16/12/2008 17:46
ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΣΧΟΛΙΟΥ

Τρομοκρατική οργάνωση παιδιών στη Λάρισα!!!

Στην Λάρισα συνελήφθησαν 26 άτομα εκ των οποίων 22 ανήλικοι και τέσσερις νεαροί στις διαδηλώσεις της 8ης και 9ης Δεκεμβρίου και παραπέμπονται με τον τρομονόμο. Το κατηγορητήριο αναφέρει ότι συνέστησαν εγκληματική οργάνωση που παρασκεύαζε εκρηκτικά, έκαναν παρεμβολές στις συχνότητες της αστυνομίας, δρούσαν με σχέδιο και συντεταγμένο τρόπο!!! Από τους συλληφθέντες οι τέσσερις προφυλακίστηκαν στις φυλακές Κορυδαλλού και Αυλώνα.....

Από ανακοίνωση του Γραφείου  Τύπου του ΣΥΡΙΖΑ

ΣΧΟΛΙΑ

  1. Orestios avatar
    Orestios 16/12/2008 17:48:34

    Έπρεπε να τελειώνει ως εξής η ανακοίνωση: "Παιδιά, μας πιάσανε"

  2. Vass avatar
    Vass 16/12/2008 17:51:07

    Ακόμη κι αν το κατηγορητήριο είναι σωστό ποιός έχει εμπιστοσύνη στην ΕΛΑΣ;

  3. iraklis avatar
    iraklis 16/12/2008 18:00:27

    anonymous θες να πεις π.χ. ΚΚ ,Εφρεμ κλπ

  4. εναςάσχετος avatar
    εναςάσχετος 16/12/2008 18:06:40

    Η παιδική πτέρυγα της 17Ν ανέλαβε δράση.

  5. δημοσθενης avatar
    δημοσθενης 16/12/2008 18:07:41

    «Μας πήγανε πλημμέλημα επί διαταράξει και όμως τα μητρώα μας τα βρήκανε εντάξει...»1



    Κάπως έτσι δηλαδή...

    Αλλα εμείς είμασταν στην Αίθουσα Τέχνης εκείνη την ώρα κι ακούγαμε την Κρατική Ορχήστρα Θεσσαλονίκης! Δε λέω, σοβαροί κύριοι είμαστε, μιας όποιας ηλικίας και δεν χάνουμε τέτοια επεισόδια πολιτισμού, τα οποία σχεδόν τακτικά μας ενσκήπτουν. Μάλιστα την ακριβώς προηγούμενη της Δευτέρας, και πάλι στην ίδια θέση, ακούγαμε κάτι σαν πότ-πουρί- πως σιχαίνομαι τη λέξη- να πω απάνθισμα, κομμάτια από όπερες, εκ του ΔΗΠΕΘΕ Κοζάνης και περιχώρων, του Ωδείου Δ. Δημόπουλου και μιας Fameli Boys μουσικής ιστορίας, αποδιδόμενα.

    Δεν χάνουμε κανένα από τα συμβάντα της τοπικής ιστορίας ανεξάρτητα αν με το παραπάνω, αλλά όχι κι εξ αιτίας του αποκλειστικά, μας διέφυγεν (;) η στιγμιαία, μ’ αποχρώσεις ενδείξεις έως κι αποδείξεις, νεανική εξέγερση.

    Επιστρέφοντες στα τηλεοπτικά μας σπίτια ακούγαμε, βλέπαμε, νιώθαμε, απόμακροι όντες κι ασφαλείς, έγχορτοι εγχόρδων. Το βράδυ συνήθως αποφεύγουμε τροφές ψυγείου ή ημέρας, όχι εκ της ανέχειας αλλά για λόγους αισθητικής τάξεως κι υγιεινής ευταξίας. Είμαστε δηλαδή και φαινόμαστε μικροαστοί.

    Εγώ, το λοιπόν, είμαι η υγιής κοινωνία.

    Τι φρίκη!

    Μόλις το διαπίστωσα· τίποτε εν τω μεταξύ δεν κάνω να ξεράσω από μέσα μου αυτήν την συν-κοινωνία με τους άλλους. Απεναντίας. Σάββατο βράδυ έτρωγα λουκάνικα σε τζάκι εψημμένα.

    Ηδη είχε ξεκινήσει μια ιστορία να κινείται επί του νεανικού πεδίου εκ δολοφονικού συμβάντος, στο κοινωνικό στρώμα και στο οδόστρωμα των προσπαθειών.

    « Αλέξη πες μου με τι λόγια να στο πω»2

    Πως αν δεν το κατάλαβες εσύ είσαι εντελώς νεκρός στο νυν και το αεί κι όλα τα άλλα είναι τρίχες.

    Ο Υπουργός επί των θεμάτων μορφώσεως και παιδείας (τι καλαίσθητος θεέ μου κι «αισθητής» «κατά τες συνταγές αρχαίων Ελληνοσύρων μάγων καμωμένος»), ήταν στα μπουζούκια το βράδυ, λέει, είπαν και δεν ξείπαν, σ’ αυτούς τους εκάστοτε ναούς του εκπολιτισμού, κάθε κωμικής και γελοίας εξουσίας, όπως άλλωστε το γνωμοδότησαν.

    Εξω, όμως, από τα μπουζούκια, είχε καταλυθεί το κράτος (πότε θα γίνει αλήθεια αυτό στο παρα-βαλτο-κράτος που βιώνουμε), κι ο νόμος αδυνατούσε να το φέρει στα συγκαλά του.

    Ξέρεις τι σημαίνει νόμος, λοιπόν; Νόμος είναι αυτό το σκληρό σαν βρασμένο μακαρόνι πράγμα, που όταν δεν θέλεις να κάνεις το καλό το βάζεις μπροστά: Θέλω να σε βοηθήσω αλλά αυτό δυστυχώς το απαγορεύει ο νόμος!. Οταν κάνεις το κακό έρχεται αυτός με τις αδυσώπητες λεπτομέρειές του και σε βραχυκυκλώνει. Λ.χ. ποιά είναι η βλητολογική ισχύ του βλήματος, αλλά και η νοητή γραμμή της σφαίρας που εξήλθε από το έρκος της κάννης, («Σε πετυχαίνει η μολυβένια του σφαίρα σε πετυχαίνει στο ψαχνό»3) και πήγε μια βόλτα προς ουρανού μεριά, χαριεντίστηκε με τη σελήνη που ήταν στην πιο κοντινή της απόσταση με τη Γη, την έφταναν μέχρι κι οι σφαίρες μας, και νάτος ο εξοστρακισμός. Πιθανόν -πιθανά θα έλεγε η τρέχουσα εγχώρια σοσιαλιστική ορολογία η οποία με τα κεριά του επιταφίου της περιμένει την ανάστασή της- όχι ως θεσμός απομάκρυνσης του Αριστείδη στην αρχαιότητα, αλλά ως φονική αντανάκλαση του βλήματος, όταν αυτό χτυπά κατάστηθα και χώνεται στα βάθη, αρπάζει την ψυχή (μια πεταλούδα είναι) και βουρ για το επέκεινα· αλλά αυτή την εκδοχή τη γράφουν στα παλιότερα κατάστιχα της κοινής νοημοσύνης, αυτοί οι νόμοι που λέγαμε, που τους πήραν σβάρνα, κι ευτυχώς, οι νέοι και οι δρόμοι.

    «Δεκέμβρης του ‘44

    με μια μοτοσυκλέτα του ΕΛΑΣ...» 4

    Δεκέμβρης του 2004 συν 4

    σε μια διμοιρία της ΕΛΑΣ...

    Μέρες τώρα τους βλέπω οχυρωμένους και κρυωμένους να κόβουν επιτόπιες βόλτες μπροστά στο τμήμα τους φυλάγοντας το άδειο. Κάπως τους σκέφτομαι. Με τις γυάλινες ασπίδες (θέλω να φωτογραφηθώ κάποτε με μια τέτοια μπροστά μου και πίσω της) στα ρείθρα του πεζοδρομίου, αναμασούν την ανία τους. Αλλά εκείνη τη μέρα που τους ρίχτηκε η ειρηνική, μαθητική, παλίρροια κι άμπωτη, αυτοί κοιτούσαν μέσα από την κρανο-θωρακική τους κοιλότητα με οδύνη. Γιατί αυτοί; Και τί είναι αυτοί και τους λεν: «Μπάτσους, γουρούνια δολοφόνους»! Κοιτιόντουσαν σε καθρέφτες και μεταξύ τους, σε τίποτα δεν έμοιαζαν με τα επίθετα και τα ουσιαστικά. Τότε γιατί η συλλογική βάψα τους έβαφε ανεξίτηλα! Αυτό τους απέλπιζε. Το σώμα τους, ο κορμός τους, ήταν ιστορικά πάντα εχθρικός στο λαό, ιδίως προς τον άοπλο, το φτωχό τον ανήμπορο· αλλά κι αυτοί φτωχοί πλην ένοπλοι· κι από εδώ ξεκινάει, πάει κι έρχεται το δράμα.

    Δευτέρα δε βράδυ έδωσαν και τον αγώνα, κι ενώ εμείς οι φιλήσυχοι είμασταν στην Αίθουσα Τέχνης, στη συναυλία παρακαλώ- αυτοί κομμάτια και θρύψαλα του λαού, δίναν μάχη εκ του συστάδην στην πλατεία και στον κεντρικό πεζόδρομο. Εχθροί τους οι νέοι της κοινωνίας των απόντων, που παρακολουθούσε ελαφρώς κατουρημένη μέσα από τις καφετέριες, το θεατρικό που λάβαινε τρόπο. Δακρυγόνα· πως άραγε ένα δακρυγόνο χτυπά το διάστημα μεταξύ μύτης και ματιού, λίγο αστόχησε για να πάψει αυτό να βγάζει δάκρυα δια παντός-θα έκλαιγε μόνον ένδον- σ’ έναν νεαρό που συνελήφθη στο νοσοκομείο όπου πήγε για περίθαλψη, χτυπημένο πουλί απ’ αυτά που δεν περιθάλπουν οι Οικολογοι. Επιασαν τραυματία τελαλούν οι του νόμου μας και της αναταράξεως των σωθικών μας, καθώς και την κυρία φίλη του, που πήγε να δει τον αγαπημένο- οι ανάξιοι της αγάπης· ασφαλο-φαλλοκράτες με τα κλομπς τους σε διαρκή στύση Τρομοκρατημένοι από την ισχύ τους έριξαν χημικά (εντελώς υγιεινά κι ακίνδυνα λέει ο νόμος τους), δεν μας έφταναν οι ρύποι των εργοστασίων, τα οποία εν τη αγαρμποσύνη τους, παιδιά λαού, κατάπιναν κι οι ίδιοι ρίπτες. Χα. Ενα γκροτέσκο σκηνικό.

    Ηδη είχε τελειώσει η συναυλία κι εμείς γυρίζαμε σπίτι και δεν ακούσαμε τη χλαλοή της ιστορίας που πλησίαζε κι απομακρύνονταν ως ήχος έκκλησης: Λαέ, -ποιός λαός- θυμήσου το Νοέμβρη! Ποιό Νοέμβρη, Δεκέμβρη έχουμε και το μήνα αυτό τα αίματα στην ιστορία των απανταχού Δεκεμβριστών βράζουν. Είτε πάλι ως ηχώ παράκλησης: Νοικοκυραίοι όλων των τηλεοπτικών καναλιών απάνω τους (κι απάνω μας), να τους λιανίσουμε ό,τι μας λιάνισαν την οικοσκευή της αμεριμνησίας μας. Τώρα θα τους δείξουμε εμείς στα γκάλοπ! Εμείς αυτοί ακριβώς, που εναλλάσσουμε τα κόμματα εξουσίας στο πετσί μας, κι άργασε απ’ την ξευτίλα, όπως αλλάζουμε τα κύματα της απελπισίας μας, τώρα, χωμένοι από το φόβο κάτω απ’ τις κουβέρτες κι επιποθούντες επιστροφή στη μήτρα. Και που το πάνε, εν τω μεταξύ, όλα αυτά τα αλάνια που τα λέγανε τσογλάνια (ακαθοδήγητα, αμάντρωτα από το κόμμα του λαού, των κεριών, των φουσκωτών και από την γαυριούσα υποδιαστολή των), με πέτρες, νταούλια, κρόταλα, καραμούζες, σερπαντίνες λόγων που συναντιούνταν στον αέρα και περιπλέκονταν θερμουργά, χτυπιούνταν τα σύμφωνα με τα φωνήεντα, τα άφωνα με το έμφωνα, οι μεγάλες κουβέντες με τα χημιογόνα, μπρος, πίσω, πλάγια γυρίσματα, μαρκαρίσματα, τάκλιν, γιουρούσια. Χτυπήθηκαν και κάποια πέναλτι εκατέρωθεν. Πότε χορός αρχαίας τραγωδίας και πότε όμιλος σύγχρονης κωμωδίας με κορυφαίους το καμπαναριό, τις πικροκαστανιές, το γέρικο ξενοδοχείο, απ’ όπου κοιτούσαν με τις κόρες τους διεσταλμένες-απόπληκτες- μικρομεσαίοι αστοί κι ώριμοι έως θλίψεως, μαστοί.

    «Ο,τι και να κάνετε εγώ θα είμαι απών» ακούγονταν από το βάθος της ψυχής τους μια μουσική.

    Τα παιδιά παίζαν στην πλατεία με τους κλέφτες και τους αστυνόμους. Το διασκέδαζαν ποσώς. Εγώ σπίτι και διάβαζα τη βιογραφία του Πωλ Τσελάν. Τι σπούδαιο!

    «Τη νύχτα αυτή η αστυνομία μάζεψε τους αλήτες απ’ το πάρκο

    πλάκωσε το εκατό κι ακουγόταν μέχρι εδώ η σειρήνα.4

    Προσαγωγές στους κυρίους ανακριτές. Ονομα: Νεότης. Επάγγελμα: Κάτι σαν εξέγερση! Ηγουν; Ηγουν, τουτέστιν, δηλαδή, εν άλλοις λόγοις, ήτοι: Είμαι δεκαεξάρης γ... τα μορμολύκεια. Τους εχθρούς του λαού σαν σε λιτανεία τους πηγαίνουν στους χώρους και τρόπους «που δεν έχει καθημερινές και σχόλες». «Τα παιδιά που τους έλεγαν αλήτες» να παραφράζουν την καθημερινότητα. Ανακατεύω, παραφράζω ό,τι θέλω κάνω· είμαι κι εγώ οργισμένος· με έμενα. Ακουγα τη μουσική της ησυχίας, της ωραιότητας, της αγαθοσύνης και της λυρικής μαλθακοσύνης μου. Αλλοι φρόντιζαν, όπως όπως, δε λέω, και για μένα, να μου βγάλουν πρωτίστως τη λάσπη που είχα μέσα μου. - Σιγά μη βγάλω εγώ το φίδι μου από την τρύπα μου, ή πως το άρχιζε ο ποιητής μου, που τον έχω καταφύγιο κι άλλοθι στην ασημαντοσύνη μου:

    «Ο πατέρας του του ‘λεγε : «Βρε δε θα φτιάξεις εσύ το Ρωμέικο...»5

    Ούτως εχόντων των πραγμάτων:

    Προεισαγωγικόν άλμα, μεσολαβή, στον τρίτο χρόνο κάθισμα βαθύ. Διαστάσεις εκτάσεις, διαστάσεις ανατάσεις, διαστάσεις προτάσεις. Κρούση των παλαμών άνω. Ατενώς!

    «Τους πήγανε πλημμέλημα επί διαταράξει» και τους προέκυψε κακούργημα επί συνάξει προς σύμπραξιν συμμορίας τρόμου. Κακούργοι δηλαδή όπως ο Βαραβάς που μαθαίνανε πως είναι κακούργος! Τυχεράκηδες όμως! Οπως στο νόμο για τη ζωοκλοπή οι δικαστές δεν τολμούν να εφαρμόσουν αφού προβλέπει για κλοπή εριφίου ή κότας εκτόπιση σώματος του κλέπτου, έτσι θα την πάθουν κι αυτοί ότι τους μέλλεται ισόβια να πάθουν).

    «Η ασημαντοσύνη στα έθνη μετριέται με το στρέμμα

    με της ψυχής το μούδιασμα επί πλέον και το ψέμα...»

    (Κατ’ εξακολούθησιν παραφραστής και του Παλαμά)

    Δεν θα γίνει κάτι επιτέλους σ’ αυτή τη λάσπη βουτηγμένοι καθώς κόβουμε τα πλιθιά της κατάντιας μας!

    Εγινε. Που ήμουνα;

    Αρχισε. Κοιτώ.

    Τι θα γίνει; Ποιος ξέρει;

    Αλλά η νυχτωδία της Κροστάνδης εν Ελλάδι είχε αρχίσει· το έργο παίζονταν σε όλη την επικράτεια του αφόβου.

    Λήξις. Εξεγερση κι ασπίδες παρά πόδας.

    «(Να δούμε αν η Ανοιξη θα συνδράμει τα όνειρα μας)»6





    Σημειώσεις επί των ανωτέρω



    1. Ασμα του αείμνηστου Γεωργίου Ζαμπέτα

    2. Δ. Σαββόπουλου, ποίημα

    3. Π. Τσέλαν, από το ποίημα «Φούγκα του θανάτου»

    4. Δ. Σαββόπουλου από το τραγούδι «Η θανάσιμη μοναξιά του Αλέξη Ασλάνη»

    5. Μ. Αναγνωστάκη, από το ποίημα «Αισθηματικό διήγημα»

    6. Νίκου Καρούζου, από την «Νυχτωδία της Κροστάνδης»

  6. o βουνισιος avatar
    o βουνισιος 16/12/2008 18:34:39

    Όλα τα παιδιά πρέπει να αποφυλακιστούν.

  7. Swell avatar
    Swell 16/12/2008 18:37:54

    Aκουσα μόλις τώρα ότι η αντιτρομοκρατική μπούκαρε σε Δημοτικό σχολείο στο Ν. Κόσμο. Είχαν μαζί τους ένα παιδί με κουκούλα που κατονόμαζε συμμαθητές του ότι πέταγαν μολότωφ. Οι μπάτσοι συνέλαβαν αμέσως όσους έδειξε κι αφού τους έβαλαν χειροπέδες, τους οδήγησαν στη ΓΑΔΑ για τα περαιτέρω... Πρόβλημα δημιουργήθηκε στα περιπολικά που μετέφεραν τα παιδιά, γιατί κάποια απ' αυτά κατουρήθηκαν από το φόβο τους, με αποτέλεσμα τα περιπολικά να ζέχνουν μετά το πέρας της αποστολής και οι μπάτσοι να κατεβάζουν χριστοπαναγίες.

  8. maquis avatar
    maquis 16/12/2008 18:38:30

    Το επομενο ντου της ηρωϊκης ΕΛΑΣ στα νηπιαγωγεία για προληπικούς λόγους.

  9. Προβοκατωρ. avatar
    Προβοκατωρ. 16/12/2008 18:47:40

    Ο ανθρωπος, παραληρει.
    Καλα ,εσυ εισαι για δεσιμο.Με οποια εννοια απο τις δυο το σκεφτεις.
    Ωστε τελικα, την ειδαμε 1944;Διαγουμε προεπαναστατικην περιοδον, και δεν το πηραμε ακομα χαμπαρι;
    Με 4 μυρια ΙΧ, και 85% ιδιοκατοικηση, δηλαδη το πιο μικροαστικο κρατος της Ευρωπης, και μερικοι ονειρευονται ακομα επαναστασεις;
    Δεν πας να κρυφτεις σε καμια τρυπα ανθρωπε μου;Αποτελεις δυναμει κινδυνο,γιατι τα παιδακια που σε διαβαζουν, μπορει και να τα πιστεψουν αυτα που βλεπουν στο χαρτι.
    Εγω ομως, με τα πολλαα χρονια στην πλατη, σου λεω οτι πρωτον,αν ειχε πετυχει τοτε η δουλεια με το κινημα, θα ειμαστε σαν την Αλβανια, και δε νομιζω οτι θα αρεσε σε πολλους, αν τους το ελεγες.
    Δευτερον,η κοινη λογικη και η πειρα, λεει, οτι μολις οι μεγαλοι νοιωσουν οτι κινδυνευει η κεφαλα τους, η κατεβαζουν τα τανκς,στηριζομενοι στο Salus populi suprema lex esto,δηλαδη, ο υπερτατος νομος, ειναι η σωτηρια της Πατριδος,που ευκολα τον περνανε στον πολυ κοσμο.
    Αν δεν τα καταφερουν, απλως φευγουν, οποτε γινομαστε μια Κουβα, μες στη φτωχεια, οπως ειναι εκει.
    Γι αυτο, ασε τα ονειρα, και αν εχεις καμια γνωμη για το πως θα ξεφυγουμε απο το λαικισμο που διαφοροι γεροι ονειροβατουντες προαγουν,με κινδυνο να διαλυσουν το συμπαν.

  10. εναςάσχετος avatar
    εναςάσχετος 16/12/2008 18:48:00

    Φάκτορα, μάλλον έχεις κάποιο κακάσχημο troll στο μπλόγκ. Κακάσχημο και ενοχλητικό.

  11. τιμωρός avatar
    τιμωρός 16/12/2008 19:05:03

    Και τι έπρεπε να γίνει δηλαδή; Να τους περιμένουν να μεγαλώσουν και να τους συλλάβουν στα 18α γενέθλιά τους; Ας σοβαρευτούμε.

    Τέλος δεν μας λετε ποσο μικρά παιδιά;
    Γιατί ο Τσίπρας προτείνει ψήφο στα 16. Δηλαδή τα 16χρονα τα θεωρεί ώριμα για να αποφασίζουν για την κυβέρνηση της χώρας. και τώρα τα ονομάζουν μικρά παιδιά. Αντίφαση καραμπινάτη.

  12. Ο Ιθαγενής avatar
    Ο Ιθαγενής 16/12/2008 19:16:35

    Τσίπρας? οεο

    όπως λέει και ο "πιτσιρίκος" για να έχει ελπίδες ο ΣΥΡΙΖΑ ψήφο ως τα 16 ....

    Σοβαρά τώρα, δεν καταλαβαίνω ορισμένα σχόλια:

    η ΕΛΛΑΣ κάνει τη δουλειά της (κατά την γνώμη μου στα ίδια χάλια επίπεδα με την υπόλοιπη κοινωνία)

    δεν υπάρχει ο θεσμός της δικαιοσύνης? τι πάει να πει είναι κάτω από 18 ή πάνω από 18? εμείς θα κρίνουμε αν έχουν τελεστεί αδικήματα? κάθε ομάδα ή άτομο που έχει ομάδα από πίσω κάνει ότι θέλει?

    αν είναι να διορθωθεί η λειτουργία της δικαιοσύνης ή η αντιμετώπιση ανηλίκων μαζί σας.
    αν όμως μιλάμε για κατάργηση της δικαιοσύνης, επειδή κάποιοι βγάζουν ανακοινώσεις τότε να υπακούμε : στο ΣΥΡΙΖΑ, Χρυσή Αυγή, εμπόρους ναρκωτικών, ΝΔ, ΠΑΣΟΚ, ΚΚΕ ή όπου αλλού ο καθένας βολεύεται.
    Τι να τρέχουμε στα δικαστήρια αυτοδικία ή κόμματα, βλακείες τώρα όπως δικαιοσύνη και κουραφέξαλα....

  13. ΣΟΒΟΚΑΗΣ avatar
    ΣΟΒΟΚΑΗΣ 16/12/2008 19:39:16

    ειδα ενα φίλο μου στο σούπερ μαρκετ 6-7 χρονών ο μπαγάσας. Του λέω ¨ρε πως μεγάλωσε ο γιός σου ,σε 5-6 χρόνια θα πετάει πέτρες!"

  14. ΑΤΑΚΤΟΣ avatar
    ΑΤΑΚΤΟΣ 16/12/2008 20:05:29

    Γέμισε χρυσόψαρα που οξυγονώθηκαν ...

  15. tony avatar
    tony 16/12/2008 20:22:10

    Είναι μια πρόοδος.Τουλάχιστον απο το 90 και μετά η ποιότητα των γεννήσεων μας βελτιώθηκε.Αντε και στά νηπιαγωγεία,να βλέπουμε νήπια με μολοτωφ,και συζητηση για μπακουνιν.

  16. AnonymOs avatar
    AnonymOs 16/12/2008 21:24:58

    βλέπω εχετε και λογοκρισια εδω εσεις οι δημοκρατες!

  17. R- avatar
    R- 16/12/2008 21:41:49

    @1 παιδιά με πιάσανε.

  18. τεο avatar
    τεο 16/12/2008 22:23:38

    Πολυ παραληρημα πεφτει τωρα τελευταια ρε παιδια.
    Ωστε δεν παραγουν τιποτα,ε; Και δε μου λες ρε φιλε, ποιος παραγει πια στην Ελλαδα σημερα; Σου απανταω εγω λοιπον.Κανεις.
    Ουτε σκορδα,ουτε κρεμμυδια, ουτε καν λεμονια.
    Απ εξω τα φερνουμε ολα.
    Γι αυτο και το ισοζυγιο μας, παει κατα διαολου.
    Και αν λοιπον, δεν παραγουν τιποτα, ενω ειναι ενα πολυ μεγαλο ποσοστο του πληθυσμου, ποιος εισαι εσυ βρε χαζουλιακα,που θα το εξαφανισεις, εν μια νυκτι, οπως εκανε ο Σταλιν στη Ρωσσια;
    Τι θα κανεις,θα τους σκοτωσεις, η θα τους διωξεις για αλλου;
    Σαν να εχουν παρει πολλων τα μυαλα,πολυ αερα αυτες τις μερες και δεν παμε καλα.
    Ονειρευονται Δεκεμβρη του 44 ισως.
    Αλλα σε λενε ολη την αληθεια στη νεολαια που ακουει σα χαζη.
    Μετα το Δεκεμβρη, ακολουθησαν τα Κρωρα,και μετα,η Βαρκιζα.Με ολες τις επομενες πραξεις.Θανατοι, βασανιστηρια εξοριες.
    Και μετα το 46, παλι τα ιδια,μεχρι το 49.Που και παλι ο αληστου μνημης Ζαχαριαδης, φευγοντας, αφησε την πορδη του ο καραγκιοζης, λεγοντας το περιβοητο ,"με το οπλο παραποδα", που στοιχησε στον τοπο και αλλες ταλαιπωριες, αφου οι νικητες, πιασμενοι απ αυτο, δεν σταματησαν τις διωξεις και τις εκτελεσεις, αλλα συνεχισαν το τροπαριο αυτο, μεχρι τελικα την πτωση της Χουντας το 74.
    Αυτο θελετε και τωρα να γινει;
    Αν το θελετε, να βγειτε και να το πειτε στα ισα,και οχι να κρυβοσαστε.Και να πειτε και τις συνεπειες.
    Και μην ξεχνατε, οτι ο Παττακος, ζει ακομη.
    Νομιζετε, οτι η "αρχουσα",τρομαρα της, ταξη, θα εγκαταλειψει ευκολα την εξουσια

  19. ΑΤΑΚΤΟΣ avatar
    ΑΤΑΚΤΟΣ 16/12/2008 23:15:00

    Τεο-κάποιοι εδώ δεν κατάλαβαν ότι και αυτοί καταγράφονται σήμερα με την συγκατάθεση και υπογραφεί των «αφεντικών τους « και τιμητικές συντάξεις δεν πρόκειται να λάβουν όπως τα παλιά χρυσόψαρα, τους έφαγε –οξειδώθηκαν ο βούρκος του Ασωπού. …..

  20. tony avatar
    tony 16/12/2008 23:58:03

    Δεν είμαστε στο 1944 τώρα έχουμε παπούτσια και κουκούλες.Η μηχανή πήρε μπρος τό ρολόι δεν γυρνάει πίσω. Τό τσουνάμι του εικοστού πρώτου σαρώνει τά πάντα.Και δεν είναι τοπικό φαινόμενο είναι παγκόσμιο.Τώρα για τά γεγονότα του 1944 ο αιώνις προδότης του είδους φοράει μαύρα και έχει μούσια.
    Και όσο οι Ελληνες πολεμούσαν τους Γερμανους αυτός ξεσήκωνε τους Ελληνες της Αμερικής για να διατηρήσει την εξουσία του άλλα εξήντα χρόνια.Ο εικοστός πρώτος θά τον πληρώσει σωστά.

  21. Well avatar
    Well 17/12/2008 00:33:55

    Και γω ακουσα οτι η αντιτρομοκρατικη πηγε και στο Μητερα και αναζητουσαν τη μανα του επομενου Ξηρου!!!! Ακουσον ακουσον,μα πως ξερουν οτι το παιδι θα βγει τρομοκρατης? Αν βεβαια στην ομορφια ειναι σαν τον Ξηρο καλυτερα να τη συλλαβουν απο τωρα τη μανα.

  22. panos avatar
    panos 17/12/2008 08:50:20

    Τελικά στην ερευνα για το προφιλ των επισκεπτων και φιλων που εκανες δεν μας ειπες σε τι ποσοστο ανερχονται οι νοσταλγοι της χουντας .Απ οτι βλεπω πρεπει να ειναι υπολογισιμο. Για ψαξε εκει στην Λάρισα για τα σταγονιδια στο δικαστικό σώμα. ΕΛΕΟΣ ΠΙΑ ΜΕ ΤΟΥΣ ΝΕΑΝΤΕΡΝΤΑΛ ΠΟΥ ΑΠΟΚΤΗΣΑΝ ΠΡΟΣΒΑΣΗ ΣΤΟ ΔΙΑ΄ΔΙΚΤΥΟ !!!!!!!!

  23. ELLHN avatar
    ELLHN 29/12/2008 01:38:32

    Καταπληκτικοί όλοι σας! Μέσα στην ατυχία μου γέλασα!
    Για την ενημέρωσή σας, τα παρακάτω:


    19/12/08
    Ανοιχτή επιστολή γονέα συλληφθέντος ανηλίκου
    προς την κοινωνία της Λάρισας


    11 ανήλικα παιδιά κατηγορούνται για ανήκουστες πράξεις (σύσταση οργάνωσης με μόνιμο και σταθερό χαρακτήρα κά, κά), με πρόσχημα τα γεγονότα της Δευτέρας 8/12.

    Κάποιοι θέλουν να μας πείσουν ότι υπάρχει η εξουσία και εμείς οι πολίτες είμαστε ανίσχυροι απέναντί τους χωρίς δικαιώματα, χωρίς υπόσταση. Μπορούν να γελοιοποιούν και να εξευτελίζουν τη Δικαιοσύνη και τους θεσμούς ατιμώρητα.

    ΘΑ ΤΟ ΔΕΧΘΟΥΜΕ;

    Ας απαντήσουν οι φορείς, οι σύλλογοι, τα κόμματα, οι πολίτες.
    ΑΝΟΙΧΤΑ ΚΑΙ ΤΩΡΑ!
    Μετά θα είναι αργά.
    Να έρθουν όλοι τη Δευτέρα στις 7.30 μμ
    στο Δημοτικό Συμβούλιο της Πόλης.
    Καταθέτω κείμενο για ψήφιση. Ποιος το υπογράφει;


    11 ανήλικοι μαθητές
    κατηγορούνται ότι:

    • Πέταξαν πέτρες και άλλα αντικείμενα στα αστυνομικά όργανα που περιφρουρούσαν την πορεία τους, ενώ προκάλεσαν ζημιές και φθορές σε 36 υποκαταστήματα τραπεζών, στο ταχυδρομικό ταμιευτήριο, σε 2 καταστήματα, ένα περίπτερο, στα γραφεία της ολυμπιακής αεροπορίας, στο δημαρχείο, στο δικαστικό μέγαρο, σε φωτεινούς σηματοδότες και κάδους απορριμάτων.
    • Συγκρότησαν ομάδα προσώπων (οργάνωση) που λειτουργούσε σε οργανωμένη βάση, με κατανεμημένους ρόλους, με διαρκή λειτουργία προς τα έξω, που επεδίωκε τη διάπραξη εμπρησμών και παραβάσεων σχετικά με τις εκρηκτικές ύλες.
    • Υπόταξαν την κατ ιδίαν βούλησή τους στη βούληση της εγκληματικής οργάνωσης, συναποτελούσαν μια ενιαία μονάδα που συσκέπτονταν και συναποφάσιζαν για τις πράξεις τους, χρησιμοποιούσαν κουκούλες, κατείχαν σακίδια με πέτρες, βόμβες μολότωφ, μπουκάλια και λοστούς, έφεραν μαζί τους καδρόνια και μεταλλικά αντικείμενα, εξαπέλυαν συγκροτημένες ομαδικές επιθέσεις.
    • Την πορεία τους δεν τη σχημάτισαν περιστασιακά, αλλά με μόνιμο και σταθερό χαρακτήρα και η υποδομή τους ήταν τέτοιας έκτασης και δυναμικής ώστε κατείχαν ποικίλα τεχνικά μέσα πάσης φύσεως, με τα οποία παρεμβάλλονταν στους ασυρμάτους της αστυνομίας. Η ομάδα είχε δυνατότητα να εναλλάσσεται και ν αντικαθιστά τα μέλη της χωρίς η ίδια να υφίσταται αλλαγή.
    • Κατασκεύασαν εκρηκτικές βόμβες, κατασκεύασαν ανεξακρίβωτο αριθμό εμπρηστικών βομβών μολότωφ.
    • Έφεραν παράνομα μαζί τους όπλο, (δηλ ρόπαλο μεταλλικό ή ξύλινο, το οποίο είναι όπλο, παρότι αυτό απαγορεύεται).
    Κ.ά., κ.ά., κ.ά.

    ΔΕΝ ΤΟ ΠΙΣΤΕΥΟΥΜΕ!!!
    Αυτό είναι γελοιοποίηση και εξευτελισμός της Δικαιοσύνης
    και της Δημοκρατίας!!!

    Απαιτούμε:
    1. Την άμεση απαλλαγή των παιδιών απ τον εφιάλτη του κατηγορητηρίου.
    2. Την τιμωρία, εκείνων που έφτασαν στο σημείο να κατασκευάσουν αυτό το κατηγορητήριο και διέπραξαν αυτό το έγκλημα σε βάρος των παιδιών και των θεσμών.

    ΘΕΛΟΥΜΕ ΝΑ ΕΙΜΑΣΤΕ ΣΙΓΟΥΡΟΙ ΟΤΙ ΔΕΝ Θ ΑΠΟΤΕΛΕΣΟΥΜΕ ΤΑ ΕΠΟΜΕΝΑ ΘΥΜΑΤΑ



    26/12/08
    Επιστολή γονέα ανηλίκου κατηγορούμενου ως «τρομοκράτης».

    Ευχαριστώ όλους τους Δημοτικούς Συμβούλους, τον Δήμαρχο και τους πολίτες της πόλης που εξέφρασαν τη συμπαράστασή τους στα παιδιά μας και συμφώνησαν στο Δημοτικό Συμβούλιο για ομόφωνο ψήφισμα συμπαράστασης (έστω και αν κάποιοι αναίρεσαν το λόγο τους μετά).

    Θα επαναλάβω το κατηγορητήριο γιατί ξέρω ότι κάθε φορά που το βλέπουν ή τ ακούνε οι συντάκτες του σε δημόσια θέα, οι λέξεις του καρφώνονται σαν πρόκες στο μυαλό τους…
    «…συγκρότηση δομημένης και με διαρκή δράση τρομοκρατικής ομάδας/εγκληματικής οργάνωσης…λειτουργούσε σε οργανωμένη βάση και με κατανεμημένους ρόλους, με διαρκή λειτουργία προς τα έξω …δεν σχηματίστηκε περιστασιακά, αλλά με μόνιμο και σταθερό χαρακτήρα» κά, κά, κά.
    Αρκετά. Δεν προχωρώ γιατί τους λυπάμαι. Έχω αρχίσει να τους λυπάμαι.

    Θα ρωτήσω την πόλη: Υπάρχει έστω και ένας πολίτης που θα έρθει επώνυμα και δημόσια να δηλώσει ότι πιστεύει πως υπάρχει 1 στις 1000 πιθανότητες αυτό το κατηγορητήριο ν αληθεύει για τα παιδιά μας;

    Αν υπάρξει, τότε δέχομαι να μη λάβετε υπόψη σας καθόλου την υπόλοιπη επιστολή μου και να τη θεωρήσετε και ανοησίες.

    Δεν είμαι δικηγόρος…δεν ξέρω να χειρίζομαι το νόμο.
    Είμαι όμως πολίτης. Με λογική και δικαίωμα λόγου.
    Και φωνάζω δυνατά και με βεβαιότητα:
    Αυτό δεν είναι νόμος. Αυτό το κατηγορητήριο δεν είναι εφαρμογή νόμου. Αυτό το σκουπίδι δεν έχει σχέση με τον νόμο. Είναι κατάχρηση εξουσίας. Παράνομο, αντισυνταγματικό. Άδικο. Παράλογο.

    Δεν σας ενοχλεί η Δικαιοσύνη να χρησιμοποιείται για την επιβολή πολιτικών επιλογών; Πως θα προστατεύσετε τους πολίτες που θ αντιμετωπίσουν αύριο παρόμοιο εφιάλτη; Είναι δυνατόν εν έτει 2008 μια κοινωνία και οι ταγοί της να πιστεύουν σε Πυθίες και να επιτρέπουν αυτές οι Πυθίες να παίζουν καθοριστικό ρόλο για την τύχη των πολιτών; 3 συντάκτες ενός κειμένου να λένε ασυναρτησίες που σύσσωμη η κοινωνία δεν πιστεύει και κανείς να μη μιλάει για τη θέση αυτών των κυρίων και άνθρωποι που κατέχουν υπεύθυνες θέσεις να λένε ότι πρόκειται για εφαρμογή νόμου (εφαρμογή τρομονόμου ή όπως αλλιώς θέλετε); Όταν Δημοτικός Σύμβουλος τοποθετήθηκε με τη φράση «σαν δικηγόρος ντρέπομαι…»… Που είναι ο Δικηγορικός Σύλλογος;

    Φανταστείτε ότι είστε σε μια αίθουσα χειρουργείου. Και ότι έρχεται ένα παιδί για μια επέμβαση. Ας υποθέσουμε ότι έκανε μια ζαβολιά και τραυματίστηκε (σοβαρά αν θέλετε).
    Ο χειρούργος κρατάει ένα νυστέρι, που λέγεται νόμος. Είναι εκπαιδευμένος, ξέρει να χειρίζεται τον νόμο, ξέρει τι να κάνει στη συγκεκριμένη επέμβαση.
    Αυτός όμως σηκώνει απειλητικά προς το παιδί το νυστέρι και φωνάζει:
    Θα σου εγχειρήσω τον εγκέφαλο, θα σου μεταμοσχεύσω την καρδιά, θα σου εγχειρήσω το πνευμόνι.
    Το παιδί παγωμένο τον κοιτάζει κι αναρωτιέται (κι εσείς δεν θ αναρωτιόσασταν;):
    Τι είναι τώρα αυτός: χειρούργος ή κ…………ς;
    Μπορεί αυτό το παιδί να πάει μετά να ξαπλώσει στο χειρουργικό κρεβάτι και να δεχθεί να το εγχειρήσει τέτοιος…χειρούργος;
    Εσείς θα δεχόσασταν να εγχειριστείτε από τέτοιο…χειρούργο;

    Μου λένε εμπιστευτικά και μαθαίνω ότι και άλλοι, αν όχι όλοι οι Δημοτικοί Σύμβουλοι και όχι μόνο, ξέρουν πως οι εμπλεκόμενοι έχουν μεγάλη δύναμη.
    Ρωτάω: Αυτό δεν πρέπει να τους ανησυχεί; Αυτό δεν δημιουργεί κινδύνους για την τύχη των πολιτών; Αυτό δεν πρέπει να το θέσουν σαν πρόβλημα της πόλης;
    Γιατί κανείς δεν έθεσε το θέμα στο Δημοτικό Συμβούλιο, αν και τους το ζήτησα δημόσια;

    Ζητώ, στηριζόμενος στη δημόσια τοποθέτηση του Δημάρχου στο Δημοτικό Συμβούλιο, να οριστεί συνάντηση και να κληθούν οι γονείς, οι φορείς, οι παρατάξεις κλπ και να συζητηθεί το θέμα δημόσια («με κανάλια κλπ» σύμφωνα με τα λόγια του Δημάρχου).



    Σωρεία εγκληματικών παραβιάσεων του Συντάγματος και των Νόμων, από κρατικά όργανα και υπηρεσίες της Πολιτείας επισημαίνει η Επιτροπή Συνταγματικών Δικαιωμάτων μελών του Δ.Σ.Α. Διαβάστε τις παρατηρήσεις της για τον τρόπο λειτουργίας της δικαιοσύνης και της αστυνομίας, μετά τη δολοφονία του Αλέξη Γρηγορόπουλου.

    ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΤΗΣ
    ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΙΚΩΝ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΩΝ ΜΕΛΩΝ ΤΟΥ Δ.Σ.Α.

    Σε συνεδρίασή της, η Επιτροπή Συνταγματικών Δικαιωμάτων μελών του Δ.Σ.Α., συζήτησε τα τελευταία γεγονότα της επικαιρότητας και κατέληξε τα εξής:

    Από το Σάββατο 6/12 και μέχρι σήμερα, παρατηρούμε σωρεία εγκληματικών παραβιάσεων του Συντάγματος και των Νόμων, από κρατικά όργανα και υπηρεσίες της Πολιτείας.

    Στις 6/12, δολοφονήθηκε μαθητής από αστυνομικό. Ο αρμόδιος περί Δικαιοσύνης Υπουργός, αφού σιώπησε επί δεκαήμερο, κατόπιν, από το βήμα της Βουλής, κάλεσε σε επιεική μεταχείριση του δράστη, ο οποίος κατά τη γνώμη του υπουργού Δικαιοσύνης, «δεν πρέπει να χάσει τη δουλειά του»!

    Κατά τη διάρκεια της κοινωνικής έκρηξης που ακολούθησε, οι αστυνομικές δυνάμεις επέδειξαν άκρατη και αδικαιολόγητα βίαιη συμπεριφορά, έναντι διαδηλωτών και διερχομένων, ανυποψίαστων πολιτών. Οι συλλήψεις ήταν αθρόες και εν πολλοίς άκριτες, αντίστοιχα δε έχει ανταποκριθεί και η Δικαιοσύνη, διώκοντας ποινικά και προφυλακίζοντας κατηγορουμένους ακόμη και όταν σωρεία αυτοπτών μαρτύρων βεβαιώνουν την αθωότητά τους. Ειδικότερα:

    Καθημερινά σχεδόν, η πόλη της Αθήνας έχει μετατραπεί σε θάλαμο αερίων, από τα κυανιούχα, καρκινογόνα χημικά αέρια που οι αστυνομικές δυνάμεις εκτοξεύουν κατά πολιτών, ανεξάρτητα από την ύπαρξη ή μη, βίαιων επεισοδίων. Χαρακτηριστικότερο παράδειγμα αυτής της άδικης και παράνομης συμπεριφοράς, αποτελούν οι επιθέσεις με χημικά αέρια εναντίον ανήλικων μαθητών που διαδηλώνουν ειρηνικά. Σύμφωνα με το σύνολο των διεθνών συνθηκών, τα εν λόγω χημικά αέρια, αποτελούν χημικά όπλα απαγορευμένα σε καιρό πολέμου, γεγονός που αναδεικνύει τον προφανώς παράνομο χαρακτήρα της χρήσης τους σε καιρό ειρήνης και μάλιστα κατά πολιτών και ανήλικων παιδιών.

    Εκατοντάδες πολίτες έχουν μέχρι σήμερα συλληφθεί (μεταξύ αυτών και δεκάδες μαθητές), αφού πρώτα κακοποιήθηκαν από τις δυνάμεις των ΜΑΤ, ενώ κατά την διενεργηθείσα προανάκριση στερήθηκαν στοιχειωδών δικαιωμάτων τους, όπως η επικοινωνία τους με συνήγορο και με τους οικείους τους, η λήψη καταθέσεων των αυτοπτών μαρτύρων υπεράσπισης κλπ.

    Στην ίδια κατεύθυνση η Δικαιοσύνη, λειτουργώντας εκτός των αρχών του Συντάγματος, ως κατασταλτικός μηχανισμός, ποινικοποιεί το πολιτικό φρόνημα και την άσκηση συνταγματικά κατοχυρωμένων δικαιωμάτων, παραβιάζει την αρχή της ισότητας των πολιτών, τα δικονομικά δικαιώματα των κατηγορουμένων, ενώ σε κάποιες περιπτώσεις (π.χ. στη Λάρισα) διώκει ανήλικους μαθητές ως επικίνδυνους τρομοκράτες! Ειδικότερα:

    1. Δεκάδες πολίτες οδηγήθηκαν στη φυλακή, προσωρινά κρατούμενοι, με μόνο στοιχείο τις καταθέσεις των αστυνομικών που τους συνέλαβαν (συχνά δε και τους κακοποίησαν), ενώ «δεν υπήρξε χρόνος» για την κατάθεση αυτοπτών μαρτύρων υπερασπίσεως.
    2. Πολλαπλές καταθέσεις αυτοπτών μαρτύρων που περιγράφουν αναίτιες συλλήψεις αθώων πολιτών, αντιμετωπίζονται ως αναξιόπιστες από τους λειτουργούς της Δικαιοσύνης, με το αντισυνταγματικό, αλλά και παράλογο επιχείρημα ότι «οι αστυνομικοί δεν έχουν λόγο να καταθέσουν ψέμματα»!
    3. Η κατάθεση κατηγορουμένου περί συμμετοχής του στις διαδηλώσεις αποτελεί «ομολογία ενοχής» περί συμμετοχής του σε βίαια επεισόδια.
    4. Η προφυλάκιση αποτελεί την κυρίαρχη επιλογή των δικαστικών οργάνων, έναντι των κατηγορουμένων, ανεξάρτητα από τις προϋποθέσεις που ο Νόμος θέτει για την επιβολή του μέτρου της προσωρινής κράτησης (έλλειψη μόνιμης κατοικίας, ύποπτος φυγής, συγκεκριμένος κίνδυνος για τέλεση νέων αδικημάτων).

    Παρά δε, την «περί κουκουλοφόρων» φιλολογία των πολιτικών εκπροσώπων της Πολιτείας, ουδέν αυτή έχει πράξει για τη διερεύνηση, αποκάλυψη και ποινική δίωξη των ατόμων που αποτυπώνονται σε σωρεία δημοσιευμένων φωτογραφιών και video, να βρίσκονται μεταξύ αστυνομικών δυνάμεων, με καλυμμένα πρόσωπα και κραδαίνοντας λοστούς να πραγματοποιούν καταστροφές σε καταστήματα. Υπενθυμίζουμε δε στις αρμόδιες αρχές, ότι αυτού του είδους η δράση κρατικών οργάνων είναι απολύτως απαγορευμένη από τον Ποινικό Νόμο, το Σύνταγμα και τις διεθνείς συνθήκες.

    Στο ίδιο πλαίσιο κρατικής ή παρακρατικής δράσης θα πρέπει να ενταχθεί και ο πυροβολισμός του μαθητή στο Περιστέρι, η εμφάνιση «αγανακτισμένων πολιτών της Χρυσής Αυγής» καθώς επίσης και ο «περίεργος» πυροβολισμός του οχήματος των ΜΑΤ στο Γουδί.

    Είναι τουλάχιστον «περίεργη σύμπτωση» ο φερόμενος ως προερχόμενος από το χώρο του Πανεπιστημιακού ασύλου πυροβολισμός, δύο μόλις ημέρες μετά τη δήλωση του υπουργού Δικαιοσύνης περί αναγκαιότητας κατάργησής του.

    Από τα προαναφερόμενα, προκύπτει με σαφήνεια, αφ’ ενός μεν η αλληλοδιαπλεκόμενη παραβατική συμπεριφορά κρατικών οργάνων και «παρακρατικών»(;) ομάδων ή μεθόδων, αφ’ ετέρου δε, η συνταυτιζόμενη με αυτήν, λειτουργία της Δικαιοσύνης, η οποία από το Σύνταγμα έχει θεσμικό καθήκον, εγγυητικό των ελευθεριών του πολίτη και όχι καθήκον ποινικής καταστολής δικαιωμάτων προς όφελος των κυβερνητικών επιλογών. Είμαστε δυστυχώς σε θέση να καταγγείλουμε σήμερα την στρατευμένη πολιτική δράση εκτελεστικής και δικαστικής εξουσίας, για την προώθηση αντικοινωνικών πολιτικών επιλογών.

    Έχουμε από ετών καταγγείλει ότι τόσο ο αντιτρομοκρατικός νόμος της Ευρωπαϊκής Ένωσης, όσο και ο εγχώριος, τους οποίους από κοινού ψήφισαν οι εναλλασσόμενες κυβερνήσεις των τελευταίων ετών, ποινικοποιούν το πολιτικό φρόνημα και στοχοποιούν ως τρομοκράτες τους πολίτες που αμφισβητούν τις κυρίαρχες πολιτικές επιλογές. Η εφαρμογή τους κατά μαθητών και φοιτητών στη Λάρισα, επιβεβαιώνει τις καταγγελίες μας και λειτουργεί απειλητικά για το σύνολο της κοινωνίας.

    Είναι σαφές πως η δολοφονία του μαθητή πυροδότησε την κοινωνική έκρηξη μαθητών, φοιτητών και εργαζομένων, οι οποίοι δεν διεκδικούν απλώς την καταδίκη των ενόχων. Οι πολίτες αυτοί ταυτίζουν την απώλεια αυτής της νεανικής ζωής, με την απώλεια των δικαιωμάτων που υφίστανται καθημερινά, στην εργασία, την κοινωνική ασφάλιση, την υγεία, την παιδεία, προκειμένου να υποταγεί κάθε πλευρά της ανθρώπινης ζωής στην παραγωγή κέρδους εταιριών και επιχειρήσεων. Την στιγμή που η κυβέρνηση καλεί σε εθνική ενότητα για την αντιμετώπιση της οικονομικής κρίσης μέσω της προσφοράς εκατομμυρίων στις τράπεζες, οι πολίτες, εφαρμόζοντας το άρθρο 120 του Συντάγματος, καλούν σε κοινωνική ενότητα των πληττόμενων εργαζομένων και νέων, διεκδικώντας το σύνολο των ατομικών, πολιτικών και κοινωνικών δικαιωμάτων που τους αναλογούν, μια που οι ίδιοι είναι οι παραγωγοί του κοινωνικού πλούτου.

    Σήμερα, είναι οι πολίτες που τηρούν το Σύνταγμα και οι κυβερνητικές και κρατικές υπηρεσίες που το παραβιάζουν. Όπως πάντα, εμείς δηλώνουμε συμμετέχοντες στις συλλογικές διαδικασίες άσκησης συνταγματικών δικαιωμάτων. Δηλώνουμε ότι θα βρισκόμαστε και θα παρεμβαίνουμε σε κάθε συνάθροιση, σε κάθε διαδήλωση, υπερασπιζόμενοι Συνταγματικά δικαιώματα και δημοκρατικές ελευθερίες…

    ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΙΚΩΝ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΩΝ ΜΕΛΩΝ ΤΟΥ ΔΣΑ

  24. ΓΙΩΡΓΟΣ ΠΑΠΑΝΙΚΟΛΑΟΥ avatar
    ΓΙΩΡΓΟΣ ΠΑΠΑΝΙΚΟΛΑΟΥ 21/02/2009 21:33:29

    ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΗ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ
    ΘΕΜΕΛΙΟ ΤΗΣ ΚΟΙΝΩΝΙΑΣ-ΘΕΜΕΛΙΟ ΤΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ


    11 ανήλικα παιδιά στη Λάρισα κατηγορούνται σαν τρομοκράτες.
    Διάβασα το κατηγορητήριο κατά των παιδιών:
    «Συγκρότησαν ομάδα προσώπων (οργάνωση) που λειτουργούσε σε οργανωμένη βάση, με κατανεμημένους ρόλους, με διαρκή λειτουργία προς τα έξω, που επεδίωκε τη διάπραξη εμπρησμών και παραβάσεων σχετικά με τις εκρηκτικές ύλες…
    Υπόταξαν την κατ ιδίαν βούλησή τους στη βούληση της εγκληματικής οργάνωσης, συναποτελούσαν μια ενιαία μονάδα που συσκέπτονταν και συναποφάσιζαν για τις πράξεις τους, χρησιμοποιούσαν κουκούλες, κατείχαν σακίδια με πέτρες, βόμβες μολότωφ, μπουκάλια και λοστούς, έφεραν μαζί τους καδρόνια και μεταλλικά αντικείμενα, εξαπέλυαν συγκροτημένες ομαδικές επιθέσεις…
    Την πορεία τους δεν τη σχημάτισαν περιστασιακά, αλλά με μόνιμο και σταθερό χαρακτήρα και η υποδομή τους ήταν τέτοιας έκτασης και δυναμικής ώστε κατείχαν ποικίλα τεχνικά μέσα πάσης φύσεως, με τα οποία παρεμβάλλονταν στους ασυρμάτους της αστυνομίας. Η ομάδα είχε δυνατότητα να εναλλάσσεται και ν αντικαθιστά τα μέλη της χωρίς η ίδια να υφίσταται αλλαγή…»

    Ρώτησα τους δικηγόρους:
    -Υπάρχουν κάποια στοιχεία και τα λένε αυτά;
    Οι δικηγόροι απάντησαν:
    - OΧΙ, ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΣΤΟΙΧΕΙΑ.
    - Ρώτησα:
    - -Πως τα λένε τότε αυτά;
    - Οι δικηγόροι ΣΗΚΩΣΑΝ ΤΟΥΣ ΩΜΟΥΣ ΜΕ ΕΥΛΟΓΟ ΥΦΟΣ.

    Ποιο είναι το νόημα αυτής της υπόθεσης;
    Απευθύνονται όχι μόνο στα παιδιά, όχι μόνο στους γονείς, αλλά σ όλους τους πολίτες. Μας λένε κατάμουτρα:
    Κάφροι! Καθήστε καλά! Είμαστε εξουσία και κάνουμε ό,τι θέλουμε!
    Παρανομούμε, καταχρώμαστε τη θέση μας! Σας καταστρέφουμε τα παιδιά! Μην κουνιέστε! Σκύψτε το κεφάλι και ίσως έτσι αλλάξουμε το κατηγορητήριο και καταδικάσουμε τα παιδιά σας σε μικρότερες ποινές.
    Κάφροι! Εδώ δεν λειτουργεί η δικαιοσύνη!
    Εδώ λειτουργεί η εξουσία! Η ανεξέλεγκτη εξουσία!

    Πρέπει να τους απαντήσουμε.
    Όλοι οι δημοκράτες πολίτες πρέπει να δώσουμε απάντηση:
    Δεν είμαστε κάφροι! Είμαστε πολίτες! Έχουμε δικαιώματα!
    Απαιτούμε να λειτουργήσει η δικαιοσύνη!
    Χωρίς δικαιοσύνη δεν υπάρχει κοινωνία!

    Πάρτε πίσω το κατηγορητήριο.
    Αφήστε τους συλληφθέντες.
    Τιμωρήστε τους εγκληματίες.
    ΤΩΡΑ…

    Το τώρα πρέπει να είναι με κεφαλαία γράμματα, που σημαίνει άμεσα, πριν ο,τιδήποτε άλλο και οι 3 τελείες σημαίνει ότι αν δεν γίνει αυτό θα υπάρξει απάντηση.
    Τι απάντηση μπορεί να δώσει η κοινωνία όταν προκλητικά αγνοείται;
    Πιστεύω ότι απ τη στιγμή που θ ανοίξει το στόμα των πολιτών για να εκφράσουν την τόσο απλή σκέψη ότι δεν πιστεύουν αυτό το παράλογο κατηγορητήριο, θ ανοίξει και το μυαλό τους. Και τότε όλα είναι δυνατά…
    Πρέπει λοιπόν όλοι οι δημοκράτες πολίτες να εκφραστούν. Να βρουν τρόπο να εκφραστούν. Να δηλώσουν την άρνησή τους ν αποδεχθούν το παράλογο, το παράνομο, το αντισυνταγματικό, το άδικο.
    Μετά, όλα θα είναι δυνατά…


    Τι ελπίδες έχουμε να παίξει η δικαιοσύνη έναν ανεξάρτητο ρόλο σε στιγμές κρίσης και πιέσεων για ουσιαστικές αλλαγές, όταν δείχνει το πρόσωπό της σαν μηχανισμός στήριξης του σημερινού καθεστώτος, του σημερινού σάπιου κατεστημένου σ ένα σωρό καίρια ζητήματα, όπως πχ του συστηματικού χαρακτηρισμού των βασανισμών πολιτών απ την αστυνομία, όχι σαν βασανιστηρίων όπως πράγματι είναι και υποδεικνύουν το δικαστήριο των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, η αρμόδια επιτροπή συμβουλίου της ευρώπης και ο έλληνας συνήγορος του πολίτη, η ελληνική δικαιοσύνη αντί να χρησιμοποιεί τα άρθρα του ποινικού μας κώδικα για τη χρήση βασανιστηρίων κατά τη σύλληψη και προσαγωγή ενός υπόπτου, χρησιμοποιεί τις διατάξεις για επικίνδυνη ή απλή σωματική βλάβη, απαλλάσσοντας έτσι ουσιαστικά τους βασανιστές, διατηρώντας τους στο σώμα της αστυνομίας και αποθρασύνοντάς τους;



    Η κοινωνία μας βαρβαρίζουσα και οπισθοδρομούσα, σ αυτό το ιδιόμορφο μίγμα σαπίλας, βρώμας και τεχνολογικής χλιδής, μπαίνει σε μια περίοδο επιταχυνόμενων αλλαγών που η ανάγκη τους έχει πλέον συνειδητοποιηθεί απ το πιο ευρύ φάσμα κοινωνικών δυνάμεων που θα μπορούσε κανείς να φανταστεί, όπως αποκαλύπτεται και απ την πρόσφατη ανακοίνωση του ΣΕΒ-σημείο των καιρών (ο οποίος μιλούσε «…για αυτό το απαξιωμένο σύστημα, το οποίο οι νέοι μας αισθάνθηκαν την ανάγκη να πετροβολήσουν… για την ελληνική πραγματικότητα στην οποία περισσεύει η διαφθορά και σπανίζουν οι αξίες…ότι καταδείχθηκε η ανυπαρξία του κράτους και η χρεοκοπία των θεσμών…ότι υποστήκαμε μια καταστροφή που είχε τη μυρωδιά της αποσύνθεσης…ότι η δημοκρατία και η ευζωία μας δεν μπορούν πια να συγκαλύψουν τη βαθύτερη υστέρηση, μετριοκρατία και απαξία που μας χαρακτηρίζουν…ότι έχουμε ανάγκη από ένα μακρόπνοο πρόγραμμα απαραίτητων αλλαγών στη λειτουργία των θεσμών, στην παιδεία, τη δημόσια διοίκηση και στην αναπτυξιακή δομή…».
    Όπως αποκαλύπτεται επίσης απ τις εκτιμήσεις των αιτιών που προκάλεσαν την νεανική έκρηξη του περασμένου δεκεμβρίου, όπως αυτές αποτυπώνονται στον τύπο και τα ΜΜΕ, την ανακοίνωση-έκπληξη και κόλαφο για το σημερινό καθεστώς του Αρχιεπισκόπου (που μιλούσε για «…περαιτέρω ρήμαγμα της ήδη παραπαίουσας ηθικώς, πολιτιστικώς και κοινωνικο-οικονομικώς πατρίδας μας…που οι εσαεί προτεινόμενες επί δεκαετία λύσεις επαναλαμβάνουν κυνικά σενάρια μονόπλευρης λιτότητας..») κα.

    Το κίνημα γι αυτές τις αλλαγές προχωράει με εκρήξεις, όσο οι ουσιαστικές δυνάμεις της κοινωνίας δεν αναλαμβάνουν τις πρωτοβουλίες για να δοθεί δημοκρατική και ειρηνική διέξοδος στα προβλήματα της κοινωνίας.
    Σε μια επόμενη έκρηξη, ποιος μας βεβαιώνει ότι δεν θα έχουμε αιματοκύλισμα;
    Όταν χρησιμοποιούν τη δικαιοσύνη σαν κατασταλτικό μηχανισμό, γιατί να μην θεωρήσουν ότι έχουν τη νομιμοποίηση για να το κάνουν; Αυτό δεν τους ανοίγει την όρεξη; Δεν τους ξεσαλώνει για ν αυθαιρετήσουν και να χτυπήσουν;
    Αν θέλουμε να υπάρξουν κάποιες ελπίδες για ειρηνικό και δημοκρατικό πέρασμα σε κάτι ουσιαστικά διαφορετικό, ουσιαστικά πιο προοδευτικό σε σχέση με το σημερινό απαξιωμένο καθεστώς, δεν θα πρέπει να θέσουμε σαν έναν από τους κύριους στόχους μας τη μετατροπή της σημερινής δικαιοσύνης σε στοιχειωδώς ανεξάρτητο, πραγματικά ανεξάρτητο θεσμό απονομής δικαιοσύνης, έτσι όπως ταιριάζει σε οποιοδήποτε καθεστώς θέλει να ονομάζεται δημοκρατία, χωρίς κυβερνητικό τοποτηρητή επικεφαλής του;

    Έχει επομένως κατά τη γνώμη μου καίρια σημασία να μετεξελιχθεί η κίνηση συμπαράστασης στους συλληφθέντες, ενδεχομένως και πριν επιτευχθεί ο στόχος της, σε κίνημα που θα επικεντρωθεί σε αιτήματα ουσιαστικής αναμόρφωσης της δικαιοσύνης και του περιορισμού της ή αν θέλετε προσανατολισμού της στο ρόλο ενός ανεξάρτητου θεσμού απονομής δικαιοσύνης, που στηρίζει ένα δημοκρατικό καθεστώς που συνεχώς προοδεύει και εξελίσσεται μεταλλασσόμενο ουσιαστικά, ενώ ταυτόχρονα διατηρεί τον ουσιώδη δημοκρατικό και ανθρωποκεντρικό χαρακτήρα του.
    Η δημιουργία ανεξάρτητων μηχανισμών ελέγχου της κοινωνίας πάνω σ αυτό τον θεσμό, οπωσδήποτε μη κηδεμονευόμενων από κόμματα, που θα ελέγχουν αυτό το ρόλο της δικαιοσύνης και της αστυνομίας, είναι εκ των ουκ άνευ, για να έχουμε τις εγγυήσεις ότι αυτό θα λειτουργήσει χωρίς παραστρατήματα.
    Ο ανεξάρτητος θεσμός του συνηγόρου του πολίτη είναι ένα μικρό μόνο και οπωσδήποτε μη επαρκές δείγμα του τι μπορεί να είναι αυτοί οι ανεξάρτητοι μηχανισμοί ελέγχου.

    Για ένα τέτοιο στόχο, αξίζει κάθε προσπάθεια, αξίζει κάθε θυσία και σ ένα τέτοιο κίνημα έχει θέση κάθε δημοκράτης πολίτης, ανεξάρτητα από κομματική ή πολιτική τοποθέτηση.


    Γιώργος Παπανικολάου

ΑΠΟΣΤΟΛΗ ΣΧΟΛΙΟΥ

Τα δεδομένα σας είναι ασφαλή! H διεύθυνση email δε θα δημοσιευθεί. Τα στοιχεία θα χρησιμοποιηθούν αποκλειστικά για τη δυνατότητα σχολιασμού στο antinews.gr .

Tα πεδία με αστερίσκο (*) είναι υποχρεωτικά.