10/08/2008 16:27
ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΣΧΟΛΙΟΥ

Το Πεκίνο και ο «Μεγάλος Ανατολικός» της Δύσης

Οι Ολυμπιακοί Αγώνες του Πεκίνου μπορεί και να καταγραφούν από τους ιστορικούς τους μέλλοντος, ως «η πρώτη πράξη μιας δραματικής πτωτικής πορείας της Δύσης». Της Δύσης που από την Αναγέννηση (και ιδίως τους τρεις τελευταίους αιώνες) έβρισκε πάντα τρόπο να κατευθύνει την ιστορία - άλλοτε με κοινωνικά, οικονομικά και πολιτικά αιτήματα και άλλοτε με επαναστάσεις όπως η γαλλική και η αμερικανική. Ορίζοντας έτσι την ηθική, τις αξίες και την συγκρότηση της κοινωνίας με τους νόμους και ανακατεύοντας με επάρκεια την θεοσοφία με την φιλοσοφία.

Από τις απαρχές της Ιστορίας η Δύση «έκλεψε» τις κατακτήσεις των Πολιτισμών της Εγγύς Ανατολής (Αιγυπτιακό και Ελληνικό) και αφού τους εμπέδωσε στη Ρωμαϊκή αίγλη, τις κλείδωσε στα μοναστήρια του καθολικισμού και τις διέβαλε έτσι εσαεί, με τον υποβιβασμό τους σε αινίγματα και μυστικά ταγμάτων καλογέρων και ιπποτών.

Με την εξαφάνιση της προηγούμενης αλυσίδας των Πολιτισμών, η Δύση πρόβαλε ένα δικό της σύστημα αρχών: «Ελευθερία, Ισονομία, Δημοκρατία».

Πως, όμως, θα μιλήσει σήμερα η Δύση για Θιβέτ, Δαλάι Λάμα, ανθρώπινα δικαιώματα και περιβαλλοντικές πολιτικές, όταν η ίδια μέσα από τα Γκουαντάναμο, τα πεδία των μαχών, την τρομολαγνεία, τον «καπιταλισμό – καζίνο», το χάσμα πλούσιων και φτωχών, αδυνατεί να προβληθεί ως μοντέλο; Όταν ο σεβασμός στο Κράτος Δικαίου καταστρατηγείται στο Γκουαντάναμο με τις ισόβιες κρατήσεις και στο Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης, που δικάζει για εγκλήματα πολέμου τον Κάρατζιτς, χωρίς να επιδιώκει το ίδιο και για Κροάτες ναζί, η την ηγεσία του UCK, για ανάλογα εγκλήματα την ίδια περίοδο;

Η Δύση έχασε μια μοναδική ευκαιρία να διατηρήσει τον έλεγχο της διεθνούς σκακιέρας μια δεκαετία πριν. Τότε που οι ΗΠΑ και οι σύμμαχοί τους στην Ευρώπη προτίμησαν την Παγκοσμιοποίηση και την εμπλοκή τους στα πεδία των μαχών του Ιράκ και του Αφγανιστάν, αντί να προωθήσουν πολιτικές οικονομικής, πολιτιστικής και θεσμικής συνεργασίας με χώρες της Αφρικής, της Ασίας και της Άπω Ανατολής. Καταλήγει να είναι έτσι σήμερα η Δύση, αναίτια και ανούσια, μια απλή «νατοϊκή» συνιστώσα , χωρίς πόρους, δυνάμεις και αξίες που θα της επέτρεπαν να διατηρήσει την κυριαρχία της.

Με βάση τις προοπτικές ανάπτυξής της και τις οικονομικές δυνατότητες της, η Κίνα μπορεί να πει κανείς οτι είναι οι «ΗΠΑ» του 21ου αιώνα. Από το Far West στο Far East. Και με αυτή την έννοια, η Ρωσία η «Ευρώπη» του 21ου αιώνα. Αυτό γίνεται εύκολα αντιληπτό, αν συσχετίσουμε τους φυσικούς πόρους, τις οικονομικές δυνατότητες, την αναπτυξιακή δυναμική μεταξύ αυτής της νέας αναπτυσσόμενης Ανατολής και της παρακμάζουσας Δύσης. Ο ίδιος ο καπιταλισμός, δημιούργημα του δυτικού ορθολογισμού και «μερκαντιλισμού» ακολουθεί πλέον την πορεία του «Μεγάλου Ανατολικού».Η Κίνα, παρουσιάζοντας τους Ολυμπιακούς, δείχνει το δρόμο από την Δύση στην Ανατολή, μέσα από πολιτισμούς αρχαίους , άρα μη αμφισβητούμενους, που συναντώνται χωρίς το Ισλάμ (το εξτρεμιστικό των ουαχαμπιτών) να μπορεί να ανατρέψει με τις βιαιότητές του την πορεία.

Μ. Τ.

ΣΧΟΛΙΑ

  1. Ο Χαζος του χωριου avatar
    Ο Χαζος του χωριου 10/08/2008 17:14:03

    Σωστο, ιδιαιτερα στο κομματι που λεει οτι δεν εγινε η πρεπουσα προσπαθεια προς τις αφρικανικες χωρες... Απο εκει ερχεται το τελος της σημερινης μορφης συγκατοικησης στον πλανητη...
    Καθημεριναι με καθε μεσο,απελπισμενοι, ερχονται σ αυτο που φανταζει στα ματια τους ως Γη της Επαγγελιας...
    Σε λιγο ουτε ο Μπερλουσκονι ουτε ο Σαρκοζυ ουτε κανενας αλλος θα μπορεσει να τους εμποδισει...Η πεινα εχει πολλα οκτανια...

  2. ataktos avatar
    ataktos 10/08/2008 19:23:35

    Ο Χαζος του χωριου-ke pou na eblepes opos ego to sabato tou pasha tis 15 antrikes ke 1 hilikia gazela apo Sudan (Ethiopia) stin Sallonika pou "emborevtike" o Papageorgiou en opsi Olimbiadas tou Pekinou pou 3 hlm ekso apo to "agalma" tou Aleksi epesan oli kseri apo to nefos ( sabato alla shetika "kala")

  3. Ο Χαζος του χωριου avatar
    Ο Χαζος του χωριου 10/08/2008 19:34:04

    Ερωτηση, Τωρα που πατωνουμε στην Ολυμπιαδα λεμε μπραβο στα παιδια που ηταν ΚΑΘΑΡΑ, λεμε φτου γαμωτο μας πηραν χαμπαρι και δεν μας επαιρνε αλλο επι του παροντος, η λεμε φταιει ο κακος μας ο καιρος?

    Θελω γραμμη! Εδω στο εξωτερικο μας εχουν τρελλανει

  4. Ιωάννης Θεοδούλης avatar
    Ιωάννης Θεοδούλης 10/08/2008 20:49:25

    όχι λέμε, φταίει ο ...Κοκός! :D

  5. abu avatar
    abu 10/08/2008 21:10:36

    Δηλαδη αν δεν υπηρχε το Γκουανταναμο και το δικαστηριο της Χαγης η "Δυση" θα διατηρουσε την κυριαρχια της;

  6. nas avatar
    nas 10/08/2008 21:12:55

    Ωραία η γκόμενα, αν και δεν μοιάζει για Κινέζα... πολύ το "βάρυνες" αγαπητέ με τους σχολιασμούς... μην αναλώνεις φαιά ουσία. Ο Μικρός Ήρωας του Μπαϊρακτάρη γεμίζει τις μπαταρίες σε νησιά πλησίον της Μέσης Ανατολής (όπου πήγαινε ο "κανονικός" Γιώργος Θαλάσσης) και θα επιστρέψει για να κατατροπώσει του Γερμανούς (της Ζημενς) αλλά και τους ντόπιους συνεργάτες τους... οπότε, βρες καμιά πιό γυμνή, ή δυνατόν Κινέζα-Κινέζα, να χαλαρώσουμε... μας περιμένει σκληρός (πολιτικοποιημένος) χειμώνας...

  7. Νικόλας avatar
    Νικόλας 10/08/2008 21:31:32

    Σωστό, ιδιαίτερα στο κομμάτι (δηλαδή πιο σωστό) που λέει πως η Δύση έκλεψε τον πολιτισμό της Ανατολής (Αίγυπτος, Ελλάδα) κάτι που γίνεται από τις απαρχές της Ιστορίας ή από αρχαιοτάτων χρόνων που γράφαμε στις εκθέσεις παλιά.
    Μόνο που οι Δυτικοί τον πολιτισμό της Ελλάδας τον αντιμετώπισαν σαν πολιτισμό της Δύσης. Γράφοντας την "Ιστορία" του Δυτικού πολιτισμού θεώρησαν τον Ελληνικό σαν αφετηρία. Και ευτυχώς που το έκαναν γιατί αλλιώς πως θα μπορούσαμε τώρα να αναπαυόμαστε πάνω στις δάφνες των αρχαίων Ελλήνων;
    Πάντως πέρα από τα γελοία πατριωτικορθόδοξα με Κάραζιτς και παπισμό η βασική αντίφαση που επισημαίνει ο σύντροφος είναι βάσιμη.
    Η Δύση δείχνει την υποκρισία της καθώς αναγκάζεται να αρνηθεί το φιλάνθρωπο προσωπείο της με Γκουαντανάμο, εισβολές στο Ιράκ και περιστολή των ατομικών ελευθεριών στο εσωτερικό. Το ζήτημα σύντροφε είναι ταξικό και όχι πολιτιστικό.

  8. Factorx avatar
    Factorx 10/08/2008 22:23:03

    Μήπως η βασική αντίθεση είναι πολιτισμική;

  9. Νικόλας avatar
    Νικόλας 10/08/2008 23:24:06

    Αυτό είναι η βασική θέαση της δεξιάς και φυσικά τείνει να γίνει μια αυτοεκπληρούμενη προφητεία. Ο "πόλεμος των πολιτισμών" είναι το πιο εύσχημο ιδεολόγημα που ανασύρεται από την δεξιά όταν ζορίζονται με λεπτομέρειες από τον "πόλεμο κατά της τρομοκρατίας" (εξίσου εργαλείο της δεξιάς αλλά όχι τόσο κοφτερό).
    Πιστεύει κανείς πως στο Ιράκ ή στη Μέση Ανατολή συγκρούεται η σταυροφορία της Δύσης ή έστω του φανατικού Ευαγγελιστή Μπους με τους πρωτόγονους καμηλιέρηδες με τις πετσέτες στο κεφάλι του Μπιν Λάντεν;
    Και το πρόβλημα με το Ιράν είναι η έλλειψη πολιτισμού των Περσών;
    Είναι τεράστια η αγωνία των καπιταλιστών να μεταμορφώσουν τις ταξικές συγκρούσεις σε πολιτιστικές.
    Το θέμα είναι εξαιρετικής σημασίας για την στρατηγική της αριστεράς και δεν ξέρω αν έχει νόημα να αναπτυχθεί παραπάνω εδώ για να μην μοιάζει με παράθεση συνθημάτων.

  10. Factorx avatar
    Factorx 11/08/2008 00:07:05

    Ποια "στρατηγική" και ποιας "αριστερας" ρε Νικόλα; Μήπως η "ταξική ανάλυση" είναι κι αυτή δυτικής προέλευσης;

  11. Νικόλας avatar
    Νικόλας 11/08/2008 00:24:59

    Θα συμφωνήσω μαζί σου και στις τρεις επισημάνσεις.

  12. Μποτίλια στο Πέλαγος avatar
    Μποτίλια στο Πέλαγος 11/08/2008 02:39:48

    Σπουδαίο θέμα. Μαζί με το Ποστ για το διαδίκτυο, θέτεις δύο ζωτικά θέματα, υψίστης αιχμής, που θεωρώ ότι συνδέονται και είναι πολύ εύστοχη η συνδυασμένη αναφορά που γίνεται και μάλιστα Κυριακή. Πολύ πετυχημένος και ο "προκλητικός" τρόπος που θέτεις το ζήτημα, για να γίνη ουσιαστική συζήτηση σε "στρατηγικής" σημασίας ζητήματα.
    Βέβαια όλα αυτά απαιτούν προσεγγίσεις πιο συγκροτημένες απ΄ότι οι αναρτήσεις και τα σχόλια. Δεδομένου όμως ότι δεν εφήβραμε εμείς το διαδίκτυο, αλλά ανταποκρινόμαστε στην πρόκληση του, εκτιμώντας τις τεράστιες ποιοτικά νέες δυνατότητες που ανοίγει, καλούμεθα να βρούμε και τις αντίστοιχες μορφές αποτελεσματικής συμμετοχής. Ένας φιλόπονος και εύστοχος διαχειριστής αξίζει πράγματι μιας καλής ψηφιακής παρέας σχολιαστών, όπως αυτή που συμπορεύεται με τη σελίδα.
    Στο πρόβλημα της συμβολής της Δύσης στη διαδικασία κοινωνικής και πολιτικής χειραφέτησης, προσπάθησα να πω μια γνώμη μέσα από το πρίσμα του εκάστοτε παρεχόμενου βασικού μέσου προώθησης των απόψεων, στο Ποστ για το διαδίκτυο, κάνοντας μια τηλεγραφική αναφορά στο ρόλο της τυπογραφίας.
    Κατ΄αρχήν θα συμφωνήσω με την (ίσως αυτονόητη) περιοδολόγηση του φαινομένου που κάνεις και που θα μπορούσε να λέγεται "δημιουργία του πολιτισμού" ή και "κίνημα κοινωνικής χειραφέτησης". Πολλές φορές να προβαίνουμε σε αφαιρετική διαδικασία πάνω σε πράγματα που μπορεί να είναι αυτονόητα, είναι πολύ σημαντικό. Διότι έτσι θέτουμε το θεμέλιο λίθο στη συστηματική επεξεργασία κάποιων φαινομένων. Αυτό το λιθάρι δεν μπορεί παρά να "κάτση" απάνω σε μια απλή, επίπεδη βάση. Έτσι έχουμε:
    1. Αρχαίοι πολιτισμοί, που προχωρούν στην Κλασσική περίοδο και καταλήγουν στην Ελληνιστική.
    2. Δύση. Με εκκίνηση τη Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία, προχωράμε στο Μεσαίωνα (όπου εδώ έχουμε σαν ειδική περίπτωση τους μέσους χρόνους της Ανατολής). Στη συνέχεια έχουμε την Αναγέννηση, το Διαφωτισμό, την Αστική Επανάσταση, την αστική Ωρίμανση, Υπερωρίμανση και ίσως τελευταία το στάδιο της πλήρους παρακμής.
    3. Το ζητούμενο είναι ποια μπορεί να είναι η κατεύθυνση της οικοδόμησης μια νέας προοπτικής, οδεύοντας ίσως προς μια νέα μελλοντική ακμή. Ποιές είναι οι δυνάμεις που θα σταθούν η δύναμη προώθησης (η κατά Μαρξ "ατμομηχανή της ιστορίας");
    Εδώ πάλι δεν μπορεί κάποιος παρά να παραθέση κατ΄αρχήν με λακωνικό τρόπο κάποια συμπεράσματα.
    1. Ο επερχόμενος "Νέος Πολιτισμός" (σε αντιδιαστολή με τη "Νέα Τάξη") δεν μπορεί παρά να είναι παγκόσμιος, όσο αφορά την εκφορά του, όσο και εάν διαφαίνεται η ανθρωπότητα να κατατεμαχίζεται μέσα στην οξυνόμενη "σύγκρουση των πολιτισμών". Στην ουσία το μοντέλο του Χάτινγκτον αντιφάσκει στην έννοια της παγκοσμιοποίησης, που είναι η υποτιθέμενη επιδίωξη των σημερινών ισχυρών. Αν δούμε όλα αυτά τα πονήματα των καθηγητάδων που είναι προσαρτημένοι στην αιχμή της εξουσίας και αποτελούν τις τυπικές δεξαμενές σκέψης (ή άλλοτε τα φερέφωνα τους) για την αναπαραγωγή του συστήματος, όπως ο Κίσσιγκερ, ο Μπρεζίνσκι, ο Φρίντμαν, ο Φουκουγιάμα και ο Χάτιγκτον, θα πρέπει να διαπιστώσουμε ότι ενώ πλασάρονται αυτά ως πονήματα ερμηνευτικού χαρακτήρα, στην ουσία αποτελούν καταγραφή προγραμματικών κατευθύνσεων. Η παροιμία "πας μετά Χριστόν προφήτης όνος" ισχύει για όλους αυτούς, που εμφανιζόμενοι ως δήθεν αναλυτές μελλοντολόγοι, πασχίζοντας τάχα να εκτιμήσουν την κατεύθυνση που είναι πιθανό να πάρουν οι εξελίξεις, ενώ στην ουσία καθορίζουν συγκεκριμένα τους άξονες της παρέμβασης μηχανισμών, με τεράστια οργανωτική βάση, τεράστιο οικονομικό, στρατιωτικό δυναμικό καθώς και δυναμικό διαμόρφωσης της κοινής γνώμης.
    Χαρακτηριστικό είναι και το γνωστό βιβλίο του πραγματικά ειλικρινούς και μοναδικά προικισμένου μελλοντολόγου Τζωρτζ Όργουελ. Στο 1984 ο ¨οργουελ περιγράφει μια παγκόσμια "κοινότητα" πλήρως έντεχνα κατανομημένη σε ζώνες, ΄που η τρίτη ζώνη υπάρχει μόνο για να σπαράσσεται σε πολέμους.
    Ας αφήσουν λοιπόν οι δήθεν μάγκες της εξουσίας τα παραμύθια για παγκοσμιοποίηση. Άλλο παγκοσμιοποίηση και άλλο ασυδοσία μιας ανεξέλεγκτης αγοράς. Αυτοί που πρόβαλλαν παγκόσμιο αίτημα μέχρι σήμερα είναι μόνο δύο: Η οικουμενική τάση του Ελληνικού πνεύματος και ο Προλεταριακός Διεθνισμός. Για να το πούμε πιο απλά: Μια παγκοσμιοποιημένη κοινότητα δεν μπορεί να στηρίζεται πουθενά αλλού παρά σε κάποιες κοινές αξίες και σε μια μίνιμουμ διεθνή αλληλεγγύη. Η θεωρία του Κάουτσκι περί "Υπεριμπεριαλισμού", όπου όλα τα μονοπώλια έχουν ενωθεί σε ένα μεγάλο, δεν είναι εφαρμόσιμη, τουλάχιστον για ένα διάστημα διαρκείας. Είναι τόσο μεγάλη η αντίθεση που επιφέρει, ούτως ώστε οι μέθοδοι ολοκληρωτικού ελέγχου, ή έστω διάσπασης του κοινωνικοί σώματος να ανταποκρίνονται σε ένα καθεστώς εκτάκτου ανάγκης με περιορισμένη διάρκεια ζωής.
    Οφείλουμε να διαπιστώσουμε ότι οι αυτοκρατορίες πάντοτε επέβαλαν ένα είδος παγκοσμιοποίησης, επειδή χαρακτηρίζονται μοιραία από την τάση της επέκτασης. Αυτός όμως ο επεκτατισμός ήταν πριν απ΄όλα επεκτατισμός στη διάδοση και ίσως συνηθέστερα επιβολή προτύπων. Αυτό που αποτέλεσε τον πυρήνα της PAX ROMANA ήταν στα πλαίσια του καπιταλισμού ο καταναλωτισμός. Ποιά μπορεί να είναι τα πρότυπα ενός μελλοντικού συστήματος που μπορεί να διαδοθή παγκόσμια και να ακμάση, πέρα από την καλπάζουσα ανάπτυξη στην επικοινωνία, που μας φέρνει πολύ κοντά πλέον όλους στο "παγκόσμιο χωριό" και τη διαπίστωση ότι η ανάπτυξη της τεχνολογίας έχει πλέον αγγίξει διαστάσεις, που να μπορεί χωρίς ιδιαίτερο κόπο να καλύψη τις ανθρώπινες ανάγκες;
    Μην ξεχνάμε ότι κάθε κοινωνικό στάδιο όπως σωστά διαπίστωσε ο Μαρξ, φέρει μέσα του το "νεκροθάφτη του". Αρκεί αυτός να δεχτή την πρόκληση.
    Ένας από τους βασικούς λόγους που έφτιαξαν το διαδίκτυο είναι να μπορούν να μας ελέγχουν πιο αποτελεσματικά. Έτσι όμως ταυτόχρονα μας έφεραν απείρως πιο κοντά τον ένα στον άλλον.

    (συνεχίζεται..)

  13. Ο Χαζος του χωριου avatar
    Ο Χαζος του χωριου 11/08/2008 12:09:51

    Με το διαδικτυο οι νεκροθαφτες πολλαπλασιαζονται. Τουλαχιστον οι δυνιτικοι...Ενας θα κανει την δουλεια και ο Μαρξ θα βγει αληθινος!

  14. ΠΕΛΙΑΣ avatar
    ΠΕΛΙΑΣ 11/08/2008 12:33:18

    Δέν είμαι anonymous. Ξέχασα μόνο πιο πάνω να συμπληρώσω τα απαραίτητα.

    ΠΕΛΙΑΣ

  15. Μποτίλια στο Πέλαγος avatar
    Μποτίλια στο Πέλαγος 11/08/2008 19:49:50

    @Στη συγκεκριμένη περίπτωση δεν πρόκειται για διακοπή, αλλά για συνδετικό κρίκο. Επειδή έστησα ένα ράτζο εδώ, δεν σημαίνει ότι νοίκιασα και το θάλαμο. Σ΄ευχαριστώ που έχεις τη υπομονή να διαβάζης και τα δικά μου σχόλια. Αλλά και η μερική τους ανάγνωση με τιμά και μου ενισχύει το θράσος να συνεχίσω. Εξ άλλου χαίρομαι όταν βλέπω κι άλλους σεντονάδες, για να μην αισθάνομαι σώνει και καλά ιδιόρρυθμος.

    Συνέχεια:

    Για να μπορέσουμε να δώσουμε μια απάντηση στό ζήτημα 3 που αφορά το θέμα ενός προοδευτικού υποκειμένου, που θα κινήσει την ιστορική εξέλιξη προς τα εμπρος, θα πρέπη προηγουμένως να επεξεργαστούμε τις ενότητες 1 και 2 που αποτελούν την αξιολόγηση της ιστορίας. Διεκδικώ το δικαίωμα να συμμετέχω στη συζήτηση, ως μπετατζής, διότι μια φορά μπαίνοντας σε ένα καφενέ είδα δεκάδες ανθρώπους να μιλάνε για ποδόσφαιρο και απ΄ότι κατάλαβα κανείς από αυτούς δεν ήταν προπονητής.
    Η αναλυτική προσέγγιση της ιστορίας, οφείλει να οδηγή και σε αντίστοιχη επιστημολογική μέθοδο. Οι κλασσικοί των κοινωνικών αγώνων δεν δίστασαν να ικανοποιήσουν αυτή την αναγκαιότητα με συστηματικό τρόπο, δημιουργώντας σχολές σκέψης αναφορικά με την ιστορία. Αυτό αποτέλεσε μεγάλο προτέρημα, όσο αφορά την πειστικότητα των επιχειρημάτων τους, αναφορικά με την προβολή που έκαναν στις μελλοντικές εξελίξεις. Η συντριπτική πλειοψηφία των ανθρώπων έχει μια γραμμική αντίληψη της ιστορίας, για να εκφράσουμε σχηματικά την τάση που διακρίνη τη μέση αντίληψη, με την κλασσική μεθοδολογία των μαθηματικών. Η θεώρηση της αντίστοιχης συνάρτησης - δεδομένου ότι η ιστορία περιέχει ως βασική μεταβλητή το χρόνο - τον επιβάλει ως οριζόντιο άξονα. Το τι θα συσχετίσουμε ως προς τον χρόνο, στον κάθετο άξονα, εξαρτάται από τον τρόπο που βλέπουμε την ιστορική εξέλιξη. Ανάλογα με το τι θεωρούμε ως κινητήριο δύναμη της ιστορίας και ποια τα κύρια δεδομένα που αυτή επενεργεί. Εάν ονομάσουμε γενικά τον κάθετο άξονα, άξονα της προόδου, άσχετα πως εννοούμε αυτή, θα ήταν δυνατόν να ικανοποιηθούν οι όλες οι βασικές γνωστές θεωρήσεις. Με αυτό τον τρόπο, μπορούμε να εντοπίσουμε και τη βασική μορφή που έχει η μαθηματική καμπύλη (ή γραμμή) για τις διάφορες σχολές σκέψεις, στο συσχετισμό της παρόδου του χρόνου, προς την εξέλιξη (πρόοδο) που επήλθε. Η αναφορά μας δεν μπορεί να είναι αφηρημένη, αλλά να συσχετίζεται προς τις άλλες θεωρήσεις που έχουν καταγραφεί και καταγράφονται, εάν προβάλλουμε το αίτημα μιας ευστοχότερης ερμηνείας απ΄ότι οι άλλοι.
    Χωρίς να αποσκοπώ να μηρυκάσω το βόδι, με ιστορικισμούς και διάφορες θεωρίες του ενός και του άλλου κουλτουριάρη μπάρμπα και το λουρί της μάνας, πράγματα που δεν τα γνωρίζω, γιατί δεν είμαι ειδικός, θέλω να επιμείνω στα βασικά, που νομίζω ότι κάτι έχω καταλάβει, γιατί δεν είμαι και τελείως βλάκας. Απ΄΄ ότι μου πιστοποίησε παλιά και μια γκομενούλα, δίνοντας μου καρπαζές, όταν ισχυριζόμουνα ότι είμαι βλάκας που κατάντησα κουτάβι στα πόδια της.
    Πριν μπώ όμως στον πειρασμό να καταθέσω την άποψη μου, τόσο αναφορικά με τις βασικές ιστορικές θεωρήσεις, όσο και με μια κριτική εκτίμηση των ιστορικών φάσεων που προηγήθηκαν, θέλω να πάρω θέση σε ένα θέμα που θέτει η ανάρτηση. Θέλω στα πλαίσια αυτού του τμήματος να αποκλείσω δύο δυνατότητες, που μπήκαν σε συζήτηση:
    Δεν πιστεύω ότι η Ρωσία, η Κίνα θα μπορέσουν να προάγουν το επερχόμενο μοντέλο κοινωνικής ,που θα είναι σε θέση να σφραγίση τις παγκόσμιες εξελίξεις.
    Και οι δύο αυτές δυνάμεις είχαν πάντοτε μια αντίληψη αυτοκαθορισμού, εστιαζόμενη στο ότι αποτελούν σημαντικό παράγοντα στη διεθνή σκηνή, αλλά πάντοτε μέσα σε συγκεκριμένα γεωγραφικά όρια.
    Για να μπορέση ένας χώρος να προάγη πανανθρώπινη προοπτική, δεν απαιτούνται κύρια υλικοτεχνικές προϋποθέσεις, ή αποκλειστικά επιστημονική τεχνογνωσία. Πρέπει να έχη κατασταλάξη ιστορικά μέσα στο ασυνείδητο του αντίστοιχου υποκειμάνου και τον γενετικό του κώδικα αυτή η προοπτική. Οι Ρώσοι είναι ένα πολύ νέο πολιτισμικό συγκρότημα. Πριν εκχριστιανιστούν τον 9ο αιώνα έκαναν ακόμη ανθρωποθυσίες. Χωρίς να θέλω να αμφισβητήσω τις μεγάλες αρετές της ρωσικής ψυχής, το πνεύμα τους υπήρξε μόνομα ετερόφωτο και ως εκ τούτου βαθιά διασπασμένο. Από τη μιά οι "Ρασκόλνικοι" ή "Σλαβόφιλοι" με τον Βυζαντινού τύπου προσανατολισμό, σαν Νέα Ρώμη, μεγάλη δηλαδή αυτοκρατορία, πριμοδοτημένη από τη Θεία Χάρη.
    Από την άλλη οι Δυτικόφυλοι προσανατολισμένοι σε ένα μονόδρομο μηχανιστικής αντιγραφής δυτικών προτύπων. Και οι δύο δεν πέτυχαν να ξεπεράσουν ποτέ το σύνδρομο της ανθρωποθυσίας. Το χειρότερο είναι ότι αυτή η αντίληψη δεν κυριάρχησε μόνο στις άρχουσες τάξεις, αλλά και στον ίδιο το λαό, που συχνά φόρεσε με ευλάβεια και αυταπάρνηση την ταινία του προς θυσίαν ιερού ταύρου στο μέτωπό του. Έτσι η ετοιμότητα (θέλοντας και μή) χιλιάδων ανθρώπων να θυσιάσουν τα πόδια τους στις πασαλοπήξεις του βάλτου πάνω στον οποίο χτίστηκε η "Αγία" Πετρούπολη από τον μέγα πέτρο, είναι παρόμοια περίπτωση νομίζω με τα καραβάνια των γυναικών που εκπόρνευσε η KGB μετά την στροφή της Σοβιετικής Ένωσης στην Δυτική Ευρώπη. Πρόκειται για το ανθρώπινο "λίπασμα" μιας μελλοντικής άνθισης της Μεγάλης Πατρίδας.
    Ένα από τα μεγάλα επιτεύγματα του σημερινού καθεστώτος είναι νομίζω ότι πέτυχε να ενσωματώση αρμονικά και παραγωγικά τις δύο αυτές βασικές τάσεις, σλαβόφιλων και δυτικόφιλων, αντλώντας και από τις δύο και συνδυάζοντας τα προτερήματα τους.
    Αναμφίβολα στην περίπτωση της Ρωσίας καταγράφεται μια θεαματική ανόρθωση, που θα οδηγήση στην ανάπτυξη της επιρροής της. Όμως τα κατάλοιπα του Ιβάν του Τρομερού ενυπάρχουν ακόμη μέσα στον Πούτιν και δεν θα ξεπεραστούν στην επόμενη ιστορική φάση από τον κάθε Πούτιν. Αυτός είναι ένα από τα παιδιά μας, που προκόβει. Αλλά θα χρειαστή ακόμη πολλή διαπαιδαγωγητική προσπάθεια, όχι για να μεγαλουργήση με Ακροπόλεις, αλλά για να έρθη να
    προσκυνήση στον Ιερό Βράχο.
    Η Ρωσία είχε υπό την επιρροή της μεγάλες περιοχές του πλανήτη. Εάν αποσκοπούσε σε πλανητική επιρροή, δεν θα τις εγκατέλειπε, αλλά θα πρόσβλεπε σε άλλου είδους προσαρμοστικό μοντέλο. Κάτι που δεν μπορούμε να αποκλείσουμε στο μέλλον, είναι μια στενή συνεργασία Ελλάδας/Ρωσίας, με αξιοποίηση από την πρώτη Ελληνικού δυναμικού. Αυτό όμως έγινε ως ένα βαθμό και στο παρελθόν.

    Συνεχίζεται.

ΑΠΟΣΤΟΛΗ ΣΧΟΛΙΟΥ

Τα δεδομένα σας είναι ασφαλή! H διεύθυνση email δε θα δημοσιευθεί. Τα στοιχεία θα χρησιμοποιηθούν αποκλειστικά για τη δυνατότητα σχολιασμού στο antinews.gr .

Tα πεδία με αστερίσκο (*) είναι υποχρεωτικά.