02/11/2009 19:00
ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΣΧΟΛΙΑ
ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΣΧΟΛΙΟΥ

Το τοπίο της Εταιρικής Ευθύνης εν καιρώ κρίσης



Πιο σημαντική στη συνείδηση των πολιτών είναι η Εταιρική Κοινωνική Ευθύνη, σύμφωνα με την τελευταία ετήσια έρευνα του Ινστιτούτου Επικοινωνίας. Το σημαντικότερο εύρημα της έρευνας είναι η αύξηση της σημασίας της -εκτός από τη συνείδηση- και στη συμπεριφορά των πολιτών-καταναλωτών, όπως επίσης και η πεποίθηση ότι μια επιχείρηση συμπεριφέρεται υπεύθυνα πρώτα όταν λειτουργεί σωστά η ίδια και δεύτερον όταν συμβάλει και βοηθά την κοινωνία.

Η έρευνα πραγματοποιήθηκε σε 32 χώρες από μεγάλους φορείς επικοινωνίας και έρευνα αγοράς σε κάθε χώρα και για την Ελλάδα συμμετείχαν 1.001 πολίτες.

Σύμφωνα με την έρευνα, μεγάλη σημασία έχει η ΕΚΕ σε περιόδους κρίσης και ύφεσης της οικονομίας. Υπάρχει βέβαια η άποψη ότι σε περιόδους που η οικονομία και οι επιχειρήσεις αντιμετωπίζουν σοβαρά προβλήματα που εκδηλώνονται με πτώση σε πωλήσεις και οι καταναλωτές περιορίζουν τις αγορές τους και αναζητούν φτηνότερα προϊόντα και υπηρεσίες, οι επιχειρήσεις είναι διστακτικές στο να επενδύσουν σε δραστηριότητες ΕΚΕ και περιορίζουν τις ενέργειές τους σε αυτόν το χώρο Από την άλλη μεριά και σύμφωνα με τα τελευταία ευρήματα, σε δύσκολες οικονομικές συνθήκες σαν αυτές που ζούμε σήμερα, οι επιχειρήσεις που έχουν αντιληφθεί το ρόλο και τη σημασία της Εταιρικής Ευθύνης ενισχύουν τις ενέργειές τους στον τομέα αυτό, γιατί αντιλαμβάνονται ότι αγορά και καταναλωτές το απαιτούν αλλά και γιατί είναι πεπεισμένες ότι επενδύοντας σε ενέργειες Εταιρικής Ευθύνης συμβάλλουν θετικά στη βιωσιμότητα και την αειφόρο ανάπτυξή τους.

Η αλληλεπίδραση μεταξύ επιχειρήσεων και κοινωνίας στην Ευρώπη διαμορφώνεται από την πολυμορφία του πολιτικού και πολιτισμικού τοπίου ανά την ήπειρο. Η ανάπτυξη της Εταιρικής Κοινωνικής Ευθύνης (ΕΚΕ) στην Ευρώπη καθοδηγείται τόσο από προληπτικές στρατηγικές (που υιοθετούνται από πρωτοπόρες εταιρείες), από ευρωπαϊκά όργανα και εθνικές κυβερνήσεις, όσο και από εξωτερικές πιέσεις που ασκούνται από άλλους φορείς της Κοινωνίας των Πολιτών.

Η ιδέα ότι οι εταιρείες -πέραν των νομικών τους υποχρεώσεων- συμβάλλουν στην ευημερία της κοινότητας, έχει μακράν ιστορία στην Ευρώπη. Στο δυτικό τμήμα της ηπείρου, μάλιστα, η ανάπτυξη του κοινωνικού κράτους κατά το δεύτερο ήμισυ του 20ού αιώνα εστίασε στο ρόλο του κράτους, ως του πρωταρχικού παρόχου ευημερίας, ενώ οι εταιρείες τηρούσαν τις κοινωνικές τους υποχρεώσεις, σεβόμενες (εν πολλοίς) τους νόμους, πληρώνοντας φόρους και παρέχοντας θέσεις εργασίας.

Σύμφωνα όμως με την έκθεση της CSR Europe -το Ευρωπαϊκό Δίκτυο Επιχειρήσεων για την προαγωγή της Εταιρικής Κοινωνικής Ευθύνης- την οποία ανάρτησε στην ιστοσελίδα της στις 16 Οκτωβρίου (“A Guide to CSR in Europe”), κατά τις τελευταίες δεκαετίες, οι οικονομικοί και πολιτικοκοινωνικοί φορείς σε πολλές δυτικοευρωπαϊκές χώρες οδήγησαν στην επαναχάραξη των ορίων μεταξύ του δημόσιου και του ιδιωτικού τομέα, καθώς και στον επαναπροσδιορισμό των ρόλων τους απέναντι στην κοινωνία. Σε αυτό το πλαίσιο, αυξημένη προσοχή άρχισε να αποσπά το εθελοντικό έργο των επιχειρήσεων, στο πλαίσιο της χάραξης στρατηγικών ΕΚΕ. Από την άλλη μεριά, στη μετα-κομμουνιστική κεντρική και ανατολική Ευρώπη, οι οικονομικές προκλήσεις που συνδέθηκαν με τη μετάβαση στην οικονομία της αγοράς απετέλεσαν την αιτία παραμέλησης ζητημάτων που συνδέονταν με την κοινωνία και το περιβάλλον. Κατά τα τελευταία χρόνια, όμως, η συνειδητοποίηση της ΕΚΕ κερδίζει έδαφος με αξιοσημείωτους ρυθμούς. Σε αντίθεση με τη δυτική Ευρώπη, είναι οι ίδιες οι εταιρείες -ιδίως οι πολυεθνικές επιχειρήσεις- αυτές που αποτελούν τους φορείς της αλλαγής, καθώς η εξωτερική πίεση που ασκείται από την Κοινωνία των Πολιτών, τα ΜΜΕ και τις δημόσιες Αρχές είναι, μέχρι στιγμής, εξαιρετικά περιορισμένη.

Στην Ευρώπη, το κίνημα της ΕΚΕ προσδιοριζόταν παραδοσιακά από τις μεγάλες εταιρείες. Θα πρέπει, ωστόσο, να ληφθεί υπόψη το 99% των ευρωπαϊκών εταιρειών είναι μικρομεσαίες επιχειρήσεις (ΜΜΕ), ενώ τα δύο τρίτα των θέσεων εργασίας στον ιδιωτικό τομέα παρέχονται από τέτοιου είδους εταιρείες. Εκ φύσεως λοιπόν, η συμπεριφορά πολλών μικρών επιχειρήσεων εξαρτάται από τις αρχές και τη φιλοσοφία του ιδιοκτήτη, όπως επίσης και από τις ανάγκες της τοπικής κοινωνίας. Εντούτοις, σήμερα δίνεται ολοένα και μεγαλύτερη προσοχή στην εφαρμογή μίας καλύτερα δομημένης προσέγγισης της ΕΚΕ από τις ευρωπαϊκές ΜΜΕ.

Ως μία περιοχή που απολαμβάνει ευημερία και σταθερότητα και διαθέτοντας παράλληλα μία ιδιαίτερα αναπτυγμένη οικονομική και κοινωνική δομή, τα τρέχοντα ζητήματα που συνδέονται με την εταιρική κοινωνική ευθύνη και οι συνεπαγόμενες προκλήσεις στην Ευρώπη διαφέρουν παρασάγγας από τα αντίστοιχα που αντιμετωπίζουν οι αναπτυσσόμενες περιοχές του πλανήτη. Σε αντίθεση με την εθελοντική δράση των εταιρειών στις αναδυόμενες οικονομίες για περιβαλλοντικά και κοινωνικά θέματα, η Ευρώπη διαθέτει ήδη ένα καθορισμένο νομοθετικό πλαίσιο που διέπει αυτές τις δραστηριότητες των επιχειρήσεών της. Ωστόσο, το αυξανόμενο ενδιαφέρον για ευκαιρίες που συνδέονται με καινοτόμες προσεγγίσεις ΕΚΕ, σε συνδυασμό με τις αυξανόμενες προσδοκίες των κοινωνικών εταίρων για εταιρική λογοδοσία και υπεύθυνες εταιρικές πρακτικές, τόσο εντός, όσο και εκτός της Ευρώπης, εξακολουθούν να προωθούν την ατζέντα της κοινωνικής εταιρικής ευθύνης προς νέες κατευθύνσεις.

Επιπροσθέτως, ως αποτέλεσμα της διεθνούς χρηματοπιστωτικής κρίσης, το επίπεδο της εμπιστοσύνης της κοινής γνώμης στις επιχειρήσεις σημείωσε δραματική πτώση στις περισσότερες ευρωπαϊκές χώρες. Κατόπιν τούτου, η πιστωτική αναταραχή και η επακόλουθη ύφεση κατέδειξαν την ανάγκη των εταιρειών να συμβάλλουν αποφασιστικά στην ανοικοδόμηση της εμπιστοσύνης στις επιχειρήσεις και στη διαμόρφωση μία ακόμα πιο υπεύθυνης και αειφόρου οικονομίας στην Ευρώπη, αλλά και σε όλο τον κόσμο.

 Ν.Π.

ΣΧΟΛΙΑ

Δεν υπάρχουν σχόλια στο άρθρο! Γράψτε το πρώτο σχόλιο!

ΑΠΟΣΤΟΛΗ ΣΧΟΛΙΟΥ

Τα δεδομένα σας είναι ασφαλή! H διεύθυνση email δε θα δημοσιευθεί. Τα στοιχεία θα χρησιμοποιηθούν αποκλειστικά για τη δυνατότητα σχολιασμού στο antinews.gr .

Tα πεδία με αστερίσκο (*) είναι υποχρεωτικά.