ Μητ 07/08/2013 13:34:23

      Ο Γιανναρας πολὺ σημαντικωτερος απο τον Χαμπερμας; ...!

  11. Mariana avatar
    Mariana 07/08/2013 01:17:20

    Για να έχει ιδρυθεί η ΟΝΕ και να έχουν θεσμοθετηθεί όλα αυτά που διέπουν τη λειτουργία της, σίγουρα κάποιοι βρίσκουν θετικά στοιχεία για τον λόγο της συνέχειας ύπαρξης της. Ίσως να μην είναι θετικά για όλους...

    Πάντως, αυτά που γράφεις, αν και είναι απολύτως ακριβή, έχουν ειπωθεί όχι μόνο από αντισυστημικούς δημοσιογράφους και οικονομολόγους τύπου Κ.Κόλμερ πχ (βλ. "Η μεγαλειώδης απάτη του ευρώ", Λιβάνης 2005) αλλά και από πρωθυπουργο ελληνικής κυβέρνησης του 1995!
    Βέβαια τότε δεν ίδρωσε το αυτί κανενός σημερινού "σωτήρα". Εξακολουθούν βέβαια να μην ιδρώνουν... Κάτι θα ξέρουν οι "σωτήρες μας".

    http://www.youtube.com/watch?v=_R9xwXcyXok

    • Mariana avatar
      Mariana @ Mariana 07/08/2013 01:18:10

      αποτελεί απάντηση σε @Dal

  12. ειδωλοκλάστης avatar
    ειδωλοκλάστης 07/08/2013 09:32:59

    http://www.online-literature.com/forums/showthread.php?54106-The-puzzle-of-the-socalled-quot-Bach-variations-quot/page20

  13. Uncle Stgm avatar
    Uncle Stgm 07/08/2013 13:23:46

    Αγαπητέ Σωτήρη, χρόνια πολλά, εν πρώτοις (έστω και με μια μέρα καθυστέρηση).
    Γι αυτά που γράψανε στο Facebook περί Χάμπερμας, ίσως πρέπει να θυμίσουμε ότι περίπου τα ίδια (τηρουμένων των αναλογών λόγω της διαφοράς ιστορικού χρόνου), καταλόγισαν και κάποιοι Αθηναίοι στον Σωκράτη:
    Ο Χάμπερμας (συνεχίζοντας τους προκατόχους του της "Φραγκφούρτης"), εισήγαγε "καινά δαιμόνια" στην Γερμανία. Oχι βέβαια εναντίον της παλιάς, πνευματικής και χωρίς κράτος Γερμανίας του Κάντ, του Σίλλερ και του Γκαίτε. Αλλά η αλήθεια είναι ότι υπονόμευσε την σοφία της νεότερης, ισχυρής και θριαμβεύουσας Γερμανία που αρχισε με τον Χάιντεγκερ και συνεχίσθηκε με τον Άρνολντ Γκέλεν και άλλους. Kαι κυρίως, υπονόμευσε την Γερμανία των μετά το 1970 σοφών της δεξιόστροφης πτέρυγας του αστισμού, που διέδιδαν αυτό το χαρακτηριστικό μίγμα εθνικισμού και κοινωνικού δαρβινισμού
    Είναι και υπερβολικά "ηθικολόγος", δηλαδή "διαφθείρει τους νέους"...

  14. Uncle Stgm avatar
    Uncle Stgm 07/08/2013 14:10:36

    Ασυγκρίτως μεγαλύτερες. Και όλα αυτά που γράφεις ισχύουν.
    Αλλά οι Ρώσοι ειναι Ευρωπαίοι. Όσο κι εμείς. Όσο και οι Άγγλοι ή οι Γάλλοι. Κάνανε ότι έκανε ο Ντε Γκώλ, οι "μακί", ο Τίτο, οι στρατιώτες μας στην Αλβανία, η Λέλα Καραγιάννη, ο ΕΛΑΣ και ο ΕΔΕΣ στο Γοργοπόταμο, οι Άγγλοι πολεμιστές στην Κρήτη ή στην Βόρεια Αφρική. Αγωνιζόταν για δική τους υπόθεση, για τη χώρα τους, για την ήπειρό τους.
    Ενώ οι Αμερικανοί, στη Νορμανδία, στις Αρδέννες, στην Καρράρα, πολέμησαν και σκοτώθηκαν σε μια ξένη ήπειρο, ως σύμμαχοί της.
    Δεν είναι το ίδιο. Γι αυτό το θέτω έτσι.

    • Zugzwang avatar
      Zugzwang @ Uncle Stgm 07/08/2013 18:33:35

      Δεν ειμαι σιγουρος οτι οι Αμερικανοι ηταν τοσο πολυ αλτρουïστες. Η Χιροσιμα και το Ναγκασακι που ακολουθησαν με εμποδιζουν επισης να τους καταταξω στους "ανθρωπιστες". Κ.ο.κ

ΑΠΟΣΤΟΛΗ ΣΧΟΛΙΟΥ

Τα δεδομένα σας είναι ασφαλή! H διεύθυνση email δε θα δημοσιευθεί. Τα στοιχεία θα χρησιμοποιηθούν αποκλειστικά για τη δυνατότητα σχολιασμού στο antinews.gr .

Tα πεδία με αστερίσκο (*) είναι υποχρεωτικά.