#_CRON_JOB_#
#_CRON_JOB_#
31/03/2013 08:15
ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΣΧΟΛΙΟΥ

Το γερμανικό σχέδιο για άλωση της ευρωζώνης



Με την απόφαση του Εurogroup της 15ης Μαρτίου το Βερολίνο επιχείρησε να πετύχει το «τέλειο έγκλημα», να συρρικνώσει τον τραπεζικό τομέα της Κύπρου και ταυτόχρονα να φορτώσει στους καταθέτες το βάρος μελλοντικών διασώσεων τραπεζών χωρών της ευρωζώνης.

Τον πρώτο στόχο τον πέτυχε, για τον δεύτερο το «παλεύει», αλλά δεν είναι σίγουρο ότι θα τα καταφέρει, λόγω των εντονότατων αντιδράσεων χωρών, κυβερνήσεων, θεσμικών οργάνων, αλλά και των αγορών.

Τα όσα μεσολάβησαν με την κυπριακή κρίση αναδεικνύουν την παρασκηνιακή μάχη που εξελίσσεται σήμερα για τη μορφή που θα έχει η ευρωζώνη τα επόμενα χρόνια. Από τη μία η πλειονότητα, που πιστεύει ότι το οικοδόμημα δεν μπορεί να σταθεί χωρίς την αλληλεγγύη μεταξύ των χωρών-μελών, ενώ, από την άλλη, ο Βορράς, με επικεφαλής τη Γερμανία, που θεωρεί ότι μπορεί να επωφελείται χωρίς να βάζει πλάτη στα δύσκολα.

Το σχέδιο, όμως, των Γερμανών δεν περιοριζόταν μόνο στη διάλυση του τραπεζικού τομέα της Κύπρου αλλά μέσω του απολύτως ελεγχόμενου από αυτούς προέδρου του Εurogroup, Ολλανδού υπουργού Οικονομικών, Γερούν Ντάισελμπλουμ, επιχείρησαν να μετατρέψουν σε γενικευμένη «συνταγή» την απόφαση για την Κύπρο.

Σε ρόλο... λαγού, ο κ. Ντάισελμπλουμ δήλωσε το βράδυ της απόφασης του Εurogroup ότι η λύση για την Κύπρο ανοίγει νέους δρόμους και θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί ως μοντέλο για άλλες χώρες.

Η δήλωση αυτή έχει άμεση σχέση με τις συζητήσεις που γίνονται αυτή τη στιγμή σε επίπεδο ευρωζώνης για την ευρωπαϊκή τραπεζική ενοποίηση. Ήδη, η διαδικασία βρίσκεται σε εξέλιξη και μόλις ολοκληρωθεί νομοθετικά τους επόμενους μήνες, ο Ευρωπαϊκός Μηχανισμός Σταθερότητας (ΕΜΣ), δηλαδή το ταμείο διάσωσης της ευρωζώνης, θα μπορεί να ανακεφαλαιώνει απευθείας τις τράπεζες που θα βρίσκονται σε καθεστώς εξυγίανσης, χωρίς τα δάνεια να επιβαρύνουν, όπως σήμερα, το δημόσιο χρέος των χωρών-μελών. Μάλιστα, υπάρχει και καταρχήν δέσμευση στο ανώτατο πολιτικό επίπεδο από τη Σύνοδο Κορυφής τον Ιούνιο του 2012.

Ωστόσο, οι Γερμανοί, κάνοντας δεύτερες σκέψεις, φαίνεται ότι έχουν αλλάξει γνώμη και με τη συνδρομή των Ολλανδών και των Φινλανδών επιχειρούν να απεγκλωβιστούν από αυτή τη δέσμευση και η ευκαιρία τους δόθηκε με την απόφαση για την Κύπρο, μέσω της οποίας θέλουν να δημιουργήσουν προηγούμενο, εμπλέκοντας τους μεγάλους καταθέτες. Κι αν το πετύχουν, τίποτα δεν θα τους εμποδίσει αύριο να ζητούν κούρεμα καταθέσεων όχι μόνο για τις διασώσεις τραπεζών, αλλά και χωρών. Με τον τρόπο αυτό, και με μηδενικό κόστος για τους ίδιους, οι Γερμανοί θέλουν να αφήσουν τους «αδύναμους κρίκους» να επιλύουν τα προβλήματά τους με εσωτερικές διαδικασίες, δηλαδή κουρέματα.

Οι αντιδράσεις που ακολούθησαν μετά τη δήλωση Ντάισελμπλουμ ήταν μεγάλες και προήλθαν από πολλές κατευθύνσεις, δηλαδή κυβερνήσεις και μη μνημονιακών χωρών, όπως η γαλλική, και κυρίως από πολλούς Ευρωπαίους αξιωματούχους. Όλοι χαρακτήρισαν την περίπτωση της Κύπρου μοναδική, η οποία σε καμία περίπτωση δεν μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως μοντέλο. Ενώπιον των αντιδράσεων υποχρεώθηκε σε μερική αναδίπλωση και το Βερολίνο, αναφέροντας κι αυτό ως «μοναδική» την περίπτωση της Κύπρου.

Οι Γερμανοί στην παρούσα φάση θα ρίξουν τους τόνους λόγω των αντιδράσεων που προκλήθηκαν, ωστόσο, επειδή γενικά δεν εγκαταλείπουν εύκολα το στόχο τους, θεωρείται βέβαιο ότι θα επανέλθουν όταν κρίνουν ότι η συγκυρία είναι ευνοϊκή.


 

Συρρίκνωση του ΑΕΠ της Κύπρου έως και 25% την επόμενη τριετία


Είναι προφανές ότι η απόφαση του Εurogroup δεν συρρικνώνει μόνο το χρηματοπιστωτικό τομέα της Κύπρου, αλλά το σύνολο της οικονομίας, τις επιχειρήσεις, το κράτος και τους πολίτες. Η Κύπρος θα γνωρίσει μια πρωτοφανή σε σφοδρότητα ύφεση τα επόμενα χρόνια.

Στην έδρα της Κομισιόν εκτιμούν ότι τους επόμενους 12 μήνες το κυπριακό ΑΕΠ θα υποχωρήσει κατά 15 ποσοστιαίες μονάδες και σε ορίζοντα 2-3 ετών 20 με 25 μονάδες. Κι αυτό γιατί η πτώση του χρηματοπιστωτικού τομέα, που αποτελούσε μαζί με τον τουρισμό τους βασικούς πυλώνες της κυπριακής οικονομίας, θα παρασύρει και τις κυπριακές επιχειρήσεις, οι οποίες πλήττονται διπλά, από τη μία, με το κούρεμα των διαθεσίμων τους και, από την άλλη, από τη συρρίκνωση της εσωτερικής ζήτησης.

Το Μνημόνιο, που θα υπογράψει η κυπριακή κυβέρνηση με την τρόικα στα μέσα Απριλίου, θα πλήξει καίρια τα νοικοκυριά, τα οποία έχουν ήδη υποστεί ένα πρώτο «πακέτο» μέτρων λιτότητας τον περασμένο Νοέμβριο με μειώσεις μισθών, συντάξεων, κοινωνικών παροχών και αύξηση της έμμεσης φορολογίας. Τώρα θα έρθει και νέο «πακέτο» μέτρων.

Η ανεργία, που τον Ιανουάριο ανερχόταν στο 15% του ενεργού πληθυσμού, θεωρείται βέβαιο ότι θα συνεχίζει να αυξάνεται με ελληνικούς ρυθμούς τους επόμενους μήνες, φτάνοντας τα επίπεδα της χώρας μας. Επιπλέον, η Λευκωσία δεν μπορεί να ποντάρει, όπως η Ελλάδα, σε κοινοτικά κονδύλια, γιατί μέχρι πρότινος ανήκε στο κλαμπ των πλουσίων της Ε.Ε., με αποτέλεσμα οι χρηματοδοτήσεις που λαμβάνει από τα διαρθρωτικά ταμεία να είναι ασήμαντες.

Αυτός θα είναι ο «λογαριασμός» για την Κύπρο από την απόφαση της 15ης Μαρτίου, ωστόσο η εναλλακτική θα ήταν η χρεοκοπία, η έξοδος από το ευρώ και η οικονομική καταστροφής της χώρας και του λαού της. Απλώς, η θέση της Κύπρου εντός της ευρωζώνης θα ήταν σήμερα καλύτερη εάν δεν είχαν γίνει ολέθρια λάθη από την προηγούμενη κυβέρνηση, η οποία παρακολουθούσε επί 18 μήνες τις τράπεζες να καταρρέουν και τις άφηνε να συνεχίζουν να δανείζονται από την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα. Μόνο η Λαϊκή έλαβε από την ΕΚΤ 9,2 δισ. ευρώ σε ρευστότητα.

Νίκος Μπέλλος, στον "Τύπο της Κυριακής"

 

 

ΣΧΟΛΙΑ

  1. η Dimi avatar
    η Dimi 01/04/2013 02:01:43

    «Η Αληθινή Ιστορία της Λέσχης Bilderberg» και τι μπορεί να σχεδιάζει τώρα» (Μέρος 1° από 2) | πηγή: Stephen Lendman, The4thMedia.org |
    Δευτέρα, 14 Ιανουαρίου, 2013, 18:46

    Για περισσότερα από 14 χρόνια, ο ισπανός δημοσιογράφος Daniel Estulin κάνει έρευνες για την ευρείας έκτασης επιρροή της Λέσχης Bilderberg στις επιχειρήσεις και τα οικονομικά, στη παγκόσμια πολιτική, στο πόλεμο και την ειρήνη και στον έλεγχο των φυσικών πόρων και των πακτωλών χρήματος του πλανήτη.

    Το βιβλίο του «Η αληθινή ιστορία της Λέσχης Bilderberg» δημοσιεύθηκε το 2005 και η νέα, ενημερωμένη έκδοσή του, κυκλοφόρησε το 2009. Δηλώνει ότι το 1954, «οι πιό ισχυροί άνδρες του κόσμου για πρώτη φορά συναντήθηκαν στο Oosterbeek της Ολλανδίας όπου «συζήτησαν για το μέλλον του κόσμου» και αποφάσισαν να συνεδριάζουν ετησίως, με άκρα μυστικότητα.

    Ονόμασαν εαυτούς μέλη της Λέσχης Bilderberg, με την ιδιότητα του «Ποιός είναι Ποιός» της Elite της εξουσίας στον κόσμο, κυρίως από Αμερική, Καναδά, Δυτική Ευρώπη, με γνωστά ονόματα όπως: David Rockefeller, Henry Kissinger, Bill Clinton, Gordon Brown, ANGELA MERKEL, Alan Greenspan, Ben Bernanke, Larry Summers, Tim Geithner, Lloyd Blankfein, George Soros, Donald Rumsfeld, Rupert Murdoch, άλλοι αρχηγοί κρατών, σημαίνοντες γερουσιαστές, μέλη Κοινοβουλίων, του Πενταγώνου, του ΝΑΤΟ, τα μέλη των ευρωπαϊκών βασιλικών οικογενειών, επιλεγμένα Μέσα Ενημέρωσης. Κάλεσαν και άλλους - μερικούς όπως λέγεται ήσυχα και διακριτικά, όπως ο Barack Obama και πολλούς από τους κορυφαίους αξιωματούχους του.

    Πάντα άριστα εκπροσωπούμενοι από κορυφαία στελέχη του Συμβουλίου Εξωτερικών Σχέσεων (CFR), του ΔΝΤ, της Παγκόσμιας Τράπεζας, της Τριμερούς Επιτροπής, της ΕΕ, και ισχυρούς κεντρικούς τραπεζίτες, την Ομοσπονδιακή Τράπεζα, τον Jean-Claude Trichet της ΕΚΤ και τον Sir Mervyn Allister King, Διοικητή της Τράπεζας της Αγγλίας.

    Για περισσότερο από μισό αιώνα, καμία συζήτηση για τα Θέματα της Ημερήσιας Διάταξης δεν δημοσιοποιήθηκε και καμία δημοσιογραφική κάλυψη δεν έγινε αποδεκτή. Οι λίγοι συμμετέχοντες και τ’ αφεντικά τους, έχουν ορκιστεί να τηρούν εχεμύθεια. Παρ' όλα αυτά, ο Daniel Estulin, ανέλαβε «μια ερευνητική διαδρομή» η οποία, έμελλε να γίνει σκοπός της ζωής του. Δηλώνει: «Σιγά-σιγά, βήμα-βήμα, έχω διεισδύσει τα στρώματα της μυστικότητας που περιβάλλει τη Λέσχη Bilderberg. Όμως, δεν θα μπορούσα μόνος μου να τα καταφέρω όλα αυτά, χωρίς τη βοήθεια αυτών οι οποίοι αποκαλούνται «εκ των έσω αντιρρησίες συνείδησης» όσο και με τη βοήθεια εξωτερικών συμμετεχόντων». Ως εκ τούτου, ο Estulin διατηρεί τα ονόματα των ατόμων αυτών, εμπιστευτικά.

    Όποια και αν ήταν η αρχική αποστολή της, η Λέσχη Bilderberg είναι πλέον «μία σκιώδης παγκόσμια κυβέρνηση.. η οποία απειλεί ν αφαιρέσει τα ατομικά δικαιώματα μας για αυτοδιάθεση, να κατευθύνει η ίδια τις τύχες μας (με τη δημιουργία) «μιάς ανησυχητικής πραγματικότητας», ιδιαζόντως βλαπτικής, για την ευημερία των λαών. Εν ολίγοις, οι Bilderbergs, θέλουν ν’ αντικαταστήσουν τη κυριαρχία των μεμονωμένων εθνών-κρατών με την επιβολή μιάς παντοδύναμης παγκόσμιας κυβέρνησης, Εταιρικά ελεγχόμενης, με την εφαρμογή του δικού τους στρατιωτικοποιημένου «CheckMate».

    «Φανταστείτε μιά ιδιωτική Λέσχη όπου πρόεδροι, πρωθυπουργοί, διεθνείς τραπεζίτες και στρατηγοί τρίβουν ώμους μεταξύ τους, όπου ευγενείς βασιλικοί συνοδοί διασφαλίζουν ότι οι πάντες περνούν καλά, όπου οι άνθρωποι οι οποίοι διευθύνουν τους πολέμους, τις αγορές και την Ευρώπη (και την Αμερική), μεταξύ τους λένε αυτά τα οποία ποτέ δεν τολμούν να πουν δημοσίως.»

    Νωρίς στην ιστορία της, η Λέσχη Bilderberg αποφάσισε να δημιουργήσει τη λεγόμενη «Αριστοκρατία της Σκοπιμότητας», μεταξύ Ευρώπης και Ηνωμένων Πολιτειών Αμερικής. Για τη συμφωνία δημιουργίας μιάς παγκόσμιας διακυβέρνησης η οποία θα άπτεται της πολιτικής, των οικονομικών επιστημών και (συνολικά), της στρατηγικής. «Το ΝΑΤΟ ήταν απαραίτητο για τους σχέδιά τους - για τη διασφάλιση «ενός διαρκούς πολέμου (και) του πυρηνικού εκβιασμού, έτσι ώστε να χρησιμοποιηθούν αυτοί, ανάλογα με τις ανάγκες. Στη συνέχεια, θα προχωρήσουν και θα λεηλατήσουν τον πλανήτη, συγκεντρώνοντας αμύθητα πλούτη και δύναμη και θα συντρίψουν όλους όσους τολμήσουν να τους αμφισβητήσουν.

    Μαζί με τη στρατιωτική κυριαρχία, ο απόλυτος έλεγχος του παγκόσμιου χρήματος είναι ζωτικής σημασίας, όπως τον 19° αιώνα, έγινε κατανοητό στην οικογένεια Rothschild. Ως πατριάρχης ο Amschel Rothschild, είπε κάποτε: «Δώστε μου τον έλεγχο του χρήματος ενός έθνους και δεν με νοιάζει ποιός είναι ο νομοθέτης του».

    Οι Bilderbergers αποτελούν τη πλέον διακεκριμένη Λέσχη του κόσμου. Ουδείς εξαγοράζει την είσοδό του σ’ αυτή. Αποκλειστικά, η Συντονιστική Επιτροπή της Λέσχης, αποφασίζει ποιόν θα προσκαλέσει και σε κάθε περίπτωση οι συμμετέχοντες είναι, υπέρμαχοι της Νέας Τάξης και Διακυβέρνησης του Πλανήτη, από τις τεράστιες δυνάμεις των Elites της εξουσίας.

    Σύμφωνα με τους κανόνες της Συντονιστικής Επιτροπής:

    «Οι προσκεκλημένοι πρέπει να έρχονται μόνοι. Χωρίς συζύγους, φίλες, φίλους, συντρόφους. Προσωπικοί βοηθοί (που σημαίνει ασφάλεια, σωματοφύλακες, CIA ή άλλες μυστικές υπηρεσίες προστασίας) δεν επιτρέπεται να παρακολουθήσουν το Συνέδριο και πρέπει να τρώνε σε ξεχωριστή αίθουσα. (Επίσης) οι φιλοξενούμενοι απαγορεύεται ρητά να δίνουν συνεντεύξεις σε δημοσιογράφους» ή ν’ αποκαλύψουν ο,τιδήποτε συμβαίνει στις συναντήσεις.

    Οι οικοδεσπότες παρέχουν γενική ασφάλεια ώστε να κρατηθούν μακριά οι ξένοι. Το ένα τρίτο των συμμετεχόντων είναι πολιτικά πρόσωπα. Οι υπόλοιποι συμμετέχοντες προέρχονται από τους τομείς της βιομηχανίας, της χρηματοδότησης, της εργασίας και των επικοινωνιών, καθώς και από την Ακαδημαϊκή Κοινότητα.

    Η διαδικασία του Συνεδρίου γίνεται σύμφωνα με τον Κανονισμό Chatham της Βουλής, αφήνοντας τους συμμετέχοντες να εκφράζουν ελεύθερα τις απόψεις τους σε μια χαλαρή ατμόσφαιρα, γνωρίζοντας ότι τίποτα απ’ όσα ειπώθηκαν δεν πρόκειται να επαναληφθεί εντός-εκτός εισαγωγικών και τίποτα δεν θ’ αποκαλυφθεί στο κοινό. Οι συναντήσεις «είναι πάντα ειλικρινείς, δεν ολοκληρώνονται όμως πάντα με συναίνεση.»

    Η σύνθεση των ετησίως συμμετεχόντων μελών: (περίπου 80 από τους πιο ισχυρούς ανθρώπους στον κόσμο) και άλλοι οι οποίοι καλούνται περιστασιακά, μόνο λόγω των ειδικών γνώσεών τους ή της συμμετοχής τους σε συναφή θέματα. Οι πλέον πολύτιμοι καλούνται να παραμείνουν, ενώ μερικοί πρωτάρηδες, επιλέγονται για τη πιθανή μεταγενέστερη χρησιμότητά τους.

    Γιά παράδειγμα, ο τότε κυβερνήτης του Arkansas, Bill Clinton, o οποίος συμμετείχε στη συνάντηση, το 1991."Εκεί, ο David Rockefeller (του) είπε για ποιό λόγο η Βορειοαμερικανική Συμφωνία Ελεύθερων Συναλλαγών (NAFTA).... ήταν προτεραιότητα για τους Bilderbergs και ότι η Λεσχη (τον) χρειάζεται για να την υποστηρίξει. Το επόμενο έτος, ο Bill Clinton εξελέγη Πρόεδρος των ΗΠΑ, «και τη 1η Ιανουαρίου 1994 η NAFTA τέθηκε σε ισχύ». Πολλά άλλα παραδείγματα είναι παρόμοια, όπως ποιός επιλέγεται επικεφαλής ισχυρής κυβέρνησης, στρατού και άλλων καίριων θέσεων.

    Οι Στόχοι των Bilderberg
    Το Μεγαλεπήβολο Σχέδιο της Λέσχης είναι: «Μία Παγκόσμια Κυβέρνηση (Μία Παγκόσμια Εταιρεία), Μία ενιαία, Παγκόσμια Αγορά, που θ’ αστυνομεύεται από Ενα Παγκόσμιο Στρατό, και οικονομικά θα ρυθμίζεται από τη «Παγκόσμια (Κεντρική) Τράπεζα, χρησιμοποιώντας Ενα Παγκόσμιο Νόμισμα.»
    «Η Λίστα Επιθυμιών τους», περιλαμβάνει:

    - Μία Διεθνής Ταυτότητα (παρακολούθησης), Ενα Σύνολο Οικουμενικών Αξιών.
    - Κεντρικός έλεγχος των παγκόσμιων πληθυσμών "Ελέγχου του Νου". Με άλλα λόγια, Έλεγχος της Παγκόσμιας Κοινής Γνώμης.
    - Μία Νέα Παγκόσμια Τάξη, Χωρίς μεσαία τάξη, μόνο «άρχοντες και υπηρέτες (δουλοπάροικοι)» και, φυσικά, ανύπαρκτη Δημοκρατία.
    - «Μηδενικής Ανάπτυξης Κοινωνία των Πολιτών», Χωρίς την ευημερία ή, την πρόοδο, μόνο μεγαλύτερος πλούτος και εξουσία για τους άρχοντες.
    - Επίπλαστες κρίσεις και αέναοι πόλεμοι.
    - Ο απόλυτος έλεγχος της παιδείας για τον εθισμό της κοινής γνώμης, καθώς και της εκπαίδευσης των συγκεκριμένων επιλεγμένων για τους διάφορους ρόλους.
    - «Κεντρικός έλεγχος όλων των ξένων και εγχώριων πολιτικών». Ένα μέγεθος για όλους, σε παγκόσμιο επίπεδο.
    - Χρησιμοποιώντας τον ΟΗΕ ως μια de facto Παγκόσμια Κυβέρνηση για την επιβολή Φόρου επί των Ηνωμένων Εθνών «Των Παγκόσμιων Πολιτών».
    - Επέκταση της NAFTA και του WTO (ΠΟΕ - Παγκόσμιος Οργανισμός Εμπορίου) σε Παγκόσμιο Επίπεδο.
    - Καθιστώντας το ΝΑΤΟ Μία Παγκόσμια Στρατιωτική Δύναμη.
    - Επιβολή Ενός Καθολικού Νομικού Συστήματος. Και,
    - Ένα Παγκόσμιο «Κράτος Πρόνοιας, όπου υπάκουοι δούλοι θ’ ανταμείβονται και οι μη- κομφορμιστές θα στοχεύονται για εξολόθρευση».

    Μυστικοί Συνεργάτες των Bilderberg

    Στις ΗΠΑ, το Συμβούλιο Εξωτερικών Σχέσεων (CFR) είναι κυρίαρχο. Ένας από τους ιδρυτές του το 1921, ο Edward Mandell House, ήταν Διευθύνων Σύμβουλος του Προέδρου των ΗΠΑ Woodrow Wilson και φημολογείται ότι κατά τη χρονική εκείνη περίοδο αυτός ήταν η πραγματική δύναμη του έθνους (1913–1921).

    Επί εποπτείας του, τον Δεκέμβριο 1913, ψηφίστηκε Ο Νόμος περί Ομοσπονδιακού Αποθέματος (Federal Reserve Act) ο οποίος έδωσε στους τραπεζίτες τη δύναμη δημιουργίας χρήματος. Και η 16η τροποποίηση η οποία κυρώθηκε τον Φεβρουάριο, δημιούργησε τον Ομοσπονδιακό Φόρο Εισοδήματος ο οποίος παρείχε ροή εσόδων για να πληρώσουν την υπηρεσία του δημόσιου χρέους.

    Από το ξεκίνημά του, το Συμβούλιο Εξωτερικών Σχέσεων (CFR) δεσμεύτηκε σε «Μία Παγκόσμια Κυβέρνηση που θα βασίζεται σ’ ένα Κεντρικό Παγκόσμιο Σύστημα Χρηματοδότησης ....» Σήμερα, το CFR έχει χιλιάδες σημαίνοντα μέλη (μεταξύ των συμπεριλαμβανομένων σημαντικών, Τα Εταιρικά Μέσα Ενημέρωσης), διατηρεί όμως ένα χαμηλό δημόσιο προφίλ, ιδίως σε ό,τι αφορά τη πραγματική του agenda.

    O ιστορικός Arthur Schlesinger, ο νεώτερος, αποκάλεσε το CFR «Οργάνωση-Μέτωπο (για) τη καρδιά του Αμερικανικού Κατεστημένου. Συνεδριάζει ιδιωτικά και δημοσιεύει μόνον ό,τι το CFR θέλει να γνωρίζει το κοινό. Τα μέλη του είναι μόνον Αμερικανοί.

    Η Τριμερής Επιτροπή (περιγράφεται παρακάτω), είναι μια παρόμοια ομάδα στην οποία συναντώνται «Ολοι οι Μεσίτες της Παγκόσμιας Δύναμης». Ιδρύθηκε από τον David Rockefeller, επίσης κορυφαίο μέλος της Λέσχης Bilderberg και Επίτιμος Πρόεδρος του CFR, Οργανισμούς τους οποίους συνεχίζει να υποστηρίζει και να χρηματοδοτεί.

    Τα παλαιά και νέα μέλη τους, αντικατοπτρίζουν τη δύναμή τους:
    - Σχεδόν όλοι είναι προεδρικοί υποψήφιοι και από τα δύο πολιτικά κόμματα.
    - Κορυφαίοι γερουσιαστές και βουλευτές.
    - Βασικά μέλη της τέταρτης εξουσίας και τα αφεντικά τους. Και,
    - Ανώτατοι αξιωματούχοι του FBI, CIA, NSA (Υπηρεσία Εθνικής Ασφάλειας), το αμυντικό κατεστημένο και άλλες κορυφαίες κυβερνητικές υπηρεσίες του κράτους, του εμπορίου, της δικαιοσύνης και του Θησαυροφυλακίου, συμπεριλαμβανομένων.

    Από τη πλευρά του, «Το CFR έχει χρησιμεύσει ως ένα εικονικό γραφείο Ευρέσεως Εργασίας για την Ομοσπονδιακή Κυβέρνηση στο πλαίσιο των δραστηριοτήτων τόσο των Δημοκρατικών όσο και των Ρεπουμπλικάνων.»
    Για τον εκάστοτε ένοικο του Λευκού Οίκου, «η δύναμη και η ημερήσια διάταξη του CFR» παραμένουν αμετάβλητες από το 1921, έτος ιδρύσεώς του.

    Στη συνεδρίαση της Λέσχης Βilderberg το 1992, ο Henry Kissinger, δήλωσε:
    «Σήμερα, οι Αμερικανοί θα εξοργιστoύν αν τα στρατεύματα του ΟΗΕ εισβάλουν στο Los Angeles για ν’ αποκαταστήσουν τη τάξη. Αύριο, θα είναι ευγνώμονες. Αυτό ισχύει, ιδιαίτερα αν τους είπαν ότι υπάρχει μια εξωτερική απειλή από μακριά που απειλεί την ίδια την ύπαρξή μας. Τότε είναι που όλοι οι άνθρωποι θα ζητήσουν από τους Παγκόσμιους Ηγέτες για να τους απαλλάξουν από το κακό αυτό.... και οικειοθελώς, θα παραιτηθούν των ατομικών δικαιωμάτων τους για τη διασφάλιση της ευημερίας που τους παρέχεται από τη Παγκόσμια Κυβέρνηση».

    «Το Συμβούλιο Εξωτερικών Σχέσεων (CFR), ενώ δεν χρηματοδοτείται από την κυβέρνηση, συνεργάζεται τόσο στενά μαζί της ώστε είναι δύσκολος ο διαχωρισμός των κυβερνητικών δραστηριοτήτων από τις αυτόνομες δράσεις του Συμβουλίου. Οι πιό σημαντικές πηγές εισοδήματός του, είναι οι κορυφαίες εταιρείες και τα μεγάλα ιδρύματα. Rockefeller, Carnegie και το Ίδρυμα Ford, αναφέρομαι σ’ αυτούς τους τρεις μόνο, καθοδηγούνται από καίριους εταιρικούς αξιωματούχους.» ~Professor G. William Domhoff, author of «Who Rules America»
    http://www.4thmedia.org/wp-content/uploads/2013/01/unamed1358160252.png

    Stephen Lendman’s: «The True Story Of The Bilderberg Group» and what they may be planning now» (Part 1 of 2) – (μτφρ: η Dimi)

ΑΠΟΣΤΟΛΗ ΣΧΟΛΙΟΥ

Τα δεδομένα σας είναι ασφαλή! H διεύθυνση email δε θα δημοσιευθεί. Τα στοιχεία θα χρησιμοποιηθούν αποκλειστικά για τη δυνατότητα σχολιασμού στο antinews.gr .

Tα πεδία με αστερίσκο (*) είναι υποχρεωτικά.