Στην εποχή της αποϊδεολογικοποίησης η μόνη σταθερά είναι η ΝΔ
09/01/2015 07:00
ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΣΧΟΛΙΟΥ

Στην εποχή της αποϊδεολογικοποίησης η μόνη σταθερά είναι η ΝΔ

Παρ’ ότι εξωθήθηκε σε συμφωνία με το ΠΑΣΟΚ δεν έχασε τόσο πολύ όσο οι άλλοι την ταυτότητά της. Έχασε το δρόμο της, έκανε τα λάθη της αλλά δεν ξεφτιλίστηκε όπως το ΠΑΣΟΚ ή δεν μεταλλάχθηκε σαν χαμαιλέων όπως ο ΣΥΡΙΖΑ.

To ότι οι εκλογές που έρχονται είναι οι κρισιμότερες της Μεταπολίτευσης το καταλαβαίνουμε όλοι. Όπως καταλαβαίνουμε ότι ενώ πάμε σε ένα νέο διπολισμό ταυτόχρονα ο κόσμος δεν αφήνει κανένα από τα δύο κόμματα που προηγούνται να έχουν αυτοδυναμία ή να φτάσουν το 40%. Και παράλληλα, δίνουν δύναμη σε μικρά κόμματα με τα σενάρια να μην αποκλείουν ακόμη και… δεκακομματική Βουλή.

Αυτός ο περίεργος κατακερματισμός του πολιτικού συστήματος, και ταυτόχρονα της σύγκρουσης ΝΔ και ΣΥΡΙΖΑ είναι το ένα χαρακτηριστικό της προεκλογικής περιόδου. Το άλλο είναι ο πολιτικός χυλός, η αποϊδεολογικοποίηση των εκλογών, η υποχώρηση των ιδεολογικών γραμμών, ότι όλοι πάνε με όλους.

Είναι προφανής η ανάγκη να δημιουργηθούν μέτωπα που θα συγκρουστούν στην τελική μάχη των δύο κόσμων, και γι’ αυτό πέφτουν και τα λάβαρα που κάποτε υψώνονταν και δεν έπεφταν ποτέ.

Βλέπουμε για παράδειγμα την Αν. Γκερέκου. Πουλέν του Γ. Παπανδρέου, να διατηρείται στο κόμμα του Βενιζέλου, να αποκτά κυβερνητικές θέσεις και στη συνέχεια να μεταπηδά στη ΝΔ. Να είναι η ανάγκη για να διασωθεί; Να την επέβαλε ο Ν. Δένδιας όπως ακούγεται; Να θέλει όντως να δώσει τη μάχη κατά των απίθανων του ΣΥΡΙΖΑ; Ποιος ξέρει.

Επίσης, ο Β. Οικονόμου. Βουλευτής του ΠΑΣΟΚ, την κοπάνησε ως αντιμνημονιακός, πήγε στην Αριστερά του Φώτη Κουβέλη, έφυγε στα γρήγορα κι από εκεί, ανεξαρτητοποιήθηκε, ψήφισε Στ. Δήμα και τώρα είναι με τη ΝΔ.

Παραστατίδης και Βουδούρης, άξια τέκνα του καταστροφικού ΠΑΣΟΚ, έφυγαν, ανεξαρτητοποιήθηκαν, έτρεξαν στην αυλή του ΣΥΡΙΖΑ, έκαναν τη δουλειά τους με τους δήθεν πληρωμένους βουλευτές και τσουπ, τρούπωσαν στο ψηφοδέλτιο, εκτός απροόπτου.

Η δε Μεγάλη Θεοδώρα Τζάκρη, υπουργός επί Παπανδρέου, πήρε το ταγεράκι της και πήγε σ’ άλλη παραλία πιο ανεξάρτητη αλλά στη συνέχεια έκανε πέτρα την καρδιά και τώρα σκουπίζει σκάλες στην Κουμουνδούρου.

Τι να πει κανείς για τη Ραχήλ Μακρή. Από άγνωστη μεταξύ αγνώστων, έγινε το πουλέν του Καμμένου, αγκάλιασε την Ζωή Κωνσταντοπούλου στα μαρμαρένια αλώνια της ΕΡΤ, πλακώθηκε με όλους τους ΑΝΕΛ και έτρεξε να αγκαλιάσει τον Τσίπρα που όμως την πέταξε σαν την τρίχα από το ζυμάρι. Και τι έκανε η διαβόητη Ραχήλ; Πήγε να κλείσει συμφωνία με την… ΑΝΤΑΡΣΥΑ μόνο που κι εκείνοι δε μάσησαν και την έστειλαν κανονικά. Τι της έμεινε τώρα;

Ή για την Χρ. Γιαταγάνα που παρακαλούσε τον Τσίπρα να την πάρει μαζί του στον… αριστερό αγώνα;

Μέχρι και ο Μίκης Θεοδωράκης που κάποτε πήγαινε μαζί με τον Τσίπρα και τον Γλέζο στους αγώνες τώρα κατηγορεί τον ΣΥΡΙΖΑ ότι τον εκμεταλλεύτηκε για να πάρει ψηφαλάκια.

Στο δε πρώην ΠΑΣΟΚ γίνεται χαμός. Παπανδρεϊκοί έμειναν στον Βενιζέλο και Βενιζελικοί προσεγγίζουν τον ΓΑΠ.

Θα δούμε πολλά στα ψηφοδέλτια και στις συμμαχίες που θα τρέξουν το επόμενο διάστημα. Άλλωστε, ποιος περίμενε να κάνει κυβέρνηση η ΝΔ με το ΠΑΣΟΚ; Αλλά έτσι το θέλησε ο λαός, έτσι έγινε. Κι έτσι θα γίνει αν ξαναπεί ότι οι συνεργασίες είναι αναπόφευκτες.

Τα τελευταία χρόνια, μέσα στην κρίση, η Ελλάδα ζει πράγματι μια αποϊδεολογικοποίηση, κυρίως στο χώρο του κέντρου και της Αριστεράς. Ίσως η μόνη σταθερά τα τελευταία χρόνια ήταν η Νέα Δημοκρατία, κυρίως αυτό το κόμμα που πήρε ο Σαμαράς διαλυμένο και το έκανε κυβέρνηση. Ασφαλώς κι έγιναν λάθη στις στρατηγικές, στα πρόσωπα και στην επικοινωνιακή τακτική. Όμως, σε σύγκριση με τις ασάφειες, την παντελή έλλειψη πολιτικής ηθικής και την μάχη για την εξουσία με κάθε μακιαβελικό τρόπο γνωρίζουμε από την πλευρά του ΣΥΡΙΖΑ, σίγουρα η ΝΔ έχει να επιδείξει εντυπωσιακή σταθερότητα. Μπορεί να της έφυγαν στελέχη, να έφτιαξαν κόμματα ή να περιπλανιούνται από εδώ κι από εκεί αλλά η ΝΔ δεν έχει τόση σχέση με τον ιδεολογικό αχταρμά της κεντροαριστεράς. Παρ’ ότι εξωθήθηκε σε συμφωνία με το ΠΑΣΟΚ δεν έχασε τόσο πολύ όσο οι άλλοι την ταυτότητά της. Έχασε το δρόμο της, έκανε τα λάθη της αλλά δεν ξεφτιλίστηκε όπως το ΠΑΣΟΚ ή δεν μεταλλάχθηκε σαν χαμαιλέων όπως ο ΣΥΡΙΖΑ. Αυτό είναι τουλάχιστον μια παρακαταθήκη, για ότι πρόκειται να συμβεί από εδώ και πέρα. Είτε κερδίσει ο Σαμαράς είτε ο Τσίπρας η ΝΔ οφείλει να κρατήσει τις ιδεολογικές της γραμμές, να απομακρύνει τους προδότες που την πλήγωσαν και θα θελήσουν να την ξαναπλησιάσουν και να δώσει την τελική μάχη με τους επικίνδυνους καιροσκόπους που ξαναγεννήθηκαν λίγα χρόνια μετά την εξαφάνισή τους και απειλούν τη χώρα με τον λαϊκισμό τους.

ΣΧΟΛΙΑ

  1. Geros avatar
    Geros 09/01/2015 10:42:51

    Η Ελλάδα ποτέ από την μεταπολίτευση δεν είχε κόμματα με ιδεολογία. Στην Ελλάδα όλοι κάνανε πολιτική συναινέσεων και όχι πεποιθήσεων (εκτος από το ΚΚΕ φυσικά). Όποιον πολιτικό να ρωτούσες για το πως πρέπει να λυθεί ένα πρόβλημα απαντούσε κάπως έτσι: "πρέπει να γίνει ένας διάλογος που θα φέρει κοντά τους ενδιαφερομένους φορείς και έτσι να δημιουργηθεί ένα πλαίσιο βάση του οποίου θα οδηγηθούμε σε κοινά αποδεκτές λύσεις" Σε απλά Ελληνικά, τρεις λαλούν και δυό χορεύουν! Ο πολιτικός είχε τον ρόλο του διαμεσολαβητή σε ένα διάλογο που οδηγούσε ή σε μεσοβέζικες λύσεις χωρίς προοπτική, ή πουθενά, απλά βάζοντας τα προβλήματα κάτω από το χαλί με τον αιώνιο διάλογο να χρησιμοποιείται σαν πρόφαση. Ακόμα και σε νεοεκλεγμένες κυβερνήσεις γινόταν κριτική έλλειψης διαλόγου. Λες και τους εκλέγαμε για να γίνουν συντονιστές ντιμπέιτ στην κοινωνία μας. Την τάση αυτή στην κοινωνία την τσίμπησαν οι πολιτευτές και άρχισαν να διαφημίζουν την πραμάτεια τους. Εδώ η καλή συναίνεση , φώναζε ο ένας, εδώ ο αιώνιος διάλογος, έλεγε ο άλλος. Βγαίναν στα πάνελ και μας αναλύανε τον τρόπο να λυθεί ένα πρόβλημα "μέσω συγκλίσεων στις οποιες θα οδηγήσουν οι συναινετικές διαδικασίες , με ένα πολύπλευρο διάλογο που θα διαμορφώσει τους όρους της διεξαγωγής της συζητήσεως" ! Μέσα σε αυτόν τον άμορφο και εθνικά επιζήμιο αχταρμά συντεχνιακών συμφερόντων που το ονομάζαμε "κοινωνικό διάλογο", υπήρχε ένας διαχωρισμός. Υπήρχαν οι προοδευτικοί και οι συντηρητικοί και όσο και αν ακούγεται τρελό ο διαχωρισμός αυτός γινόταν σε .... γονιδιακή βάση. Ο διαχωρισμός γινόταν βάση του τι είχαν κάνει οι πρόγονοι σου στον εμφύλιο! Αν ο παππούς σου ήταν στον Δ.Σ., ότι οπισθοδρομική, ξεπερασμένη, αντιδραστική και βασισμένη σε προκαταλήψεις αρλούμπα και να έλεγες, ήταν προοδευτική! Το πιο τρελό όμως είναι ότι αναγνωριζόταν και ως προδευτική από όλους, ακόμα και από τους πολιτικούς σου αντιπάλους. Το να ονομάζονται προοδευτικοί το είχαν κληρονομήσει σαν αντιστάθμισμα της ήττας στον εμφύλιο προφανώς ..... Και σήμερα είναι αυτός ο δήθεν προοδευτικός χώρος που σύσσωμος αγωνίζεται με όλες του τις δυνάμεις για την επιστροφή σε ένα παρελθόν που μας χρεοκόπησε, τόση προοδευτικότητα δηλαδή. Και η ιδεολογία της δεξιάς ποια ήταν όλα αυτά τα χρόνια? Καμία φυσικά, συναινετικές ασυναρτησίες και προσπάθεια να πειστεί το δήθεν προοδευτικό πλήθος ότι και εμείς προοδευτικοί είμαστε. Η Ν.Δ. έκανε ολόκληρο συνέδριο επί μακαρίτη Έβερτ για να πετάξει εκτος κόμματος τους φιλελευθέρους. Να το πούμε λιανά? Γύρω στα μέσα της δεκαετίας του ενενήντα η Ελληνική δεξιά πέταξε επίσημα εκτός κόμματος αυτούς που εκπροσωπούσαν την ιδεολογία που οδηγούσε στην ευημερία τις υπερδυνάμεις του κόσμου, για να μην την παρεξηγήσουν οι ψηφοφόροι που θεωρούσαν καλό το σύστημα της Κούβας! Το ότι προέβαλε τον πατριωτισμό ως ιδεολογία εγώ προσωπικά το βρίσκω προσβλητικό αλλα και ενδεικτικό της κατάντιας ενός λαου που μια μεγάλη μερίδα του, μισεί τον εαυτό της. Ο πατριωτισμός αντί να θεωρείται υποχρέωση όλων μας, θεωρείται ιδεολογία και ιδέα την οποία πρέπει να πείσουμε τον κόσμο να ακολουθήσει. Σε τελική ανάλυση γιατί μισούν όλοι τόσο το μνημόνιο? Μα γιατί όπως σχεδιάστηκε (όχι όπως υλοποιήθηκε με την υπερφορολόγηση στον βωμό της προστασίας των ιερών αγελάδων του δημοσίου) ήταν η μοναδική πραγματικά δεξιά μεταρρύθμιση που προτάθηκε στην Ελλάδα. Επειδή όμως δεξιοί δεν υπάρχουν σε αυτή την χώρα το μίσησαν όλοι ανεξαιρέτως οι πολίτες. Βασίστηκαν ακόμα και σε πατριωτικά επιχειρήματα για να το πολεμήσουν, το μνημόνιο μας στερούσε λέει την εθνική μας ανεξαρτησία και την αυτοτέλεια. Την ανεξαρτησία του να μας δίνουν τσάμπα λεφτά που θα τα καίμε αυτοτελώς στα μπουζούκια προφανώς ..... Η λαϊκή δεξιά και σύσσωμη η αριστερά θεωρεί δηλαδή ότι εθνική ανεξαρτησία είναι να ζούμε σε βάρος και με έξοδα τρίτων! Βλέπετε εσείς κάποια παράταξη με ιδεολογία σε αυτή την χώρα? Εγώ προσωπικά όχι.

    • ψυχραιμια avatar
      ψυχραιμια @ Geros 09/01/2015 12:05:35

      Aφού μπορούμε και το κάνουμε - να ζούμε δηλαδή με έξοδα τρίτων - γιατί όχι; Αυτό είναι το παράδοξο της συμμετοχής στην ΕΕ και θα πρέπει να το συνηθίσετε : οφελούνται αυτοί που ήσαν και είναι κατά όπως παλιά το ΠΑΣΟΚ και τώρα ο σύριζα γιατί εμφανίζονται ως πιο κατάλληλοι να αποσπάσουν περισσότερα λεφτά από τις ξένες χώρες. Εάν φυσικά έσπαγε το σχοινί κάποτε και η Ελλάδα έπρεπε να ζήσει μόνο με τους δικούς της πόρους και μέσα στην παγκόσμια αγορά αργά ή γρήγορα η οικονομική πραγματικότητα του βέλτιστου από πλευράς ανταγωνιστικότητας συστήματος θα επιβαλλόταν. Από τη στιγμή όμως που η Ελλάδα υπάρχει επιδοτούμενη ποικιλοτρόπως τελικά ψηφίζεται αυτός που μπορεί να αποσπάσει τις περισσότερες επιδοτήσεις.

    • George N avatar
      George N @ Geros 09/01/2015 13:13:40

      Υπάρχει ιστορικό προηγούμενο:τα post war consensus politics της Αγγλίας. Κρατήσανε από τον Attlee μέχρι τον Callaghan και δύσκολα στο ενδιάμεσο μπορούσες να καταλάβεις αν στην κυβέρνηση ήταν οι Tories ή το Labour. Μετά την κατάρρευση στην οποία οδήγησαν (winter of discontent) η ιδεολογία απέκτησε πρωταγωνιστικό ρόλο και ολόκληρο το προηγούμενο πολιτικό σύστημα εξαερώθηκε.

    • βαγγέλας avatar
      βαγγέλας @ Geros 09/01/2015 13:56:54

      Ακριβώς έτσι είναι...

  2. Διογένης avatar
    Διογένης 09/01/2015 10:53:19

    Πολύ σωστό άρθρο και νομίζω ότι η εξέλιξη είναι πιο πολιτική και ιδεολογική από όσο φαίνεται. Η δεξιά ανέκαθεν οριζόταν ως ο "συντηρητικός" χώρος, ο χώρος δηλαδή που επεδίωκε τη διατήρηση του κοινωνικο-οικονομικού στάτους της κοινωνίας και της χώρας. Η συντηρητικότητα αυτή μοιάζει σήμερα η μοναδική ελπίδα της χώρας. Η σταθερότητα, που εντοπίζει το άρθρο, είναι στην ουσία το άλλο όνομα της συντηρητικότητας. Σε αυτή προστρέχουν όλοι τώρα για σωτηρία. Αλλά και όχι μόνον. Η ΝΔ είναι και η μόνη ελπίδα για να γίνουν μερικές αλλαγές που χρειάζεται ο τόπος. Δεν είναι βέβαιο ότι θα γίνουν με τη ΝΔ, αλλά το βέβαιο είναι ότι δεν θα γίνουν με τους άλλους. Η ΝΔ θα τα πάει καλύτερα, σε επίπεδο ποσοστών, από την επίδοση του Ιουνίου 2012. Θα είναι η δεύτερη φορά που θα συμβεί κάτι τέτοιο στη μεταπολίτευση σε κυβερνητικό κόμμα (η πρώτη ήταν το 2000 με το ΠΑΣΟΚ του Σημίτη) και η πρώτη φορά που η ψήφος στο Σαμαρά θα έχει καταστεί εν πολλοίς θετική ψήφος ως αποτέλεσμα μιας κυβερνητικής θητείας. Ασχέτως του αν πολλοί Έλληνες "κλάταραν" στην πορεία και στρέφονται προς τον ΣΥΡΙΖΑ όπως ο απελπισμένος νέος προς τα ναρκωτικά, η θετικότητα με την οποία προσβλέπουν σήμερα οι Έλληνες προς τον Σαμαρά είναι αποτέλεσμα της κυβερνητικής θητείας δυόμιση ετών. Και θα ήταν ακόμη μεγαλύτερο αυτό, εάν κυβερνούσε τέσσερα χρόνια. Ο ΣΥΡΙΖΑ το ήξερε και γι' αυτό βιαζόταν να γίνουν οι εκλογές. Κερδίσει-χάσει η ΝΔ, αυτά που λέει το άρθρο τα πέτυχε. Και είναι προσωπική επιτυχία του Σαμαρά.

  3. Θόδωρος 17.06.201? avatar
    Θόδωρος 17.06.201? 09/01/2015 21:48:14

    Μακάρι να σκέφτονταν όλοι όπως σκέφτεστε (ή σκεφτόμαστε) εσείς (εμείς) με "σκέψη υψηλή", αγαπητοί συνσχολιαστές. Η αλήθεια είναι ότι τα κίνητρα του κόσμου είναι πολύ πιο "ταπεινά": Οι περικοπές που έκανε ο ΑΣ έχουν θυμώσει πολύ κόσμο που δεν το ξεχνάει.. Σας μεταφέρω την εικόνα που έχω -ρεπορτάζ δεν το λένε?- από όπου βρεθώ: Τράπεζες, γειτονιές, ψιλικατζίδικα, cafe-bar, όπου θέλετε.. "Γιατί να τον πιστέψω τον ΑΣ?" λένε. "Είπε "όχι άλλες περικοπές" και τις έκανε!" Και άλλα σχετικά.. Το έγραψα και σε άλλο σχόλιο: Πρέπει να καθησυχαστεί ο κόσμος. Να διαβεβαιωθεί και να πειστεί ότι δεν θα δει άλλες επιβαρύνσεις. 1. Δεν υπάρχει πολύς χρόνος. 2. Δεν βλέπω ισχυρό "ρεύμα" υπέρ της ΝΔ.
    Αυτή είναι η εικόνα μου.

    • Θόδωρος 17.06.201? avatar
      Θόδωρος 17.06.201? @ Θόδωρος 17.06.201? 09/01/2015 21:54:19

      Όταν λέω "ταπεινά", εννοώ μόνο αυτά!.. Τον άρτον τον επιούσιον τον χρειαζόμαστε όλοι, "ταπεινών" και "υψηλών" κινήτρων!

ΑΠΟΣΤΟΛΗ ΣΧΟΛΙΟΥ

Τα δεδομένα σας είναι ασφαλή! H διεύθυνση email δε θα δημοσιευθεί. Τα στοιχεία θα χρησιμοποιηθούν αποκλειστικά για τη δυνατότητα σχολιασμού στο antinews.gr .

Tα πεδία με αστερίσκο (*) είναι υποχρεωτικά.