#_CRON_JOB_#
#_CRON_JOB_#
04/12/2010 23:29
ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΣΧΟΛΙΟΥ

Τα χρέη των Εθνών



Όπως όλοι ήδη γνωρίζουν, οι τράπεζες είναι τόσο ισχυρές, που έχουν προ πολλού εξαγοράσει τους πολιτικούς, αλλά και τις διάφορες ρυθμιστικές αρχές. Δεν πρόκειται όμως για ένα απλό ζήτημα διαφθοράς, αλλά για απώλεια της εθνικής κυριαρχίας των λαών.

Είναι αστείο να το λέμε, αλλά τα χρέη των κρατών συνεπάγονται την απώλεια της εθνικής τους κυριαρχίας. Αν τα κράτη είναι κυρίαρχα, πως γίνεται και εξαρτώνται από ιδιωτικές εταιρίες όπως είναι οι τράπεζες; Πως μπορούν και πέφτουν τόσο εύκολα θύματα του George Soros, της JP Morgan Chase, και της  Goldman Sachs; Γιατί να είναι υπόδουλα στις διαθέσεις των κερδοσκόπων; Κάποιος που είναι πραγματικά κυρίαρχος δεν ξεπουλιέται στις αγορές. Θα μπορούσε ο George Soros να επιτεθεί στη βασιλική οικογένεια της Αγγλίας; Δεν γίνεται. Δεν μπορεί να τους υπονομεύσει με στρατηγικές short sell, ούτε να καταστρέψει τη δανειοληπτική  τους ικανότητα,  ούτε να τους αναγκάσει να κάνουν αναδιάρθρωση χρεών. Όμως όλα αυτά μπορεί και τα κάνει σε 6.7 δισεκατομμύρια ανθρώπων σε ολόκληρο το πλανήτη, σχεδιάζοντας επιθέσεις εναντίον των εταιριών στις οποίες εργάζονται, και εναντίον των κυβερνήσεων από τις οποίες εξαρτώνται.

Η αλήθεια είναι ότι ελάχιστα είναι σήμερα  τα κράτη που συνεχίζουν να διατηρούν την εθνική τους κυριαρχία. Τα περισσότερα δεν είναι τίποτα άλλο παρά διοικητικοί τομείς ή απλοί πελάτες του παγκόσμιου τραπεζικού κατεστημένου, του οποίου η ισχύς αυξάνεται σταθερά με βάση την αγορά ομολόγων, η οποία κυριαρχείται  από το αμερικανικό δολάριο, και  τον δανεισμό.

Το όραμα της ελεύθερης αγοράς του Adam Smith, όπως το διατύπωσε στο βιβλίο του «Ο πλούτος των εθνών», δεν υπάρχει πλέον. Ένας τέτοιος κόσμος απαιτεί αυτόνομα συναλλάγματα. Μόνο έτσι μπορεί να υπάρχει πλούτος για τα έθνη. Σήμερα έχουμε «τα χρέη των εθνών». Τα μαθηματικά του χρέους, σημαίνουν πως με τον καιρό, τα κράτη θα χάνουν το πλούτο τους και θα εξαρτώνται από το παγκόσμιο τραπεζικό δίκτυο προκειμένου να επιβιώσουν.

Ένα κλασικό παράδειγμα ενός τέτοιου κράτους που από τον πλούτο πήγε στο χρέος, είναι αυτό της Ιρλανδίας. Η διάσωσή της δεν θα βοηθήσει τον ιρλανδικό λαό, αλλά τις μεγάλες τράπεζες που επένδυσαν σε αυτήν. Και κατά μεγάλη ειρωνεία, οι γερμανικές τράπεζες μπορεί να ευθύνονται περισσότερο από τις ιρλανδικές για το χάλι της ιρλανδικής οικονομίας.

Βέβαια δεν υπάρχει διαχωριστική γραμμή μεταξύ ιδιωτικών και κρατικών τραπεζών, αφού οι μεγάλες τράπεζες ελέγχουν την αμερικανική Κεντρική Τράπεζα όπως και όλες τις άλλες κεντρικές τράπεζες του πλανήτη. Οι κεντρικοί τραπεζίτες δεν εκλέγονται, ούτε δίνουν λογαριασμό στους λαούς των κρατών όπου εδρεύουν, όπως δεν εκλέγεται και ούτε δίνει κανέναν λογαριασμό το ΔΝΤ ή η Παγκόσμια Τράπεζα. Το ΔΝΤ συνηθίζει να δανείζει σε κράτη, και μετά να τα επιβάλλει δρακόντεια μέτρα λιτότητας.

Σίγουρα οι Ιρλανδοί πολιτικοί ήταν ανεύθυνοι και διεφθαρμένοι, και ο λαός σπάταλος,  όμως το παιχνίδι ήταν εξ`αρχής στημένο υπέρ των τραπεζών και εναντίον των κρατών.

Τα χρέη αυξάνονται γεωμετρικά, ενώ η οικονομία σε καμπύλη S. Άρα, τα ποσά των χρεών θα είναι πάντα μεγαλύτερα από το μέγεθος της πραγματικής οικονομίας. Εφόσον οι ιδιωτικές τράπεζες έχουν τη δύναμη να δημιουργούν οφειλές, τότε οι μεγαλύτερες από αυτές πάντα θα νικάνε τα κράτη, ειδικά όταν το ποσό της πίστωσης που μπορεί να δημιουργηθεί (το μέγεθος της νομισματικής βάσης) δεν περιορίζεται από πραγματικά κεφάλαια, αλλά απλά βασίζεται σε ένα σύστημα συναλλαγματικού fiat.

Στην Αμερική, η δυνατότητα δημιουργίας χρήματος και πίστωσης έχει παραδοθεί προ πολλού στους τραπεζίτες. Η μερίδα του λέοντος της νέας πίστωσης που δημιουργείται, ανήκει στις ιδιωτικές τράπεζες. Έτσι, αντί να μπορεί να φτιάξει δικό του χρήμα και μάλιστα  χωρίς να χρωστά τόκους, το κράτος ήδη χρωστάει τρισεκατομμύρια σε τόκους σε ιδιώτες τραπεζίτες. Η Αμερική μπορεί να κέρδισε στην επανάσταση εναντίον των Άγγλων, έχασε όμως κάτι για το οποίο και επαναστάτησε: Την ελευθερία να δημιουργεί το δικό της χρήμα αντί να ικετεύει τις ιδιωτικές τράπεζες, που της το δίνουν με όρους τοκογλυφίας.

Ότι και να πιστεύει κανείς για τις τράπεζες ή για το χάρτινο συνάλλαγμα, η αλήθεια είναι ξεκάθαρη: Οι μεγάλες τράπεζες φθείρουν όλο και πιο πολύ την εθνική κυριαρχία όλων των κρατών του κόσμου.

S.A.-Prison Planet



ΣΧΟΛΙΑ

  1. archaeopteryx avatar
    archaeopteryx 04/12/2010 23:41:52

    Το ακούω, το καταλαβαίνω, το ακούω από πολλές πηγές, το εμπεδώνω, και κυρίες και κύριοι, αναρωτιέμαι: Πρόκειται για αυθόρμητο μήνυμα;

    Δεν διαφωνώ με την διάγνωση, με το δια ταύτα διαφωνώ. Να θυμίσω πώς έφαγε ο Γαλλος βασιλιάς τους Ναϊτες γιατί το είχα δει Αμέρικαν Εξπρες; Και δεν διαφωνώ με την διάγνωση. Ανησυχώ με το ποιός είναι ο βασιλιάς που έχει ενοχληθεί.

    Και το μυαλό μου πάει στο πονηρό. Αφ ενός το μεγάλο κεφάλαιο ξέρει το φαινόμενο. Αφ ετέρου δεν του αρέσει. Και καταγράψτε αυτή την παράλογη και παρανοϊκή υποψία που έχω. Μήπως τώρα που έρχεται (αν έρχεται) μακροχρόνια ύφεση, το μεγάλο κεφάλαιο (που είναι και οι σημερινές τράπεζες) μπορεί να εισπράττει από τους υποτελείς με μηχανισμό μεσαιωνικού βασιλιά, και όχι μεταπρατικά έσοδα Ναϊτών;

    Να μια απόλυτα εξωφρενική υπόθεση εργασίας: Αυτός ο φόρος κάρβουνου που έχουν δεχτεί σχεδόν οι παντες πλην Ρεπουμπλικάνων και κάτι καχύποπτων Ιαπώνων (καλά οι Ρώσοι γελάνε με αυτά)... Μήπως ο φόρος κάρβουνου είναι θαυμάσιο και προβλέψιμο εισόδημα (αυτό το επεσήμανε ο Π-Π) που ανατοκίζεται, διαπραγματεύεται, και σε αντίθεση με τα αγγλοεβραϊκά που τόσο δεν αγαπάνε μερικοί (pas mois!) είναι σε κλειστά κλαμπ μόνο για μέλη και εκλεκτούς; Με ηλεκτρονικές κάρτες και φόρουςκάρβουνου στα νεογέννητα;

    Η διαπίστωση εύκολη, όοολοι συμφωνούμε... αλλά τυχαίο είναι;

    • Επώνυμος avatar
      Επώνυμος @ archaeopteryx 05/12/2010 01:04:41

      Μακάρι να κανείς λάθος. Διότι αν το Σχέδιο είναι αυτό που νομίζεις, τότε καήκαμε όλοι.

      Προσωπικα πιστεύω/ελπίζω, αυτό το σχέδιο που περιγράφεις να είναι ένα από τα πολλά της Νέας Τάξης και όχι το κεντρικό. Το κεντρικό θα εξακολουθήσει να είναι ο έλεγχος του χρήματος σε παγκόσμιο επίπεδο, όπως το περιγράφει η ανάρτηση. Τώρα, αν θέλουν να αλλάξουν επίπεδο ελέγχου της ζωής μας, αλίμονο μας...

    • παγωτατζής avatar
      παγωτατζής @ archaeopteryx 05/12/2010 01:14:09

      Aυτός δεν είναι ό τελικός στόχος Αρχαίε;
      The last frontier IS back to the basics.
      Οπως τόν παλιό καλό καιρό. Οχι δεν είναι τυχαίο....
      Τό όνομα του παιχνιδιού είναι monopoly. Διαχρονικά παραδοσιακά απτά πράγματα. Real Estate -Real Money.
      Δεν εκπλήσεσαι πιστεύω όταν συνειδητοποιείς,ότι βασίζεται στην ίδια αρχή με τό επιτραπέζιο. Οποιος συστηματικά μαζεψει τα περισσότερα είναι ό νικητής. Και είναι γνωστοί οι κανόνες του.
      Πληρώνεις ...φόρους ,πρόστιμα,διέλευση
      Κάπου υπάρχει κάποιο λινκ σχετικό με τον δημιουργό και την ιστορία του παιχνιδιού πραγματικά ενδιαφέρον που δεν θυμάμαι ακριβώς ....αν τό βρώ θα τό αναρτήσω..

      • archaeopteryx avatar
        archaeopteryx @ παγωτατζής 05/12/2010 01:29:59

        με τοπου άφησα το σχόλιο, είπα να δεις θα πουνε ότι "πάει τά παιξε...". Αλλά εκτός από το follow the money κοιτάω και τι μου δείχνουν, και αναρωτιέμαι γιατί... Σαμπως δεν ήμουν καθηλωμένος όταν έβλεπα τους παγετώνες να λειώνουν?

  2. o βουνίσιος avatar
    o βουνίσιος 05/12/2010 01:06:13

    δες ένα λίγο παλιότερο, αλλά σχετικό άρθρο
    H εποχή που διανύουμε εύκολα θα μπορούσε να χαρακτηριστεί και ως εποχή νομισματικής αστάθειας. Ο διαφαινόμενος κίνδυνος από την διαρκώς αυξανόμενη αποσταθεροποίηση κάνει την ευρωπαϊκή κεντρική τράπεζα να έχει ως κύρια προτεραιότητα την προστασία του νομίσματος.
    Η νομισματική και η συναλλαγματική πολιτική δεν σχεδιάζονται πλέον με βάση τις εθνικές ιδιαιτερότητες αλλά τις πανευρωπαϊκές ανάγκες.
    Πως όμως φτάσαμε ως εδώ;
    Εδώ και αρκετά χρόνια τα κερδοσκοπικά παιχνίδια, η ασυδοσία των αγορών και από την απέναντι πλευρά η απουσία για μακρό χρονικό διάστημα παρεμβάσεων ελέγχου από τις κυβερνήσεις αποτέλεσε τόσο αιτία, όσο και συνέπεια της αστάθειας. Χαρακτηριστικά παραδείγματα του τρόπου με τον οποίο το σύστημα εξουσίας αντιμετώπισε τις οικονομικές εξελίξεις είναι α. η ελληνική χρηματιστηριακή κρίση στις αρχές της δεκαετίας, όπως όλοι γνωρίζουμε προέκυψε από εσκεμμένες παραλείψεις της τότε κυβέρνησης, β. η κατάρρευση της Lehman Brothers και τα όσα ακολούθησαν της κατάρρευσης. Τα κράτη αποδείχθηκαν αδύναμα να παρακάμψουν ή να αντιμετωπίσουν χωρίς συνέπειες την κρίση που προκλήθηκε κυρίως εξαιτίας της εξάρτησής τους με τα καρτελ της χρηματιστηριακής οικονομίας.
    Ως γνωστό οι αγορές και όσοι βρίσκονται πίσω από αυτές για να αποτρέπουν την κρατική παρέμβαση έχουν ως βασικό επιχείρημα την άποψη που λέει ότι ο κόσμος δεν μπορεί να αλλάξει μέσα το κράτος και τις δομές του, θεωρούν ότι το κράτος καταπιέζει την ανεμπόδιστη επιδίωξη του ατομικού συμφέροντος. Η επιρροή τους στην πραγματική οικονομία έκανε πολλούς να πιστέψουν ότι τίποτα δεν είναι δυνατόν να αλλάξει, τίποτα δεν μπορεί να συμβεί μέσα από τη δημοκρατία αν δεν το θέλουν οι αγορές και τα εξωθεσμικά κέντρα που βρίσκονται πίσω τους.
    Όπως γίνεται πάντοτε σε τέτοιες περιπτώσεις η λειτουργία της κοινωνίας και ο τρόπος που αναπαράγονται οι κοινωνικές δομές ακολούθησαν την ερμηνεία που παρουσιάστηκε ως έγκυρη από τους οικονομικά ισχυρούς και τα ελεγχόμενα μμε. Στα πρόσφατα χρόνια, με τις κυβερνήσεις να αίρουν τα εμπόδια στις διεθνείς οικονομικές συναλλαγές, οι πόρτες ήταν ανοιχτές στους κερδοσκόπους που επιζητούν να κάνουν γρήγορα κέρδη, έτσι φτάσαμε στην κατάρρευση του χρηματοπιστωτικού συστήματος που ως εξέλιξη ανάγκασε τα κράτη να διαθέσουν δισ ευρώ, τόσο στην Ευρώπη, όσο και στις usa για την σωτηρία του χρηματοπιστωτικού συστήματος. Με άλλα λόγια τα κράτη έσωσαν από την κατάρρευση τους πολεμίους τους, όχι επειδή το ζήτησαν οι φορολογούμενοι πολίτες, αλλά επειδή το είχαν ανάγκη οι αγορές..
    Τα πρωτοφανή δημοσιονομικά μέτρα που έλαβαν οι κυβερνήσεις για την αντιμετώπιση της κρίσης είχαν ως παράπλευρη συνέπεια την εκτίναξη των ελλειμμάτων και κατ΄ επέκταση των χρεών του δημοσίου και όχι μόνο. Στη χώρα μας ένα μεγάλο μερίδιο του εθνικού εισοδήματος, έσοδα από φόρους κ.α. χρησιμοποιείται πλέον για την εξυπηρέτηση του παλιού και του νέου δανεισμού. Την ίδια στιγμή η απουσία ρευστότητας και τα περιοριστικά μέτρα βυθίζουν τη χώρα όλο και περισσότερο στην ύφεση.
    Από τη στιγμή που το χρέος είναι τα σωρευμένα ελλείμματα και το ελληνικό χρέος τα επόμενα χρόνια θα συνεχίσει να αυξάνεται σημάνει ότι απο'δω και στο εξής ο παράγοντας που θα δημιουργεί το χρέος δεν θα είναι, εξαιτίας της λιτότητας, οι δημόσιες δαπάνες αλλά η ύφεση, η οποία προκαλείται εξαιτίας της απουσίας δαπανών γενικά και της αναδιανομής των πόρων από το εσωτερικό της χώρας στο εξωτερικό [ανάγκη εξυπηρέτησης του χρέους, έλλειμμα τρεχουσών συναλλαγών, κ.α.]
    Η ακολουθούμενη πολιτική καθιστά ως πιο σημαντικό αγαθό της ελληνικής οικονομίας τον εξωτερικό δανεισμό και την κυβέρνηση αιχμάλωτο τον δικό της προγενεστέρων αποφάσεων, κάτω από αυτές τις συνθήκες όποια μέτρα και αν ληφθούν το μοναδικό που μπορούν να επιφέρουν είναι μια προσωρινή διέγερση της οικονομίας.
    Εκτός αυτών, το μνημόνιο έφερε ελεγκτές σε κεντρικό επίπεδο, οι ελεγκτές θα φέρουν αντιπροσώπους τους σε κάθε υπουργείο, σε κάθε οργανισμό και ούτο καθεξής. Με άλλα λόγια έχουμε φτάσει από το άκρο της απόλυτης ασυδοσίας των αγορών, στο άλλο άκρο του απόλυτου ελέγχου των κρατών από υπερεθνικά κέντρα εξαιτίας της ασυδοσίας των αγορών, εξέλιξη που μεσοπρόθεσμα θα οδηγήσει τη χώρα σε πλήρη υποδούλωση.
    Με δεδομένη την πρόταση για τη συμμετοχή ιδιωτικών κεφαλαίων στο κόστος διάσωσης κρατών της ευρωζώνης, μήπως; τελικά οι αγορές και όσοι κρύβονται πίσω από την ανωνυμία τους προκάλεσαν την κρίση για να κερδοσκοπήσουν και με όχημα την οικονομική ολοκλήρωση να αιχμαλωτίσουν τα κράτη χρησιμοποιώντας για το σκοπό αυτό τους «πρόθυμους» συμμάχους τους …

  3. Kennan avatar
    Kennan 05/12/2010 16:01:39

    Οι πρώτοι τραπεζίτες ήταν οι Ναΐτες. Τι έκαναν οι Ευρωπαίοι βασιλιάδες όταν οι πρώτοι απέκτησαν υπερεξουσία; Τα πράγματα είναι απλά.

  4. bgtrotel avatar
    bgtrotel 05/12/2010 16:22:23

    Και τι θα κερδίσουν όλοι αυτοί απο μία καταρρέουσα οικονομία. Αν σκοπός τους είναι το κέρδος , θα έπρεπε να εξασφαλίζουν συνθήκες αυξησής του. Αυτό που κάνουν τους περιορίζει τα κέρδη. Προς τι λοιπόν όλο αυτό.

    • archaeopteryx avatar
      archaeopteryx @ bgtrotel 05/12/2010 16:57:01

      υποκατάσταση κερδών που τέλειωσαν (έτσι και κάνουν mark to market οι τράπεζες, χαιρέτα μου τον πλατανο) με φόρο στην ζωή. Τουλάχιστον αυτός είναι ο ίσως παρανοϊκός φόβος όσων βλέπουν την Νέα Ταξη σαν πραγματικό εχθρό.

  5. ΣΟΦΙΑ ΚΛΑΔΟΓΕΝΗ avatar
    ΣΟΦΙΑ ΚΛΑΔΟΓΕΝΗ 14/02/2011 14:17:25

    ΑΝ ΑΠΟΦΑΣΙΖΑΝ ΟΛΟΙ ΟΙ ΠΟΛΙΤΕΣ ΤΗΣ ΥΔΡΟΓΕΙΟΥ ΜΕΣΑ ΣΕ ΜΙΑ ΜΕΡΑ ΝΑ ΑΠΟΣΥΡΟΥΝ ΤΙΣ ΚΑΤΑΘΕΣΕΙΣ ΤΟΥΣ ΑΠΟ ΤΙΣ ΤΡΑΠΕΖΕΣ ΤΟΤΕ ΘΑ ΚΑΤΕΡΡΕΕ ΤΟ ΤΡΑΠΕΖΙΚΟ ΣΥΣΤΗΜΑ... ΓΙΑΤΙ ΟΙ ΤΡΑΠΕΖΕΣ ΠΟΥ ΤΑ ΒΡΙΣΚΟΥΝ ΟΛΑ ΑΥΤΑ ΤΑ ΛΕΦΤΑ ΠΟΥ ΔΙΝΟΥΝ ΩΣ ΔΑΝΕΙΑ? ΑΠΟ ΤΙΣ ΚΑΤΑΘΕΣΕΙΣ ΤΩΝ ΠΟΛΙΤΩΝ, ΑΠΟ ΠΟΥ ΑΛΛΟΥ? ΘΑ ΜΟΥ ΠΕΙΤΕ, ΚΑΙ ΟΙ ΣΟΡΟΣ, ΡΟΚΦΕΛΛΕΡ ΚΛΠ, ΕΧΟΥΝ ΚΑΙ ΑΥΤΟΙ ΤΑ ΛΕΦΤΑ ΤΟΥΣ ΣΤΙΣ ΤΡΑΠΕΖΕΣ... ΣΕ ΠΟΙΟΝ ΑΝΗΚΟΥΝ ΟΜΩΣ ΑΥΤΑ ΤΑ ΧΡΗΜΑΤΑ? ΟΣΕΣ ΖΩΕΣ ΚΑΙ ΝΑ ΔΟΥΛΕΨΕΙ ΚΑΝΕΙΣ ΔΕΝ ΘΑ ΦΤΑΣΕΙ ΝΑ ΚΕΡΔΙΣΕΙ ΟΣΑ ΚΕΡΔΙΖΟΥΝ ΑΥΤΟΙ. ΠΟΣΑ ΧΡΟΝΙΑ ΚΑΙ ΠΟΣΕΣ ΩΡΕΣ ΤΗΝ ΕΒΔΟΜΑΔΑ ΕΡΓΑΖΟΝΤΑΙ ΑΥΤΟΙ ΟΙ ΚΥΡΙΟΙ ΓΙΑ ΝΑ ΔΙΚΑΙΟΥΝΤΑΙ ΤΕΤΟΙΕΣ "ΑΠΟΛΑΒΕΣ"? ΠΟΛΥ ΑΠΛΑ, ΠΑΡ' ΟΛΟ ΠΟΥ ΔΕΝ ΥΠΗΡΞΑ ΠΟΤΕ ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΡΙΑ, ΤΟ ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ ΒΓΑΙΝΕΙ ΑΠΟ ΜΟΝΟ ΤΟΥ: ΤΑΧΡΗΜΑΤΑ ΟΛΩΝ ΑΥΤΩΝ ΤΩΝ ΚΥΡΙΩΝ, ΚΑΘΩΣ ΚΑΙ ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΠΟΛΥΕΘΝΙΚΩΝ ΚΑΙ ΜΕΓΑΛΟΕΠΙΧΕΙΡΗΜΑΤΙΩΝ, ΠΡΟΕΡΧΟΝΤΑΙ ΕΝ ΜΕΡΕΙ ΑΠΟ ΤΟΚΟΓΛΥΦΙΑ ΑΛΛΑ ΚΥΡΙΩΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΥΠΕΡΑΞΙΑ ΤΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ ΤΩΝ ΕΡΓΑΤΩΝ ΚΑΙ ΥΠΑΛΛΗΛΩΝ ΤΟΥΣ ΠΟΥ ΑΠΑΣΧΟΛΟΥΝ ΑΝΑ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟ. ΤΗΝ ΟΠΟΙΑ ΥΠΕΡΑΞΙΑ ΦΙΛΟΔΟΞΟΥΝ ΝΑ ΑΥΞΗΣΟΥΝ ΚΑΙ ΑΛΛΟ ΜΕ ΤΙΣ ΠΕΡΙΚΟΠΕΣ ΜΙΣΘΩΝ ΚΑΙ ΤΙΣ ΑΘΛΙΕΣ ΕΡΓΑΣΙΑΚΕΣ ΣΥΝΘΗΚΕΣ ΠΟΥ ΕΠΙΔΙΩΚΟΥΝ ΝΑ ΕΠΙΒΑΛΛΟΥΝ. ΤΟΥΣ ΔΙΑΚΡΙΝΟΥΝ ΤΑ ΔΥΟ ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΑ ΑΝΘΡΩΠΙΝΑ ΕΛΑΤΤΩΜΑΤΑ: Η ΑΠΛΗΣΤΙΑ ΚΑΙ Η ΦΙΛΑΡΧΙΑ...

ΑΠΟΣΤΟΛΗ ΣΧΟΛΙΟΥ

Τα δεδομένα σας είναι ασφαλή! H διεύθυνση email δε θα δημοσιευθεί. Τα στοιχεία θα χρησιμοποιηθούν αποκλειστικά για τη δυνατότητα σχολιασμού στο antinews.gr .

Tα πεδία με αστερίσκο (*) είναι υποχρεωτικά.