#_CRON_JOB_#
#_CRON_JOB_#
31/01/2008 15:35
ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΣΧΟΛΙΟΥ

Τι δεν ήταν ο Αρχιεπίσκοπος Χριστόδουλος.

Η άνοδος του Αρχιεπισκόπου Χριστόδουλου στην ηγεσία της Ελληνικής Εκκλησίας, δημιούργησε ελπίδες ότι θα δώσει νέα πνοή στο έργο της εκκλησίας. Ο νέος τότε εκκλησιαστικός ηγέτης είχε όλα τα χαρίσματα, σχετικά νέος, μορφωμένος, γνωστός στο ευρύ κοινό με άνεση λόγου και εκφράσεων. Δυστυχώς ο μακαριστός αρχιεπίσκοπος χειρίστηκε την παρουσία του περισσότερο ως τηλεοπτικός αστέρας και λιγότερο ως πνευματικός ηγέτης. Συνεχή παρουσία στα ΜΜΕ και ιδιαίτερα στην τηλεόραση, εκφώνηση σλόγκαν και προσπάθεια δημιουργίας image σε αντίθεση με την πνευματική του υπόσταση.

Αναλώθηκε ο μακαριστός σε δείπνα με δυνατούς και επώνυμους (πολιτικούς, επιχειρηματίες, δημοσιογράφους), και απουσίασε από το πλευρό των αρρώστων των ναρκομανών και των κατατρεγμένων. Συγκρούσθηκε με την πολιτική εξουσία μόνο όταν κινδύνευσαν τα οικονομικά συμφέροντα και η κοινωνική επιρροή της εκκλησίας και όχι για την καταπάτηση των συμφερόντων των πολλών και αδυνάτων. Χρησιμοποίησε  την δομή και οργάνωση της εκκλησίας ως ένα σκληρό και ισχυρό σύστημα εξουσίας και όχι ως ένα καταφύγιο των μη προνομιούχων συμπολιτών μας.

Στον χώρο της εκκλησίας δεν έφερε την κάθαρση και την πρόοδο, αλλά συμβιβάστηκε με τους επικριτές του και ούτε καν καρατόμησε (στην αρχή εκείνης της λαίλαπας) τον τέως μητροπολίτης Αττικής μετά την δημοσιοποίηση των αισχρών σεξουαλικών συνομιλιών του τελευταίου. Δυστυχώς ο αποδημών αρχιεπίσκοπος συμπεριφέρθηκε ως βουλευτής και κομματάρχης και όχι ως ένας πνευματικός ηγέτης που ο βίος και πολιτεία του συνάδει με τις αξίες και την κοσμοθεωρία της χριστιανικής πίστης.

Με βάση όλα τα παραπάνω όσο σκληρό και αν ακούγεται θα θυμόμαστε τον εκλιπόντα αρχιεπίσκοπο για τα επικοινωνιακά του χαρίσματα αλλά όχι για το μεγάλο φιλανθρωπικό του έργο. Στην εποχή μας περισσεύουν οι ηγέτες  των λόγων και του φθηνού εντυπωσιασμού και σπανίζουν οι καρτερικοί, ταπεινοί και (κυρίως) εργατικοί, αρχηγοί.

(το άρθρο αυτό γράφτηκε από τον αναγνώστη του blog. Κάθε άλλη προσπάθεια ευπρόσδεκτη)


ΣΧΟΛΙΑ

  1. Τσουκνίδα avatar
    Τσουκνίδα 31/01/2008 22:35:18

    άνθρωπος Χρήστος Παρασκευαϊδης πέθανε ταλαιπωρημένος
    Θα κρατήσω για πραγματικά ειλικρινές καλό κατευόδιο τα λόγια της Ηλιάνας, σε σχόλιο της σε προηγούμενο δημοσίευμα μου:"Ίσως και στα τελευταία του να φοβήθηκε ότι τελικά μπορεί και να υπάρχει θεός,…." Και αυτό αρκεί...
    Μέτρο του αξιακού κώδικα βάσει του οποίου κρίνεται ο Χρήστος Παρασκευαίδης δεν είναι ο άψογος δικαστής (δόξα τον μεγαλοδύναμο εσχάτως να κάνουμε από τέτιους και εξαγωγή), αλλά ο ληστής στον σταυρό.

    Από κει και πέρα, κάνοντας τις θεολογικές, κοινωνιολογικές και ιστορικές διαπιστώσεις μου για το προφίλ της εκκλησιαστικής θητείας που κληρονομεί, μπορώ να πω κάποια πράγματα.
    Δυστυχώς υπάρχει μια μεγάλη μερίδα του λαού, μεγαλωμένο στα κατηχητικά και στις θρησκευτικές οργανώσεις που αισθάνεται όπως ο Εβραίος της εποχής του Χριστού:
    Ο κουρελής και αντιφατικός λαός που μπορεί να κρίνει την οικουμένη ολάκερη..

    Πετυχημένος εκφραστής και ινστρούχτορας της αντίληψης αυτής ήταν ο Χ.Π.
    Θα μπορούσε να γίνει πολύ πιο επικίνδυνος, άν ήταν περισσότερο μεθοδικός και κρυψίνους.
    Ευτυχώς ήταν άμεσος και παρορμητικός..
    Πρέπει να ομολογήσουμε ότι βοηθήθηκε από το ιστορικό πλαίσιο, όταν μεγάλα τμήματα του λαού ένιωθαν να πλήτονται από "ανεξήγητες" με βάση τις προσλαμβάνουσες παραστάσεις τους δυνάμεις και γύρεψαν καταφύγιο στην ταυτότητα.
    Βοηθήθηκε και από μια μερίδα διανοουμένων και πολιτικών (ας τους πούμε χοντρικά "εκσυγχρονιστές") που δέχτηκαν την λεγόμενη παγκοσμιοποίηση χωρίς όρους και με αυτόν τον τρόπο επέτρεψαν σε περίπου φουνταμενταλιστές σαν πολλούς από τους "υπασπιστές" του Χ.Π., να λειτουργούν σαν το αντίπαλο δέος.
    Ο Χ.Π. τους υπολόγιζε γιατί ήταν πάντα τα "κομάντα" στις όχι και τόσο φουντενταμενταλιστικές διεκδικήσεις του (βλέπε Κοινοτικό Πλαίσιο Στήριξης, Εκκλησιαστικές Ακαδημίες με κρατικό χρήμα, Μ.Κ.Ο."Αλληλεγγύη" κλπ.)
    Επειδή θέλω να πω τα πράγματα όπως τα αισθάνομαι, από τη στιγμή που εν έτει 2008, ο εκκλησιαστικός θεσμός έχει απωλέσει ακόμα και αυτή την δημοκρατικότητα που είχε όταν το ευρύτερο πλαίσιο είχε Βασιλεία, πραγματικά θα ήμουν χαρούμενος, αν με το θάνατό του άνοιγε ένας νέος κι ελπιδοφόρος κύκλος στην ελλαδική εκκλησία.
    (Έτσι κι αλλιώς ο άνθρωπος λυτρώθηκε από τον πόνο)
    Όμως σήμερα ειλικρινά δεν χαίρομαι, γιατί φοβάμαι ότι αυτό που θα έλθει μπορεί να είναι και χειρότερο.

ΑΠΟΣΤΟΛΗ ΣΧΟΛΙΟΥ

Τα δεδομένα σας είναι ασφαλή! H διεύθυνση email δε θα δημοσιευθεί. Τα στοιχεία θα χρησιμοποιηθούν αποκλειστικά για τη δυνατότητα σχολιασμού στο antinews.gr .

Tα πεδία με αστερίσκο (*) είναι υποχρεωτικά.