09/03/2010 11:42
ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΣΧΟΛΙΟΥ

Το δημοκρατικό έλλειμμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

Με την συνθήκη της Ευρωπαϊκής Ένωσης διαμορφώθηκε το νομικό εκείνο καθεστώς που θα άνοιγε το δρόμο στην πραγματοποίηση του απώτερου σκοπού, του οράματος αυτής της ευρωπαϊκής συνεργασίας, της ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης. Τα χαρακτηριστικά αυτού του οράματος ωστόσο παραμένουν ακόμη αδιευκρίνιστα, κυρίως διότι φιλοδοξεί να εισαγάγει στον παγκόσμιο πολιτικό χάρτη μία πρωτότυπη μορφή οργάνωσης, που δε θα είναι ούτε κράτος, ούτε απλός διεθνής οργανισμός. Και δεν μπορεί να είναι κράτος, ακριβώς γιατί για το κράτος αυτό δεν υπάρχει λαός, υπάρχουν λαοί που δεν διατίθενται να χάσουν την αυτοδιάθεσή τους και σε καμία περίπτωση δεν είναι δυνατόν να αισθανθούν το συμφέρον της Ένωσης ως κοινό συμφέρον των «πολιτών» της. Δεν μπορεί να είναι ούτε ομοσπονδιακό κράτος, εφόσον αυτοί οι λαοί έχουν βαθιές ιστορικές ρίζες στην περιοχή και επιπλέον δεν είναι δυνατή η επιβολή, αλλά ούτε καν η επινόηση μιας κοινής ιδεολογικής βάσης, που θα επέτρεπε τη συνύπαρξη κάτω από μία κοινή εξουσία.

Στην πραγματικότητα λοιπόν η ΕΕ είναι μία ακόμη οικονομική συμμαχία, με σκοπό την ελεύθερη κίνηση προϊόντων και κεφαλαίου. Οι ανοησίες περί ελεύθερης κυκλοφορίας και ελεύθερης εγκατάστασης ανθρώπων και κυρίως περί ενός ευρωπαϊκού λαού με κοινή ιστορία και όραμα, επινοήθηκαν για να ρίξουν στάχτη στα μάτια των ευρωπαίων πολιτών, οι οποίοι δε φαίνονται διατεθειμένοι να εγκαταλείψουν την ιστορική τους συνέχεια, χάριν της διευκόλυνσης των οικονομικά ισχυρών της Ευρώπης. Ωστόσο ούτε και αυτά τα επιχειρήματα τους έπεισαν, καθώς αποκαλύφθηκε από τα πρώτα ακόμη χρόνια εφαρμογής της συνθήκης ότι οι λαοί δεν είχαν τίποτα να κερδίσουν από αυτές τις ρυθμίσεις. Πραγματικά, πόσοι επαγγελματίες της μεσαίας τάξης ευνοούνται από τη νομική δυνατότητα να προσφέρουν υπηρεσίες ή να εγκαταστήσουν την επιχείρησή τους μέσα σε άλλη χώρα της ΕΕ; Εξάλλου η δυνατότητα της ελεύθερης κυκλοφορίας προσώπων, πέραν του ότι επέτρεψε τα ταξίδια μόνο με επίδειξη ταυτότητας (συγκλονιστικό πλεονέκτημα), επέτρεψε και την ελεύθερη διακίνηση νοσημάτων και εγκληματικότητας, επιδεινώνοντας ουσιαστικά το βιοτικό επίπεδο των ευρωπαίων πολιτών.

Ωστόσο η ΕΕ προχωρά, δίχως να λαμβάνει υπόψη τις αντιδράσεις. Και το χειρότερο, προχωράει ακάθεκτη η ανεξαρτητοποίηση της οργανωτικής της δομής από τον έλεγχο των κρατών μελών και συνακόλουθα των λαών τους. Βρισκόμαστε έτσι ενός πρωτοποριακού στην ιστορία της δημοκρατίας φαινομένου, δημοκρατικά εκλεγμένες κυβερνήσεις να υποτάσσουν τη βούλησή τους σε διακυβερνητικά και υπερεθνικά, δημοκρατικά ανομιμοποίητα όργανα. Η θεσμοθέτηση του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, ως επίφαση εκδημοκρατισμού, μόνο θυμηδία προκαλεί. Διότι πέραν των προσχηματικών αρμοδιοτήτων του, δεν πρόκειται να λάβει ποτέ το χαρακτήρα πραγματικού κοινοβουλίου. Τα κοινοβούλια εκλέγονται από το λαό και νομοθετούν με βάση το συμφέρον του λαού. Όπως όμως εξέθεσα και προηγουμένως, ευρωπαϊκός λαός δεν υπάρχει, γι' αυτό και οι ευρωβουλευτές λειτουργούν βάσει των συμφερόντων του κράτους καταγωγής τους.

Η σύγχρονη πραγματικότητα αναδεικνύει το πρόβλημα με μεγαλύτερη ακόμη σαφήνεια: Η ΕΕ αρνείται να βοηθήσει την Ελλάδα, ακριβώς γιατί τη θεωρεί ξένο σώμα, όπως και οποιοδήποτε κράτος βάζει σε κίνδυνο τα οικονομικά συμφέροντα των δυνατών κρατών. Δεν υπάρχει λοιπόν ούτε ένας λαός, ούτε ένωση λαών, ούτε ένωση κρατών, ούτε ο,τιδήποτε κοινό, πέραν μίας οικονομικής συνεργασίας για την προώθηση των συμφερόντων των επιχειρήσεων, των εξαγωγών και της εξασφάλισης του ελεύθερου ανταγωνισμού.

Αφού όμως έτσι έχουν τα πράγματα, από πού αντλούν τα όργανα της ΕΕ τόση ευρεία εξουσία παρέμβασης; «Από τις συνθήκες», θα πει κάποιος. Νομίζω πως αυτή η απάντηση παραβλέπει κάτι πολύ σημαντικό: Στην ΕΕ ισχύει η αρχή των ειδικών αρμοδιοτήτων, δηλαδή μπορεί να παρεμβαίνει αποκλειστικά και μόνο στους τομείς που τα κράτη μέλη της έχουν αναγνωρίσει αρμοδιότητα. Συνεπώς δεν είναι δυνατόν να καθορίζει την οικονομική-εισοδηματική πολιτική των κρατών μελών, που ανήκει στον σκληρό πυρήνα της εξουσίας τους, παρά μόνο πιέζοντας για την επίτευξη των αποτελεσμάτων που απαιτεί η νομισματική και η οικονομική ένωση και προς τον σκοπό της προστασίας των οικονομικών συμφερόντων της ΕΕ από μορφές απάτης (τελωνειακή καταστρατήγηση, φοροδιαφυγή, κατάχρηση που συνδέεται με την κοινοτική χρηματοδότηση), διά της μεθόδου του ανοικτού συντονισμού (κατάστρωση στρατηγικών οδηγιών, στοχοθέτηση και εισαγωγή μηχανισμών παρακολούθησης για την αξιολόγηση της προόδου). Πολλοί δημοσιογράφοι παρατήρησαν ότι ο Ολι Ρεν δεν παραδέχτηκε ότι η ΕΕ ζήτησε την κατάργηση του 14ου μισθού και το απέδωσαν στην προσπάθειά του να ρίξει το μπαλάκι στον Παπανδρέου. Μα τυπικά το μπαλάκι ήταν στα χέρια του Παπανδρέου. Αν ο Όλι Ρεν παραδεχόταν την επιβολή συγκεκριμένων μέτρων στο εσωτερικό, θα παραδεχόταν και εκτός δικαιοδοσίας ανάμειξη της ΕΕ.

Ωστόσο αυτό συμβαίνει άτυπα, απλά δεν μπορούν να το παραδεχτούν. Κατά τη γνώμη μου η Ένωση στην περίπτωση της Ελλάδας έχει πλέον υπερβεί τη δικαιοδοσία της και λειτουργεί πέραν των αναγνωρισμένων από τη συνθήκη αρμοδιοτήτων. Και αυτό θα γίνεται κάθε φορά που κάποια χώρα παρεκκλίνει από τους στόχους.

Επιπλέον στα υπερεθνικά όργανα της ΕΕ περιλαμβάνονται διορισμένοι τεχνοκράτες, για τους οποίους δεν υπάρχουν οι εσωτερικοί μηχανισμοί ελέγχου και οι θεσμικές εγγυήσεις που υπάρχουν στα κράτη μέλη. Πρόκειται για μία μορφή κυβέρνησης, την οποία ούτε εκλέγει ούτε ελέγχει κανένας λαός και η οποία ουσιαστικά δεν έχει καμία επαφή με τους λαούς που διοικεί και είναι γι'αυτό ανίκανη να λάβει αποτελεσματικά μέτρα, προσαρμοσμένα στις ιδιαιτερότητές τους.

Πριν σκεφτείτε ότι και οι εθνικές κυβερνήσεις δεν έφεραν αποτελέσματα και είχαν και αυτές ανθρώπους ανίκανους ή διεφθαρμένους, προσπαθήστε να κατανοήσετε ότι αυτούς τους εκλέγουμε εμείς, συνεπώς αναλαμβάνουμε και την ευθύνη της καταστροφής μας. Επιπλέον αυτούς μπορούμε να τους ελέγξουμε, αν το θελήσουμε, με την αντιπολίτευση, με απεργίες, πορείες και κυρίως ΜΕ ΤΗΝ ΨΗΦΟ ΜΑΣ. Αυτό είναι το νόημα της δημοκρατίας. Τον καταπληκτικό νέο μας πρόεδρο όμως, τον Ρομπουί, ποιός τον ελέγχει; Tον Παπανδρέου, κάνεις λίγη υπομονή και τον μαυρίζεις στις εκλογές. Θα μου πείς δεν ξέρεις τί θα γίνει και με τον επόμενο, έχεις όμως μίαν ελπίδα. Τον Ρομπουί όμως θα τον λουστείς μέχρι να το αποφασίσουν άλλοι.

Το θέμα δεν είναι θεωρητικό. Πρόκειται για βόμβα στα θεμέλια της δημοκρατίας. Οι περιορισμοί στην άσκηση εθνικής κυριαρχίας, που προβλέπει το άρθρο 28παρ3 του Συντάγματος, δεν μπορούν να φτάσουν ως την κατάλυση της λαϊκής κυριαρχίας. Πλέον άλλοι αποφασίζουν για εμάς, χωρίς εμάς. Αυτή είναι η νέα ευρωπαϊκή χούντα.

Στα πλαίσια αυτά μου επιτρέπετε να εντάξω και το θέμα των μεταναστών. Οι κυβερνήσεις των κρατών μελών επέτρεψαν την εξάπλωση του φαινομένου, προκειμένου να αμβλύνουν τις πολιτισμικές και ιστορικές ιδιαιτερότητες μεταξύ των πολιτών της Ένωσης και να επιβάλουν έτσι πιο εύκολα τη νέα, κοινή εξουσία. Δεν το κατάφεραν με τις εσωτερικές μετακινήσεις, γιατί οι πολίτες των κρατών μελών δε χρησιμοποίησαν τη δυνατότητα μετεγκατάστασης. Δεν το κατάφεραν ούτε καν με τις μετακινήσεις των εκτός της Ένωσης ευρωπαίων, γιατί και αυτοί, όπου εγκαταστάθηκαν, προσαρμόστηκαν και απορροφήθηκαν, στη συντριπτική τους πλειοψηφία. Έτσι τους έμειναν οι «τρίτοι», οι ισλαμιστές ασιάτες. Πιστεύουν ότι με αυτούς θα καταφέρουν να κάμψουν τις αντιστάσεις των λαών και μάλιστα στο όνομα της προστασίας των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Όμως ούτε κι έτσι θα τα καταφέρουν. Οι Ασιάτες περιχαρακώνονται στα στενά όρια των παραδόσεών τους και το ίδιο κάνουν πλέον και οι Ευρωπαίοι. Μάλιστα, όσο η φτώχεια πλήττει όλο και περισσότερες κοινωνικές τάξεις, αυξάνεται και ο αριθμός εκείνων των ευρωπαίων που βρίσκουν καταφύγιο στις πατροπαράδοτες εθνικές και θρησκευτικές τους αξίες. Τα εθνικά κράτη σύντομα θα προσπαθήσουν να ανακάμψουν και να αυτονομηθούν πλήρως. Το κακό είναι ότι με βάση την κατάσταση που έχει πλέον διαμορφωθεί, η διαδικασία αυτή ίσως είναι ιδιαίτερα επώδυνη, όπως μας διδάσκει και το πρόσφατο παρελθόν.

Προσπαθώντας να καταλήξω σε έναν επίλογο, θα έλεγα ότι οι λαοί, αργά ή γρήγορα επαναστατούν κατά των αυτοκρατοριών. Και η Ευρωπαϊκή Ένωση, εξελισσόμενη σε μία νέα αυτοκρατορία, σε τυραννική πολιτική και οικονομική εξουσία, έχει ημερομηνία λήξης.

Πολίτης

ΣΧΟΛΙΑ

  1. ψυχραιμια avatar
    ψυχραιμια 09/03/2010 12:14:21

    Παντως και στις προσφατες εσωτερικες εκλογες της ΝΔ ολοι οι υποψηφιοι και ο σημερινος Προεδρος δηλωσαν οτι η ΝΔ υποστηριζει τη δημιουργια Ευρωπαικης Ομοσπονδιας.

  2. Προφήτης avatar
    Προφήτης 09/03/2010 20:46:12

    Πολίτη
    Καλός και ήπιος. Θα σε ενοχλούσε να ρωτήσω την πολιτική σου "καταγωγή"; Από απορία, ποιοι τα σκέφτονται έτσι τα πράγματα. Υπάρχουν μερικοί που ακόμα μιλούν για "κατοχύρωση των συνόρων μας από την ΕΕ". Πολύ που τους νοιάζει τους Ευρωπαίους για μάς, όσο και το 1453.

ΑΠΟΣΤΟΛΗ ΣΧΟΛΙΟΥ

Τα δεδομένα σας είναι ασφαλή! H διεύθυνση email δε θα δημοσιευθεί. Τα στοιχεία θα χρησιμοποιηθούν αποκλειστικά για τη δυνατότητα σχολιασμού στο antinews.gr .

Tα πεδία με αστερίσκο (*) είναι υποχρεωτικά.