#_CRON_JOB_#
#_CRON_JOB_#
18/11/2009 14:09
ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΣΧΟΛΙΟΥ

Τι θα έκαναν η Ζήμενς και ο Κόκκαλης χωρίς την ...Αγία Οικογένεια;

 



Όλοι όσους βλέπετε στα κανάλια να παριστάνουν τους καλά πληροφορημένους για τα νεοδημοκρατικά γνωρίζουν πολύ καλά το παρελθόν της κ. Ντόρας Μπακογιάννη και της οικογενείας της. Αποφεύγουν όμως συστηματικά να αναφερθούν σ΄ αυτό για λόγους ανιδιοτέλειας και αντικειμενικότητας φυσικά. Και ζαλίζουν το κοινό τους με τον «πολιτικό λόγο» της, προϊόν auto cue κατά τα άλλα, όπως βλέπετε στις φωτογραφίες.

 Εμείς πάντως διασκεδάζουμε πολύ ακούγοντάς τους κάθε βράδυ. Επειδή κάθε φορά που λένε «πολιτική» της Ντόρας εμείς καταλαβαίνουμε «διαπλοκή» της Ντόρας. Ιδού λοιπόν τι έγραφε το «Αντί» στο τεύχος  721 (22 Σεπτεμβρίου 2000)

 Τι θα έκανε ο Κόκκαλης χωρίς τον ...Μητσοτάκη; 

του Ρεπόρτερ



Να, λοιπόν, που έχει ο καιρός γυρίσματα. Οι μάσκες αρχίζουν να πέφτουν και, μεταξύ άλλων, ο αρχιερέας της διαπλοκής, ο άνθρωπος που εισήγαγε στο νεοελληνικό πολιτικό λεξιλόγιο τον όρο διαπλεκόμενα, παραποιώντας ταυτόχρονα τη σημασία του για να απαλλάξει άλλους πολιτικούς και εαυτόν, βρίσκεται πλέον στο κέντρο των αποκαλύψεων. Ο λόγος φυσικά για τον Κωνσταντίνο Μητσοτάκη, ο οποίος στο δεκαπενθήμερο που πέρασε δέχθηκε αλλεπάλληλες καταγγελίες για την διαπλοκή του με τον Κόκκαλη  θέμα στο οποίο αναφέρθηκε αναλυτικά το Αντί στο προηγούμενο τεύχος του.

 

Ο χειρισμός του θέματος από τον Τύπο επιβεβαίωσε τις αποκαλύψεις του περιοδικού και οι επιθέσεις εναντίον του αρχιερέα της διαπλοκής κλιμακώθηκαν όταν μια εφημερίδα δεν δίστασε να αναφερθεί σε μυστικό deal Μητσοτάκη-Κόκκαλη (1).  Αντιδρώντας στα δημοσιεύματα, ο επίτιμος της Ν.Δ. έβαλε κατ αρχάς (2) το Γραφείο Τύπου του να κάνει μια χλιαρή ανακοίνωση περί αθλιότητας που προφανώς εντάσσεται στον πόλεμο διαπλεκομένων συμφερόντων, που μαίνεται αυτό τον καιρό. Λες και δεν ξέραμε ότι δεν υπάρχει πόλεμος διαπλεκομένων, χωρίς τον αρχιερέα τους. Δεν επρόκειτο, όμως, να ξεμπλέξει τόσο εύκολα. Τα σενάρια του Τύπου συνέδεσαν το deal Κόκκαλη-Μητσοτάκη με την εσωκομματική διαμάχη στη Ν.Δ., κάνοντας λόγο για συνδυασμένη επιχείρηση φθοράς του Κ. Καραμανλή, από μια άτυπη και παρασκηνιακή συμμαχία Μητσοτάκη-Κόκκαλη-Βαρβιτσιώτη. Συγκεκριμένα, δημοσιεύματα αναφέρθηκαν επίσης στην προστασία που απολαμβάνει τελευταία ο Κοκκαλίνος από τις ΗΠΑ, αποδίδοντας τις πέραν του Ατλαντικού συμμαχίες του στις άριστες σχέσεις του κ. Βαρβιτσιώτη με κύκλους του Στέιτ Ντιπάρτμεντ. Δεν μπορούμε να επιβεβαιώσουμε τις πληροφορίες αυτές, είναι όμως γνωστό ότι χάρις στην ισχυρή επιρροή που ασκεί ο κ. Βαρβιτσιώτης στον Ελεύθερο Τύπο, η εφημερίδα αυτή έχει μετατραπεί τελευταία σε εκπρόσωπο Τύπου της Ιntracom, δημιουργώντας παράλληλα σοβαρά προβλήματα στη Ν.Δ. και τον Κ. Καραμανλή. Ό,τι, δηλαδή, επιδιώκει και ο Κ. Μητσοτάκης.

Στη συνέχεια, μπήκε στο παιχνίδι και ο βουλευτής της Ν.Δ. Γιάννης Κεφαλογιάννης, ο οποίος υπενθύμισε την δύσοσμη ανάθεση των 470.000 ψηφιακών παροχών του ΟΤΕ στην Ιntracom του Κόκκαλη από την Οικουμενική Κυβέρνηση Zολώτα. Ο κ. Κεφαλογιάννης, ο οποίος ήταν τότε υπουργός Επικοινωνιών και Μεταφορών, διευκρίνισε ότι του ζητήθηκε να δώσει την προμήθεια στον Κόκκαλη, χωρίς διαγωνισμό και σε τιμές υψηλότερες από τις διεθνείς. Δεν δέχθηκε και παραιτήθηκε, αφού πρώτα δέχθηκε μια φοβερή επίθεση από την εφημερίδα Επικαιρότητα που τότε εξέδιδε ο Κόκκαλης.

Απαντώντας, ο Κ. Μητσοτάκης αφού αναφέρθηκε στα γνωστά περί αποπροσανατολισμού της κοινής γνώμης από τα διαπλεκόμενα, επιχείρησε κατ αρχάς να ρίξει την ευθύνη στους άλλους, δηλαδή εκτός από τον κ. Φλωράκη σε έναν αποθανώντα (Α. Παπανδρέου) και έναν ασθενούντα σε βαρύ γήρας (Ξ. Zολώτας) λέγοντας ότι οι αρχηγοί των τριών κομμάτων, οι οποίοι στήριζαν την οικουμενική κυβέρνηση, πραγματοποίησαν σύσκεψη, υπό την προεδρία τού τότε πρωθυπουργού Ξενοφώντα Zολώτα, και συμφώνησαν να προχωρήσουν στην προμήθεια ψηφιακών παροχών τον Ιανουάριο του 1990, με βάση σύμβαση που είχε υπογραφεί το 1988. Περί απευθείας ανάθεσης και υψηλών τιμών ούτε κουβέντα. Στη συνέχεια επιχείρησε να δικαιολογήσει το σκάνδαλο, επαναλαμβάνοντας τους τότε ισχυρισμούς του Κόκκαλη, ότι δηλαδή οι τηλεπικοινωνιακές υπηρεσίες που παρείχε ο ΟΤΕ βρίσκονταν σε τραγική κατάσταση λόγω της καθυστέρησης στην υλοποίηση του προγράμματος των ψηφιακών παροχών.



Το θέμα απασχόλησε τα πρωτοσέλιδα του Τύπου για αρκετές ημέρες καθώς οι δηλώσεις του ενός πυροδοτούσαν αντιδηλώσεις του άλλου, όλοι όμως απέφυγαν, για λόγους αυτοσυντήρησης, να φτάσουν επί των τύπων των ήλων, με τον εύκολο ισχυρισμό ότι όλα αυτά συνέβησαν πριν από δέκα χρόνια. Για όποιον όμως αναζητά την αλήθεια στην διαπλοκή δέκα χρόνια δεν είναι δα και τόσο μεγάλο διάστημα, πολύ περισσότερο επειδή η σκανδαλώδης ανάθεση της σύμβασης εκείνης στην Ιntracom, ήταν το εφαλτήριο που έδωσε τη δυνατότητα στον Κόκκαλη να γίνει αυτό που είναι σήμερα. Για το λόγο αυτό το Αντί επανέρχεται σήμερα στο θέμα, σε μια απόπειρα αποκατάστασης των γεγονότων της εποχής που οδηγεί σε ενδιαφέροντα συμπεράσματα τόσο για τον κ. Μητσοτάκη όσο και για την ελληνική δικαιοσύνη.

Μια ιστορία σκανδάλων

Όπως έχουμε εξηγήσει πολλές φορές, η Ιntracom ήταν το μικρό μαγαζάκι ενός αντιπροσώπου της Ανατολικής Γερμανίας, μέχρι που στις 16 Σεπτεμβρίου 1986 το τότε ΚΥΣΥΜ αποφάσισε, με εισήγηση της Βάσως Παπανδρέου και την παρασκηνιακή υποστήριξη του Ανδρέα Παπανδρέου, να ανατεθεί ο εκσυγχρονισμός του ΟΤΕ στην Ιntracom και την ZΗΜΕΝΣ (για να κατευνάσουν την Δυτική Γερμανία). Παρά τις έντονες αντιδράσεις των ενδιαφερομένων, ύστερα από δύο χρόνια, η διοίκηση Τόμπρα ανέθεσε χωρίς διαγωνισμό και κατά παράβαση του κανονισμού προμηθειών του ΟΤΕ μια προμήθεια 84.000 κυκλωμάτων και 20.000 παροχών αντίστοιχα στις εταιρείες ΕΡΙΚΣΟΝ και ZΗΜΕΝΣ (συμβάσεις 7160 και 7170 αντίστοιχα). Οι δύο εταιρείες υποχρεώθηκαν να συνεργασθούν με ελληνικές, με την ΙΝΤΡΑΚΟΜ η πρώτη και την ZΗΜΕΝΣ ΤΕΛΕ η δεύτερη. Στις 2 Ιουνίου 1989, ο Τόμπρας επέκτεινε την προηγούμενη προμήθεια και ανέθεσε, πάλι χωρίς διαγωνισμό, στις ZΗΜΕΝΣ και ΙΝΤΡΑΚΟΜ τις περίφημες 470.000 ψηφιακές παροχές (συμβάσεις 7220 και 7230), οι οποίες έμειναν στην ιστορία ως οι ψηφιακές της Οικουμενικής. Από το σημείο αυτό και πέρα, ο ΟΤΕ υποδουλώθηκε στην ουσία στον Κόκκαλη εφόσον δεσμεύτηκε ουσιαστικά και για την υπογραφή των επόμενων συμβάσεων. Στις 13 Ιουλίου 1989 (κυβέρνηση Τζαννετάκη) και αφού μεσολάβησε το σκάνδαλο των υποκλοπών, ο Τόμπρας αναγκάσθηκε να παραιτηθεί και ανέλαβε η διοίκηση Θέμελη-Κιουλάφα, η οποία αποφάσισε την επανεξέταση των προμηθειών του ΟΤΕ και ανέθεσε σε μια επιτροπή υπό τον γνωστό νομικό κ. Ι. Κεφαλέα, να κάνει οικονομικό και τεχνικό έλεγχο σε όλες τις συμβάσεις με την ΙΝΤΡΑΚΟΜ και ιδιαίτερα στη σύμβαση των 470.000 παροχών.

Στις 23 Νοεμβρίου 1989 εκδόθηκε το πόρισμα Κεφαλέα, σύμφωνα με το οποίο η σύμβαση των 470.000 παροχών:

         Υπεγράφη χωρίς διαγωνισμό, αλλά με απευθείας ανάθεση, ύστερα από έντονες πιέσεις της κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ.

        Οι τιμές στη σύμβαση με την ΙΝΤΡΑΚΟΜ είναι κατά 256% υψηλότερες των διεθνών τιμών που ίσχυαν εκείνη τη στιγμή, ενώ οι τιμές της ZΗΜΕΝΣ είναι μόνο κατά 165% υψηλότερες.

        Οι τιμές της ΙΝΤΡΑΚΟΜ ήταν διπλάσιες των τιμών που είχε ήδη εξασφαλίσει ο ΟΤΕ με διαγωνισμό που είχε κάνει η ΕΛΒΗΛ, η οποία είχε αναλάβει την κατασκευή των ελληνικών τηλεφώνων, αλλά την περιθωριοποίησε με έξυπνες κινήσεις η σημερινή υπουργός Ανάπτυξης Βάσω Παπανδρέου.3

        Σύμφωνα με μελέτες που έγιναν τότε, ο ΟΤΕ ζημιώθηκε μόνο από τις συμβάσεις αυτές κατά 570 εκατομμύρια δραχμές.

Υπάρχουν θεσμοί;  

Το πόρισμα Κεφαλέα και οι αντιδράσεις που εκδηλώθηκαν δημοσίως εναντίον του Σ. Κόκκαλη ανάγκασαν την τότε διοίκηση του ΟΤΕ να βάλει προσωρινά στην άκρη τη σύμβαση για τις 470.000 παροχές. Στη συνέχεια όμως (Νοέμβριος 1989), ορκίζεται η Οικουμενική Κυβέρνηση υπό τον Ξενοφώντα Zολώτα και ο αναπληρωτής υπουργός Επικοινωνιών Γιάννης Κεφαλογιάννης πιέζεται, όπως επιβεβαίωσε πρόσφατα και ο ίδιος, να συναινέσει στην υπογραφή της σύμβασης με τον Κόκκαλη, αλλά αντιδρά και ξεσπά μια μίνι κυβερνητική κρίση

Στις 25 Ιανουαρίου 1989 συνεδριάζει το υπουργικό συμβούλιο της Οικουμενικής και αποφασίζει την αναστολή της διαδικασίας των διαπραγματεύσεων του ΟΤΕ με τις εταιρείες ZΗΜΕΝΣ και ΙΝΤΡΑΚΟΜ.4 Παράλληλα, εξουσιοδοτούνται ο υπουργός Εθνικής Οικονομίας Γιώργος Γεννηματάς, ο αναπληρωτής υπουργός Επικοινωνιών Γιάννης Κεφαλογιάννης και ο πρόεδρος του ΟΤΕ Θέμελης να εξετάσουν τρόπους προμήθειας των ψηφιακών παροχών με τους οποίους θα διασφαλίζεται η διαφάνεια. Η απόφαση κοινοποιείται αυθημερόν με ειδικό μάλιστα αγγελιαφόρο5 στον νέο πρόεδρο του ΟΤΕ Τάσο Μήνη και τον γενικό διευθυντή και πιστό θεράποντα του Μητσοτάκη κ. Κιουλάφα.

Στις 30 Ιανουαρίου 1990 όμως και προφανώς καθ υπόδειξη του Μητσοτάκη, η διοίκηση του ΟΤΕ υποβάλλει ενημερωτικό σημείωμα στους αρχηγούς των τριών κομμάτων της Οικουμενικής με την οποία την προειδοποιεί ότι οποιαδήποτε καθυστέρηση της υπογραφής της συμβάσεως θα έχει δυσμενείς οικονομικές επιπτώσεις για τον ΟΤΕ. Το έργο ήταν καλά στημένο (πρόκειται για τις ίδιες καθυστερήσεις που ανέφερε πρόσφατα ο ίδιος ο Κ. Μητσοτάκης).

Στις 31 Ιανουαρίου 1990, ακριβώς την επομένη δηλαδή, συνεδριάζει ατύπως το συμβούλιο των αρχηγών και με την συμμετοχή του κ. Zολώτα 6 αποφασίζουν να αγνοήσουν την κυβέρνηση που οι ίδιοι στήριζαν και επιβάλλουν την ανάθεση της σύμβασης στον Κόκκαλη (προφανώς χωρίς ανταλλάγματα σύμφωνα με όσα περί δισεκατομμυρίων και στα τρία κόμματα έχουν αναφερθεί κατά καιρούς). Το Δ.Σ. του ΟΤΕ συνεδρίασε αυθημερόν (τόση πρεμούρα) και όπως λένε τα πρακτικά ενημερώθηκε επί της θετικής θέσης των τριών αρχηγών σχετικά με την προμήθεια των 470.000 παροχών. Πήραν, δηλαδή, γραμμή να δώσουν τα ψηφιακά στον Κόκκαλη. Ύστερα από δύο ημέρες, την 1η Φεβρουαρίου 1990, συνέβησαν τα εξής κωμικοτραγικά:

        Στις 9.30 το πρωί συνεδριάζει επειγόντως το Δ.Σ. του ΟΤΕ και αποφασίζει ομόφωνα την ανάθεση των 470.000 παροχών στις δύο εταιρείες.

        Στις 14.00 λαμβάνει από το υπουργείο Μεταφορών την απόφαση του υπουργικού συμβουλίου, αλλά τη γράφει κανονικότατα.

        Στις 20.00 καλεί τους εκπροσώπους των εταιρειών ZΗΜΕΝΣ και ΙΝΤΡΑΚΟΜ και υπογράφουν τη σύμβαση, αξίας άνω των 32 δισ. δραχμών.

Την επομένη, ξεσπά νέα κυβερνητική κρίση, ο υπουργός Επικοινωνιών Γιάννης Κεφαλογιάννης απειλεί να παραιτηθεί, αλλά ο Ξ. Zολώτας του λέει ότι μετά την συμφωνία των τριών αρχηγών επί του θέματος, η κυβέρνηση δεν μπορούσε να επιμείνει σε άλλη θέση.

Έχουν γραφεί και λεχθεί πάρα πολλά για την ενέργεια εκείνη των τριών αρχηγών της Οικουμενικής. Η ουσία όμως είναι μία: Οι τρεις αρχηγοί δεν ήταν θεσμοθετημένο όργανο, ενώ το υπουργικό συμβούλιο ήταν. Άρα η ανάθεση της προμήθειας στον Κόκκαλη, καθ υπέρβαση της αντίθετης κυβερνητικής απόφασης να σταματήσει τις διαπραγματεύσεις και να επανεξετάσει τις συμβάσεις, ήταν εκ προοιμίου παράνομη.

...Αισθάνομαι ντροπή

Όσα συνέβησαν τότε περιγράφονται με τον πλέον αδιαμφισβήτητο τρόπο από τον τότε γενικό γραμματέα του υπουργικού συμβουλίου, καθηγητή Ευ. Βολουδάκη σε επιστολή προς την εφημερίδα Καθημερινή της 2ας Ιουνίου 1996. Γράφει μεταξύ άλλων:

Το προηγούμενο του διασυρμού του θεσμού του Υπουργικού Συμβουλίου στην υπόθεση των ψηφιακών αλλά και πολλά άλλα ακόμη ως ουκ έστιν αριθμός, τα οποία είδα και έζησα με τις κυβερνήσεις Τζ. Τζαννετάκη, Ι. Γρίβα και Ξ. Zολώτα και αντιμετώπισα με όση ψυχική δύναμη διέθετα, με έκαναν να συνειδητοποιήσω πόσο ανυπεράσπιστο ήταν το γενικό δημόσιο συμφέρον απέναντι στα ιδιωτικά συμφέροντα και στις αξιώσεις οργανωμένων ομάδων πίεσης. Οι συνθήκες κάτω από τις οποίες λειτουργούσε το Υπ. Συμβούλιο και η Γραμματεία του όταν ανέλαβα τα καθήκοντά μου ήταν δυσπερίγραπτες Δεν μπορούσα ποτέ να διανοηθώ ότι το ανώτατο συλλογικό πολιτικό και διοικητικό όργανο της εκτελεστικής εξουσίας μπορούσε να λειτουργεί με τις συνθήκες και τους όρους που λειτουργεί ένα συμβούλιο ορεινής κοινότητας. Ως πολίτης αυτής της χώρας αισθάνθηκα αγανάκτηση και ντροπή.

Δίωξη και πρόστιμο 400 εκατομμυρίων στον Κόκκαλη

Στις 22 Ιανουαρίου 1992 και ύστερα από την προκαταρκτική εξέταση που διενήργησε ο εισαγγελέας κ. Γεράκης, ασκήθηκε ποινική δίωξη κατά των υπευθύνων της ΙΝΤΡΑΚΟΜ και της ZΗΜΕΝΣ και ο 7ος τακτικός ανακριτής Νεκτάριος Βαζαίος επέβαλε περιοριστικό όρο 400.000.000 δραχμών στον Σωκράτη Κόκκαλη. Μια εισαγγελική ποινή επιπέδου γκάνγκστερ έγραψε τότε ο σημερινός σύμμαχός του, ο Ελεύθερος Τύπος. Ταυτόχρονα ασκήθηκε ποινική δίωξη για απιστία σε βαθμό κακουργήματος από κοινού και παράβαση καθήκοντος, εναντίον:

        του Σωκράτη Κόκκαλη και των άλλων εκπροσώπων των δύο εταιρειών (Γκαλονάκης, Γεωργίου, Μπέρναχαρντ),

        των διοικήσεων του ΟΤΕ που εμπλέκονται στις συμβάσεις των 470.000 ψηφιακών (Μαντέλης, Τόμπρας, Μήνης, Κιουλάφας),

        τους υπαλλήλους του ΟΤΕ Άννινο και Περδίκη.

Για τους τρεις αρχηγούς ούτε λέξη φυσικά. Στο απυρόβλητο. Οι πρωθυπουργοί δεν πάνε φυλακή που έλεγε κάποιος που δεν βρίσκεται πλέον ανάμεσά μας.

Αλλά και η δίωξη αυτή εναντίον του Κόκκαλη τέθηκε στο αρχείο, χωρίς να πάρει χαμπάρι κανένας. Τον Μάρτιο του 1993, πάλι επί κυβέρνησης Μητσοτάκη, εκδόθηκε απαλλαχτικό βούλευμα του Συμβουλίου Εφετών που αναφέρει ότι από κανένα στοιχείο δεν ενισχύεται το σκέλος της κατηγορίας ότι οι κατηγορούμενοι προέβησαν σε ενέργεια ή παράλειψη που είχε ως αναγκαίο αποτέλεσμα την πρόκληση ή και απειλή ζημίας στην περιουσία του ΟΤΕ. Ακόμη δεν προέκυψε ότι η περιουσία του ΟΤΕ ως συνόλου οικονομικών αγαθών είναι μικρότερη από ό,τι ήταν πριν από την υπογραφή των επίμαχων συμβάσεων.

Αντί άλλου σχολίου, αφιερώνουμε στην ελληνική δικαιοσύνη τους λογαριασμούς δωροδοκίας από τον Κόκκαλη στον Τόμπρα και άλλα στελέχη του ΟΤΕ που βρέθηκαν στα αρχεία της Στάζι και έχει ήδη αποκαλύψει το Αντί. Αν δεν κάνουμε λάθος σύμφωνα με τον Π.Κ. αλλά και τη νομολογία του Αρείου Πάγου, οι λογαριασμοί αυτοί αποτελούν νέο στοιχείο που επιβάλλουν την επανεξέταση της υπόθεσης. Ο κίνδυνος αυτός άλλωστε ανάγκασε μερικούς να συστήσουν προσφάτως στη Βουλή αυτοσυγκράτηση με το επιχείρημα ότι πρόκειται για... παλαιές υποθέσεις. Λες και η διαπλοκή άρχισε να εφαρμόζεται εσχάτως.

Όσο για τον κ. Μητσοτάκη, τα σχόλια είναι περιττά. Η σύντομη εξιστόρηση των πραγματικών περιστατικών της υποθέσεως που περιγράφουμε σήμερα αποδεικνύει το έωλο των επιχειρημάτων του. Αλλά θα μπούμε σε λεπτομέρειες

ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ

1. Επενδυτής, Σάββατο 9.9.2000.

2. Καθημερινή, 19.5.96.

3. Ελευθεροτυπία 20.5.1996.

4. Καθημερινή, 19.5.1996.

5. Επιστολή στην Καθημερινή της 2.6.1996.

6. Ελεύθερος Τύπος 23.1.92.

ΣΧΟΛΙΑ

  1. archaeopteryx avatar
    archaeopteryx 18/11/2009 14:55:45

    Άννινος; Υπάλληλος του ΟΤΕ; Για δικηγόρο της Ιντρακόμ τον ήξερα... εκτός αν είναι συνωνυμία... Και δικηγόρος με άποψη, δυνατός...

    ΕΛΒΗΛ; Όλη η Όικονομική Ιστορία της μεταπολιτευτικής Ελλάδος, Ελβήλ είναι. Πληρωνόμαστε για να φτιάχνουμε νέα τζάκια. Ωρες ώρες σκεφτομαι ότι δεν μας αξίζει η ανεξαρτησία.

    Και μου λένε εμένα οτι η 17Ν είναι "πολιτικοποιημένη" ...οργάνωση

    • parsifal avatar
      parsifal @ archaeopteryx 18/11/2009 23:49:37

      Οχι δικηγόρος...Ο γέρος ειναι μεγαλοστέλεχος και τέως δ/ντης τηλεπικοινωνιακής στρατηγικής και ο γιός επίσης μεγαλοστέλεχος...

  2. loretta avatar
    loretta 18/11/2009 15:15:59

    ΟΤΙ χειροτερο η επιλεκτικη μνημη..θΕΟΔΩΡΑ...ευτηχως που πολλοι θυμουνται τα παντα και ακομα περισσοτεροι ξερουν.

  3. ΠΑΝΟΣ ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΥ avatar
    ΠΑΝΟΣ ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΥ 19/11/2009 08:02:49

    archaeopteryx Τα είπες όλα με λίγα λόγια μπράβο....
    Ας πούμε όμως και για αυτούς τους πολιτικούς των δύο
    μεγάλων κομμάτων που σηκώνονταν στις μύτες των ποδιών
    για να βγούν φωτογραφία με τον χασκογελωντα ειρωνικά
    Κόκκαλη η΄ Θείο η' κλπ κλπ.....

ΑΠΟΣΤΟΛΗ ΣΧΟΛΙΟΥ

Τα δεδομένα σας είναι ασφαλή! H διεύθυνση email δε θα δημοσιευθεί. Τα στοιχεία θα χρησιμοποιηθούν αποκλειστικά για τη δυνατότητα σχολιασμού στο antinews.gr .

Tα πεδία με αστερίσκο (*) είναι υποχρεωτικά.