#_CRON_JOB_#
#_CRON_JOB_#
25/03/2013 10:00
ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΣΧΟΛΙΟΥ

Τότε και τώρα



Η φετινή επέτειος της 25ης Μαρτίου βρίσκει τον Ελληνισμό να ζει δραματικές στιγμές. Το πραγματικά υπερήφανο «ΟΧΙ» του κυπριακού Ελληνισμού διαψεύστηκε  πολύ γρήγορα από την έλλειψη εναλλακτικής λύσης.

Τα στρατιωτικά «ΟΧΙ» έχουν τη δική τους λάμψη. Τα οικονομικά απεδείχθη ότι είναι  άλλης τάξεως...

Η παρατεταμένη εξάρτηση του Ελληνισμού από τους Δυτικούς, έχει αφενός κουράσει και αφετέρου η ακμή της Ρωσίας έχει δημιουργήσει ελπίδες ενεργούς ανάμιξης της στα ζέοντα ζητήματα μας.

Η χαιρεκακία των «επαγγελματιών του Μνημονίου», αλλά και η αλαζονεία των θιασωτών μιας όποιας άλλης λύσης, είναι ενδεικτική της λαϊκίστικης και απλοϊκής προσέγγισης στα τεκταινόμενα. Οι λύσεις στα οικονομικά προβλήματα δεν είναι εύκολες  και κυρίως δεν είναι άμεσες.

Η ακαριαία  λύση στην περίπτωση της Κύπρου θα ερχόταν από το «ξανθό γένος», «τον Μόσκοβο που θα φέρει το σεφέρι (στράτευμα)», τη «ρωσική αρκούδα» κι άλλα γλαφυρά αλλά ονειροπόλα.

Η ταύτιση της ομόδοξης Ρωσίας με τον φυσικό προστάτη του Ελληνισμού έχει βαθιές ρίζες στο χρόνο. Ανάγεται στα προεπαναστατικά χρόνια και στην πρόθεση του Μεγάλου Πέτρου να χρησιμοποιήσει τους Έλληνες εναντίον των Οθωμανών. Αυτό έγινε πράξη κατά τα χρόνια της Μεγάλης Αικατερίνης και τα περίφημα Ορλωφικά.

Σύμφωνα με προφητείες ευρύτατα διαδεδομένες από τα μέσα του 18ου αιώνα, οι Ρώσοι, οι «Μόσχοβοι»  όπως τους έλεγαν τότε , ήταν το περίφημο «ξανθό γένος», το θεϊκά σταλμένο να άρει την οθωμανική κατάκτηση και να ανασυστήσει χριστιανικό βασίλειο στο πρότυπο του Βυζαντίου.

Έτσι, η έλευση των Ρώσων στη Μάνη κατά τα επονομαζόμενα «Ορλωφικά» φάνταζε ως ενεργοποίηση του «σχεδίου» της Θείας Πρόνοιας, ως η απαρχή της εκπλήρωσης προσδοκιών που καλλιεργούνταν από τα χρόνια της κατάκτησης της Πόλης από τους Οθωμανούς. Τέτοιες προφητείες, που την εποχή εκείνη αφορούσαν τις «προφητείες του Αγαθάγγελου», τις διέδιδαν ιδίως κληρικοί και μοναχοί.

Οι θρύλοι, οι προφητείες και οι λαϊκές παραδόσεις είναι μια εύκολη ερμηνεία των διεθνών σχέσεων, μια υπερβατική θεώρηση των πραγμάτων, ιδίως των μελλούμενων.

Επίσης συμβαίνει και το εξής καταπληκτικό: όσο κι αν διαψεύδονται οι προφητείες, τόσο οι  άνθρωποι που τις πιστεύουν επιμένουν για την αυθεντικότητα και τη μελλοντική υλοποίηση τους.

Στην πραγματικότητα  η Ρωσία μετά την πρώτη μετασοβιετική περίοδο είναι εκ νέου μια μεγάλη δύναμη, η οποία πριν και πάνω από όλα θα διαφυλάξει τα συμφέροντα της. Στην παρούσα φάση η στήριξη της Κύπρου μπήκε σε δεύτερη μοίρα, μπρος στην προοπτική να μπουν σε δοκιμασία οι σχέσεις της με την ΕΕ, δηλαδή το Βερολίνο.

Η ταύτιση ορισμένων εγχώριων παραγόντων με τους δύο ισχυρούς πόλους, θυμίζουν άλλες εποχές, όπου υπήρχαν η  «μικρή Μόσχα», αλλά και  το μικρό Βερολίνο…

Η εθνική ανεξαρτησία παραμένει πάντα ένα μεγάλο ζητούμενο και η επανάσταση του 1821 αιώνια παρακαταθήκη  για ένα ολόκληρο Έθνος που είχε γεννηθεί αιώνες πριν τον ξεσηκωμό.

Και ένα παράδειγμα «μαγικού» αποτελέσματος όταν το Έθνος λειτούργησε μόνο του, δίχως ξένους προστάτες , νταβατζήδες και πρόσκαιρους συμμάχους.

Τότε που οι Έλληνες έγραψαν ιστορία με τις μικρές τους δυνάμεις και τη μεγάλη τους «τρέλα». Κι αν  υπονοούσαν οι παμπόνηροι Φιλικοί την ενεργό ανάμιξη του Τσάρου, το έκαναν για να ξεσηκώσουν τους αμφιταλαντευόμενους.

Ένας από αυτούς, ήταν και ο Παλαιών Πατρών Γερμανός. Ο οποίος ενδεχομένως δεν ευλόγησε τα όπλα στην Αγία Λαύρα και η 25η Μαρτίου να μην είναι η πραγματική ημέρα του ξεσηκωμού (η πρώτη επαναστατική σημαία σηκώθηκε στην Τσίμοβα στις 17 Μαρτίου).

Αλλά και η γέννηση του Χριστού κατά πάσα πιθανότητα δεν έλαβε χώρα την 25η Δεκεμβρίου. Αυτό δεν μειώνει τη σημασία της…

Κι αν δεν μπορούμε οι ενεργές γενεές να φθάσουμε στο όραμα της εθνικής ανεξαρτησίας, ας σώσουμε τουλάχιστον τις επερχόμενες, όπως διεσώθη ο 10χρονος Θεοδωράκης το 1780 από τη σφαγή και μεγαλούργησε αργότερα…

Χρόνια πολλά και καλή (οικονομική) λευτεριά!

Μ.Ο.

ΣΧΟΛΙΑ

  1. η Dimi avatar
    η Dimi 25/03/2013 10:17:39

    Χρόνια Πολλά στη πατρίδα που γιορτάζει διπλά σήμερα.
    Με «Το Τραγούδι του Καραϊσκάκη - Βάστα Καρδιά, Βάστα Ψυχή!»
    Με τη συγκλονιστική ερμηνεία της νεαρής μαθήτριας
    Ευγενίας Ξεφτέρη http://bit.ly/16S8Cw4

    • Κυθήριος Τ. avatar
      Κυθήριος Τ. @ η Dimi 25/03/2013 16:51:20

      !!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
      ΜΠΡΑΒΟ Dimi!!!
      Τί ὑπέροχη φωνή,τί ὑπέροχο τργούδι,δέν τήν εἶχα ξανακούσει!

      • η Dimi avatar
        η Dimi @ Κυθήριος Τ. 25/03/2013 17:44:16

        Αγαπητέ Κυθήριε, το συγκλονιστικό της όλης ερμηνείας
        "To Τραγούδι του Καραϊσκάκη–Βάστα Καρδιά, Βάστα Ψυχή!" είναι η ειδικά σχεδιασμένη, η δια της αφής παρτιτούρα. Η Ευγενία Ξεφτέρη, βλέπει ΜΟΝΟ με τα μάτια της Ψυχής της..

        • Κυθήριος Τ. avatar
          Κυθήριος Τ. @ η Dimi 25/03/2013 18:21:14

          Nαί,τήν εἶδα,σ' εὐχαριστῶ πολύ Dimi!
          Σίγουρα θά βλέπει πολλά περισσότερα ἀπό κάποιους πού βλέπουν μέ τά σαρκικά μάτια...

  2. Γιάννης Φαίλτωρ avatar
    Γιάννης Φαίλτωρ 25/03/2013 10:18:22

    Καλημέρα Μικρέ και χρόνια πολλά.

    Εἰς τὸν πρῶτο χρόνο τῆς Ἐπαναστάσεως εἴχαμε μεγάλη ὁμόνοια καὶ ὅλοι ἐτρέχαμε σύμφωνοι. Ὁ ἔνας ἐπῆγεν εἰς τὸν πόλεμο, ὁ ἀδελφὸς τοῦ ἔφερνε ξύλα, ἡ γυναῖκα τοῦ ἐζύμωνε, τὸ παιδὶ τοῦ ἐκουβαλοῦσε ψωμὶ καὶ μπαρουτόβολα εἰς τὸ στρατόπεδον καὶ ἐὰν αὐτὴ ἡ ὁμόνοια ἐβαστοῦσε ἀκόμη δύο χρόνους, ἠθέλαμε κυριεύσει καὶ τὴν Θεσσαλία καὶ τὴν Μακεδονία καὶ ἴσως ἐφθάναμε καὶ ἕως τὴν Κωνσταντινούπολη. Τόσον τρομάξαμε τοὺς Τούρκους, ὀποῦ ἄκουγαν Ἕλληνα καὶ ἔφευγαν χίλια μίλια μακρά. Ἑκατὸν Ἕλληνες ἔβαζαν πέντε χιλιάδες ἐμπρός, καὶ ἕνα καράβι μίαν ἁρμάδα. Ἀλλὰ δεν ἐβάσταξε!.

    Ἤλθαν μερικοὶ καὶ ἠθέλησαν να γένουν μπαρμπέρηδες εἰς τοῦ κασίδη τὸ κεφάλι. Μας πονοῦσε τὸ μπαρμπέρισμα τοὺς. Μὰ τὶ να κάμομε; Εἴχαμε καὶ αὐτουνὼν τὴν ἀνάγκη. Ἀπὸ τότε ἤρχισεν ἡ διχόνοια καὶ ἐχάθη ἡ πρώτη προθυμία καὶ ὁμόνοια. Καὶ ὅταν ἔλεγες τὸν Κώστα να δώσει χρήματα διὰ τάς ἀνάγκας τοῦ ἔθνους ἤ να ὑπάγει εἰς τὸν πόλεμο, τοῦτος ἐπρόβαλλε τὸν Γιάννη. Καὶ μ’ αὐτὸν τὸν τρόπο κανεὶς δεν ἤθελε οὔτε να συνδράμει οὔτε να πολεμήσει. Καὶ τοῦτο ἐγίνετο, ἐπειδὴ δεν εἴχαμε ἕνα ἀρχηγὸ καὶ μίαν κεφαλή. Ἀλλὰ ἔνας ἔμπαινε πρόεδρος ἕξι μῆνες, ἐσηκώνετο ὁ ἄλλος καὶ τὸν ἔριχνε καὶ ἐκάθετο αὐτὸς ἄλλους τόσους, καὶ ἔτσι ὁ ἔνας ἤθελε τοῦτο καὶ ὁ ἄλλος τὸ ἄλλο. Ἴσως ὅλοι ἠθέλαμε τὸ καλό, πλὴν καθένας κατὰ τὴν γνώμη του. Ὅταν προστάζουνε πολλοί, ποτὲ τὸ σπίτι δεν χτίζεται οὔτε τελειώνει. Ὁ ἔνας λέγει ὅτι ἡ πόρτα πρέπει να βλέπει εἰς τὸ ἀνατολικὸ μέρος, ὁ ἄλλος εἰς τὸ ἀντικρινὸ καὶ ὁ ἄλλος εἰς τὸν Βορέα, σὰν να ἦτον τὸ σπίτι εἰς τὸν ἀραμπὰ καὶ να γυρίζει, καθὼς λέγει ὁ καθένας. Μὲ τοῦτο τὸν τρόπο δεν κτίζεταί ποτέ τὸ σπίτι, ἀλλὰ πρέπει να εἶναι ἔνας ἀρχιτέκτων, ὀποῦ νὰ προστάζει πώς θὰ γένει. Παρομοίως καὶ ἡμεῖς ἐχρειαζόμεθα ἔναν ἀρχηγὸ καὶ ἔναν ἀρχιτέκτονα, ὅστις νὰ προστάζει καὶ οἱ ἄλλοι να ὑπακούουν καὶ νὰ ἀκολουθοῦν. Ἀλλ’ ἐπειδὴ εἴμεθα εἰς τέτοια καταστάσῃ, ἐξ αἰτίας τῆς διχονοίας, μας ἔπεσε ἡ Τουρκιὰ ἐπάνω μας καὶ κοντέψαμε να χαθοῦμε, καὶ εἰς τοὺς στερνοὺς ἑπτὰ χρόνους δὲν κατορθώσαμε μεγάλα πράγματα...

    Αυτά τα ολίγα από το Γέρο.

    • Ιαπετός avatar
      Ιαπετός @ Γιάννης Φαίλτωρ 25/03/2013 15:36:52

      O Aλκίνοος Ιωαννίδης γράφει για την Κύπρο:
      (δημοσιεύθηκε στην έκτακτη έκδοση του ΒΗΜΑΤΟΣ της Κυριακής.)

      Δεν θα πω για τους άλλους. Λίγο με ενδιαφέρει η ποιότητα και η στάση τους σε τέτοιες στιγμές. Ούτε και περίμενα καλύτερη αντιμετώπιση. Όσο και να τους βρίσω, χαϊδεύω τα αυτιά μας και τίποτα δεν αλλάζει. Θα πω για εμάς, και συγχωρήστε με: Ερχεται η μέρα που η μάσκα τραβιέται βίαια. Η μέρα που το αληθινό μας πρόσωπο φανερώνεται, θέλουμε-δεν θέλουμε, αφτιασίδωτο και τρομακτικά αληθινό. Πρέπει να το κοιτάξουμε, είναι θέμα ζωής και θανάτου. Πρέπει να το ρωτήσουμε, να μας πει ποιοι είμαστε. Γιατί μόνο αυτό γνωρίζει.

      Γυρνάμε απότομα, για να αντικρίσουμε μια τρύπα στον καθρέφτη. Πού απουσιάζει το πρόσωπό μας; Το ξεχάσαμε σε μικρά, ταπεινά, εγκαταλελειμμένα σπίτια, στη σκόνη χαμηλών, πλύνθινων ερειπίων, στους τάφους αγράμματων, ακατέργαστα σοφών παππούδων. Εκεί αφήσαμε θαμμένες τις αληθινές καλημέρες, τη συγκίνηση των στίχων, την αλληλεγγύη των ανθρώπων κι ό,τι πολύτιμο δεν μετριέται σε χρήμα. Έκτοτε, προχωρήσαμε στον «σύγχρονο κόσμο» απρόσωποι, γυμνοί, παλεύοντας να κρατήσουμε το νήμα της ύπαρξής μας άκοπο, μέσα σε εποχές δύσκολες, μέσα σε ένα τοπίο που δεν μας μοιάζει. Γίναμε αρχοντοχωριάτες, επενδύοντας στα χειρότερα χαρακτηριστικά των δύο συνθετικών της λέξης. «Εχω γάμο» λέγαμε και στεκόμασταν καλοντυμένοι σε γκαζόν ξενοδοχείων, με φακελάκια στα χέρια, χωρίς αληθινή, από καρδιάς ευχή. «Και οι γάμοι μας, τα δροσερά στεφάνια και τα δάχτυλα, γίνουνται αινίγματα ανεξήγητα για την ψυχή μας». Ούτε αινίγματα, ούτε τίποτε. Όλα απαντημένα, όλα πεζά. Μεγάλα και άδεια. Απομείναμε αναίσθητοι μπροστά στο ιερό, ζώντας ένα γυαλιστερό, αντιαισθητικό, άχαρο, ανέραστο, ανίερο, ξοδεμένο παρόν. Χωρίς μνήμη, χωρίς όνειρο, διαζευγμένοι από το είναι μας.

      Τα καλύτερα παιδιά μας τα πουλήσαμε. Τα αφήσαμε να σπαταλούν τη ζωή τους σε λογιστικά βιβλία, σε γραφεία εταιρειών, σε άψυχους λογαριασμούς. Τα κάναμε σκλάβους με τίτλους διευθυντικού στελέχους. Τα ταΐσαμε χρήματα, τα σπουδάσαμε χρήματα, τα μάθαμε να σκέφτονται χρήματα, να υπηρετούν χρήματα, να ονειρεύονται χρήματα, να παντρεύονται χρήματα, να γεννάνε χρήματα, να είναι χρήματα. Μιλούν άπταιστα τα χειρότερα Αγγλικά (αυτά της δουλειάς) και άθλια τα καλύτερα Ελληνικά (τα Κυπριακά). Όταν τα χρήματα λείψουν, από πού θα κρατηθούν; Αντικαταστήσαμε το γλέντι στην πλατεία του χωριού με το σκυλάδικο. Τον έρωτα με το στριπτιζάδικο. Τα αναγκαία για την επιβίωση, με ένα τζιπ γεμάτο άχρηστα ψώνια. Τον ελεύθερο χρόνο με την υπερωρία. Κάναμε το παιγνίδι των παιδιών υπερπαραγωγή, σε πάρτι γενεθλίων κατά παραγγελία. Ξεχάσαμε ποια είναι τα βασικά συστατικά της ύπαρξής μας, ως ατόμων και ως κοινωνίας, αντικαθιστώντας τα με ό,τι μάς γυάλισε στη βιτρίνα. Γίναμε ό,τι μας έπεισε ο διαφημιστής, η τηλεόραση ή το περιοδικό να γίνουμε. Καταντήσαμε οπαδοί ομάδων, φανατικοί, με μαχαίρια και μίσος. Εφηβος, προτού σιχαθώ όλες τις ομάδες εξίσου, ήμουν με την Ομόνοια. Μια μέρα που έπαιζε με το ΑΠΟΕΛ, αρρώστησε ο τυμπανιστής των αντιπάλων. Ήρθαν στην άλλη κερκίδα και μου ζήτησαν να πάω στη δική τους, για να παίξω το τύμπανο. Πήγα ευχαρίστως.

      Πέρασε ο καιρός, αλλάξαμε. Ξεχάσαμε. Χωριστήκαμε σε κόμματα και τα ψηφίσαμε τυφλά, διχαστήκαμε με τρόπο αταίριαστο στην ιστορία και την παράδοσή μας. Σε μια σταλιά τόπο, λέγαμε «οι άλλοι». Πήραμε τα χειρότερα χαρακτηριστικά της Ελλάδας και τα κάναμε αξιώματα. Να πάει στο καλό τέτοιος εαυτός, να μην ξανάρθει. Καθόλου μην τον κλάψουμε, καθόλου μη μας λείψει. Στον αγύριστο! Πέρασαν χρόνια. Το κορίτσι από τις Φιλιππίνες έκλαιγε κρυφά στο κρεβάτι του για το παιδί και τη μάνα που άφησε για να σερβίρει καφέ τον κύριο Πάμπο, που έγινε σερ, για να σιδερώνει τα ακριβά βρακιά της κυρίας Αντρούλλας, που έγινε μάνταμ. Η κοπέλα θα γυρίσει φτωχή στο Μπάγκιο Σίτι ή στη Μανίλα. Θα αγκαλιάσει τη μάνα της, θα φιλήσει το παιδί της. Εμείς, πού επιστρέφουμε;

      Τι μένει όταν ο σερ και η μάνταμ, έκπληκτοι, χάνουν το αυτοκίνητο, την υπηρέτρια, το λούσο και το σπίτι τους; Τι κρατιέται αναλλοίωτο μέσα στον χρόνο, κάτω από την επιφάνεια που βουλιάζει; Πού ακριβώς βρίσκεται ανεξίτηλα χαραγμένος ο βαθύς Χαρακτήρας, που μας επιτρέπει, όταν όλα αλλάζουν, να λέμε ακόμη «Εμείς»; Μπορούμε σήμερα να αποφασίσουμε ξανά, ο καθένας για τον εαυτό του και όλοι μαζί, ποιοι είμαστε. Τι είναι σημαντικό και τι όχι. Τι αξίζει να προσπαθήσουμε μέχρι τέλους. Ποια λόγια αξίζει να πούμε προτού φύγουμε, πώς αξίζει να σταθούμε και απέναντι σε τι, προτού πεθάνουμε. Κι αυτό, μπορούμε να το κάνουμε, ακόμη και νηστικοί, άνεργοι και άστεγοι. Ήταν όμως αδύνατον να το κάνουμε χορτάτοι και υποταγμένοι, με έναν εαυτό-καταναλωτή, εξαρτημένο και ευχαριστημένο.

      Μείναμε σε σκηνές, στο ύπαιθρο, για χρόνια. Χάσαμε για πάντα τα σπίτια, τα χωριά και τις ζωές μας. Περιμέναμε κάθε μέρα, για χρόνια, αγνοούμενους που δεν γύρισαν. Για δεκαετίες, ακούγαμε αεροπλάνο και στρέφαμε έντρομοι τα μάτια στον ουρανό. Χιαστί ταινίες στα παράθυρα, μη σπάσουν από τον βομβαρδισμό που μπορούσε ανά πάσα στιγμή να ξαναρχίσει. Τα παιδιά που έβγαλαν το σχολείο διαβάζοντας με το κερί στα αντίσκηνα, χειμώνες στη σειρά, βρίζονταν στην Ελλάδα από τους Ελλαδίτες, γιατί τους έτρωγαν τις θέσεις στα πανεπιστήμια. Η Μεγάλη Μαμά τίποτα δεν κατάλαβε. Κι ακόμη δεν καταλαβαίνει. Γιατί, μπορεί η Κύπρος να είναι Ελληνική, όμως, πόσο λίγο Κυπριακή είναι η Ελλάδα! Πόσο λίγο Ελληνική είναι η Ελλάδα! Επιτρέψαμε στους μικρούς πολιτικούς ενός αδύναμου και απροστάτευτου τόπου, να συμπεριφέρονται σαν άρχοντες αυτοκρατορίας. Να υπηρετούν κόμματα και τσέπες, σαν να μην υπάρχει απειλή, κίνδυνος και γκρεμός, σαν να είναι αδύνατον από τη μια μέρα στην άλλη να γίνουμε μπουκιά στο στόμα κροκοδείλων. Είδαμε τα τρυφερά, αγνά χαμόγελα των παιδιών του Απελευθερωτικού Αγώνα να χρησιμοποιούνται από βάρβαρους, απαίδευτους «πατριώτες» με ξυρισμένα κεφάλια, φαλακρούς «απ' έξω κι από μέσα». Ζήσαμε την αδικία, την απώλεια, την εγκατάλειψη. Τα ξέρουμε όλα, τα είδαμε όλα, τα ζήσαμε όλα. Τώρα θα φοβηθούμε;

      Όταν κλαίγαμε το '74, κλαίγαμε για τα σπίτια μας. Σήμερα θα κλάψουμε για τις επαύλεις μας; Τότε, κλαίγαμε για το χωριό μας. Θα κλάψουμε σήμερα για την τράπεζα; Τότε, για τους τάφους των γονιών μας. Σήμερα για τα χρέη μας; Τότε, για τις ζωές μας. Σήμερα για τις δουλειές μας; Δεν νομίζω...

      Η κοινωνία μας, αυτή η διαλυμένη, πιέζοντας ασταμάτητα την όποια επίσημη πολιτική ηγεσία, αλλά και πέρα απ' αυτήν, θα αναπτύξει μηχανισμούς στήριξης των ανέργων, θα φροντίσει τα παιδιά της. Όχι από ελεημοσύνη. Από αλληλεγγύη. Και με τη γνώση πως, αν ο διπλανός δε ζει καλά, κανείς δε ζει καλά. Γιατί, ό,τι ποτέ μας κράτησε σ' αυτόν τον τόπο, ήταν ένας ιδιόμορφος, ποιητικός, παράλογα ωραίος κοινωνικός ιστός, που αυτοπροστατεύεται και που μας προστατεύει. Αυτός είναι που ανάγκασε τους βουλευτές να πουν, για μια έστω στιγμή, «Όχι». Το «Όχι» της Κυπριακής Βουλής, είναι σημαντικότερο απ' ότι κάποιοι χαιρέκακοι μπορούν να υποψιαστούν. Κι ας επιστρέψει η Βουλή εκλιπαρώντας τους Τροϊκανούς, κι ας πέσει στα γόνατα, κι ας τους γλύψει τα πόδια, μετά. Κι ας χάσουμε περισσότερα. Γιατί, για μια στιγμή έστω, έμοιασε η Δημοκρατία να έχει νόημα, ένα νόημα ξεχασμένο εδώ και δεκαετίες. Έμοιασαν, έστω και για μια στιγμή, οι εκπρόσωποι να εκπροσωπούν πράγματι. Η στιγμή καταγράφεται και μένει, δημιουργώντας προηγούμενο, παρά την όποια κατάληξη. Και το γεγονός πως το προηγούμενο δημιουργήθηκε από μισή μερίδα τόπο, αγαπητοί λογικοί λογιστές, το κάνει ακόμη σημαντικότερο. Τίποτα «δικό σας» δεν θα μείνει ποτέ στην Ιστορία, να σηματοδοτεί, να καθορίζει, ή έστω να θυμίζει κάτι υπαρξιακά σημαντικό. Αφήστε μας να το χαρούμε. Δεν μας προσφέρονται συχνά τέτοιες χαρές.

      Αυτό το «Όχι», φαίνεται να είχε και χειροπιαστά αποτελέσματα: Εκτός από τη δυνατότητα μη φορολόγησης των μικροκαταθετών, εκτός από το χρονικό περιθώριο που έδωσε για τη νομοθετική ρύθμιση του περιορισμού των συναλλαγών και τη δημιουργία Ταμείου Αλληλεγγύης, που μπορούν να παίξουν σημαντικά θετικό ρόλο στο μέλλον, έδωσε και τη δυνατότητα, έστω σπασμωδικά, έστω την τελευταία στιγμή, έστω με απογοητευτικό αποτέλεσμα, να μετρηθούν οι δυνάμεις και οι «φιλίες», τόσο της Κύπρου, όσο και της Ελλάδας. Βοήθησε να καθαρίσει το τοπίο, να τελειώσουμε με ψευδαισθήσεις, να καταλάβουμε ξανά το πόσο μόνοι είμαστε, το πόση ευθύνη έχουμε. Κι όσοι πιστεύουν πως με ένα «Ναι» θα σώζαμε κάτι, τη Λαϊκή Τράπεζα ή την Κύπρου (αλήθεια, πόσο «δική μας» μπορεί να είναι μια τράπεζα;) και μαζί τις δουλειές, ή τους κόπους μιας ζωής που τους εμπιστευτήκαμε, να μην ξεχνούν πως, όποιο κομμάτι μας έμεινε απροστάτευτο, ούτως ή άλλως, και με τα «Ναι» και με τα «Όχι», θα κατασπαραχθεί.

      Δυστυχώς, δεν ήταν δυνατόν να υπάρχει "plan B". Θα ήταν αδύνατον να έχει εκπονηθεί από ανθρώπους της γενιάς μου και της προηγούμενης, από ανθρώπους βουτηγμένους στην κατανάλωση, στο εφήμερο, στο συμφέρον, στο νεοπλουτισμό και στο τίποτε, μια πολιτική που να έχει βάθος και σοβαρότητα. Κι όμως, αυτοί οι άνθρωποι, χωρίς δικλίδες ασφαλείας, χωρίς λογική, είπαν ενστικτωδώς "Όχι". Έστω και για μια στιγμή. Ένα "Όχι" καταστροφικό και λυτρωτικό μαζί, που εσείς, αγαπητοί Ελλαδίτες μνημονιακοί, πολιτικοί και δημοσιογράφοι, με πρόσχημα το καλό μας, δεν θα πείτε ποτέ. Θα προτιμήσετε να καταστραφούμε εξίσου, λέγοντας "Ναι".

      Οι Κύπριοι προσφυγοποιούμαστε ξανά στην ίδια μας την πατρίδα. Χάνουμε ξανά τη ζωή όπως τη χτίσαμε, όπως νομίζουμε πως τη διαλέξαμε, όπως νομίσαμε πως μας ανήκει. Και φοβόμαστε. Είναι ανθρώπινο. Όμως, τι πραγματικά φοβόμαστε; Ότι θα πεινάσουμε; Πεινάσαμε και παλιότερα. Ότι θα κρυώσουμε; Κρυώσαμε χρόνια. Ότι θα μείνουμε μόνοι; Πάντα μόνοι ήμασταν. Ότι θα πονέσουμε; Από πόνο άλλο τίποτε... Ότι θα μας κατακτήσουν; Πάντα κατακτημένοι υπήρξαμε.

      Θα τα καταφέρουμε, το ξέρουμε καλά! Γιατί, τελικά, δεν φοβόμαστε τίποτε. Γιατί, τελικά, το μόνο που φοβόμαστε, είναι το υποχρεωτικό κοίταγμα στον καθρέφτη. Το μόνο που μας φοβίζει, είναι το μόνο που πραγματικά έχουμε: το αληθινό μας πρόσωπο. Ας το ξεθάψουμε, ας το θυμηθούμε, ας το κοιτάξουμε. Ενώ όλοι, φίλοι και εχθροί, μας αγριοκοιτάζουν, ενώ η μάσκα μας πέφτει νεκρή, αυτό θα μας χαμογελάσει.

      • η Dimi avatar
        η Dimi @ Ιαπετός 25/03/2013 17:25:20

        Έξοχο!
        «Προσέξτε τη στειρότητα μιάς πολυάσχολης ζωής» είχε πει ο χιλιετίες μπροστά από την εποχή του, Σωκράτης. Από τους Αρχαίους Ελληνες Ιδρυτές-Πατέρες του Δυτικού Πολιτισμού και της Φιλοσοφίας.

      • Queen For The Black Side avatar
        Queen For The Black Side @ Ιαπετός 25/03/2013 18:30:09

        Ιαπετέ, σας ευχαριστώ. Συγκλονιστικό κείμενο.

      • Κυθήριος Τ. avatar
        Κυθήριος Τ. @ Ιαπετός 25/03/2013 18:51:27

        Ἀγαπητέ Ἰαπετέ,σ' εὐχαριστοῦμε!

      • Γιάννης Φαίλτωρ avatar
        Γιάννης Φαίλτωρ @ Ιαπετός 25/03/2013 19:42:09

        Ιαπετέ σε αντιχεραιτώ απ' το παγωμένο Νησί του Βορρά. Η Επανάσταση που γιορτάζουμε σήμερα, και η οποία ξεκίνησε έξω απ' τον ελλαδικό χώρο από τους λογίους της διασποράς, εξεράγη σαν ηφαίστειο στα κακοτράχαλα ελληνικά βουνά και στα αγαιοπελαγίτικα ακρογιάλια και τελείωσε άδοξα στις 9 Οκτωβρίου 1931 στο Ναύπλιο δεν έχει σήμερα άξιους απογόνους. Πλαδαρέψαμε φίλε μου. Γίναμε μαλθακοί και τρυφηλοί. Αφεθήκαμε. Και βρισκόμαστε σε πλήρη σύγχυση. Μα ο χρόνος για τους Έλληνες είναι κυκλικός όπως και οι παμπάλαιοι χοροί τους, τα θέατρά τους και οι τρούλοι των εκκλησιών τους. Μόνο με την πένα θα ξανασηκωθούμε και πάλι για να βρούμε το χαμένο πρόσωπό μας και να πιάσουμε τον κύκλο απ΄την αρχή. Μόνο δια της παιδείας (και όχι της εκπαιδεύσεως) θα ξαναγεννηθούμε. Χρόνια πολλά σε όλους

  3. Queen For The Black Side avatar
    Queen For The Black Side 25/03/2013 10:27:14

    Ας μεταφράσουμε το γενναιόψυχο ΟΧΙ του Ελληνικού Κυπριακού λαού, έτσι όπως μόνο ένας ΕΛΛΗΝΑΣ μπορεί να το εισπράξει. Όχι σαν…αποτυχημένη απόπειρα, ούτε σαν μάταιη, προκαταδικασμένη προσπάθεια. Αλλά σαν αμετάκλητη υπόσχεση, σαν ακλόνητη πίστη και αμετακίνητη δέσμευση, για το ξεκίνημα της μέχρις εσχάτων αντίστασής μας με στόχο την ανατροπή του νεοφασισμού που απειλεί να μας υποδουλώσει ολοσχερώς.
    Το ΟΧΙ είναι σπαθί. Κι αν για λίγο εξ ανάγκης κρυφτεί στο θηκάρι σου, αυτό που πάντα θα σε ξεχωρίζει απ΄τους δειλούς, είναι η απόφασή σου να πολεμήσεις.
    Τα πάντα ρεί…..

    - Οι Έλληνες είναι τρελλοί, αλλά έχουν Θεόν φρόνιμον.
    - Το Γένος μας και άλλες φορές σταυρώθηκε, αλλά ιδού, ζώμεν.
    - Τα τροπάρια, αν δεν συντροφεύονται από πέτρες και λιθάρια είναι άχρηστα.
    Θεόδωρος Κολοκοτρώνης

  4. Ο Ιθαγενής avatar
    Ο Ιθαγενής 25/03/2013 10:30:59

    M.O. το θέμα είναι να μην ...κρεμάμε για ξένο φούντα στο σπαθί γιατί (και καλά κάνουν) το συμφέρον τους κοιτούν και πάντα μας πουλούν...

    Ἀκόμα τούτη τὴν ἄνοιξη, ραγιάδες, ραγιάδες,
    τοῦτο τὸ καλοκαῖρι, ὅσο νὰ ῾ρθεῖ ὁ Μόσκοβος,
    ραγιάδες, ραγιάδες, νὰ φέρει τὸ σεφέρι
    Μοριᾶ καὶ Ρούμελη

    Κι οἱ Μόσκοβοι, οἱ φίλοι μου, ἡ μοναχή μου ἐλπίδα,
    καὶ τί καλό μοῦ ἐκάνανε ποὺ ἦρθαν στὸ Λεβάντε;
    Νὰ μοῦ ἀφανίσουν τὰ νησιὰ καὶ νὰ μὲ παρατήσουν,
    καὶ πάλι μὲ τὸν τύραννο νὰ κάμουν τὴν ἀγάπη.

  5. ψυχραιμια avatar
    ψυχραιμια 25/03/2013 10:32:51

    Ρε υπαρχει διαχρονικο πουλημα εδω και 2,5 αιωνες.Το σεναριο ειναι ξεσηκωθειτε και μετα τα βρισκουμε εμεις και αντε γεια.
    Αν σ αρεσει μπαρμπα Λαμπρο
    ξαναπερνα απο την Ανδρο

    Εκτος απο σουβλακια Λιβαδειας υπαρχει και ανακτορο Λιβαδεια.Που ειναι αυτο;
    Στη Γιαλτα.Το εκτισε ο Λαμπρος Κατσωνης σε οικοπεδο που του παραχωρησε η Αικατερινη αφου τον εγκατελειψε ενω προηγουμενως τον ειχε ξεσηκωσει κατα των Τουρκων.
    Εκει λοιπον συνηλθε η περιφημη διασκεψη της Γιαλτας το Φεβρουαριο του 1945.
    Βασικη απαιτηση της ΕΣΣΔ να αναγνωρισθει νομιμη κυβερνηση της Πολωνιας η δικη του και να μετατοπισθουν τα συνορα της ωστε να κρατησει αυτα που του ειχε παραχωρησει ο Χιτλερ με το συμφωνο Μολοτωφ - Ριμπεντροπ.
    Μετα απο συζητησεις τα αιτηματα του γινονται δεκτα απο Τσωρτσιλ και Ρουζβελτ και η διασκεψη ληγει στις 11 Φεβρουαριου 1945.Αμεσως μετα δουλευει ο ασυρματος για το ανταλλαγμα και ω! του θαυματος την επομενη μερα το ΕΑΜ παραδιδει τα οπλα υπογραφοντας τη συμφωνια της Βαρκιζας.
    Ετσι συνδεεται τοπικως με τα ανακτορα Λιβαδεια ο εγκαταλειφθεις το 1788 απο την τσαρινα με τους εγκαταλειφθεντες απο τον πατερουλη το 1945.
    Θα εγκαταλειφθουν και αλλοι στο μελλον και οχι μονο Ελληνες : Οτσαλαν,Μιλοσεβιτς,Κανταφι κλπ. Η λιστα ειναι μεγαλη και μακρα.

  6. Νικήτας avatar
    Νικήτας 25/03/2013 11:00:46

    Τότε δεν νοιαζόντουσαν για περιουσία και προνόμια.
    Τα δίνανε όλα μαζί με την ζωή τους για τον αγώνα .
    Και αυτό γιατί στην ψυχή τους κυριαρχούσε η δίψα για ελευθερία προερχόμενη απο την πίστη τους στον αφέντη Χριστό δηλαδή στο πρόσωπο της ελευθερίας.
    Τώρα που χάσαμε την πίστη μας και την αντικαταστήσαμε με την πίστη στα λεφτά κάνουμε τα πάντα για να μην τα χάσουμε .
    Καλύτερα μιας ώρας ελεύθερη ζωή παρά σαράντα χρόνια σκλαβιά και φυλακή όπως μοναδικά εξέφρασε την ελληνική ψυχή διαχρονικά ο ανεπανάληπτος Ρήγας.
    Μακάρι να ξυπνήσει ο ελληνικός λαός και μαζι του ολόκληρη η ανθρωπότητα εμπνεόμενος απο την σημερινή εορτή των εορτών των λαών και των εθνών απανταχού της γής.

  7. tak avatar
    tak 25/03/2013 11:16:37

    Καλημέρα και χρόνια πολλά σε όλους! Ακούστε κι αυτό προς τιμή της μέρας!
    http://www.youtube.com/watch?v=ibZCpCtH5Mw

  8. δαρειος avatar
    δαρειος 25/03/2013 12:33:49

    Χρόνια πολλά σε όλους, και σύντομα με την Πατρίδα μας ελεύθερη.

  9. Φελίζα avatar
    Φελίζα 25/03/2013 12:35:11

    Καλημέρα tak! Υπέροχη μουσική!
    Χρόνια πολλά σε όλους.

  10. Νίκος Α avatar
    Νίκος Α 25/03/2013 12:50:13

    Αντώνη Σαμαρά
    Μπήκαμε σε φουρτούνα.
    Σου έχουμε εμπιστοσύνη.
    Δεν έχουμε, τις περισσότερες φορές, τα δεδομένα για να μπορούμε να ερμηνεύσουμε τις κινήσεις σου.
    Ένα όμως σου ζητούμε ασυζητητί: Μη ξαμαεπιτρέψεις να γίνει παρέλαση χωρίς το Λαό. Δίνει μια θανάσιμη σηματοδότηση για το έθνος μας.

  11. Δαναός avatar
    Δαναός 25/03/2013 12:59:13

    Ήρθε συχνά, κατ' απαράβατο σχεδόν κανόνα, η Ελλάδα αντιμέτωπη με τη λογική από τις Θερμοπύλες ως την Αγία Λαύρα κι ως το Σαράντα. Πολύ συχνά νίκησε.Μα κι όταν οι τολμηροί χάθηκαν. πάλι νίκησε η Ελλάδα! Γιατί δεν κοιμήθηκε. Δεν παραδόθηκε στην ηρεμία της απάθειας. Στάθηκε όρθια πάνω στα ταμπούρια της, αντιμέτωπη με αιώνες.Κι αυτό είναι η μεγάλη της νίκη, η επιβίωσή της.
    Χρόνια Πολλά!www.youtube.com/watch?v=8oUHeQkn_34

  12. *Mara* avatar
    *Mara* 25/03/2013 13:45:42

    Χρόνια Πολλά και Καλή Λευτεριά!!!

  13. Νικήτας avatar
    Νικήτας 25/03/2013 14:42:50

    Tότε με αυτόν τον παιάνα πέφτανε απάνου στην μάχη
    http://www.youtube.com/watch?v=VL7kHsX11CI
    Και τώρα με αυτόνε άμα λάχει ..

  14. Κυθήριος Τ. avatar
    Κυθήριος Τ. 25/03/2013 18:41:18

    Δέν ἔσβησε τό Γένος,γιατί σάν ψυχορραγοῦσε,οἱ μανάδες ἔδιναν ζωή.Δέν γεννοῦσαν παιδιά,ἔφτιαχναν ἥρωες...http://www.youtube.com/watch?v=T-BY42BHL2g

  15. Απλός χαζός αστός avatar
    Απλός χαζός αστός 25/03/2013 18:50:15

    Αν δεν μπορούμε να πούμε όχι σε οικονομικές επιθέσεις αγαπητέ φάκτορα (γιατί φυσικά θα έχουμε συνέπειες) τότε ''στρατιωτικό όχι''(που σημαίνει σκληρότερες συνέπειες ) δεν θα λέγαμε ποτέ των ποτών. Θα κατεβάζαμε το βρακί θα σφίγγαμε τα δόντια και θα περιμέναμε. Τα υπόλοιπα γραφικά της εποχής ,παρελάσεις εμβατήρια κλπ πέραν ότι θα τα ζήλευε μέχρι και ο Στάλιν μας θυμίζουν απλώς περασμένα μεγαλεία και δίνουν τροφή σε πομπώδεις κομματικές ανακοινώσεις(για τα media) και κουραστικούς λόγους εκπαιδευτικών στα σχολεία.

  16. Δρόλαπας avatar
    Δρόλαπας 25/03/2013 19:12:52

    H Iστορική μας μνήμη έχει δύο βασικά χαρακτηριστικά: 1)δίνει σαφώς μεγαλύτερη σημασία στην έναρξη μιας περιόδου παρά στη λήξη της 2)παραγνωρίζει σημαντικούς ενδιάμεσους σταθμούς.Εν προκειμένω αναφέρομαι στην περί0δο του Ελληνικού Εμφυλίου 1923-1925

    Καταλυτικός ο ρόλος στην διαμόρφωση της Εθνικής και Κοινωνικής Συνείδησης στην Ελλάδα του Ρήγα Βελεστινλή ο οποίος μέσα από το έργο του, την δράση του και την ζωή του εισήγαγε τον όρο δημοκρατικός πατριωτισμός και αναφέρει τα βασικά του χαρακτηριστικά Λαϊκή Κυριαρχία,Εθνική ανεξαρτησία και Κοινωνική απελευθέρωση.Επειδή το τρίπτυχο αυτό θα σας θυμίσει έναν σύγχρονο καπηλευτή των οραμάτων του Ελληνικού λαού θα πρέπει να ξεκαθαρίσω πως ο Ρήγας όριζε τον πατριωτισμό ως πράξη αφοσίωσης του κάθε Πολίτη απέναντι στην αναγκαιότητα της ανασυγκρότησης του Έθνους .

    Σε ότι αφορά το σήμερα θεωρώ αναγκαίο η πολιτική σκέψη του Ελληνισμού και κατά συνέπεια και η δράση του θα πρέπει να συγκεντρωθεί τόσο στην αναζήτηση εναλλακτικών επιλογών εντός της Ε.Ε. και της Ευρωζώνης, και του ΝΑΤΟ όσο και στην αποφασιστική διεκδίκηση των ζωτικών συμφερόντων του.Πρέπει να αντιληφθούμε πώς στις Διεθνείς σχέσεις τίποτα δεν είναι δεδομένο, πως οι ισορροπίες που προκύπτουν κάθε φορά είναι αποτέλεσμα εξισορρόπησης ισχύος και πως βασικό χαρακτηριστικό της αποτελεί η φερεγγυότητα, η διαχρονικότητα και η συνέπεια.Μέχρι να βγάλει ο Ηλιος κέρατα θα υποστηρίζω και θα στηρίζω με τις μικρές μου δυνάμεις την αναγκαιότητα ύπαρξης Εθνικής Στρατηγικής .Μόνο αν πραγματωθεί να γνωρίζεται πως κανείς δεν θα δύναται να θεωρήσει ότι ο Ελληνισμός στους όποιους σχεδιασμούς μπορεί να αποτελέσει ήσσονος σημασίας παράμετρο

    Πρίν λίγη ώρα η Κα Δούρου - υπεύθυνη Εξωτερικής Πολιτικής του ΣΥΡΙΖΑ -ανέφερε πως η Τουρκία «πλανάται όμως πλάνη οικτρά», γιατί «ούτε το διεθνές δίκαιο ούτε οι αποφάσεις του Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών μπορούν να χρησιμοποιηθούν ως αρωγοί στις παράνομες και ανιστόρητες βλέψεις της Τουρκίας έναντι, τόσο της Ελλάδας όσο και της Κύπρου» και πως είναι γνωστό σε όλη τη διεθνή κοινότητα ποια είναι η πλευρά που παραβιάζει συστηματικά τόσο τη διεθνή νομιμότητα όσο και τις αποφάσεις του ΟΗΕ.

    Στην πολύ σωστή επισήμανση της Κα Δούρου θα ήθελα να προσθέσω πως μια χώρα είναι σε θέση να επιτύχει την ανάσχεση της όποιας απειλής μόνο όταν έχει επιτύχει το μέγιστο της κοινωνικής συνοχής το μέγιστο της κοινωνικής συναίνεσης. Αυτός είναι και ο πολλαπλασιαστής ισχύος του κάθε έθνους γιατί η στόχευση της δεν είναι μόνο προς το εξωτερικό περιβάλλον αλλά και προς το εσωτερικό.Για να γίνει αυτό δε εφικτό σημαίνει πως ο συνδετικός κρίκος μεταξύ Ηγεσίας και Λαού είναι η Εθνική συνείδηση η απόλυτη γνώση της ιστορικής αποστολής .

    Στο ότι πολλοί επαναπαύτηκαν πως η Εθνική συνείδηση αποτελούσε κια αποτελεί κάτι που απλά υπάρχει έμφυτο έχω να τους πω πως ως το πλέον ανώτερο συναίσθημα απαιτεί καλλιέργεια κια σφυρηλάτηση μέσα από καθημερινή δράση σε όλες τις εκφάνσεις της ζωής στην οποία ο ρόλος του κάθε Πολίτη είναι καταλυτικός

    Μόνο έτσι θα έρθει η ανάκαμψη μας όταν σε Πανεθνικό επίπεδο ορίσουμε το Εθνικώς απαράβατο και απαραβίαστο. Μόνο έτσι θα έρθει η ανάκαμψη μας όταν σε Πανεθνικό επίπεδο μέσα από μια επίπονη υλοποίηση παραγωγικής στρατηγικής πάψουμε να είμαστε επιφανειακοί, εμβαθύνουμε και ενσκύψουμε με την δέουσα σοβαρότητα πάνω σε ότι μας χωρίζει.

    Η κριση την όποια βιώνει ο Ελληνισμός είναι κρίση πολυεπίπεδη πολύμορφη μα προπαντός είναι κρίση παιδείας.Μην σας τρομάζει η η πτώση του βιοτικού επιπέδου η Ηθική εξαχρείωση και η Πνευματική Εξαθλίωση αποτελούν πολύ πιο επώδυνο στάδιο .Η πολυδιάσπαση της Ελληνικής Κοινωνίας και του Ελληνικού Εθνους είναι η πιο μεγάλη εν δυνάμει απειλή και ουδείς απέναντι της δεν δύναται να απεμπολήσει τις ευθύνες του

    Τώρα θα μου πείτε αεροβατώ, ονειπορολώ ή οτι άλλο υποτιμητικό μπορεί να ειπωθεί.όμως σας λέγω έχετε το απόλυτο δικαίωμα να διαφωνήσετε ακόμα ακόμα το απόλυτο δικαίωμα να με λοιδωρήσετε όμως δεν έχετε κανένα δικαίωμα ως Πολίτες αυτής της Χώρας και ως Έλληνες να μείνετε αδιάφοροι και απαθείς.Ακόμη κι αν το μέλλον δεν νοιάζει πολλούς , ακόμα κι αν απεχθανονται πολλοί το παρόν δεν έχουμε το δικαίωμα να ξεπουλάμε ή να ξεθωριάζουμε το παρελθόν. Το χθες δεν μας ανήκει εξ ολοκλήρου, αφού άλλοι αγωνίστηκαν για αυτό

    Σας παραπέμπω στην ομιλία του Λίκολν στο Αμερικανικό Εθνος στο Γκέτισμπεργκ της Πενσιλβάνια στις 19 Νοεμβρίου 1863 " Εναπόκειται σε εμάς τους ζωντανούς, όμως, να αφιερωθούμε στο έργο που έχουν φέρει, με τόση αριστεία, εις ατελές πέρας, μέχρι σήμερα, αυτοί που έπεσαν εδώ. Εναπόκειται σε εμάς, όμως, να αφιερωθούμε, εδώ, στο μεγάλο καθήκον που στέκει ενώπιόν μας - να εντείνουμε την αφοσίωσή μας στον αγώνα για τον οποίο έδωσαν το τελευταίο μέτρο αφοσίωσης αυτοί οι τιμημένοι νεκροί, να διακηρύξουμε ξεκάθαρα εδώ ότι οι νεκροί αυτοί δεν πέθαναν μάταια, ότι αυτό το έθνος, υπό τη σκέπη του Θεού, θα βιώσει μια αναγέννηση της ελευθερίας, και ότι η διακυβέρνηση του λαού, από τον λαό, για τον λαό δεν θα εκλείψει

    Εναπόκειτε στον καθένα μας , μέσα από δράσεις σε ατομικό και συλλογικό επίπεδο να αγωνιστούμε με το πείσμα ενός τρελού που θέλει να φάγει τον βράχο με τα νύχια του , να διατρανώσουμε πως τίποτα δεν χάθηκε γιατί απλά Εμείς δεν το δεχόμαστε και ότι μπορούμε- όπως το πράξαμε πολλάκις ως Εθνος- να ανατρέψουμε τους όποιους συσχετισμούς

    Σέ όσους δε τολμήσουν να πούν είναι πολύ αργά απαντώ η Παρτίδα μας δεν παίχτηκε ακόμα όσο κιαν οι δοκιμές μας κιαν εγέρασαν,Τα όνειρα μας είναι ολοζώντανα όσο κι αν καποιοι αργυροαμοιβοί πάσχισαν να τα δημοπρατήσουν

    Η δύναμή σου πέλαγο κι η θέλησή μου βράχος έγραψεν ο Εθνικός Ποιητής για τους Ελεύθερους Πολιορκημένους ,Μέγα το Ηθος Μέγα το Χρέος

ΑΠΟΣΤΟΛΗ ΣΧΟΛΙΟΥ

Τα δεδομένα σας είναι ασφαλή! H διεύθυνση email δε θα δημοσιευθεί. Τα στοιχεία θα χρησιμοποιηθούν αποκλειστικά για τη δυνατότητα σχολιασμού στο antinews.gr .

Tα πεδία με αστερίσκο (*) είναι υποχρεωτικά.