#_CRON_JOB_#
#_CRON_JOB_#
09/11/2011 10:00
ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΣΧΟΛΙΟΥ

Τρεις παρατηρήσεις και ένα Σονέτο



Παρατήρηση 1η: Η ταχύτητα του φωτός επιδέχεται πλέον και έναν δεύτερο ορισμό. Είναι η ταχύτητα με την οποία αμφίστροφα και φιλοκαμπή μεταπολιτευτικά ανεμομαζώματα συνασπίστηκαν ιδιοτελώς με τον Αντώνη Σαμαρά μόλις αντιλήφθηκαν  το έρεισμα και τη δυναμική που έχει ο λόγος του ανδρός στον κόσμο, ενώ παραλλήλως είναι και η ταχύτητα με την οποία τα ίδια αυτά ανεμομαζώματα  μετατράπηκαν σε διαβολοσκορπίσματα στο πρώτο φύσημα του ανέμου. Θυμίζω πάντα ότι βρισκόμαστε στα 299.792.458 m/s.

Παρατήρηση 2η:  Μπαμπινιώτης, λήμμα «εμπιστοσύνη»: «Η πίστη στην αξιοπιστία, εντιμότητα ή ικανότητα, αξία κάποιου». Και αναρωτιέμαι ενεός ο δύστηνος. Τι στην ευχή από όλα αυτά τα χαρακτηριστικά δεν αναγνωρίζουμε στον Αντώνη Σαμαρά; Ή μήπως τέσσερις μέρες - όπου ειρήσθω εν παρόδω τίποτε δεν έχει οριστικοποιηθεί και τα πάντα είναι ρευστά -  είναι αρκετές για να άρουμε την εμπιστοσύνη και το σεβασμό μας στο πρόσωπό του;

Παρατήρηση 3η: Όταν έχουμε ακουμπήσει σε ένα ηγέτη τις όποιες ελπίδες μας για το μέλλον, λιγοστές ή πλείστες - ανάλογα με το απόθεμα ψυχικής δύναμης και κουράγιου που έχει απομείνει στον καθένα μας τόσο χρόνια πια - ναι, του κάνουμε κριτική, του λέμε την γνώμη μας, τη θέση μας, τα πιστεύω μας, με μία όμως απαραίτητη προϋπόθεση, πέραν προφανώς του αυτονόητου της καλόπιστης προαίρεσης: Να μην είναι η κριτική μας εν συνόλω και στοχευόμενα αποδομητική. Γιατί φαντάζομαι, για όσους από εμάς συμμεριζόμαστε τις ίδιες αξίες με τον Αντώνη Σαμαρά και ενστερνιζόμαστε τα ίδια οράματα ανάστασης της πατρίδας μας, τότε ποια χρεία θα είχε μία κριτική συνολικής αποδόμησης; Που θα ακουμπήσουμε μετά την αξιοπρέπειά μας με ρεαλισμό και σοβαρότητα;

Και ένα Σονέτο του Πετράρχη (1304-1374). (Απαραίτητη σημείωση: Όπου Ρώμη, βλέπε Ελλάδα).

Κρησφύγετο οργής και πόνου πηγή,

Ναέ της αίρεσης, σχολείο λαθών,

Ρώμη, τώρα Βαβυλωνία του ψεύδους και των κακών,

Για σένα κλαίνε και στενάζουν πολλοί.

 Εργαστήρι απάτης κι άγρια φυλακή

όπου το κακό τρέφεται και το καλό πεθαίνει,

κόλαση ζωντανών. Το μεγάλο σου θαύμα εκπνέει

αν ο Χριστός μαζί σου δεν θε να ξαναρθεί.

 Στηριγμένη σε κάστες, μιζέριες και ταπεινούς,

ενάντια  στους θεμελιωτές σου ύψωσε συ τα’ άρματά σου,

πόρνη χαλασμένη, πού έχεις τις ελπίδες σου τάχα ακουμπήσει;

 Στα κακοαποχτημένα σου πλούτη ή μήπως στους αιρετικούς;

Τώρα ξανά ο Κωνσταντίνος δε θα γυρίσει κοντά σου,

μα γκρέμισε εσύ τον κόσμο το θλιβερό που τους στηρίζει.

(Πετράρχη, 25 Σονέττα και 2 Τραγούδια, Εισαγωγή-Μετάφραση-Σχόλια: Κατερίνα Γλυκοφρύδη, Εκδόσεις Γκοβόστη)

Τιγράνης

ΣΧΟΛΙΑ

  1. Mara avatar
    Mara 09/11/2011 10:08:13

    Ότι καλύτερο να αρχίσουμε την ημέρα μας!!!

    Καλημέρα σε όλους!!!

  2. Tassos avatar
    Tassos 09/11/2011 10:11:13

    Ρίξαν και τις μάσκες τους υπέρ του Παπαδήμου και τα Σημιτικά υπολείμματα (Κύρτσοι κλπ). Οσοι πήραν θαλασσοδάνεια από τους Παπαδήμες...

  3. Kώστας Θ. avatar
    Kώστας Θ. 09/11/2011 10:13:27

    Σωστά. Ή τον εμπιστευόμαστε ή όχι. Μπορεί να διαφωνούν κάποιοι με τις επιλογές του αλλά αυτό δε σημαίνει ότι πρέπει να αμφισβητούνται και τα κίνητρά του.

  4. QQ avatar
    QQ 09/11/2011 10:17:57

    Η ταχύτητα με την οποία κατέρευσε το πολιτικό σύστημα μόλις μας είπανε να γίνετε κράτος σοβαρό, να εισπράτετε φόρους,να μην υπάρχει διαφθορά, να διώξετε τους άχρηστους αργόμισθους, να μην συνδέεται η ψήφος με τον διορισμό, να μην ξοδεύετε παραπάνω από όσα βγάζετε, να μην κάνει ο καθένας ότι του γουστάρει για να συνεχίσετε στην Ευρώπη, αυτή είναι η ταχύτητα του φωτός.
    Ας κάναμε τα μισά από όσα έκαναν οι Πορτογάλοι και οι Ιρλανδοί, αλλά αυτοί είναι λαλάκες και υποταγμένοι.
    Αλλά ξέχασα το κάνουν για να αρπάξουν τον πλούτο μας και να μας υποτάξουν οι ναζί και συνωμότες.
    Για αυτό θα μείνουμε ουγκάντα.

  5. archaeopteryx avatar
    archaeopteryx 09/11/2011 10:28:41

    άλλα λόγια να αγαπιόμαστε.

    Στις 29 Νοεμβρίου, διαλέξαμε το Α ή το Β. Μπορεί το Α να ήταν και να είναι καλύτερο, ή πατριωτικότερο, ή ο,τιδήποτε σε σχέση με το Β. Δεν ερωτηθήκαμε εάν θελουμε την 6η δόση ή τι ανταλλάγματα δίνουμε για να πάρουμε την 6η δόση.

    Ούτε, προσωπικά, γουστάρω αποδοχή της διαδικασίας καν τη 6ης δόσης που είναι συνέπεια του Μνημονίου που απέρριψα, και αποτελεί απαρχή επαχθέστερων Μνημονίων, που θα τελειώσουν ΜΟΝΟ όταν έχει τελειώσει η εκκαθάριση, και θα είμαι ...εκκαθαρισμένος.

    Και, φίλε Τιγράνη, ίσως ξέρεις τι σημαίνει "trust me, trust me" στην γλώσσα Yiddish. Εμπιστέυομαι και κάνω υπομονή, αλλά η λέξη είναι ΥΠΕΡΒΑΣΗ. Γόρδιο δεσμό έχουμε. Και όποιος έχει απορίες, "ψηφοφορία". Εάν η ψηφοφορία είναι κατόπιν εορτής, για να διαλέξουμε ποιόν αχυράνθρωπο θα έχουμε να συνομιλέι με τον Ράϊχενμπαχ, εγώ, και συγγνώμη, ψηφίζω Πηνελόπη Δέλτα. Τον Πετράρχη και την Κυβέρνηση Χωρίς Όνομα τα έχω _εσμένα. Προτιμώ το Παραμύθι Χωρίς Όνομα.

  6. δρόμος avatar
    δρόμος 09/11/2011 10:34:04

    εύγε, Τιγράνη, σεμνός και μεστός λόγος.

  7. Πτερέλαος avatar
    Πτερέλαος 09/11/2011 10:40:25

    Όταν οι εναποτεθείσες ελπίδες ταλαντεύονται, τί κάνεις;
    Όταν τα μοιραζόμενα οράματα αποσύρονται από την πρώτη γραμμή, τί κάνεις;
    Όταν η χώρα ακούγεται ότι παραδίδεται στους εχθρούς, τί κάνεις;
    Αλλάζουν τόπο εναπόθεσης οι ελπίδες.
    Παύουν να μοιράζονται τα οράματα.
    Απέναντι στη νέα απειλή αρχίζεις νέο αγώνα.....

  8. τσώφλι πασατέμπου avatar
    τσώφλι πασατέμπου 09/11/2011 10:47:35

    Τόσος λυρισμός, τέτοιοι περίτεχνοι ακροβατισμοί ενός εναργούς εγκεφάλου που ταλαντεύεται χαριτωμένα μεταξύ φιλοσοφίας της Φυσικής και Πολιτικής τέχνης... μέσω μιάς "ρευστότητας" που πνίγει την κριτική, τα ερωτήματα (ακόμα και τα εύλογα), τις απορίες, τις ανησυχίες...

    Μήπως, να ανησυχούμε αποκλειστικά "εποικοδομητικά", φίλε Τιγράνη, να μήν απορούμε "στοχευμένα αποδομητικά" - φώτισέ μας επιτέλους πώς να το βουλώσουμε καλύτερα !

  9. ΕΥΑ avatar
    ΕΥΑ 09/11/2011 11:37:33

    Οι παρατηρήσεις έγιναν αξιώματα...δε
    δε χρειάζονται πλέον καμία απόδειξη...

  10. Αριστοκλής avatar
    Αριστοκλής 09/11/2011 12:33:16

    Μήπως πρέπει να είμαστε πρόβατα όπως λέμε τους ποσόκους. Η παράταξη μας τουλάχιστον στο θέμα αυτό έχει παράδοση δημοκρατικότητας στην πράξη και όχι στα λόγια γι΄αυτό είμαστε και περήφανοι. Επομένως μη μας λες για εμπιστοσύνη γιατί η εμπιστοσύνη που είναι δεδομένη πρέπει να είναι αμφίδρομη. Όταν 800.000 άτομα πήγαν να ψηφίσουν τον Νοέμβριο του 2009 στις τότε υπάρχουσες πολιτικές συνθήκες, αν τις θυμάστε, ήταν γιατί έβλεπαν στο Σαμαρά κάτι διαφορετικό από το ξύλινο τετριμμένο πολιτικό λόγο και σύστημα. Ήταν αυτός που μίλησε για την πνευματική κληρονομιά της παράταξης τον Οδυσσέα Ελύτη, το Θεοτοκά, τον Κων/νο Τσάτσο κ.λ.π. Έχω γράψει σε άλλο σχόλιο ότι ο ΗΓΕΤΗΣ (και όχι ο διαχειριστής) πρέπει να διαμορφώνει τις εξελίξεις και όχι να σύρεται από αυτές. Να εμπνέει και να καθοδηγεί το λαό. Δε μπορεί μέσα σε τρις μέρες να ανατρέπονται τα πάντα όσα λέγονταν ή γίνονταν 2 χρόνια.
    Εχτές είδα δυστυχώς να λογοκρίνεται 2 φορές και να διαγράφεται σχόλιο που έκανα για το ότι να μη λέει μεγάλα λόγια ότι δε θα υπογράψει γιατί θα εκτεθεί. Επομένως δε γνωρίζω αν το παρόν θα παραμείνει αναρτημένο ή όχι.
    Και επειδή έγραψες τους στίχους του Πετράρχη παραθέτω ένα ποίημα του Κ.Π.Καβάφη.

    Πρέσβεις απ΄ την Aλεξάνδρεια

    Δεν είδαν, επί αιώνας, τέτοια ωραία δώρα στους Δελφούς
    σαν τούτα που εστάλθηκαν από τους δυο τους αδελφούς,
    τους αντιζήλους Πτολεμαίους βασιλείς. Aφού τα πήραν
    όμως, ανησυχήσαν οι ιερείς για τον χρησμό. Την πείραν
    όλην των θα χρειασθούν το πώς με οξύνοιαν να συνταχθεί,
    ποιος απ΄ τους δυό, ποιος από τέτοιους δυο να δυσαρεστηθεί.
    Και συνεδριάζουνε την νύχτα μυστικά
    και συζητούν των Λαγιδών τα οικογενειακά.
    Aλλά ιδού οι πρέσβεις επανήλθαν. Χαιρετούν.
    Στην Aλεξάνδρεια επιστρέφουν, λεν. Και δεν ζητούν
    χρησμό κανένα. Κ΄ οι ιερείς τ΄ ακούνε με χαρά,
    αλλ΄ είναι και στο έπακρον απορημένοι,
    μη νοιώθοντας τι η εξαφνική αδιαφορία αυτή σημαίνει.
    Γιατί αγνοούν που χθες στους πρέσβεις ήλθαν νέα βαρυά.
    Στην Pώμη δόθηκε ο χρησμός• έγιν΄ εκεί η μοιρασιά.

  11. Τιγράνης avatar
    Τιγράνης 09/11/2011 17:02:27

    Ωραία, ο καθένας θα μπορούσε να πει ότι θα ήθελε ένα σωρό πράγματα: Να προκηρυσσόταν αμέσως εκλογές, να επέμενε ο ΑΣ στανικά στο όχι, να κατέρρεαν οι ξένοι μόλις άκουγαν τη σκληρή στάση του προέδρου, να έσπευδαν να προτείνουν από μόνοι τους επαναδιαπραγμάτευση, να διέγραφαν το χρέος ενώ σύσσωμος ο γαλλικός τύπος να πανηγύριζε για τη νίκη των αυτοχθόνων δημοκρατών και φύσει επαναστατών έναντι των κερδοσκόπων που επιβουλεύονται τις τύχες των λαών, να άλλαζε τη χωρίστρα του ο πρόεδρος, να έκοβε αυτό το ελαφρώς μερακλωμένο περπάτημά του ,να, να, να….

    Εδώ που είμαστε, βιώνοντας τα έσχατα όρια της ευτέλειας και του διασυρμού υπό το χλευαστικό βλέμμα της υφηλίου, καταγέλαστοι, επονείδιστοι και μόνοι, προχωράμε ένα βήμα τη φορά. Κι αυτό το βήμα πρέπει να είναι ρεαλιστικό, σοβαρό, και ταυτόχρονα να ετοιμάζει το έδαφος για το επόμενο. Και πάει λέγοντας… Μέσα σε αυτά τα πλαίσια, δεν μπορώ παρά να παραδεχτώ ότι ο ΑΣ εξευτέλισε τον Παπανδρέου τελειώνοντας ουσιαστικά τις – θεσμικές τουλάχιστον - παρτίδες που είχε ανοίξει η αγία αυτή οικογένεια με τη χώρα. Συνάμα ανάγκασε το ΠΑΣΟΚ να μπει σε μία φάση ξεκαθαρίσματος των εσωτερικών του που πιθανότατα θα το οδηγήσει μετεκλογικά στα τάρταρα. Από εκεί και πέρα, με το αρχικό ναι στη δανειακή σύμβαση εξασφάλισε την εμπιστοσύνη των ευρωπαίων που πλέον φαίνεται να τον αποδέχονται και επίσημα ως τη διάδοχη κατάσταση που θα οδηγήσει τη χώρα σε ομαλότητα, ενώ παράλληλα αφαίρεσε από τους πάντες το επιχείρημα ότι αυτός είναι η ρίζα του κακού που ευθύνεται για την επικίνδυνη και εκ θεμελίων διασάλευση της ευρωπαϊκής προοπτικής της χώρας. Όταν όμως άρχισαν να μπαίνουν στο τραπέζι όροι αισχύνης και επιταγές δεσμευτικών a priori υπογραφών, τότε ακούστηκε, αντήχησε καλύτερα το «Δεν υπογράφω, υπάρχει και εθνική αξιοπρέπεια»! Και όλα αυτά μέσα σε ένα κλίμα άκρως τεταμένο, με τον κόσμο να φωνάζει, με συμβούλους του να διαφωνούν, με πιέσεις αφόρητες, με απειλές ακόμα πολιτικής απομόνωσης (όχι δεκαετούς αυτή τη φορά αλλά ισόβιας).

    Μην ξεχνάμε ότι σε αυτόν τον αγώνα, τον νυν υπέρ πάντων, οι Έλληνες είμαστε μόνοι, και είναι ευτύχημα που έχουμε έναν άνθρωπο με αξίες να εναποθέσουμε τις ελπίδες μας. Αν απολέσουμε και αυτήν την πολιτική ευκαιρία τότε, τι, ποιος;;; Γι αυτό και νομίζω πως, ελλείψει επιλογής για το την επόμενη μέρα, το πολιτικό επέκεινα μετά την 19η Φεβρουαρίου, η συνολική αποδόμηση ισοδυναμεί με επένδυση στο χάος.

    Προσωπικά, περιμένω τα επόμενα βήματα του ΑΣ με αγωνία, κάποιες φορές ίσως και με λιποψυχία, ποτέ όμως με φαντασιώσεις που το μόνο που υπηρετούν είναι η ακόμα πιο ανώμαλη προσγείωση στην πραγματικότητα μόλις τελειώσει το όνειρο, το ανώνυμο και ακηδές παραμύθι.

ΑΠΟΣΤΟΛΗ ΣΧΟΛΙΟΥ

Τα δεδομένα σας είναι ασφαλή! H διεύθυνση email δε θα δημοσιευθεί. Τα στοιχεία θα χρησιμοποιηθούν αποκλειστικά για τη δυνατότητα σχολιασμού στο antinews.gr .

Tα πεδία με αστερίσκο (*) είναι υποχρεωτικά.