#_CRON_JOB_#
#_CRON_JOB_#
07/02/2012 13:04
ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΣΧΟΛΙΟΥ

Τι μύγα τσίμπησε ξαφνικά τον ηγέτη;



Μερικές εβδομάδες μόνο, πριν αναχωρήσει για τη Κοσταρίκα και λοιπούς εξωτικούς προορισμούς, ο Γιώργος Παπανδρέου, είχε φροντίσει να καταγγείλλει στο Πολιτικό Συμβούλιο του ΠΑΣΟΚ, κορυφαίο κρούσμα κρατικοδίαιτης διαπλοκής με εμπλοκή προβεβλημένου τραπεζίτη. Σύμφωνα με την διήγηση του τέως πρωθυπουργού, ο διορισμένος από την κυβέρνηση του, διευθύνων της Εθνικής, Απόστολος Ταμβακάκης, του ζήτησε την άδεια για να εξετάσει την αίτηση δανειοδότησης ενός πάλαι ποτέ κραταιού και νυν μπατιρημένου μεγαλοεκδότη, ο οποίος φημίζεται για τον στενό εναγκαλισμό του με κομματικά και επιχειρηματικά συμφέροντα.

Ο Γιώργος εξανέστη. Και είπε στον πρόθυμο τραπεζίτη ότι ο ξεδοντιασμένος εκδότης, πρέπει να αντιμετωπιστεί όπως οποιοσδήποτε Ελληνας πολίτης. Αν πληρεί τις προυποθέσεις να πάρει το δάνειο. Κι αν όχι το αίτημα να απορριφθεί.

Θαυμάσια μέχρι εδώ. Μόνο που η τράπεζα, εισηγμένη και στο Χρηματιστήριο, λογίζεται ως ιδιωτική. Και εκτός από κάτι, επίσης μπατιρημένα, δημόσια ταμεία, οι υπόλοιποι μέτοχοι είναι ξένοι θεσμικοί, άντε και η...Εκκλησία της Ελλάδος! Κάπως αδόκιμο επομένως, ο διεθύνων σύμβουλος να ζητά «σφραγίδα και υπογραφή», όχι από το διοικητικό του συμβούλιο, αλλά από τον επικεφαλής της ελληνικής κυβέρνησης!...

Κι όμως. Ο υπό έξωσιν αρχηγός του ΠΑΣΟΚ, έκανε σημαία την κρατικοποίηση των ελληνικών τραπεζών, ορθώνοντας...κόκκινη γραμμή για την στήριξη τους από το ΤΧΣ με κοινές, μετά ψήφου, μετοχές. Δηλαδή, ο κ. Παπανδρέου, αντι ασχοληθεί με την μισθολογική αφαίμαξη που επιχειρούν οι δανειστές εις βάρος πλέον και του ιδιωτικού τομέα, προέταξε ως προτεραιότητα την υπαγωγή των κλυδωνιζόμενων χρηματοπιστωτικών ιδρυμάτων της χώρας, στον σφιχτό εναγκαλισμό της πελατειακής μέριμνας του κρατικού μηχανισμού. Και την μετατροπή τους σε...ζημιογόνες ΔΕΚΟ.

Η υπόθεση προκαλεί ερωτηματικά. Τι μύγα τσίμπησε ξαφνικά τον ηγέτη; Γιατί ως γνωστόν οι τροικανοί, μετά από δεύτερες σκέψεις και ακριβώς για να αποφευχθούν φαινόμενα διαπλοκής τύπου Παπανδρέου-Ταμβακάκη-Ψυχάρη, αποφάσισαν την ενίσχυση των τραπεζών με προνομιούχες ή κοινές άνευ ψήφου μετοχές.

Δίκαιο;  Υπο μία έννοια ναί. Γιατί οι ελληνικές τράπεζες κλήθηκαν ημι-υποχρεωτικά να συνδράμουν τον δανεισμό του ελληνικού κράτους, φορτώνοντας τα χαρτοφυλάκια τους με τοξικά ελληνικά ομόλογα.  Η ενίσχυση για να ανταπεξέλθουν στο κούρεμα, δεν θα έπρεπε να σημαίνει την κρατικοποίηση τους, στο βαθμό βέβαια που και οι μέτοχοι τους είναι διατεθειμένοι να συνεισφέρουν με ίδια κεφάλαια.

Αφορά την προστασία εισοδήματος του μέσου πολίτη; Οχι. Γιατί επί της ουσίας αποτελεί τεχνικό ζήτημα που μπορεί να ρυθμιστεί με μικτές πρακτικές(π.χ. προνομιούχες μετοχές για την συνδρομή του κράτους ως προς τις απώλειες επι των ομολόγων και κοινές μετά ψήφου για τα μη εξυπηρετούμενα δάνεια, όπως αυτά που ανακάλυψε η Blackrock).

Τελικό ερώτημα: Γιατί ο Γιωργάκης αντι να βάλει κοκκινες γραμμές για τους μισθούς και τις συντάξεις προτάσσει την κρατικοποίηση των τραπεζών με κίνδυνο να τορπιλίσσει το PSI; Γιατί απλούστατα ψάχνει λόγο πολιτικής ύπαρξης...

 Γιώργος Χαρβαλιάς

ΣΧΟΛΙΑ

  1. ΣΤΕΛΙΟΣ avatar
    ΣΤΕΛΙΟΣ 07/02/2012 13:10:45

    Πολύ μεθοδικά τα τελευταία δύο χρόνια μας οδήγησε στο χείλος του γκρεμού.

    Μήπως τώρα ψάχνει απλά να μας δώσει το τελικό σπρώξιμο, για να ολοκληρωθεί η αποστολή του?

  2. ΠΕΛΙΑΣ avatar
    ΠΕΛΙΑΣ 07/02/2012 13:33:47

    Μήπως παίρνει τίποτα ληγμένα;

  3. archaeopteryx avatar
    archaeopteryx 07/02/2012 14:02:24

    Οι κρατικοποιήσεις είναι μία περίεργη ιστορία. Εάν είχα μια προβληματική, θα μου έλυνε πολλά προβλήματα να φανεί ότι μου την παίρνει το κράτος από το να ασχολούμαι άλλο εγώ. Στις μεν βιομηχανικές προβληματικές, ο εκβιασμός ήταν μέσω "απασχόλησης". Όταν ο Σκαραμαγκάς ή η ΟΑ δεν πήγαιναν καλά, ...κρατικοποιήθηκαν. Όταν κάτι μαγαζιά του 70 δεν πήγαιναν καλά, μια χαρά τους βόλεψε που τους πήρε ο ΟΑΕ. Αυτό δεν είναι βεβαια πάντα έτσι. Η ΑΓΕΤ, η Σοφτεξ και 1-2 άλλες δεν κρατικοποιήθηκαν για να σώσουν τον Τσάτσο ή τον Κεφάλα, αλλά επειδη το καρτέλ το ήθελε, στην μία περίπτωση, και ο ΔΟΛ το ζήτησε στην άλλη (λένε, ας πούμε, τα κουτσομπολιά).

    Οι Τράπεζες είναι άλλη περίπτωση. Έχουν την αμαρτία ότι με την απίθανη εσωτερική συνενόηση, αφ ενός υπήρξαν ένα σωρό ιδιωτικές υπό την ομπρέλλα τιμολογιακής προστασίας (και φαινομενικής ανικανότητας) της Εθνικής. Αφ ετρέρου αυτό δημιουργησε τρομερές αναποτελεσματικότητες γιατί ποτέ δεν τα κατάφεραν (ιδίως οι καινούργιες) να απεξαρτηθούν από την έμμεση επιδότηση από την Εθνική. Και μερικές, μία κατά κόρον και η άλλη πιο ...ήπια. Κατέφυγαν σε φούσκες με το ΧΑ, και πράσινες φούσκες πρόσφατα. Αυτό τις έχει κάνει ευάλωτες. Τρίτο, οι Τράπεζες, κακές ψυχρές ανάποδες, είναι το το τελευταίο ή προτελευταίο "ελληνικό κεφάλαιο" που δεν έχει αλωθεί. Ευάλωτο, αλλά ακόμη κρατιέται (και αρκετά δυνατό σε θέματα διαπλοκής).

    Το άρθρο σωστά θίγει την ανώμαλη σχέση τραπεζών, ΔΟΛ (και των άλλων 1,5 ΜΜΕ) και κυβέρνησης. Και πίσω από τα παράδοξα με τις μετοχές με ψήφους ή χωρίς είναι ο φόβος απώλειας ελέγχου. Και ο φόβος ότι οι Ελληνικές τράπεζες μπορούν να είναι ο σπινθήρας και περαιτέρω εξελίξεις στα Ευρώπας, αφού οι Τράπεζες είναι σήμερα liability όχι asset με την σημερινή κρίση ρευστοτητας, μαλλον παρά takeover targets, που λένε οι αριστεροί.

  4. Αεροπόρος avatar
    Αεροπόρος 07/02/2012 14:03:39

    Την αποστολή του την έχει ολοκληρώσει στο ακέραιο, έβαλε την ταφόπλακα με όλη την μεγαλοπρέπεια στην Ελλάδα. Το μεγάλο ζήτημα ειναι όμως ο Σαμαράς τι επιτέλους κάνει !!!!!! Μήπως είναι και αυτός στην γιάλα και δεν αντιλαμβάνεται τι πραγματικά γίνεται !!!!!! Ήλθε η ώρα του αν πράγματι θέλει να γίνει ηγέτης....

  5. βαγόνι avatar
    βαγόνι 07/02/2012 15:03:08

    Η κρατικοποίηση των Τραπεζών είναι sine qua non προυπόθεση
    ανάσας της χώρας, του επιχειρείν και των νοικοκυριών....ο ΓΑΠ
    έχει ετεροχρονισμένο δίκιο, μόνο που δεν μπορεί να του αναγνωρισθεί
    γιατί όλα λέγονται όταν είσαι εκτός εξουσίας, άργησε....λίγο!
    Επί της ουσίας: η μάχη μεταξύ χρηματοπιστωτικού τομέα και μεταποίησης-
    -παλιά θα μιλούσαμε για "ενδοαστική" μάχη-θα δοθεί εφ'όλης της ύλης...!
    H γάγγραινα των money holders -ειδικά εδώ και τριάντα χρόνια- βάστηξε
    πολύ περισσότερο απ' όσο η υγιεία της ανθρωπότητας θα μπορούσε να
    αντέξει.
    Βέβαια, άν υπήρχε άξια λόγου "αριστερά" θα είχε,προ πολλού,διεισδύσει
    στίς αντιφάσεις ενός συστήματος που υποτάσσει την "παραγωγή" στίς
    ανάγκες ανεξέλεγκτης ροής κεφαλαίων, περίπου ...κακοποιών!
    Αλλά, που τέτοια τύχη! Οι σοσιαλδημοκράτες ενσωματώθηκαν άρον-άρον
    στίς τρέχουσες συστημικές αναπηρίες και οι σταλινικοί-όσοι απέμειναν-
    συνεχίζουν να ονειρεύονται κράτη χειραγωγημένων δημοσίων υπαλλήλων.
    Το θέμα όμως υπάρχει και η ατζέντα παραμένει ανοιχτή!

ΑΠΟΣΤΟΛΗ ΣΧΟΛΙΟΥ

Τα δεδομένα σας είναι ασφαλή! H διεύθυνση email δε θα δημοσιευθεί. Τα στοιχεία θα χρησιμοποιηθούν αποκλειστικά για τη δυνατότητα σχολιασμού στο antinews.gr .

Tα πεδία με αστερίσκο (*) είναι υποχρεωτικά.