#_CRON_JOB_#
#_CRON_JOB_#
07/05/2010 11:26
ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΣΧΟΛΙΟΥ

Το δύσκολο ταξίδι των Tories



Στη διάρκεια  της προεκλογικής  εκστρατείας στη Βρετανία, ο David Cameron έχει ισχυριστεί αρκετές φορές, πως οδηγεί το κόμμα των Συντηρητικών σε ένα «ταξίδι». Όσο όμως πλησιάζει η ώρα της  τελικής αναμέτρησης, το μεγάλο ερώτημα  για τους Tories είναι: «Ποιος  είναι ο προορισμός αυτού του ταξιδιού;». Όταν ο Cameron ανέλαβε την  ηγεσία του κόμματος το 2005, είχε πολύ δρόμο μπροστά του ώστε να κάνει  τους Συντηρητικούς δημοφιλείς ξανά. Τι έκανε λοιπόν όλα αυτά τα  χρόνια  ώστε να καταστούν εκλόγιμοι και πάλι;

Στον κρίσιμο τομέα της οικονομίας, ο Cameron είναι προσκολλημένος στη χρόνια απέχθεια των Tories απέναντι στη φορολόγηση, που ακόμη και η χειρότερη οικονομική κρίση που έχει πλήξει τον πλανήτη δεν μειώνει το πάθος του για δραστικό κόψιμο των φόρων κληρονομιάς, που πληρώνουν οι πλούσιοι. Πρόκειται για τον ίδιο άνθρωπο που προκειμένου να εξασφαλίσει την ηγεσία του κόμματος το 2005, ξεπέρασε και τους ευρωσκεπτικιστές προκατόχους του Howard, Hague και Iain Duncan Smith, υποσχόμενος να αποσύρει το κόμμα από την κεντροδεξιά παράταξη της ΕΕ, και να βρει νέους συμμάχους ανάμεσα στους ακραίους πολιτικούς σχηματισμούς του Ευρωκοινοβουλίου. Και προς έκπληξη πολλών, ακόμη και κολλητών του, πραγματοποίησε την υπόσχεση αυτή με τη στήριξη του Hague ως σκιώδους υπουργού των Εξωτερικών.

Είναι ο ίδιος που λίγο πριν τη δωδεκάτη ώρα της προεκλογικής μάχης, ανακάλυψε και πάλι τον ενθουσιασμό του για μια «οροφή» στη μετανάστευση,  πολιτική που είχε συστήσει το 2005 υπό τον Howard.

Αντίθετα με τις κατηγορίες εναντίον του, που ήδη ξεκίνησαν στη δεξιά πτέρυγα των Tories, αν ο Cameron δεν κερδίσει αυτές τις εκλογές, δεν θα φταίει το γεγονός ότι μεταμόρφωσε το κόμμα του πηγαίνοντας το προς τα αριστερά, αλλά το ότι δεν το άλλαξε αρκετά, και το πήγε  μάλλον προς τα δεξιά.

Σε αντίθεση με τον κύριο αντίπαλό του Gordon Brown, ο Cameron υπήρξε τυχερός. Έχει επανειλημμένα χαρακτηριστεί από τα ΜΜΕ ως εκσυγχρονιστής και αναμορφωτής του κόμματος, πετυχαίνοντας για τους Συντηρητικούς αυτό που πέτυχαν για τους Εργατικούς οι: Neil Kinnock, Peter Mandelson, Tony Blair και ο  Brown. Η αποτυχία του όμως στις δημοσκοπήσεις έχει φέρει στην επιφάνεια αμφιβολίες για το κατά πόσο θα μπορέσουν οι Tories, όχι να νικήσουν με διαφορά, αλλά απλά να νικήσουν. Έχει  πλέον αποδειχτεί, πως ο αγώνας για την επικράτησή τους θα είναι σκληρός. Έχοντας ξεκινήσει την εκστρατεία σίγουροι πως θα πετύχουν μεγάλη πλειοψηφία, σήμερα κάνουν έκκληση στους ψηφοφόρους, προειδοποιώντας για τους κινδύνους ενός αμφίρροπου τελικού αποτελέσματος.

Ο Cameron γνωρίζει πολύ καλά πως οτιδήποτε διαφορετικό από μια ξεκάθαρη νίκη σε αυτές τις δύσκολες συγκυρίες, θα αποτελέσει μια αποδοκιμασία για αυτόν και το κόμμα του. Οι εσωκομματικοί του αντίπαλοι είναι έτοιμοι να του πάρουν το κεφάλι. «Αρκετά ανεχτήκαμε τη συμπεριφορά του, νομίζει πως είναι μεγαλύτερος από το ίδιο το κόμμα…» λέει ένας βουλευτής των Συντηρητικών. «Κανένας μας δεν θέλει να κατηγορηθεί για διάσπαση, αλλά αυτό μπορεί να αλλάξει αστραπιαία αν δεν εκλεγεί πρωθυπουργός μέχρι το τέλος της εβδομάδας».

Πάντως ο Cameron έχει κάνει αρκετά, έστω και επιφανειακά, προκειμένου να καθαρίσει τη θολή εικόνα των Tories. Ο σύγχρονος κοινωνικός φιλελευθερισμός του είναι τόσο εμφανής, όσο είναι και η θέληση του για μικρότερο κράτος και μια πιο ελεύθερη αγορά. Το πρόβλημα του όμως είναι πως αφού τα πήγε τόσο καλά στις κατά καιρούς δημοσκοπήσεις, εν αντιθέσει με τους προκατόχους του, έχει δημιουργήσει μια τεράστια δίψα για εξουσία στους οπαδούς του. Απαιτούν λοιπόν μεγάλη εκλογική νίκη.

Οι Εργατικοί δεν έχουν τη παράδοση να ξεφορτώνονται τους ηγέτες τους αμέσως μετά από μια εκλογική ήττα. Οι Tories όμως, έχουν αποδειχτεί αδίστακτοι. Θυμηθείτε τι έπαθε η πιο επιτυχημένη πρωθυπουργός τους, η Margaret Thatcher, και πως «έστειλαν» τρεις διαφορετικούς ηγέτες τους από το 1997 μέχρι σήμερα. Είναι πολύ πιθανό πως ο Cameron θα κερδίσει τις εκλογές. Όμως έχει σοβαρούς λόγους να φοβάται μια μικρή πλειοψηφία. Η θέση του θα είναι πολύ εύθραυστη. Αν το κόμμα των Συντηρητικών έρθει πρώτο στις ψήφους αλλά δεύτερο στις έδρες, θα είναι πολύ δύσκολο για τον αρχηγό του να θελήσει να γίνει πρωθυπουργός, ειδικά αν αναλογιστούμε πως είναι από καιρό σταθερός πολέμιος της οποιασδήποτε αλλαγής του ισχύοντος εκλογικού συστήματος.

Αν προκύψει αδυναμία για τον Cameron να μπορέσει να σχηματίσει κυβέρνηση μετά τις εκλογές, το «ταξίδι» που υποσχέθηκε στο κόμμα του, μάλλον θα τερματιστεί απότομα και άδοξα. Και μετά τι; Οι Tories επιδίωξαν τη σκληροπυρηνική ψήφο τόσο το 2001 όσο και το 2005. Σήμερα όμως θεωρούνται (λανθασμένα) ως εκσυγχρονισμένοι. Είναι λοιπόν πολύ δύσκολο να προβλέψουμε προς τα πού θα στραφούν σε περίπτωση που ο Cameron χάσει την πρωθυπουργία.

(The New Statesman)

ΣΧΟΛΙΑ

  1. Lalakis avatar
    Lalakis 07/05/2010 11:44:48

    την εχασε

ΑΠΟΣΤΟΛΗ ΣΧΟΛΙΟΥ

Τα δεδομένα σας είναι ασφαλή! H διεύθυνση email δε θα δημοσιευθεί. Τα στοιχεία θα χρησιμοποιηθούν αποκλειστικά για τη δυνατότητα σχολιασμού στο antinews.gr .

Tα πεδία με αστερίσκο (*) είναι υποχρεωτικά.