#_CRON_JOB_#
#_CRON_JOB_#
08/05/2011 18:05
ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΣΧΟΛΙΟΥ

Το τέλος της εποχής της αθωότητας



Η είδηση του θανάτου του ΘΒ ήρθε σαν οιωνός για το τέλος μιας εποχής. Δε δηλώνω ρομαντικός (παρότι λίγο πολύ όλοι είμαστε πίσω από το brutal προφίλ που καλλιεργούμε) αλλά η αλήθεια είναι ότι οι γενιές άλλαξαν, μαζί τους και οι αξίες, οι συμπεριφορές των ανθρώπων, προπάντων όμως άλλαξε η παραγωγή αγνών ψυχών όπως ο Κύριος Θ. Βέγγος (δεν τολμώ να μην προσθέσω τη λέξη κύριος).

Όποτε κοίταζες στα μάτια αυτόν τον μέγα ηθοποιό και άνθρωπο, έστω και από το χαζοκούτι, δεν έβλεπες απλά μια αγνή ψυχή, αλλά ένα μικρό κομμάτι του παρελθόντος, σα να έβλεπες την Αθήνα μέσα στο πράσινο και τα νεοκλασικά κτήρια, μικρές γειτονιές χωρίς τη σημερινή κατάσταση βρωμιάς ανομίας και του πολυπολυτισμικού παραδείσου, όπου οι γείτονες αφήνανε ανοιχτές τις πόρτες των σπιτιών τους και επικοινωνούσαν μεταξύ τους σαν παιδιά γεμάτα αθωότητα.

Οι ταινίες του συγκινούσαν, συγκινούν και θα συνεχίσουν να συγκινούν διότι εκπροσωπούν αυτόν τον παλιό ελληνικό κινηματογράφο που δεν προσπαθούσε να αντιγράψει με κάθε τρόπο μία εμπορική επιτυχία όπως το “Safe sex” θυσιάζοντας τα πάντα στο βωμό του χρήματος.

Είθε να είναι ελαφρύ το χώμα που τον σκεπάζει, γιατί από «αριστοφάνηδες» με βαριές τσέπες και κότερα χορτάσαμε, την αξία όμως ενός θρύλου του ελληνικού κινηματογράφου έπρεπε να έρθει ο θάνατ;oς του για να τη θυμηθούμε.

Ένα μικρό απόσπασμα για να θυμούνται οι παλιοί και να μαθαίνουν οι καινούργιοι



Anatolios

ΣΧΟΛΙΑ

  1. The Saint avatar
    The Saint 08/05/2011 21:50:05

    Tυχεροί στη ζωή τους όσοι γνώρισαν απο κοντά αυτόν τον Ανθρωπο! Τυχεροί, -όπως εγώ- γιατι μπόρεσαν έτσι να διαπιστώσουν το αγνό του χαρακτήρα του, το γνήσιο της συμπεριφοράς του, το μεγαλείο της ψυχής του!
    Ημουν στην εντατική του Ιπποκρατείου, μετά απο σοβαρή εγχείρηση, στον ίδιο χωρο με τον επίσης χειρουργημένο εξαδελφό του, που είχε έρθει να δεί...
    Αυτά, πίσω στο 1997...
    Δεν θα ξεχάσω το προσωπό του την εκφρασή του, και πάνω απ'όλα όταν μου είπε: "Κοίτα να δείς... Νέο παιδί..." και είδα τα μάτια του να δακρύζουν!!!
    Ολα τα λεφτά.... Στιγμή απίστευτη, αξέχαστη!!!
    Δεν θα ξεχαστείς Θανάση μου! Ποτέ, και απο κανέναν! Γιατί όπως πολυ εύστοχα αναφερει ο τίτλος αυτού του άρθρου, μαζί σου φεύγει και μιά ολόκληρη εποχή, που συμβόλιζε μεσα απο τους ελάχιστους εκφραστές της όπως εσύ, μιά αθωώτητα, μιά ανθρωπιά, μιά κοινωνία, και μιά γειτονιά, που ΔΕΝ πρόκειται να ξαναδούμε...
    Ειθε οι στιγμές που μας χάρισες να γίνουν παραμυθια... γιά παιδιά κάθε ηλικίας...

  2. Γιώργος Μεσσηνία avatar
    Γιώργος Μεσσηνία 09/05/2011 03:20:37

    Λιτό, ουσιαστικό, αληθινό άρθρο.
    Αλλά εκτός μόδας!
    Δεν προβάλλει αρκετό ναρκισσισμό για να επιβιώσει.
    Προβάλλει ανθρωπιά και αυθεντικότητα.
    Πολύ ...μπανάλ!

  3. Κώστας Ροδινός avatar
    Κώστας Ροδινός 09/05/2011 16:47:44

    Eξαιρετικό και πολύ ανθρώπινο άρθρο.
    Προσυπογράφω κάθε λέξη του.

ΑΠΟΣΤΟΛΗ ΣΧΟΛΙΟΥ

Τα δεδομένα σας είναι ασφαλή! H διεύθυνση email δε θα δημοσιευθεί. Τα στοιχεία θα χρησιμοποιηθούν αποκλειστικά για τη δυνατότητα σχολιασμού στο antinews.gr .

Tα πεδία με αστερίσκο (*) είναι υποχρεωτικά.