#_CRON_JOB_#
#_CRON_JOB_#
20/05/2008 23:36
ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΣΧΟΛΙΟΥ

Τα καλύτερα παιδιά, ή «ο νόμος του Ανδρέα»

Επειδή πρέπει να υπάρχει αντίλογος, αναδημοσιεύουμε ένα παλιότερο άρθρο του Γιώργου Κράλογλου στο μπλογκ «Πολιτικοί και Τεχνοκράτες» (πατήστε εδώ) που είναι πολύ επίκαιρο σήμερα:

Από την εποχή των "Λαυρεωτικών", τις τελευταίες δεκαετίες του 1800, άρχισε να φαίνεται ότι η ελληνική πολιτεία, αλλά και η ελληνική κοινωνία δεν κατάπιναν καλά το φράγκικο "φρούτο" της βιομηχανίας γενικά και της βαρειάς βιομηχανίας πολύ περισσότερο. Δεν το σηκώναμε βρε αδερφέ...Τι δουλειά έχουμε εμείς με την φράγκικη και την αμερικάνικη βιομηχανία. Εμείς θέλαμε να είμαστε σταφιδέμποροι, εμποράκοι, ψιλομεταπράτες, λοκαντιέρηδες και το πολύ -πολύ σαράφηδες. Για τους καραβοκύρηδες δεν κάνουμε λόγο γιατί τόσο οι τότε καραβοκύρηδες όσο και οι σημερινοί δεν είχαν και δεν έχουν πολλά- πολλά με την Ελλάδα.Τώρα, πώς τα κατάφεραν (κυρίως τη δεκαετία του 1950) να ξεφύγουν από τον κλοιό της νοοτροπίας αυτής 150-200 οικογένειες όπως του Μποδοσάκη, του Κανελλόπουλου, του Παπαστράτου, του Μεταξά του Καρέλα, του Στράτου, του Κατσάμπα, του Στασινόπουλου, του Παυλίδη, του Δράκου, του Ανδρεάδη, του Αγγελόπουλου, του Κεφάλα, του Τσάτσου, και πολλών - πολλών ακόμη, ένας Θεός το ξέρει. Πώς μάλιστα κατάφεραν μέσα στις συνθήκες αυτές να ενοχλήσουν ακόμη και την Ευρώπη με τα ελληνικά τσιμέντα, με τα ελληνικά χαλυβουργικά προϊόντα, με τα ελληνικά λιπάσματα, με τις ηλεκτρικές συσκευές, με το ελληνικό χαρτί, με τα ελληνικά λιπάσματα, με τα ελληνικά κλωστοϋφαντουργικά μέχρι δε και με τα ελληνικά παπούτσια, πάλι ένας Θεός το ξέρει.

Για πόσο όμως μπόρεσαν να ξεφύγουν τα απόβλητα αυτά σώματα της ελληνικής κοινωνίας;  Στα 30 χρόνια τους πήρε χαμπάρι η Πολιτεία και άρχισε να τους αφανίζει. Μέσα στη δεκαετία του 1970 κρατικοποιήσαμε τον Ανδρεάδη, τον Νιάρχο, και ό,τι απέμεινε από τον Μποδοσάκη. Μπήκαμε μετά στη δεκαετία του 1980 και βγήκαν οι ντουντούκες που ούρλιαζαν με επικεφαλής τους τσάρους της οικονομίας: "Ρίξαμε τα κάστρα της οικογενειοκρατίας της βιομηχανίας". Τότε που οι κυβερνήσεις υποσχέθηκαν στον ελληνικό λαό  να παραδώσουν την οικονομία σε νέα τζάκια επιχειρηματιών. Και ρίχνοντας την οικογενειοκρατία της βιομηχανίας έφεραν τα νέα τζάκια των μάνατζερ με πρώτο τον κ. Γιώργο Κοσκωτά και στη συνέχεια όλη την ομάδα όχι των δασμοβίωτων βιομηχάνων αλλά των κρατικοδίαιτων επιχειρηματιών. Ποιο ήταν το αποτέλεσμα; Να δημιουργήσουν το "ιστορικό κεφάλαιο" των διαπλεκομένων από το οποίο (όπως οι ίδιοι πολιτικοί λένε σήμερα ) δεν μπορεί να γλιτώσει ούτε η ελληνική πολιτεία ούτε η ελληνική κοινωνία. Ήταν τότε που 100 περίπου βιομηχανίες έγιναν κρατικές και τις ανέλαβαν διορισμένοι από τα κόμματα "βιομήχανοι" που είχαν προσφέρει πολύμορφες υπηρεσίες στην παράταξη ξεκινώντας από αφισοκόλληση. Οι διορισμένοι κομματικοί βιομήχανοι φέσωσαν (τελικά) τον ελληνικό λαό με περισσότερα από 50 δισ. δρχ. (τη δεκαετία 1985-1995) και στην συνέχεια εξαφανίσθηκαν και αυτοί και οι βιομηχανίες.

Παρ΄ όλα αυτά δεν κατάφερε η πολιτεία να αφανίσει τη βιομηχανία στο σύνολο και να ξεριζώσει τελικά αυτό το κακό που ταλανίζει έναν αιώνα τον τόπο. Και να που παρουσιάσθηκε σήμερα το φαινόμενο Ανδρέας Βγενόπουλος και ως θαυματοποιός Σούπερ Σταρ έδωσε τη λύση. Τη μοναδική λύση. Τι είπε (όχι με λόγια βεβαίως) αλλά με τις κινήσεις ο κ. Βγενόπουλος. Αφού δεν θέλετε τους βιομήχανους αλλά θέλετε να κρατήσετε ότι έχει απομείνει στον τόπο ως βιομηχανία, εξαφανίστε τα ίχνη τους. Διευκολύνετε τους να απορροφηθούν από τα διεθνή κεφάλαια και να χαθούν μέσα στα νέα σχήματα. Έτσι και τις βιομηχανίες που θέλει η χώρα θα κρατήσετε και από τους βιομήχανους θα γλιτώσετε. Εσείς απλώς δημιουργείστε όλες τις προϋποθέσεις να έλθουν στην Ελλάδα τα κεφάλαια εκείνα που χρειάζονται να σας απαλλάξουν από τα γνωστά ονόματα που χαλάνε τη "σούπα" της οικονομικής σας πολιτικής γιατί τα αναπτυξιακά σας μέτρα τους φωτογραφίζουν. Με λίγα λόγια, αφήστε το μάνατζμεντ και την αγορά να κάνει αυτό που δεν μπορείτε να κάνετε εσείς 50 χρόνια. Άλλωστε, δεν υπάρχει κανένας ελληνικός όμιλος (γιγαντιαίος ή μικρός) που να μην πωλείται σήμερα. Απολύτως κανένας. Και θα μας το αποδείξει η "συνταγή Βγενόπουλου" οπωσδήποτε.... 

ΣΧΟΛΙΑ

  1. archaeopteryx avatar
    archaeopteryx 21/05/2008 00:15:15

    όσο μερικοί ψυχαγωγούνται αλλού έχω δύο σχόλια. Το ένα για το φαινόμενο Βγενόπουλου, το δεύτερο για Ελληνα βιομήχανο.

    Το φαινόμενο Βγενόπουλου είναι ο επίλογος του Ελληνικού κεφαλαίου. Οι κακές γλώσσες λένε ότι ο άνθρωπος μπορεί να ξεκίνησε με γκρίζα χρήματα τρίτων (άντε σκουρα άσπρα). Οι τελεταίες του κινήσεις συνοψίζονται ως εξής: Αν βάλεις πολλά πετροδολλάρια στην τράπεζα θα εισπράτεις 5-6% τόκο τον χρόνο. Αν τα βάλεις σε χρηματιστηριακούς δείκτες θα εισπράττεις +6 με 8 μονάδες δηλαδή 11-14%. (Ενα χρηματιστήριο δίνει κατα μέσο όρο και μακροχρόνια υψηλότερη απόδοση) Εάν τα πετροδολλάρια είναι πολλά, αγοράζεις μια χώρα ή το 50% μιας χώρας. Διευκολύνσεις και διαμεσολαβήσεις στυλ ΟΤΕ είναι η νεα εκδοχή του merchant banking. That's all (και μιλάμε για αμοραλισμό)

    Το δευτερο σχόλιο έχει σχέση με τον κύριο Νικολάου της Καθημερινής. Εγραψε ένα θλιβερό άρθρο στην Καθημερινή της 29ης Μαρτίου, όπου διέσυρε επωνύμως βιομήχανους που έκλεισαν. Του απάντησε άξια η κυρία Κεφάλα στην Καθημερινή της 16/5/08.

    Ο αρχαιοπτέρυξ ξέρει ότι ο κύριος Νικολάου δεν είναι ο χειρότερος, γιατί γνωρίζει άλλους γραφικότερους και λιγότερο γλαφυρούς και ακριβότερους από τον κύριο Νικολάου.

    Αν κάνω κατάχρηση της φιλοξενίας, ελεύθερα διαγράψτε το σχόλιο χωρίς παρεξήγηση...

    Κύριε Νικολαου, η Αθηναϊκή Χαρτοποιία της οποίας την τελική «αποκρατικοποίηση» ντρέπομαι να πω ότι είδα από κοντα, δεν φαλίρησε επειδή ο κ. Κεφάλας ήταν «μπαταξής». Φαλίρησε επειδή ο κύριος Χρήστος δεν ήθελε παραγωγό δημοσιογραφικού χάρτου στα πόδια του (να μην πω τίποτε λιγότερο κόσμιο). Αν θέλετε να κάνετε πρωτότυπη δημοσιογραφία, κύριε Νικολάου, δείτε που πήγαν τα κομμάτια της Αθηναϊκής... Σε βάρος και του κ. Κεφάλα και των εργαζομένων του, και, λίγο μελλοδραματικά, της Ελλάδας.

  2. Εξάκτινος avatar
    Εξάκτινος 21/05/2008 00:16:49

    Υπάρχει μια τάση στο διεθνές κεφάλαιο να κρύβεται πίσω από εταιρίες μαϊμούδες για φορολογικούς λόγους και για λόγους ασφαλείας. Π. χ. αν δεν ξέρεις ποιός κρύβεται από πίσω δεν ξέρεις ποιον να χτυπήσεις. Ονόματα τύπου Ωνάση δε θα δούμε πλέον. Θα υπάρξουν όμως στο παρασκήνιο επιμελώς κρυμμένοι και οι μηχανισμοί τους θα έχουν περισσότερη επιρροή από τον Ωνάση.

  3. Le canard avatar
    Le canard 21/05/2008 01:39:45

    "Το φαινόμενο Βγενόπουλου είναι ο επίλογος του Ελληνικού κεφαλαίου"


    Σωστό, όπως και στον Τύπο. Αλλο Λαμπράκης και άλλο Γιάννα. Δεν μπαίνω επί της ουσίας στο ποιός ήταν ο Λαμπράκης και εάν ηταν η παρα-εξουσία στον τόπο μας, αλλά δεν μπορώ να μην διαπιστώσω την άβυσσο που χωρίζει δύο πρόσωπα και δύο συστήματα.

    Το ίδιο ισχύει και για το "ελληνικό" (;) κεφάλαιο που στην πραγματικότητα ουδέποτε υπήρξε ελληνικό, ήταν πάντα ξενόδουλο (με κάποιες μικροεξαιρέσεις), παρασητικό, μεταπρατικό και λούμπεν.

    Λούμπεν που το έπαιζε αριστοκρατία το απερχόμενο, λούμπεν που δεν κρατάει ούτε τα στοιχειώδη προσχήματα (βλ.Βγενόπουλος) το νεοανερχόμενο.

    Οπως ακριβώς και οι μαφίες. Με κανόνες η παραδοσιακή μαφία, δίχως κανένα κανόνα η σημερινή.

  4. archaeopteryx avatar
    archaeopteryx 21/05/2008 06:34:17

    le canard,
    κατ' αρχάς η αισθητική της Γιάννας είναι κάτι άλλο από τον Λαμπράκη. Και οι δύο είναι φιγουρες από το Σατυρικό, διαλέγουμε εμέις ποιά είναι πιο αντιαισθητική...γιακ ή μία, φφφ η άλλη.

    Η δημιουργία εεληνικών βιομηχανιών σίγουρα έχει τα στοιχεία που λές και η αδυναμία της να επιβιώσει χωρίς μονοπωλιακα ή τσιφλικικά προνόμια φαίνεται. Ωστόσο υπήρξε (και υπάρχει) ελληνικό τσιμέντο που έκανε την ζωή δύσκολη στο διεθνές. Φάουλ ο Τσάτσος. Για αυτό του την πήραν την ΑΓΕΤ; Τα παράτησε ο Νιάρχος στα δύσκολα. Γέμισε ο κόσμος ελληνικά bulk carriers; Νομοτελειακά καταδικασμένος ο Ωνάσης. Σέρνεται ακόμα η Ολυμπιακή και η στάχτη της;

    Από το 89 που παρακολουθώ, ο καυγάς είναι ανάμεσα στο ξένο κεφάλαιο και τους εδώ πολιτικούς λακέδες του (και την κόρη τους) και το ελληνικό. Η το Γερμανικό και τους υπόλοιπους. Και η γλώσσα του Ομήρου;

    Το έργο να μην υπάρχει τίποτε ελληνόκτητο με την Γιάννα να διαφεντεύει μου θυμιζει άλλη σκηνή από το Σατυρικόν: αυτήν που ο ρεπουμπλικάνος αυτοκτονει στην μπανιερα του όταν μαθαίνει ότι έρχονται οι πραιτωριανοί.

ΑΠΟΣΤΟΛΗ ΣΧΟΛΙΟΥ

Τα δεδομένα σας είναι ασφαλή! H διεύθυνση email δε θα δημοσιευθεί. Τα στοιχεία θα χρησιμοποιηθούν αποκλειστικά για τη δυνατότητα σχολιασμού στο antinews.gr .

Tα πεδία με αστερίσκο (*) είναι υποχρεωτικά.