#_CRON_JOB_#
#_CRON_JOB_#
22/08/2011 07:36
ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΣΧΟΛΙΟΥ

Το νομοσχέδιο Διαμαντοπούλου αποδομεί το ελληνικό δημόσιο πανεπιστήμιο



Οι θέσεις της Ε.Κ.Ο. Α.Ε.Ι Ν.Δ. για το νέο Νομοσχέδιο για την Τριτοβάθμια Εκπαίδευση που προωθεί το Υπουργείο Παιδείας:

Η Κυβέρνηση του Μνημονίου, με εκφραστή την Υπουργό Παιδείας κα. Α. Διαμαντοπούλου, περιφρονώντας κάθε έννοια διαβούλευσης με την Ακαδημαϊκή Κοινότητα, κατέθεσε στις 4ης Αυγούστου στη Βουλή το Νομοσχέδιο για τη Δομή και τη Λειτουργία της Ανώτατης Εκπαίδευσης στη Χώρα μας. Καταλύοντας ακόμα και τον κοινοβουλευτικό διάλογο και παρά το γεγονός ότι είχε δεσμευτεί να παρουσιάσει το τελικό τροποποιημένο Νομοσχέδιο στις 18 Αυγούστου, αγνόησε πλήρως τις παρατηρήσεις των συναδέλφων της Βουλευτών ενώ, παράλληλα, σε Μ.Μ.Ε. παρουσιάστηκε ένα κείμενο χωρίς ουσιώδεις διαφορές από το προηγούμενο. Πάραυτα τις τελευταίες ώρες τα «αντικειμενικά» Μ.Μ.Ε. «ανακάλυψαν» αλλαγές στο Νομοσχέδιο προς την κατεύθυνση της συναίνεσης.

Ο Νόμος αυτός, εφόσον ψηφιστεί, θα πλήξει καίρια το χαρακτήρα του Δημόσιου Πανεπιστημίου, οδηγώντας στη πλήρη κομματικοποίηση της Τριτοβάθμιας Εκπαίδευσης. Συγκεκριμένα το Νομοσχέδιο της κα. Α. Διαμαντοπούλου:

Στερείται ακαδημαϊκού οράματος. Υποβαθμίζει τις Σπουδές, καθώς οδηγεί σε πτυχία 3ετών κύκλων φοίτησης, δηλαδή, απλών προγραμμάτων επαγγελματικής κατάρτισης, τα οποία εφαρμόστηκαν πριν μία εικοσαετία στην Ευρώπη και αντικαταστάθηκαν διότι απέτυχαν.
Καταργεί το δημόσιο χαρακτήρα του Πανεπιστημίου. Ο τρόπος χρηματοδότησης (η Ανεξάρτητη Αρχή- μια Ανώνυμη Εταιρία, ουσιαστικά- που θα χρηματοδοτεί) είναι αντίθετος με το Σύνταγμα. Παράλληλα δεν αποκλείει την εισαγωγή διδάκτρων στο δεύτερο και τρίτο κύκλο Σπουδών.

 

Καταργεί την αυτοδιοίκηση των Α.Ε.Ι., η οποία είναι απαίτηση του Συντάγματος αλλά και της κοινωνίας. Ο προτεινόμενος τρόπος διοίκησης, με Συμβούλια Διοίκησης στα οποία συμμετέχουν εξωπανεπιστημιακοί, αλλά κυρίως η εκλογή του Πρύτανη από το Συμβούλιο και όχι άμεσα από τα μέλη της ακαδημαϊκής κοινότητας του Ιδρύματος, θα ενισχύσει τη συναλλαγή, την αδιαφάνεια και τη διαφθορά. Η Σύγκλητος, η οποία αποτελεί επί 180 χρόνια που υπάρχει Πανεπιστήμιο στην Ελλάδα, το ανώτατο δημοκρατικά εκλεγμένο όργανο διοίκησης των Α.Ε.Ι. υποβαθμίζεται μπροστά στις υπερεξουσίες του αντισυνταγματικού, κατά έγκριτους Συνταγματολόγους, Συμβουλίου Διοίκησης.
Καταργεί τη βαθμίδα του Λέκτορα και υποβαθμίζει τον Επίκουρο Καθηγητή. Οι Λέκτορες παύουν να ανήκουν στην εισαγωγική βαθμίδα, ενώ πρέπει να ξανακριθούν για τη νέα εισαγωγική βαθμίδα του Επίκουρου Καθηγητή. Ουσιαστικά οδηγούμαστε στην εξαφάνιση της δυναμικότερης μερίδας του προσωπικού των Πανεπιστημίων, η οποία προσφέρει νυχθημερόν, με πενιχρές αμοιβές, το μεγαλύτερο μέρος του διδακτικού και ερευνητικού έργου που παράγεται στην Τριτοβάθμια Εκπαίδευση. Δεν ευθύνονται οι Λέκτορες και οι Επίκουροι Καθηγητές για τα κακώς κείμενα των Πανεπιστημίων και η κοινωνία αυτό το γνωρίζει. Με αυτόν τον τρόπο θα προσελκύσουν νέους και ικανούς επιστήμονες για να προχωρήσουν και να προοδεύσουν;
Καταργούνται τα Τμήματα ως βασική ακαδημαϊκή και διοικητική μονάδα. Παραμένουν για «επικοινωνιακούς» λόγους μόνο ως ακαδημαϊκές μονάδες, χωρίς όμως αυτόνομη διοικητική λειτουργία. Καταργούνται ακόμα και οι δημοκρατικά εκλεγμένοι Πρόεδροι των Τμημάτων και αντικαθίστανται από Διευθυντές. Επί πλέον καταργούνται οι Τομείς, οι οποίοι συνιστούν το «κύτταρο» της Δημοκρατίας στο Πανεπιστήμιο. Πως είναι δυνατό να λειτουργήσει ένα Τμήμα ή μια Σχολή με 400 έως 700 μέλη Δ.Ε.Π. χωρίς επιμέρους Τομείς;
Καταργείται η εσωτερική Δημοκρατία και αντικαθίσταται με έναν αυταρχικό τρόπο διοίκησης, που ξαναγυρνά το Πανεπιστήμιο σ’ άλλες εποχές. Οι Κοσμήτορες των Σχολών δεν θα εκλέγονται από τους Πανεπιστημιακούς συναδέλφους τους, αλλά θα διορίζονται από το Συμβούλιο Διοίκησης ενισχύοντας με τον τρόπο αυτό τη συναλλαγή.
Απομονώνονται τα μέλη Δ.Ε.Π. από τη διεθνή ακαδημαϊκή κοινότητα, αφού για να λάβει ένα μέλος Δ.Ε.Π. εκπαιδευτική άδεια θα πρέπει να έχει συμπληρώσει τουλάχιστον 6 χρόνια στο Ίδρυμα. Αυτό σημαίνει ότι οι νεότεροι συνάδελφοι δεν θα μπορέσουν να επιμορφωθούν, να εμπλουτίσουν περαιτέρω τις γνώσεις τους και να τις μεταλαμπαδέψουν από Ιδρύματα του εξωτερικού στα Ελληνικά Α.Ε.Ι. παρά μόνο όταν θα βρίσκονται ήδη σε μεγαλύτερη ηλικία. Έτσι αντιλαμβάνεται το Υπουργείο τη «Διεθνοποίηση των Ανώτατων Εκπαιδευτικών Ιδρυμάτων»;

 

Οι σχεδιαζόμενες ρυθμίσεις του νέου Νομοσχεδίου επιχειρούν να αποδομήσουν πλήρως τα θεμέλια του δημόσιου Ελληνικού Πανεπιστημίου. Ωστόσο, η αξία των Ελληνικών Πανεπιστημίων και του επιστημονικού δυναμικού τους επιβεβαιώνεται αδιαμφισβήτητα από την έντονη και ουσιαστική συμμετοχή τους στο παγκόσμιο επιστημονικό γίγνεσθαι.

 

Ήδη Πανεπιστημιακοί από όλη την Ελλάδα (συνολικά πάνω από 1000 http://www.gopetition.com/petitions/support-the-public-university.html ) αλλά και από το εξωτερικό (πάνω από 1000 πανεπιστημιακοί απ’ όλο τον κόσμο, όπως ο Noam Chomsky, o Slavoj Zizek, o Jacques Ranciere, ο Michael Löwy καθώς και οι Πρόεδροι ομοσπονδιών μελών ΔΕΠ της Μεγάλης Βρετανίας T. Hoad, της Γαλλίας P.Enclos http://www.esos.gr/index.php?option=com_k2&view=item&id=13877:chomsky-kai-zizek-lene-oxi-sti-metarrithmisi-diamantopoulou ) τάσσονται εναντία της προτεινόμενης από την Κυβέρνηση μεταρρύθμισης της Τριτοβάθμιας Εκπαίδευσης. Υποστηρίζουν ότι:

Το Νομοσχέδιο εφόσον ψηφιστεί θα κλονίσει την ερευνητική και διδακτική προοπτική των Ελληνικών Πανεπιστημίων και θα επιφέρει ένα ακόμα πλήγμα στη ελληνική κοινωνία και οικονομία.
Η κατεύθυνση του προτεινόμενου Νομοσχεδίου είχε καταστροφικές συνέπειες στην Ανώτατη Εκπαίδευση όπου εφαρμόστηκε.

 

Έχοντας υπ’ όψιν αυτά τα δεδομένα, το προτεινόμενο Νομοσχέδιο που παρουσίασε η Υπουργός Παιδείας κα. Α. Διαμαντοπούλου θα οδηγήσει στην υποβάθμιση ή ακόμη χειρότερα στην εξαφάνιση του Πανεπιστημίου όπως έχει θεσμοθετηθεί στην Ευρώπη και στη δημιουργία μιας «επιχείρησης επαγγελματικής κατάρτισης».

 

Αυτό είναι το Πανεπιστήμιο που επιθυμούμε; Αυτό είναι το Πανεπιστήμιο που χρειάζεται η κοινωνία μας; Αυτό είναι το όραμα της κοινωνίας μας;

 

Προφανώς και όχι.

 

Καλούμε τους Βουλευτές της Βουλής των Ελλήνων να μην βάλουν ταφόπλακα στην Ελληνική Δημόσια Ανώτατη Εκπαίδευση.

Δ.Σ. Ε.Κ.Ο.- Α.Ε.Ι. Ν.Δ.

ΣΧΟΛΙΑ

  1. Επώνυμος avatar
    Επώνυμος 22/08/2011 10:07:42

    Μερικές παρατηρήσεις, μόνον, για το ζήτημα της εισαγωγικής βαθμίδας του λέκτορα. Καλή ήταν η εισαγωγική αυτή βαθμίδα, όσο ο θεσμός του λέκτορα απευθυνόταν σε 28χρονους με διδακτορικό, διετή εμπειρία βοηθού και 2 ακόμη δημοσιεύσεις μετά το διδακτορικό (αυτές είναι οι προϋποθέσεις του νόμου για τον λέκτορα, σήμερα). Σήμερα, που οι νεοεισερχόμενοι λέκτορες πλησιάζουν, αν δεν υπερβαίνουν τα 40 τους χρόνια, καλούνται να έχουν άλλες τέσσερις κρίσεις μπροστά τους (επίκουροι, μόνιμοι επίκουροι, αναπληρωτές, τακτικοί) σε ένα χρονικό διάστημα 25 ετών δράσης και με όσες γραφειοκρατικές (και όχι μόνον) καθυστερήσεις υπάρχουν λόγω υποχρεωτικής δημοσίευσης των εξελίξεων σε ΦΕΚ κλπ. Πότε θα προλάβουν οι σημερινοί λέκτορες να γίνουν πρωτοβάθμιοι; Στα 65 τους; Και σε δύο χρόνια σύνταξη; Από την άλλη, το επιστημονικό έργο των υποψηφίων λεκτόρων στη διαδρομή από το διδακτορικό μέχρι την επιτυχή υποψηφιότητα, όχι σπάνια υπερβαίνει πλέον το αντίστοιχο έργο των τακτικών καθηγητών. Αυτό συμβαίνει όχι διότι κατ' ανάγκη είναι ικανότεροι από τους εν ενεργεία καθηγητές, αλλά λόγω του τεράστιου άγχους και του τεράστιου ανταγωνισμού των υπαρχόντων διδακτόρων - που είναι πλέον πάρα πολλοί για πολύ λίγες θέσεις. Πώς να ξεχωρίσει κάποιος; Φτάνει λοιπόν ο υποψήφιος λέκτορας να μπει στο Πανεπιστήμιο κοντά ή μετά τα 40 του, κουρασμένος, αγχωμένος, χωρίς πολλές δυνάμεις για ενεργή επιστημονική παρουσία, και εκεί πολύ ευχαρίστως υποπίπτει στον πειρασμό της δημοσιοϋπαλληλοποίησης ("αφού θα γίνω μια μέρα τακτικός, ποιος ο λόγος να κουράζομαι περισσότερο;"). Υπάρχουν φυσικά και οι εξαιρέσεις, δεν μιλούμε για αυτές.

    Το ερώτημα είναι: θα μειώσει τη δημοσιοϋπαλληλοποίηση η κατάργηση της βαθμίδας του λέκτορα; Από μόνη της, όχι, όμως νομίζω ότι η κατάργηση των κρίσεων από πέντε (λέκτορας, επίκουρος, μόνιμος επίκουρος, αναπληρωτής, τακτικός) σε τρεις (επίκουρος, αναπληρωτής, τακτικός) θα έρθει σε περισσότερη συνάφεια με τη σημερινή ποιότητα του επιστημονικού προσωπικού που στελεχώνει τα Πανεπιστήμια, που είναι πλέον 40 και όχι 28 χρονών, με ό,τι αυτό συνεπάγεται. Άρα, σε συνδυασμό και με άλλες μεταρρυθμίσεις (αξιολόγηση, αύξηση του νεαρής ηλικίας ακαδημαϊκού προσωπικού με αντίστοιχη σταδιακή μείωση των μελών ΔΕΠ, αύξηση και απελευθέρωση των ερευνητικών κονδυλίων, ουσιώδης αύξηση των αποδοχών των μελών ΔΕΠ και παράλληλη αποθάρρυνση της εξωπανεπιστημιακής απασχόλησης) μπορείς να φέρεις τον 40χρονο, ώριμο πια επιστήμονα, σε εισαγωγική φάση αντίστοιχη με αυτή του επίκουρου καθηγητή, που μετά από τριετή δοκιμασία μπορεί να προαχθεί σε (μόνιμο) αναπληρωτή καθηγητή και σύντομα τακτικό. Αυτό, σε συνδυασμό με την αύξηση του νεαρού (και γεμάτου δημιουργική όρεξη) ακαδημαϊκού προσωπικού (των βοηθών δηλαδή) μπορεί, πρώτον, να αναδείξει τα μέλη ΔΕΠ σε συντονιστικό και αξιολογητικό επιστημονικό ρόλο, δεύτερον, να αξιοποιήσει καλύτερα την εμπειρία των ώριμων, πια, επιστημόνων, τρίτον, να αναπληρώσει αποτελεσματικά τους "λαντζιέρηδες" που θα λείψουν λόγω της κατάργησης της βαθμίδας του λέκτορα και του μόνιμου επίκουρου (και των θέσεων π.δ. 407/80). Τα μαθήματα μπορούν να μειωθούν/ενοποιηθούν και να αυξηθεί αντίστοιχα η ύλη τους, με το μέλος ΔΕΠ ("καθηγητές") σε πιο συντονιστικό ρόλο και τους βοηθούς να συμμετέχουν ουσιαστικά στη διδασκαλία (όχι όμως στην "κύρια" παράδοση, που πρέπει να παραμείνει στα χέρια των μελών ΔΕΠ).

    Το μοντέλο αυτό θα υλοποιούνταν ακόμη καλύτερα, εάν οι βαθμίδες γίνονταν δύο (μη μόνιμος αναπληρωτής - μόνιμος τακτικός), αντί για τρεις, που προβλέπει το νομοσχέδιο. Ωστόσο, η πανεπιστημιακή κοινότητα δεν είναι ακόμη ώριμη για αυτό και η κατάργηση του λέκτορα (και του μόνιμου επίκουρου) αποτελεί προς το παρόν αρκετά ικανοποιητική εξέλιξη, προς την κατεύθυνση της ανάδειξης του "καθηγητή" σε επιτελικότερο και ουσιαστικότερο ρόλο.

    Τέλος, θα πρέπει να πούμε και κάτι άλλο: Τυπικά σήμερα, ο λέκτορας είναι ισότιμος με τον τακτικό καθηγητή. Αυτό αποτελεί τρομακτική υποκρισία. Λόγω της εξουσίας του τακτικού καθηγητή στις εξελίξεις των μελών ΔΕΠ, κανένας λέκτορας (ούτε καν επίκουρος) δεν είναι ουσιαστικά ισότιμος. Κάπως αρχίζει να αυτονομείται επιστημονικά το μέλος ΔΕΠ από αναπληρωτής - εφόσον βέβαια έχει τις κατάλληλες "συμμαχίες" που θα του επιτρέψουν ανεμπόδιστη εξέλιξη στην τελευταία βαθμίδα, αν και αρκετοί έχουν κουραστεί να λένε "ναι" στον καθηγητή και ήδη δεν τους νοιάζει και τόσο η τελευταία εξέλιξη. Το να θέλουμε όμως το λέκτορα να είναι ισότιμος με τον τακτικό, αποτελεί όχι απλώς ουτοπία, αλλά και δυσλειτουργία. ΔΕΝ είναι ισότιμος και δεν μπορεί να είναι ισότιμος με τον καθηγητή. Άρα, το μοντέλο πάσχει. Και θα θεραπευτεί μόνον εάν εγκύψουμε πάνω στη σημερινή επιστημονική πραγματικότητα. Αν θέλουμε αυτόνομα μέλη ΔΕΠ, που να μην είναι γιέσμεν, θέλουμε λιγότερες εξελίξεις. Τρεις είναι ήδη πολλές (δύο είναι κατά τη γνώμη μου το ιδανικό), πέντε που έχουμε σήμερα, ή και τέσσερις, είναι υπερβολικές, είναι ο θάνατος της επιστήμης και της ουσιαστικής αυτονομίας των μελών ΔΕΠ, που είναι απολύτως αναγκαία συνθήκη για το παρόν και το μέλλον του ελληνικού Πανεπιστημίου.

    Άσχετα λοιπόν από τις λοιπές (και μεγάλες, πολύ μεγάλες) αστοχίες του νομοσχεδίου, αν υπάρχει μία μεταρρύθμιση που κινείται στη σωστή κατεύθυνση, αυτή είναι, κατά τη γνώμη μου, η κατάργηση της βαθμίδας του λέκτορα (και του μόνιμου επίκουρου).

    Κάθε αντίλογος ευχαρίστως δεκτός.

    • victoria (true) avatar
      victoria (true) @ Επώνυμος 22/08/2011 14:52:33

      Οι λέκτορες καλούνται να είναι οι δούλοι των από πάνω. Γενικά όλο το 'promotion system' είναι ακριβώς όπως αξίζει σε μια μπανανία.
      Το νομοσχέδιο λύνει (δια της απαλοιφής) το πρώτο θέμα, το δεύτερο δεν είμαι σίγουρη ότι το επιτυγχάνει, μάλλον το αντίθετο υποπτεύομαι.

      Εγώ πάντως το παράτησα το διδακτορικό και τα ακαδημαϊκά. Δεν τη μιλούσα τη "γλώσσα".

      • Επώνυμος avatar
        Επώνυμος @ victoria (true) 22/08/2011 15:06:20

        Αυτό που θίγεις, Βικτώρια, είναι μεγάλο θέμα και οι απαντήσεις δεν είναι "άσπρο" ή "μαύρο".

        Υποτίθεται ότι το παρόν νομοσχέδιο προσπαθεί να το λύσει μέσω της μείωσης της εξουσίας των καθηγητών. Κατά τη γνώμη μου, όμως, μάλλον θα αυξήσει και δεν θα μειώσει τα φαινόμενα ενδο- και εξωπανεπιστημιακής διαπλοκής.

        Θα πέσει πολύ γέλιο με τις καταστάσεις που θα προκύψουν! Αν φυσικά εφαρμοστεί ποτέ αυτό το εξωφρενικό - για τις διοικητικές του πρόνοιες - νομοσχέδιο.

        • victoria (true) avatar
          victoria (true) @ Επώνυμος 22/08/2011 15:22:17

          Συμφωνώ.

    • Kargia avatar
      Kargia @ Επώνυμος 22/08/2011 16:38:46

      Συνάδελφε (μάλλον) στον μακροσκελή σου προβληματισμό, θα απαντήσω σύντομα.
      α) Το -αυθαίρετο- συμπέρασμα Λέκτορας= 40αρης επίτρεψε μου να το αμφισβητήσω σφόδρα. Στο αντικείμενο μου τουλάχιστον (Θετικές Επιστήμες) τον μέσο όρο ηλικίας του νεοεκλεγέντα Λέκτορα θα τον τοποθετούσα γύρω στα 30. β) Ακόμα και σήμερα με τον υπάρχοντα νόμο ο Λέκτορας ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΙΣΟΤΙΜΟΣ με τις άλλες βαθμίδες. Ούτεμόνιμος είναι, ούτε μπορεί να επιβλέψει Διδακτορικά, ούτε διευθυντής/πρόεδρος μπορεί να γίνει, κ.α
      γ) Με τον νέο νόμο, ο Επίκουρος ΔΕΝ μπορεί να εξελιχθεί στα 3 χρόνια που λες. Χρειάζονται το λιγότερο 4 ή 6 (χρήζει διευκρίνησης αυτό το σημείο).
      δ) Θα ήθελα να μου πεις σε ποια χώρα υπάρχει το δυαδικό σύστημα που ευαγγελίζεσαι: Τακτικός ή μη τακτικός. Εγώ δεν το έχω συναντήσει πουθενά ως τώρα.

  2. ΕΥΑ avatar
    ΕΥΑ 22/08/2011 11:49:50

    Τα νομοσχέδια ''Διαμαντοπούλου'' αποδομούν την ελληνική δημόσια Παιδεία στο σύνολό της (και την ''ελληνική'' κυρίως)...

  3. η Dimi avatar
    η Dimi 22/08/2011 13:43:02

    «Η γνώση είναι απούσα από την ελληνική παιδεία. Γι' αυτό απουσιάζει ο στοχασμός και ο προβληματισμός. Η παρεχόμενη σήμερα παιδεία άλλο είναι, άλλο δείχνει ότι είναι και άλλο θέλει. Το σημερινό σύστημα παιδείας δεν προωθεί τη γνώση• την επιβάλλει. Το καθεστώς του ενός και μόνου διδακτικού βιβλίου προωθεί μία μορφή πνευματικής δικτατορίας.

    Η διαφορά που υπάρχει ανάμεσα στην παλαιά δουλεία και στη μοντέρνα μορφή δουλείας είναι ότι η δεύτερη είναι μία δουλεία που αρέσει. Γι' αυτό οι σύγχρονοι σκλάβοι δεν επαναστατούν. Το σχολείο αντί να μαθαίνει τα παιδιά πώς να μαθαίνουν, τα νεκρώνει πνευματικά. Δεν τα μαθαίνει πώς να σκέπτονται αλλά με τι να σκέπτονται.

    Οταν δημιουργείς μiα γενιά πυρομανών (με κάθε έννοια), τότε η απόσταση που χωρίζει το κάψιμο των βιβλίων από το κάψιμο των δασών και των ανθρώπων, δεν είναι μεγάλη.

    Η οικογένεια ειδικά διδάσκει την καθηκοντοφυγία. Παρομοίασα τη σχέση δικαιωμάτων και υποχρεώσεων με κλάσμα, όπου θέση αριθμητή κατέχουν οι υποχρεώσεις και θέση παρονομαστή τα δικαιώματα. Εμείς αυξάνουμε τον παρονομαστή και νομίζουμε ότι το κλάσμα μεγαλώνει. Το κλάσμα όμως φυραίνει. Πρέπει να αυξήσουμε τον ‘αριθμητή’, για να έχουμε ίσως έναν ακέραιο αριθμό δικαιωμάτων.

    Το δράμα της Ελλάδος έγκειται στο ότι όλοι την... θέλουν. Κι αν όχι όλη, τουλάχιστον κάποιο τμήμα της, κάποια σύμβολα, κάποια ονόματά της, που εκπλειστηριάζονται στο ενεχυροδανειστήριο των διεθνών σκοπιμοτήτων.

    Η εποχή μας δημιουργεί και άλλες αιτίες που οδηγούν τους νέους στην αυτοφθορά. Τους αφήνει να κολυμπάνε μέσα στη θάλασσα του μηδενός. Δεν τους προσφέρει σκοπούς, ιδανικά. Eτσι, η ζωή τους κυλά άσκοπα. Μόνο την πλαναίσθηση της επιτυχίας προσφέρει, τα φώτα της εύκολης δημοσιότητας. Τον ήρωα που δεν έχει ηρωϊκό ήθος.

    Πώς μπορεί η νεολαία μας να είναι νέα, όταν δεν εισάγει καινούργια δικά της στοιχεία; Oταν για την ευκολία της μετέτρεψε το καινό σε κενό;

    Οι νέοι μπορούν να φτιάξουν τη δική τους προσωπικότητα, τη δική τους εθνική ταυτότητα, με τα υλικά της δικής τους ιστορίας κι όχι με τα υλικά που προσφέρουν αφειδώς τα κυκλώματα των πολυεθνικών εταιριών. Η ιστορία μας δεν ενσωματώνεται εύκολα στην προγονική βαρβαρότητα άλλων λαών.

    Το παιδί δεν το διδάσκουμε εκείνο που θέλουμε, ούτε εκείνο που ξέρουμε. Το διδάσκουμε εκείνο που είμαστε. Το παιδί δεν μπορεί να πιστέψει στον άνθρωπο, όταν ζει σ’ έναν κόσμο απάνθρωπο.

    Σήμερα κάποιοι «μοντέρνοι» γονείς δίνουν περισσότερη προσοχή στην τροφή και την ‘ανατροφή’ των σκυλιών τους, παρά στην ανατροφή των παιδιών τους.

    Αν οι γονείς έχουν δικαίωμα να έχουν παιδιά και τα παιδιά έχουν δικαίωμα να έχουν γονείς. Eνα υπερβολικά προστατευμένο παιδί τελικά είναι απροστάτευτο. Θα έχει ελευθερία μόνο στην κατανάλωση. Να καταναλώσει και να καταναλωθεί. Θα κινείται αλλά δεν θα συγκινείται.

    Το παιδί είναι το φυτώριο ελπίδων του αύριο. Γιατί κάθε παιδί είναι μιά υπόσχεση. Αν δεν μπορέσουμε να κάνουμε τα παιδιά μας αγγέλους, τουλάχιστον ας μην τα κάνουμε δαίμονες».

    ~Σαράντος Καργάκος | «Προβληματισμοί» και «Ευθύνη»

  4. The Saint avatar
    The Saint 22/08/2011 16:00:18

    Ωραία...
    Το σχέδιο καλά προχωρεί. Το "σύστημα" άλλωστε δεν χρειάζεται άλλους "γραμματιζούμενους". ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΤΟΥΣ ΑΠΟΡΡΟΦΗΣΕΙ. Αντιθέτως χρειάζεται ΦΘΗΝΑ -πάρα πολυ φθηνά- εργατικά χέρια... Και αγράμματοι να είναι κάνουν τη "δουλειά". Αλλωστε σε συνδιασμό με την οικονομική ασφυξία, όλο και θα πληθαίνουν απο εδώ και στο εξής (οι αγράμματοι).

    σ.σ Μή βαράτε! Είπαμε, είμαι ο συνομωσιολόγος εδώ...

  5. Επώνυμος avatar
    Επώνυμος 22/08/2011 16:57:15

    α) Όντως, στις θετικές επιστήμες, 40 χρονών νεοεκλεγείς, συνήθως εκλέγεται απευθείας επίκουρος. Τα πράγματα στις θετικές επιστήμες είναι όντως καλύτερα.

    β) Σωστό, μιλούσα για το καθαρά ακαδημαϊκό σκέλος.

    γ) Εδώ με πιάνεις αδιάβαστο.

    δ) Δεν υπάρχει σε καμία χώρα, είναι καθαρά δική μου ιδέα. Πέντε χρόνια μη τακτικός και μετά κρίση για μονιμότητα και πρώτη βαθμίδα. Μίξη του συστήματος της έδρας με το σύστημα των τομέων + πολλοί νεαροί και ικανοί βοηθοί, με ανθρώπινες αμοιβές. Δικό μου μοντέλο, που απορρέει από την ελληνική εμπειρία και από τα όσα έχω δει στο εξωτερικό.

    • Έφη Κ. Μπάσδρα avatar
      Έφη Κ. Μπάσδρα @ Επώνυμος 22/08/2011 18:06:41

      Αγαπητέ Επώνυμε,
      Το νομοσχέδιο για την τριτοβάθμια εκπαίδευση που ήρθε προς ψήφιση στην Ελληνική Βουλή πέρα από κάποια επιμέρους θετικά στοιχεία, έχει απόλυτο σκοπό την κατάργηση του ελληνικού δημόσιου πανεπιστημίου όπως το ξέραμε. Στη θέση του η κα. υπουργός προτάσσει ένα μόρφωμα που στοχεύει αφενός στην κατάρτιση σε αντίθεση με τη σπουδή των φοιτητών (βλ. τριετείς κύκλους σπουδών) και αφετέρου στην αποκλειστική σύνδεση των πανεπιστημίων με την αγορά. Το πρώτο είναι απολύτως παρωχημένο, άρχισε στην Αγγλία και σήμερα αμφισβητείται σφόδρα, το δεύτερο έτσι όπως σχεδιάστηκε στο παρόν νομοσχέδιο είναι λάθος!
      Θα σε παραπέμψω σε μια σειρά από άρθρα που δημοσιεύτηκαν κατά καιρούς εδω στο antinews και αναφέρονται στο υπό κατάθεση νομοσχέδιο. h**p://www.antinews.gr/2010/07/01/52108/
      h**p://www.antinews.gr/2011/02/03/83660/
      h**p://www.antinews.gr/2011/02/21/86739/
      h**p://www.antinews.gr/2011/07/05/110785/
      Δυστυχώς όπως συμβαίνει παντού στην Ελλάδα, όταν κάτι δεν δουλεύει εξ αίτιας ημών το χρεώνουμε στους νόμους. Ποτέ σε μας τους ίδιους. Τα ελληνικά δημόσια πανεπιστήμια λειτούργησαν με το νόμο του 1982 για τριάντα περίπου χρόνια. Όλοι θα συμφωνήσουμε ότι πολλά πρέπει να αλλάξουν. Όμως ο σοφός νομοθέτης εξετάζει πρώτα το παλιό σύστημα, βλέπει τι λειτούργησε λάθος το αλλάζει και κραταει το όποιο καλό. Κυρίως όμως δεν ξεριζώνει τα πάντα από ακραιφνή ιδεοληψία για να αφήσει έργο ως εν αναμονή δελφίνος!!!
      Όσον αφόρα το νομοσχέδιο:
      Επαναφέρει την πάλαι ποτέ κραταιά έδρα, καταργεί ένα από τα σημαντικά κύτταρα του πανεπιστήμιου που είναι οι λέκτορες, βάζει στη γωνία τους επίκουρους και χαϊδεύει τους αναπληρωτές και πρωτοβάθμιους.
      Δεν θα αναφερθώ στα προβλήματα της διοίκησης, των αιωνίων φοιτητών, των συγγραμμάτων που ειλικρινά είναι όλα σε λάθος κατεύθυνση.
      Επιχειρείται μια βίαιη κομματικοποίηση των πανεπιστημίων γιατί τα πρώτα 7 η 8 εκλεγμένα πανεπιστημιακά μέλη με την απόλυτη εξουσία που τους παρέχει ο νόμος, τα «παίρνουν» όλα: εκλέγουν τα εξωπανεπιστημιακα μελή (βάζουμε στοίχημα ποιοι θα είναι???), τον πρύτανη, τους κοσμήτορες, τα εκλεκτορικά, τα πάντα. Πρόκειται για ένα νόμο συρραφής από δεδομένα αμερικανικών και ευρωπαϊκών πανεπιστημίων, χωρίς όμως και την απαιτουμένη χρηματοδότηση. Πολύ ωραία τα λέει η κα. υπουργός να γίνουν όλα τα ελληνικά πανεπιστήμια Harvard, MIT, και Columbia, δυστυχώς όμως αυτό κοστίζει. Και σε εποχές επιλεκτικής χρεοκοπίας και όχι μόνο, κομμάτι δύσκολο. Που ξέρεις όμως, κάτι θα έχει στο μυαλό της: άλλωστε αυτή η κυβέρνηση εξελεγει με βασικό σύνθημα το λεφτά υπάρχουν!! Δυστυχώς όπως και στα υπόλοιπα, η τωρινή κυβέρνηση θα τα αποτελειώσει, όλα!! Είναι επικίνδυνη και πρέπει να φύγει το συντομότερο!!!!!!
      effie B.

      • Επώνυμος avatar
        Επώνυμος @ Έφη Κ. Μπάσδρα 23/08/2011 11:06:14

        Αγαπητή Έφη,

        Σχεδόν όλα όσα λες, με βρίσκουν απόλυτα σύμφωνο. Και η κατάργηση της θέσης του λέκτορα, έτσι όπως γίνεται, όντως θα φέρει προβλήματα. Απλώς, προσπάθησα να αναδείξω μία υπαρκτή κατά τη γνώμη μου πτυχή της συγκεκριμένης αλλαγής.

  6. epi avatar
    epi 23/08/2011 10:38:49

    Και ο Άρης στην καρακοσμάρα του!!! Είδατε μαύρισμα το παλικάρι; Πως τον κρατάει ο Σαμαράς;

  7. Νικόλαος avatar
    Νικόλαος 25/08/2011 01:44:10

    Εὐτυχῶς τὸ νομοσχέδιον ἐψηφίσθη μὲ βασικὸ εὐεργέτημα ὅτι ἔφυγε ἀπὸ τὴν ἀνωτάτη ἐκπαίδευσι ἕνα χρόνιο καρκίνωμα, τὸ περίφημο "Ἄσυλο". Ὑπάρχουν καὶ ἄλλα θετικὰ τὰ ὁποῖα ὅμως βαρυέμαι ἀφ' ἐνὸς νὰ περιγράψω ἀλλὰ καὶ δὲν ἔχει νόημα ἀφ' ἑτέρου.
    Καὶ τὰ λέγει αὐτὰ κάποιος ὁ ὁποῖος καὶ τὴν ΝΔ μισεῖ ἀφαντάστως, καὶ τὸ ΠΑΣΟΚ, καὶ ὅλους τοὺς Ἐυθροερυθρωποὺς (πλὴν τῶν Γαύρων), εἰς τὸ ἄκουσμα δὲ καὶ μόνον τοῦ ὀνόματος τῆς κας Διαμαντοπούλου τοῦ ἔρχεται νὰ ξεράσῃ.
    Ἐλπίζω τώρα ἡ Ἀνωτάτη ἐκπαίδευσις νὰ εὕρη καὶ πάλι τὴν παλαιὰν, τὴν πρὸ τῆς εἰσβολῆς τοῦ ὀχετοῦ τῆς θολοκουλτούρας, αἴγλην της. Τὸ ἐλπίζω καὶ τὸ εὔχομαι.

ΑΠΟΣΤΟΛΗ ΣΧΟΛΙΟΥ

Τα δεδομένα σας είναι ασφαλή! H διεύθυνση email δε θα δημοσιευθεί. Τα στοιχεία θα χρησιμοποιηθούν αποκλειστικά για τη δυνατότητα σχολιασμού στο antinews.gr .

Tα πεδία με αστερίσκο (*) είναι υποχρεωτικά.