26/09/2007 20:52
ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΣΧΟΛΙΟΥ

Τι επεδίωκε ο Παπανδρέου και τι πέτυχε τελικά

Ο Γιώργος Παπανδρέου και οι «συμβουλάτορές» του επιχείρησαν να κάνουν αυτό που έπραξε ο Σημίτης το 1996. Δηλαδή, να απευθυνθεί στην Κοινοβουλευτική Ομάδα (ΚΟ) του ΠΑΣΟΚ και να πάρει το χρίσμα του Προέδρου, το οποίο αργότερα θα επιβεβαιωνόταν και από το Συνέδριο. Το 1996, η Κεντρική Επιτροπή του κόμματος είχε αποφασίσει να γίνει η εκλογή του Πρωθυπουργού από την ΚΟ του ΠΑΣΟΚ. Όμως, οι εποχές είναι άλλες και το ρήγμα που έχει προκληθεί σήμερα στο εσωτερικό του ΠΑΣΟΚ είναι πολύ μεγαλύτερο. Τότε επίσης είχε προηγηθεί η παραίτηση του Ανδρέα Παπανδρέου και συνεπώς υπήρχε άμεση ανάγκη για να καλυφθεί, κατ’ αρχήν η θέση του πρωθυπουργού και κατόπιν του αρχηγού του κόμματος. Κάτι που έγινε τον Ιούνιο του 1996, όταν απέθανε ο Ανδρέας και ο Σημίτης απειλούσε ότι αν δεν εκλεγεί πρόεδρος, θα παραιτηθεί από πρωθυπουργός.

Ύστερα από έναν μαραθώνιο παρασκηνιακών διεργασιών, ο Σημίτης κέρδισε τη μάχη στην ειδική Σύνοδο της ΚΟ,  στις 18/1/1996. Στην πρώτη φάση της ψηφοφορίας, συγκέντρωσε λιγότερο από το 1/3 των βουλευτών και μόνον στην δεύτερη πήρε την πλειοψηφία (Στην πρώτη: Σημίτης 53 ψήφους, Τσοχατζόπουλος 53, Αρσένης 50, Χαραλαμπόπουλος 11). Η στήριξη της ομάδας Λαλιώτη ήταν που χάρισε στον κ. Σημίτη την πρωθυπουργία (Δεύτερη ψηφοφορία: Σημίτης 86, Τσοχατζόπουλος 75). Ήταν μια νίκη μεγάλης σημασίας που καθόρισε σε πάρα πολύ μεγάλο βαθμό ποιος θα ήταν αρχηγός στο ΠΑΣΟΚ.

Κάτι αντίστοιχο επιχείρησε σήμερα ο Γιώργος Παπανδρέου. Επεδίωκε να πάρει την «ψήφο εμπιστοσύνης» των βουλευτών του ΠΑΣΟΚ. Ενός Σώματος δηλαδή, το οποίο μπορεί να παίξει νευραλγικής σημασίας ρόλο εντός του κόμματος και της κοινωνίας, στην πορεία για την ανάδειξη νέου αρχηγού. Το αποτέλεσμα ήταν ότι το ΠΑΣΟΚ έδωσε την εικόνα της απόλυτης διάσπασης, και της ύπαρξης δύο στρατοπέδων βουλευτών, οι οποίοι λίγο έλειπε να πιαστούν στα χέρια. Ο ονομαζόμενος «τρίτος πόλος» επίσης, στην περίπτωση της συνεδρίασης της ΚΟ, ετάχθη σαφώς κατά της κίνησης Παπανδρέου. Αυτό δείχνει τόσο το βαθύ χάσμα που υπάρχει εντός του κόμματος όσο και τους κινδύνους μιας διάσπασης. Και όσο δεν –θα- υφίσταται αξιωματική αντιπολίτευση, η κυβέρνηση θα λύνει και θα δένει ανενόχλητη. 

ΣΧΟΛΙΑ

  1. reporter avatar
    reporter 29/09/2007 19:12:37

    Μικρή συμβολή στη γνώση του τι έγινε και πως έγινε.
    ΄Οπως σωστά εγράφη, στις 18 Ιανουαρίου 1996 η αναμέτρηση για την εκλογή πρωθυπουργού από την Κοινοβουλευτική ομάδα του ΠΑΣΟΚ έφερε αυτά τα αποτελέσματα : Σημίτης 53 ψήφοι, Τσοχατζόπουλος 53 ψ., Αρσένης 50 ψ., Χαραλαμπόπουλος 11 ψ. Επελέγη η διαδικασία αποκλεισμού των δύο τελευταίων και περάσματος στον β΄ γύρο των δύο πρώτων. Είχε κατατεθεί και άλλη πρόταση που είχε απασχολήσει σοβαρά η πιθανότητα υιοθέτησής της αλλά τελικώς επελέγη η πρώτη. Η απορριφθείσα έλεγε ότι κάθε φορά θα αποκαλείται διαδοχικά ο τελευταίος, όσοι κι αν ήταν οι υποψήφιοι. Στη συγκεκριμένη περίπτωση, την πρώτη φορά θα αποκλειόταν ο Γ. Χαραλαμπόπουλος και θα έμεναν τρεις που θα ξαναψηφίζονταν. Εκεί ορισμένοι διείδαν ότι ενδέχεται ο Γερ. Αρσένης να συγκεντρώσει περισσότερες ψήφους απ΄ ότι πιθανολογείτο και να είναι εκείνος που θα περάσει στη δεύτερη ή στην πρώτη θέση, έτσι επελέγη όχι ο διαδοχικός αποκλεισμός του κάθε φορά τελευταίου σε ψήφους, αλλά η προώθηση στον β΄ και τελικό γύρο των δύο πρώτων σε ψήφους. Η επιλογή αυτή αποδείχτηκε προφητική μια και όντως ο Αρσένης δεν συγκέντρωσε 25-25 βουλευτές όπως τον υπολόγισαν αλλά 50. Αφού λοιπόν είχε επιλεγεί ή άλλη διαδικασία, της προώθησης στον δεύτερο γύρο των δύο πρώτων, τα πράγματα ήταν απλά. Σύμφωνα με άριστους γνώστες των εσωτερικών διαδικασιών και υπόγειων συμφωνιών στο ΠΑΣΟΚ, ήταν πρωταγωνιστικός ο ρόλος του "σκοτεινού πρίγκηπα" Κ. Λαλιώτη - Με μια κίνηση τρεις επιτυχείς στοχεύσεις :
    1) Απέκλεισε απο τον Δεύτερο γύρο τον Αρσένη
    2) Διέσωσε το γόητρο του Ακη Τσοχατζόπουλου
    3)΄Εκανε πρωθυπουργό τον κ. Σημίτη
    Πως; Ο Κ. Λαλιώτης λέγεται ότι ήλεγχε 9 βουλευτές από το σύνολο των 167 της Κ.Ο. του ΠΑΣΟΚ. ΄Οταν διαισθάνθηκε ή έμαθε ότι ο ΄Ακης υπολείπεται σε ψήφους του Αρσένη και είναι πολύ πιθανό να περάσει στο δεύτερο γύρο ο κεφαλλονίτης, είπε το περίφημο "ε όχι και να χαρίσουμε το κόμμα στον Μάκη", αποφασίζοντας να ενισχύσει την υποψηφιότητα Τσοχατζόπουλου. Η δεύτερη φράση του ήταν επίσης αποκαλυπτική : "Δεν πρέπει να τσαλακωθεί ο ΄Ακης". Αλλά δεν "έπρεπε"
    και να εκλεγεί ο ΄Ακης. Τι έγινε λοιπόν; Κάτι εξαιρετικά απλό και σατανικό. Στην διαδικασία της πρώτης ψηφοφορίας μετέφερε τις εννέα ψήφους που ήλεγχε στον ΄Ακη, με αποτέλεσμα αυτός να φθάσει τις 53 ψήφους (όσες έλαβε και ο Σημίτης), ώστε να περάσει στον δεύτερο γύρο και να μην τσαλακωθεί. Συγχρόνως είχε αποκλειστεί ο Αρσένης που δικαίωσε τις προβλέψεις του Κ.Λ. και συγκέντρωσε 50 ψήφους, δηλαδή θα πέρναγε αυτός στο δεύτερο γύρο αν δεν γινόταν ο, χειρισμός, κι εκεί ήταν όλα ανοιχτά. Και ισχυρή η πιθανότητα να κερδίσει τον Σημίτη. ΄Ομως ο Σημίτης ήταν που έπρεπε να κερδίσει. ΄Ησυχα και αθόρυβα, οι "εννέα" ξαναγύρισαν εκεί που έπρεπε με αποτέλεσμα ο β΄ γύρος να ξεκινάει για τον Σημίτη όχι από τους 53 ψήφους που έλαβε στον α΄ γύρο αλλά από τους 53+9, δηλαδή 62. Και ο δεύτερος γύρος να ξεκινάει για τον ΄Ακη όχι με τους 53 που έλαβε στον α΄ γύρο αλά με 53-9, δηλαδή 44. ΄Οσους δηλαδή είχε στην πραγματικότητα, σύμφωνα με τις ίδιες πηγές. Το τελικό αποτέλεσμα 86 - 75 υπέρ του Σημίτη δεν ήταν έκπληξη. Ο ΄Ακης έκανε καλή εμφάνιση κατορθώνοντας να μαζέψει 31 επιπλέον ψήφους (αφού πραγματικά είχε 44) και ο Σημίτης 24 επιπλέον ψήφους, αφού στη πραγματικότητα ξεκινούσε από τις 62.
    Αυτή ήταν η μικρή ιστορία, απλό μάθημα συνωμοσίας και αριθμητικής που συνέβη το 1996.
    Τώρα με την εκλογή νέου αρχηγού τι θα συμβεί άραγε;

  2. prasinos avatar
    prasinos 30/09/2007 10:10:01

    ??
    ΕΙΝΑΙ ΓΝΩΣΤΑ ΑΥΤΑ?

ΑΠΟΣΤΟΛΗ ΣΧΟΛΙΟΥ

Τα δεδομένα σας είναι ασφαλή! H διεύθυνση email δε θα δημοσιευθεί. Τα στοιχεία θα χρησιμοποιηθούν αποκλειστικά για τη δυνατότητα σχολιασμού στο antinews.gr .

Tα πεδία με αστερίσκο (*) είναι υποχρεωτικά.