17/01/2009 12:13
ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΣΧΟΛΙΟΥ

Φόβοι για επιτήρηση

Όπως όλοι το είχαν προβλέψει, ο προϋπολογισμός που ψηφίστηκε μόλις πριν από 25 ημέρες βαίνει προς αναθεώρηση, εν μέσω συναγερμού για τις προβλέψεις της Κομισιόν που θα δημοσιοποιηθούν τη Δευτέρα και θα αναφέρουν μηδενική ανάπτυξη (0,2%) της ελληνικής οικονομίας για το τρέχον έτος. Οι προβλέψεις της ΕΕ περιλαμβάνουν επίσης αύξηση του χρέους και υπερβολικό δημόσιο έλλειμμα. Σύμφωνα με πηγές στις Βρυξέλλες, το έλλειμμα ξεπέρασε το 2008 το απαγορευτικό 3% του ΑΕΠ και θα κυμανθεί μεταξύ 3,4% και 3,5% του ΑΕΠ. Για το 2009 εκτιμάται ότι θα κινηθεί εκ μεταξύ 3,6% και 3,7%, ενώ για το 2010 αναμένεται να προσεγγίζει το 4% του ΑΕΠ.

Ήδη εκφράζονται φόβοι ότι η μηδενική ανάπτυξη θα επιφέρει περιορισμό της οικονομικής δραστηριότητας, απώλεια 100.000 θέσεων εργασίας και σοβαρές επιπτώσεις στη δημοσιονομική κατάσταση της χώρας. Στον προϋπολογισμό που συνέταξε ο πρώην υπουργός Οικονομίας Γιώργος Αλογοσκούφης, προβλέπεται για το 2009 ανάπτυξη 2,7%. Η κυβέρνηση οδηγείται έτσι αναγκαστικά στην αναθεώρηση του προϋπολογισμού, μέσω  του νέου Προγράμματος Σταθερότητας και Ανάπτυξης το οποίο θα καταθέσει το υπουργείο Οικονομίας στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή στα τέλη Ιανουαρίου

Στα πρόθυρα της κοινοτικής επιτήρησης βρίσκεται η μισή Ευρωζώνη, καθώς ανάλογο πρόβλημα υπέρβασης του απαγορευτικού 3% του ΑΕΠ θα έχουν και άλλες χώρες της Ευρωζώνης, όπως η Ιρλανδία, η Μάλτα, η Ιταλία, η Πορτογαλία και, ενδεχομένως, η Γαλλία. Πάντως, σε σχέση με τις υπόλοιπες χώρες της Ευρωζώνης, η Ελλάδα έχει μια αρνητική ιδιαιτερότητα, το γεγονός ότι και το 2007 καταγράφηκε υπερβολικό δημόσιο έλλειμμα (3,5% του ΑΕΠ), προϊόν της αναθεώρησης της τελευταίας αναθεώρησης της Eurostat. Αυτό σημαίνει ότι, εάν τελικά επιβεβαιωθεί η υπέρβαση του 2008, πολύ δύσκολα θα αποφευχθεί η παραπομπή σε κοινοτική επιτήρηση, οι αποφάσεις για την οποία θα ληφθούν πάντως τον Φεβρουάριο μετά την υποβολή του αναθεωρημένου προγράμματος σταθερότητας.

ΣΧΟΛΙΑ

  1. Προβοκατωρ. avatar
    Προβοκατωρ. 17/01/2009 13:07:29

    Μα δεν ειναι η επιτηρηση το κυριο θεμα.Η αδυναμια να δανειστει η κυβερνηση,η και αν τα καταφερει,να το κανει με φοβερα μεγαλο επιτοκιο δανεισμου,ειναι το προβλημα.
    Και αυτο,δεν το καθοριζει καμια επιτροπη,αλλα η αγορα,που ειναι αμειλικτη.
    Για να δω τα διαφορα σαινια,που φωναζουν,να ανοιξει το (αδειο) πορτοφολι, και να μοιραστουν λεφτα,τι θα πουνε τωρα.
    Γιατι ολη αυτη η ταλαιπωρια που περναμε και θα περασουμε χειροτερα,οφειλεται στο μοιρασμα αυτων των ανυπαρκτων χρηματων,και η επακολουθη αυξηση της ζητησης και αρα των τιμων.
    Και το κουβαλημα της μισης Ελλαδας,στην Αθηνα,με ο,τι αυτο συνεπαγεται.
    Τωρα να δω τι θα κανουμε, και τι θα τους ταισουμε ολους αυτους.

  2. donaE avatar
    donaE 17/01/2009 13:47:03

    διαβαζω τοσες αναλυσεις οικονομικες πολυ ενδιαφερουσες εδω μεσα,αλλα πουθενα δεν ειδα να λαμβανει υπ'οψιν καποιος αναλυτης-γιατι ουσιαστικα αναλυση γινεται- το προβλημα το αγροτικου τομεα στη Ελλαδα και στις συνεπειες του.Μιλαμε για το 20% του πληθυσμου και ποσοι αλλοι συμπληρωνουν εισοδημα ετσι.Πως επιδρα στο εισοδημα?Καμια μεριμνα κρατικη δεν υπαρχει,στην τυχη εχουν αφεθει ολα.Μονο με τα δημοσιονομικα μετρα θα αντιμετωπισθει η κριση?

  3. hotbird avatar
    hotbird 17/01/2009 14:07:20

    Η αποθεωση του ψευδους και της υποκρισιας της κυβερνησης(??) οπως εκφραζεται απο τους αρμοδιους υπουργους και τον πρωθυπουργο δεν εχει προηγουμενο!!Οι συνεχεις σφασλιαρεςαπο την ΕΕ αλλα και απο την ιδια την αγορα διαδεχονται η μια την αλλη .Ηδη ο προ μηνος ψηφισμενος προυπολογισμος ειναι αφερεγγυος και ουδεις τον πιστευει,ολοι δε οι ευρωπαιοι τον λοιδωρουν.Ολοι τους φτυνουν και αυτοι ακομα νομιζουν οτι ψιχαλιζει!!!!!Τοση αναισθησια!!!και ειμαστε ακομα στην αρχη.....

  4. stelios avatar
    stelios 17/01/2009 14:58:20

    2@
    Τοσα χρονια ειχαν βολευτει με τους δραχμοβορους συνεταιρισμους και με τις επιδοτησεις που αντι να αλλαξουν το μοντελο παραγωγης,γινοταν σκυλαδικα και επαρχιακα καζινο-μπαρμπουτιερες,οι κουτοφραγκοι ας πληρωνουν και εμεις αν μας τα κοψουν θα κλεισουμε τους δρομους.
    Σημερα κοστιζει χρυσαφι το νερο,τα εξοδα παραγωγης,τα εξοδα διακινησης,τα εξοδα διαθεσης,ολα αυτα γιατι δεν εγιναν ο,τι εγινε στην Ολανδια και την υπολοιπη Ευρωπη.Εδω ισχυει το εξης,καθομαι στο καφενειο,δουλευει ο αλλοδαπος γιατι τα παιδια σπουδαζουν και η γυναικα ασχολειται με το σπιτι,καλιεργω και μονον,χωρις καμια ενασχοληση με τη διαθεση,και αντλω απο τη γη εκατομμυρια τονους νερο για να ποτιζω μερα μεσημερι στο κατακαλοκαιρο.Ε δεν εχει μελλον αυτο το πραγμα,εκτος και αν ο αγροτης ξαναζησει οπως τη δεκαετια του 60,παμπτωχος,οπως ο Τυνησιος και Μαροκινος ανταγωνιστης του.
    Εχουμε ανοιχτα συνορα αν μας διαφευγει...

  5. donaE avatar
    donaE 17/01/2009 15:11:20

    @4
    Ανεξαρτητα απο αυτο-και εν μερει εχεις δικιο-λεω για την επιδραση που θα εχει αυτη η αλλαγη,στην οικονομια και στην κοινωνια,σα μεγεθος,δεν βλεπω να συνυπολογιζεται πουθενα στις συζητησεις.Στην Αθηνα μπορει να μην ειναι αμεσα ορατο αλλα πιο περα,αστα.Ουτε βεβαια ενας παραγωγικος συντελεστης οπως η γη μπορει να αφεθει ετσι στην τυχη.Μιλαμε για ποσοστο πανω στο εισοδημα.

  6. Προφήτης avatar
    Προφήτης 17/01/2009 15:59:22

    Εν τω μεταξύ, αναμένοντας την επιτήρηση, σήμερα, πρώτο και ηλιόλουστο Σάββατο εκπτώσεων, οι δρόμοι έκλεισαν από θηριώδη SUV, γεμάτα αγχώδεις κυνηγούς ευκαιριών (κυρίως θηλυκούς).

    Άμα έλθουν δύσκολες μέρες, βλέπουμε.

  7. neos agrotis avatar
    neos agrotis 17/01/2009 18:21:27

    Είναι γεγονός ότι η ελληνική γεωργία, η ελληνική ύπαιθρος και γενικότερα η ελληνική περιφέρεια βρίσκονται σήμερα στο μέσο του πουθενά, χωρίς αναπτυξιακή πυξίδα, χωρίς εθνική στρατηγική, χωρίς προοπτική, χωρίς όραμα. Δυστυχώς για εμάς που ασχολούμαστε με την ελληνική γεωργία και ζούμε στη ελληνική ύπαιθρο, παρόλο που η χώρα μας συμμετέχει στην Ε.Ε. τα τελευταία 30 περίπου χρονιά , δεν κατάφερε να δημιουργήσει σταθερά δεδομένα και συγκεκριμένες πολιτικές για το σύνολο ή τουλάχιστον για το μεγαλύτερο μέρος των θεμάτων και προβλημάτων που απασχολούν την γεωργία, και την ύπαιθρο.

    Δεν καταφέραμε σαν χώρα να έχουμε εθνική στρατηγική για την γεωργία και την ύπαιθρο.
    Και αυτό γιατί τα τελευταία 30 χρονιά κανείς δεν σκέφθηκε να εντάξει την κοινή αγροτική πολιτική σε μια εθνική στρατηγική για την ελληνική γεωργία, αντίθετα η ΚΑΠ αποτελούσε την εθνική πολιτική και συχνά εφαρμοζόταν με τέτοιο τρόπο που δεν εξυπηρετούσε τα συμφέροντα του Έλληνα αγρότη αλλά μικροκομματικές πολιτικές των διαφορών υπουργών γεωργίας ή κυβερνήσεων.
    Αποτέλεσμα: «Η κινητικότητα αυτή έφερε στην Ελλάδα μονοψήφιο αριθμό απασχολούμενων (εργαζόμενων) στον αγροτικό τομέα (γύρω στο 9,5% του ενεργού πληθυσμού) από 17% που ήταν το 2000.»

    Αλλά ας πάρουμε τα πράγματα με τη σειρά!.

    Η ελληνική γεωργία δεν έχει συνέλθει ακόμα από αυτό που εγώ ονομάζω δεκαετία της ανατροπής, τη δεκαετία του ’90. Η υιοθέτηση της μη επιδοτούμενης γεωργίας από την Ε.Ε. και από την άλλη η φιλελευθεροποίηση των αγορών των αγροτικών προϊόντων, συνεπεία της συμφωνίας της GATT, ανέτρεψαν ξαφνικά το STATUS QUO της κοινοτικής γεωργίας. Οι αγρότες βρεθήκαν από μια επιδοτούμενη και χωρίς περιορισμούς γεωργία, σε μια ημι- επιδοτούμενη και σχεδόν με τον ένα ή με τον άλλον τρόπο καθ’ ολοκληρία ελεγχόμενη γεωργία (ποσοστώσεις, πλαφόν παραγωγής, εξαγωγικές ποσοστώσεις κ.λ.π.).
    Την ιδία ώρα έπρεπε να αντιμετωπίσουν τον έντονο διεθνή ανταγωνισμό λόγω της απελευθέρωσης των διεθνών αγορών γεωργικών προϊόντων.

    Ίσως είναι ο μοναδικός κλάδος παραγωγής, που βίαια θα έλεγε κανείς αναγκάζεται να αλλάξει μοντέλο παραγωγής- οικονομίας και νοοτροπίας μέσα σε τόσο μικρό χρονικό διάστημα.
    Ένα μοντέλο βέβαια που, έτσι όπως είχε διαμορφωθεί στη χώρα μας, θύμιζε τους «τεμπέληδες της εύφορης κοιλάδας».
    •Κανείς δεν σκέφθηκε ή δεν ήθελε να σκεφθεί ότι κάποια στιγμή οι επιδοτήσεις θα τελείωναν.
    •κανείς δεν ενοχλήθηκε από το γεγονός ότι πέταγε τα προϊόντα του στη χαβούζα.
    •Κανείς δεν θέλησε να αξιοποιήσει τα χρήματα των διαρθρωτικών ταμείων της Ε.Ε. αλλά και τους όποιους εθνικούς πόρους, για την υλοποίηση κάποιας συγκεκριμένης στρατηγικής και σχεδίου, για την ανάπτυξη και εκσυγχρονισμό των απαιτούμενων υποδομών για την ελληνική γεωργία και ύπαιθρο.
    •Κανείς δεν υπολόγιζε το κόστος παραγωγής, οικονομικότητα των επενδύσεων και γενικότερα τα οικονομικά στοιχειά της εκμετάλλευσης του.
    •Το κράτος εξαντλούσε την παρέμβαση του στον αγροτικό τομέα, με την άσκηση της Κοινής Αγροτικής Πολιτικής και μάλιστα όπως βόλευε τα δικά του συμφέροντα και όχι τα συμφέροντα του Γεωργικού κλάδου.
    •Κανείς δεν θεώρησε απαραίτητες τις συμβουλές των ειδικών στην παραγωγή.
    •Οι ειδικοί με ελάχιστες εξαιρέσεις παρασυρθήκαν και αυτοί στο ‘χορό του Ζαλόγγου’
    •Η Πληροφόρηση-Ενημέρωση-Εκπαίδευση ήταν έννοιες ασήμαντες.
    •Η ορθολογική χρήση λιπασμάτων και φυτό-προστατευτικών προϊόντων δεν απασχολούσε κανέναν.
    •Πίστευαν όλοι ότι οι φυσικοί πόροι είναι ανεξάντλητοι.
    •Κάποιοι αντιληφθήκαν ότι οι Συνεταιριστικές οργανώσεις είναι κομματικά παραρτήματα και κατέβαζαν κομματικούς συνδυασμούς στις εκλογές τους.
    •Και βεβαία μέσα σε αυτό το αλαλούμ ποιος να ενδιαφερθεί για τις δυναμικές αγορές γεωργικών προϊόντων ή για την ποιότητα, την συσκευασία και το marketing.
    Εκτός από τη δεκαετία της ανατροπής η προηγουμένη δεκαετία είναι και αυτή της καινοτομίας. Η καλλιέργεια χωρίς έδαφος (υδροπονία) αρχίζει και εφαρμόζεται σε μεγάλη έκταση και στη χώρα μας, η πληροφορική μπαίνει δυναμικά και στον γεωργικό κλάδο και η βιοτεχνολογία , με τις ανακαλύψεις της και τις προτάσεις της προκαλεί αντιδράσεις. Την ίδια περίοδο ξεκινάει και η εφαρμογή εναλλακτικών μεθόδων παραγωγής (βιολογική γεωργία, ολοκληρωμένη γεωργία κλπ).

    Η δεκαετία που διανύουμε προσθέτει τρία νέα στοιχεία στο παζλ των εξελίξεων της ελληνικής γεωργίας. Κατά τη γνώμη μου τα δύο από αυτά είναι αρνητικά ,και το ένα θετικό.
    Τα αρνητικά είναι:

    •Πρώτον, η διεύρυνση της Ε.Ε. προς ανατολας, γεγονός που θα μειώσει ακόμη περισσότερο την στήριξη των αγροτικών προϊόντων και

    •Δεύτερον, η συνέχιση των διαπραγματεύσεων για την γεωργία στον Παγκόσμιο Οργανισμό Εμπορίου με στόχο όπως διατυπώθηκε στην σχετική διακήρυξη: « τη μείωση, με την προοπτική κατάργησης, όλων των μορφών εξαγωγικών επιδοτήσεων και κάθε μορφής προστασίας που θα αλλοίωνε την έννοια του ελευθέρου ανταγωνισμού».

    Το θετικό είναι η χρόνο με το χρόνο ανάπτυξη των οικονομιών των χωρών των Βαλκάνιων αλλά και της ανατολικής Ευρώπης, γεγονός που δημιουργεί νέες ευκαιρίες για τα ελληνικά προϊόντα.

    Σε όλα αυτά πρέπει να προσθέσουμε το ενδιαφέρον και την ανησυχία του κόσμου για την ποιότητα και ασφάλεια των τροφίμων αλλά και το περιβάλλον, γεγονός που θα επηρεάσει τις γεωργικές πρακτικες αλλα και την χρησιμοποιηση των φυσικων πορων.

    Παράλληλα με αυτές τις εξελιξεις, ενας άλλος εσωτερικος παραγοντας που επηρεαζει αρνητικα την ελληνική γεωργία, είναι αυτος της εγκαταλειψης των αγροτικων περιοχών από τους νεους ανθρωπους και όχι μονο.
    Αποτελεσματα της ελλειψης υποδομών στην υπαιθρο, ελλειψης πληροφορησης, δυσλειτουργεια θεσμικων παραγοντων, ελλειψη σχεδιασμού-προγραμματισμού, υποβαθμισμενες παρερχόμενες υπηρεσίες (υγεία-παιδεία-συγκοινωνίες-τηλεπικοινωνίες κ. λ. π.)
    Εδώ θελω να κανω μια παρενθεση που την θεωρω ουσιαστικη για τις προοπτικες και την εξελιξη της ελληνικης γεωργίας και αφορά ιδιαίτερα τους νέους αγρότες.
    Για να παραμείνει ένας νέος στην υπαιθρο, προκειμενου να ασχοληθει με την γεωργία θα πρεπει το περιβαλλον( φυσικο και κοινωνικο) να τον προσελκυσει και να μην τον απωθει. Οι κοινωνιες της υπαιθρου σημερα στη χώρα μας χαρακτηρίζονται από υποβάθμιση της ποιότητας ζωής, με έντονα τα φαινόμενα της υψηλής ανεργίας, της έλλειψης πληροφόρησης, ενημέρωσης ,πολιτισμού και υποδομών γενικότερα. Από αυτές τις κοινωνίες στο μέλλον άλλες θα πάψουν να υπάρχουν και άλλες θα λειτουργούν υποτυπωδώς. Ήδη τα φαινόμενα αυτά τα ζούμε, με το κλείσιμο των δημοτικών σχολείων οπού δεν υπάρχουν αρκετά παιδιά, με την κατάργηση των συγκοινωνιών, υποβαθμισμένες τηλεπικοινωνίες, ανυπαρξία υγειονομικής φροντίδας. Ακόμα και η εκκλησιά του χωριού στερείται παπά και αλλά τέτοια φαινόμενα, δεν μιλάμε για πολιτισμό, διασκέδαση κ.λ.π..

    Οι σημερινές τοπικές αγροτικές κοινωνίες στη μεγάλη τους πλειοψηφία δεν έχουν κανένα μέλλον εάν δεν υπάρξει μια στρατηγική για την αναγέννηση των κοινωνιών της υπαίθρου, μια στρατηγική που θα περιλαμβάνει το περιβάλλον, τη γεωργία και τον κλάδο των τροφίμων, τον αγροτουρισμό και μια σειρά από υπηρεσίες όπως υγεία, εκπαίδευση, πολιτισμό και υπηρεσίες αναψυχής, δημόσιες συγκοινωνίες και τέλος ένα καταστατικό χάρτη για την ύπαιθρο.

    Την στιγμή που η ελληνική γεωργία έχει ανάγκη από μια αναβαθμισμένη ύπαιθρο, θα πρέπει να αντιληφθούμε όλοι ότι δεν μπορεί να αποτελεί πλέον, η γεωργία, σχεδόν το μοναδικό «εργαλείο» ανάπτυξης της υπαίθρου , όπως συνέβαινε μέχρι τώρα.
    Στο συνεχώς μεταβαλλόμενο οικονομικό περιβάλλον που ζούμε, υπάρχει ανάγκη να πλατύνουμε τον ορίζοντα μας έτσι ώστε όλες οι ‘πηγές’ της ελληνικής υπαίθρου να χρησιμοποιηθούν για το καλό των κατοίκων της, πάντα βέβαια σε αρμονία με τη φύση και το τοπίο, αλλά και για την μελλοντική οικονομική ανάπτυξη και κοινωνική σταθερότητα της χώρας μας.
    Στην αρνητική κατάσταση που δημιουργείται στο γεωργικό κλάδο με τις ανατροπές και τις καινοτομίες της δεκαετίας του ΄90 αλλά και τις εξελίξεις της δεκαετίας που διανύουμε, η πολιτεία απαντά ούτε λίγο ούτε πολύ ‘αυτά επιτάσσει η Ε.Ε., οι διεθνείς συμφωνίες και εξελίξεις, «προσαρμοστείτε».
    «Προσαρμοστείτε» λες και οι αγρότες είχαν η έχουν τους νομικούς και οικονομικούς συμβούλους για να τους ενημερώνουν εκ των προτέρων για τις αλλαγές που έρχονται ώστε να προετοιμάζονται.
    Ή το χωράφι είναι εργοστάσιο να το μεταφέρουμε σε μια χώρα χαμηλού κόστους και να συνεχίσουμε κανονικά την δουλειά μας.

    Η κατάσταση γίνεται ακόμη χειρότερη , εάν λάβουμε υπόψη το γεγονός ότι η ελληνική γεωργία ασκείται από άτομα που:
    •Είναι χωρίς επαγγελματική ταυτότητα και συνείδηση, διακατέχονται από διάθεση εγκατάλειψης και βρίσκονται σε συνεχή αναζήτηση εξωγεωργικής επαγγελματικής απασχόλησης
    •Δεν έχουν σωστή και εξειδικευμένη γνώση στο αντικείμενο τους.
    •Δυσκολεύονται και αδυνατούν να προσαρμοστούν έγκαιρα σε πολιτικές ή σε τεχνολογικές εξελίξεις κρατώντας μια παθητική στάση που συχνά οδηγεί σε αντιδράσεις.
    και το ερώτημα μπαίνει ξεκάθαρα:

    Υπάρχει μέλλον για την ελληνική γεωργία και την ελληνική ύπαιθρο;

    Σίγουρα δεν υπάρχει μονολεκτική απάντηση, ένα ΝΑΙ η ένα ΟΧΙ. Ούτε θα προσπαθήσω να κάνω τον προφήτη και να απαντήσω στο ερώτημα.
    Το βέβαιο είναι ότι έχουμε μείνει πολύ πίσω.
    Αυτό που θα επιχειρήσω είναι να περιγράψω δυο σενάρια για το μέλλον της ελληνικής γεωργίας. Ένα το μη επιθυμητό και το άλλο, αυτό που θα θέλαμε όλοι να συμβεί. Και μπορεί να συμβεί, αρκεί όλοι οι εμπλεκόμενοι στον γεωργικό κλάδο και κάτοικοι της υπαίθρου να γίνουμε ενεργητικοί παίκτες και όχι παθητικοί θεατές.





    Το μη επιθυμητό σενάριο.

    Οι επιπτώσεις στην ελληνική γεωργία, συνεχίζοντας να λειτουργεί με τις πρακτικές και την νοοτροπία που αναφέρθηκαν πριν, είναι πολύ σοβαρές.
    Η επιτάχυνση της εντατικοποίησης της γεωργικής παραγωγής έχει σαν αποτέλεσμα πολύ λιγότερους αγρότες. Οι λιγότεροι αυτοί αγρότες δεν μπορούν να υποστηρίξουν το αναγκαίο επίπεδο υπηρεσιών στα καταστήματα, δημοσιές υπηρεσίες κ.λ.π. αλλά και στη κοινωνική ζωή της περιοχής τους.
    Η εγκατάλειψη των πόρων της υπαίθρου θα γενικεύεται, καθώς ειδικότερα οι νέοι δεν είναι διατεθειμένοι να αποδεχθούν αυτό το επίπεδο διαβίωσης και εγκαταλείπουν τις αγροτικές περιοχές.
    Αυτοί που παραμένουν γερνούν και δεν υπάρχει διάθεση για την ανάληψη οποιασδήποτε πρωτοβουλίας για την αναγέννηση των αγροτικών περιοχών.
    Οι ασθένειες αυξάνουν καθώς η ανεργία αυξάνει και ο τοπικός πληθυσμός γερνάει.
    Για τους επιχειρηματίες αγρότες που παραμένουν, η κοινωνική ζωή χειροτερεύει αφού υπάρχουν όλο και λιγότεροι άνθρωποι της ηλικίας τους.
    Αυτές οι εξελίξεις μας οδηγούν στην πρόβλεψη ότι οι οικογένειες αυτές θα συμβουλεύουν τα παιδιά τους να εγκαταλείψουν την αγροτική εκμετάλλευση.
    Την ίδια ώρα η ανάπτυξη της τεχνολογίας θα έχει αντικαταστήσει αρκετούς εργαζομένους στα εργοστάσια επεξεργασίας γεωργικών προϊόντων.
    Η πίεση του ανταγωνισμού θα κάνει την αντικατάσταση αυτή πιο επιτακτική.
    Δεν νομίζω ότι χρειάζεται να προσθέσω κάτι ακόμα. Ας ευχηθούμε ότι το σενάριο αυτό που ήδη έχει αρχίσει να παίζεται μπορούμε να το αλλάξουμε.
    Μονό που οι ευχές δεν φθάνουν.



    Το επιθυμητό σενάριο.

    Δεδομένων των δυσκολιών που προέκυψαν από την Αθηνοκεντρική πολιτική του παρελθόντος λειτουργεί μια πιο συμμετοχική διαδικασία για την ανάπτυξη της ελληνικής γεωργίας και της ελληνικής υπαίθρου.

    Στο επίκεντρο αυτής της διαδικασίας είναι όλοι οι εμπλεκόμενοι στον γεωργικό κλάδο και ειδικότερα ο Έλληνας αγρότης. Πρέπει να έχουν την αίσθηση της «ιδιοκτησίας» και ότι η διαδικασία αυτή τους αφορά και ότι μπορούν να την ελέγχουν σε κάθε επίπεδο. Έτσι μεγιστοποιείται η συμμετοχή τους.
    Νέες τοπικές δομές και «εργαλεία» έχουν την ευθύνη (διοικητική και οικονομική) για την ανάπτυξη μιας συγκεκριμένης γεωγραφικής περιοχής, λειτουργώντας με πλήρη διαφάνεια.
    Λειτουργεί ένα εθνικό σύστημα γεωργικής εκπαίδευσης και επαγγελματικής κατάρτισης και έχουμε, γεωργούς γνώστες του αντικειμένου τους, που επενδύουν βάση μακροχρόνιου προγραμματισμού, που μπορούν να προσαρμόσουν, να βελτιώσουν την παραγωγικότητα τους και να αυξήσουν την ανταγωνιστικότητα τους, γεωργούς που αντιλαμβάνονται την περιβαλλοντική διάσταση της γεωργίας, έχοντας επαγγελματική αναγνώριση και κοινωνική οντότητα που τους αρμόζει.
    Λειτουργούν σύγχρονες υπηρεσίες γεωργικών εφαρμογών τα στελέχη των οποίων είναι οι επιστημονικοί σύμβουλοι του Έλληνα αγρότη.
    Καινοτομία και επιχειρηματικότητα αμείβονται πλούσια και αναγνωρίζονται. Οι αγροτικές βιομηχανίες και οι εξαγωγείς αγροτικών προϊόντων παράγουν προϊόντα υψηλών προδιαγραφών. Λειτουργούν με τα υψηλοτέρα standards που απαιτεί η παντοδύναμη και πολύπλευρη αγορά λιανικής πώλησης. Τα προϊόντα αυτά φέρνουν είτε πιστοποίηση είτε ένα διακριτικό σήμα, το οποίο είναι πολύ γνωστό για την υψηλή ποιότητα και ασφάλεια.
    Με ανάλογο τρόπο λειτουργούν όλες οι άλλες βιομηχανίες και υπηρεσίες που απαιτούνται για την εξυπηρέτηση της γεωργικής παραγωγής.

    Οι πηγές της ελληνικής υπαίθρου χρησιμοποιούνται όλο και περισσότερο είτε παραδοσιακά είτε εναλλακτικά. Αυτή η νέα κουλτούρα οδηγεί σε πλατιά διασπορά μικρομεσαίων επιχειρήσεων βασισμένες στην χρήση αυτών των πηγών, πάντα βέβαια σε αρμονία με την φύση και το τοπίο.

    Νέα προϊόντα και αγορές αναπτύσσονται συνεχώς για την αντικατάσταση αυτών που δεν έχουν ζήτηση πλέον.
    Υπάρχει πολύ μεγαλύτερος συντονισμός στο σχεδιασμό και εφαρμογή πολιτικών για την ανάπτυξη, μεταξύ οργανισμών και κλάδων της οικονομίας.

    Οι δημοσιές υπηρεσίες και υποδομές στηρίζουν αυτές τις δραστηριότητες, με την παροχή υψηλής ποιότητας υπηρεσιών και σε ανταγωνιστικές τιμές σε σχέση με τις ανταγωνιστικές χώρες.
    Και βέβαια όλη αυτή η ανάπτυξη γίνεται με πλήρη συναίσθηση του γεγονότος ότι οι γεωργοί είναι διαχειριστές των φυσικών πόρων του κόσμου.

    Όπως αντιλαμβάνεσθε, το μέγεθος και το επίπεδο της αλλαγής που απαιτείται για να λειτουργήσει οικονομικά βιώσιμα, με κοινωνική συνοχή και σεβασμό στο περιβάλλον η ελληνική περιφέρεια και ειδικότερα οι αγροτικές περιοχές είναι τρομακτικά μεγάλο.


    Εάν καταφέρουμε να παίξουμε αυτό το σενάριο, η ελληνική γεωργία θα συμβάλλει εντυπωσιακά στην οικονομική ανάπτυξη της χώρας, οι νέοι θα μείνουν στον τόπο καταγωγής τους και η ελληνική ύπαιθρος θα μείνει ζωντανή για να μπορούν οι Έλληνες αλλά και οι ξένοι επισκέπτες να απολαμβάνουν τις ομορφιές της.

    Το παίξιμο αυτού του σεναρίου όμως προϋποθέτει πολύ, σκληρή και σε βάθος χρόνου δουλειά, από όλους τους συντελεστές του έργου, από τον σκηνοθέτη μέχρι και τον τελευταίο κομπάρσο. Καιρός είναι να προκαλέσουμε όλοι τους εαυτούς μας, να αναλάβουμε τις ευθύνες μας, να αντιδράσουμε και γιατί όχι να αλλάξουμε τον τόπο μας .

  8. Επώνυμος avatar
    Επώνυμος 17/01/2009 20:16:24

    Ενδιαφέροντα όλα αυτά. Νομίζω ότι το έγκλημα το διέπραξε κυρίως η Ε.Ε. κι εμείς βάλαμε απλώς λίγο το χεράκι μας και το έφαγε το στραβό το κλήμα κι ο γάιδαρος.

    Σχετικά με τα SUV, σήμερα το μεσημέρι βιαζόμουν να πάω σε ένα ραντεβού και δεν μπορούσα να περπατήσω από το πλήθος που είχε μαζευτεί για να "γιορτάσει" το πρώτο Σάββατο των εκπτώσεων! Με κίνδυνο της ζωής μου, αναγκαζόμουν να κατεβαίνω στο οδόστρωμα για να περπατήσω! Ε, ρε κρίση, σκέφτηκα, ο κόσμος στενοχωρημένος όπως είναι από την κρίση είπε να βγει λιγάκι να ψωνίσει. Τι να κάνει κι αυτός.

    Δεν πρέπει να δοθεί ούτε μία δραχμή παροχή. Για να πάρουν μερικά ψίχουλα ελεημοσύνης οι μη έχοντες και να κάνει επικοινωνιακή πολιτική ο ΚΚ, θα είναι δυσανάλογο το κόστος στην οικονομία. Φτάνει πια, καμία κυβέρνηση δεν σώθηκε επειδή έδωσε παροχές! Ούτε ο Ράλλης το 81, ούτε ο Ανδρέας το 89, ούτε ο Σημίτης το 03-04.

    Να μπει τώρα 10 λεπτά επιπλέον φόρος στη βενζίνη. Είναι ο μόνος φόρος που μπορεί αυτή τη στιγμή σχετικά εύκολα να αντέξει η ελληνική οικονομία, με δεδομένες τις τιμές του πετρελαίου. Να γεμίσουν τα ταμεία του κράτους εύκολο ρευστό, να πεισθούν οι αγορές να μας δανείσουν με χαμηλότερο επιτόκιο, να αποφύγουμε την ξεφτίλα της επιτήρησης, και να μπορέσει να καταργηθεί το εξωφρενικό χιλιάρικο στους ελεύθερους επαγγελματίες. Από κάπου πρέπει να βρούμε λεφτά και η βενζίνη είναι ο πιο εύκολος τρόπος αυτή τη στιγμή. Τι 77, τι 87, όταν πριν λίγους μήνες την πληρώναμε 1,27.

  9. Προβοκατωρ. avatar
    Προβοκατωρ. 17/01/2009 23:01:09

    Παιδια,ξεχασατε οτι την Ελληνικη οικονομια,την κανονιζουν τα σαινια της τελεορασης;
    Αυτιας,(number one,με τον συν αυτω καθηγητη, και λεφτα και συνταξεις μοιραζοντα),Παπαδακη,Ευαγγελατο,Τριανταφυλλοπουλο, και δε συμμαζευεται.
    Και τη ζημια,την εκανε κυριως ο Αντρεας,που απο τη μια,μοιραζε λεφτα για να βγαινει ανετα,και να μπορει να γαμαει τις μικρουλες του με την ησυχια του,και απο την αλλη νομιζε,οτι θα πετυχαινε το ιδιο, οπως το 63, με τον πατερα του,που εφαρμοσε εναν ελεγχομενο πληθωρισμο, και εκανε την οικονομια,να παρει μπρος.
    Αλλα τοτε,τα λεφτα που εδωσε,γινανε ρουχα και παπουτσια, που φτιαχνονταν εδω, στην Ελλαδα,και ετσι γινανε εργοστασια και δουλεψε ο κοσμος.
    Το 81 ομως,τα λεφτα που εδωσε, γινανε σε μεγαλο βαθμο, ειδη πολυτελειας,και εν γενει εισαγομενα, που ευνοησαν τους ξενους.
    Οσον αφορα στους συνεταιρισμους, απο τη μια τα κομματα,και απο την αλλη η απληστια των αγροτων, τους εριξαν εξω, στη συντριπτικη τους πλειοψηφια,εις βαρος της Αγροτικης Τραπεζας,και του Κρατους εν γενει.Γεμισε η υπαιθρος ΙΧ και μεγαλα μαλιστα.
    Τωρα να δω τι θα κανουνε.

  10. mesas avatar
    mesas 17/01/2009 23:06:33

    μακάρι τα νούμερα που γράφεις για το έλλειμμα να είναι σωστά...
    δεν νομίζω...
    ούτε μόνο αυτές οι χώρες της ΕΕ θα ξεπεράσουν το 3%... θυμήσου ότι Γαλλία-Γερμανία ΔΕΝ ΕΦΑΡΜΟΖΑΝ το σύμφωνο σταθερότητας επί χρόνια και κανείς δεν τους έλεγε κάτι... μόνο για κάτι Ελλάδες (που όμως εισπράττουν) γίνονται επιτηρήσεις...

    Επώνυμε
    σωστά το θέτεις: νέοι φόροι χρειάζονται/θα χρειαστουν...
    αλλά καλύτερα να ξεκινήσουμε από τις off-shore!
    μετά πάμε και στα του Ανδριανόπουλου: τσιγάρα-ποτά-καύσιμα

    δυστυχώς όμως περιμένουμε το Θεό αυτής της χώρας να μας βοηθήσει ξανα... θέλουμε ακόμα μια ευκαιρία...

  11. mesas avatar
    mesas 17/01/2009 23:08:32

    και για να μην μου λένε ότι λέω μόνο για φόρους:
    ας μην αυξήσει τις δαπάνες το δημόσιο κι ας τις αξιοποιήσει καλύτερα, μπορεί να γίνει..
    είναι μια πιθανή επιλογή και για το '09

  12. donaE avatar
    donaE 17/01/2009 23:24:04

    Πολλοι,εχουν χασει το εισοδημα τους,και τωρα χανουν και την δυνατοτητα να δανειστουν η να αναχρηματοδοτησουν το χρεος τους,που νομιζω πως προεχει.Αυτο ειναι σοκ,που στην επαρχια αρχισε να φαινεται,κτυπαει την 'οικογενεια' που αναφερεται σαν το στηριγμα της ελληνικης κοινωνιας,τελευταια.

  13. stelios avatar
    stelios 18/01/2009 23:09:02

    Νεος Αγροτης,περιεγραψες ακριβως το προβλημα,οι λυσεις ομως μαλλον ειναι αμφιβολες.
    Αν δεν αλλαξει ολο το σκηνικο με επαναφορα προστατευτισμου και ελεγχου,δε σωνεται με τιποτα το πραγμα.Η Ε.Ε. καταντησε γραφικος και διεφαρμενος πανακριβος στρατος Επιτροπων και μανδαρινων που ζουν στην κοσμαρα τους.
    Αποτελεσμα?Κινεζικα σκορδα και τοματοχυμος βαφτισμενα ιταλικα,επιδοτησεις για να καταστραφουν τα αλιευτικα και να εισαγουμε απο την Τουρκια,καταργηση της παραγωγης γλυκοζης για να προστατευθουν οι παραγωγες της..Καραιβικης και παει λεγοντας.Απο την αλλη,επρεπε να διαλυθει ο πλανητης για να αντιληφθουν οτι τα βικαυσιμα τελικα δηλητηριαζουν περισσοτερο τον πλανητη.
    Ολα αυτα ομως εκαναν πλουσιες τις φουσκες στην Αγγλια Ολανδια και οπου εδραζε το Τραπεζικο κεφαλαιο που θησαυριζε απο αυτες τις μπουρδες.
    Ο Μαντελσον οσο ηταν(τυχαια?)Επιτροπος Εμποριου,σα λυσασμενος εκανε ο,τι μπορουσε για να μην απαγορευτουν οι εισαγωγες απο Ουκρανια και Κινα οταν εσκασαν τα διατροφικα σκανδαλα.
    Το μονο που τους νοιαζει ειναι να ανεβουν οι πολιτικες τους μετοχες στηριζομενοι απο τα διπλεκομενα ΜΜΕ.

  14. neos agrotis avatar
    neos agrotis 19/01/2009 17:14:16

    @stelios
    δεν διαφωνω για τα περι Ε.Ε. αλλωστε γράφω:
    Δεν καταφέραμε σαν χώρα να έχουμε εθνική στρατηγική για την γεωργία και την ύπαιθρο.
    Και αυτό γιατί τα τελευταία 30 χρονιά κανείς δεν σκέφθηκε να εντάξει την κοινή αγροτική πολιτική σε μια εθνική στρατηγική για την ελληνική γεωργία, αντίθετα η ΚΑΠ αποτελούσε την εθνική πολιτική και συχνά εφαρμοζόταν με τέτοιο τρόπο που δεν εξυπηρετούσε τα συμφέροντα του Έλληνα αγρότη αλλά μικροκομματικές πολιτικές των διαφορών υπουργών γεωργίας ή κυβερνήσεων.

ΑΠΟΣΤΟΛΗ ΣΧΟΛΙΟΥ

Τα δεδομένα σας είναι ασφαλή! H διεύθυνση email δε θα δημοσιευθεί. Τα στοιχεία θα χρησιμοποιηθούν αποκλειστικά για τη δυνατότητα σχολιασμού στο antinews.gr .

Tα πεδία με αστερίσκο (*) είναι υποχρεωτικά.