#_CRON_JOB_#
#_CRON_JOB_#
27/03/2013 08:31
ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΣΧΟΛΙΟΥ

Συνομιλία με ένα νέο

Βρίσκομαι μέσα σε ένα χώρο κάπως παράξενο. Τούτη την ώρα δεν υπάρχουν άνθρωποι εδώ μέσα κι εγώ ήρθα εδώ για να μιλήσω σε κάποιον επιτέλους. Ίσως βρω κάποιον να με ακούσει. Νοιώθω ότι εκεί έξω δε με αντιλαμβάνεται πια σχεδόν κανείς. Και δεν καταλαβαίνω σχεδόν κανένα. Και τούτο το μεγάλο παράξενο δωμάτιο, το φωτεινό, το εκτός του κόσμου της σύγχυσης,  με προσκάλεσε με έναν παράξενο, μυστηριώδη τρόπο.

Έχω την αίσθηση ότι εδώ, σε τούτη την αίθουσα που περπατώ αργά, οι μορφές που με θωρούν ακίνητες κάτι προσπαθούν να μου πουν. Αλίμονο, τούτη τη γλώσσα δεν τη γνωρίζω. Αλήθεια! Αλλά εντός μου κάτι μου λέει ότι δεν είναι δύσκολη. Πρέπει να αποδιώξω το πέπλο που με περιβάλλει, που μου κλείνει τ’ αυτιά. Αν προσπαθούσα λίγο παραπάνω ίσως να τα κατάφερνα. Ας με βοηθήσει κάποιος!..

Μα, ποιος είναι εκείνος που μου κάνει νεύμα στο βάθος;  Ποιος είναι αυτός ο νεαρός με το τέλεια σμιλεμένο σώμα, αυτός εκεί στο βάθος. Σαν κολυμβητή μου μοιάζει που μόλις βγήκε από το γαλάζιο πέλαγος. Έχει σηκώσει το δεξί του χέρι προβάλλοντάς το προς το μέρος μου, σαν να μου λέει: Πλησίασε! Το αριστερό του χέρι είναι χαλαρά αφημένο προς τα κάτω, σαν να κρατάει κάτι, μα δε βλέπω τι. Περπατάει ελαφρώς λοξά, όχι προς τα μένα αλλά το αριστερό του πόδι πατά γερά στη γη, ενώ το δεξί του είναι έτοιμο να αφήσει το έδαφος αφού πατά μόνο με τ’ ακροδάχτυλα. Τα σγουρά μαλλιά του είναι βρεμένα μα τούτο δεν τον ενοχλεί καθόλου. Σαν ξένος μου φαίνεται μα και σαν γνωστός, σαν κάποιος δικός μου που χάθηκε.

-Έλα! Μου φωνάζει.

Δεν είναι δυνατόν! Τον ακούω να μιλάει τη γλώσσα μου. Πλησιάζω, διστακτικά. Δε γίνεται να μου μιλάει ένα πρασινωπό χάλκινο άγαλμα.

-Έλα. Μου ξαναλέει. Δεν είναι δα και τόσο δύσκολο να με καταλάβεις. Ξέρω πως νοιώθεις. Ξέρω ότι γύρω σου υπάρχει μεγάλη σύγχυση. Για αυτό θέλησα να σου μιλήσω, βλέποντάς σε να γυρίζεις εδώ μέσα σκεπτικός. Μη βάζεις το φίλτρο της λογικής εμπόδιο. Άκουσε τι έχω να σου πω. Εγώ που βλέπεις να στέκω εδώ ακίνητος, μα πάντα έτοιμος να φύγω, είμαι ένα προϊόν μιας μεγάλης σύνθεσης. Όπως ξέρεις, από παλιά γίνεται μια μεγάλη μάχη ανάμεσα στο Νόμο και στη Φύση, στο Είναι και στο Δέον. Και τούτη η μάχη είναι αδυσώπητη. Κι αμφίρροπη. Πολλές φορές, τις πιο πολλές νικά η Φύσις, ο άγραφος νόμος της Δύναμης. Κάποιες φορές ο Νόμος εξισορροπεί τα πράγματα μα δεν τα καταφέρνει πάντα. Μα κοίταξέ με. Κοίταξε πιο κάτω το Διαδούμενο, το Δία απ’ το Αρτεμίσιο, τον έφηβο αθλητή απ’ το Μαραθώνα. Εμείς αντιπροσωπεύουμε τη σύνθεση του Νόμου και της Φύσεως. Έχουμε φτιαχτεί απ’ τους πλάστες μας με βάση κάποιους φυσικούς νόμους. Έχουμε βγει από κάποια καλούπια, έχουμε σχεδιαστεί με βάση το Χρυσό Κανόνα, γι’ αυτό και το μάτι ημερεύει όταν μας κοιτά και η ψυχή γαληνεύει. Ενσωματώνουμε την Αρμονία. Μα η μορφή του καθενός μας είναι διαφορετική. Και όλοι στεκόμαστε μεν, αλλά είμαστε εν δυνάμει κινούμενοι. Τα πάντα ρει και ουδέν μένει. Θα τη δεις αποτυπωμένη στη μορφή μας την έννοια της αδιάκοπης μεταβολής, την ορμή της Φύσης. Κοίταξε τους αρχαϊκούς μας πατέρες. Τεράστιοι, σαν να έχουν βγει μόνοι τους μέσα από το μεγάλο μαρμάρινο βράχο, χωρίς αρμονικές και πλαστικές κινήσεις, με μια δειλή κίνηση προς τα εμπρός. Η δύναμη της Φύσης, σχεδόν αχαλίνωτη. Μα ύστερα, κατορθώθηκε η μεγάλη σύνθεση. Και εμείς είμαστε παιδιά της. μα τούτη δεν ήρθε τυχαία. Ήταν αποτέλεσμα μια παιδείας ολάκερης που για κάποιο διάστημα, κατόρθωσε συγκερασμούς. Γι’ αυτό σου λέω. Τούτους τους καιρούς της μεγάλης σύγχυσης πρέπει να πιάσετε το νήμα από την αρχή. Κι αντί να είστε μουσειοφύλακες να γίνετε γλύπτες ξανά· να γίνετε δημιουργοί. Αυτά είχα να σου πω και συμπάθαμε. Πρέπει να ξαναγυρίσω στη σιωπή μου.

Έτσι σιώπησε ξαφνικά κι εγώ έμεινα να κοιτάζω αυτόν τον νέο απ’ τ’ Αντικύθηρα όχι με δέος, αλλά με ανακούφιση. Αλλά μετά αναρωτήθηκα. Πως μπορεί να γίνει ξανά η μεγάλη σύνθεση; Πως ξαναβρίσκεις τα κουβάρι; Που ο καθένας και μια γνώμη; Και γνώμη απόλυτη; Μπορεί κανείς να απαντήσει;

Γιάννης Φαίλτωρ

ΣΧΟΛΙΑ

  1. Δεξιόχειρας avatar
    Δεξιόχειρας 27/03/2013 10:00:29

    Είμαι πεπεισμένος ότι η γυμνή αλήθεια που είναι δυνατόν να αποδωθεί με απλότητα ( όχι με απλοϊκότητα) είναι αυτό που μας λύπει. Τα πολύχρωμα ενδύματα των πολιτικών, οικονομικών, φιλοσοφικών θεωριών είναι πράγματι πανέμορφα όμως σήμερα πρέπει να επιστρέψουμε στη σοφία της απλότητας. Πρέπει να κάνουμε ένα καινούριο ξεκίνημα και η αποδεκτή από όλους λογική πρέπει να είναι όσο γίνεται περισσότερο απαλλαγμένη από στεγανά και προκαταλήψεις. Αυτή τη λογική μπορούν όλοι να την εννοήσουν και να την σεβαστούν. Δεν χρειάζεται να έχεις σπουδάσει σε πανεπιστήμια ούτε να γνωρίζεις ξένες γλώσσες. Η λογική της απλότητας είναι υπεράνω ιδεολογιών και υποκειμενισμού κάθε μορφής. Είναι αναγκαίο να βρούμε εκείνους που ξέρουν να μιλάνε τη γλώσσα της σοφής απλότητας.

    Υ.Γ: Δεν μιλάμε για λαϊκισμό, μιλάμε για τη λογική της απλότητας!

  2. Διηνεκης avatar
    Διηνεκης 27/03/2013 10:22:32

    Καλό πολύ Καλό !!!!!!!!!!!!!

  3. Queen For The Black Side avatar
    Queen For The Black Side 27/03/2013 10:47:06

    Αγαπητέ Γιάννη Φαίλτωρα, κανένας δε μπορεί να σου απαντήσει στα ερωτήματα.....
    Ας σκύψει απλά ο καθένας μας μέσα του και ας σκοτώσει χωρίς τύψη τον ιδιοτελή, ασυνείδητο, πειθήνιο δούλο που καταδυναστεύει σκέψεις και πράξεις. Ίσως αυτό να είναι αρχή, της επανΕλληνοποίησής μας.

    «Υπάρχουν δύο Ελλάδες. Αυτή που εξαναγκάζεται και τους ίδιους τους υπηκόους της να καταπονεί και σε έναν διεθνή χορό μεταμφιεσμένων να μετέχει με το φόρεμα της Ευρωπαίας (διάβαζε: Αμερικάνας). Και υπάρχει η άλλη, που εξακολουθεί να υπακούει στον Ηράκλειτο και στον Μακρυγιάννη. Η πρώτη μπορεί να καταλυθεί μια μέρα. Η δεύτερη, ακόμη και αν μείνει χωρίς υπόσταση, ποτέ. Τουλάχιστον εγώ, γι’ αυτήν υπάρχω»
    έγραφε ο Οδυσσέας Ελύτης το 1982.

  4. Δαναός avatar
    Δαναός 27/03/2013 10:49:14

    Βρε Γιάννη με μπέρδεψες. Θα σου απαντήσω έτσι:

    Μες στο λαβύρινθο του νου μου τριγυρνώ
    πολύ μπερδεύτηκα κι ήρθαν τα πάνω κάτω
    Ψάχνω την άκρη, συνεχώς την προσπερνώ
    Και ταξιδεύω σε ένα όνειρο φευγάτο.
    Ψάχνω να βρω μέσα σε σύννεφα καπνού
    της Αριάδνης το κουβάρι να με βγάλει
    απ' τα υπόγεια δωμάτια του νου
    εκεί που μπήκα απ 'τη μια στιγμή στην άλλη.




    Μόνος πλανιέμαι κάνω βόλτα στο κενό
    μέσα στης σκέψης τους διαδρόμους τριγυρνάω
    έχω πια χάσει το γαλάζιο μου ουρανό
    ζω σε ομίχλη και δεν ξέρω που να πάω.
    Χάνω τα λόγια μου δεν ξέρω τι να πω
    Όμως τα λόγια σου μου δείχνουν κάποιους δρόμους
    Και την αρχή απ’ το κουβάρι θα τη βρω
    Κι αν χρειαστεί θα ξεπεράσω και τους νόμους

  5. unfair avatar
    unfair 27/03/2013 10:57:25

    Ωραίο κείμενο Φαίλτωρ!
    Ο εχθρός του καλού δεν είναι το κακό! ...αλλά το καλύτερο! κ δυστυχώς σε μας με την έλευση του συστήματος ΠΑΣΟΚ, που μόλυνε τα πάντα κ διέλυσε αξίες μιας κ ισοπέδωσε δομές που ήταν ιεραρχικά δομημένες χάθηκε το μέτρο. Φώναξε "πρόεδρε!" κ θα γυρίσουν 10 άτομα στα 12!
    Το θάρρος αντικαταστήθηκε με θράσος! είναι πια γνωστή η έκφραση "ξέρεις ποιος είμαι γω?"
    Η έντιμη εργασία είναι συνώνυμο του κορόιδου! ...πρέπει να 'σαι σε κάποια κλαδική κ οπωσδήποτε να συνδικαλίζεσαι!
    Αυτά έγιναν γιατί ανέβηκαν στην "εξουσία" άτομα χωρίς υπόβαθρο αξιών κ χωρίς αγάπη για τον τόπο, αλλά γεμάτα με απληστία να γεμίσουν το εγωιστικό τους κενό! κ αντί να δίνουν παράδειγμα για το πως μπορούμε να γίνουμε καλύτεροι, έδειχναν πως να γίνουμε πιο "πονηροί"! Δεν αμφιβάλλω, πως κ η πονηριά είναι ένας δείκτης ευφυίας όμως δεν έχει κανόνες, κ χωρίς κανόνες δεν μπορεί να χτίσεις κάτι στέρεο, με διάρκεια!
    Το ότι είμαστε ο σπόρος που δεν πεθαίνει, είναι αναμφίβολο! το 'χει δείξει η ιστορία κ δεν αλλάζει. Όμως, αυτή η ανθρωπιά που έτσι κ κοιτάξεις κλεφτά θα την δεις, μέσα από πράξεις που δεν διαφημίζονται, εμπεριέχεται αυτός ο σπόρος. Είναι στην σκιά κ περιμένει με αγωνία, να φύγουν από τα φώτα των ΜΜΕ τα "νούμερα"!! [με πολλές έννοιες νούμερα!]. Δεν έχει χρώμα, κ ούτε είναι δεξιάς ή αριστερής τοποθέτησης.
    Η ανθρωπιά, είναι ο ΣΕΒΑΣΜΟΣ προς τις αξίες της ζωής! βασίζεται δομές που μας υπερβαίνουν κ αυτά που συμβαίνουν στην πολιτική σκηνή, έχουν ξεπεράσει το σημείο της ύβρης κ θα 'ρθει η νέμεσις.
    Αν κρατήσεις τον σπόρο, που 'χει κ ο νέος της ιστορίας σου, θα βρεθεί κ η δύναμη να φτιαχτούν ξανά όλα! ...αλλά σίγουρα, με άλλη συνταγή!

    • σκέπτομαι, άρα υπάρχω avatar
      σκέπτομαι, άρα υπάρχω @ unfair 27/03/2013 18:25:57

      Γράφεις: Αυτά έγιναν γιατί ανέβηκαν στην "εξουσία" άτομα χωρίς υπόβαθρο αξιών κ χωρίς αγάπη για τον τόπο, αλλά γεμάτα με απληστία να γεμίσουν το εγωιστικό τους κενό!

      Σώπα καλέ! Κι εγώ που τόσον καιρό νόμιζα πως ανέβηκαν στην καρέκλα κάποιοι διψασμένοι για εξουσία (και μάσα), επειδή τόσον καιρό ήταν αποκομμένοι από το σύστημα (και την εξουσία και τη μάσα) αφού δεν είχαν το κατάλληλου χρώματος πιστοποιητικό κοινωνικών φρονημάτων και τον σχετικό μπάρμπα στην Κορώνη. Πόσο λάνθανα πιστεύοντας ότι απλώς ήθελαν να γεμίσουν το κενό τους πορτοφόλι και όχι το εγωιστικό τους κενό...

      Και καλά έστω ότι από κάποιο "λάθος" των ψηφοφόρων ανέβηκαν στην εξουσία. Τι τους κράτησε εκεί 20-30 περίπου χρόνια; Μήπως τα λάθη του παρελθόντος και η ολοσχερής ιδεολογική ήττα (διάβαζε πανωλεθρία) των άλλων; Μήπως η καπηλεία εννοιών όπως "δημοκρατικότητα" και "προοδευτικότητα" με υφαρπαγή τους από τους άλλους, που έκρυβαν στους κόρφους τους (ή απλώς γλυκοκοίταζαν) μαυραγορίτες, γερμανοτσολιάδες, βασανιστές, επίορκους, φιλοβασιλικούς μέχρι και χουντικούς; Μήπως παρέμειναν επειδή οι άλλοι ποτέ δεν έπεισαν για το φιλολαϊκό τους οικονομικό, ή ιδεολογικό πρόγραμμα; Όταν η Ευρώπη καιγόταν από Μάηδες του '69 και οι νέοι αποκτούσαν αντιαμερικανικά αντανακλαστικά, κάποιοι από χρόνια βολεμένοι εδώ πίστευαν ότι η τυφλή υποταγή πότε στο παλάτι και πότε στον θείο Σαμ θα τους εξασφάλιζε επ' αόριστον την εξουσία (και την νομή της πίτας). Το τρένο της αλλαγής άργησε να φθάσει στην Ελλάδα, αλλά κάποια στιγμή έφθασε. Και η ορμή του ήταν τέτοια που δεν το κράτησαν οι ράγες και εκτροχιάστηκε με τραγικά αποτελέσματα. Κάποιοι ήταν μύωπες μέχρι ηλιθιότητας, δεν είδαν το τρένο που ερχόταν μέχρι που τους πάτησε.

      Εν ολίγοις βρήκαν γήπεδο και έπαιξαν. Ποιος άφησε ολόκληρο το γήπεδο (και την πλειοψηφία του λαού) στη διάθεσή τους; Οι αξίες και η αγάπη για τον τόπο που - όπως λες - έλειπαν από τους νέους κυβερνώντες, μάλλον δεν δόθηκαν ποτέ στα σχολεία από τους προηγούμενους, αυτούς που είχαν την ευθύνη των σχολείων (και της δια του παραδείγματος διαμόρφωσης αξιών) μέχρι τότε. Ποιος φταίει γι' αυτό;

      Λίγη αυτογνωσία και αναγνώριση λαθών δεν έβλαψε ποτέ κανέναν, αλλά εσύ αρκείσαι σε ηθικολογικές και ψυχολογικές αναλύσεις (της πλειοψηφίας του λαού...)

  6. Κυθήριος Τ. avatar
    Κυθήριος Τ. 27/03/2013 11:19:15

    Ἀγαπητέ Γιάννη,ὄχι ἀπλά μουσειοφύλακες,ἀλλά ὑβριστές εἴχαμε καταντήσει...
    Ἡ ἀπάντηση στά ἐρωτήματά σου εἶναι πολύ εὔκολη: Ψάχνοντας ὁ καθένας μας μέσα του,ἀνασκαλεύοντας τό εἶναι,μέ τά θέλω καί τά πρέπει,βάζοντάς τα στή σωστή σειρά ἔστω καί τῶρα,θά βρεῖ πιστεύω τήν ἄκρη τοῦ κουβαριοῦ.
    Τό φάρμακο δέν εἶναι μακρυά,μέσα του τό ἔχει ὁ καθένας...

  7. δρόμος avatar
    δρόμος 27/03/2013 11:21:34

    Το σημερινό άρθρο του Τηλέμαχου για τους Κλέωνες είναι ένα ξεκάθαρο παράδειγμα απλού (και πλήρως κατανοητού) σοφού λόγου.

  8. akenaton avatar
    akenaton 27/03/2013 11:44:06

    Φοβάμαι πως αργεί ακόμη η ώρα αυτής της σύνθεσης αγαπητέ Ιωάννη. Φοβάμαι πως θα αργήσουμε πολύ να μετατραπούμε από αφασικούς θαυμαστές και ιταμούς μεταπράτες του αρχαίου κλέους σε δημιουργούς νέου πολιτισμού. Μακάρι να κάνω λάθος.

  9. Φελίζα avatar
    Φελίζα 27/03/2013 11:54:12

    ...η Ελλάδα που αντιστέκεται η Ελλάδα που επιμένει....

  10. Τζανετάκος Κωνσταντίνος avatar
    Τζανετάκος Κωνσταντίνος 27/03/2013 12:31:25

    Αγαπητέ Γιάννη Φ.
    καταπληκτικό κείμενο,Συγχαρητήρια !!!
    Θα ήθελα να το είχα γράψει κι εγώ.!!!
    Η ώρα της σύνθεσης δεν μπορεί να έλθει με την εκ...παίδευση,αλλά με τη βαθύτερη έννοια της παιδείας
    Κωνσταντίνος - Γιώργος

  11. victoria (true) avatar
    victoria (true) 27/03/2013 14:21:32

    Αχ Γιάννη.

  12. ΝΠ avatar
    ΝΠ 27/03/2013 17:05:24

    Εύγε!!

  13. unfair avatar
    unfair 27/03/2013 18:47:37

    μέσα στο εγωιστικό κενό, είναι βέβαια κ η τσέπη φίλτατε!
    όσο για την παιδεία, ισχύει το ίδιο / καθώς, είναι γνωστό πως με κομματικά κριτήρια στολίζονται οι έδρες των ανωτάτων σχολών [χώρια το γεγονός που η Ελλάδα έχει ακόμα υψηλό δείκτη αγράμματων].
    το γιατί θίχτηκες, για μένα είναι ξεκάθαρο.
    Όσο για αυτογνωσία την έχω / κ αν κάπου έκανα προσωπικά λάθος, δεν έχω κανένα πρόβλημα να το αναγνωρίσω, εξάλλου ...άνθρωποι είμαστε.
    ...ο καθένας με την ηθική του βέβαια!

  14. Προφήτης avatar
    Προφήτης 28/03/2013 00:52:16

    Α, ρε Γιάννη... Σπάνια ευαίσθητε.
    Ένα μεγάλο ευχαριστώ για το κείμενό σου.

    Η δική μου απάντηση : ξεσκαρτάρισμα.
    Στα πάντα: υλικά, άϋλα, ανθρώπους, πράγματα, ιδέες.
    Πέτα ό,τι είναι ψεύτικο, μέτριο, γυαλιστερό. Τα μπιχλιμπίδια.
    Κράτα ό,τι είναι ωραίο ή χρήσιμο και ό,τι σε κάνει να νοιώθεις όμορφα. Η καρδιά δεν λαθεύει ποτέ, μόνο το μυαλό - όταν δεν την ακούει.

    Οι συνέπειες του δυτικού φιλελευθερισμού τώρα εκδηλώθηκαν πλήρως. Αν η μαυρίλα της ανατολικής δεσποτείας είναι ανυπόφορη, οι άπειρες επιλογές είναι σύγχυση και δυστυχία. Η ανθρωπότητα κοιλοπονά την επόμενη λύση. Μέχρι τότε be frugal.

ΑΠΟΣΤΟΛΗ ΣΧΟΛΙΟΥ

Τα δεδομένα σας είναι ασφαλή! H διεύθυνση email δε θα δημοσιευθεί. Τα στοιχεία θα χρησιμοποιηθούν αποκλειστικά για τη δυνατότητα σχολιασμού στο antinews.gr .

Tα πεδία με αστερίσκο (*) είναι υποχρεωτικά.