30/11/2007 01:14
ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΣΧΟΛΙΟΥ

Τι έπρεπε να κάνει ο Πρωθυπουργός με την διαπλοκή;

Όλοι ξέρουν πια ότι ο Καραμανλής έχασε στην πρώτη θητεία το παιχνίδι με την διαπλοκή. Και ότι τώρα πιέζεται πανταχόθεν από τα μεγάλα συμφέροντα, που έχουν στα χέρια τους τα μήντια, όπως γράφουμε και εδώ. Αλλά, μόνο στην Ελλάδα, ένα κανάλι που έχει σημαία του έναν Ντερμπεντέρη ή έναν γιδοβοσκό και μια εφημερίδα που αναπαριστά την ζούγκλα με τις μαϊμούδες, μπορούν να υπαγορεύουν πολιτική και να πατρονάρουν τις πολιτικές εξελίξεις. Το βλέπετε εσείς λογικό ένας σοβαρός πρωθυπουργός να αντιμετωπίζει με δέος τις τηλεοράσεις – αυτά τα έλη της παρακμής-που  επιδιώκουν τη διαρκή αιχμαλωσία του Μαξίμου ,ανεξάρτητα από τους ενοίκους του; Ο διάχυτος φόβος των κυβερνώντων ειδικά για τα τηλεμήντια , μόνο με ιατρικούς όρους θα μπορούσε να εξηγηθεί. Στη σφαίρα της ψυχοθεραπείας ανήκει η αντιμετώπιση του, όπως και η πρόληψή του.

Τι θα έκανε ο πρωθυπουργός μιας σοβαρής χώρας; Ας υποθέσουμε πως ένα μεσημέρι - αύριο, μεθαύριο – το μεγάλο επιχειρηματικό και εκδοτικό κεφάλαιο της Ελλάδας, περνάει το κατώφλι του Μεγάρου Μαξίμου, ύστερα από ραντεβού που ζήτησε προσωπικώς ο Πρωθυπουργός της χώρας. Ο  Γιάννης Αγγέλου αφού τους τρατάρει γλυκό του κουταλιού στον προθάλαμο, τους οδηγεί στο πρωθυπουργικό γραφείο. Εκεί και χωρίς πολλά – πολλά, ο Καραμανλής μπαίνει στο ψητό: «Ποιοι είστε εσείς βρε μάγκες  και ποιος  σας έδωσε το δικαίωμα και την δύναμη να επιβάλλεται την άποψη σας στο πρωθυπουργό της χώρας; Εσείς, που ανδρωθήκατε από τα δημόσια έργα και τις ευνοϊκές αναθέσεις; Εσείς, που έχετε διαχρονικά το Υπουργείο Πολιτισμού για αρωγό σας; Εσείς που θέλετε όλα τα λιμάνια και όλα τα πετρέλαια για λογαριασμό σας; Εσείς, ο άλλος, που κερδίζετε δισεκατομμύρια από τον τζόγο, αφού ρημάξατε τον ΟΤΕ; Ή μήπως εσείς που μου πήρατε την εφημερίδα και θέλετε τώρα να γίνετε και αρχηγός κόμματος; Τους χαιρετισμούς μου στις οικογένειές σας».

Σε αυτό το σημείο ο πρωθυπουργός μιας σοβαρής χώρας με σοβαρή κυβέρνηση θα τους χτυπούσε το χέρι φιλικά στη πλάτη και θα τους ξεπροβόδιζε ως την έξοδο. Φυσικά,  δεν περιμένει κανείς από τον σημερινό πρωθυπουργό να έχει  παρόμοια αντίδραση. ‘Έστω κι αν επιχείρησε πολλές φορές μπροστά στο καθρέφτη  να υποδυθεί αυτό το ρόλο -σε κάποιο αυτοσχέδιο μονόπρακτο- βάζοντας, για παράδειγμα, τον εαυτό του στη θέση του Κολοκοτρώνη πριν από τη μάχη του Μπαϊρακτάρη. Το πρόβλημα του  πρωθυπουργού είναι η μοναξιά του. Ο Καραμανλής διαπιστώνει καθημερινά ότι δεν διαθέτει δικούς του ανθρώπους τη κυβέρνηση. Οι πιο πολλοί από τους υπουργούς έχουν  ενταχθεί σε ομπρέλες συμφερόντων και το τελευταίο που τους ενδιαφέρει είναι η επανίδρυση του κράτους. Ο προσωπικός  και ο οικογενειακός  πλουτισμός σε συνδυασμό με την επανεκλογή είναι πλέον το ζητούμενο για τους περισσότερους.

ΣΧΟΛΙΑ

  1. sk avatar
    sk 30/11/2007 08:45:34

    Μήπως μπορείς να μας πεις ποια είναι τα "υγιή" ΜΜΕ; Διότι έχεις έναν... καλό λόγο για τον καθένα αλλά στην ουσία τι μας λες; Ότι όλοι είναι ίδιοι; Εύκολο...

  2. Nada avatar
    Nada 30/11/2007 13:10:04

    Γιατί, υπάρχουν "υγιή" και δεν το ξέραμε; Απλά, το σύστημα αφήνει κάποια παραθυράκια δήθεν ανεξαρτησίας έκφρασης, μόνο και μόνο ως άλοθι. Ας σηκώσει παντιέρα ένας δημοσιογράφος,και θα δεί αμέσως το λογιστήριο. Ασε που δεν θα προλάβει να πάει ούτε εκεί. Στο μεταξύ, δεν πρόκειται να του δημοσιεύουν τίποτε. Αρα, ψυγείο. Αρα, αργός επαγγελματικός θάνατος. Το ελπιδοφόρο μήνυμα από τη μαζική συγκέντρωση των δημοσιογράφων προ ημερών, με αφορμή το ασφαλιστικό, είναι η αγωνία για αλλαγές συνολικά στη δημοσιογραφία. Κατέβηκαν κάτω πολλά νέα παιδιά. Και βέβαια όχι για το ασφαλιστικό τους που θα'ναι μετά από 30-35 χρόνια. Αυτό δεν τους ενδιαφέρει. Κατέβηκε και πολύς κόσμος που απλά είναι αγανακτισμένος με το χαμηλό επίπεδο της δημοσιογραφίας των "αστέρων" και των διευθυντάδων-φιλιππινέζων των εκδοτών. Είναι κι'αυτό ένα μικρό πρώτο βήμα, που γεννά ελπίδες. Για να δούμε τι θα κάνει τώρα η ξεπερασμένη -συνδικαλιστικά, πολιτικά- ηγεσία της ΕΣΗΕΑ; Θα τολμήσει να τα ξεπουλήσει όλα; Οσος περισσότερος κόσμος κατεβαίνει στο δρόμο, τόσο περισσότερο θα στριμώχνονται. Αρεί αυτό να μεταφραστεί σε συνολική πίεση για ριζικές αλλαγές στα ΜΜΕ, για να πάψει το καθεστώς της διαπλοκής στον Τύπο και ο απόλυτος έλεγχος συνειδήσεων. η μάχη μπορεί να είναι για το ασφαλιστικό. Ο πραγματικός πόλεμος είναι για την ελευθερία έκφρασης, την ειλικρινή πληροφόρηση και ανάλυση για τον πολίτη, την τήρηση της -ουσιαστικής- δεοντολογίας, τον περιορισμό της βούλησης των μεγάλων συμφερόντων, και την δημοσιογραφία των δημοσιογράφων. Η κυβέρνηση, μέσα στα λάθη που κάνει, ίσως καταφέρει επιτέλους να αφυπνήσει τους δημοσιογράφους. Προς το παρόν βέβαια, κατά την συνταγή Αντρέα ("ρετιρέ", κ.λ.π.), απλά προσπαθείνα πείσει τον λαουτζίκο ότι το ασφαλιστικό δεν τον αφορά, αλλά είναι μόνον για τους "κυριλάτους" (πάντως, Ζαχαρέα, Χατζηνικολάου, Ευαγγελάτος και σια, σίγουρα δεν θα έχουν πρόβλημα. Οι απλοί δημοσιογράφοι θα'χουν). Απλά έτσι ανοίγει την "κερκόπορτα" για να ακολουθήσουν και οι υπόλοιποι. Το καλό στην όλη υπόθεση είναι ότι ίσως έτσι η κυβέρνηση βοήθήσει να ανοίξει εντός του δημοσιογραφικού κλάδου μιά ουσιαστική κουβέντα για τα διάφορα λαμόγια, τα οποία, αν και εμφανίζονται να καταγγέλουν τα κυβερνητικά σχέδια για τα αποθεματικά των Ταμείων των δημοιογράφων, είναι εκείνα που έχουν καταρημάξει -ήδη από εποχής ΠΑΣΟΚ- τα αποθεματικά.

  3. Ντινα avatar
    Ντινα 30/11/2007 13:13:16

    Πρωτοβουλία Εργαζομένων στον Τύπο και στα ΜΜΕ
    με Αναγκαστική Υπαγωγή στο Δελτίο Παροχής (Δ.Π.Υ.)
    για τη Δημιουργία Σωματείου

    Χιλιάδες εργαζόμενοι στο χώρο του Τύπου τα τελευταία χρόνια εξαναγκάζονται από την εργοδοσία να δουλεύουν με Δ.Π.Υ. ως δήθεν ελεύθεροι επαγγελματίες. Αν και καλύπτουν πάγιες και διαρκείς ανάγκες της εκάστοτε επιχείρησης, εκείνη τους αρνείται την ένταξή τους στο μισθολόγιο. Η δε πλειοψηφία του Δ.Σ. της ΕΣΗΕΑ επιμένει να τους αγνοεί.

    Η αναγκαστική «ελεύθερη» σχέση εργασίας με Δ.Π.Υ. σημαίνει:
    -Την υπαγωγή στο ΤΕΒΕ, με υπέρογκα ασφαλιστικά έξοδα, που επιβαρύνουν τους εργαζόμενους, τα οποία αναπροσαρμόζονται ετησίως ασχέτως του ύψους των εισοδημάτων.
    -Τον αποκλεισμό από την ΕΣΗΕΑ, αφού το καταστατικό ορίζει ως προϋπόθεση της εγγραφής στην Ένωση την ένταξη στο μισθολόγιο και την υπαγωγή στο ΤΣΠΕΑΘ.
    -Την απουσία οποιασδήποτε συνδικαλιστικής κάλυψης και την αδυναμία συλλογικής διαπραγμάτευσης δικαιωμάτων.

    Το κομμάτι των συναδέλφων-μελών της ΕΣΗΕΑ που αντιλαμβάνεται τι σημαίνει αυτό τόσο για τα δικά μας, όσο και για τα δικά του εργασιακά-οικονομικά και ασφαλιστικά δικαιώματα δεν έχει δυστυχώς κατορθώσει να ανατρέψει τους συσχετισμούς στο Δ.Σ. της Ένωσης ώστε να αλλάξει το καταστατικό και να επιλυθεί το ζωτικό ζήτημα της ένταξής μας στον κλάδο. Δεν έχει καν κατορθώσει να επιβάλλει την τήρηση του, οριζόμενου από το καταστατικό, χρόνου μαθητείας και υποχρεωτικής ένταξης στο μισθολόγιο αφήνοντας τους εργαζόμενους στο έλεος της εργοδοσίας.

    Η εργασία μας απαξιώνεται και κοστολογείται κατά το δοκούν. Οι αυξήσεις των εισφορών του ΤΕΒΕ μας εξωθούν στο κυνήγι των όποιων συνεργασιών με το κομμάτι. Οι εργοδότες μας χρησιμοποιούν για να μην ανοίγουν νέες θέσεις εργασίας στον κλάδο. Οι εισφορές μας βγαίνουν από την τσέπη μας για να καταλήξουν σε άλλο ασφαλιστικό Ταμείο από εκείνο που θα έπρεπε. Μας πετάνε όποτε θέλουν, απλώς σταματώντας να δημοσιεύουν τη δουλειά μας, ειδικά όταν αρχίζουμε να στοιχειοθετούμε δικαίωμα νομικής προσφυγής για τη μετατροπή της εργασιακής σχέσης σε σχέση μισθωτού αορίστου χρόνου, ή αναπτύσσουμε συνδικαλιστική δράση. Γνωρίζουμε πάρα πολύ καλά τι χάνουμε τόσο εμείς, όσο και ολόκληρος ο κλάδος από την κατάσταση που μας έχει επιβληθεί.

    Η πρωτοβουλία αυτή απευθύνεται σε όλους τους εργαζόμενους στον Τύπο και τα ΜΜΕ με Δ.Π.Υ. που:
    -δεν επέλεξαν την εργασιακή σχέση με το δελτίο παροχής αλλά τους επιβλήθηκε,
    -δεν είναι ενταγμένοι σε κανένα μισθολόγιο επιχείρησης του Τύπου,
    -η δημοσιογραφία είναι η κύρια επαγγελματική τους δραστηριότητα
    -επιθυμούν την ένταξή τους στο μισθολόγιο της επιχείρησης στην οποία εργάζονται,
    -επιθυμούν την ένταξή τους στο συνδικαλιστικό όργανο του κλάδου τους
    αλλά και στους συναδέλφους που, χωρίς να βρίσκονται στη θέση μας, επιθυμούν να εκφράσουν την αλληλεγγύη τους και να παλέψουν για την ανατροπή αυτής της κατάστασης.

    Δεδομένου ότι η εργοδοσία και η συνδικαλιστική γραφειοκρατία μας στερούν τα δικαιώματά μας θεωρούμε επιβεβλημένο να συγκροτηθούμε ως ξεχωριστό σώμα με απώτερη-άμεση προοπτική τη δημιουργία σωματείου που θα αγωνιστεί για την απόδοση των δικαιωμάτων μας και την αναγνώριση της δημοσιογραφικής μας οντότητας.

    ΠΡΩΤΗ ΠΡΟΠΑΡΑΣΚΕΥΑΣΤΙΚΗ ΣΥΝΑΝΤΗΣΗ ΔΕΥΤΕΡΑ 10/12/2007, στις 7 μ.μ. ΣΤΗΝ ΑΙΘΟΥΣΑ ΕΚΔΗΛΩΣΕΩΝ ΤΟΥ 3ου ΟΡΟΦΟΥ ΤΗΣ ΕΣΗΕΑ

    Τηλέφωνα επικοινωνίας: 6977238673, 6934245943

  4. νικος avatar
    νικος 30/11/2007 13:17:50

    Στο μεταξύ τα σοβαρά προβλήματα της χώρας διαρκώς διογκώνονται. Ιδού ένα δείγμα στον κρίσιμο ενεργειακό τομέα, όπου εξαιτίας ολέθριων καθυστερήσεων, η Ελλάδα βρίσκεται μεταξύ φοθοράς και αφθαρσίας. Από την εφημερίδα "Τα Νεα":


    Τίτλος: Εισαγωγές ακριβού ρεύματος, λόγω αδυναμίας των λιγνιτικών μονάδων

    ΕΩΣ το 2004 το 65% της ηλεκτροπαραγωγής της ΔΕΗ κάλυπταν οι λιγνιτικοί σταθμοί, ένα 15% περίπου οι υδατοπτώσεις και ένα 25% το φυσικό αέριο και το μαζούτ υψηλού θείου (η τιμή του οποίου επηρεάζεται από αυτήν του πετρελαίου, αλλά όχι αυτόματα).
    Το ισοζύγιο αυτό άλλαξε άρδην από το 2005 και μετά, με αποκορύφωμα το εννεάμηνο του 2007, όπου σύμφωνα με στοιχεία της ίδιας της ΔΕΗ μόνο το 49,7% της ηλεκτροπαραγωγής προέρχεται πλέον από λιγνίτες, η συμμετοχή πετρελαίου και αερίου έχει αυξηθεί στο 31% και των υδροηλεκτρικών έχει μειωθεί στο 5,2%. Η ραγδαία μείωση των υδροηλεκτρικών οφείλεται αφενός στη φετινή ανομβρία, αφετέρου στην υπερκατανάλωση εκ μέρους της ΔΕΗ στα τέλη του 2006 των «φθηνών» υδάτινων αποθεμάτων της, προκειμένου να καλλωπίσει τα δοκιμαζόμενα αποτελέσματά της. Παράλληλα η ελλειμματική παραγωγή των λιγνιτικών μονάδων της οφείλεται σε αδυναμία εξόρυξης και μη εκσυγχρονισμό των ορυχείων της, γι΄ αυτό και αντικαταστάθηκε από ακριβές εισαγωγές ρεύματος που χρόνο με τον χρόνο αυξάνονται, και από 5% το 2004 έφτασαν στο 13,2% το 2006 και στο 14,4% στο 9μηνο του 2007!

    Η επιβάρυνση
    Το κόστος εξόρυξης λιγνίτη έχει αυξηθεί κατά 3 ευρώ ο τόνος (από τα 10 ευρώ το 2004 στα 13 ευρώ φέτος), γεγονός που σημαίνει ότι επειδή τα ορυχεία παράγουν περίπου 70 εκατ. τόνους τον χρόνο, η επιχείρηση επιβαρύνεται με 200 εκατ. ευρώ. Η ελλειμματική παραγωγή λιγνιτικών μονάδων και η αντικατάστασή τους από ακριβότερες εισαγωγές επιβαρύνει τη ΔΕΗ με άλλα 150 εκατ. ευρώ περίπου. Τα 350 αυτά εκατ. ευρώ είναι ακριβώς τα ποσά που όπως αναφέρει η επιχείρηση λείπουν από τα κέρδη της, με τη διαφορά ότι δεν ευθύνονται γι΄ αυτό τα ακριβά καύσιμα.
    Και όλα αυτά συμβαίνουν όταν η αύξηση τιμολογίων που πρόκειται να κάνει η ΔΕΗ θα είναι για πρώτη φορά στην ιστορία της η τρίτη μέσα στον ίδιο χρόνο: Τον Απρίλιο είχε αυξηθεί το βιομηχανικό και το νυκτερινό ρεύμα κατά 3,6% και τον Αύγουστο όλα τα υπόλοιπα τιμολόγια κατά 4,8%. Παρ΄ όλα αυτά, το τρίτο τρίμηνο, το παραδοσιακά καλύτερο του έτους γιατί περιλαμβάνει τους καλοκαιρινούς μήνες τρέχει με ζημιές της τάξεως των 34 εκατ. ευρώ για την εταιρεία (11 εκατ. ευρώ τον μήνα). Στο 6μηνο, τα κέρδη προ φόρων της ΔΕΗ ήταν 111 εκατ. ευρώ, ενώ στο εννεάμηνο έπεσαν στα 77 εκατ. ευρώ.

  5. συνταξιούχος avatar
    συνταξιούχος 30/11/2007 17:25:41

    Και θυμάμαι που η ζημιές στα Ορυχεία της ΔΕΗ το 1994 ήταν «μόνο» 16 δις, δρχ. έκτοτε σύμφωνα με τον Πρόεδρο της ΔΕΗ Αθανασόπουλο το 2006 έφτασαν τα 280 εκ. Ευρώ και φέτος στο 9-μηνο 350 εκ. Ευρώ .Μιλάμε για φασολάκια η αρακά .

  6. Εξάκτινος avatar
    Εξάκτινος 30/11/2007 23:52:36

    Για να μην έχανε ο Καραμανλής το παιχνίδι όφειλε να είχε σχέδιο δράσης ξηλώματος του μηχανισμού αυτού και αντικατάστασής του με άλλον. Δεν είχε όμως.

    Ο Παπανδρέου με τους πρασινοφρουρούς το 81 καθάρισε με το κράτος της δεξιάς μέσα σε 4 χρόνια. Βέβαια έβαλε στη θέση τους λαμόγια. Δε δίστασε όμως για να τους ξεδοντιάσει να τους κλείσει τα εργοστάσια να τους αφαιρέσει τις άδειες και γενικά να τους κυνηγήσει ανηλεώς.

    Η Θάτσερ στην Αγγλία όταν ανέλαβε είχε σχέδιο διαλύσεως των ανθρακωρύχων και του εργατικού κόμματος.

    Σε τέτοιες περιπτώσει πολιτικό κόστος δεν έχεις διότι ούτως ή άλλως δε σε ψήφιζαν οι μάγκες. Ο καραμανλής αποδείχτηκε ότι ήταν δέσμιος του κομματικού του μηχανισμού. Είχε πολλά βαρίδια και δεν είχε στελέχη. Όχι γιατί δεν υπάρχουν αλλά γιατί κανείς εχέφρων δεν ασχολείται πλέον με την πολιτική. Τώρα το μόνο που του μένει είναι να περιμένει λίγο και να αποσυρθεί ως ένας επίτιμος μέχρι να του βρουν κάποιο άλλο πόστο.

ΑΠΟΣΤΟΛΗ ΣΧΟΛΙΟΥ

Τα δεδομένα σας είναι ασφαλή! H διεύθυνση email δε θα δημοσιευθεί. Τα στοιχεία θα χρησιμοποιηθούν αποκλειστικά για τη δυνατότητα σχολιασμού στο antinews.gr .

Tα πεδία με αστερίσκο (*) είναι υποχρεωτικά.