#_CRON_JOB_#
#_CRON_JOB_#
11/01/2012 09:28
ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΣΧΟΛΙΟΥ

Τι θα γίνει αν καταρρεύσει η ευρωζώνη;



Σύμφωνα με το  Economist Intelligence Unit (του Economist), υπάρχουν 40% πιθανότητες να διαλυθεί η ευρωπαϊκή νομισματική ένωση μέσα στην επόμενη διετία. Αν συνέβαινε κάτι τέτοιο, οι επιπτώσεις θα ήταν τρομερές για τα κράτη και τις επιχειρήσεις της ευρωζώνης.

Όμως τι ακριβώς  θα συνέβαινε σε μια τέτοια περίπτωση;

Η οικονομική παραγωγή της ευρωζώνης συνολικά, θα μειώνονταν κατά 10%, και ίσως μέχρι και 25%. Αυτό θα ήταν απόρροια της γενικευμένης τραπεζικής κατάρρευσης, αλλά και των πτωχεύσεων του επιχειρηματικού τομέα, κάτι που δεν είδαμε όταν κατέρρευσε η Lehman Brothers το 2008.

Η νομική αβεβαιότητα θα έπληττε τα περισσότερα εμπορικά συμβόλαια μεταξύ κρατών και επιχειρήσεων.

Οι αλυσίδες προμηθειών στην Ευρώπη, αλλά και σε παγκόσμιο επίπεδο θα έσπαζαν βίαια (δείτε τι έγινε με την παγκόσμια παραγωγή αυτοκινήτων μετά τον σεισμό του περασμένου Μαρτίου στην Ιαπωνία).

Η βιομηχανική παραγωγή στις χειρότερο πληγείσες χώρες θα συνθλίβονταν.

Τα φορολογικά έσοδα θα έκαναν βουτιά, τα επιχειρηματικά κέρδη θα εξαφανίζονταν εν μία νυκτί, και θα σημειώνονταν εκατομμύρια απολύσεις εργαζομένων.

Τα δημόσια χρέη, που αποτελούν και τον πυρήνα της τρέχουσας κρίσης θα αυξάνονταν κατακόρυφα.

Η ανεργία θα σκαρφάλωνε σε πάνω από 20% σε πολλές χώρες, και ίσως να άγγιζε το 50% σε αυτές που θα υπέφεραν τα χειρότερα.

Θα έπρεπε να εφαρμοστούν έλεγχοι κίνησης κεφαλαίων, για να αποφευχθεί η ακραία υποτίμηση νομισμάτων.

Η ΕΚΤ, αν θα συνέχιζε να υπάρχει, δεν θα είχε άλλη επιλογή από το να τυπώσει χρήμα, έτσι ώστε να συνεχίσει το δημόσιο να πληρώνει μισθούς, και να συνεχίσουν να διατίθενται κάποιες βασικές υπηρεσίες από τα κράτη της ευρωζώνης.

Αν λοιπόν διαλυθεί η ευρωζώνη, όλα τα παραπάνω θα γίνουν,  και ίσως θα  ξεπεραστούν με τον καιρό, και ίσως η παραγωγή να ανακάμψει, όμως  θα χρειαστούν πάρα πολλά χρόνια για να επανέλθει η Ευρώπη στα επίπεδα διαβίωσης που ίσχυαν πριν από την κρίση. Στο τέλος, το κράτος θα παίζει ακόμη μεγαλύτερο ρόλο στην οικονομία, και οι περισσότερες τράπεζες και επιχειρήσεις θα τεθούν υπό τον έλεγχο του δημοσίου.

Τα περισσότερα ευρωπαϊκά κράτη θα επέστρεφαν στα εθνικά νομίσματα που είχαν πριν από το 1999. Η αξία αυτών των νομισμάτων είναι δύσκολο να υπολογιστεί μετά από μια διάλυση της ευρωζώνης, ειδικά αν ληφθούν υπόψη οι έλεγχοι του κεφαλαίου, οι πτώσεις τιμών των περιουσιακών στοιχείων, και  οι αυξήσεις του κόστους δανεισμού για κάποιες χώρες και οι μειώσεις για άλλες, που θα επέλθουν.

Αν υποτεθεί ότι τα νέα νομίσματα θα ανταλλάσσονται ελεύθερα, θα δούμε υποτιμήσεις και υπερτιμήσεις πέραν της λογικής αξίας τους, μέσα σε μικρό διάστημα. Σε βάθος χρόνου, οι ισοτιμίες θα καθορίζονται από παράγοντες όπως είναι οι δημοσιονομικές ανισορροπίες, οι τάσεις πληθωρισμού, και το μισθολογικό κόστος. Πολλά νομίσματα, είναι λογικό ότι θα σημειώσουν σημαντική υποτίμηση, σε σχέση με την σημερινή τους ισοτιμία έναντι του ευρώ. Ένα νέο ελληνικό νόμισμα θα χάσει τουλάχιστον τα 2/3 της αξίας του. Στις Πορτογαλία και Ισπανία, μάλλον θα δούμε υποτίμηση της τάξης του 40-50%, και 30-40% αντίστοιχα. Στην Ιρλανδία και στην Ιταλία, η υποτίμηση θα είναι  περίπου 20-30%.

Σε περίπτωση πλήρους διάλυσης της ευρωζώνης, κάποιες χώρες θα ζήσουν υποτιμήσεις μικρού μεγέθους (0-20%) Οι μόνες χώρες που θα δουν τα νομίσματα τους να αυξάνουν σε αξία θα είναι η Γερμανία, η Ολλανδία, η Φιλανδία, και η Αυστρία. Στην περίπτωση της Γερμανίας, το νόμισμά της μπορεί να πάρει μέχρι και 10-20% επιπλέον αξίας, ίσως και πολύ περισσότερο.

Όσον αφορά στον τραπεζικό τομέα, ελάχιστες θα είναι οι ευρωπαϊκές τράπεζες που θα επιβιώσουν με την σημερινή τους μορφή. Όσο θα πλησιάζει η διάλυση, τόσο θα αυξάνονται οι αποσύρσεις των καταθέσεων, αφού όλοι θα φοβόντουσαν την επερχόμενη υποτίμηση του νέου νομίσματος.

Θα ακολουθούσαν μαζικές χρεοκοπίες, που θα φόρτωναν τις κυβερνήσεις με νέα δυσβάσταχτα οικονομικά βάρη που θα επιτάχυναν τις μερικές αλλά και τις ολικές χρεοκοπίες κρατών.

Αυτή η εξέλιξη θα μεταδίδονταν σε ολόκληρο τον κόσμο, και όλοι όσοι θα είχαν χρέος σε ευρώ στα χέρια τους, θα έσπευδαν να ζητήσουν κρατική βοήθεια, ρίχνοντας τις αξίες των περιουσιακών στοιχείων, και προκαλώντας κρίση σε όλους τους δανειστές, άσχετα με το που βρίσκονται γεωγραφικά και με το αν έχουν άμεσα ανοίγματα απέναντι στο ευρώ.

Κάποια κράτη θα επέλεγαν να πάρουν υπό τον έλεγχό τους τα υποκαταστήματα των τραπεζών που ανήκουν σε όσες έχουν  έδρα τις πληγείσες χώρες, προκαλώντας αφαίμαξη κεφαλαίων αλλά και  μακροχρόνιες δικαστικές διαμάχες.

Στις χώρες πρώην μέλη της ευρωζώνης, οι συναλλαγματικοί έλεγχοι και οι έλεγχοι κεφαλαίων θα συνοδεύονταν με πάγωμα των αναλήψεων και των καταθέσεων για κάποιο διάστημα.

Τα κρατικοποιημένα τραπεζικά ιδρύματα θα υφίσταντο βαθιές αναδιαρθρώσεις και κάποιες πρώην μεγάλες τράπεζες θα κατακερματίζονταν σε μικρότερα κομμάτια. Οι περισσότερες θα κατέληγαν είτε σε ουδέτερες οντότητες, σχεδιασμένες να ξεφορτωθούν κάποια τοξικά προϊόντα, είτε σε κρατικά ελεγχόμενες και περιοριζόμενες να λειτουργούν στην εσωτερική αγορά.

Ακόμη και οι ασιατικές οικονομίες θα υφίσταντο σοβαρά προβλήματα, σε περίπτωση διάλυσης της ευρωζώνης. Και αυτό εξαιτίας της μεγάλης εξάρτησής τους από τις εξαγωγές.

Η Ινδία, η Ινδονησία, και η Κίνα θα ξεχώριζαν. Η κινεζική οικονομία θα συρρικνώνονταν για ένα τουλάχιστον τρίμηνο , πριν μπορέσει να αντιδράσει η κυβέρνηση.

Κάποιες ασιατικές χώρες, όπως η Κίνα, έχουν την δυνατότητα να αντέξουν σε μείωση της εξωτερικής ζήτησης μέσω νομισματικών και δημοσιονομικών πολιτικών, εφόσον η δημοσιονομική τους κατάσταση είναι καλή.

Αυτό όμως που δεν θα μπορεί να αποφευχθεί θα είναι η ύφεση, και μάλιστα βαθιά. Ευτυχώς για την Ασία, οι τράπεζές της δεν είναι κατά πολύ εξαρτημένες από την εξωτερική χρηματοδότηση, προκειμένου να λειτουργούν. Θα πρέπει όμως να περιορίσουν τους δανεισμούς τους , ανταποκρινόμενες στην αναπόφευκτη πτώση της αξίας των περιουσιακών τους στοιχείων.

Economist Intelligence Unit

http://viewswire.eiu.com/index.asp?layout=VWArticleVW3&article_id=1138671898&region_id=1510000351&refm=vwReg&page_title=Latest+regional+analysis&fs=true&rf=0

Απόδοση: S.A.

ΣΧΟΛΙΑ

  1. odysseus avatar
    odysseus 11/01/2012 10:28:06

    Γιατί λοιπόν να συμβούν όλα αυτά τα τραγικά, αφού ο Προφεσσόρε Ρομάνο Πρόντι
    ξέρει τη λύση? Γιατί δεν τον "ακούνε" οι ιθύνοντες της Ευρωζώνης? Μήπως ξέρουν κάτι καλύτερο? ή μήπως είναι "πιασμένοι" απο κάτι ισχυρότερο? Εκτός κι αν το άρθρο λέει παραμύθια...

  2. NIKOLAOU GEORGE avatar
    NIKOLAOU GEORGE 11/01/2012 10:39:08

    N ΔΙΑΛΥΘΕΙ Η ΕΥΡΩΖΩΝΗ ΤΟ ΠΙΘΑΝΟΤΕΡΟ ΕΙΝΑΙ ΝΑ ΕΧΟΥΜΕ ΤΕΤΟΙΕΣ ΕΞΕΛΙΞΕΙΣ ΡΑΓΔΑΙΕΣ ΣΤΙΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΕΣ ΤΩΝ ΙΣΧΥΡΩΝ ΚΡΑΤΩΝ ΤΗΣ Ε.Ζ. ΠΟΥ Η ΔΙΚΗ ΜΑΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ ΜΑΛΛΟΝ ΘΑ ΟΦΕΛΗΘΕΙ ΜΙΑΣ ΚΑΙ ΘΑ ΧΡΕΙΑΣΤΕΙ ΝΑ ΚΑΝΟΥΝ ΟΙ ΠΑΝΤΕΣ ΣΤΑΣΕΙΣ ΠΛΗΡΩΜΩΝ, ΑΛΩΣΤΕ Ο ΒΡΕΓΜΕΝΟΣ ΤΗΝ ΒΡΟΧΗ ΔΕΝ ΤΗΝ ΦΟΒΑΤΑΙ ΟΠΩΣ ΑΛΛΩΣΤΕ ΑΙΟΛΟ ΕΙΝΑΙ ΚΑΙ ΤΟ ΔΘΛΗΜΑ Η ΘΑ ΠΛΗΡΩΣΟΥΜΕ Η ΘΑ ΧΑΘΟΥΜΕ ΠΤΩΧΕΥΟΝΤΑΣ, ΔΙΟΤΙ ΟΤΙ ΚΑΙ ΑΠΟ ΤΑ 2 ΝΑ ΓΙΝΕΙ Ο ΕΛΛΗΝΙΚΟΣ ΛΑΟΣ ΘΑ ΠΤΩΧΕΥΣΗ ΟΠΟΤΕ ΤΙ ΝΑΑ ΦΟΒΗΘΟΥΜΕ ΟΤΙ ΕΙΝΑΙ ΝΑ ΠΑΘΟΥΜΕ ΤΟ ΕΧΟΥΜΕ ΗΔΗ ΠΑΘΕΙ.

  3. JOHN avatar
    JOHN 11/01/2012 10:44:57

    Αυτα ολα που περιγραφει το αρθρο(υπερβολικο κατα τη γνωμη μου) συμβαινουν σε μεγαλο βαθμο στη χωρα μας εντος της ευρωζωνης.Και κατι αλλο που ηταν η ανεργια προτου το ευρω στα κρατη μελλη της ευρωζωνης τι αναπτυξη ειχαν αυτες οι χωρες και που βρησκονται σημερα εντος του ενιαιου νομισματος και γιατι.Το ευρω εξεληχτηκε σε δουρειο ιππο,ωστε η ενωμενη πια Γερμανια να ευημερισει και να ηγεμονευσει στη γηραια ηπειρο σε βαρος των υποτιθεμενων εταιρων της κυριως του νοτου και οχι μονο.Δημοκρατικοι θεσμοι,κοινωνικο κρατος,και αλλα ηχηρα που γεννηθηκαν στην Ευρωπη πετσοκοβονται η και καταργουνται για την επιβιωση αυτου του μορφωματος που κατηντησε η ΕΕ.Κρατη συνθλιβονται και μερικως καταργουνται γιατι αντιμετοπιζονται απο τους ισχυρους σαν εταιριες υπο εκκαθαριση.Και ολα αυτα για την επικρατηση του ενος και μονο.Αργα η γρηγορα ομως θα ελθει η συγκρουση και ισως η καταστροφη γιατι στη μοιρασια θελουν να εχουν κι αλλοι λογο.Το θεμα ειναι να μην ειμαστε εμεις στο επικεντρο της κρισης γιατι το τιμημα που θα πληρωσουμε θα ειναι τεραστιο.

  4. archaeopteryx avatar
    archaeopteryx 11/01/2012 11:32:31

    Ο economist έχει βάλει χαλασμένο λεμόνι στο τσαγάκι του. ΤΙ-ΠΟ-ΤΑ απολύτως δεν θα γίνει, που δεν θα γινόταν ούτως ή άλλως. Οι αγοραστικές δυνάμεις δεν θα αλλάξουν. Το ελεύθερο εμπόριο (ΑΝ μείνει ελεύθερο) δεν θα αλλάξει. Αν δεν μείνει ελεύθερο θα γίνει είτε με ευρωζώνη είτε χωρίς.

    Φυσικό είναι αν γίνουν υποτιμήσεις να επανέλθει κάποιος ορθολογισμός, αλλά αγοραστική δύναμη με δανεικά, ή αγοραστική δύναμη με ανύπαρκτα λεφτά δεν υπάρχει, πια, όχι για πολύ καιρό. Και με τυπωμένα λέφτα, πάλι δεν αλλάζει.

    Η Ευρωζώνη στρουθοκαμηλίζει. Αντι να γραψει ζημιες της αι να πάει μπροστά, στραγγίζει τους στραγγισμένους και ομφαλοσκοπεί (για να μην πω τίποτα χειρότερο).

    Όσο για μας, ας κάνουμε μερικές υποκλίσεις ακόμα σε Βελγοφινλανδογερμανούς για να πάρουμε γερμανικά αεροπλάνα (μόνο να βεβαιωθούμε ότι δεν θα γέρνουν)

  5. anonymous avatar
    anonymous 12/01/2012 00:18:19

    το μόνο που θα γίνει είναι ότι θα πουλάνε λιγότερη σαβούρα οι Γερμανοί. τίποτε άλλο.
    Αυτά που γράφει θα συμβούν στη Γερμανία. Όχι σε εμάς.

ΑΠΟΣΤΟΛΗ ΣΧΟΛΙΟΥ

Τα δεδομένα σας είναι ασφαλή! H διεύθυνση email δε θα δημοσιευθεί. Τα στοιχεία θα χρησιμοποιηθούν αποκλειστικά για τη δυνατότητα σχολιασμού στο antinews.gr .

Tα πεδία με αστερίσκο (*) είναι υποχρεωτικά.