#_CRON_JOB_#
#_CRON_JOB_#
11/08/2010 15:19
ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΣΧΟΛΙΟΥ

Στην Αθήνα ο Νετανιάχου την επόμενη εβδομάδα



Ο Μπενιαμίν Νετανιάχου θα είναι o πρώτος πρωθυπουργός του Ισραήλ που θα επισκεφθεί την Ελλάδα, ανταποδίδοντας την επίσημη επίσκεψη του Έλληνα ομολόγου του Γιώργου Παπανδρέου στο Ισραήλ τρεις εβδομάδες πριν.

Σύμφωνα με πηγές από το γραφείο του Ισραηλινού πρωθυπουργού, η επίσκεψη αυτή σηματοδοτεί την γενικότερη πρόοδο και δυναμική που σημειώνεται μεταξύ των δυο χωρών, μια εξέλιξη που μόνο άσχετη δεν μπορεί να θεωρείται με την ένταση που επικρατεί πλέον μεταξύ Ισραήλ και Τουρκίας, η οποία άλλωστε αποτελεί διαχρονικό αντίπαλο της Ελλάδας.

Ωστόσο, προς το παρόν το γραφείο του Νετανιάχου ούτε επιβεβαιώνει ούτε διαψεύδει το ενδεχόμενο να υπάρξει συμφωνία μεταξύ των δύο χωρών η οποία θα επιτρέπει στα ισραηλινά μαχητικά αεροσκάφη να εκπαιδεύονται στον ελληνικό εναέρο χώρο.

Μετά την επιδείνωση των ισραηλινο-τουρκικών σχέσεων που κορυφώθηκε έπειτα από την επιχείρηση Cast Lead, ενάμιση χρόνο πριν, η Ισραηλινή Πολεμική Αεροπορία (IAF) αναζητάει άλλα μέρη εκτός της Τουρκίας για την εκτέλεση των αεροπορικών της ασκήσεων, όπως για παράδειγμα στην Ρουμανία όπου ένα ελικόπτερο συνετρίβη τον περασμένο μήνα.



Η Τουρκία έκλεισε τους ουρανούς της για το Ισραήλ μετά το επεισόδιο με τον στολίσκο στις 31 Μαΐου, ενώ τον ίδιο μήνα η IAF είχε πραγματοποιήσει κοινή άσκηση με την ελληνική πολεμική αεροπορία στον ελληνικό ενάεριο χώρο. Παράλληλα, δυο χρόνια πριν, στο πλαίσιο μιας εκπαιδευτικής αποστολής που θεωρήθηκε ως πρόβα επίθεσης εναντίον του Ιράν, πέταξαν περίπου 100 ισραηλινά αεροσκάφη πάνω από την Ελλάδα.

Η συνάντηση των δύο πρωθυπουργών αναμένεται να δώσει νέα ώθηση και σε πολλά άλλα θέματα διμερούς συνεργασίας όπως είναι ο τομέας του τουρισμού, το εμπόριο, η εδραίωση ενός πολιτικού διαλόγου και θέματα άμυνας. Η πρόσφατη οξύτατη επιδείνωση των σχέσεων με την Τουρκία οδήγησε το Ισραήλ στην ενδυνάμωση των σχέσεων και με άλλους παραδοσιακούς αντιπάλους της Άγκυρας στην περιοχή, όπως είναι η Κύπρος και η Βουργαλία.

Ο Γιώργος Παπανδρέου, ο πατέρας του οποίου Ανδρέας, διετέλεσε Πρωθυπουργός της Ελλάδας επί δύο φορές (1981-1989 και 1993-1996) και ήταν γνωστός για τα φιλοπαλαιστινιακά του αισθήματα και την αντι-ισραηλινή του διάθεση, είχε διατηρήσει μια πολύ πιο μετριοπαθή στάση και πολιτική έναντι του Ισραήλ σε σχέση με τους προκατόχους του μετά την ανάληψη της πρωθυπουργίας τον περασμένο Οκτώβρη.
Πριν την επίσκεψη του Έλληνα πρωθυπουργού τον περασμένο μήνα, Ισραηλινός αξιωματούχος ανέφερε χαρακτηριστικά πως η Ελλάδα που θεωρείτο ένας από τους δριμύτερους επικριτές του Ισραήλ εντός της Ε.Ε., μαζί με χώρες όπως η Ιρλανδία, η Σουηδία, η Πορτογαλία και το Βέλγιο, "δεν ανήκει πλέον στην ίδια κατηγορία".

Πέραν των συναντήσεων, Νετανιάχου και Παπανδρέου έχουν μιλήσει αρκετές φορές και τηλεφωνικά καθώς πλοία που επιχείρησαν να σπάσουν τον αποκλεισμό της Γάζας είχαν αποπλεύσει από ελληνικά λιμάνια.

Σε μια ενημέρωση που πραγματοποιήθηκε πριν την επίσκεψη του Παπανδρέου στο Ισραήλ, Ισραηλινός αξιωματούχος σημείωνε πως οι Έλληνες, παρακολουθώντας τις ισραηλινο-τουρκικές και αμερικανο-τουρκικές εντάσεις, συνειδητοποιούν πλέον ότι οι στρατηγικές συμμαχίες στην περιοχή αλλάζουν και η χρονική συγκυρία μπορεί να ευνοεί τώρα μια προσέγγιση με το Ισραήλ η οποία με την σειρά της θα ενδυναμώσει τις σχέσεις της Ελλάδας και με την Ουάσινγκτον.
Ο ίδιος αξιωματούχος πρόσθεσε ότι όσο το Ισραήλ ήταν παραδοσιακός σύμμαχος με την Τουρκία, η Αθήνα είχε εγκαταλείψει κάθε σκέψη σύναψης συμμαχίας με το Ισραήλ. Τώρα όμως μετά την δραματική αλλαγή στην κατάσταση με την Άγκυρα, η Αθήνα βλέπει ότι υπάρχουν περισσότερες ευκαιρίες με την Ιερουσαλήμ.

(Jerusalem Post)

Μάγια

ΣΧΟΛΙΑ

  1. deldio avatar
    deldio 11/08/2010 15:54:46

    Είναι ντροπή να επισκέπτεται την Ελλάδα ο επικεφαλής του σιωνιστικού κράτους τρομοκράτη επειδή μας το επιβάλλει η αμερικανική πρεσβεία.

    • A. avatar
      A. @ deldio 11/08/2010 16:25:49

      Ενώ όταν έρχεται ο κουμπάρος του "κουρασμένου" χαρές και πανηγύρια...άσε μας ρε φίλε, η Ελλάδα πρέπει να συνάψει στρατηγικές συμφωνίες με χώρες που εξυπηρετούν τα συμφέροντα μας την συγκεκριμένη χρονική περίοδο, όπως Ισραήλ, Ρωσία για παράδειγμα.

    • AegeanHawk avatar
      AegeanHawk @ deldio 11/08/2010 16:31:41

      Αμάν πια αυτή η αρνητικότητα....που καταντάει μιζέρεια. Δεν είναι δυνατόν να γκρινιάζομε για τα πάντα, πριν δούμε τα θετικά αλλά και τα αρνητικά.
      Οι συμμαχίες αλλάζουν, οι εξελίξεις τρέχουν και η Ελλάδα "γκρινιάζει για όλα"??...

  2. LG avatar
    LG 11/08/2010 16:08:00

    ΑΞΟΝΑΣ ΕΛΛΑΔΑΣ-ΚΥΠΡΟΥ-ΙΣΡΑΗΛ

    ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΣΤΟΝ ΝΕΟ-ΟΘΩΜΑΝΙΣΜΟ ΤΟΥ ΝΤΑΒΟΥΤΟΓΛΟΥ

    • Ηλίας avatar
      Ηλίας @ LG 11/08/2010 16:18:59

      Σιγά μη σκίσουμε κανά καλσόν.

    • Μisha avatar
      Μisha @ LG 11/08/2010 16:42:11

      Το Ισραήλ είναι ο μεγαλύτερος επενδυτής γης στην κατεχόμενη Κύπρο.Αφηστε τις αυταπάτες.Φιλία Ελληννων -Ρωμιών με τους σιωνιστές δεν υπήρξε ουδέποτε ουτε πρόκειται να υπάρξει.

      Με τέτοιες βλακείς του ΓΑΠ κινδυνευουμε να δουμε καμικάζι ταλιμπάν στην Αθηνα...με τα 2 εκατομμύρια μουσουλμάνους μετανάστες.

      Η βλακεία του Γκιοργκάκις δεν 'εχει πάτο.

  3. Ορθολογιστής avatar
    Ορθολογιστής 11/08/2010 17:04:49

    Ναί σέ συμμαχία μέ τό Ισραήλ. Όχι άλλες κουμπαριές μέ τούς Τούρκους.
    Νά καί ένας ραδιοφωνικός σταθμός τού Ισραήλ,
    πού παίζει μόνο Ελληνικά τραγούδια.
    http://www.radio-yasoo.co.il/wscraft/index.php?lang=en

  4. Greco avatar
    Greco 11/08/2010 17:27:57

    welcome!
    ετσι,δυναμικη εξωτερικη πολιτικη.Τα δυο "αναδελφα εθνη" επιτελους να μονιασουν

    αμα γινεται να παρεις και καναν free gaza του indymedia μαζι για ταξιδακι στο ισραηλ ακομα καλυτερα

  5. anonymous avatar
    anonymous 11/08/2010 19:07:36

    No attack until this is finished:

    Contractors are working flat out in the United Arab Emirates to build a giant oil pipeline that will divert up to 1.8 million barrels a day of crude exports away from the Strait of Hormuz, a narrow shipping channel watched over by Iran.

  6. ΙΩΑΝΝΗΣ ΚΩΤΟΥΛΑΣ avatar
    ΙΩΑΝΝΗΣ ΚΩΤΟΥΛΑΣ 11/08/2010 19:21:17

    Πολύ θετική εξέλιξη. Η Ελλάδα πρέπει να προσεγγίσει δυναμικά το Ισραήλ, τη μόνη δημοκρατία στην Ανατολική Μεσόγειο και πιθανό γεωπολιτικό αντίβαρο στην νεο-οθωμανική Τουρκία. Τα υπόλοιπα είναι ιδεοληψίες σοβιετικής προέλευσης, όμως ζούμε στο 2010.

  7. oxoxo avatar
    oxoxo 11/08/2010 19:39:03

    Ο πατριωτισμός υπηρετείται από τον ευέλικτο συνδυασμόιδεολογίας και πραγματισμού. Όχι από ιδεοληψίες. Ειναι η κατάλληλη ευκαιρία για εμπέδωση κι εμβάθυνση των σχέσεων και της συνεργασίας με το Ισραήλ, τη μόνη δημοκρατία δυτικού τύπου στην Ανατολική Μεσόγειο. Άξονας ειρήνης Ελλάς-Κύπρος-Ισραήλ.

  8. Polux avatar
    Polux 11/08/2010 20:22:58

    Γιά τους αιθεροβάμονες της Ελληνοϊσραηλινής "φιλίας"...



    Ο επικίνδυνος πειρασμός της ελληνοϊσραηλινής προσέγγισης και ο δρόμος του
    μοναχικού πολεμιστή
    του Δρ. Κωνσταντίνου Γρίβα (*)

    Η πρόσφατη διαμάχη Τουρκίας – Ισραήλ έθεσε μεγάλα ερωτήματα στην ελληνική εξωτερική πολιτική, κυρίως με το κατά πόσο η εξέλιξη αυτή συμφέρει την Ελλάδα, ενώ έφερε στο προσκήνιο και την επιλογή (;) μιας συμμαχίας με το Ισραήλ. Είναι αυτή όμως άραγε μια σοφή πολιτική και οι εξελίξεις αυτές είναι πράγματι προς όφελός μας; 

    Καταρχάς, θα πρέπει να λάβουμε υπόψη μας το γεγονός της εξαιρετικά άβολης θέσης στην οποία βρίσκονται οι ΗΠΑ σε αυτή τη διαμάχη. Φυσικά και δεν μπορούν να «πουλήσουν» το Ισραήλ, από την άλλη όμως πολύ δύσκολα θα αποφασίσουν να συγκρουστούν με την Τουρκία. Όχι τόσο γιατί τη χρειάζονται ή πιστεύουν πως τη χρειάζονται, όσο γιατί τη φοβούνται. Και συγκεκριμένα φοβούνται ότι μπορεί να μετατραπεί σε ένα ισλαμιστικό – αντιαμερικανικό κράτος και να δημιουργήσει συμμαχία με το Ιράν. Και δεν θα πρέπει να ξεχνάμε ότι η Τουρκία βρίσκεται εκτός των δυνατοτήτων «δυναμικής αντιμετώπισης» της αμερικανικής πολεμικής μηχανής σήμερα…

    Άρα λοιπόν, αυτό που μένει στους Αμερικανούς είναι να κρατήσουν προσωρινά μια πολιτική ουδετερότητας στην τουρκοϊσραηλινή αντιπαλότητα, να ενισχύσουν τις τουρκοαμερικανικές σχέσεις σε άλλους τομείς και να «εξευμενίσουν» την Τουρκία. Πράγματι, η πολιτική της Ουάσιγκτον έναντι της Τουρκίας τον τελευταίο καιρό είναι πολιτική κατευνασμού. Και το πιο εύκολο θύμα στην περιοχή, η «Ιφιγένεια», που θα μπορούσε να επιτρέψει την υλοποίηση αυτής της πολιτικής, είναι φυσικά η Ελλάδα. Μια χώρα την οποία οι Αμερικανοί δεν φοβούνται, δεν έχουν να περιμένουν τίποτε από αυτή, δεδομένης της συνεχούς γεωπολιτικής της απομείωσης των τελευταίων ετών, και δεν ανησυχούν μήπως ολισθήσει σε ουσιαστικές αντιαμερικανικές στρατηγικές επιλογές (δεν αναφερόμαστε φυσικά στις ανώδυνες κατά καιρούς αντιαμερικανικές εκρήξεις που περιορίζονται σε επίπεδο φρασεολογίας), μια και αποτελεί οργανικό μέρος του δυτικού κόσμου. Ακόμη και τα ανοίγματά της προς τη Μόσχα, επί πρωθυπουργίας Καραμανλή, που θα μπορούσαν να της έχουν προσδώσει ένα νέο γεωπολιτικό ειδικό βάρος το οποίο θα προκαλούσε και το σεβασμό των ΗΠΑ, είχαν δυστυχώς άδοξο τέλος.
    Με κανέναν τρόπο, λοιπόν, η επιδείνωση των τουρκοϊσραηλινών και κατ’ επέκταση των τουρκοαμερικανικών σχέσεων δεν συνεπάγεται ότι είναι κατ’ ανάγκην προς όφελος της χώρας μας. Αντιθέτως, τα ζωτικά ελληνικά συμφέροντα μπορεί να αποτελέσουν το εύκολο θύμα που θα επιτρέψει τη διαιώνιση για λίγο καιρό ακόμη της εύθραυστης ισορροπίας στο τρίγωνο Ουάσιγκτον – Τελ Αβίβ – Άγκυρα.
    Από την άλλη, βέβαια, δεν θα πρέπει να παραβλέπουμε και το γεγονός ότι αν η Ουάσιγκτον οδηγηθεί ανελέητα σε επιλογές μηδενικού αθροίσματος, έχοντας να επιλέξει ή το Ισραήλ ή την Τουρκία, η απάντηση είναι ξεκάθαρη και δεδομένη. Επιπροσθέτως, ακόμη και χωρίς την ύπαρξη του Ισραήλ, αργά ή γρήγορα το πιο πιθανόν είναι ότι οι τουρκοαμερικανικές σχέσεις θα οδηγηθούν σε οδυνηρό σχίσμα, μόλις παύσουν να υφίστανται οι φαντασιώσεις κάποιων πυρήνων εξουσίας στην Ουάσιγκτον, περί «εκσυγχρονιστικού» ρόλου της Τουρκίας στον ισλαμικό κόσμο. Μεταξύ των άλλων, η πολιτική γεωγραφία που δημιουργείται στο μετασανταμικό – μετααμερικανικό Ιράκ θέτει την Τουρκία με τις ΗΠΑ σε σαφέστατη τροχιά έντονης γεωπολιτικής αντιπαλότητας, λόγω του ζητήματος των Κούρδων. Άρα η πιθανότητα οξείας και ξεκάθαρης σύγκρουσης ΗΠΑ – Τουρκίας και Ισραήλ – Τουρκίας σε βάθος χρόνου είναι απολύτως πραγματικά.
    Παρεμπιπτόντως, το ενδεχόμενο αυτό δεν είναι σίγουρο ότι έχει γίνει κατανοητό από τις ελληνικές ελίτ, οι οποίες έχουν επενδύσει στην ανορθολογική «ελληνοτουρκική φιλία», θεωρώντας ότι αυτή είναι και η επιλογή της Ουάσιγκτον. Άλλωστε, οι εγχώριες ελίτ που προωθούν αυτή την αυτοκαταστροφική προσέγγιση με την Τουρκία είναι και φιλοαμερικανικές και κατά κανόνα και φιλοϊσραηλινές. Οι άνθρωποι αυτοί, όμως, έχουν άραγε κατανοήσει ότι πιθανώς κάποια στιγμή στο μέλλον όλα αυτά τα ανοίγματα προς την Άγκυρα θα θεωρούνται εν δυνάμει απειλητικά από την Ουάσιγκτον; Και θα είναι άραγε πρόθυμοι να συγκρουστούν με την Ουάσιγκτον, το Τελ Αβίβ και το εβραϊκό λόμπι ανά τον κόσμο για χάρη του νέου τους φίλου;

    Συμμαχία με το Ισραήλ: Γεωπολιτικός ρεαλισμός ή ριψοκίνδυνη ζαριά;
    Η δραματική επιδείνωση των τουρκοϊσραηλινών σχέσεων έριξε στο τραπέζι την ιδέα της άμεσης και αποφασιστικής προσέγγισης της Ελλάδας με το Ισραήλ. Η επιλογή αυτή έχει σημαντικά ορθολογικά στοιχεία που ξεφεύγουν κατά πολύ από την απλοϊκά μανιχαϊστική σκέψη «ο εχθρός του εχθρού μου είναι φίλος μου». Όσοι υποστηρίζουν αυτή την άποψη θεωρούν ότι το Ισραήλ είναι μια πολύ ισχυρή δύναμη και μια συμμαχία μαζί του θα προσέφερε τεράστια τακτικά και στρατηγικά πλεονεκτήματα εναντίον κάθε δυνητικού αντιπάλου. Επίσης, είναι πιθανόν να έσερνε τις ΗΠΑ σε μια σταθερή και μόνιμη φιλελληνική θέση.
    Κατά την άποψη του γράφοντος, ωστόσο, η επιλογή αυτή είναι εξαιρετικά επικίνδυνη. Καταρχάς, σε παρόμοια περίπτωση όλη η τεράστια, μακροχρόνια, αν και μέχρι στιγμής αναξιοποίητη, γεωπολιτική επένδυση της Ελλάδας στον αραβικό κόσμο θα πήγαινε στράφι. Δεν θα πρέπει να ξεχνάμε ότι μια προσέγγιση με το Ισραήλ, υπό αυτές τις συνθήκες, δεν θα εμφανιζόταν μόνον σαν αντιτουρκική, αλλά και σαν αντιπαλαιστινιακή και αντιαραβική. Βέβαια, κάποιος ψυχρός και κυνικός ρεαλιστής θα μπορούσε να πει ότι αυτή η επένδυση στα συναισθήματα των αραβικών λαών απλά δεν μας χρειάζεται και θα μπορούσε να θυσιαστεί. Όμως, δεν είναι ακριβώς έτσι. Ναι μεν η δυναμική των ελληνοαραβικών σχέσεων δεν έχει ακόμη δώσει τα αποτελέσματα που θα θέλαμε, αλλά αυτό οφείλεται μάλλον σε άλλους παράγοντες και όχι στην… επένδυση αυτή καθεαυτή. Επίσης, δεν θα πρέπει να ξεχνάμε ότι η ελληνική κοινή γνώμη είναι σαφέστατα προσανατολισμένη υπέρ των Παλαιστινίων και κατά των Ισραηλινών και καμιά στρατηγική επιλογή που θα ήθελε να μακροημερεύσει δεν μπορεί να μην λάβει υπόψη της τις διαθέσεις του ελληνικού λαού. Το σημαντικότερο όμως είναι ότι ακόμη και ο πιο θετικά προδιατεθειμένος προς το Ισραήλ Έλληνας πολίτης θα πρέπει να παραδεχτεί ότι η ισραηλινή πολιτική τα τελευταία χρόνια έναντι των Παλαιστινίων είναι ατελέσφορη, αδιέξοδη, αντιπαραγωγική και εντέλει ανορθολογική, με αποτέλεσμα να έχει οδηγήσει σε σύγκρουση ακόμη και με τις Ηνωμένες Πολιτείες. Μια προσέγγιση, λοιπόν, με το Ισραήλ κινδυνεύει όχι μόνο να απομονώσει τη χώρα μας, αλλά και να νομιμοποιήσει με έμμεσο τρόπο την εικόνα που θέλει να περάσει η Τουρκία σαν προστάτιδα των Παλαιστινίων και ηγέτιδα του μουσουλμανικού κόσμου, επιτρέποντάς της να «πουλήσει» θεωρίες περί περικύκλωσής της από τη χριστιανική Ελλάδα και το Ισραήλ. Σε παρόμοια περίπτωση προκύπτει και ο κίνδυνος να μεταβληθεί και η ελληνοτουρκική αντιπαλότητα (η οποία πάντοτε υπάρχει και θα υπάρχει εις βάρος των μεταφυσικών προσπαθειών εξορκισμού της διαμέσου της εκάστοτε «ελληνοτουρκικής φιλίας») σε αντιπαλότητα της Ελλάδας με όλο το μουσουλμανικό κόσμο.
    Επιπροσθέτως, κανείς δεν μας εγγυάται ότι η εχθρότητα Ισραήλ – Τουρκίας θα βαθύνει άμεσα και θα λάβει διαστάσεις μόνιμης και οργανικής εχθρότητας και δεν αποτελεί ένα περιστασιακό επεισόδιο, το οποίο θα αντικατασταθεί από μια ακόμη φάση (λυκο)φιλίας μεταξύ των δύο χωρών, έστω και σε βραχυχρόνιο ορίζοντα.

    Στρατιωτική σύγκρουση
    Ακόμη όμως και να μην συμβεί κάτι τέτοιο, θα πρέπει να λάβουμε υπόψη μας ότι δεν υπάρχει, μάλλον, κάποια άμεση προοπτική στρατιωτικής σύγκρουσης Ισραήλ και Τουρκίας, έτσι ώστε να σπεύσουμε και εμείς να εκμεταλλευτούμε την ευκαιρία και να… πάρουμε την Πόλη!
    Η Τουρκία, παρ’ όλους τους λεονταρισμούς της, δεν είναι τόσο αιθεροβάμων ώστε να επιλέξει να συγκρουστεί στρατιωτικά με το Ισραήλ. Και το Ισραήλ, όμως, το τελευταίο πράγμα που θα ήθελε θα ήταν ένας ακόμη στρατιωτικός εχθρός με ισχυρό στράτευμα, δυτική τεχνολογία και ενταγμένος στους θεσμούς του δυτικού κόσμου. Άλλωστε, το γεγονός ότι οι δύο χώρες δεν έχουν κοινά σύνορα δυσκολεύει την όποια στρατιωτική εμπλοκή μεταξύ τους. Επίσης, δεν θα πρέπει να αποκλείεται το ενδεχόμενο της προώθησης κάποιας λογικής λύσης από πλευράς του Ισραήλ για την επίλυση του Παλαιστινιακού, κάτι που ζητάνε επίμονα οι ΗΠΑ αλλά και μεγάλο μέρος της ισραηλινής κοινής γνώμης. Σε αυτή την περίπτωση, η Τουρκία θα μπορούσε να εμφανιστεί ότι έφερε εις πέρας το ρόλο της ως προστάτιδα των Παλαιστινίων και να αποκαταστήσει, έστω και εν μέρει, τις σχέσεις της με το Τελ Αβίβ. Ο εχθρός του σήμερα είναι ο φίλος του αύριο και το αντίθετο. Και αυτό είναι αξίωμα στη Μέση Ανατολή εδώ και αιώνες.
    Άλλωστε, δεν θα πρέπει να παραβλέπουμε την ύπαρξη ισχυρών και γνησίως φιλοϊσραηλινών δυνάμεων στο εσωτερικό της Τουρκίας, κυρίως στο στρατιωτικό κατεστημένο, οι οποίες δυσφορούν πολύ με τις επιλογές της κυβέρνησης Ερντογάν και θα ήθελαν η Τουρκία να κάνει στροφή 180 μοιρών όσον αφορά στις σχέσεις της με το Ισραήλ. Και κανείς δεν μπορεί να πει με βεβαιότητα ότι οι δυνάμεις αυτές έχουν χάσει κάθε δυνατότητα να «φρονιμέψουν» την κυβέρνηση Ερντογάν και να αντιστρέψουν την ισλαμική – αντιισραηλινή της στοχοθέτηση. Η εσωτερική πολιτική σκηνή της Τουρκίας ήταν, είναι και θα είναι γεμάτη εκπλήξεις.
    Και τι γίνεται τότε; Αν δηλαδή ο Ερντογάν βάλει νερό στο κρασί του ή ισχυρές δυνάμεις μέσα στην Τουρκία ανατρέψουν τη φιλοαραβική – αντιισραηλινή πολιτική και οι δύο χώρες τα «ξαναβρούν» έστω και προσωρινά; Σε παρόμοια περίπτωση, αν η χώρα μας θα έχει εκτεθεί ως απροκάλυπτα φιλοϊσραηλινή, οι εξελίξεις αυτές, πολύ απλά, θα την «αδειάσουν» και το μόνο που θα της μείνει θα είναι η εχθρότητα του αραβικού και του ευρύτερου μουσουλμανικού κόσμου με απρόβλεπτες συνέπειες για το μέλλον.
    Ακόμη, δεν θα ήταν φρόνιμο να μην εξετάσουμε το ενδεχόμενο ότι και το Ισραήλ, εκτός από τις ΗΠΑ, μπορεί να ακολουθήσει μια πολιτική κατευνασμού έναντι της Τουρκίας και η πιο πρόσφορη επιλογή σε παρόμοια περίπτωση είναι να στηρίξει τις διεκδικήσεις της Άγκυρας έναντι των ζωτικών συμφερόντων της Ελλάδας και της Κύπρου στην περιοχή της Ανατολικής Μεσογείου…
    Τέλος, έχει άραγε ερωτηθεί το Ισραήλ αν πράγματι θα ήθελε μια στρατηγική συμμαχία με την Ελλάδα;

    Η επιλογή του αυτόνομου δρώντα και η επένδυση στην ισχύ
    Από την άλλη, η ευκαιρία είναι πολύ μεγάλη για να τη χάσουμε. Όπως αναφέρθηκε και πιο πάνω, αυτό που κυριαρχεί στη γεωπολιτική ταυτότητα της περιοχής είναι μια τεράστια και επικίνδυνη γεωπολιτική ασάφεια. Κατά συνέπεια, αυτό που χρειάζονται σε βάθος χρόνου, τόσο οι ΗΠΑ και η Ευρώπη όσο και το Ισραήλ, είναι ισχυρά σημεία «αγκυροβολίου πολιτικής» που θα μπορούν να μειώσουν το βαθμό αβεβαιότητας και να αποτελέσουν κρίσιμης σημασίας στηρίγματα σε περίπτωση ακραίων εξελίξεων. Αν δηλαδή η Τουρκία οδηγείτο σε σαφέστατα εχθρική σχέση μαζί τους. Σε ό,τι αφορά την Ελλάδα, πρόκειται ίσως για τη μόνη χώρα στην περιοχή που μπορεί να παίξει αυτό το ρόλο, μια και είναι βαθιά ενταγμένη στους οργανικούς θεσμούς και τη γεωπολιτική υπόσταση της Δύσης και αυτό δεν μπορεί να αλλάξει. Αυτό που της λείπει όμως, ώστε να μπορεί να παίξει παρόμοιο ρόλο, είναι η ισχύς.
    Έτσι, λοιπόν, θα μπορούσαμε να κρατήσουμε πολύ χαμηλούς τόνους σε αυτή την αντιπαράθεση και να κρατηθούμε απέξω. Αυτό σημαίνει όχι μόνο να αποφύγουμε να ταυτιστούμε με το Ισραήλ, αλλά και να απομακρυνθούμε, όσο είναι καιρός, από την Τουρκία, σταματώντας την αυτοκαταστροφική πολιτική της «ελληνοτουρκικής προσέγγισης». Εν παραλλήλω, θα πρέπει να ενισχύσουμε τη γεωπολιτική μας υποδομή, έτσι ώστε να γίνουμε εν δυνάμει ισχυροί παράγοντες στην περιοχή, αποτρέποντας ταυτοχρόνως την πιθανότητα να αποτελέσουμε την «Ιφιγένεια» σε μια πολιτική κατευνασμού της Τουρκίας από πλευράς ΗΠΑ και Ισραήλ. Να αντιστρέψουμε, δηλαδή, αυτή τη συνεχή πορεία γεωπολιτικής απομείωσης των τελευταίων ετών και να ξαναγίνουμε «κάτι» όχι ταυτιζόμενοι με κάποιο άλλο κράτος, αλλά ενισχύοντας την άμεση γεωπολιτική μας υπόσταση.
    Κατά την ταπεινή άποψη του γράφοντος, τόσο οι ΗΠΑ όσο και το Ισραήλ μάλλον θα προτιμούσαν μια ισχυρή αν και φιλοπαλαιστινιακή Ελλάδα, η οποία όμως, έτσι και αλλιώς, λόγω της δυτικής γεωπολιτικής της ταυτότητας, αποτελεί εν δυνάμει σύμμαχο, παρά μια φιλοϊσραηλινή, αλλά αδύναμη, άρα και άχρηστη Ελλάδα.
    Κι αν όλα τα παραπάνω φαίνονται πολύ θεωρητικά, ένα άμεσο μέτρο που, κατά την άποψη του γράφοντος, θα ενίσχυε την «κρίσιμη γεωπολιτική υποδομή» της Ελλάδας, θα την τοποθετούσε στο κέντρο των εξελίξεων και θα αύξανε δραματικά τη σπουδαιότητά της για το Ισραήλ και τις ΗΠΑ, χωρίς ταυτοχρόνως να ενοχληθεί καμιά από τις αραβικές χώρες και χωρίς να χρειάζεται να αλλάξει η ρητορική της Ελλάδας από φιλοαραβική σε φιλοϊσραηλινή, είναι η άμεση απόκτηση ναυτικών αντιβαλλιστικών ικανοτήτων.
    Βέβαια, σε καμία περίπτωση παρόμοια επιλογή δεν θα πρέπει να συνδυαστεί με κάποια ένταξη, επίσημη ή ανεπίσημη, στον αντιβαλλιστικό σχεδιασμό της Ουάσιγκτον, κάτι που θα μπορούσε ίσως να προκαλέσει την αντίδραση της Ρωσίας. Δεδομένης της γεωπολιτικής λειτουργίας της Ελλάδας στο ΝΑΤΟ, την ΕΕ και τη Ζώνη του Ευρώ, δηλαδή στο «σκληρό πυρήνα» της Δύσης, οι ελληνικές αντιβαλλιστικές ικανότητες εντάσσονται αυτομάτως στο στρατηγικό δυναμικό της Δύσης, χωρίς να χρειάζονται θορυβώδεις διακηρύξεις.
    Σε παρόμοια περίπτωση, οι αντιβαλλιστικές ικανότητες του ΝΑΤΟ στην περιοχή (άρα εν δυνάμει και του Ισραήλ) ενισχύονται, η γεωστρατηγική Ομπάμα, που δίνει μεγάλη έμφαση στη ναυτική αντιβαλλιστική άμυνα, υποστηρίζεται με αποφασιστικό τρόπο, ο γεωπολιτικός ρόλος της Τουρκίας απομειώνεται και οι άμεσες αμυντικές δυνατότητες της χώρας μας έναντι της τουρκικής απειλής αυξάνονται αποφασιστικά, ιδιαίτερα δε έναντι των τουρκικών βαλλιστικών όπλων, τα οποία έχουν αυξηθεί κατά πολύ τα τελευταία χρόνια. Από την άλλη, ούτε οι Παλαιστίνιοι ούτε κανένας άλλος θίγεται και η Ελλάδα μπορεί να παραμένει κριτική έναντι του Ισραήλ και φιλοπαλαιστινιακή. Ταυτοχρόνως, όμως, θα έχει μετατραπεί σε μια μεγάλη μακροχρόνια επένδυση «μείωσης ρίσκου» για το Ισραήλ και τις ΗΠΑ, σε περίπτωση που οι σχέσεις τους με την Τουρκία οδηγηθούν σε μια μεγάλη, οριστική και καταστρεπτική ρήξη κάποια στιγμή στο μέλλον. Βέβαια, η αγορά οπλικών συστημάτων, έστω και πολύ μεγάλης γεωπολιτικής αξίας, αυτή την εποχή είναι εκτός πραγματικότητας δεδομένης της οικονομικής κατάστασης της Ελλάδας. Όμως, αν πράγματι η υπόθεση του γράφοντος είναι σωστή, θα μπορούσε να εξεταστεί ακόμη και η πιθανότητα της απόκτησης παρόμοιων ικανοτήτων από το Ελληνικό Ναυτικό με αμερικανική ή νατοϊκή χρηματοδότηση. Η απόλυτη κίνηση ματ, βέβαια, θα ήταν η απόκτηση από την Ελλάδα ρωσικών αντιβαλλιστικών συστημάτων S-400 ή και άλλων πιο εξελιγμένων στο μέλλον, που θα πλαισίωναν τα ναυτικά αντιβαλλιστικά συστήματα, με τις ευλογίες της Ουάσιγκτον. Ακούγεται σενάριο επιστημονικής φαντασίας, αλλά ίσως κινείται στη σφαίρα των ρεαλιστικών επιλογών…

    (*) Ο Κωνσταντίνος Γρίβας είναι ειδικός σε θέματα γεωπολιτικής ανάλυσης και πολεμικών τεχνολογιών. Διδάσκει το μάθημα της Γεωπολιτικής στη Στρατιωτική Σχολή Ευελπίδων.

    • Ορθολογιστής avatar
      Ορθολογιστής @ Polux 11/08/2010 22:15:29

      Άλλο ένα κείμενο στό πνεύμα τού, άς μήν κάνουμε τίποτα μπάς καί γίνει κανένα λάθος.

      • Polux avatar
        Polux @ Ορθολογιστής 11/08/2010 23:11:58

        ... αυτό κατάλαβες διαβαζοντας το κείμενο του Κ.Γρίβα Ορθολογιστή;

      • Greco avatar
        Greco @ Ορθολογιστής 11/08/2010 23:24:19

        ο κ.γριβας φαινεται οτι εχει γνωσεις,αλλα εντοπιζω καποια συλλογιστικα λαθη

        οτι πχ θα μας θυμωσουν οι αραβες.Ε ενταξει αμα βγει ο δρουτσας και φωναξει "ζητω το τοιχος" φυσικα και θα θυμοσουν

        αλλα εμεις δε λεμε αυτο,εμεις θελουμε συσφιξη σχεσεων με το ισραηλ γιατι ειναι ισχυρο,εχει πυρηνικα--δε παιζεις με αυτες τις χωρες--εχει κοινους δεσμους ιστορικα με τον ελληνισμο(με αντιπαλοτητες πολλες φορες,αλλα ποτε ως δυναστης μας),ειναι και αυτοι "αναδελφο εθνος" και η μονη μη μουσουλμανικη δυναμη στο χωρο της να μεσογειου

        Ε τωρα αν μας θυμωσουν οι αραβες επειδη απλα θελουμε το καλο της πατριδας μας,ας το κανουν.Ετσι κ αλλιως τι μας εχουν προσφερει ως τωρα?μακρια σχετικα ειναι,αδυναμοι στρατιωτικα
        Αν ειναι ρισκο η ελληνοισραηλινη συμμαχια,φανταζομαι γιατι τα ακουει ο βενιζελος ακομα που στειλε στρατο στη σμυρνη...(φανταστειτε να λεγε οχι,τι θα του σουρναν)

        εγω συμπεραινω απτο κειμενο οτι ειναι προς το συμφερον μας να σπρωξουμε τα πραγματα προς μια μουσουλμανικη τουρκια,οπως λεει κ το κειμενο,απεναντι αν γινεται απτις ηπα κ το ισραηλ.Θα εχει εναν υποτιθεται ηγεμονικο ρολο στους μουσουλμανους(μαντολες,καθως οι αραβες δεν τους πανε κατα βαθος),τριγυρισμενη απο λαους που τη μισουνε--ακομα και για τη ρωσια που θα μπορουσε να στηριχθει στο μελλον η τουρκια το βλεπω κομματακι ζορικο καθως οι ρωσσοι ειναι απροβλεπτοι--

        αργα η γρηγορα θα ξεφουσκωσει το μπαλονι...

  9. deldio avatar
    deldio 11/08/2010 20:53:38

    Επειδή κάποιοι έχετε πιο σύγχρονη και σφαιρικότερη αντίληψη από εμένα που έχω μείνει πίσω: Από όλο τον γεωστρατηγικό μας περίγυρο (ΝΑ Ευρώπη, Μεσόγειος, Αραβοισλαμικό κόσμο, ακόμη και ως μέλη του ΝΑΤΟ), ποίες χώρες θα προσεγγίσουμε και με ποίες θα ανοίξουμε μέτωπο και θα γίνουμε στόχος εάν συμπτήξουμε ελληνοϊσραηλινό άξονα;

    • Maya avatar
      Maya @ deldio 12/08/2010 03:40:59

      Εναντίον μας θα βρούμε τουλάχιστον όλη την υπόλοιπη Μέση Ανατολή.
      Για αρχή.

      Αν μας την πέσει η Τουρκία, το ΝΑΤΟ θα πει να τα βρούμε μόνοι μας.
      Αν μας την πέσει όμως το Ιράν με την Τουρκία, εκεί θεωρητικά παρεμβαίνει η Συμμαχία.

      Στο μεταξύ βέβαια, υπάρχουν και οι διορισμένοι πρέσβεις και λοιποί διπλωματικοί αξιωματούχοι που υποτίθεται ότι δουλεύουν για να μας γλιτώνουν από τα χειρότερα.

      Τις συμμαχίες όμως δεν τις συνάπτεις μόνο με βάση την επιβίωση. Τις συνάπτεις και στο όνομα της όποιας προόδου.

      Ας αντιστρέψω κάπως το ερώτημα:
      Τι συμφέρον και τι αντίκρισμα έχουμε δει από αυτήν την περίφημη φιλοαραβική φιλία;

      Όπως και να χει, ας περιμένουμε λίγο ακόμα.
      Οι ΗΠΑ δίνουν ούτως ή άλλως πολλή αξία στην Τουρκία και οι ελληνικές κυβερνήσεις παρά τα όσα πιστεύει ο αρθρογράφος της jp ακούνε Ερντογάν και πότε κουμπαρεύουν πότε χορεύουν.

      Αυτή η προσέγγιση μπορεί να σημαίνει ότι ο ΓΑΠ κάνει κάποιο χατήρι. Μπορεί να σημαίνει ότι το Ισραήλ αρχίζει και γίνεται πολύ απελπισμένο...
      Μπορεί να μην σημαίνει και τίποτα ή κάτι καινούριο.
      Θα δείξει.

  10. Bodinus1576 avatar
    Bodinus1576 11/08/2010 21:01:22

    Ε. Βενιζέλος: "Θα είμαι εθνικιστής θα είμαι αναρχικός, θα είμαι σοσιαλιστής θα είμαι οτιδήποτε επιβάλλει το εθνικό συμφέρον"

    • Greco avatar
      Greco @ Bodinus1576 11/08/2010 23:11:15

      +1ooo *

  11. helas george avatar
    helas george 12/08/2010 00:51:15

    ΑΛΛΟΙ ΚΑΘΑΡΙΣΑΝ ΓΙΑ ΜΑΣ ΧΡΟΝΙΑ ΠΡΙΝ.ΑΣ ΠΡΟΣΕΧΟΥΝ ΚΑΛΑ ΚΑΙ ΑΣ ΚΡΑΤΗΣΟΥΝ ΚΑΜΙΑ ΠΙΣΙΝΗ.ΟΛΑ ΕΙΝΑΙ ΣΤΟΝ ΑΥΤΟΜΑΤΟ ΠΙΛΟΤΟ ΟΙ ΚΡΙΣΕΙΣ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΜΑΣ ΤΡΟΜΑΖΟΥΝ.

  12. Βασίλης avatar
    Βασίλης 12/08/2010 12:00:03

    Κάποιοι γράφουν για συμμαχίες, φιλίες και διάφορα άλλα.
    Πάντοτε και ειδικότερα σήμερα τίποτε το αναληθέστερο.
    Σύμμαχοι με τους Αμερικάνους και τους Ευρωπαίους στο ΝΑΤΟ και στην ΕΕ. Σε ποιο θέμα μας υποστήριξαν; Σε ΚΑΝΕΝΑ.
    Ελληνοαραβική φιλία;;;
    Αλήθεια; Που την είδατε; Πόσες από αυτές έχουν αναγνωρίσει το Σκοπιανό μόρφωμα με το όνομα Μακεδονία; Πόσες έχουν αναγνωρίσει το κατεχόμενο τμήμα της Κύπρου ως κράτος;

    Τα κράτη έχουν αποκλειστικά και μόνο συμφέροντα. Ούτε αγάπες, ούτε φιλίες, ούτε συμμαχίες.

    Τα κυρίαρχα κράτη συνάπτουν αποκλειστικά και μόνο συμφωνίες συνεργασίας που επιβάλλεται να εξυπηρετούν εξίσου τα συμφέροντα και των δύο μερών. Οι συμφωνίες αυτές πολλές φορές καταγγέλλονται όταν παύουν να εξυπηρετούν και τις δύο πλευρές.

    Ως εκ τούτου αδυνατώ να καταλάβω τους λόγους για τους οποίους μέχρι σήμερα η Ελλάδα μένει μακριά από τη συνεργασία με το Ισραήλ. Πίστευω ότι έχουμε να κερδίσουμε πάρα πολλά από μια τέτοια συνεργασία, σε όλους τους τομείς. Ειδικά στο τομέα της στρατιωτικής συνεργασίας, η Ελλάδα μπορεί να ωφεληθεί πολλαπλώς από την Ισραηλινή τεχνολογία και εμπειρία.

    Η οποιαδήποτε συνεργασία με το Ισραήλ σε καμιά περίπτωση δεν πρέπει να αποξενώσει την Ελλάδα από το Αραβικό κόσμο. Και τα Αραβικά κράτη τα συμφέροντά τους προωθούν και μάλιστα όπως μπορούν καλύτερα.

  13. Ικαρος avatar
    Ικαρος 13/08/2010 17:47:51

    Όσο στην Τουρκία κυριαρχούσε το δικτατορικό, κεμαλικό βαθύ κράτος των στρατηγών που συνεργάζονταν άψογα με τους Αμερικάνους και το Ισραήλ, η ελληνική ιθύνουσα τάξη, οι ιδεολόγοι και εκλαϊκευτές της στήριζαν απόλυτα την ελληνοτουρκική προσέγγιση, τα ζεϊμπέκικα του ΓΑΠ, την περαιτέρω ένταξη της Τουρκίας στις δυτικές δομές κλπ, χωρίς να τους απασχολεί ιδιαιτέρως (πέρα από φραστικές κορώνες κάποιες φορές) η επιθετικότητα του Τουρκικού στρατού - κυρίαρχου σε όλες τις κοινωνικές και οικονομικές δομές - εναντίον της Ελλάδας κλπ. Το ιδεολόγημα του νεοθωμανισμού μόλις το είχε εμφανίσει ο Καραμπελιάς αλλά δεν έκαναν χρήση. Η ελίτ μας απλά προσπαθούσε να πείσει έρποντας και γλύφοντας του δυτικούς συμμάχους ότι και αυτή μπορεί να εξυπηρετήσει την Δύση όσο και η Τουρκία, αλλά δυστυχώς (γι' αυτήν) έμενε πάντα πίσω, γιατί σαφώς η γεωπολιτική σημασία της Τουρκίας ήταν και είναι πολύ μεγαλύτερη από αυτήν της Ελλάδας για τη Δύση.

    Από την στιγμή της εμφάνισης του Ερντογάν πριν λίγα χρόνια, που σάρωσε το μέχρι τότε πολιτικό σύστημα της Τουρκίας (εξαφάνισε σχεδόν όλα τα παραδοσιακά αστικά κοσμικά κόμματα της τουρκικής στρατιωτικο -πολιτικής ελίτ) και κυρίως όταν φάνηκε ότι συγκρούεται πραγματικά, με μεγάλη ένταση και επιτυχώς με το βαθύ κράτος των στρατηγών, ανατρέποντας τις εσωτερικές και εξωτερικές συμμαχίες του, φέρνοντας στο προσκήνιο ανερχόμενες αστικές αλλά και λαϊκές φιλοισλαμικές δυνάμεις αλλά και ακολουθώντας μια πιο φιλολαϊκή πολιτική (έβγαλε τη χώρα του από το πρόγραμμα του ΔΝΤ, ανάπτυξη 7.5% κλπ), προσπαθώντας επίσης να εκτονώσει το θεμελιώδες Κουρδικό ζήτημα (δεν το έχει καταφέρει ακόμα) ΤΟΤΕ
    ξαφνικά η απόλυτα φιλοδυτική και βολικά εξαρτημένη ελληνική ελίτ (που πλέον έχει εκχωρήσει ζωτικά εθνικά και λαϊκά συμφέροντα στο ΔΝΤ- Ε.Ε.- ΕΚΤ- ελληνικό κεφάλαιο, όπως λογικά έπρεπε να αναμένουμε όλοι μας) συνεχίζοντας να ακολουθεί την ίδια δυτική γραμμή (που ουδέποτε αμφισβήτησε από το τέλος του εμφυλίου) άρχισε να έχει πατριωτικά προβλήματα με τον "νεοθωμανισμό" του Ερντογαν και του Νταβούτογλου, να συγκλονίζεται από την τουρκική επεκτατικότητα κλπ (ΑΚΟΜΑ και ο Δρούτσας έκανε πρόσφατα αντιτουρκικές "πατριωτικές" δηλώσεις!).

    Είναι σαφές ότι από την στιγμή που η σημερινή ηγεσία της Τουρκίας (με μεγάλη λαϊκή υποστήριξη) δεν θεωρείται εξασφαλισμένη και ακραιφνής σύμμαχος της Δύσης, έχοντας την ιδική της περιφερειακή ατζέντα (έχοντας επιλέξει την σύγκρουση με το δυτικό ντόμπερμαν στη περιοχή, το Ισραήλ εναρμονιζόμενη με την τουρκική λαϊκή διάθεση αλλά και τις διαθέσεις των αραβικών λαών), η δυτικόφιλη και ξεπουλημένη ελίτ μας έτρεξε να γεμίσει το κενό χαράσσοντας νέο «στρατηγικό δόγμα» - ως να είχε ποτέ αυτόνομα τέτοιο πράγμα - συμμαχίας με το Ισραήλ.

    Ένα φαιδρό σημείο στην όλη ιστορία είναι η προπαγανδιστική αξιοποίηση του ιδεολογήματος του "νεοθωμανισμού" όχι μόνο από το ΛΑΟΣ και την ΝΔ, για να αποκρυβεί η δυτικόστροφη ιδιοτέλειά τους, αλλά και από το πιο ξεπουλημένο ΠΑΣΟΚ ever, την στιγμή μάλιστα που φαίνεται να το εγκαταλείπει ο δημιουργός του, Καραμπελιάς.

    Όμως το πρόβλημα θα ήταν σχετικά μικρό εάν έμενε ως εκεί. Η άρχουσα τάξη της Ελλάδας - με πλήρη ένδεια αστικής ιδεολογίας και αρχών, εφευρίσκει ιδεολογικές παπάρες κάθε 10ετια για να στηρίξει τις συγκυριακές οικονομικές και πολιτικές επιλογές της (ποιός δεν θυμάται τον "εκσυγχρονισμό του Κράτους", το "Ολυμπιακό ιδεώδες του 2004", το "Στοίχημα του Ευρώ" κ.ο.κ). Σήμερα στην πιο ξεπουλημένη μεταπολεμικά φάση της, επανεφευρίσκει τον αντιτουρκικό "πατριωτισμό" περιχυμένο με σάλτσα στρατηγικής συμμαχίας με τους σιωνιστές, με μάλλον επικίνδυνες συνέπειες για το άμεσο μέλλον της χώρας.

    Η κοντόφθαλμη, αντεθνική αλλά και εντελώς ανήθικη νέα στρατηγική επιλογή της άρχουσας ελίτ για την περιοχή μας, δηλαδή αυτή της συμμαχίας με το κράτος - παρία και τρομοκράτη της Μέσης Ανατολής δεν προοιωνίζεται τίποτα θετικό ή καλό για την χώρα μας και τον ελληνικό λαό. Μας εμπλέκει ως σύμμαχους στην πλευρά του άδικου, ρατσιστικού, θεοκρατικού, φονταμενταλιστικού και τυχοδιωκτικού Ισραήλ στην υπό καθεστώς μόνιμης ανάφλεξης Μέση Ανατολή. Πέραν αυτού όμως είναι και πέρα ως πέρα ηλίθια επιλογή, γιατί την στιγμή που ο Ερντογάν φυλακίζει εν ενεργεία στρατηγούς για συμμετοχή τους στη επιχείρηση «Βαριοπούλα» που προέβλεπε προβοκάτσια με θερμό επεισόδιο στο Αιγαίο και μας κλείνει φιλικά το μάτι, εμείς ως οι απόλυτα κυνικοί κρετίνοι τον μουτζώνουμε και πάμε (με προτροπή της μαμάς Αμερικής) να κάνουμε συμμαχία με το κωλόπαιδο και τραμπούκο της γειτονίας με τον οποίο έχει τσακωθεί…

  14. ψυχραιμια avatar
    ψυχραιμια 13/08/2010 18:16:50

    Δεν βλεπω καμμια αντιτουρκικη εξαρση της Ελλαδος και ειναι πολυ φυσικο μια και κανεις δεν θα πολεμησει για λογαριασμο της αν γινει κατι.
    Η βελτιωση των σχεσεων με το Ισραηλ γινεται ανεξαρτητα απο τις ελληνοτουρκικες σχεσεις και ειναι κατι που επρεπε να γινει εδω και καιρο.Τα κρατη οφειλουν να εχουν σχεσεις που τα οφελουν και ο μονομερης προσανατολισμος της Ελλαδος προς τους Αραβες δεν της εδωσε τιποτα.

    • Ικαρος avatar
      Ικαρος @ ψυχραιμια 13/08/2010 18:36:19

      Τι σημαίνει "βελτίωση των σχέσεων" με το Ισραήλ; Σχέσεις διπλωματικές και εμπορικές με το Ισραήλ έχουμε από το 1992. Αυτό για το οποίο πρόκειται σήμερα είναι "στρατηγική συνεργασία" σε όλους τους τομείς και κυρίως στον στρατιωτικό...

      Πρόκειται για ειδικη σχέση, για προτιμησιακή σχέση και αυτό κάνει μεγάλη διαφορά. Η σχέση με το Ισραήλ θα ωφελήσει την Ελλάδα όσο ωφέληθηκαν από την αντίστοιχη σχέση με το Ισραήλ η Κολομβία, η Νότιος Αφρική του απαρτχαιντ, η Γεωργία του Σαακασβίλι και εσχάτως οι Κούρδοι του βόρειου Ιρακ.

  15. Antiochus avatar
    Antiochus 14/08/2010 23:48:52

    Έλληνες και Εβραίοι ΠΟΤΕ δεν συγκρούστηκαν. Αντίθετα, η Ελλάδα είχε πάντοτε (και θα συνεχίσει προφανώς να έχει) πρόβλημα με το Ισλάμ. Το μόνο που σταματάει τις δύο αυτές χώρες από το να συνεργαστούν είναι η κλασική εβραιοφοβική ανασφάλεια του μέσου ελληνάρα, γιατί από την πλευρά τους οι Ισραηλινοί μας έχουν αδυναμία, από τη μουσική και τα νησιά, μέχρι το φαγητό και τον τρόπο ζωής, που είναι πανομοιότυπος. Ας σταματήσει επιτέλους αυτή η φοβία, που έχει τις ρίζες της, δυστυχώς, στον Χριστιανισμό και τους "εβραίους που σταύρωσαν το Χριστούλη". Είναι παρανοϊκή. Ξεκολλήστε. Ουδέποτε Ισραηλινός έβλαψε Έλληνα.

  16. Kalifonos avatar
    Kalifonos 17/08/2010 22:57:41

    Antiochus, είναι εμφανές ότι δεν γνωρίζεις αρκετά καλά ιστορία. Πρέπει να ανατρέξεις στους Ελληνιστικούς χρόνους αλλά και μεταγενέστερα για να πληροφορηθείς σχετικά. Άσχετα δε από αυτό, το κοινό περί δικαίου αίσθημα, είναι ότι έχει μείνει σε αυτό το δόλιο λαό. Δεν είναι δυνατό, στο όνομα δήθεν εθνικού συμφέροντος, να καταπατάτε το μόνο για το οποίο είμαστε υπερήφανοι. Δυστυχώς οι μετα-Αντρέα κυβερνήσεις του ΠΑΣΟΚ κατα-εξευτέλισαν αυτό το αίσθημα, τόσο στα Ίμια, όσο και με την επαίσχυντη προδοσία του Οτσαλάν. Τώρα έρχεται το Georgeάκη να ολοκληρώσει το έργο με την ανάπτυξη στρατηγικής συμμαχίας με τους κοινούς δολοφόνους (ξέχασες τον πρόσφατο ανελέητο βομβαρδισμό της Γάζας με βόμβες ακόμα και φωσφόρου, ξέχασες το παράνομο εμπάργκο της Γάζας που την έχει καταστήσει την μεγαλύτερη και πιο πυκνοκατοικημένη φυλακή του πλανήτη, ξέχασες την δολοφονία 8 ακτιβιστών σε διεθνή ύδατα κατά παράβαση κάθε έννοιας διεθνούς δικαίου και δικαίου της θάλασσας; κλπ κλπ κλπ). Δηλαδή τι και αν (λέμε τώρα) "Ουδέποτε Ισραηλινός έβλαψε Έλληνα". Έχουν βλάψει άλλους λαούς και τη διεθνή νομιμότητα. Που θα καταντήσουμε δηλαδίς, στην λογική του "άσε να καεί το σπίτι του γείτονα, αρκεί το δικό μου να μη καεί", που φυσικά όπως έχει αποδείξει η ιστορία, αν καεί του γείτονα, κάποια στιγμή θα καεί και το δικό σου...

ΑΠΟΣΤΟΛΗ ΣΧΟΛΙΟΥ

Τα δεδομένα σας είναι ασφαλή! H διεύθυνση email δε θα δημοσιευθεί. Τα στοιχεία θα χρησιμοποιηθούν αποκλειστικά για τη δυνατότητα σχολιασμού στο antinews.gr .

Tα πεδία με αστερίσκο (*) είναι υποχρεωτικά.