#_CRON_JOB_#
#_CRON_JOB_#
03/02/2010 16:18
ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΣΧΟΛΙΟΥ

Σε ξεσηκωμό καλεί η Αριστερά



Το ΠΑΜΕ συμμερίζεται τις ανησυχίες της κυβέρνησης και του Πρωθυπουργού για τη δεινή θέση που έχουν περιέλθει τραπεζίτες, εφοπλιστές, μεγαλοβιομήχανοι, μεγαλέμποροι και μεγαλοεισαγωγείς και άλλοι ντόπιοι και ξένοι καπιταλιστές.  Η Εκτελεστική Γραμματεία

Είμαστε σίγουροι ότι τα επώδυνα μεν, αλλά σωτήρια μέτρα για την αύξηση των κερδών τους, που ανακοίνωσε ο Πρωθυπουργός, θα αναγνωριστούν ως πράξη εθνικής ευθύνης, πράγμα το οποίο ήδη γίνεται, αν κρίνουμε από τα πρωτοσέλιδα των εφημερίδων και τη στάση των καναλιών που ανήκουν στους εφοπλιστές και μεγαλοεργολάβους.

 Το ΠΑΜΕ σε ένδειξη συμπαράστασης καλεί σε γενικό ξεσηκωμό κάθε εργαζόμενο και Σωματείο και σε καθολική συμμετοχή στην Απεργία στις 10 Φλεβάρη και στα συλλαλητήρια του ΠΑΜΕ σε κάθε πόλη.

Στο μεταξύ και ενώ η Κομισιόν εξέφρασε την ικανοποίησή της και  ενέκρινε το Πρόγραμμα Σταθερότητας και Ανάπτυξης, στο εσωτερικό της χώρας οι αντιδράσεις κλιμακώνονται, τόσο από πλευράς πολιτικών κομμάτων, ιδίως της Αριστεράς, όσο και από πλευράς συνδικάτων. Μετά την ΑΔΕΔΥ, 24ωρη απεργία εξήγγειλε και η ΓΣΕΕ.

Το ΚΚΕ καλεί τον λαό σε ξεσηκωμό.  βεβαιώνοντάς τον πως «έχει τη δύναμη και μπορεί να αποκρούσει την επίθεση», ενώ ο Αλέξης Τσίπρας κάλεσε για την  δημιουργία ενός «ευρέος κινήματος αντίστασης» με τη συμμετοχή και του ΚΚΕ.

ΣΧΟΛΙΑ

  1. Νιόνιος-διονύσης avatar
    Νιόνιος-διονύσης 03/02/2010 16:15:55

    ενταξει το ΠΑΜΕ νομιζει οτι η κυβερνηση εχει τη χηνα με τα χρυσα αυγα και οποτε μας καπινηση περνουμε και μια αυξησουλα.Ανθρωποι κολλημενοι την δεκαετια του 20 και ζωντας οντως στον δικο τους μαγικο κοσμο.get a life ρε!

  2. ΙΩΝΑΣ avatar
    ΙΩΝΑΣ 03/02/2010 16:32:36

    Ε, αφού έκλεψες και συ Νιόνιο, μαζί με τους ...γνωστούς,πρέπει να πληρώσεις και να μην ξαναπάρεις αύξηση.Μάλλον θεωρείς τον εαυτό σου συνένοχο με το πολιτικοοικονομικό σύστημα,

  3. Νιόνιος-διονύσης avatar
    Νιόνιος-διονύσης 03/02/2010 16:42:00

    Να κλεψω οχι δεν το εκανα ,μαλλον γιατι δεν μου δοθηκε ποτε η ευκαιρια?,εγω ενα μαγαζι εχω με τα αδερφια μου με 2 υπαληλους που συνταξη θα παρω στα 67 και αν δεν πληρωσω το ικα για παραδειγμα δεν εχει ενημερωτητα και δεν μπορω να παρω τα λεφτα μου και τοσα αλλα που πιστευω τα ξερεις.Οσο αν θεωρω το εαυτο μου συνενοχο?ΝΑΙ ΝΑΙ ΝΑΙ γιατι τοσα χρονια ψηφιζα ΠΑΣΟΚΝΔΣΥΡΙΖΑΚΚΕΛΑΟΣ και ποτε δεν διαμορφοσα το σαφως καλυτερο που μπορουσα

  4. donaE avatar
    donaE 03/02/2010 16:46:16

    Αυτο πια...Ο Τσιπρας να καλει το ΚΚΕ.Επιτελους εχουμε νεο ορισμο της αριστερας.

  5. nik avatar
    nik 03/02/2010 16:47:09

    Από την αριστερά δεν θα μπορούσαμε τίποτε άλλο πέρα από καιροσκοπισμό, δημαγωγία και πλήρη ανευθυνότητα.

  6. ΙΩΝΑΣ avatar
    ΙΩΝΑΣ 03/02/2010 16:48:52

    Άρα συμφωνούμε. Είναι καιρός να τα βρούμε μεταξύ μας,εμείς τα κορόιδα και να τους δώσουμε ένα μάθημα,όσο είναι καιρός. Πρέπει να πάψουμε να τρωγόμαστε μεταξύ μας, επειδή όλοι ξέρουμε ποιούς βολεύει αυτό.

  7. PAmizensSOK avatar
    PAmizensSOK 03/02/2010 17:04:59

    30 χρονια ....ΝΑΙ 30 ολοκληρα χρονια μας λεει το ΠΑΣΟΚ και η ΝΔ ΛΙΤΟΤΗΤΑ για να ερθουν καλυτερες μερες.ΟΠΟΙΟΣ το ΠΙΣΤΕΥΕΙ αυτο ζει σε μια ΟΥΤΟΠΙΑ..ΖΕΙ σε παρελθοντα χρονο.

    • Κρης avatar
      Κρης @ PAmizensSOK 03/02/2010 17:39:48

      1975ή 1976 - 14αρης 15αρης

      θυμαμαι να πρωτακουσα την φραση που ειχε εκστομισει
      ο καραμανλης....

      ''πρεπει να σφιξουμε κι'αλλο το ζωναρι''

      ανάθεμάτο, 35 χρονια πανε απο τοτε.....

      ποσες πια τρυπες θα κανουμε σ'αυτο το ζουναρι ;

  8. ΦΑΕΘΩΝ avatar
    ΦΑΕΘΩΝ 03/02/2010 17:19:20

    Καλή αντάμωση, κ. Παπανδρέου, στα πεζοδρόμια

  9. «Κασσάνδρα» avatar
    «Κασσάνδρα» 03/02/2010 17:40:13

    Ρε δώστε αυξήσεις τι πράγματα είναι αυτά αίσχος... νόμος είναι το δίκιο του εργάτη, τέλος.

    Απαιτούμε εδώ και τώρα:

    Κατώτερος μισθος 5 χιλιάδες €.
    Σύνταξη μετά από 5 έτη δουλειάς.
    Εξω από το ΝΑΤΟ
    Εξω από την ΕΕ
    ΟΧΙ
    ΟΧΙ
    ΟΧΙ

    • ataktos avatar
      ataktos @ «Κασσάνδρα» 03/02/2010 18:24:05

      τώρα που τα βρήκαν (στο πρόσωπο του Κάρολου) οι τρεις χείρες αδελφές, θα σκάσει ...που θα πάει...

  10. man8os avatar
    man8os 03/02/2010 17:44:03

    Δεν παν να διαδηλωνουν? Ας παν. Αρκει να πληρωσουν. Μην ακουσω κατι του στυλ"για ιδεολογικους λογους δεν πληρωνω"...

    Και κατι ακομα. Αυτοι ειναι πειραγμενοι στο μυαλο. Παρατηρησα οτι ο επισης πειραγμενος ΓΑΠ δεν ανεφερε το λαθρονομοσχεδιο. Ελπιζω να το εκανε γαργαρα, Αμην.

  11. ΠΟΡΤΑ ΠΟΡΤΑ avatar
    ΠΟΡΤΑ ΠΟΡΤΑ 03/02/2010 18:24:44

    Ολοι κρυβουμε εναν κομμουνιστη μεσα μας. Ειδικα οταν το ημεδαπο ή και αλλοδαπο νταβατζιλικι μας γινονται κλισμα επι 50 χρονια.

    Υπαρχει και η λευκη απεργια. Υπαρχει και η Αργια και η αποχη...

    Παναγοπουλεεε θελεις να γινεις βουλευτης πουλακι μου ?? Δαχτυλιδι φορεσες? Θυμασαι τον Κανελλοπουλο, τον Πρωτοπαππα ?? σε παρακολουθουμε = λαμογιο.

    ΠΠ

    • beniz avatar
      beniz @ ΠΟΡΤΑ ΠΟΡΤΑ 04/02/2010 15:16:38

      Αυτο ειναι το Πασοκ.Λαμογια.

  12. ataktos avatar
    ataktos 03/02/2010 18:43:19

    Το ενιαίο μέτωπο είναι η μόνη δυνατή απάντηση
    στο κεντρικό πολιτικό πρόβλημα
    από τη σκοπιά των εργαζομένων

    Χρειάζεται επειγόντως να κινητοποιηθεί η μεγάλη πλειοψηφία της εργατικής τάξης, των εργαζομένων, του λαού και της νεολαίας. Ποτέ άλλοτε δεν είχε κατακτήσει τη συνείδηση των μαζών τόσο έντονα, αυθόρμητα και καθολικά η απαίτηση για ενότητα και κοινή δράση των ίδιων των εργαζομένων στη βάση των πιο άμεσων αιτημάτων και διεκδικήσεών τους, με σκοπό να αντιμετωπιστούν τα πιο άμεσα και ζωτικά προβλήματά τους. Όπως και ποτέ άλλοτε δεν είχαμε μια τόσο συνδυασμένη αντίδραση ενάντια στην ενότητα και την κοινή δράση των εργαζομένων τόσο από τις κεντρικές συμβιβασμένες ηγεσίες των συνδικάτων όσο και από τις ηγεσίες των κομμάτων της αριστεράς.
    Με το πρόβλημα της βιωσιμότητας και της προοπτικής της εθνικής οικονομίας, της χώρας και του λαού να αποτελεί όσο ποτέ άλλοτε το κορυφαίο ζήτημα της ταξικής πάλης, το αίτημα για ενιαίο μέτωπο, για ένα νέο ΕΑΜ που να ανταποκρίνεται στις σύγχρονες συνθήκες έχει γίνει περισσότερο επίκαιρο και επιτακτικό παρά ποτέ. Από τον τρόπο με τον οποίο απαντά στο καίριο αυτό ζήτημα η κάθε πολιτική δύναμη καθορίζονται η ταξική ταυτότητα και ο αληθινός προσανατολισμός της.
    Το ενιαίο αυτό μέτωπο δεν έχει τίποτε να κάνει με «μέτωπα» και «συμμαχίες» που επινοούνται από διάφορες μεριές στην αριστερά σήμερα, κυρίως με σκοπό τη συγκομιδή ψήφων και την ανακατανομή της φθίνουσας συνολικά εκλογικής απήχησης της αριστεράς. Και αυτό γιατί ενιαίο μέτωπο δεν είναι η ιδεολογική συνεύρεση κάποιων ομοϊδεατών ή η συνάθροιση ορισμένων που αυτοδιορίζονται εκπρόσωποι μιας «άλλης» αριστεράς, της «δικής τους» αριστεράς, του «δικού τους» πόλου. Το ενιαίο μέτωπο είτε θα αφορά απευθείας την πλειοψηφία του λαού και θα επιδιώκει άμεσα και πρακτικά να αγκαλιάσει όλες τις υπαρκτές κοινωνικο-πολιτικές δυνάμεις οι οποίες εκφράζουν τα λαϊκά αιτήματα είτε πολύ απλά θα είναι ένα πρόσχημα.
    Γι’ αυτό και η πάλη για ενιαίο μέτωπο ξεκινά αναγκαστικά με τη διεκδίκηση της συνδικαλιστικής και μαζικής οργάνωσης. Χωρίς αυτήν είναι πάρα πολύ δύσκολο να φανταστεί κάποιος ένα ρωμαλέο μαζικό κίνημα με αυθεντικά λαϊκά αιτήματα, συνέπεια και συνέχεια. Η οργάνωση των αγώνων, η ανάπτυξη του εργατικού-συνδικαλιστικού κινήματος, αλλά και ενός ευρύτερου μαζικού λαϊκού κινήματος αποτελούν άμεση προτεραιότητα και συνιστούν τον μοναδικό δρόμο για την αντιμετώπιση των προβλημάτων και τη δημιουργία προϋποθέσεων για την επιβολή ριζικά διαφορετικών λύσεων. Ιδίως μπροστά στην κρίση και σε συνθήκες οργανωμένης επίθεσης ενάντια στους εργαζόμενους το συνδικάτο αποτελεί τον πιο αποτελεσματικό τρόπο άμεσης απάντησης σ’ αυτή την επίθεση. Στην καθημερινή του βιοπάλη ο εργαζόμενος δεν έχει κανένα άλλο στήριγμα εκτός από το συνδικάτο.
    Οι κοινωνικοπολιτικοί αγώνες δεν είναι κάτι το αφηρημένο αλλά προϊόν της κοινής δράσης των εργαζομένων, του λαού, της νεολαίας. Κι αυτή η κοινή δράση μπορεί να προκύψει μόνο από οργανώσεις και αιτήματα που γεννιούνται από την ίδια τη ζωή των εργαζομένων και αφορούν το σύνολο των εργαζόμενων. Χρειάζεται επειγόντως ένα ισχυρό λαϊκό ρεύμα το οποίο να είναι σε θέση να ανατρέψει τις κυρίαρχες πολιτικές και τους δυσμενείς συσχετισμούς. Για να προκύψει σήμερα ένα τέτοιο μαζικό πολιτικό κίνημα απαιτείται ένα ευρύτερο μέτωπο δυνάμεων, μια μεγάλη κοινωνικοπολιτική συμμαχία, η οποία θα στρατεύεται ενάντια στον επίσημο «μονόδρομο» του δικομματισμού, θα αντιτάσσεται στο μεγάλο κεφάλαιο, στην ΕΕ, στο ΝΑΤΟ και στις ΗΠΑ.
    Σήμερα είναι η αριστερά αντάξια αυτής της πρόκλησης; Το σίγουρο είναι ότι την αριστερά σήμερα χωρίζουν αξεπέραστες ιδεολογικές και κοσμοθεωρητικές διαφορές. Οι διαφορές και οι συγκρούσεις που προκύπτουν απ’ αυτές δεν μπορούν να εξαλειφθούν, γιατί πολύ απλά γεννιούνται από την ίδια την αντικειμενική κατάσταση της αριστεράς, από τη σχέση της με την κοινωνία και τις τάξεις της. Επομένως όποιοι καλούν την αριστερά να ξεχάσει τις διαφορές της και να ενωθεί είτε αρνούνται να κατανοήσουν το αυτονόητο είτε επιχειρούν στο όνομα της ενότητας να τη φιμώσουν και να την ποδηγετήσουν, να της επιβάλουν από τα πάνω ένα καθεστώς αποϊδεολογικοποίησης, που στην πράξη σημαίνει πάντα υποταγή στον πολιτικό καιροσκοπισμό.
    Το ζητούμενο της ενότητας δράσης δεν είναι για την αριστερά να ξεχάσει τις διαφορές της ή να αναζητήσει τις όποιες «ιδεολογικές συγγένειές» της. Η ενότητα δράσης στο βαθμό που είναι ειλικρινής δεν αφορά αυτήν καθαυτή την «ενότητα της αριστεράς», αλλά πάνω απ’ όλα την ανάγκη για κοινή πάλη όλων των εργαζομένων εναντίον του κοινού εχθρού, της ολιγαρχίας και της εξουσίας της.
    Το κρίσιμο ζήτημα λοιπόν δεν είναι αν υπάρχουν ή μπορούν να υπάρξουν «σημεία επαφής» ανάμεσα στις δυνάμεις της αριστεράς, ούτε το ζητούμενο είναι η αριστερά «να υπερβεί τις διαφορές της», αλλά το ποιοι αποδέχονται να θέσουν ως βάση της πολιτικής τους δράσης τα πιο ζωτικά συμφέροντα της εργατικής τάξης, τα αιτήματα και τις διεκδικήσεις των εργαζομένων, την ανάγκη να ανατραπεί εδώ και τώρα η κυρίαρχη πολιτική και να βελτιωθεί άμεσα η κατάσταση της εργαζόμενης κοινωνίας. Στην αριστερά σήμερα κυριαρχούν ηγεσίες και δυνάμεις που προτάσσουν τις ιδεολογικές ταυτότητες είτε για να κρατήσουν τον έλεγχο του «μαγαζιού» τους είτε για λόγους καθαρής πολιτικής θρησκοληψίας. Ωστόσο αυτό που κρίνει το αν μια δύναμη λειτουργεί προς όφελος των εργαζομένων δεν είναι η ιδεολογία της, όσο αριστερή ή ταξική κι αν εμφανίζεται, αλλά το αν στην πράξη προτάσσει την ανάγκη να ανατραπούν οι κυρίαρχες πολιτικές, αν παλεύει για τα καθημερινά προβλήματα των εργαζομένων, αν στηρίζει και βοηθά κάθε αγώνα, κάθε κίνημα, κάθε προσπάθεια από όπου και αν προέρχεται, όποιος κι αν ηγείται ή πρωτοστατεί με στόχο την απόσπαση κατακτήσεων υπέρ των λαϊκών στρωμάτων.
    Οι διαφορετικές απαντήσεις στα μεγάλα ζητήματα της θεωρίας και της ιστορικής προοπτικής που διαχωρίζουν σήμερα τις δυνάμεις στην αριστερά και οριοθετούν τα ιδεολογικοπολιτικά ρεύματά της δεν συνιστούν φραγμό ή αντικίνητρο στην αναγκαία ενότητα δράσης. Ούτε η «υπέρβαση των διαφορών» αποτελεί προϋπόθεση ή όρο για μια μεγάλη συμμαχία στη βάση των άμεσων αιτημάτων και των διεκδικήσεων των εργαζομένων. Η κρισιμότητα της κατάστασης, η αμεσότητα των προβλημάτων και το αδιέξοδο που βιώνει η μεγάλα μάζα του λαού καθορίζουν την ανάγκη να διαμορφωθεί μια πολιτική συμφωνία για τη συνεργασία όλων των δυνάμεων οι οποίες θέτουν τα συμφέροντα της εργατικής τάξης και των εργαζομένων στην καρδιά της πολιτικής τους και πάνω από τις δικές τους στενές βλέψεις και ιδεολογίες. Η συμφωνία αυτή δεν μπορεί να αποτελεί μια απλή προεκλογική σύμπραξη, όπως συμβαίνει συνήθως στην αριστερά, ούτε κάποιο «κόλπο» ορισμένων για να αυξηθούν οι μετοχές τους στο τραπέζι της συναλλαγής και των ανταλλαγμάτων με το δικομματισμό και κυρίως το ΠΑΣΟΚ.
    Η συμμαχία αυτή μπορεί να προκύψει μόνο μέσα από μια ενότητα δυνάμεων που δεν συγκροτείται με βάση ιδεολογικές συγγένειες, αληθινές ή προσχηματικές, δεν απαιτεί δηλώσεις μετανοίας και πιστοποιητικά πολιτικών φρονημάτων, ούτε προϋποθέτει την στοίχιση όλων πίσω από αυτόκλητους ηγεμόνες, παράγοντες, γραμματείς και φαρισαίους ή αυτοανακηρυγμένες «πρωτοπορίες».
    Αντίθετα απαιτεί μια ενότητα ανοικτή σε όλους, σε όλες τις δυνάμεις της αριστεράς, σε όλες τις δυνάμεις του λαού, που αποδέχονται την κοινή δράση ενάντια στον κοινό εχθρό στη βάση των πιο άμεσων και ζωτικών αιτημάτων των εργαζομένων και της χώρας.
    Απαιτεί μια ενότητα ισότιμη και δημοκρατική στις διαδικασίες της, η οποία θα σέβεται την πολιτική αυτοτέλεια των συμμάχων και δεν θα εκφράζει μια στενή «από τα πάνω» συνάντηση κορυφών, αλλά θα οικοδομείται κύρια «από τα κάτω» μέσα στην κοινωνία, μέσα στις μαζικές οργανώσεις τις οποίες γεννά η ζωή και η πάλη των εργαζομένων.
    Απαιτεί μια ενότητα στην οποία όλοι συμμετέχουν στη βάση της πιο χαλαρής οργανωτικής σχέσης η οποία μπορεί να εξασφαλίσει τη μεγαλύτερη δυνατή ελευθερία ζύμωσης και αντιπαράθεσης των διαφορετικών απόψεων μέσα στη συμμαχία.
    Απαιτεί μια ενότητα η οποία δεν θα εκφράζεται με γραμματείες κορυφής, βοναπάρτες προέδρους, διορισμένους εκπροσώπους τάσεων και ρευμάτων, και «αναντικατάστατους» βουλευτές και παράγοντες.
    Απαιτεί μια ενότητα που δεν θα αναλώνεται σε λογικές ψηφοθηρίας, σε κατευθυνόμενες σταυροδοσίες, σε δοσοληψίες του παρασκηνίου για κοινοβουλευτικές έδρες και κονδύλια.
    Απαιτεί μια ενότητα που θα σφυρηλατείται πρώτα και κύρια μέσα στους λαϊκούς και εργατικούς αγώνες και θα μετατρέπει τη συμμαχία σε δύναμη πάλης για την εξουσία.
    Μόνο έτσι μπορεί να αναδειχθεί μια γνήσια λαϊκή και εργατική ενότητα, η οποία μέσα από τις διαφορετικές προσεγγίσεις και ιδεολογικές ταυτότητες θα εκφράζει μια κοινή συνισταμένη, έναν κοινό αγώνα: Το άνοιγμα του δρόμου για μια νέου τύπου ανάπτυξη, μια ριζικά διαφορετική ανάπτυξη του τόπου προς όφελος των εργαζομένων, στη βάση μιας αυθεντικής δημοκρατίας στην οποία ο λαός θα είναι αληθινά κυρίαρχος στη χώρα του και ελεύθερος από κάθε ιμπεριαλιστική επιβολή και εξάρτηση. Η συμφωνία σ’ ένα κοινό πρόγραμμα πάλης, σ’ ένα ενιαίο σύστημα διεκδικήσεων, αιτημάτων και άμεσων πολιτικών που απηχούν τα πιο ζωτικά συμφέροντα των εργαζομένων, του λαού και της χώρας στη σημερινή συγκυρία αποτελεί τη μόνη ασφαλή βάση αυτής της ενότητας. Αποτελεί τον μόνο τρόπο για να κερδηθεί η εμπιστοσύνη των μαζών, να ανοίξουν νέοι ορίζοντες στους αγώνες τους και να εκφραστούν πολιτικά οι προσδοκίες τους.
    Χρειάζεται επειγόντως μια πολιτική Πρωτοβουλία ευρύτερων δυνάμεων και αγωνιστών που να θέσει ως άμεση ανάγκη το ενιαίο μέτωπο με τους όρους και τις προϋποθέσεις που περιγράψαμε. Η Πρωτοβουλία αυτή δεν θα ψάξει να βρει μια «άλλη» αριστερά πιο ριζοσπαστική, πιο αριστερή, πιο ταξική, κοκ, για να της αναθέσει το ενιαίο μέτωπο, αλλά θα απευθυνθεί στις υπάρχουσες δυνάμεις της αριστεράς με σκοπό να θέσει άμεσα και πρακτικά την κοινή δράση. Μα πάνω από όλα θα απευθυνθεί στον απλό κόσμο της αριστεράς, στους αγωνιστές της, στο εργατικό και λαϊκό κίνημα μετατρέποντας την ενότητα και την κοινή δράση σε δική τους κατεξοχήν υπόθεση.

    • donaE avatar
      donaE @ ataktos 03/02/2010 19:06:49

      ατακτε πολυ ωραιο...επαναστατικο θα ελεγα.
      Πρωτα πρεπει να αποκτησει συνειδηση ο λαος οτι ειναι 'λαος' γιατι εχει ψιλομπερδευτει με το λαιφσταιλ και συνεχιζουν να τον μπερδευουν.
      Βεβαια η τσεπη δεν κανει πλακα αλλα...οχι ακομα.

    • Κας avatar
      Κας @ ataktos 03/02/2010 21:53:30

      Με αυτές τις βλακείες δεν πείθεις κανέναν.
      Είστε συνυπεύθυνοι που η χώρα έχει μείνει 30 χρόνια πίσω απ'τον κόσμο και κοντεύει να χρεωκόπησει. Αιδώς αχρείοι.

    • Βρασίδας avatar
      Βρασίδας @ ataktos 03/02/2010 23:27:04

      Εργατική τάξη ακούω και εργατική τάξη δεν βλέπω. Τους μόνους εργάτες που ξέρω είναι αλβανοί! Ποιός θα ξεσηκωθεί τελικά; και με τί αιτήματα; Τις παπαρολογίες του ΠΑΜΕ ή την αναγνώριση της αλβανικής μειονότητας;

    • man8os avatar
      man8os @ ataktos 03/02/2010 23:43:56

      Ο λαος σας μαρανε, και τωρα που τον φτιαξατε δεν σας ικανοποιει.
      Εθνος το λενε το ατιμο!! Λαο να πειτε τους Αμερικανους.

  13. Άφατος avatar
    Άφατος 03/02/2010 19:06:02

    Έχει τεράστια ευθύνη ιστορικά η Αριστερά για την έλλειψη ανάπτυξης της οικονομίας στη χώρα. Τόσα χρόνια δημιουργεί διαδηλωσάκηδες και απεργομανείς.

  14. ΠΑΝΑΓΟΣ avatar
    ΠΑΝΑΓΟΣ 03/02/2010 21:32:11

    ΚΑΣΣΑΝΔΡΑ Το χιούμορ σου αλά μαυροτρύπα είναι ντεμοντέ,όσο για τον Άφατο ούτε ο ΣΕΒ δεν τον φθάνει σε ευρηματικότητα.
    ΤΕΛΙΚΑ Η ΒΛΑΚΕΙΑ ΕΙΝΑΙ ΑΝΙΚΗΤΗ....ΚΑΙ ΕΙΝΑΙ ΟΤΙ ΠΡΕΠΕΙ ΓΙΑ
    ΤΟ ΜΑΥΡΟ ΜΕΤΩΠΟ..ΠΑΣΟΚ-ΝΔ-ΛΑΟΣ.

    • Κας avatar
      Κας @ ΠΑΝΑΓΟΣ 03/02/2010 21:51:37

      Εμπρός με το κόκκινο μέτωπο ΚΚΕ-ΣΥΡΙΖΑ και όλο το κρατικοδίαιτο παρασιτολόι.
      Οι λύκοι στην αναμπουμπούλα χαίρονται.

    • Άφατος avatar
      Άφατος @ ΠΑΝΑΓΟΣ 04/02/2010 02:25:44

      Απλά δεν συνεισφέρουν ουσιαστικά στην επίλυση κανενός προβλήματος. Επαινώ το ότι προσπαθούν να υπερασπιστούν τα χαμηλότερα στρώματα, όμως αυτό γίνεται με στενόμυαλη και βραχυπρόθεσμη λογική. Και το πρόβλημα της χώρας δεν είναι οι χαμηλοί μίσθοι, αλλά το αποτέλεσμα του προβλήματος.

  15. ΜΑΚΕΔΝΟΣ avatar
    ΜΑΚΕΔΝΟΣ 04/02/2010 11:31:05

    ΒΟΥΤΗΡΟ ΠΑΣΑΛΕΙΜΕΝΟ ΣΤΟ ΨΩΜΙ ΚΑΙ ΑΠΟ ΠΑΝΩ ΖΑΧΑΡΗ ΠΑΣΠΑΛΙΣΜΕΝΗ ΕΙΝΑΙ ΟΛΑ ΑΥΤΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΡΙΣΤΕΡΑ ΚΑΙ ΑΥΤΟ ΓΙΑΤΙ ΞΑΦΝΙΚΑ ΕΧΕΙ ΛΟΓΟ ΥΠΑΡΞΗΣ Η ΑΡΙΣΤΕΡΑ ΚΑΙ ΟΙ "ΠΡΟΟΔΕΥΤΙΚΟΙ ΑΓΩΝΙΣΤΟΠΑΤΕΡΕΣ"

  16. ataktos avatar
    ataktos 04/02/2010 11:46:48

    Η κατάσταση εκφυλισμού και διάλυσης στην αριστερά αποδεικνύει ότι, είτε το θέλει κανείς είτε όχι, βρισκόμαστε αντικειμενικά σε μια περίοδο κατά την οποία πρέπει από την αρχή να ανακαλύψουμε τον τρόπο με τον οποίο πρέπει να πολιτεύεται όποιος θέλει να απευθυνθεί στην εργατική τάξη και στο λαό γενικά. Για δεκαετίες η έννοια του κόμματος στην αριστερά και πιο συγκεκριμένα του κόμματος της εργατικής τάξης ταυτίστηκε με τις πιο νοσηρές καταστάσεις τις οποίες έχει γεννήσει η ιστορία των κοινωνικών αγώνων, ταυτίστηκε με τον ευνουχισμό ακόμη και των πιο αγνών λαϊκών αγωνιστών, με την μετατροπή ακόμη και των πιο γνήσιων τέκνων της οργανωμένης εργατικής τάξης σε υποχείρια μηχανισμών, σε υπόδουλους ανάξιων ηγεσιών, σε τυφλά πιόνια του παρασκηνίου και της ίντριγκας. Το μεγαλύτερο κατόρθωμα της αριστεράς και ίσως το δικό της πιο σημαντικό πρακτικό κληροδότημα στις ημέρες μας είναι το γεγονός ότι έχει αφαιρέσει την ανεξαρτησία σκέψης και δράσης από το μεγαλύτερο κομμάτι των αγωνιστών της, όπως κι αν αυτοπροσδιορίζονται ιδεολογικά. Τους έχει εθίσει τόσο πολύ στο να είναι και να παραμένουν εξαρτήματα των κομματικών μηχανισμών, μίζεροι οπαδοί ανάξιων ηγεσιών, συμβιβασμένα και φοβισμένα ανθρωπάκια, που στην πρώτη ευκαιρία και με τη μεγαλύτερη ευκολία φορτώνουν τη δική τους αδυναμία στον απλό κόσμο, στους εργαζόμενους, οι οποίοι δήθεν «δεν καταλαβαίνουν», τάχα «δεν βγάζουν τα συμπεράσματά τους», επειδή τους γυρίζουν επιδεικτικά την πλάτη γιατί δεν νιώθουν καμιά υποχρέωση να προσκυνήσουν τους ίδιους θεούς και δαίμονες.
    Η κατάσταση αυτή υποχρεώνει το κίνημα να περάσει για μια ακόμη φορά μέσα από μια μεταβατική περίοδο ομίλων, ομάδων και πολιτικών κινήσεων. Ο τρόμος μπροστά στην αναμέτρηση με τους μηχανισμούς που συνθλίβουν την αριστερά και ο εντελώς υπαρκτός κίνδυνος να μετατραπεί κάθε ειλικρινής προσπάθεια ανασυγκρότησης σε μία ακόμη σεχταριστική ομάδα πνιγμένη στην καθαρότητα της δικής της ιδεολογίας αρκούν για να στείλουν αρκετούς στο σπίτι τους, στην ιδιώτευση ή στον συμβιβασμό ακόμη και με τις πιο νοσηρές καταστάσεις μέσα στα κόμματα της αριστεράς. Όμως άλλος δρόμος δεν υπάρχει για όποιον είναι συνειδητά στρατευμένος στην υπόθεση της εργατικής τάξης και της ιστορικής της αποστολής.
    Ως εκ τούτου χρειάζεται επειγόντως να συγκροτηθεί μια πολιτική κίνηση που να θέσει ως κεντρική της αποστολή την πολιτική ανασυγκρότηση του εργατικού κινήματος, τη δημιουργία των αναγκαίων προϋποθέσεων για την αναγέννηση του κόμματος της εργατικής τάξης. Αυτή η πολιτική κίνηση δεν πρόκειται να λειτουργήσει ούτε ως υποκατάστατο κόμματος ούτε ως πρόπλασμα, αλλά πρέπει να αποτελεί έναν χώρο συνάντησης, συντονισμού και δράσης των αγωνιστών εκείνων που αναγνωρίζουν τις αναγκαιότητες για τις οποίες μιλήσαμε πιο πάνω. Με αυτή και μόνο την έννοια η κίνηση αυτή πρέπει και μπορεί να λειτουργήσει ως ένα πολιτικό κέντρο υπό τις παρακάτω βασικές προϋποθέσεις:
    Πρώτο: Διατηρεί αμείωτη την αίσθηση του μέτρου, ώστε να αποφύγει την μετατροπή της σε έναν ακόμη φορέα της απόλυτης αλήθειας.
    Δεύτερο: Μάχεται ενάντια στις διαλυτικές πρακτικές και αντιλήψεις που αφθονούν στις γραμμές της αριστεράς και επιδρούν καταλυτικά στο εργατικό και λαϊκό κίνημα.
    Τρίτο: Επεξεργάζεται πολιτική για το πραγματικό κίνημα της τάξης και αναπτύσσει στο μέτρο του δυνατού τη θεωρητική ζύμωση πάνω στα πρακτικά προβλήματα και στα άμεσα μέτωπα της ταξικής πάλης.
    Τέταρτο: Υπερασπίζεται τις καλύτερες παραδόσεις από την ιστορία του εργατικού και λαϊκού κινήματος, ενάντια στην απολογητική, τη συκοφαντία και τη διατεταγμένη λήθη.
    Πέμπτο: Συντονίζει τη δράση αγωνιστών, συνδικαλιστικών και πολιτικών κινήσεων που βοηθούν άμεσα στην πάλη της εργατικής τάξης, του λαού και της νεολαίας ενάντια στις κυρίαρχες επιλογές και πολιτικές.
    Έκτο: Εξαντλεί κάθε δυνατότητα συμμαχίας και πολιτικής σύγκλησης, κάθε δυνατότητα ενιαίου μετώπου, που διευκολύνει τον αγώνα για τα πιο άμεσα και ζωτικά προβλήματα των εργαζομένων και της χώρας.
    Πρώτο βήμα για τη συγκρότηση αυτής της πολιτικής κίνησης θεωρούμε ότι μπορεί να είναι η δημιουργία ενός συντονιστικού, το οποίο δεν θα παίζει το ρόλο κάποιου καθοδηγητικού οργάνου, αλλά θα λειτουργεί ως κεντρική πολιτική αναφορά στην προσπάθεια που περιγράψαμε. Το συντονιστικό αυτό θα είναι ανοιχτό και θα συνέρχεται τακτικά με τους εξής άμεσους σκοπούς:
    Πρώτο: Την προετοιμασία για τη δημόσια εμφάνιση της κίνησης με πρώτο βήμα τη σύνταξη πολιτικής διακήρυξης που θα εκφράζει τον χαρακτήρα της πολιτικής συμφωνίας πάνω στην οποία θεμελιώνεται η κίνηση.
    Δεύτερο: Τη ζύμωση γύρω από τις τρέχουσες πολιτικές εξελίξεις και τη συζήτηση για πρωτοβουλίες που είναι αναγκαίο να παρθούν.
    Τρίτο: Το συντονισμό δράσης ανάμεσα στους διάφορους αγωνιστές, τους πυρήνες και τις κινήσεις που συμμετέχουν στην όλη διαδικασία.
    Τέταρτο: Τη διαμόρφωση ενός θεματολογίου συζητήσεων γύρω από τα πιο κεντρικά ζητήματα της πολιτικής και της θεωρίας.
    Πέμπτο: Τη διευκόλυνση και την εποπτεία των απαραίτητων εκδόσεων.
    Το συντονιστικό αυτό μαζί με ολόκληρη την πολιτική κίνηση είναι ανοικτές σε όλους τους αγωνιστές, ανεξαρτήτως ιδεολογικής καταγωγής και κομματικής πορείας, που δέχονται τους πολιτικούς όρους της και συμφωνούν με τους κεντρικούς στόχους της.

  17. grehen avatar
    grehen 05/02/2010 14:34:37

    ο ρολος του ΠΑΜΕ (ΠΑρακρατικοι Με Ενσημα) ειναι πλεον γνωστος.

ΑΠΟΣΤΟΛΗ ΣΧΟΛΙΟΥ

Τα δεδομένα σας είναι ασφαλή! H διεύθυνση email δε θα δημοσιευθεί. Τα στοιχεία θα χρησιμοποιηθούν αποκλειστικά για τη δυνατότητα σχολιασμού στο antinews.gr .

Tα πεδία με αστερίσκο (*) είναι υποχρεωτικά.