#_CRON_JOB_#
#_CRON_JOB_#
15/08/2012 12:30
ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΣΧΟΛΙΟΥ

Το εκρηκτικό τρίγωνο Κούρδοι-Τουρκία-Συρία και η Ελλάδα



Εδώ και εβδομάδες, τα νότια και νοτιοανατολικά σύνορα της Τουρκίας βρίσκονται σε εμπόλεμη κατάσταση – και όχι μόνο τα σύνορα: μια επιχείρηση των Κούρδων ανταρτών πραγματοποιήθηκε κοντά στην Σμύρνη. Ένοπλες επιχειρήσεις των Κούρδων ανταρτών του PKK και κόντρα-επιχειρήσεις του τουρκικού στρατού, απαγωγές Τούρκων αξιωματικών που μάλλον αξιοποιούνται για την εκπαίδευση Κούρδων (ή και Σύρων) ανταρτών, οι νεκροί να έχουν ήδη ξεπεράσει τους 100 και πάνω σε όλα απήχθη και ο Τούρκος βουλευτής και αντιπρόεδρος του CHP Hüseyin Aygün (ο οποίος, να σημειωθεί, έχει κουρδική καταγωγή). Στις επιχειρήσεις εμπλέκονται ιπτάμενα βομβαρδιστικά εναντίον των Κούρδων, οι οποίοι έχουν πλήξει μεταξύ άλλων στρατιωτικές βάσεις, και η κατάσταση μοιάζει να κλιμακώνεται διαρκώς.

Ο πρωθυπουργός της Τουρκίας Ερντογάν έχει επιδοθεί σε έναν πρωταθλητισμό οργίλων δηλώσεων («η υπομονή μας τελείωσε -όσοι τρομοκρατούν θα πληρώσουν το τίμημα»), ενώ έχει δηλώσει σαφέστατα ότι υπάρχει άμεση σύνδεση ανάμεσα στην κλιμακούμενη βία στην Τουρκία και στον πόλεμο της Συρίας, υπονοώντας υποστήριξη στο PKK με παροχή όπλων από τον Άσαντ. Όσα ο Ερντογάν δηλώνει εμμέσως, ο υπουργός Εξωτερικών Αχμέτ Νταβούτογλου τα εκφράζει ευθαρσώς: δήλωσε σε δημοσιογράφους ότι «Ο Άσαντ τους έδωσε όπλα και υποστήριξη. Ναι, αυτό δεν είναι φαντασία, είναι αλήθεια. Έχουμε λάβει τα απαραίτητα μέσα κατά αυτής της απειλής»

Όσον αφορά την παροχή όπλων, όλοι κατηγορούν όλους ότι την πραγματοποιούν: πέρα από τις κατηγορίες της Τουρκίας στην Συρία, η ίδια η Συρία κατηγορεί την τουρκική κυβέρνηση ότι τροφοδοτεί με όπλα τους Σύρους αντικαθεστωτικούς, ενώ σύμφωνα με τους New York Times πράκτορες της CIA ρυθμίζουν –σε τουρκικό έδαφος- την διανομή όπλων στους αντάρτες της Συρίας.



Η περιοχή κοχλάζει γεωπολιτικά. Παραλλήλως, η Ρωσία φέρεται να ετοιμάζει ή να έχει ήδη πραγματοποιήσει (!) απόβαση σε συριακό έδαφος. Όλα αυτά αφορούν την Ελλάδα με τον πλέον άμεσο τρόπο. Ποιές όμως είναι οι παράμετροι της έκρυθμης καταστάσεως;

-Οι Κούρδοι έχουν ήδη αποκτήσει μία ημιαυτόνομη περιοχή στο Βόρειο Ιράκ, και η κατάσταση στην Συρία τους δίνει ελπίδες για την δόμηση ενός ημιαυτόνομου σκέλους στο συριακό έδαφος, στα σύνορα με την Τουρκία και φυσικά το «ιρακινό Κουρδιστάν», όταν ο πόλεμος θα έχει τελειώσει. Οι ευλογίες της Δύσης δεν αποτελούν μέχρι στιγμής μια βεβαιότητα, όμως μπορούν κάλλιστα να προσμετρηθούν ως ένα ενδεχόμενο, μια πιθανότητα. Ένα «συριακό Κουρδιστάν» δίπλα σε ένα «ιρακινό Κουρδιστάν» ουσιαστικά φέρνει προ τετελεσμένων το κυρίως πιάτο: την δόμηση ενός ενιαίου και ως επί το πλείστον πλήρους Κουρδιστάν με την απόσπαση κάποιων διόλου ευκαταφρόνητων τουρκικών εδαφών. Οι κουρδικές περιοχές της Τουρκίας «κλειδώνονται» από τα δύο σχηματιζόμενα ημιαυτόνομα «μικρά Κουρδιστάν», με αποτέλεσμα να υφίσταται μονάχα ενδεχόμενο κλιμάκωσης στην διεκδίκηση αυτών των εδαφών από τους Κούρδους. Οι Κούρδοι γνωρίζουν ότι και χωρίς μια de jure απόσπαση τουρκικών εδαφών θα έχουν το Κουρδιστάν που πάντοτε επιδίωκαν αν οι καταστάσεις πάνε κατ΄ ευχήν γι’ αυτούς στα συνορεύοντα κράτη και αν επιτύχουν να καταγράψουν «καλό σκορ» στις πολύνεκρες εμπλοκές αυτής της περιόδου.

-Η Τουρκία βρίσκεται ούτως ή άλλως, ανεξαρτήτως Κούρδων, σε μία δυσεπίλυτη κατάσταση λόγω της κρίσης στην Συρία, η οποία αποκτά εκρηκτικές προεκτάσεις με την διενεργούμενη βίαιη έκπτυξη του κουρδικού παράγοντα. Το τελευταίο πράγμα που θέλει η Τουρκία είναι οι εξελίξεις που προαναφέραμε: όχι μόνο λόγῳ της ενδεχόμενης απώλειας εδαφών, αλλά κυρίως λόγω της υπόρρητης επίγνωσης ότι κάτι τέτοιο θα σήμαινε την αρχή του τέλους της Τουρκίας ως ἐθνους-κράτους. Η εθνοτική σύσταση αλλά και η ενιαία συνείδηση της Τουρκίας σηκώνει πολλά ερωτηματικά αν ξύσει κανείς λίγο την επιφάνεια, και η ρώμη του συγκεκριμένου κράτους βασίζεται σε μιαν απολύτως ευαίσθητη ισορροπία μεταξύ Κούρδων, Αλεβιτών και άλλων πολλών μειονοτήτων. Η δόμηση ενιαίου Κουρδιστάν με απόσπαση τουρκικών εδαφών –ή ακόμα και χωρίς!- δεν συνιστά απλώς «ξύσιμο της επιφάνειας»: διαλύει τον πύργο του εθνοκρατικού οικοδομήματος, με τις αλυσιδωτές αντιδράσεις να αποτελούν για την Τουρκία περισσότερο πεδίο άτακτου τρόμου παρά νηφάλιας πρόβλεψης.



-Ο ρόλος της Δύσης είναι ασαφής. Ο κατακερματισμός, το «διαίρει και βασίλευε» και η δημιουργία «αιωνίως ευγνωμόνων κρατιδίων» είναι μεν πρακτική της Δύσης, μα ίσως δεν εξυπηρετεί τα συμφέροντά της στην συγκεκριμένη περίπτωση – η Τουρκία αποτελεί έναν μεγάλο, δυνατό και σταθερό σύμμαχο στην περιοχή, και θα ήταν από δύσκολο έως αδύνατο να συστρατευθεί η Δύση εμπράκτως «και με τον Τούρκο και με τον Κούρδο». Η δε Ρωσία μοιάζει να ακολουθεί, χονδρικά, το εξής σκεπτικό: η αναπουμπούλα στην Μέση Ανατολή καθιστά τον ρόλο της (ίσως και την παρέμβασή της – ή την μη-παρέμβασή της) πιο προφανή και αναγκαίο, άρα η αναπουμπούλα είναι επιθυμητή.

-Δεν μπορούμε να απομονώσουμε από την επισκόπησή μας το ενδεχόμενο επίθεσης –είτε μονομερώς του Ισραήλ είτε σύνολης της Δύσης- στο Ιράν, κάτι που από πολλούς κύκλους θεωρείται μετά βεβαιότητος αναμενόμενο μετά τις προεδρικές εκλογές των ΗΠΑ: κάτι τέτοιο συνδέεται άμεσα με την κατάσταση που περιγράφουμε και την περιπλέκει έτι περαιτέρω. Μιλάμε πλέον για πλήρη κατακερματισμό της ευρύτερης γεωπολιτικής ισορροπίας της περιοχής της Μέσης Ανατολής (χάος), με απρόβλεπτες συνέπειες –και μη ελέγξιμες, κάτι που δεν γνωρίζω κατά πόσον αντιλαμβάνονται πραγματικά οι ΗΠΑ.

Για την Ελλάδα οι εξελίξεις αυτές έχουν βραχυπρόθεσμες και μακροπρόθεσμες προεκτάσεις που δεν χωρούν σε μιαν απλή ανάλυση, διότι καθιστούν όλα τα ενδεχόμενα πιθανά και ανοιχτά. Η πιο βραχυπρόθεσμη όμως και η πιο πιθανή, αν τα πράγματα συνεχίσουν να στραβώνουν, αποτελεί την πλέον επικίνδυνη, δυσάρεστη και επίπονη (κόντρα στις «εύκολες» στραβοχυμένες φαντασιώσεις των μεγαλοϊδεατών): το ενδεχόμενο να «εξαγάγει» η Τουρκία την μέλλουσα εσωτερική κρίση της στην Ελλάδα με την μορφή θερμού επεισοδίου ή ακόμα και πλήρους πολεμικής συρράξεως (η κατάσταση είναι τόσο ασταθής και η εξίσωση τόσο πολυπαραγοντική που θα ήταν αφελές να αποκλειστεί η οποιαδήποτε μελλοντική εξέλιξη), είτε δια χειρός της τότε εν ενεργεία ηγεσίας της είτε πρωτοβουλίᾳ μιας επίδοξης ηγεσίας της (όπως στο σχέδιο «Βαριοπούλα»).

Υπ’ αυτές τις συνθήκες, ίσως τα επαναδιαπραγματευτικά περιθώρια της Μέρκελ και της Τρόϊκα θα έπρεπε να αποτελούν ένα μόνο κομμάτι από τις διεθνείς μας έγνοιες...

 Σωτήρης Μητραλέξης

(Μια επισκόπηση διαφόρων περιστατικών και αναλύσεων από τα ΜΜΕ: BBC, [2], [3], Reuters, Zaman, [2], Hürriyet,[2], Al Jazeera, [2], Ανάλυση του Reuters, Commentary Magazine).

ΣΧΟΛΙΑ

  1. Νικόλας avatar
    Νικόλας 15/08/2012 13:22:27

    Μπράβο! Πολύ καλό άρθρο!

  2. Γιώργος Αχαιός avatar
    Γιώργος Αχαιός 15/08/2012 14:56:36

    Υπάρχει και το άλλο: Αθρόα προσέλευση κούρδων στην ελλάδα. Ας ελπίσουμε να το αποφύγουμε

  3. Αλέξανδρος avatar
    Αλέξανδρος 15/08/2012 15:06:40

    Με προβληματίζει το γεγονός πως ενώ οι τούρκοι έχουν ανοιχτό μέτωπο με τους κούρδους της Συρίας , ίσως και με την ίδια την Συρία , πώς είναι δυνατόν να συνεχίζουν να προκαλούν την Ελλάς με παραβιάσεις , εναέριων και θαλάσσιων συνόρων ;

    • Α.Γ.Κ. avatar
      Α.Γ.Κ. @ Αλέξανδρος 12/04/2013 13:38:21

      Η άμυνα της αχόρταγης Τουρκίας, είναι η θρασεία πολυμέτωπη
      επίθεση, με σκοπό τον εκφοβισμό εκείνων που την απειλούν και γιατί
      όχι το να τους "φάει" εδάφη.

  4. αλλόφρων avatar
    αλλόφρων 15/08/2012 15:18:51

    αν ο "διεθνής παράγοντας" προωθήσει ένα κουρδικό κράτος που θα περιλαμβάνει τούρκικα εδάφη ποιο λέτε να είναι το "ισοδύναμο μέτρο" που θα δοθεί στην Τουρκία ;

    • Αλέξανδρος avatar
      Αλέξανδρος @ αλλόφρων 15/08/2012 15:22:07

      Ίσως να επεκταθεί λίγο πιο μπροστά με επέκταση θαλάσσιων συνόρων ;
      ( διχοτόμηση αιγαίου ) ;

    • Nick avatar
      Nick @ αλλόφρων 15/08/2012 15:50:47

      Άμα χάσουν τη ΝΑ Τουρκία και τη δυνατότητα να ελέγχουν τις υδάτινες πηγές με το φράγμα Ατατούρκ, τότε χάθηκαν γενικώς.

      Άσε που μετά τους Κουρδούς θα επανασταστήσουν και οι υπόλοιπες 50+ μειονότητες.

      Τα κόλλυβα στο ζωνάρι λέμε. :)

      • Γεώργιος Τ. avatar
        Γεώργιος Τ. @ Nick 18/08/2012 14:20:03

        Συμφωνώ αλλά θα την κάνουν την τελευταία απέλπιδα προσπάθεια κατά δω! Θα είναι η τελευταία όμως...

    • Γεώργιος Τ. avatar
      Γεώργιος Τ. @ αλλόφρων 18/08/2012 14:18:24

      Θράκη και το μισό Αιγαίο. Ο ΓΑΠ το προωθούσε αλλά δεν πρόλαβε (... ελέω Σαμαρά αλλά αυτό πόσοι το κατάλαβαν άραγε;)

  5. αλλόφρων avatar
    αλλόφρων 15/08/2012 15:36:26

    Θράκη και Αιγαίο είναι το πιθανότερο αν σκεφτούμε και την κατάσταση στην οποία είμαστε , αν και δεν θεωρώ ότι είναι απαραίτητος ενας πόλεμος , αρκεί να γίνει κυβέρνηση ο ΣΥΡΙΖΑ .... "το Αιγαίο είναι μια θάλασσα που θα ενώσει τους λαούς"

  6. Nik avatar
    Nik 15/08/2012 15:40:30

    Rolls Royce ambitions, Rover capabilities, φράση Αμερικανού διπλωμάτη για την μεγαλόπνοη, μάλλον μεγαλόστομη, πολιτική της Τουρκίας στην περιοχή.

    Ενώ ο καθ'ημάς ευφυής Νταβούτογλου γράφει για "στρατηγικά βάθη" προσβλέποντας σε μια ανάκαμψη της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας στις πρώην κτήσεις της, δηλαδή εμάς, Βουλγαρία, Ρουμανία, Αυστρία, Ουγγαρία και Γιουγκοσλαβία, το σπίτι του τρίζει από τα θεμέλια. Ούτε παρατήρησαν οι εδώ θαυμαστές του Νταβούτ ότι δεν μπήκε στον κόπο να ρωτήσει τους νότιους Ευρωπαίους αν γουστάρουν να ξαναγίνουν υποτελείς των νεο-οθωμανών.

    Ο μακαρίτης ο Οζάλ ήταν πιο ρεαλιστής και ανοικτός. Το κουρδικό απειλεί την ύπαρξη μας ως έθνος είχε πει. Αν δεν λυθεί αυτό τα υπόλοιπα που κάνει η Τουρκία είναι καραγκιοζιλίκια που δεν πείθουν κανέναν πλην των εδώ θαυμαστών της. Αυτο υπογραμμίζει εύστοχα το άρθρο.

    Η Τουρκία δεν υπήρξε ποτέ σοβαρό κράτος με την δυτική έννοια. Η συνοχή της δεν βασιζόταν σε κοινοκτημοσύνη των πόρων ή σε μια ενιαία κουλτούρα. Χωρίς την κεμαλική κάστα να την συγκολλά θα διαλυθεί. Ο Ερντογάν και ο ισλαμισμός δεν μπορούν να υποκαταστήσουν την κεμαλική κόλλα. Οι Τούρκοι δεν είναι φανατικοί μουσουλμάνοι που θα δεχτούν την σαρία. Το κόλπο του Ερντογάν είναι μια επίπλαστη οικονομική ανάπτυξη που δεν θα μπορούσε ποτέ να σταθεί σε ευρωπαϊκό πλαίσιο. Αρκεί μια ματιά στο καθεστώς ενισχύσεων των εξαγωγών, ανύπαρκτων περιβαλλοντικών όρων και μεσαιωνικής εργατικής νομοθεσίας για να γίνει κατανοητή η άβυσσος που χωρίζει την Τουρκία από την Ευρώπη. Ανοίξτε την ιστοσελίδα οποιασδήποτε τουρκικής πρεσβείας και ψάξτε τα κίνητρα σε επενδυτές.

    Είναι αμφίβολο αν συμφέρει την Τουρκία, την στιγμή που η ύπαρξη της απειλείται από τις εξελίξεις νοτιοανατολικά, να ανοίξει ένα μέτωπο με εμάς. Οσο και αν υποτιμούμε τον εαυτό μας έχουμε αρκετή δύναμη πυρός για να κάνουμε τα πλουτοπαραγωγικά κέντρα της δυτικής Τουρκίας λαμπόγυαλο. Αν δε το ξέρουμε εμείς, το ξέρουν αυτοί. Και μάλλον δεν θα θέλουν να προκαλέσουν όταν έχουν σοβαρά προβλήματα.

  7. Aris. A avatar
    Aris. A 15/08/2012 16:27:27

    Η εκρηκτική ανάπτυξη της τουρκικής βιομηχανίας για να συντηρηθεί απαιτεί άφθονη και φθηνή ενέργεια.

    Τα μάτια της Τουρκίας είναι στα κοιτάσματα αερίου της Ανατολικής Μεσογείου.

    Με αυτήν την σκέψη βοηθάει στην αποσταθεροποίηση όλων των καθεστώτων των οποίων οι κυβερνήσεις παίζουν κομβικό ρόλο σε αυτό που ονομάζεται καθορισμός της ΑΟΖ Κύπρου και Ελλάδας.

    Βοηθούν τις εξελίξεις για αλλαγή καθεστώτων στην περιοχή γιατί προσδοκούν ότι οι νέες κυβερνήσεις σε Λιβύη Αιγυπτο και Συρία θα φέρουν δυσκολίες στην Ελλάδα και Κύπρο στα πλαίσια της χαρτογράφησης των ΑΟΖ της κάθε χώρας στην Μεσόγειο.

    Προσδοκούν οι Τούρκοι ότι αυτά τα κράτη θα λάβουν υπόψη τους τις γνωστές Τουρκικές θέσεις και έτσι άπό την πίσω πόρτα θα βάλουν την Τουρκία στο παιχνίδι.

    Μπορεί να φανταστεί κανείς τι σημαίνει η Αιγυπτος και η Συρία να αποδεχθούν τις Τουρκικές επιδιώξεις στην περιοχή και να δεχθούν ότι δεν συνορεύει η ΑΟΖ Κύπρου και Ελλάδας και να προχωρήσουν σε διαπραγματεύσεις απευθείας με την Τουρκία για τον καθορισμό των διακεκαυμένων περιοχών.

    Αυτός είναι ο στόχος τους.

    Μέσα από φιλικά προς αυτούς καθεστώτα να μπερδέψουν τόσο πολύ την περιοχή ώστε μη βγάζοντας κάποιος άκρη με το τι ισχύει να έρθουν στο τέλος ως προστάτες των μουσουλμανικών κοιτασμάτων απέναντι σε Ισραήλ Ελλάδα Κύπρο που προσπαθούν να κλέψουν τα κοιτάσματα των μουσουλμάνων αδερφών.

    Παράγοντας δύσκολα προσδιορίσιμος είναι η τελική στάση του Ισραήλ στην σύγκρουση της Ανατολικής Μεσογείου που ψήνεται.

    Αν το Ισραήλ έχει στόχο να χτυπήσει το Ιράν τότε χρειάζεται εκεχειρεία με την Τουρκία και αυτό είναι επικίνδυνο για τα ελληνικά συμφέροντα.

    Παρά τις παράτες με το Ισραήλ και παρά την φιλοΚυπριακή στάση που κρατεί πρέπει να είμαστε επιφυλακτικοί μήπως ανατρέψει την μέχρι σήμερα πολιτική του εξαγοράζοντας την Τουρκική υποστήριξη στο θέμα του Ιράν.

    Παρά το γέγονος ότι σε καμία περίπτωση το Ισραήλ δεν θα ήθελε μια ενεργειακά πλούσια δηλαδή μια ανεξέλεγκτη περιφερειακή Τουρκική δύναμη στην περιοχή αν πρωταρχικός τους στόχος είναι το χτύπημα στο Ιράν είναι πολύ πιθανο να μείνουμε ξεκρέμαστη από την Ισραηλινή σύμπραξη σε μια μελλοντική κρίση στην Ανατολική Μεσόγειο.

    Είναι προφανές ότι η Τουρκία παίζει πολύ επικίνδυνο παιχνίδι για τα συμφέροντα της στην περιοχή παίρνοντας μεγάλα ρίσκα αν δεν προχωρήσουν τα πράγματα όπως τα σκέφτεται το δίδυμο Νταβούντογλου Ερντογαν.

    Αν τα πράγματα στραβώσουν στην Συρία και παραμείνει ο Ασσαντ πράγμα πολύ δύσκολο από ότι φαίνεται η Τουρκία θα έχει υποστεί μια μεγάλη γεωστρατηγική ήττα αφού πλέον θα έχει στα σύνορα της ένα 100% εχθρικό καθεστώς.

    Αν ο Ασσαντ καταρρεύσει, με αυξημένη στην Συρία την Τούρκικη επιρροή τότε το Ισραήλ θα παρακαλάει την Τουρκία να μεσολαβήσει για την αποδυνάμωση της Χεζμπολάχ που όπως έδειξε ο πόλεμος του 2006 αποτελεί υπολογίσιμη στρατιωτική και πολιτική δύναμη.

    Σε κάθε περίπτωση η Τουρκία δείχνει ότι είναι άφιλη και ύπουλη.

    Πέρυσι φιλοξενούσε Καντάφι και Ασσαντ και τελευταία πλέκει το σκοινί που θα κρεμαστούν.

    Αυτή η εντύπωση είναι στα συν μας αν υπήρχε ελληνική διπλωματία και στρατηγική γιατί όλοι χρησιμοποιούν τον προδότη αλλά κανείς δεν τον θέλει στο σπίτι του.

    Σχετικά με το κουρδικό το κρίσιμο είναι οι άγνωστες κουρδικές ισορροπίες μεταξύ όσων κούρδων κατοικούν σε τέσσερα διαφορετικά κράτη.

    Στο Ιράκ έχουν πλέον κράτος και μάλιστα πλούσιο από τα πετρέλαια που διαχειρίζονται.

    Το θέμα είναι αν θα δούμε ένα καθολικό πλέον κουρδικό αίτημα για την δημιουργία επίσημου κράτους από τις κουρδικές συνιστώσες τριών ή τεσσάρων κρατών.

    Η Ελλάδα αδύναμη όπως είναι πρέπει να σχεδιάζει πως θα αντιμετωπίσει στρατιωτικά και διπλωματικά μελλοντική κρίση για το αέριο της Κύπρου που σίγουρα θα επιδιώξουν οι Τούρκοι.

    Από ότι φαίνεται η ελληνική διπλωματία άφωνη έως αδιάφορη παρακολουθεί τις εξελίξεις.

    Ο Ερντογάν έδειχνε σοβαρός αλλά μετά τις αστείες δηλώσεις του περί Τούρκικης καταγωγής της ολυμπιακής φλόγας μάλλον κολυμπάει σε περίσσεια αλλαζονείας που ας ελπίσουμε ότι θα τους πνίξει.

    • Προφήτης avatar
      Προφήτης @ Aris. A 15/08/2012 19:39:34

      Δεν είναι "αστείες" δηλώσεις, Άρη. Είναι απόπειρα αρπαγής. Όλοι στη γειτονιά μάς βλέπουν αδύναμους να υπερασπίσουμε ό,τι μάς ανήκει. Τσάμηδες, γυφτοσκοπιανοί, Βούλγαροι (που αγοράζουν όλη την παραλία της Ανατ. Μακεδονίας - Θράκης). Τι απαντήσαμε στις δηλώσεις Ερντογάν;

      • Aris. A avatar
        Aris. A @ Προφήτης 16/08/2012 00:01:22

        Δυστυχώς τίποτα.

        Είχαμε και την παρουσία σήμερα στην Τήνο που να ασχολούμαστε με τέτοια πράγματα.

        Πάντως η ελληνική εξωτερική πολιτική από ότι είδα σήμερα από μαύρισμα και παράστημα παίρνει δέκα.

  8. ψυχραιμια avatar
    ψυχραιμια 15/08/2012 17:47:38

    Δεν ειναι βιωσιμο το κουρδικο κρατος αναμεσα στα βουνα χωρις εξοδο στη θαλασσα.Παντως τους Τουρκους θα τους απασχολει καιρο.

    • Προφήτης avatar
      Προφήτης @ ψυχραιμια 15/08/2012 19:40:55

      Διαβλέπουν σε στενή λωρίδα στο βόρειο τμήμα της Συρίας που θα βγαίνει στη Μεσόγειο.

  9. papoukas manolhs avatar
    papoukas manolhs 15/08/2012 19:42:30

    thanatos stous tourkous afto exw na pw mono

  10. papoukas manolhs avatar
    papoukas manolhs 15/08/2012 19:43:20

    tourkos kalos mono nekros

  11. Ιαπετός avatar
    Ιαπετός 15/08/2012 20:29:38

    Όταν δοθεί τό πράσινο φώς στά Hedgefonds νά στοιχηματίσουν στήν πτώχευση τής Τουρκίας, τότε θά αρχίσει τό μεγάλο πανηγύρι. Ήδη υπάρχουν κρίσιμες δημοσιεύσεις σέ αρκετά οικονομικά περιοδικά διεθνούς εμβέλειας, καθώς καί σέ διεθνείς οικονομικούς οργανισμούς, ώπου δημοσιοποιείται η άποψη τών «επαϊόντων» τού διεθνούς οικονομικού συνδικάτου ότι η Τουρκία οικονομικά δέν έχει πολύ μέλλον, η ρευστότητα τής τουρκικής οικονομίας πολύ υψηλή χωρίς τήν αντίστοιχη οικονομική παραγωγική δραστηριότητα πού θά απέτρεπε μιά ανεξέλεγκτη πτώση της.
    Στηρίζουν δέ τήν ανάλυσή τους στήν αλματωδώς αυξανόμενη ανισσοροπία τού ισοζύγιου εισαγωγών-εξαγωγών, η οποία ξεπέρασε πέρσι τά 10 δισ.$.
    Περαιτέρω δέ αύξηση τών οικονομικών δεικτών τής τουρκικής οικονομίας μπορεί νά επιτευχθεί μόνον μέσω τής ιδιωτικής κατανάλωσης καί τών δημοσίων επενδύσεων, γεγονός πού μακροπρόθεσμα θά οδηγήσει σέ συρρίκνωση τού παραγωγικού τομέα τής τουρκικής οικονομίας λόγω τής μισθολογιής αύξησης πρός όφελος τών εισαγωγών.

    Όταν ανδρωθεί μιά διαδικασία υπερθέρμανσης μιάς οικονομίας καί αυτό μέ σπεκουλαδόρικα κεφάλαια πού στοχεύουν μόνο στό γρήγορο κέρδος, αποχώρησή τους θά σημάνει καί τήν αρχή τού τέλους. Η κυβέρνηση Ερντογκάν διαβλέπει τόν κίνδυνο, παίρνει κάποιες πρωτοβουλίες περιορισμού τής ρευστότητας, αλλά σκληρά μέτρα ανακοπής τής πορείας πρός τόν κατήφορο αδυνατεί νά πάρει λόγω τού πολιτικού κόστους πού συνεπάγεται μιά τέτοια πολιτική. Περισσότερο υπολογίζει νά εκβιάσει μεσοπρόθεσμα τήν διεθνή οικονομική στήριξη της μέ γεωστρατηγικά κριτήρια. Εκεί ποντάρει καί αυτό προσπαθεί νά πετύχει. Αν θά τό καταφέρει ή όχι εξαρτάται καί από τήν ανάγκη τών μεγάλων παικτών νά εξασφαλίσουν τόν άμεσο ή έμμεσο έλεγχο τών στρατηγικών ενεργειακών αποθεμάτων καί τήν ροή τους στήν διεθνή αγορά.

    Πότε θά ηχήσει δέ η σάλπιγγα τής υποχώρησης, (καί άν θά είναι μερική καί εκφοβιστική ή γενική καί καταστροφική) εξαρτάται από τό είδος τών γεωστρατηγικών σχεδιασμών στήν περιοχή καί τόν χρόνο ωρίμανσής του.

  12. Nik avatar
    Nik 16/08/2012 18:41:07

    Η "βιομηχανία" της Τουρκίας στηρίζεται στα φτηνά εργατικά, ανύπαρκτη περιβαλλοντική προστασία, κλεμμένες πατέντες, ποιότητα στα όρια του ανεκτού, και παροχές, πολλές παροχές προς τους εξαγωγείς. Παροχές που δεν μπορούν να σταθούν στην Ευρώπη. Μέχρι και 30 τοις εκατό πριμ έχουν μερικές εξαγωγικές μονάδες.

    Το αποτέλεσμα δεν φτάνει την κινέζικη συνταγή: 80% της ποιότητας στο 20% της τιμής. Τα προϊόντα τους ήδη έχουν αρχίσει να ακριβαίνουν στις μεγάλες αγορές και να φτάνουν σε σχεδόν ιταλικά επίπεδα, σε τιμή, όχι σε ποιότητα βέβαια.

    Και υπάρχει και η υποβόσκουσα υποψία για "τουρκ στατίστικς". Δεν είναι δυνατό να δείχνει άνθιση η οικονομίας σου όταν όλοι σου οι πελάτες έχουν ύφεση ή στασιμότητα. Κάτι δεν πάει καλά και οι οίκοι αξιολόγησης του ψυλλιάστηκαν.

ΑΠΟΣΤΟΛΗ ΣΧΟΛΙΟΥ

Τα δεδομένα σας είναι ασφαλή! H διεύθυνση email δε θα δημοσιευθεί. Τα στοιχεία θα χρησιμοποιηθούν αποκλειστικά για τη δυνατότητα σχολιασμού στο antinews.gr .

Tα πεδία με αστερίσκο (*) είναι υποχρεωτικά.