20/08/2008 00:47
ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΣΧΟΛΙΟΥ

Σε εποχή νέας ψυχρότητας ΝΑΤΟ – Ρωσία

«Πάγωμα» των σχέσεων με τη Ρωσία και «ομπρέλα προστασίας» της Γεωργίας αποφάσισε το ΝΑΤΟ μετά την έκτακτη Σύνοδο των υπουργών Εξωτερικών των Κρατών-μελών της Συμμαχίας στις Βρυξέλλες. Η συνεδρίαση εξελίχθηκε σε θρίλερ, αφού τα Κράτη-μέλη χωρίστηκαν σε δύο στρατόπεδα, όταν στο τραπέζι έπεσε πρόταση της Κοντολίζα Ράις για σκληρά μέτρα κατά του Κρεμλίνου. Η Μόσχα που ανακοίνωσε την αποχώρηση των στρατευμάτων της από το έδαφος της Γεωργίας, απάντησε ότι «δεν δεχόμαστε μαθήματα από το ΝΑΤΟ».

Ο γ.γ. του ΝΑΤΟ Γιάπ ντε Χουπ Σέφερ δήλωσε μετά τη Σύνοδο ότι «οι σχέσεις με τη Ρωσία δεν μπορεί να είναι οι ίδιες υπό τις παρούσες συνθήκες». Η διπλωματική γλώσσα του γ.γ. του ΝΑΤΟ αλλά και της πλειοψηφίας των υπουργών ήταν σκληρή με πρώτη την Αμερικανίδα υπουργό Κοντολίζα Ράις, η οποία δήλωσε ότι «είναι καιρός ο Ρώσος Πρόεδρος να τηρήσει το λόγο του και να αποσύρει τις Ρωσικές δυνάμεις από τη Γεωργία». Αίσθηση προκάλεσε ότι ο Βρετανός υπουργός Εξωτερικών Ντέιβιντ Μίλιμπαντ εμφανίσθηκε πιο μετριοπαθείς δηλώνοντας ότι «άμεση προτεραιότητα είναι η εξασφάλιση της εδαφικής ακεραιότητας της Γεωργίας. Μεσοπρόθεσμα όμως πρέπει να εξασφαλίσουμε τον υπεύθυνο ρόλο της Ρωσίας στην διεθνή κοινότητα». Οι 26 υπουργοί Εξωτερικών του ΝΑΤΟ αποφάσισαν τη συνέχεια των ενταξιακών διαπραγματεύσεων με τη Γεωργία, ζήτησαν την άμεση αποχώρηση των Ρωσικών στρατευμάτων, ωστόσο όταν έφθασε η ώρα για συγκεκριμένα μέτρα εναντίον του Κρεμλίνου, χωρίσθηκαν σε δύο στρατόπεδα.
Την πρόταση της Ουάσιγκτον για διακοπή διυπουργικών σχέσεων υποστήριξαν Καναδάς, Πολωνία και οι χώρες της Βαλτικής. Αντίθετα, Γαλλία, Γερμανία, Ιταλία και Ελλάδα θεώρησαν το μέτρο αντιπαραγωγικό και με την υποστήριξη της Βρετανίας που άλλαξε στρατόπεδο, τα σχέδια των Αμερικανών δεν καρποφόρησαν. Η Ντόρα Μπακογιάννη δήλωσε ότι «ο διάλογος ΝΑΤΟ-Ρωσίας είναι μεγάλης σημασίας. Η Ελλάδα ετάχθη υπέρ της συνέχισης του διαλόγου αυτού σε όλα τα επίπεδα, όπως και αρκετές άλλες χώρες».

Σε υψηλούς τόνους ήταν η απάντηση της Ρωσίας διά του υπουργού Εξωτερικών Σεργκέι Λαβρόφ που κατηγόρησε το NATO ότι προσπαθεί να σώσει ένα εγκληματικό καθεστώς, την Γεωργία, και να παρουσιάσει σαν θύμα τον επιτιθέμενο. Στο ίδιο μήκος κύματος κινήθηκαν και οι δηλώσεις του πρεσβευτή της Ρωσίας στο ΝΑΤΟ Ντμίτρι Ρογκόζιν ο οποίος τόνισε ότι εάν το ΝΑΤΟ θέλει να συνεργάζεται με εγκληματίες , «εμείς δεν μπορούμε να το αποτρέψουμε, αλλά δεν μπορούμε παράλληλα και να συνεργαζόμαστε πλέον με έναν Οργανισμό που συνεργάζεται με τους εγκληματίες». Μάλιστα ανέβασε ακόμα περισσότερο τους τόνους δηλώνοντας ότι ο ίδιος θα προτιμούσε να δει «τον Χίτλερ και τον Σαντάμ Χουσέιν να γίνονται μέλη του ΝΑΤΟ παρά τον (Γεωργιανό πρόεδρο Μιχαήλ) Σαακασβίλι» τον οποίο και κατηγόρησε για «εθνοκάθαρση».

ΣΧΟΛΙΑ

  1. ikonikos avatar
    ikonikos 20/08/2008 01:21:06

    Φαίνεται ότι και εδώ το βαρόμετρο των τελικών αποφάσεων τακτικής της υπερεθνικής ελίτ είναι η αγγλική.

    Άλλωστε η ρήση: "Μεσοπρόθεσμα όμως πρέπει να εξασφαλίσουμε τον υπεύθυνο ρόλο της Ρωσίας στην διεθνή κοινότητα" φαίνεται αντανακλά πλήρως και τις τακτικές επιδιώξεις των ευρωπαϊκών μελών του ΝΑΤΟ που έχουν ως στόχο τη σταδιακή "ενσωμάτωση" (σε ρόλο κομπάρσου βέβαια) της ρωσικής ελίτ στη Διεθνή Τάξη σε αντίθεση με την απροσχημάτιστη "απομόνωση" που ζητά η αμερικάνικη.

    Το δίλημμα από εδώ και πέρα για τη ρωσική άρχουσα τάξη είναι "οικονομικός (και όχι μόνο) εθνικισμός ή ενσωμάτωση σε ρόλο θεραπαίνιδας στη διεθνοποιημένη οικονομία της αγοράς"

  2. ataktos avatar
    ataktos 20/08/2008 04:20:35

    Για να δούμε τώρα μετά την μεγάλοι μας «επιτυχία» που αφόρα την σύνοδο του ΝΑΤΟ Βρυξελών δεν θα έρθει και επόμενη που λογικά θα πρέπει να κλίσει εκκρεμότητες του Βουκουρεστίου (Ουκρανία ,FYROM ) τι «παραμυθάκι» θα πρέπει να μας βρει η μαντάμ μας για μας παραμυθιάσει .

  3. ikonikos avatar
    ikonikos 20/08/2008 11:17:58

    Anonymous, για να ανατινάξεις τον πλανήτη σημαίνει ότι τα ευρύτερα στρατηγικά συμφέροντα σου δεν στα καλύπτει η de facto ιεραρχία του οικονομικού και πολιτικού υπερεθνικού συστήματος.

    Η εποχή της επιβολής του στάτους κβο με τις κανονιοφόρους μεταξύ των χωρών που έχουν προσχωρήσει σε αυτό έχει περάσει ανεπιστρεπτί. Δε νοείται οικονομική ανάπτυξη που είναι το ζητούμενο όλης της νεωτερικότητας και συγκέντρωση οικονομικής, πολιτικής και κοινωνικής δύναμης αν μεταξύ των ελίτ που συμμετέχουν υπάρχουν εχθρότητες. Άλλο ανταγωνισμοί που είναι "θεμιτοί" και άλλο εχθρότητες.

    Γι' αυτό και αν μπει μέσα στο κλαμπ του παγκόσμιου συστήματος η ρωσική ελίτ στο πόστο που της αρμόζει με βάση τη δομή του, δεν υπάρχει περίπτωση να αντιταχθεί στους "εταίρους" της. Η μόνη περίπτωση για να το κάνει αυτό είναι, λοιπόν, να επιλέξει τον εθνικισμό. Άρα επανέρχεται το δίλημμα.

  4. ΠΕΛΙΑΣ avatar
    ΠΕΛΙΑΣ 20/08/2008 12:42:00

    ikonikos,

    καλά τα γράφεις, άν φυσικά μπορούσε να ισχύει στο διηνεκές η υποταγή του ισχυροτέρου στον ασθενέστερο.

    Και μόνο για παράδειγμα θα σου πώ ότι, στην Χαλκιδική πουλιούνται όσο-όσο ακίνητα σε Ρώσους, μεταξύ των οποίων και ο Πούτιν, συχνότατος επισκέπτης και προσκυνητής στο Άγιο Όρος,σε αντίθεση με Αμερικανούς, απο τους οποίους δέν γνώρισα και δέν είδα ΚΑΝΕΝΑΝ, να έχει αγοράσει κάτι, έστω και σε κανένα ξερονήσι στο Αιγαίο.

    Ο μόνος που είχε ενδιαφερθεί κάποτε, ήταν ο Κίσσινγκερ, που δήλωσε τότε ότι, θα αγόραζε κάτι σε κανένα νησί του Αιγαίου, μόνο άν η Ελλάδα ψήφιζε Πρωθυπουργό τον Γιωργάκη, γνωστό παιδάκι του Λ.Οίκου.

    Έτσι χάσαμε και τον Εβραίο.

    Το παράδειγμα αυτό ανοίγει το βλέμμα προς το εσωτερικό και την Οικονομία της Ρωσίας, η οποία σήμερα έχει αποθηκευμένα στις τράπεζές της τα μισά δολάρια και τα μισά ευρώ της παγκόσμιας αγοράς. Και έτσι, καλώς η κακώς, φτιάχνει απ'όλα. Έλληνες κατασκευαστές θησαυρίζουν σήμερα στα Κολωνάκια των ρωσικών πόλεων, χτίζοντας με αντιπαροχή. Αλλά και τα όπλα που παράγονται είναι απο το 2004 και πέρα. Μοντελάκια που χτυπάνε "μιά και στο χωράφι".

    Για να μήν γράψουμε ότι, πριν απο λίγον καιρό μαθαίναμε ότι, στις ΗΠΑ 28.000.000 Αμερικανοί ζούσαν με συσσίτιο.

    Έτσι δέν θα ήμουν τόσο απόλυτος. Και μάλλον επαληθεύομαι, όταν διαβάζω ότι, στον ΟΗΕ μόλις χθές η Ρωσία μπλοκάρισε την απόφαση για την Γεωργία. Μπορεί χθές το ΝΑΤΟ με το διεθνές κουτόχορτο να έπεισε τους νυχτωμένους Ευρωπαίους ότι, αυτό έχει την τελευταία λέξη. Έλα όμως που, ούτε η τελευταία ήταν, ούτε και σταμάτησε η συζήτηση. Ψυχρή, παγωμένη, επι του παρόντος.

    Και μιά και θίξαμε τόσες λεπτομέρειες! Με ποιόν είμαστε εμείς; Ποιός θα σταθεί δίπλα μας στα εθνικά μας θέματα, που πάνε να μας τα ξεπουλήσουν;
    Και άν συμμορφωθούμε με τις επιταγές του ΝΑΤΟ και μας κόψουν πετρέλαια και αέριο οι Ρώσοι, τί κερδίσαμε;

    Και άν το παράδειγμα της Γεωργίας, που μιλάει απο μόνο του, θελήσουν να επαναλάβουν ανάμεσα στην χώρα μας και τα Σκόπια (δέν είναι για γέλια γιατί, για την λογική τους τίποτε δέν είναι αδύνατον, άν πρόκειται για τα συμφέροντά τους), μήπως θα έλθουν οι ... Τούρκοι να μας βοηθήσουν;

    Και λιγάκι πιο πέρα Ikonikos. Άν η Ρωσία αποκοπεί απο την Ευρώπη, η φυσική Γεωγραφία της οποίας αρχίζει απο τον Ατλαντικό και φθάνει μέχρι τα Ουράλια, τί θα συμβεί άν δημιουργηθεί σαν actio-reactio το αντίβαρο Ρωσίας-Κίνας;

    Και απο τους ανεκδιήγητους Αμερικανούς δέν μπορεί σήμερα να περιμένει κανείς κάποια απάντηση. Οι σοβαροί σύμβουλοι και συνεργάτες έχουν εγκαταλείψει την Μαφία του Λ.Οίκου εδώ και έναν χρόνο και έχουν αφήσει στην θέση τους γνωστά σουδάρια όπως τον κ. Μπράϊζα, που δέν ξέρει τί του γίνεται!

    Απο τους Ευρωπαίους όμως γιατί δεν ανοίγει κανείς το στόμα του; Όλοι πάσχουν απο το σύνδρομο της Ντόρας; Γιατί, όσο μπορω να παρακολουθώ τα τεκταινόμενα και στην Κεντρική Ευρώπη, ο κόσμος βρίσκεται σε απόλυτη αντίθεση με τους χειρισμούς των κυβερνητών του.

    Ο Διπλωμάτης τί λέει;

    ΠΕΛΙΑΣ

  5. ataktos avatar
    ataktos 20/08/2008 13:22:42

    πελια - εμεις εδω ελλαντα οχι Ισπανια που σε μια νυχτα ξυλοσε ολοι την Ρωσσικη Μαφια (θυμασε πριν 2 εβδομαδες)

  6. ataktos avatar
    ataktos 20/08/2008 13:34:21

    http://www.rp.pl/artykul/158665.html

  7. Basil avatar
    Basil 20/08/2008 13:57:33

    "..Η εποχή της επιβολής του στάτους κβο με τις κανονιοφόρους μεταξύ των χωρών που έχουν προσχωρήσει σε αυτό έχει περάσει ανεπιστρεπτί..."

    Εχουμε και λεμε, Ιρακ, Σερβία, Αφγανιστάν, και Γεωργία, Τσετσενία.
    Θα δούμε σε λίγο και το Ιραν;

    Και μιλάμε για περίοδο ύφεσης του ανταγωνισμού ..

    Αλλά ξέχασα, όλα τα ανωτέρω είναι εικονική πραγματικότητα.

  8. Basil avatar
    Basil 20/08/2008 14:06:11

    και να συμπληρώσω ότι το στατους κβο είναι πάντα δυναμικό. Ολες οι κινήσεις γίνονται με σκόπο να περιορίσεις και να φλερεις σε δύσκολη θέση τον αντίπαλο. Η Ελλάδα είναι μέρος του στατους κβο. Ομως οι κινήσεις του γείτονα αποβλέπουν στην ανατροπή του. Σε αυτό βρίσκει αμέριστη συμπαράσταση. Στην Κύπρο έχει αλλάξει και οδεύουμε σε συμφωνία-κόλαφο. Η κάνω λάθος; Ο κόσμος περνάει σε πιο εντόνη αντιπαράθεση, κατά τα φαινόμενα.

  9. ikonikos avatar
    ikonikos 20/08/2008 14:23:01

    Basil, διάβασε τι γράφω: “..Η εποχή της επιβολής του στάτους κβο με τις κανονιοφόρους μεταξύ των χωρών που έχουν προσχωρήσει σε αυτό έχει περάσει ανεπιστρεπτί…” Όλες οι χώρες που αναφέρεις, εκτός βέβαια της Γεωργίας που είναι όργανο της υπερεθνικής ελίτ και έκανε πόλεμο εναντίον μιας χώρας πάλι εκτός της, ήταν εκτός συστήματος διεθνοποιημένης οικονομίας της αγοράς, και γι' αυτό βέβαια χρησιμοποιήθηκε η τακτική της εισβολής ενταντίον τους και της εγκατάστασης των συμβατών με το σύστημα δομών (παγκοσμιοποιημένος σύστημα οικονομίας αγοράς και αντιπροσωπευτική "δημοκρατία").

    Αυτό απαντάει και στην ερώτηση του Πελία, γιατί δεν μπορεί να γίνει κάτι παρόμοιο με εμάς και την Τουρκία, κάτι που βέβαια είναι αστείο, διότι τόσο η Ελλάδα όσο και η Τουρκία συναγωνίζονται για το πόσο καλά έχουμε εισχωρήσει στο σύστημα της νεοφιλελεύθερης παγκοσμιοποίησης (βλ. π.χ. Ε.Ε.), το οποίο βέβαια βολεύει τέλεια μια δράκα επιχειρηματικών, πολιτικών και επικοινωνιακών ελίτ σε κάθε χώρα που ενσωματώνεται και οι υπόλοιποι απλά ελπίζουν να φτάσουν εκεί. Γι΄ αυτό μίλησα για ντε φάκτο ιεραρχία στο εσωτερικό του παγκοσμιοποιημένου συστήματος.

    Επίσης Πελία, εγώ δεν αμφισβήτησα ότι υπάρχει οικονομική ανθούσα τάξη στη Ρωσία η οποία καταναλώνει σε όλην την Ευρώπη και όχι μόνο, απλά αυτή η τάξη δεν είναι συμβατή πολιτικά και οικονομικά λόγω της δομής που την εκτρέφει (εκτατική ανάπτυξη, εσωτερική αγορά, προστατευτισμός κλπ.) και η οποία έχει ημερομηνία λήξης (πλουτοπαραγωγικοί πόροι κυρίως) με την υπερεθνική ελίτ η οποία εκτρέφεται από ένα τελείως διαφορετικό δομικό σύστημα που έχει ως κύρια βασική οικονομική μονάδα τις πολυεθνικές καθώς και την παγκόσμια ελεύθερη πιστωτική αγορά.

    Συνεπώς, πάλι το δίλημμα που έθεσα στην αρχή έχει νόημα, αν αυτή η ελίτ θελήσει να γίνει "υπερεθνική" και να απολαμβάνει τα υπερεθνικά προνόμια του "κοσμοπολιτισμού του κεφαλαίου" και να συμμετέχει έστω σε ρόλο κομπάρσου στους διεθνείς οργανισμούς ή να ακολουθήσει ανεξάρτητο εθνικιστικό δρόμο κλπ.

    Θα επανέλθω..

  10. Μποτίλια στο Πέλαγος avatar
    Μποτίλια στο Πέλαγος 20/08/2008 14:56:34

    Συγνώμη ξέχασα να αναφέρω στο προηγούμενο σχόλιο τον γράψαντα.

  11. Basil avatar
    Basil 20/08/2008 15:25:18

    @ ikonikos
    Ναι στο πρώτο σχόλιο μου δεν το είχα δει. Κατανοητό " εντός του στατους κβό". Ομως
    την κυρίαρχη αντίληψη ότι η οικονομία έχει πρωτεύουσα σημασία, δεν την δέχομαι. Ισως να ισχύει σε χώρες σαν την Ελλάδα αλλά όχι γενικεύμενα. Υπάρχουν και άλλες παράμετροι που συχνά κυριαρχούν σε μια ιστορική διαδικασία. Μου θυμίζει εκείνο το γλαφυρό ενός Αγγλου μου έγραφε το 1913 γιατί δεν προκείται να γίνει πόλεμος, παγκοσμιοποίηση, αγορές, συμφέροντα. Επίσης αυτό το υπερεθνική ελιτ δεν λέει τίποτα. Αλλο ΕΕ και άλλο ΗΠΑ και συγκεκριμένα νεοσηντηρητικοί. Υπάρχουν πολλές τάσεις μέσα σε αυτή την υπερεθνική ελιτ.

    Αναφορικά με το δίλημα, που μπαίνει στους Ρώσους για την στάση που θα κρατήσουν πράγματι πρέπει να ισχύει. Οχι με την έννοια της συμμετοχής στην υπερεθνική ελιτ αλλά ως περίοδο αναύπασης και ανασυγκρότησης. Μάλλον δεν θέλουν και ίσως δεν μπορούν ακόμα να έλθουν σε ανοικτη αντιπαράθεση με τις ΗΠΑ. Πάντως δείχνουν ότι δεν τους φοβούνται.

  12. ikonikos avatar
    ikonikos 20/08/2008 16:57:36

    Basil, το στάτους κβο είναι δυναμικό αλλά είναι δυναμικό μόνο ως προς την κατεύθυνση της περαιτέρω αγοραιοποίησης της οικονομίας και της επέκτασης του συμπληρώματος της, η αντιπροσωπευτική "δημοκρατία".

    Δηλαδή, το παγκοσμιοποιημένο σύστημα της οικονομίας της αγοράς είναι απλά η αναπόφευκτη δομική αλλαγή της οικονομίας αγοράς η οποία έχει εγκατασταθεί εδώ και 200 χρόνια και το οποίο βέβαια έχει άκρως συγκεντρωτικό εξουσιαστικό χαρακτήρα που πρώτιστα αντανακλά στο οικονομικό επίπεδο και μετά στο πολιτικό. Το σύστημα αυτό έχει τη δομική τάση να γιγαντώνεται μέσω της ανάπτυξης και της αγοραιοποίησης και να διεθνοποιείται (διότι η δυναμική της ΑΝΑΠΤΥΞΗΣ που είναι αυτοσκοπός επιβίωσης του κεφαλαίου το επιβάλλει). Για πλήθος σχετικών ανθρωπολογικών και οικονομικών στοιχείων δες Καρλ Πολάνι, Ο Μεγάλος Μετασχηματισμός και Τ. Φωτόπουλος, Περιεκτική Δημοκρατία.

    Σε αυτό, λοιπόν, το παγκοσμιοποιημένο, ενιαίο και σχεδόν καθολικό πλέον σύστημα, η άρχουσα τάξη που αντανακλά τα συμφέροντα της (και όχι επειδή "συνωμοτεί" όπως λένε κάποιοι) μέσω της αναπαραγωγής και διαιώνισης του μπορεί να είναι μόνο υπερεθνική, εξου και ο λόγος για μια αποκεντρωμένη υπερεθνική ελίτ. Η ελίτ βέβαια αυτή χρησιμοποιεί κατά το δοκούν τις ισχυρές πολιτικοστρατιωτικές μηχανές κάποιων εθνών-κρατών όπως οι ΗΠΑ και το Ισραήλ.

    Και βέβαια, διαφορές τακτικής μέσα σε αυτήν υπάρχουν πολλές, αλλά η κύρια κοινή στρατηγική επιδίωξη της επιβολής του παραπάνω στάτους κβο παντού είναι δεδομένη. Απλά υπάρχουν διαφωνίες στα μέσα πολλές φορές (και όχι πάντα, όπως άλλωστε φάνηκε με το Ιράκ, όπου η Total πήρε τελικά πετρέλαιο και η γαλλική ελίτ έχει προ πολλού συμφωνήσει με την κατοχή) και αυτό όχι επειδή οι ευρωπαϊκές ελίτ είναι πιο "καλές", αλλά επειδή συνορεύουν και έχουν διμερείς συμφωνίες με κάποια από τα λεγόμενα "rogue states" ή τη Ρωσία και δε θέλουν να έρθουν σε πλήρη ρήξη μαζί τους. Και βέβαια, οι νεοσυντηρητικοί των ΗΠΑ απλά είναι πιο συνειδητοποιημένοι ως προς τα πιο απροσχημάτιστα μέσα επιβολής και δεν κάνουν πολέμους απλά επειδή είναι "παράλογοι", "κακοί" "φονταμενταλιστές" κτλ. και διάφορα άλλα παραμύθια της ρεφορμιστικής αριστεράς.

    Αν παρατηρήσετε, η παραπάνω περιγραφή φαίνεται ανάγλυφα στη σύνοδο του ΝΑΤΟ, όπου τελικά πάλι τείνει να περάσει η άποψη του "βαρομέτρου" της υπερεθνικής ελίτ, της αγγλικής.

    Γι' αυτόν το λόγο άλλωστε οι διενέξεις των ημιπεριφερειακών χωρών όπως της Ελλάδας-Τουρκίας συντηρούνται σε μεγάλο βαθμό τεχνητά, απλά για να πλουτίζουν οι πολεμικές βιομηχανίες και να συντηρείται μια ολόκληρη παραβιομηχανία τεχνοκρατών και μπουρδο-λόγων, -για να μη μιλήσουμε για την πελατειακή κατάσταση στον στρατό που τσακίζει τόσους νέους-, και βέβαια σε περίπτωση που κάτι μπορεί να γίνει, οι ίδιοι που συντηρούν την ένταση επεμβαίνουν "σωτήρια" (βλ. Ίμια) και ούτε γάτα, ούτε ζημιά την ίδια στιγμή που οι ντόπιες ελίτ γίνονται ακόμα πιο υπόδουλες της υπερεθνικής ολιγαρχίας.

  13. ikonikos avatar
    ikonikos 20/08/2008 18:06:14

    Μποτίλια στο Πέλαγος, πολύ φοβάμαι ότι η ανάλυση σου, παρότι μπορεί να είχε αξία μέχρι πριν 20-30 χρόνια και ιδίως τη ρομαντική περίοδο της ισχύος των εθνών-κρατών και των οικονομικών εθνικισμών, είναι πλέον παρωχημένη και πολύ μεταπρατική, σχεδόν "διεθνολογιστική", βασιζόμενη σε υποτιθέμενες "ισχυρές" προσωπικότητες, κακές ΗΠΑ και καλή Ευρώπη, έξυπνη Ρωσία, έθνη χωρίς έντονη ταξική και ιεραρχική διάρθρωση που συνθλίβουν την πλειοψηφία των λαών τους, "πολυπολικά κέντρα" και άλλα διάφορα που δεν έχουν βάση μέσα σε ένα ενιαίο παγκοσμιοποιημένο σύστημα απέναντι στο οποίο δεν υπάρχει (δυστυχώς βέβαια και αποδεικνύεται καθημερινά) ένα πραγματικό αντι-σύστημα όπως της ΣΕ, αλλά απλά διφορούμενοι εθνικισμοί με ημερομηνίες λήξεως. Όπως και ο "καλός" εθνικισμός της Ρωσίας (για να μη ξεχνιόμαστε) των 200.000 νεκρών στην Τσετσενία και των πολιτικών εν ψυχρώ εγκλημάτων κατά δημοσιογράφων κλπ.

    Συμφωνώ ότι οι τουφεκιοφόροι δεν λειτουργούν πια ως λύση των όποιων εσωτερικών ανταγωνισμών, αλλά αυτό οφείλεται βέβαια στο ότι οι υπερεθνικές οικονομικές και πολιτικές ελίτ πλέον δε νοείται να πολεμούν η μια την άλλη όπως στις περιόδους των εθνικισμών, διότι, βέβαια, χάνουν.

  14. Μποτίλια στο Πέλαγος avatar
    Μποτίλια στο Πέλαγος 20/08/2008 22:07:50

    @ikonikos
    Σε ευχαριστώ για την σχετικά εκτενή κριτική στο σχόλιο μου.
    Κατά την άποψή μου όμως δεν κατανόησες αυτά που αναφέρω, ίσως γιατί ο τρόπος παράθεσης τους είναι πυκνός, σχεδόν επιγραμματικός λόγω της πληθώρας των συσχετιζόμενων θεμάτων, ίσως γιατί εγώ δεν κατάφερα να είμαι αρκετά συγκεκριμένος. Φοβάμαι ότι η ανάγνωση που έκανες ήταν επιφανειακή.
    Η κριτική σου δεν αφορά αυτά που γράφω, τουλάχιστον με τον τρόπο που τα εννοώ.
    Το πρώτο πράγμα που έκανα με το σχόλιο μου ήταν να διαφοροποιηθώ από την πολιτική της Ρωσίας, την οποία χαρακτήρισα πολιτική της επιβολής μέσω ισχύος και πέρα από αρχές και ανθρωπιστικές αξίες. Κατά συνέπεια η αναφορά σου στη Τσετσενία και τη δολοφονία δημοσιογράφων στην προκειμένη περίπτωση κομίζει γλαύκαν εις Αθήνας. Σε άλλο σχόλιο μου μάλιστα, πριν δύο ημέρες, που έγινε σε παρεμφερή ανάρτηση, απέδωσα τη σφαγή των αμάχων και των παιδιών στο Μπεσλάν στη KGB. Κατά συνέπεια, πέραν της ορθότητας ή ευστοχίας των αναλυτικών προσεγγίσεων του σχολίου, στο θέμα της αξιολόγησης της Ρωσικής πολιτικής, πάσα προσπάθεια διαφώτισης μου αναφορικά με τα κίνητρα της Ρωσικής πολιτικής είναι χαμένος κόπος, γιατί δεν προσθέτει τίποτε στις τοποθετήσεις μου.
    Αλλά και οι άλλες εντοπίσεις που μου αποδίδεις είναι αυθαίρετες. Δεν έκανα λόγο για "ισχυρές" προσωπικότητες. Αντίθετα έκανα αναφορά σε μηχανισμούς, πάνω στους οποίους η τοποθέτησή σου (και από τα σχόλιά σου) ή λείπει ή είναι γενικόλογη.
    Αναφέρθηκα στους δυο τελείως διαφορετικούς τρόπους μεταξύ τους, που συνέβαινε η αναπαραγωγή του συστήματος στη Δύση, με κέντρο τις ΗΠΑ και στις χώρες του λεγόμενου "υπαρκτού σοσιαλισμού" μεταπολεμικά. Ο τρόπος αναπαραγωγής των ΗΠΑ στηρίζεται σε "ατσάλινους νόμους", όπως αναφέρθηκε ο Μαρξ για τον καπιταλισμό.Δεν έχει να κάνει με "ισχυρές" ή μη προσωπικότητες, εξυπνάδες, καλοσύνες και τα άλλα τερπνά που αναφέρεσαι.
    Ο Mandel επιχείρησε μια επίκαιρη για τη δεκαετία του 70 ανάλυση αυτής της αναπαραγωγής, στηριγμένος στη μεθοδολογία και τις εξισώσεις που καθιέρωσε ο Μαρξ, τουλάχιστον για την θεώρηση της μαρξιστικής πολιτικής οικονομίας. ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ: ΤΟ ΣΥΣΤΗΜΑ ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΕΠΙΒΙΩΣΕΙ ΧΩΡΙΣ ΥΠΕΡΔΙΟΓΚΩΜΕΝΟ ΤΟΜΕΑ ΠΟΛΕΜΙΚΩΝ ΕΞΟΠΛΙΣΜΩΝ. Για να μην επαναλαμβάνω τα ίδια, εάν θέλεις να αντιπαρατεθείς επί της ουσίας και χωρίς αφορισμούς, ξαναδιάβασε το σχόλιο, γιατί δεν έχει νόημα να επαναλάβω όσα ανέφερα ήδη, ούτε γράφω και ασκώ κριτική από φιλαρέσκεια.
    Αποτέλεσμα αυτής της δυναμικής, είναι η ΚΟΙΝΗ πολιτική των δύο κομμάτων των ΗΠΑ όσο αφορά τη διεξαγωγή πολέμων, για να αδειάσουν οι αποθήκες όπλων, πέρα από διαθέσεις, ιδεολογίες, καλοσύνες, κακίες και τα τοιαύτα που μου αποδίδεις.
    Έτσι ενώ ο Μπους γέρος έκανε την "ασπίδα της ερήμου", ο Κλίντον έκανε τον πόλεμο ενάντια στη Σερβία και ο Μπους γιος τον πόλεμο στο Αφγανιστάν και το Ιράκ. Όλα αυτά γίνονται πάνω στις πλάτες της Ευρώπης που της φορτώνονται τα πολεμικά βάρη και αν επιθυμείς ευχαρίστως να σου παραθέσω τα στοιχεία, στο ποσοστό που δεν έχεις κατανοήσει, ότι η άνοδος της τιμής του πετρελαίου αιμοδοτεί την πολεμική βιομηχανία των καουμπόιδων. Η Ευρώπη έχει αντικειμενικό συμφέρον να διαφοροποιηθεί και η απόδοση "καλοσύνης" στις εκτιμήσεις μου βρίσκονται "πέραν του καλού και του κακού".
    Απέφυγα να συμμετέχω στη συζήτηση κατά πόσο οι Νέοκονς διαθέτουν πολιτικούς με οξύνοια ή όχι - που την κάνατε πριν από το σχόλιο μου - γιατί τη θεωρώ "μεταφυσική" και ο τρόπος που προσεγγίζω τα πράγματα δεν αφήνει περιθώρια για τέτοιου είδους αναζητήσεις.
    Στην πολιτική ηγεσία μετά τον Γκορμπατσώφ απέδωσα κύρια ρεαλισμό, αλλά χαρακτηρίζεται είτε το θέλεις είτε όχι και από ευφυία. Αναλογίσου μόνο τον τρόπο που προσέλκυσαν τους λεγόμενους "ολιγάρχες" με τον "μέθυσο" Γιέλτσιν και αφού τους έφαγαν το παραδάκι βάλανε στην συνέχεια τον Πούτιν να τους στείλει εκεί απ΄όπου ήλθαν.
    Αρέσκεσαι να αποδίδεις την αιτία στο αποτέλεσμα και όχι το αποτέλεσμα στην αιτία, με τον ισχυρισμό ότι ο Ρωσικός εθνικισμός έχει μέσα στα πλαίσια της παγκοσμιοποίησης ημερομηνία λήξεως. Δεν ήταν η παγκοσμιοποίηση που επέβαλε την στροφή Γκορμπατσώφ, αλλά η στροφή κατέστησε δυνατή τη "Νέα Τάξη", χωρίς την οποία η παγκοσμιοποίηση δεν θα ήταν πραγματοποιήσιμη. Η εστιασμός της Ρωσίας στον εθνικό της πυρήνα μετά το 91 την ενίσχυσε πλήν όλων των άλλων και από πλευράς εθνικής συνοχής, έστω και εάν έφυγαν τα βαρίδια. Αυτή η στρατηγική επιλογή έχει αποδώσει αποφασιστικά στην πράξη και δεν αποτελεί προφητεία ο ισχυρισμός ότι οι Ρώσοι θα την συνεχίσουν. Η συμμετοχή τους, με τον συγκεκριμένο τρόπο που ακολουθούν, στον παγκόσμιο καταμερισμό της εργασίας δεν σημαίνει εθνική αποδυνάμωση, αλλά εθνική ενδυνάμωση, κόντρα στα φερέφωνα του Σόρος. Η συμετοχή στην παγκοσμιοποίηση δεν συνεπάγεται εθνοδιάλυση για όλους και μην κρίνεις εξ ιδίων τα αλλότρια. Η μελέτη της Ρωσικής ιστορίας δείχνει ότι οι Ρώσοι στην διαδικασία της εναπόκτησης δύναμης και συγκρότησης ισχυρού κράτους, δεν ακολούθησαν την οδό της κλασσικής αποικιοκρατίας, όπως άλλα Ευρωπαϊκά κράτη, αλλά δημιούργησαν αυτοκρατορία που στηριζόταν σε ισχυρό εθνικό κορμό. Και σε αυτό θα επιμείνουν γιατί η παγκοσμιοποίηση προσαρμόζεται με βάση τον εκάστοτε συσχετισμό δυνάμεων.
    Αν θέλεις, επαναλαμβάνω "αν θέλεις", να κατανοήσεις, το κατά πόσο έχει η Ρωσία συγκεκριμένη και ιεραρχημένη ταξική διάρθρωση, μελέτησε την ιστορία της. Τα "πολυπολικά κέντρα" και τα άλλα λουριά της μάνας έχουν στη Ρωσία ένα αποκλειστικά κέντρο: ΤΟ ΡΩΣΙΚΟ ΚΡΑΤΟΣ, που εάν εξακολουθήσουν οι Αμερικάνοι να σπάνε τα βάναυσα τα συμφωνηθέντα, μπορεί να τους αποβεί πάλι "αντισύστημα".
    Βέβαια, το ξαναλέω, αυτό δεν αποτελεί το "αντισύστημα" στο οποίο αποβλέπω. Οι μέχρι τώρα όμως τοποθετήσεις μου δεν αφήνουν πολλά περιθώρια παρανόησης πάνω σ΄αυτό, τουλάχιστον από αυτούς που θέλουν να οικοδομηθεί λαϊκό κίνημα στο σήμερα και το αύριο, έστω και εάν ο όρος σε φέρνει 20-30 χρόνια πίσω. Ο Λένιν είπε ότι ο ιμπεριαλισμός έχει πίλινα πόδια. Εγώ λέω ότι εξαρτάται από τους λαούς, το αν θα γίνουν τα πόδια της παγκοσμιοποίησης χώμα.
    Φίλε ήμουν, είμαι και θα είμαι ντεμοντέ. Η μόδα και ο συρμός στη σκέψη άγονται από άλλους.

  15. Μποτίλια στο Πέλαγος avatar
    Μποτίλια στο Πέλαγος 20/08/2008 22:36:50

    @ikonikos

    Είναι απορίας άξιο πως προβάλλεται αυτό το επιχείρημα, αμέσως μετά τον πόλεμο της Γεωργίας, όπου οι υπερεθνικές ελίτ διεξήγαν πόλεμο με κύρια με τουφεκιοφόρους, έστω και εάν χρησιμοποίησαν "εκπροσώπους" τους. Η τάση κατάργησης των τουφεκιοφόρων, δεν έχει να κάνει με την όποια χασούρα που αναφέρεσαι φίλε, αλλά με την εξέλιξη στα οπλικά συστήματα.
    Πρέπει να καταλάβουμε ότι η περίφημη φράση του Κλαούζεβιτς δεν έπαψε να ισχύει. Ο πόλεμος παραμένει "συνέχιση της πολιτικής με άλλα (βιαιότερα) μέσα". Παρά την παγκοσμιοποίηση η σύγκρουση θα αποτελέσει την κύρια πλευρά στη σχέση των μεγάλων δυνάμεων. Η θεωρία του "Υπεριμπεριαλισμού" αποτελεί ευσεβή πόθο. Δυστυχώς το τελικό κόστος θα το πληρώσουν ακόμη μια φορά, ίσως δραματικότερα από κάθε προηγούμενη φορά, οι λαοί. Γι αυτό επιμένω: ΕΓΡΗΓΟΡΣΗ - ΚΙΝΗΤΟΠΟΙΗΣΗ - ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ.

  16. ikonikos avatar
    ikonikos 20/08/2008 23:07:42

    Μποτίλια στο Πέλαγος, έχει κάποιο δίκιο που μου αποδίδεις βιαστική κι επιφανειακή ανάγνωση του προηγούμενου ποστ σου και παρότι φαίνεται ότι συμφωνείς αρχικά μαζί μου ως προς τον υπερεθνικό καταμερισμό δύναμης και το συστημικό της χαρακτήρα, μετά το αλλάζεις κάπως και νομίζω ότι η ανάλυση σου και το τι εννοείς εσύ σύστημα στηρίζεται σε διαφορετική βάση από την ανάλυση που κάνω εγώ την οποία ανάλυσα ενδελεχώς στα προηγούμενα μηνύματα μου (και όχι γενικόλογα).

    Έτσι, είναι σαφές ότι τα τοπικά κέντρα, στη νεοφιλελεύθερη παγκοσμιοποίηση παίζουν δευτερεύοντα ρόλο και υπό αυτήν την έννοια δεν καταλαβαίνω πώς η ευωπαϊκή ελίτ (και όχι η Ευρώπη, διότι μιλάμε για ολιγαρχικά συστήματα) "θα έχει συμφέρον να διαφοροποιηθεί από τις ΗΠΑ" τη στιγμή που έχει προ πολλού εισχωρήσει στο σύστημα αυτό και οι ελίτ της μέσα στην παγκοσμιοποίηση γίνονται πλουσιότερες και ισχυρότερες από ποτέ, σύμφωνα με όλα τα στοιχεία συγκέντρωσης δύναμης του ΟΗΕ κλπ. Επίσης, αν διάβαζες το προηγούμενο σχόλιο μου στον Basil, θα έβλεπες ότι αναλύω τους λόγους της διαφορετικής δομικής λειτουργίας και των συμφερόντων εθνικιστικών ελίτ όπως η ρωσική και της υπερεθνικής ελίτ που βασίζει τη δύναμη της κυρίως στη νέα οικονομική μονάδα, την πολυεθνική. Είναι λοιπόν σα να μου λες ότι οι ελίτ της Ευρώπης ξαφνικά θα απεκδυθούν των συμφερόντων και προνομίων τους και θα πάψουν να συσσωρεύουν δύναμη και εξουσία με τον φρενήρη ρυθμό που κάνουν τώρα, για να ρισκάρουν τι; Να κάνουν εκτατική αντί για εντατική ανάπτυξη όπως κάνει η Ρωσία; Έχουν ξοφλήσει!

    Επίσης, έγραψα και πριν σχετικά με τους πριφερειακούς ψευτοπολέμους ή την τεχνητή διατήρηση της έντασης στην περιφέρεια (όπως Ελλάδα-Τουρκία) ότι γίνεται ακριβώς για χάρη της πολεμικής βιομηχανίας, άρα συμφωνούμε σε αυτό.

    Σχετικά με τη Ρωσία, ίσως το δομικό λάθος που έχει σχέση με τη διαφοροποίηση μας, είναι ότι υιοθετείς την άποψη πως η παγκοσμιοποίηση έγινε μετά τον Γκορμπατσόφ και την κατάρρευση της ΣΕ κλπ. Λάθος. Η παγκοσμιοποίηση ξεκίνησε ήδη από τα μέσα της δεκατίας του 70 στην Αγγλία και Αμερική και επεκτάθηκε πολύ σύντομα μέσα σε 10-15 χρόνια, λόγω της αναπόφευκτης δομικής ασυμβατότητας της συσσωρευμένης αναπτυξιακής δυναμικής του συστήματος και των σοσιαλδημοκρατικών περιορισμών που δημιούργησαν αλλεπάλληλες κρίσεις στασιμοπληθωρισμού κλπ.. Έως ότου ο Γκορμπατσόφ κάνει την περεστρόικα και καταρρεύσει η ΣΕ, η καπιταλιστική Τριάδα που συνιστά την υπερεθνική ελίτ στην αρχική της μορφή είχε ήδη διαμορφωθεί και οι νεοφιλελεύθερες πολιτικές απλά είχαν ξεκινήσει να θεσμοθετούν την παγκοσμιοποίηση του κεφαλαίου. Δηλαδή την παγκοσμιοποίηση δεν τη δημιούργησε καμία Θάτσερ, Ρέιγκαν κλπ, απλά τη θεσμοποίησαν.

    Υπό αυτήν την έννοια, ο Γκορμπατσόφ και η νομενκλατούρα στη ΣΕ, σαφώς και επηρεάστηκαν από τις νέες αυτές παγκόσμιες τάσεις και ενώ είχαν τη δυνατότητα ουσιαστικής αποκέντρωσης της πολιτικής δύναμης με τη δημιουργία πραγματικά αυτοδιαχειριζόμενων, δημοκρατικών σοβιέτ (και όχι διακοσμητικών όπως ήταν μέχρι τότε) κλπ. προτίμησαν να γίνουν καπιταλιστές του παγκόσμιου συστήματος και να ωθήσουν τη χώρα στην εποχή Γιέλτσιν. Αυτό δείχνει και το πόσο εύκολα η εξουσία μεταβιβάζεται από κάποιο ιεραρχικό σύστημα σε κάποιο άλλο ιεραρχικό σύστημα. Ο εθνικισμός του Πούτιν λοιπόν δεν αποτελεί κάποια συνέχεια της πολιτικής μετά το '91 (και βέβαια καμία σχέση με τον "διεθνιστή" Γκορμπατσόφ) και του ανεκδιήγητου Γιέλτσιν και σία που αποτέλεσαν τους πρώτους κομπάρσους της υπερεθνικής ελίτ. Αυτό που επιβάλλει τον εθνικισμό αυτό είναι ένα διογκούμενο εθνικιστικό ρωσικό κίνημα από τα κάτω που συνδυάζει έναν τσαρικό νεορομαντισμό με μια προστατευτική εσωτερική οικονομία της αγοράς.

    Όμως, είναι σαφές ότι η ελίτ που δημιουργείται από αυτό το μίγμα δεν είναι καθόλου συμβατή με την υπερεθνική (με βάση ακόμα και τη διαφορετικού τύπου ανάπτυξη -εκτατική- που έχει πράγματι ημερομηνία λήξης), οπότε δεν μπορούμε να μιλάμε για δυνατότητα ισοτίμησης της με την υπερεθνική.

    Σε ό,τι αφορά τις εθνικές εγγραφές των Ρώσων πολιτών δεν μπορώ να διαφωνήσω, όμως ας μην ξεχνάμε ότι αυτός ο λαός προέκρινε κάποτε τον σοσιαλιστικό διεθνισμό και άρα είναι πιο ευεπίφορος σε μια λαϊκή, διεθνιστική επανάσταση από τους "αμερικανόφρωνες" εθνικιστές π.χ. των Βαλκανίων ή της Βαλτικής.

    Όσο για τη Νέα Τάξη, αυτή ως όρος άργησε κάπως πράγματι να εμφανιστεί (μετά το'90) διότι ας μη ξεχνάμε ότι οι διεθνείς οργανισμοί που τώρα σπέρνουν σε όλη την υφήλιο τότε ήταν ακόμα σε περίοδο πολιτικής αναπροσαρμογής που είναι σαφώς πιο αργή από τη σχεδόν "αυτόματη" οικονομική προσαρμογή του συστήματος της οικονομίας αγοράς-ανάπτυξης.

  17. Basil avatar
    Basil 20/08/2008 23:37:29

    @ ikonikos

    Χρησιμοποιείς ένα πρότυπο ανάλυσης, με κυρίαρχο χαρακτηριστικό το διεθνοποιημένο κεφάλαιο, που κινείται παντού και απλώνετε σε παγκόσμιο επίπεδο. Αν δεν κάνω λάθος η συζήτηση αυτή έχει ένα ιστορικό βάθος. Σε αυτό το πλαίσιο στο παρελθόν έγιναν αναλύσεις που δεν επαληθεύθηκαν.
    Υπάρχουν χαρακτηριστικά που αναπτύχθηκαν τα προηγούμενα 20 χρόνια που ενισχύουν την άποψη σου. Πράγματι, υπάρχει πλέον ένας χώρος (Βόρεια και κεντρική αμερική, Ευρώπη, Ιαπωνία ΝΑ Ασία) όπου τα κεφάλαια κινούνται ελεύθερα και προσπαθούν να καθορίσουν το παγκόσμιο γίγνεσθαι. Ομως σε αυτή την κίνηση υπάρχουν πάντα αντίρροπες δυνάμεις. Κίνα, Ρωσία, Ιραν, αντιτίθενται (στο βαθμό που μπορούν) στις τάσεις αυτές. (Για την Ινδία δεν γνωρίζω). Αυτό δεν σημαίνει ότι είναι έξυπνες, απλά βλέπουν τον κόσμο διαφορετικά. Θέλουν να κερδίσουν από την ιστορική περίοδο χωρίς να δώσουν πολλά.

    Η κίνα έχει γίνει ο χώρος παραγωγής αγαθών του πλανήτη. Αυτό δεν μένει μόνο στο χώρο απλά της παραγωγής. Σε όποιο τομέα της επιστήμης και αν κοιτάξεις θα δεις πολλούς μα πολλούς κινέζους. Το σύνολο της έρευνας τους δεν μπορεί να χαρακτηριστεί ως αριστεία, αλλά ορισμένες εργασίες είναι πρώτης γραμμής. Αυτό πριν 30 χρόνια δεν υπήρχε ούτε ως ανέκδοτο. Οι αμερικανοί επίσης κατηγορούν τους κινέζους για κατασκοπεία χαμηλού επιπέδου, μέσα από την συμμετοχή τους σε διδακτορικά και έρευνες που γίνονται στις ΗΠΑ. Η δυναμική αυτή του φαινομένου είναι τόσο ισχυρή (σε συνδιασμό με την θεαματική πτώση του ενδιαφέροντος των νέων στη δύση για τη μηχανική), που προβληματίζει τα μάλλα. Ποιός θα καθορίζει το τεχνολογικό γίγνεσθαι ( που κερδίζει πολέμους σήμερα) σε 30 χρόνια; Δεν γνωρίζουμε τις μορφές που θα έχει η αντιπαράθεση της Κίνας με την δύση.

    Το θέμα της ρωσίας είναι ένα άλλο μεγάλο θέμα. Η ρωσία έχει στρατηγικά αποθέματα ορυκτών φυσικό αέριο και πετρέλαιο. Η κατοχή του δυτικού τμήματος της ρωσίας μαζί με τα πετρελαια του Καυκάσου θα έδινε θεωρητικά την δυνατότητα στον χίτλερ να διεξαγάγει τον πόλεμο της Γερμανίας απέναντι στους Αγγλοσάξωνες απ αόριστο. Επομένως η γεωστρατηγική της σημασία είναι τεράστια. Μετά το σοκ της δημοκρατίας και την περίοδο των ολιγαρχών προσπαθεί να ξαναβρεί ένα παγκόσμιο ρόλο. Δεν ξέρω αν είναι αποτέλεσμα έξυπνης κίνησης ή νομοτελειακό γεγονός. Τη τωρινή πορεία τη αντιλαμβάνομαι ως προσπάθεια συναιτερισμού κύρια με την γερμανία στη βάση αμοιβαίων ανταλλαγμάτων. Σας δίνουμε φυσικό αέριο, μας δίνεται τα χρήματα σας και ΄κανένα τεχνολογικό επίτευγμα. Στη βάση αυτών μπορεί να αναδιοργανωθεί. Τι ακριβώς έχουν στο μυαλό τους οι Πούτιν και σια δεν ξέρω. Νομίζω ότι αντιδρούν αμυντικά. Φοβόνται την περικύκλωση και την αθέτηση συμφωνιών εκ μέρους των αμερικανών. Πάντως έχουν φερθεί συνετά τα προηγούμενα χρόνια και εχουν εγκαταστησει ισχυρές μειοψηφίες σε πολλές πρωην σοβιετικές δημοκρατίες. Το δημογραφικό είναι σημαντικό πρόβλημα με 1.4 παιδιά ανα γυναίκα, με αποτέλεσμα την μείωση του πληθυσμού κατά 0.5% ανα χρόνο.

    Η ΕΕ είναι για την πλάκα, έχει προσδεθεί στο αρμα των αμερικανών και θέλει γενικά ειρήνη και ηρεμία για να μπορέσουν (οι ελιτ) να ωφεληθούν όπως έγινε στην περίπτωση των νοτίων και ανατολικών χωρών. Όμως άν εξαιρέσεις την κινητή τηλεφωνία και την Αιρμπας τι άλλο έχουν;Ουτε ένα υβριδικό δεν έχουν καταφέρει να παρουσιάσουν. Σε συνδιασμό με την δημογραφική γήρανση και την μεταναστευση, φθίνει σε όλους τους τομείς. Τι και έχουν ισχυρό ευρώ; Ποιός θα το στηρίξει σε βάθος χρόνου; the US army; Προς το παρόν ούτε τους ταλιμπάν δεν μπορούν να φέρουν βόλτα.

    Για να επανέλθουμε στην αρχική συζήτηση, νομίζω ότι όντως η κίνηση των αμερικανοκίνητων στο καύκασο προβληματίζει. Τι σκοπό είχε; τις Αμερικάνικες εκλογές; Πίεση στην ρωσία για να μην παραδώσει τους S-300 στο Ιραν; Προβλήματα στους Γερμανούς; (North stream-South stream) Μείωση των αντιρρήσεων Γαλλίας Γερμανίας για περαιτέρω διεύρυνση του ΝΑΤΟ; Ολα αυτά και άλλα; Πάντως η απάντηση της Ρωσίας ήταν αναμενόμενη και από ότι λένε ταχύτατη. Και σε αυτή την πρόβλεψη έγινε ο και σχεδιασμός της επίθεσης των γεωργιανών. Τη ρητορική των αμερικανών για τους κακούς ρώσους την παραλείπω. Περιορισμός αυτή είναι η λέξη που περιγράφει την κίνηση των αμερικανών.

    Θα δούμε στο μέλλον αν αυτό το πρότυπο ανάλυσης απεικονίζει σωστά την πραγματικότητα σε παγκόσμιο επίπεδο.



    Τα κείμενα που αναφέρεις δεν τα έχω διαβάσει.

  18. ikonikos avatar
    ikonikos 20/08/2008 23:44:11

    Μποτίλια στο Πέλαγος, στις κανονιοφόρους έκανα αναφορά νωρίτερα και έγραφα ότι δεν έχουν νόημα οι κανονιοφόροι μεταξύ ελίτ που συμμετέχουν σε ένα παγκοσμιοποιημένο σύστημα στο οποίο η ρωσική ΔΕΝ ανήκει (ή ανήκει εν μέρει) και συνεπώς σε αυτές τις περιπτώσεις οι κανονιοφόροι (τουφεκιοφόροι) έχουν νόημα ως απροσχημάτιστο μέσο επιβολής του συστήματος, το οποίο επιδιώκει σύμπαση η υπερεθνική ολιγαρχία. Στην περίπτωση της Γεωργίας, χρησιμοποιήθηκε ένας υπερπρόθυμος κομπάρσος για να τεστάρει τη ρωσική αντίδραση, ωθούμενη μάλλον κυρίως από τους αγγλοαμερικανούς.

    Η τακτική γενικά αυτή προωθείται πιο πολύ από τις αμερικάνικες ελίτ που όπως λες έχουν και εξοπλισμό να ανανεώσουν ή δεν γειτονεύουν και δεν έχουν κάνει διμερείς συμφωνίες με τη Ρωσία. Αλλά δεν παύει να είναι απλά μια διαφορετική τακτική, μέσο. Οι ευρωπαϊκές ελίτ συνήθως (και όχι πάντα, βλ. Κόσοβο όπου πρωτοστάτησαν) επιλέγουν άλλου είδους πιέσεις, οικονομικούς στραγγαλισμούς, εμπάργκο, ροζ-πορτοκαλί-φούξια επαναστάσεις μέσω ΜΚΟ κλπ., χωρίς αυτό να σημαίνει ότι μακροπρόθεσμα οι επιπτώσεις δεν είναι ίδιες οι χειρότερες με αυτές ενός πολέμου (βλ. εμπάργκο στο Ιράκ με πάνω από 500.000 νεκρούς). Οι στρατηγικοί στόχοι λοιπόν είναι κοινοί, τα μέσα αλλάζουν.

  19. ikonikos avatar
    ikonikos 21/08/2008 00:07:39

    Basil δε διαφωνώ στις επι μέρους αναλύσεις σου, αλλά δεν είναι σκοπός μου να εστιάσω απλά στην ελεύθερη κίνηση κεφαλαίων αλλά στην εντελώς ιεραρχική και αναπαραγωγίσιμη εξουσιαστική δομή του παγκοσμιοποιημένου συστήματος κι αυτό διότι ακριβώς δεν είναι τυχαίο ότι ο φιλελευθερισμός και ο καπιταλισμός ξεκίνησαν από την Αγγλία και από τότε το σύστημα αυτό -το οποίο θεωρητικοποιήθηκε στην αντικειμενικοποίηση της διαρκούς και ανελέητης Ανάπτυξης- διογκώνεται (με κάποια σημαντικά διαλλείματα κρίσεων και της επακόλουθης του παγκόσμιου κραχ, σοσιαλδημοκρατικής συναίνεσης). Αυτή η διόγκωση του συστήματος και η οικονομική ανάπτυξη έχει μια δομική αναπόφευκτη κατευθυντικότητα προς τη διεθνοποίηση, όπου βέβαια οι πολύ πιο ανεπτυγμένες (και λόγω ιστορίας) και δυνατές ελίτ της καπιταλιστικής Τριάδας ανήκουν ντε φάκτο στην κορυφή της πυραμίδας, και ό,τι και να κάνει η ελίτ κάποιας περιφερειακής ή ημιπεριφερειακής χώρας, όταν μπει στο παιχνίδι του παγκοσμιοποιημένου συστήματος, θα μπει στο πόστο της πυραμίδας που της "αναλογεί" (με εξαιρέσεις βέβαια που επιβεβαιώνουν τον κανόνα).

    Οι χώρες που αναφέρεις (Ιράν, Ρωσία) πράγματι αντιτάσσονται στην υπερεθνική ελίτ διότι αναπτύσσουν έναν ιδιότυπο οικονομικό εθνικισμό και όχι επειδή έχουν μπει στο σύστημα και από "τα μέσα" το αντιμάχονται. Γι' αυτό λοιπόν το Ιράν και την ελίτ του προετοιμάζονται να τα "συνετίσουν" πολύ σύντομα και γι' αυτό τη Ρωσία την απομονώνουν ή τη βάζουν "στον υπεύθυνο ρόλο της".

    Για την Κίνα, έχει μπει σε τροχιά πληρους ένταξης στο διεθνοποιημένο σύστημα και βέβαια η ανάπτυξη της είναι επιπέδου Μπαγκλαντές -εξαρτημένη σε τεράστιο βαθμό- και βασίζεται κατά 60% στις δυτικές πολυεθνικές! Σχετικά διάβασε για το "θαύμα" της Κίνας το πρόσφατο άρθρο του Τ. Φωτόπουλου:
    http://www.enet.gr/online/online_fpage_text/dt=16.08.2008,id=67167272
    Γενικότερα, για την ανάλυση του Τ.Φ. και την Περιεκτική Δημοκρατία δες http://www.inclusivedemocracy.org/fotopoulos
    http://www.inclusivedemocracy.org

    Η οπτική μου λοιπόν προσπαθεί να ανάγει τα προβλήματα στη συγκέντρωση εξουσίας στα χέρια κάποιων ελίτ η οποία συνήθως αναπαράγεται, "κληροδοτείται" και ενισχύεται μέσω κάποιου ιεραρχικού συστήματος, μέχρις ότου είτε αυτό καταρρεύσει (βλ. υπαρκτός) ή βέβαια αναπτυχθεί ένα δημοκρατικό, αυτόνομο μαζικό κίνημα που θα επιλέξει να ανατρέψει τις απώτερες αιτίες των κάθε λογής πολέμων και εγκλημάτων (πολιτικών, οικονομικών, κοινωνικών) που είναι ακριβώς οι τεράστιες ανισότητες στην κατανομή της δύναμης.

  20. Μποτίλια στο Πέλαγος avatar
    Μποτίλια στο Πέλαγος 21/08/2008 00:57:18

    @ikonikos
    Φίλτατε στις απαντήσεις μου στο αντισχόλιο σου (αντισχόλιο με την έννοια ότι αναφερόταν σε άλλο σχόλιο) έκρινα σκόπιμο κατ΄αρχήν να αποκαταστήσω κάποιες παρανοήσεις, που είχαν γίνει, όπως σωστά διαπίστωσα, βάσει όσων και εσύ αναφέρεις στην απάντησή σου, όχι σκόπιμα.
    Αυτό που σου αμφισβήτησα ήταν η δεοντολογία του πρώτου αντισχολίου και όχι οι θέσεις σου καθεαυτές, χωρίς να λάβω θέση, σε ποιες διαπιστώσεις μπορεί να συμφωνούμε ή να διαφωνούμε.
    Αναμφίβολα η διαφωνία μας αφορά την αποτίμηση κάποιων συγκεκριμένων μηχανισμών και διαδικασιών, ενώ, σύμφωνα με το συμπέρασμα που βγάζω, τόσο οι επιλογές μας, η πολιτική μας "φιλοσοφία", όσο και πολλές εκτιμήσεις μας, κάθε άλλο παρά αντιδιαμετρικές διαφαίνονται.
    Και επειδή εκφράζεις άποψη, που στηρίζεται σε μελέτη και ανάλυση, άλλο το πόσο συγκεκριμένα εκφρασμένη εκτιμώ ότι είναι αυτή στα πλαίσια των σχολίων σου, θα επρόκειτο για μια κλασσική περίπτωση, που καθιστά σκόπιμη μια ήπια συζήτηση επί της ουσίας. Όμως αυτό προϋποθέτει μια άλλη δεοντολογία. Όταν η κριτική που γίνεται είναι μηδενιστική και στηρίζεται σε αφορισμούς, η απάντηση έχει μοιραία αμυντικό χαρακτήρα και δεν επιδιώκει κύρια να εντοπίσει τους κοινούς τόπους, από τη στιγμή που της επιβάλλεται απολογητικός χαρακτήρας.
    Δεδομένου όμως ότι το κύριο είναι ο διάλογος, θα σε ευχαριστήσω ακόμη μια φορά για την προσοχή, που τουλάχιστον όσο αφορά την έκταση της, ήταν γενναιόδωρη, έδειξες στα σχόλια μου.
    Οι έννοιες τις οποίες τολμάμε να πραγματευόμαστε στα συγκεκριμένα σχόλια, παρ΄ ότι έχουν κυριαρχικό χαρακτήρα για τις εξελίξεις, δεν έχουν τύχει γενικότερα διεξοδικής πραγματείας, ούτως ώστε να έχουν αποκρυσταλλωθεί συγκεκριμένες σχολές, απέναντι στις οποίες να μπορούμε να τοποθετηθούμε, δίνοντας το στίγμα μας με συγκεκριμένο τρόπο. Δεν ισχυρίζομαι ότι δεν έχουν γίνει συγκεκριμένες μελέτες πάνω στη συγκεκριμένη θεματολογία. Κατά την άποψή μου όμως, δεν κρίνονται διεξοδικές, διότι λείπει το όργανο. Τραβάμε ο καθείς μετρήσεις με διαφορετική μεζούρα και καταλήγουμε ίσως σε διαφορετικά αποτελέσματα, χωρίς να μπορούμε να συνεννοηθούμε, διότι λείπουν οι άξονες αναφοράς.
    Δεν θα μπω στον πειρασμό μιας εύκολης και γρήγορης απόρριψης της αναλυτικής μεθόδου που επέλεξες, παρόλο που διαφωνώ ριζικά με αυτή, διότι προσβλέπω σε μια άλλη μεθοδολογία στη συζήτηση.
    Κατ΄αρχήν εκτιμώ ότι είσαι αξιέπαινος, που ερευνάς και μελετάς με έφεση αυτά τα θέματα, με αποτέλεσμα να έχεις διαμορφώσει συγκεκριμένη και τεκμηριωμένη άποψη για τα μεγάλα διεθνή προβλήματα. Αυτή η εκτίμηση με υποχρεώνει όμως, σεβόμενος τις προαιρέσεις και τους κόπους σου, να αποφύγω την οδό της εύκολης λύσης. Διότι στα σχόλια συμμετέχουμε ως προβληματισμένοι άνθρωποι, σε μια διαδικασία κοινής αναζήτησης, που διέπεται από το κοινό ενδιαφέρον προς το κεντρικό θέμα της ανάρτησης που προηγήθηκε και με διάθεση συμμετοχής στη ζύμωση. Δεν αμφιβάλω ότι όσο σοφές ή αφελείς και αν είναι οι απόψεις μου, έχω πολλά να μάθω από ένα σχολιαστή σαν εσένα.
    Αλλά επειδή είμαστε και μεις παλιοί στο κουρμπέτι και όσο νά ΄ναι κάτι ψάξαμε, οφείλουμε πρώτα και κύρια να επιμείνουμε στην ευταξία της δεοντολογίας. Εάν προχωρήσω στην ουσία της διαφωνίας θα πρέπει να αποδώσω και άλλες αδυναμίες στην προσεγγιστική σου μέθοδο, πέρα από τη γενικολογία. Στην ουσία την πάτησα με αυτό το χαρακτηρισμό, που έγινε κάτω από πίεση άμυνας, διότι για να τεκμηριωθούν με σοβαρότητα αυτοί οι ισχυρισμοί χρειάζεται έκταση. Και όσο αν τραβήξω το παρόν σεντόνι, είναι καλύτερα, για λόγους αναγνωσιμότητας να κλείσω την συμμετοχή μου στο σχολιασμό αυτής της ανάρτησης εδώ. Για να μην αφήσω λοιπόν μετέωρο τον χαρακτηρισμό που έκανα, τον ανακαλώ.
    Εδώ όμως είμαστε - και θα μας δοθεί γρήγορα η δυνατότητα να συνεχίσουμε με εύσχημο τρόπο την προβληματική και τον ζωντανό διάλογο, δεδομένου ότι το συγκεκριμένο θέμα συγκαταλέγεται σε αυτά που προβάλλονται με έμφαση και μεγάλη συχνότητα από το ιστολόγιο. Απόψεις υπάρχουν και θα συζητήσουμε διεξοδικά, μια και έχεις την ευγένεια να επιμένεις.
    Σε ευχαριστώ και πάλι.

  21. ikonikos avatar
    ikonikos 21/08/2008 01:22:36

    Μποτίλια στο Πέλαγος, σαφώς και η δεοντολογία και οι προϋποθέσεις του διαλόγου πρέπει να τίθενται επί τάπητος διότι τα μέσα ενός διαλόγου πρέπει να είναι συμβατά με το στόχο μας που είναι η αναζήτηση της αλήθειας και σε αυτό πράγματι έσφαλα διότι είδα βιαστικά και επιφανειακά την πρώτη ανάρτηση σου. Επίσης, ακόμα και στην πρώτη ανάρτηση, παρά το ύφος που πράγματι μπορεί να θεωρηθεί ισοπεδωτικό ή ακόμα και απαξιωτικό, διέκρινα ότι έχεις γνώσεις σε γεωπολιτικά θέματα.

    Απλά με βάση την κεκτημένη προαίρεση μου να "απομονώνω" μεθοδολογικά απαντήσεις που είναι μεταπρατικές σύμφωνα με τη δική μου μεθοδολογία η οποία βασικά ανάγει και τους πολέμους και τη βία σε ζητήματα της συστημικής ανισοκατανομής εξουσίας, πράγματι φαίνεται ότι άθελα μου σε αδίκησα και δεοντολογικά και συγγνώμη για αυτό. Και αυτό διότι σε αντίθεση με ό,τι ήθελα να νομίζω αρχικά (και που μάλλον οφείλεται στην πληθώρα ανεγκέφαλων που έχω φάει στη μάπα σε άλλους κυρίως τόπους) είσαι καλοπροαίρετος και ανοιχτόμυαλος συνομιλητής.

    Φυσικά ένας διάλογος μπορεί να συνεχιστεί και στο μπλογκ μου ή μέσω email (που θα βρεις στο μπλογκ μου) ή δημόσια. Αύριο φεύγω ταξίδι οπότε σε καμία εβδομάδα θα επανέλθω.

  22. Μποτίλια στο Πέλαγος avatar
    Μποτίλια στο Πέλαγος 21/08/2008 02:01:21

    @ikonikos
    Μπήκα λίγο στο Μπλογκ σου και το βρίσκω πραγματικά εξαιρετικό, όσο αφορά τη θεματολογία που επέλεξες και τον τρόπο με τον οποίο την πραγματεύεσαι.
    Αυτό που μου προξένησε εντύπωση, είναι ο αναλυτικός και φιλόπονος τρόπος, που ανταποκρίνεσαι στα σχόλια των επισκεπτών. Αποτελεί για μένα ειλικρινά την καλύτερη δεοντολογία που έχω συναντήσει μέχρι σήμερα στο χειρισμό σχολίων σε ιστολόγιο.
    Με έχεις κερδίσει σαν μόνιμο επισκέπτη, πέρα από την αμοιβαία διάθεση διαλόγου.
    Δεν ήθελα να σου αποδώσω το παραμικρό σφάλμα. Αλλά με τη διαπίστωση ότι αποτελείς κεφάλαιο, στα πλαίσια της ερευνητικής πενίας μας, χρησιμοποίησα μια σκληρή εκφορά (που τη χρησιμοποιώ σπάνια) γιατί μεταξύ μας βαραίνει η ουσία. Και όσο πιο εμπεριστατωμένοι είμαστε, τόσο περισσότερο ανεβάζουμε οι ίδιοι τον πήχη.
    Καλό ταξίδι και πάλι συγχαρητήρια.

ΑΠΟΣΤΟΛΗ ΣΧΟΛΙΟΥ

Τα δεδομένα σας είναι ασφαλή! H διεύθυνση email δε θα δημοσιευθεί. Τα στοιχεία θα χρησιμοποιηθούν αποκλειστικά για τη δυνατότητα σχολιασμού στο antinews.gr .

Tα πεδία με αστερίσκο (*) είναι υποχρεωτικά.