15/12/2009 15:03
ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΣΧΟΛΙΟΥ

Το σκληρό παράδειγμα της Ιρλανδίας

Όταν πριν από λίγο καιρό ο Ιρλανδός υπουργός Οικονομικών, Brian Lenihan προχώρησε στη μείωση των μισθών των δημοσίων υπαλλήλων, εισάγοντας μια νέα κράτηση ύψους 7% για την ενίσχυση των ασφαλιστικών τους ταμείων, οι αντιδράσεις των εργαζομένων ήταν ελάχιστες, με αποτέλεσμα να εκπλαγούν οι ομόλογοί του στην Ε.Ε. «Αν γινόταν κάτι παρόμοιο στη Γαλλία, θα είχαμε ταραχές…» λέει ο Lenihan ο οποίος στις 9 Δεκεμβρίου, κατέθεσε τον προϋπολογισμό για το 2010, μέσω του οποίου εφαρμόζονται και επιπλέον περικοπές στα εισοδήματα των υπαλλήλων του δημοσίου τομέα. Αυτή τη φορά όμως, οι αντιδράσεις μπορεί να μην είναι τόσο ήπιες. Τα συνδικάτα των αστυνομικών απειλούν με απεργία, ενώ αυτά των δημοσίων υπαλλήλων έχουν προχωρήσει σε ψηφοφορίες, προκειμένου να αποφασισθούν οι μέθοδοι αντίδρασης.

Σε μια εποχή όπου τόσο η Ελλάδα όσο και η Ισπανία είδαν τη πιστοληπτική τους ικανότητα να υποβαθμίζεται κατά μεγάλο βαθμό, η ιρλανδική κυβέρνηση προσπαθεί να περάσει το μήνυμα στους διεθνείς επενδυτές, ότι σκοπεύει να αντιμετωπίσει αποτελεσματικά και στα σοβαρά, τόσο το τεράστιο έλλειμμα όσο και το εξωτερικό χρέος της χώρας. Και αυτό θα γίνει με έναν προϋπολογισμό ο οποίος είναι ο σκληρότερος στην ιστορία της Ιρλανδίας. Οι εργαζόμενοι στο δημόσιο τομέα θα υποστούν περικοπές ύψους 5-8% σε εισοδήματα έως 125.000 ευρώ, ενώ όσοι κερδίζουν περισσότερα (του πρωθυπουργού συμπεριλαμβανομένου) θα δουν τα εισοδήματά τους να μειώνονται κατά 15% ή και περισσότερο. Τα επιδόματα ανεργίας καθώς και αυτά της πρόνοιας, επίσης θα περικοπούν.

Ο νέος αυτός προϋπολογισμός είναι αποτέλεσμα μιας οξείας σύνθλιψης των οικονομικών δραστηριοτήτων της Ιρλανδίας, που ήταν πολύ μεγαλύτερη από τις αντίστοιχες που αντιμετώπισαν οι υπόλοιπες χώρες της ευρωζώνης. Το  ιρλανδικό ΑΕΠ του 2009, προβλέπεται να μειωθεί κατά 7.5 , ενώ το αντίστοιχο του 2010 θα μειωθεί κατά 1.3% επιπλέον. Το ποσοστό της ανεργίας παραμένει σταθερό στο 12%. Το μεγάλο πρόβλημα όμως φαίνεται να προέρχεται από την έλλειψη εμπιστοσύνης από πλευράς καταναλωτών, οι οποίοι έχουν μειώσει τις αγορές τους και έχουν αυξήσει τα ποσοστά αποταμίευσης. Το αποτέλεσμα είναι να μειωθούν και τα δημόσια έσοδα που προέρχονται από τις φορολογήσεις των συναλλαγών.  Έτσι, σε μια προσπάθεια να αντιμετωπιστεί το  πρόβλημα, η κυβέρνηση προχωρά στην εισαγωγή ενός νέου φόρου ακίνητης περιουσίας.

Ο νέος αυτός σκληρός προϋπολογισμός έχει φέρει σε πορεία σύγκρουσης τη κυβέρνηση με τα διάφορα συνδικάτα. Η αυξημένη παρακράτηση στους μισθούς των υπαλλήλων, μπορεί να έγινε ευρέως αποδεκτή από τη κοινή γνώμη, όμως τα συνδικάτα τους είναι δυσαρεστημένα. Τα νέα σκληρά μέτρα έρχονται να βάλουν τέλος σε μια εικοσαετή περίοδο κοινωνικής συναίνεσης μεταξύ κράτους, εργαζομένων και συνδικαλιστών. Το αν η Ιρλανδία θα κληθεί να αντιμετωπίσει εργασιακές συγκρούσεις, απομένει να αποδειχτεί στο προσεχές χρονικό διάστημα. Ήδη, τα συνδικάτα του δημοσίου τομέα,  απειλούν με γενικευμένες απεργιακές κινητοποιήσεις. Το αν η κοινωνία θα τα στηρίξει είναι άλλο θέμα. Οι εποχές είναι πολύ σκληρές από οικονομικής άποψης, και το ιρλανδικό κοινό μπορεί να μη σταθεί τελικά δίπλα τους.

 Economist

ΣΧΟΛΙΑ

  1. nikiplos avatar
    nikiplos 15/12/2009 16:23:44

    Να υπενθυμίσω σε αυτούς που επαίρονται με ελαφρότητες, ότι μείωση των μισθών των ΔΥ (που είναι πάρα πολλοί για μια χώρα 10,000,000 που δεν παράγει τίποτε) απλά θα αποτελέσει το τελειωτικό χτύπημα στον ασθμαίνοντα ελληνικό ιδιωτικό τομέα. Κοινώς τα μικρομάγαζα και τις υπηρεσίες που πάνε πλούτο σε ελληνικά χέρια. Γιατί απλά οι μεγάλοι παίχτες που είναι κυρίως ξένοι [αλυσίδες σούπερ μάρκετ, τηλεπικοινωνίες κλπ] δεν θα πάθουν τίποτε παρά μόνο οι εγχώριοι νταβατζήδες τους. Επίσης δεν θα πάθουν τίποτε τα δημόσια έργα και οι αλλοδαποί που κυρίως εργάζονται εκεί, καθώς ούτε και οι χώρες τους που απολαμβάνουν το εξαγόμενο συνάλλαγμα που η χώρα μας δανείζεται βεβαίως βεβαίως για να αποπληρώσει.

    Απο φουσκωμένα λόγια και εκθέσεις ιδεών έχουμε μπουχτήσει... από ιδέες όμως στερέψαμε... να μην μιλήσω για πράξεις γιατί δεν μου το επιτρέπει ούτε το ποστ, ούτε η μόρφωσή μου.
    Ο κύριος Σαμαράς καλό είναι να αντιληφθεί σύντομα ότι δεν απευθύνεται σε ηλιθίους. Γνωρίζουμε ποιοί ήταν γκόλντεν μπόυς και ποιοί κουμπάροι και παρακούμπαροι. Αν δεν τους δείξει την πόρτα της εξόδου πρώτα ας μην κάνει τον κόπο να χτυπήσει τη δική μας... Ο ΓΑΠ καλό είναι να ακούσει σοβαρά τα λόγια του ΚΑΚ όταν με περισσή χαρά του παρέδιδε : ("εκεί που είσαι ήμουνα...")

    Άλλο η οικονομική πολιτική και άλλο τα παραμύθια με το χάπι έντ. Ο πλούτος πρέπει να παραμένει στα χέρια μας μόνο και όταν επενδύεται εδώ στον τόπο... Τα έξοδα αυτή τη στιγμή δεν είναι τόσο οι συντάξεις και οι μισθοί των ΔΥ, όσο η εκχώρηση εν δυνάμει πλουτοπαραγωγικών τομέων στη λαίλαπα των αεριτζήδων (ΔΕΗ, ΟΤΕ, Τουρισμός, δημοσιονομικές υπηρεσίες). Αυτό που κυρίως έχει ανάγκη ο τόπος είναι να βάλει τους Δημοσίους υπαλλήλους να εργαστούν (για να μην ταλαιπωρούν εμάς τους πολίτες), να απολυθούν εκείνοι που κλέβουν και διαφθείρονται και να αρχίσουν και κάποιοι (επιτέλους σε αυτόν τον τόπο) να μπαίνουν φυλακή. Χρήματα δεν έχουμε για να μην λαδώνονται οι δημόσιοι ταγοί μας. Φυλακής όμως μνήσθαι τοις νόμοις πείθου...

    • B.K.Σ. avatar
      B.K.Σ. @ nikiplos 16/12/2009 01:07:48

      Νικιπλος, υπάρχουν τομείς του δημοσίου τομέα που πρέπει να διατεθούν άμεσα στον ιδιωτικό τομέα, ώστε αυτός και να συρρικνωθεί και να αρχίσει να είναι αποτελεσματικός εκεί που χρειάζεται.Και δεν είναι μόνον τα σκουπίδια που έγραψα πριν, Ακόμη και οι Εφορίες θα μπορούσαν να γίνουν ιδιωτικές -τρελλό σενάριο δε λέω-, και η πολιτεία να διατηρούσε τον εποπτικό έλεγχο. Μια πολιτεία βάζει προτεραιότητες σε ποιά κοινά αγαθά θέλει να διατηρήσει τον δημόσιο χαρακτήρα. Εδώ που φθάσαμε είναι πλέον ανεπίστρεπτο, αλλά έπρεπε ως κοινωνία να κληθούμε να απαντήσουμε πριν δεκαπέντε χρόνια, αφού με δέκα φασούλια δεν μπορούμε να έχουμε για παράδειγμα και δωρεάν υγεία και δωρεάν παιδεία, ποιό από τα δύο αγαθά θέλουμε να διατηρήσουμε ως δημόσιο, και να το διατηρήσουμε! οκ, αιθεροβατώ...

  2. Ψάλτης απορών avatar
    Ψάλτης απορών 16/12/2009 01:02:04

    Αντε και βάλαμε τους δημόσιους υπάλληλους να δουλεύουν (αν και δεν προσλήφτηκαν για να... δουλεύουν αλλά για να μην είναι άνεργοι!).
    Και ας πούμε ότι τους βρήκαμε δουλειά να κάνουν.
    Τι ακριβώς αλλάζει στον τόπο;

    θα αποκτήσει βιομηχανία;
    θα σταματήσουν τα λουκέτα στις βιοτεχνίες;
    Θα εκσυγχρονιστεί η γεωργία;
    Θα αναπτυχθεί η έρευνα;

    Με μια κουβέντα: θα παράγει κάτι;

ΑΠΟΣΤΟΛΗ ΣΧΟΛΙΟΥ

Τα δεδομένα σας είναι ασφαλή! H διεύθυνση email δε θα δημοσιευθεί. Τα στοιχεία θα χρησιμοποιηθούν αποκλειστικά για τη δυνατότητα σχολιασμού στο antinews.gr .

Tα πεδία με αστερίσκο (*) είναι υποχρεωτικά.