#_CRON_JOB_#
#_CRON_JOB_#
27/11/2011 12:18
ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΣΧΟΛΙΟΥ

Το πραξικόπημα των τεχνοκρατών




 Μόλις πριν από μερικές εβδομάδες, το να αποκαλέσεις κάποιον «τεχνοκράτη», αποτελούσε μια ήπια προσβολή. Ό όρος σήμαινε ουσιαστικά, έναν αποτελεσματικό πλην όμως βραδύνοα άνθρωπο.

Σήμερα βλέπουμε πως οι τεχνοκράτες κληρονομούν τη γη!

Εκπροσωπούν μια νέα παγκόσμια ελίτ, και πρόσφατα μάλιστα προσθέσανε στην αυτοκρατορία τους την Ελλάδα και την Ιταλία.

Όταν τώρα τελευταία, οι διαδηλώσεις στους δρόμους της Αιγύπτου αγρίεψαν, ο στρατός προσπάθησε να εκτονώσει την κατάσταση αντικαθιστώντας την κυβέρνηση με ένα επιτελείο τεχνοκρατών.

Το ίδιο κάνουν και οι Λίβυοι αντάρτες.

Φέτος είδαμε δυο είδη αλλαγής καθεστώτος.

Η αραβική άνοιξε ήρθε μέσω λαϊκών εξεγέρσεων. Στην Ευρώπη είχαμε το αντίθετο. Την  εξέγερση μιας μη εκλεγμένης ελίτ, που ανατρέπει τις δημοκρατικά εκλεγμένες κυβερνήσεις.

Και στις δυο περιπτώσεις, αυτοί που θριαμβεύουν είναι οι τεχνοκράτες.

Η λογική είναι ότι κανένας δεν μπορεί να μην δεν θέλει τους τεχνοκράτες. Αλλά αν ισχύει κάτι τέτοιο, τότε γιατί να υπάρχουν εκλεγμένες κυβερνήσεις;

Αν τα πάντα συμπυκνώνονται στους προϋπολογισμούς, και στο πως θα δουλεύουν τα σχολεία και τα νοσοκομεία, τότε τι το θέλουμε όλο αυτό το πολιτικό τσίρκο που έχουμε;

Όταν η Angela Merkel και ο  Nicolas Sarkozy συμμάχησαν με την ΕΚΤ για να αποτελέσουν την ευρωπαϊκή ομάδα κρούσης, την αποκαλούμενη και ως ομάδα της Φρανκφούρτης, ο στόχος τους ήταν οι ταραξίες εκλεγμένοι ηγέτες.

Ο κόσμος θέλει σταθερότητα και όχι bunga bunga… λένε.

«Το εθνικό συμφέρον προέχει της πολιτικής», είναι το αξίωμα πάνω στο οποίο βασίστηκαν όλα τα πραξικοπήματα της ιστορίας.

Το μόνο πρόβλημα είναι, όπως σύντομα θα ανακαλύψουν η Ελλάδα και η  Ιταλία, ότι δεν υπάρχει πολιτικά ουδέτερη κυβέρνηση.

Για παράδειγμα, πως επιτυγχάνεται η οικονομική ανάκαμψη;

Κάποιοι θα έλεγαν με περισσότερο δανεισμό, όπως κάνει η Αμερική.

Η Ιρλανδία και η Εσθονία θα έλεγαν με το να κρατάς τους φόρους χαμηλούς.

Άλλοι έχουν άλλες συνταγές. Και ο καθένας μπορεί να επικαλεστεί στοιχεία, διαγράμματα, κλπ. Στην οικονομία όμως δεν υπάρχει μια εμπειρική αλήθεια. Όλα είναι ιδέες, και μάχες μεταξύ ιδεών.

Για να ανακάμψουν οι οικονομίες της Ευρώπης, αυτό που χρειάζεται είναι νέες ιδέες, και νέες ηγεσίες. Και τα δυο λείπουν. Το ίδιο και στην Αμερική. Υπάρχουν όμως εξαιρέσεις. Όπως στην Σουηδία, όπου ο Anders Borg ορίστηκε υπουργός Οικονομικών, και κόντρα σε κάθε πολιτική ορθοδοξία έκοψε την φορολόγηση των χαμηλά αμειβόμενων, ώστε να ωθήσει περισσότερους να εργαστούν. Οι αντίπαλοί του δυσανασχέτησαν, αλλά η απασχόληση πήρε μπροστά.

Σήμερα η Σουηδία γιορτάζει την ανυπαρξία ελλείμματος, και η εφημερίδα Financial Times χαρακτήρισε τον  Borg ως τον καλύτερο υπουργό Οικονομικών της Ευρώπης!

Στη Βρετανία, τους τεχνοκράτες τους ονομάζουμε… δημόσιους υπαλλήλους. Υπάρχουν χιλιάδες από αυτούς, που διαχειρίζονται το κράτος. Παράλληλα, αντιπροσωπεύουν την μεγαλύτερη απειλή για τις όποιες μεταρρυθμίσεις, με το ισχυρό όπλο που διαθέτουν: την αδράνεια.

Η κυβέρνηση συνασπισμού του David Cameron ανέβηκε στην εξουσία με μια θαρραλέα πολιτική ατζέντα μεταρρυθμίσεων. Σήμερα όμως, όπου και να κοιτάξουμε, οι μεταρρυθμίσεις είναι ανύπαρκτες. Εκτός από το υπουργείο Παιδείας, όπου ο Michael Gove νίκησε το σύστημα. Χαλάρωσε τον σφιχτό κρατικό έλεγχο στα σχολεία, και τα αποτελέσματα είναι απτά. Ήδη, 750.000 περισσότεροι μαθητές φοιτούν σε ανεξάρτητα σχολεία. Σύντομα, την ίδια επιλογή σχολείων θα έχουν και οι φτωχοί, όχι μόνο οι πλούσιοι.

Για αυτό και ο Michael Gove βραβεύτηκε ως ο καλύτερος υπουργός της χρονιάς στα πλαίσια των βραβείων  Threadneedle Spectator Parliamentarian awards. Πολέμησε τους τεχνοκράτες, και νίκησε.

Έτσι πρέπει να είναι η πολιτική. Να έχεις ιδέες και επιχειρήματα, και να τα εφαρμόζεις.

Η Δύση βρίσκεται σε κρίση επειδή εδώ και πολύ καιρό ακολουθεί τις επιταγές των τεχνοκρατών, και επειδή οι κυβερνήσεις (αλλά και οι αντιπολιτεύσεις) δεν αμφισβητούν την κυρίαρχη και συνάμα διεφθαρμένη συναίνεση.

Η ανάδυση των τεχνοκρατών είναι ίσως η πιο ανησυχητική εξέλιξη της τρέχουσας κρίσης.

Ήρθε ο καιρός να πάψουμε να τους θεωρούμε ως λύση, και να αντιληφθούμε πως αυτοί είναι το πρόβλημα.

Πάντα ήταν.

 

The Spectator

http://www.spectator.co.uk/politics/all/7418993/the-technocrats-coup.thtml

Απόδοση: S.A.

ΣΧΟΛΙΑ

  1. ΕΥΑ avatar
    ΕΥΑ 27/11/2011 13:20:32

    Πολύ ωραίο άρθρο..!

    • Σίχαμα avatar
      Σίχαμα @ ΕΥΑ 27/11/2011 13:30:49

      Τέτοια ενημέρωση ούτε οι κυριακάτικε εφημερίδες δεν προσφέρουν. Για αυτό η μοναδική μου ενημέρωση είναι το ΑΝΤΙ.

  2. The Saint avatar
    The Saint 27/11/2011 13:32:05

    Mάλιστα! Ωραία ανάλυση προσφέρει το άρθρο, χρησιμότατο!
    Κλασικο παράδειγμα αποτυχίας τεχνοκρατικών επιλογών και "λύσεων" οι δικοί μας πολιτικοί. Απο Σιμίτη (τουλάχιστον) και μετά.
    Σήμερα ζούμε το δράμα μιάς καθαρά τεχνοκρατικής πολιτικής, που υπηρέτησαν και υπηρετούν οι ΓΑΠ - ΜΠΕΝΝΥ - ΛΟΥΚΑΣ...

  3. podron avatar
    podron 27/11/2011 15:06:32

    Ναι ενταξει, ταυτιζεις τους τεχνοκρατες με τους δημοσιους υπαλληλους. Καμια σχεση δεν εχουν μεταξυ τους. Καμια φορα οι τεχνοκρατες μπορει να ειναι η λυση (οταν οι πολιτικοι ειναι αχρηστοι , ανικανοι, λαμογια, λαικιστες). Καποιος πρεπει να δουλεψει κιολας.

    • Γιώργος avatar
      Γιώργος @ podron 27/11/2011 15:52:51

      Ο όρος τεχνοκράτες είναι λάθος. Στην πραγματικότητα πρόκειται για επιστήμονες ειδικούς που γνωρίζουν καλά 1 θέμα εις βάθος θα λέγαμε. Συνεπώς κάποιος γνωρίζει για την οικονομία σε μακρο επίπεδο άλλος σε μίκρο άλλος για τεχνολογία άλλος για υγεία παιδεία κλπ. Ο ρόλος συνεπώς του τεχνοκράτη είναι να αναλύσει το θέμα όσο καλύτερα μπορεί σε κάποιον πολιτικό και να προτείνει λύσεις. Οι λύσεις είναι το ζητούμενο. Ο πολιτικός είναι ο εκλεγμένος εκπρόσωπος του λαού που θα αξιολογήσει τις λύσεις και θα πάρει την ευθύνη της επιλογής. Θα πρέπει να έχει οξυδέρκεια διορατικότητα αναλυτική σκέψη ευρύτητα νου και ικανότητα φυσική και επίκτητη ηγεσίας.
      Συνεπώς ένας τεχνοκράτης δεν είναι πολιτικός. Αν γίνει πολιτικός ο τεχνοκράτης οτιδήποτε επιλέξει θα είναι εκτός πολιτικής και χωρίς την ευθύνη της πολιτικής. Το αποτέλεσμα θα είναι τραγικό.
      Πιο απλά τεχνοκράτης είναι και ο στρατωτικός. Μπορεί να γίνει πολιτικός; Ανάλογα με τα ανάλογα αποτελέσματα...

      • podron avatar
        podron @ Γιώργος 27/11/2011 17:11:47

        Θα συμφωνουσα μαζι σου αν το πολιτικο συστημα ηταν υγειες. Αλλα εδω το πολιτικο συστημα εχει σαπισει. Σ' αυτες τις συνθηκες μια κυβερνηση τεχνοκρατων μπορει να ειναι ποιο αποτελεσματικη.

  4. Enzo avatar
    Enzo 27/11/2011 18:04:36

    Γιατι οι πραγματικοί ανθρωποι της αγοράς και του μόχθου δεν κατέκτησαν την διοίκηση και εξουσία;

  5. Αντρίκος avatar
    Αντρίκος 27/11/2011 22:19:56

    Πολύ ''Yes Minister'' βλέπει

  6. ΠΗΛΕΑΣ avatar
    ΠΗΛΕΑΣ 28/11/2011 02:23:32

    Ανοησίες! ΣΕ διεφθερμένα (καλή ώρα...) καθεστώτα, όλα τα κακά πηγάζουν από την "πολιτική βούληση": Το άλλοθι και το επιχείρημα κάθε μπεγλεροφόρου "κομματάρχη" θαμώνα των πολιτικών γραφείων και διαδρόμων. Ακόμα και τα σφάλματα των "τεχνοκρατών" στην Ελλάδα, επιβεβαιώνουν την πλήρη υποταγή της επιστημονικής λογικής στο εκάστοτε κομματικό συμφέρον. Άλλωστε, απλοί υπάλληλοι είναι, συνήθως, και οι πολιτικοί έχουν το πάνω χέρι. Πετάει ο γάϊδαρος, λοιπόν; Πετάει!
    Ο Σημίτης ήξερε ότι δεν υπάρχει οικονομική θεωρία, που να δικαιολογεί την είσοδό μας στο Ευρώ -και να που φτάσαμε! Ο Παπαθανασίου ήξερε πόσο λάθος ήταν οι παροχές του Χατζηγάκη στους γεωργούς. Ο Ανδρέας ήξερε ότι δεν μπορούμε να αντέξουμε επί πολύ τόσους ΔΥ και τέτοιους μισθούς στις ΔΕΚΟ. Και ο ΠΑΠΑΚ ήξερε ότι δεν θα αποδώσουν τα μέτρα, άσχετα με όσες μπούρδες έλεγε (ο Βενιζέλος απαλλάσσεται λόγω ασχετωσύνης).
    Πυροβολάτε, λοιπόν, τους πολιτικούς, μήπως και αφήσουν τους τεχνοκράτες να δουλέψουν.

ΑΠΟΣΤΟΛΗ ΣΧΟΛΙΟΥ

Τα δεδομένα σας είναι ασφαλή! H διεύθυνση email δε θα δημοσιευθεί. Τα στοιχεία θα χρησιμοποιηθούν αποκλειστικά για τη δυνατότητα σχολιασμού στο antinews.gr .

Tα πεδία με αστερίσκο (*) είναι υποχρεωτικά.