Το Κυπριακό και η πρόσδεση του ΣΥΡΙΖΑ στον αμερικανικό παράγοντα
16/02/2014 15:52
Του Κάλχα
ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΣΧΟΛΙΟΥ

Το Κυπριακό και η πρόσδεση του ΣΥΡΙΖΑ στον αμερικανικό παράγοντα

Η ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ εδώ και ένα χρόνο έχει πραγματοποιήσει ένα «προκλητικό» για τα δεδομένα ενός αριστερού κόμματος άνοιγμα στον αμερικανικό παράγοντα με αιχμή τη θέση του ΔΝΤ για κούρεμα του ελληνικού χρέους και έχει με τον ένα ή τον άλλο τρόπο αναγάγει σε σύμμαχο της αντιΜέρκελ λογικής του, τις ΗΠΑ

Ο ΣΥΡΙΖΑ με τη μορφή που οδήγησε στο σημερινό κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης πήρε μέρος για πρώτη φορά στις εθνικές εκλογές του 2004, ωστόσο λίγους μήνες αργότερα το «εγχείρημα» κινδύνεψε να τιναχτεί στον αέρα εξαιτίας της στήριξης που έδωσε η τότε η ηγεσία του ΣΥΝΑΣΠΙΣΜΟΥ στο σχέδιο Ανάν. Η εξέλιξη εκείνη στο Κυπριακό ήταν μια απ’ τις βασικές αιτίες που στις ευρωεκλογές του 2004 ο ΣΥΝΑΣΠΙΣΜΟΣ δεν μπόρεσε να συνεργαστεί με τις άλλες συνιστώσες και κατέβηκε στις κάλπες των ευρωεκλογών ως ΣΥΝΑΣΠΙΣΜΟΣ και όχι ως ΣΥΡΙΖΑ. Σήμερα τα πράγματα είναι διαφορετικά σε ότι αφορά τη στάση του έναντι των εξελίξεων στο Κυπριακό. Ωστόσο τα νέα δεδομένα στο εθνικό αυτό θέμα έχουν μια διάσταση που βάζει και πάλι σε δοκιμασία την αντίληψη του ΣΥΡΙΖΑ για τις διεθνείς σχέσεις της χώρας και φέρνει στην επιφάνεια τις αντιφάσεις της γεωστρατηγικής αντίληψης του ΣΥΡΙΖΑ για το ζήτημα. Το πρόβλημα εστιάζεται στη σχέση του ΣΥΡΙΖΑ με τον αμερικανικό παράγοντα με αιχμή την οικονομική κρίση και τις αντιθέσεις ΔΝΤ και Βερολίνου για το ελληνικό χρέος.

Απ’ την πλευρά του ΣΥΡΙΖΑ έχουν υπάρξει τρεις επίσημες τοποθετήσεις όταν και ανέκυψε το θέμα της επανέναρξης των συνομιλιών στη βάση του κοινού ανακοινωθέντος. Ο κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος της αξιωματικής αντιπολίτευσης Δημήτρης Παπαδημούλης μετά τη συνεδρίαση του εθνικού συμβουλίου εξωτερικής πολιτικής στις 14 Φεβρουαρίου δήλωσε ότι «o ΣΥΡΙΖΑ θέλει λύση του Κυπριακού με ενωμένη Κύπρο, διζωνική, δικοινοτική Ομοσπονδία χωρίς στρατεύματα κατοχής. Βρισκόμαστε στην αρχή μιας διαπραγμάτευσης που εγκαινιάστηκε με το κοινό ανακοινωθέν. Το ίδιο το ανακοινωθέν εμπεριέχει διατυπώσεις με σημεία γκρίζα, ασαφή, που έχουν και δυνατότητες αλλά και κινδύνους», αφήνοντας παράλληλα αιχμές κατά του προέδρου Αναστασιάδη ότι δεν ενημέρωσε το ΣΥΡΙΖΑ και ευχήθηκε την «επόμενη φορά που θα έρθει να είναι και η ενημέρωση της αξιωματικής αντιπολίτευσης και όλων των ελληνικών κομμάτων μέσα στο πρόγραμμα των επαφών».

Σε αυτό το μήκος κύματος ήταν και η πρώτη τοποθέτηση απ’ την αρμόδια τομεάρχη της κοινοβουλευτικής ομάδας του ΣΥΡΙΖΑ Ρένα Δούρου στις 7 Φεβρουαρίου με αφορμή την επίσκεψη του Κύπριου προέδρου στην Αθήνα. Και η Ρένα Δούρου είχε επισημάνει ως «θεσμικά απαράδεκτους και εθνικά επικίνδυνους» χειρισμούς «αποκλεισμών, επιλεκτικών συναντήσεων και ενημέρωσης» κάνοντας λόγο για την ανάγκη πραγματικής λύσης στο πλαίσιο του διεθνούς δικαίου και των σχετικών αποφάσεων και ψηφισμάτων του ΟΗΕ.

Πιο αιχμηρός στις διατυπώσεις του είχε εμφανιστεί μία μέρα μετά τη δήλωση της Ρένας Δούρου ο υπεύθυνος εξωτερικής πολιτικής του ΣΥΡΙΖΑ και μέλος της Πολιτικής γραμματείας του κόμματος (ανήκει στην Αριστερή Πλατφόρμα) Κώστας Ήσυχος σημειώνοντας ότι «οι διαδικασίες που δρομολογούνται πιθανόν να μεταβάλουν την Κύπρο σε ένα “καντονοποιήμενο προτεκτοράτο”, χωρίς ισχυρή διζωνική και ομοσπονδιακή δομή, με αδύναμη κεντρική κυβέρνηση αλλά με “συνιστώντα κράτη”, όπως αναφέρεται στο τελευταίο “προσχέδιο κοινού ανακοινωθέντος”».

Ο ΣΥΡΙΖΑ διδαγμένος και απ’ τα λάθη του παρελθόντος δείχνει με τις πρώτες τους τοποθετήσεις να περιμένει τη στάση του Κυπριακού ελληνισμού και της ηγεσίας της Κυπριακής Δημοκρατίας, την εξέλιξη γενικότερα των πραγμάτων επισημαίνοντας τις «γκρίζες ζώνες» που υπάρχουν στην πορεία των συνομιλιών. Από εδώ όμως και πέρα αρχίζουν τα προβλήματα για το ΣΥΡΙΖΑ και τις γεωπολιτικές του αναζητήσεις ύστερα απ’ την σε μεγάλο βαθμό πρόσδεση του ΣΥΡΙΖΑ με τον αμερικανικό παράγοντα στο θέμα της ελληνικής κρίσης.

Πιο συγκεκριμένα η ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ εδώ και ένα χρόνο έχει πραγματοποιήσει ένα «προκλητικό» για τα δεδομένα ενός αριστερού κόμματος άνοιγμα στον αμερικανικό παράγοντα με αιχμή τη θέση του ΔΝΤ για κούρεμα του ελληνικού χρέους (μείωση της ονομαστικής του αξίας) και έχει με τον ένα ή τον άλλο τρόπο αναγάγει σε σύμμαχο της αντιΜέρκελ λογικής του για μια άλλη ευρωπαϊκή πολιτική, τις ΗΠΑ. Μάλιστα πέρσι τέτοιο καιρό ο Αλέξης Τσίπρας πραγματοποιούσε ακόμη και μυστικές συναντήσεις με κυβερνητικούς παράγοντες των ΗΠΑ όπως αυτή με τον βοηθό υφυπουργό εξωτερικών Ρούμπιν. Μάλιστα εκείνη την περίοδο ο Αλέξης Τσίπρας εξέφραζε ύμνους για τον Ομπάμα και την οικονομική του πολιτική ζητώντας μάλιστα και ένα «νέο σχέδιο Μάρσαλ». Ενώ με άρθρο που φιλοξενούσαν οι Times της Νέας Υόρκης και το υπέγραφαν οι Γκάλμπρεϊθ και Βαρουφάκης σημειωνόταν πως μόνη λύση για την Ελλάδα είναι μια «κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ».

Για τη εκείνη τη στάση της ηγεσίας της αξιωματικής αντιπολίτευσης η Σοφία Σακοράφα είχε εξαπολύσει βολές κατά του προέδρου του ΣΥΡΙΖΑ για «θρησκευτικού τύπου λατρεία στις αξίες του αμερικανικού έθνους» και «αγιοποίηση του αμερικανικού καπιταλισμού» που «δημιουργεί ιδεολογικά και τακτικά προβλήματα» καθώς ο ΣΥΡΙΖΑ «ενεργητικά υποτάσσεται στον ένα πόλο (τον αμερικανικό έναντι του ευρωπαϊκού) μετατρέποντας τον κιόλας σε στρατηγικό σύμμαχο».

Αυτή η στάση της ηγεσίας του ΣΥΡΙΖΑ στο οικονομικό πρόβλημα της Ελλάδας τον φέρνει αντιμέτωπο με διλήμματα που του θέτει η συνολική στρατηγική των ΗΠΑ στην ανατολική μεσόγειο καθώς από πολλές πλευρές διαπιστώνεται ότι ο αμερικανικός παράγοντας είναι διατεθειμένος να ικανοποιήσει αξιώσεις της τουρκικής πλευράς ακόμα και σε βάρος της Ελλάδας δίνοντας στην Τουρκία διέξοδο στους φυσικούς πόρους της κυπριακής ΑΟΖ για παράδειγμα, ύστερα απ’ τη στρατηγική ήττα που έχει υποστεί το νέο-οθωμανικό δόγμα Νταβούτογλου στην Ανατολή με αιχμή την κατάσταση στη Συρία. Δεν είναι τυχαίο ότι η αρμόδια για τις ευρωπαϊκές υποθέσεις υφυπουργός εξωτερικών των ΗΠΑ Βικτώρια Νούλαντ υποστήριξε ότι ο τομέας της ενέργειας στην περιοχή δημιουργεί «νέα δεδομένα» καλώντας τις δύο κοινότητες του νησιού (διπλωματική διατύπωση για την πρόσβαση της Τουρκίας στους φυσικούς πόρους της Μεγαλονήσου) να συνεργαστούν όχι μόνο για τη λύση του Κυπριακού αλλά και για να αξιοποιήσουν μαζί τους υδρογονάνθρακες. Είναι γνωστό άλλωστε ότι με πρωτοβουλία τους οι Αμερικανοί θέλουν επαναπροσέγγιση Τελ Αβίβ και Άγκυρας κάτι που δημιουργεί προβλήματα στη στρατηγική της συνεργασίας Ισραήλ-Κύπρου και Ελλάδας.

Δεν είναι η πρώτη φορά που η λογική του ΣΥΡΙΖΑ δεν παίρνει υπόψη της τη συνθετότητα των διεθνών καταστάσεων. Στην Κύπρο άλλωστε είχε δεχτεί κυριολεκτικά χαστούκι η αντίληψη της Κουμουνδούρου για δυνατότητα μιας άλλου τύπου «σκληρής» διαπραγμάτευσης με το Βερολίνο στο ευρωπαϊκό πλαίσιο με αφορμή το κυπριακό μνημόνιο. Το ερώτημα είναι τι θα κάνει ο ΣΥΡΙΖΑ στο θέμα του ελληνικού χρέους αν πρέπει να έρθει σε αντιπαράθεση με τη στρατηγική στην ανατολική μεσόγειο του αμερικανικού παράγοντα τον οποίο είχε αναγάγει μέσω του ΔΝΤ ως τον πιο σημαντικό του διεθνή σύμμαχο για την αλλαγή πολιτικής του Βερολίνου προκειμένου να διεκδικήσει εκτός όλων των άλλων μείωση του χρέους μέσω του κουρέματος της ονομαστικής αξίας των ελληνικών ομολόγων;

ΣΧΟΛΙΑ

  1. Μάτα Χάρι avatar
    Μάτα Χάρι 16/02/2014 16:43:58

    Ο Σύριζα του 3% είχε στο παρελθόν ... δικαίωμα να λέει όσες ανέξοδες και ανεδαφικές σαχλαμαρίτσες ήθελε, πότε για το λαθρομεταναστευτικό, πότε για τα Εθνικά μας ζητήματα...Κανείς δεν του έδινε και σημασία, μόνο μειδίαμα προκαλούσαν οι παραφωνίες του. Σήμερα όμως που είναι πια η Αξιωματική αντιπολίτευση της χώρας, έχει υποχρέωση να τοποθετείται επί των σοβαρών θεμάτων με σύνεση, προσοχή και συνέπεια, εκφράζοντας το αίσθημα αυτών που τον στηρίζουν. ''Σε δηλώσεις του στην Βουλή ο Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος του Σύριζα Δημήτρης Παπαδημούλης δήλωσε ότι "Ο ΣΥΡΙΖΑ θέλει λύση του Κυπριακού με ενωμένη Κύπρο, διζωνική, δικοινοτική Ομοσπονδία, χωρίς στρατεύματα κατοχής....'' Η δε Δούρου δηλώνει : «Τούτες τις ώρες που το Κυπριακό βρίσκεται στο επίκεντρο έντονης διπλωματικής κινητικότητας, ας μην ξεχνάει κανείς ότι δίκαιη και βιώσιμη λύση του Κυπριακού σημαίνει να μπει τέλος στην τουρκική κατοχή και να δημιουργηθεί μια δικοινοτική - διζωνική ομοσπονδία, με μία ιθαγένεια, μία κυριαρχία, μία διεθνή προσωπικότητα, χωρίς ξένη στρατιωτική παρουσία». Ως εδώ, καλά. Όλοι τους έτσι κι αλλιώς θα κριθούν αυστηρά στην πορεία. Ελαφρυντικά δεν υπάρχουν. Πάντως είναι βέβαιο πως ''κινδυνεύουμε'' πολύ περισσότερο απ΄ τις ...ακροβασίες και την υποχωρητική διάθεση του κ. Αναστασιάδη, θειασώτη του Σχεδίου Ανάν 1, που αν ήτανε στο χέρι του....... Ευτυχώς, τον τελευταίο λόγο θα έχει ο Ελληνοκυπριακός λαός και αυτός πιστεύω ούτε θα παρασυρθεί, ούτε θα παραπλανηθεί. Διαθέτει άσβεστους Φάρους να τον οδηγούν, ακόμη και μες στην πυκνότερη ομίχλη.....

  2. Νίκος avatar
    Νίκος 16/02/2014 19:29:30

    Τελικά ο Σύριζα φαίνετι οτι ωρίμαε πολύ γρήγορα...Στο τέλος αντί για κόμμα των καταληψιών που τη Δευτέρα των εκλογών θα μας πέταγε εκτός Ευρώ και σε Εθνικό δράμα, θα εμφανιστεί σαν το κόμμα που εγγυάται τη σταθερότητα τόσο εντός Ευρωζώνης όσο και στις Ελληνοαμερικανικές σχέσεις. Είδατε η ρημάδα η εξουσία πως συντηριτικοποιεί και τους πλέον επαναστάτες?

  3. Νίκος Α avatar
    Νίκος Α 16/02/2014 23:29:09

    Μετά την μεταπολίτευση ο αμερικανικός παράγοντας δουλεύει, αποτελεσματικά, με την Σοσιαλδημοκρατία η την Κεντροαριστερά στην Ελλάδα. Αφού πέτυχε τόσους στρατηγικούς του στόχους με το ΠΑΣΟΚ ( τσιμέντωμα του ΚΚΕ κάτω του 10%, παραμονή των βάσεων, πάγωμα των ερευνών για πετρέλαιο, αναγνώριση δικαιωμάτων Τουρκίας στο Αιγαίο, Ίμια κ.λ.π.), όταν το τελευταίο, δια του ΓΑΠ, χρησιμοποιήθηκε άγαρμπα και απροκάλυπτα για τους πιο επικίνδυνους, εθνικά, στόχους (πόλεμο Δολαρίου - Ευρώ) και τούτο είχε σαν αποτέλεσμα την εξαφάνισή του, η Πρεσβεία ετοίμασε το διάδοχο σχήμα που θα κληρονομούσε την προίκα από την ατελείωτη αριστερόστροφη προπαγάνδα δεκαετιών στην Ελλάδα. Και το σχήμα που επιλέχθηκε να κληρονομήσει τις ατελείωτες ώρες τηλεοπτικής πλύσης εγκεφάλου ήταν το κόμμα των Αλέξη – Δούρου, όπου μετακόμισαν και όλοι οι βραχίονες του καθεστώτος ΠΑΣΟΚ (συνδικαλιστές, δημοσιογράφοι, καθηγητές, "πνευματικός κόσμος" , κ.λ.π.). Και αν ο Ανδρέας έπρεπε να έλθει αρκούντως καμουφλαρισμένος (έξω οι βάσεις του θανάτου, φονιάδες των λαών Αμερικάνοι, μια πορεία στην Πρεσβεία κάθε επέτειο πολυτεχνείου κ.λ.π. ), με τον Αλέξη δεν κρύβονται καθόλου. Τώρα, σ΄ αυτή την απίθανα πρακτορευμένη σε όλα τα επίπεδα χώρα (πολιτική ηγεσία, Μ.Μ.Ε., στρατός, κρατική ασφάλεια), δεν κρύβονται καθόλου. Διασπώντας δε τη μόνη δύναμη αντίστασης την Νέα Δημοκρατία (δια του ελέγχου του άλλου δημιουργήματός τους της Χρυσής Αυγής), έχουν όλες τις πιθανότητες να επιτύχουν την εξυπηρέτηση των σχεδίων - συμφερόντων τους με τον "αριστερό" Αλέξη. Πεδίο δόξης λαμπρό για το δολάριο ( με ένα Έλληνα της ΟΝΕ να βρίζει απροκάλυπτα τη Μέρκελ) και τα στρατηγικά τους συμφέροντα στην ανατολική Μεσόγειο (με την κωμωδία ΣΥΡΙΖΑ να φροντίζει ώστε αυτό το πολύ σημαντικό οικόπεδο να μην κατοικείται από ένα συμπαγή εθνοτικά και πολιτισμικά λαό αλλά από ένα συνονθύλευμα πολυπολιτισμικότητας. Είναι πολύ αποδοτικό, τελικά, να επενδύεις στην αριστερά στην Ελλάδα. Εσείς τι θα διαλέγατε; Τον Αλέξη ή τον Κώστα Καραμανλή που έπαιζε game boy και αδιαφορούσε να δουλέψει (για τα αφεντικά).

    • Μάτα Χάρι avatar
      Μάτα Χάρι @ Νίκος Α 17/02/2014 07:46:26

      '' Εσείς τι θα διαλέγατε; Τον Αλέξη ή τον Κώστα Καραμανλή που έπαιζε game boy και αδιαφορούσε να δουλέψει (για τα αφεντικά).'' Κανέναν από τους δύο. Αυτά τα απλοϊκά διλήμματα, είναι για τα ...κοπάδια.

  4. Δρόλαπας avatar
    Δρόλαπας 17/02/2014 13:40:25

    Ο Συντάξας το ανωτέρω κείμενο θα πρέπει να μελετήσει εκ νέου τα τεκταινόμενα. Το κάτωθι δημοσίευμα της Καθημερινής είναι ενδεικτικό."Στοιχεία αμφισβήτησης κεντρικών επιλογών του στρατηγικού προσανατολισμού της χώρας, αλλά και παρέμβασης στην εσωτερική λειτουργία των Ενόπλων Δυνάμεων, εμπεριέχονται στο πρόγραμμα αναδιοργάνωσής τους που παρουσιάσθηκε από τον ΣΥΡΙΖΑ. Ο υπεύθυνος Εξωτερικής Πολιτικής και Αμυνας του κόμματος, Κ. Ησυχος, αμφισβήτησε τη στρατηγική συμμαχιών της χώρας και, ειδικότερα, την ένταξη στο ΝΑΤΟ, την προσχώρηση στη Δυτικοευρωπαϊκή Ενωση και στην Κοινή Πολιτική Ασφάλειας και Αμυνας της Ε.Ε. Μίλησε για ανάγκη υιοθέτησης άλλων πολιτικών, με βάση τις οποίες η χώρα θα διεκδικήσει τη θέση που της αναλογεί στο παγκόσμιο σύστημα, αφήνοντας να εννοηθεί μια άλλη στρατηγική συμμαχιών, χωρίς, ωστόσο, να μπει σε λεπτομέρειες. (http://www.kathimerini.gr/753931/article/epikairothta/politikh/o-syriza-amfisvhtei-th-symmetoxh-sto-nato) Στην θέση του αυτή ο ΣΥΡΙΖΑ παραμένει σταθερός το τι θα παράγει; Οτι παρήγαγε η στάση του Κωνσταντίνου Καραμανλή το 1974 μετά την εισβολή στην Κύπρο, την παράδοση του Αιγαίου στην Τουρκία «Έχω συμφωνήσει με τον Τούρκο ομόλογό μου Αχμέτ Νταβούτογλου να δεχθούμε, εγώ τον εκπρόσωπο της τουρκοκυπριακής κοινότητας και εκείνος της ελληνοκυπριακής. Οι κοινότητες είναι θεσμοθετημένες... Οι συναντήσεις αυτές θα γίνουν αφού εκδοθεί το κοινό ανακοινωθέν... στα ψηφίσματα του ΟΗΕ, στο κοινοτικό κεκτημένο και εφόσον το πολιτειακό σύστημα θα είναι ομοσπονδία, θα στηρίζεται σε τρεις αρχές... Η λύση θα δοθεί με δημοψηφίσματα στη βάση της αρχής της αυτοδιάθεσης». («Σημερινή» 21.1.2014 «Λύση στη βάση αυτοδιάθεσης» Γ. Χαραλαμπίδη). Γιατί κανένας δεν σχολίασε την αναφορά Βενιζέλου για ξεχωριστή αυτοδιάθεση της μειονότητας του 18%, που θα ακολουθήσει το «κοινό ανακοινωθέν»; Υπάρχει το ιστορικό προηγούμενο των σχέσεων Κου Σαμαρά-Κου Αναστασιάδη, τα όσα έλαβαν χώρα στην επίσκεψη του Κου Αναστασιάδη στην Αθήνα , οι επιφυλάξεις της Αθήνας, η ισχυρή πίεση των ΗΠΑ η οποία είναι εμφανέστατη δημιουργεί την αίσθηση πως θα υπάρξει ανάλογη στάση της Αθήνας απέναντι στο νεκραναστημένο σχέδιο Ανάν.Ενα χλωμό Οχι και μην διανοηθεί ουδείς να αμφισβητήσει οτι το Οχι του Κου Κώστα Καραμανλή ηταν χλωμό γιατί με τρόπο απαράδεκτο η τότε ελληνική κυβέρνηση του Κ. Καραμανλή επέδειξε λαμπρή απουσία από τα τεκταινόμενα, αν όχι αδιαφορία για την έκβαση του δημοψηφίσματος όπως έχει καταγραφεί. Μόνο που τότε υπήρχε ο πολιτικος ογκόλιθος Τάσσος Παπαδόπουλος και κρύφτηκαν πολλοί πίσω απο τις πλάτες του. Σήμερα υπάρχει ο γιός του ο Νικόλας Παπαδόπουλος Πρόεδρος του ΔΗΚΟ το οποίο δεν είναι αδελφό κόμμα της Ν.Δ. όπως το ΔΗΣΥ αλλά ανήκει στην Ομάδα της Προοδευτικής Συμμαχίας των Σοσιαλιστών και Δημοκρατών στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο . .Ας το έχουν κατά νού τόσο ο Κος Σαμαράς όσο και ο έτερος του κυβερνητικού σχήματος συνεργασίας Κος Βενιζέλος Επί τέτοιων ζητημάτων που άπτονται της επιβίωσης του Ελληνισμού και της εκπλήρωσης της Ιστορικής αποστολής του φρόνιμο είναι να είμαστε και ακριβείς αλλά να θέτουμε την θέση μας επι των τύπων των ήλων.


ΑΠΟΣΤΟΛΗ ΣΧΟΛΙΟΥ

Τα δεδομένα σας είναι ασφαλή! H διεύθυνση email δε θα δημοσιευθεί. Τα στοιχεία θα χρησιμοποιηθούν αποκλειστικά για τη δυνατότητα σχολιασμού στο antinews.gr .

Tα πεδία με αστερίσκο (*) είναι υποχρεωτικά.