#_CRON_JOB_#
#_CRON_JOB_#
03/05/2013 18:17
ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΣΧΟΛΙΟΥ

Σήμερα μαύρος ουρανός …



Όταν η γιαγιά μου κατέπεσε από τα πόδια της σταμάτησε να εκκλησιάζεται. Έτσι, τη Μεγάλη Παρασκευή το βράδυ ζητούσε να την βγάλουμε στο μπαλκόνι. Κάτω από το σπίτι της περνούσε η περιφορά. Και όταν έφτανε ο Επιτάφιος, γονάτιζε με άφατη κατάνυξη και σεβάσμια συντριβή.

Η όλη διαδικασία ήταν γι’ αυτήν σκληρότατη σωματική δοκιμασία. Με τα πόδια να την υποστηρίζουν ελάχιστα, κρατιόταν από τα κάγκελα, γονάτιζε, έμενε εκεί σταυροκοπούμενη και κατόπιν σηκωνόταν βασανιστικά, μόνο με τα χέρια, αποδιώχνοντας κάθε προσφορά για βοήθεια.

Σήκωνε με τα χέρια της το ίδιο της το βάρος για να τιμήσει εκείνον που ανέβηκε το Γολγοθά φορτωμένος τις αμαρτίες των ανθρώπων.

Ρηχοί αρνητές της πίστης και μωροί αντικληρικαλιστές καγχάζουν ότι στον Επιτάφιο οι άνθρωποι θρηνούν τον θάνατο ενός ιουδαίου ξυλουργού.

Θρηνούν την ανθρώπινη μοίρα.

Με δέος από την ενατένιση της σκοτεινής φιγούρας με το δρεπάνι που δεν ξεχνά κανέναν.

Αλλά και με ελπίδα από τον μόνο που τον νίκησε.

Προσκυνούν το Γολγοθά που η καθημερινότητα επιφυλάσσει στον καθένα.

Υμνούν την άσπιλη πτυχή της ανθρώπινης φύσης που ενσάρκωσε ο Χριστός, η οποία για τους κοινούς θνητούς στην καθημερινή κατατριβή σαρώνεται από την ιδιοτέλεια.

Θρηνούν και προσκυνούν αυτό που τους υπερβαίνει και τους κάνει καλύτερους.

Ακόμα και για τους χαρτοπαίκτες το πάθος υποτασσόταν στη θυσία.
Τη Μεγάλη Πέμπτη, στα καφενεία κρεμούσαν από τη κεντρική λάμπα το βαλέ.

Ακούγοντας την πένθιμη καμπάνα θυμάμαι τι τραγουδούσαν σήμερα από σπίτι σε σπίτι τα παιδιά.

Σήμερα μαύρος ουρανός σήμερα μαύρη μέρα
Σήμερα όλοι θλίβονται και τα βουνά λυπούνται
Σήμερα έβαλαν βολή οι άνομοι Εβραίοι
οι άνομοι και τα σκυλιά οι τρισκαταραμένοι
για να σταυρώσουν το Χριστό των πάντων Βασιλέα

Δίχρονη «στρατηγική» συμμαχία με ορίζοντα μια επόμενη συγγνώμη δεν μπορεί να αλλοιώνει δισχιλιετή παράδοση.

Σε κάθε εκδήλωση του βίου, είναι η αντίθεση ανάμεσα σε αυτά που επιβάλλει ένα ανιστόρητο παρόν και σε εκείνα που καθόριζαν ένα αδιανόητο σήμερα παρελθόν που παραλύει ψυχικά τους Έλληνες.

Ο Ελληνισμός απώλεσε το βαθύτερο δεσμό συνοχής από την αίσθηση της κοινής καταγωγής και την ταυτότητα που συμπυκνωνόταν σε καθημερινό τρόπο ζωής. Συνήθειες που σηματοδοτούσαν συνέχεια εθνικού βίου έγιναν λαογραφία.

Αλλά πάντα γιόρταζε μέσα στην οργιαστική ελληνική άνοιξη το θρίαμβο της ζωής επί της ειμαρμένης.

Καλή Ανάσταση !

Προφήτης

ΣΧΟΛΙΑ

  1. Δαναός avatar
    Δαναός 03/05/2013 18:35:36

    Καλή Ανάσταση Προφήτη μου! Καλό Πάσχα σ΄όλους!
    www.youtube.com/watch?v=nDMqFizM954

    • η Dimi avatar
      η Dimi @ Δαναός 03/05/2013 21:28:15

      Συγκλονιστικές οι φωνές και οι ερμηνείες! Καλό Πάσχα, Δάσκαλε Δαναέ.
      Δεν υπάρχει Ανάσταση Χωρίς Μεγάλη Παρασκευή..

    • Diamond Angel avatar
      Diamond Angel @ Δαναός 03/05/2013 21:40:32

      Καλή Ανάσταση, Δαναέ !! Καλή Ανάσταση Dimi !!! Καλή Ανάσταση Antinews !!!!

      • Προφήτης avatar
        Προφήτης @ Diamond Angel 04/05/2013 02:07:44

        Καλή Ανάσταση Δαναέ! Κάθε Καλό

      • Προφήτης avatar
        Προφήτης @ Diamond Angel 04/05/2013 02:08:39

        Καλή Ανάσταση Διαμαντένιε Άγγελε

  2. ψυχραιμια avatar
    ψυχραιμια 03/05/2013 18:57:14

    Δίχρονη «στρατηγική» συμμαχία με ορίζοντα μια επόμενη συγγνώμη δεν μπορεί να αλλοιώνει δισχιλιετή παράδοση.

    O oρθος λογος ομως βλεπει τις αντιφασεις της παραδοσης που ειναι και στο κειμενο σου.

    θρηνούν τον θάνατο ενός ιουδαίου ξυλουργού.

    Σήμερα έβαλαν βολή οι άνομοι Εβραίοι

    Εβραιοι δηλαδη σταυρωσαν Εβραιο.Φανταζεσαι τωρα να ελθει ενας Ινδος και να σου ζητησει εσενα το λογο γιατι εδωσες το κωνειο στο Σωκρατη;
    Οι Ελληνες δηλητηριασαν το Σωκρατη,αρα κυνηγηστε τους.Δεν σου φαινεται παραλογο;
    Aν και το τραγουδι αυτο πρεπει να ερχεται απο πολυ παλια,πριν απο την εποχη του εθνικισμου,τοτε που οι θρησκευτικες αντιθεσεις μετραγαν πιο πολυ απο τις εθνικες.

    Κατα τα αλλα καλη Ανασταση.

    • Προφήτης avatar
      Προφήτης @ ψυχραιμια 04/05/2013 02:12:52

      @ψυχραιμία, Καλή Ανάσταση.
      Αλλά γιατί ο ορθός λόγος με κάνει να αμφιβάλω για το αν είσαι Ορθόδοξος ;...

  3. δημης avatar
    δημης 03/05/2013 19:07:36

    ΚΑΛΟ ΠΑΣΧΑ ...ΑΥΤΟ ΤΟ ΛΕΜΕ ΣΤΗΝ ΠΕΛΠΟΝΝΗΣΟ ΣΤΗΝ ΑΝΑΤΟΛΙΚΗ ΑΡΚΑΔΙΑ -ΛΑΚΩΝΙΑ.

  4. δημης avatar
    δημης 03/05/2013 19:33:49

    ΗΤΑΝ ΤΑ ..ΚΑΛΑΝΤΑ ΤΗΣ Μ. ΠΑΡΑΣΚΕΥΗΣ .
    Για κάποιους που στεκονται (ευτυχως για λίγο) στο φυλετικό στη συνείδηση του Ελληνικού Λαού και ιδίως 400 χρόνια σκλαβιάς ο Χριστός αποτελούσε σύμβολο δικό του και μέσα από τα Αγ. Πάθη έβλεπε την Ανάσταση του Γένους.

    • Προφήτης avatar
      Προφήτης @ δημης 04/05/2013 02:14:16

      Καλή Ανάσταση δήμη!

  5. Ο Ιθαγενής avatar
    Ο Ιθαγενής 03/05/2013 19:55:27

    Καλή Αναγέννηση Προφήτη.
    Χρόνια Πολλά με υγεία.

    • Προφήτης avatar
      Προφήτης @ Ο Ιθαγενής 04/05/2013 02:17:10

      Καλή Ανάσταση Ιθαγενή.
      Υγεία σε σένα και στην οικογένειά σου.

  6. η Dimi avatar
    η Dimi 03/05/2013 19:56:00

    Είκοσι αιώνες ήλθαν κι έφυγαν,
    και σήμερα ο Ιησούς,
    είναι το κεντρικό πρόσωπο της ανθρώπινης φυλής,
    ο ηγέτης της προόδου της ανθρωπότητας.
    Όλοι οι στρατοί που έχουν ποτέ παρελάσει,
    Όλες οι ναυτικές δυνάμεις που έχουν ποτέ πλεύσει,
    Όλα τα Κοινοβούλιο που έχουν ποτέ γνωμοδοτήσει,
    Όλοι οι Βασιλείς που έχουν ποτέ βασιλεύσει,
    Όλοι αυτοί μαζί,
    Δεν επηρέασαν τη διάρκεια ζωής της ανθρωπότητας
    σ’ αυτή τη γη, τόσο πολύ όσο,
    Αυτός Ο Μονήρης Βίος
    http://play.simpletruths.com/movie/one-solitary-life/

    Καλή Ανάσταση ! Στη Ψυχή και Στη Πατρίδα Μας, Αγαπητέ Προφήτη.

  7. nick avatar
    nick 03/05/2013 20:17:35

    Καλή Ανάσταση!
    Υπέροχο το κείμενό σου προφήτη...

    • Προφήτης avatar
      Προφήτης @ nick 04/05/2013 02:19:14

      Καλή Ανάσταση nick!

  8. Βασίλης Παπαχρήστος avatar
    Βασίλης Παπαχρήστος 03/05/2013 20:24:35

    Οι ιστορικοί υπολογίζουν πάντως πως ένα 20%-25% των Ιουδαίων της εποχής ασπάστηκε τελικά τον Χριστιανισμό.Σημειωτέον πως τα ποσοστά αποδοχής του Χριστιανισμού από την κοινότητα των ελληνόφωνων Ιουδαίων ήσαν κατά πολύ μεγαλύτερα,σχεδόν ''σταλινικά''.Για τον λόγο αυτό η μετάφραση των Εβδομήκοντα εξοβελίσθηκε κατά τον Β΄μ.Χ αιώνα από τους ραββίνους.Χρόνια πολλά σε όλους,καλή Ανάσταση.

    • Προφήτης avatar
      Προφήτης @ Βασίλης Παπαχρήστος 04/05/2013 02:21:43

      Καλή Ανάσταση Βασίλη!
      Υπάρχει ένα βιβλίο, "Ελληνισμός και Χριστιανισμός" του Ζηζιούλα, το οποίο πργματεύεται όσα παρατηρείς. Δυστυχώς, παρά την αναζήτηση δεν το έχω βρει.

      • Βασίλης Παπαχρήστος avatar
        Βασίλης Παπαχρήστος @ Προφήτης 04/05/2013 15:17:43

        Kαλή Ανάσταση Προφήτη μου,ό,τι καλύτερο σου εύχομαι.Υπάρχουν,να ξέρεις,και πολύ αξιόλογες ''Ιστορίες των χρόνων της Καινής Διαθήκης'' στο εμπόριο.Χρόνια πολλά!

  9. Βούλα Ελευθεριάδου avatar
    Βούλα Ελευθεριάδου 03/05/2013 20:30:40

    καλή Ανάσταση στο Antinews

    • Προφήτης avatar
      Προφήτης @ Βούλα Ελευθεριάδου 04/05/2013 02:22:21

      Καλή Ανάσταση βούλα!

  10. litsa avatar
    litsa 03/05/2013 20:45:09

    Καλή Ανάσταση Προφήτη.Καλή Ανάσταση στο ANTINEWS.

    • Προφήτης avatar
      Προφήτης @ litsa 04/05/2013 02:22:57

      Καλή Ανάσταση litsa!

  11. Kynikos avatar
    Kynikos 03/05/2013 20:56:19

    Καλή Ανάσταση! Σύννεφα πάντως δέν έχει εδώ και 10 μέρες απο την άλλη βδομάδα λένε οτι θα ξαναβάλει

    • Προφήτης avatar
      Προφήτης @ Kynikos 04/05/2013 02:26:37

      Καλή Ανάσταση, απόγονε του Διογένη!

  12. B.Q avatar
    B.Q 03/05/2013 21:39:23

    ''Η προσευχή σήμερα λέγεται πράξη. Να ασκητεύεις σήμερα θα πει: να ζεις με τους ανθρώπους και να ανεβαίνεις κάθε μέρα, κάθε μέρα και όχι μονάχα τη Μεγάλη Παρασκευή, με το Χριστό στο Γολγοθά. Και να σταυρώνεσαι.''
    Νίκος Καζαντζάκης
    Καλή ψυχοδιανοητικοσωματική Ανάσταση, σε όλους.

    • Προφήτης avatar
      Προφήτης @ B.Q 04/05/2013 02:25:33

      Καλή Ανάσταση ευαίσθητη βασίλισσα...

  13. Diamond Angel avatar
    Diamond Angel 03/05/2013 21:41:48

    Πόση αλήθεια έχει το κείμενό σου ...... Καλή Ανάσταση , Προφήτη !!!!

  14. ΒΙΣ avatar
    ΒΙΣ 03/05/2013 22:33:06

    Ωραίο κείμενο Προφήτη, γεια στο πληκτρολόγιό σου. Και πιο πολυ από όλα μου άρεσε η ιστορία με τη γιαγιά, που σίγουρα θα προσεύχεται για τα παιδιά και τα εγγόνια της και τα δισέγγονά της από τον τόπο αναπαύσεως όπου βρίσκεται. Καλή Ανάσταση!

    • Προφήτης avatar
      Προφήτης @ ΒΙΣ 04/05/2013 02:29:24

      Καλή Ανάσταση ΒΙΣ!
      Υγεία και Πρόοδο στην οικογένειά σου.

  15. η Dimi avatar
    η Dimi 03/05/2013 22:40:48

    Καλή Ανάσταση, Διαμαντένιε Άγγελε!!! με μια αγκαλιά ευωδιαστές, ολάνθιστες Πασχαλιές για τη Διεύθυνση, τους Συνεργάτες, Συντελεστές, για τις υπέροχες Antinews Φυλές
    http://www.bestgraph.com/img/users/bestgraph/lilac/original/13126957.jpg

    .. «Καὶ τὴν Μεγάλην Παρασκευήν, περὶ τὴν δύσιν τοῦ ἡλίου, ἡ μήτηρ ὡδήγησε τὰ δύο παιδία εἰς τὴν ἐκκλησίαν, ὅπου, ἀφοῦ ἔκαμαν τρεῖς γονυκλισίας πρὸ τοῦ ἀνθοστεφοῦς κουβουκλίου, ἠσπάσθησαν τὸν μυρόπνουν Ἐπιτάφιον, τὸ ἀργυρόχρυσον Εὐαγγέλιον μὲ τ᾽ ἀγγελούδια, καὶ τὸν Σταυρὸν μὲ τ᾽ ἀνθρωπάκια καὶ τὶς Παναγίτσες (τί χαρά, τί δόξα!), καὶ εἶτα ἐπέρασαν τρὶς ὑπὸ τὸν ὑψηλόν, μεγαλοπρεπῆ Ἐπιτάφιον, ὁ δ᾽ Εὐαγγελινὸς (ὅλα τὰ ἐνθυμεῖτο ἡ μικρὰ Μόρφω) ἀνέτρεψεν ἐξ ἀπροσεξίας πήλινον ἀμφορέα μὲ ὕδωρ, ἐξ ἐκείνων οὓς θέτουσιν ὑπὸ τὸν Ἐπιτάφιον πρὸς ἁγιασμόν, διὰ νὰ μεταχειρισθῶσι τὸ ὕδωρ εἰς τὸ καματηρό, ἤτοι τοὺς μεταξοσκώληκας, καὶ εἰς ἄλλας χρείας, αἱ νεώτεραι μυροφόροι, γυναῖκες διακαῶς ποθοῦσαι «νὰ ξενυχτίσουν τὸν Χριστὸν» μένουσαι ἄγρυπνοι ἐν τῷ ναῷ πέραν τοῦ μεσονυκτίου, διότι ἡ ἀκολουθία τοῦ Ἐπιταφίου ψάλλεται ἐκεῖ τὸ Μέγα Σάββατον, περὶ ὄρθρον βαθύν. Ὁ ἀμφορεὺς πεσὼν ἐθραύσθη, ἡ δὲ γυνὴ ἧς ἦτο κτῆμα ὠργίσθη, καὶ εἶπεν ὅτι τὸ ἔχει «σὲ κακό της». Τότε ἡ μήτηρ τοῦ Εὐαγγελινοῦ, ἀφοῦ ἐπέπληξεν αὐστηρῶς τὸ παιδίον, πειραχθεῖσα εἶπεν ὅτι «ἂν εἶναι κακό, ἂς εἶναι γιὰ μένα!» Καὶ τὴν πτωχὴν δὲν τὴν ηὗρε ὁ χρόνος!» ~Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης:
    «Παιδική Πασχαλιά» 1891 – (απόσπασμα)

    • Προφήτης avatar
      Προφήτης @ η Dimi 04/05/2013 02:10:03

      Καλή Ανάσταση αγαπημένη μας Dimi!
      Υπέροχα τα λουλούδια σου, όπως όλες οι προσφορές σου.

  16. Ρηνα avatar
    Ρηνα 03/05/2013 23:21:37

    Kαι εμενα μου αρεσε το κειμενο και ευχομαι καλη πνευματικη Ανασταση σε ολους και στη πατριδα μας. Η ευμαρεια δεν μας εκανε καλυτερους τελικα. Μηπως το καταφερει αυτο η φτωχεια; Γιατι οντως ειναι στενη η πυλη και τεθλιμμενη η οδος.....
    "Εν αναπαυσει και πλατυσμω, ουδεις ποτε Θεον εωρακε"
    Καλο Πασχα κι ευλογημενο.

    • Προφήτης avatar
      Προφήτης @ Ρηνα 04/05/2013 02:30:34

      Καλή Ανάσταση Ρηνα!

  17. ~Mara~ avatar
    ~Mara~ 03/05/2013 23:31:46

    Προφήτης είναι αυτός....
    Βάθος ψυχής!

    Χρόνια Πολλά σε όλους!
    Καλή Ανάσταση!

    • Προφήτης avatar
      Προφήτης @ ~Mara~ 04/05/2013 08:50:54

      Καλή Ανάσταση Mara, με υγεία!

  18. Κώστας Σταματάκης avatar
    Κώστας Σταματάκης 03/05/2013 23:37:31

    Το μοιρολόι της Παναγίας. Το έψελνε θυμάμαι η συχωρεμένη η μανά μου το βράδυ της Μεγάλης Πέμπτης, στην εκκλησία, όταν στολίζανε με τις άλλες γυναίκες τον επιτάφιο.

    Καλή Ανάσταση σε όλους

    • Προφήτης avatar
      Προφήτης @ Κώστας Σταματάκης 04/05/2013 02:31:27

      Καλή Ανάσταση Κώστα

  19. Ο Χαζος του χωριου avatar
    Ο Χαζος του χωριου 03/05/2013 23:58:27

    Ευγε προφητη και ΚΑΛΟ ΠΑΣΧΑ απο την ξενητεια...

    • Προφήτης avatar
      Προφήτης @ Ο Χαζος του χωριου 04/05/2013 08:52:20

      @Ο χαζος του χωριου
      Καλή Ανάσταση ξενητεμένε αδερφέ και Καλή Πατρίδα

  20. Ρεαλιστης avatar
    Ρεαλιστης 04/05/2013 00:30:54

    Καλη Ανασταση και καλο Πασχα να εχετε Προφητη , Antinews και ολοι οι αλλοι φιλοι

    • Προφήτης avatar
      Προφήτης @ Ρεαλιστης 04/05/2013 08:54:58

      @ΡΕΑΛΙΣΤΗΣ
      Καλή Ανάσταση και Καλό Πάσχα!

  21. Aφροδίτη avatar
    Aφροδίτη 04/05/2013 00:31:24

    Καλή Ανάσταση σε όλους και όλες και μακάρι το Άγιο Φως της να ζεστάνει τις καρδιές μας με αγάπη, ελπίδα και αισιοδοξία!

    • Προφήτης avatar
      Προφήτης @ Aφροδίτη 04/05/2013 08:55:53

      Αμήν Αφροδίτη. Καλή Ανάσταση !

  22. Β.Κ.Σ. avatar
    Β.Κ.Σ. 04/05/2013 01:00:29

    Καλή Λαμπρή αδέρφια!

    Καλὰ τὸ ἔλεγεν ὁ μπάρμπα-Μηλιός, ὅτι τὸ ἔτος ἐκεῖνο ἐκινδύνευον νὰ μείνουν οἱ ἄνθρωποι οἱ χριστιανοί, οἱ ξωμερίτες, τὴν ἡμέραν τοῦ Πάσχα, ἀλειτούργητοι. Καὶ οὐδέποτε πρόρρησις ἔφθασε τόσον ἐγγὺς νὰ πληρωθεῖ, ὅσον αὐτή· διότι δὶς ἐκινδύνευσε νὰ ἐπαληθεύσῃ ἀλλ᾿ εὐτυχῶς ὁ Θεὸς ἔδωκε καλὴν φώτισιν εἰς τοὺς ἁρμοδίους καὶ οἱ πτωχοὶ χωρικοί, οἱ γεωργοποιμένες τοῦ μέρους ἐκείνου, ἠξιώθησαν καὶ αὐτοὶ νὰ ἀκούσωσι τὸν καλὸν λόγον, καὶ νὰ φάγωσι καὶ αὐτοὶ τὸ κόκκινο αὐγό.

    Ὅλα αὐτά, διότι τὸ μὲν ταχύπλουν, αὐτὸ τὸ προκομμένον πλοῖον, τὸ ὁποῖον ἐκτελεῖ δῆθεν τὴν συγκοινωνίαν μεταξὺ τῶν ἀτυχῶν νήσων καὶ τῆς ἀπέναντι ἀξένου ἀκτῆς, σχεδὸν τακτικῶς δὶς τοῦ ἔτους, ἤτοι κατὰ τὶς δυὸ ἀλλαξοκαιριές, τὸ φθινόπωρον καὶ τὸ ἔαρ, βυθίζεται, καὶ συνήθως χάνεται αὔτανδρον· εἶτα γίνεται νέα δημοπρασία, καὶ εὑρίσκεται τολμητίας τις πτωχὸς κυβερνήτης, ὅστις δὲν σωφρονίζεται ἀπὸ τὸ πάθημα τοῦ προκατόχου του, ἀναλαμβάνων ἑκάστοτε τὸ κινδυνωδέστατον ἔργον· καὶ τὴν φορὰν ταύτην, τὸ ταχύπλουν, λήγοντος τοῦ Μαρτίου, τοῦ ἀποχαιρετισμοῦ τοῦ χειμῶνος γενομένου, εἶχε βυθισθεῖ· ὁ δὲ παπᾶ-Βαγγέλης, ὁ ἐφημέριος ἅμα καὶ ἡγούμενος καὶ μόνος ἀδελφὸς τοῦ μονυδρίου τοῦ Ἁγίου Ἀθανασίου, ἔχων κατ᾿ εὔνοιαν τοῦ ἐπισκόπου καὶ τὸ ἀξίωμα τοῦ ἐξάρχου καὶ πνευματικοῦ τῶν ἀπέναντι χωρίων, καίτοι γέρων ἤδη, ἔπλεε τετράκις τοῦ ἔτους, ἤτοι κατὰ πᾶσαν τεσσαρακοστήν, εἰς τὰς ἀντίκρυ ἐκτεινομένας ἀκτὰς ὅπως ἐξομολογήσῃ καὶ καταρτίσῃ πνευματικῶς τοὺς δυστυχεῖς ἐκείνους δουλοπάροικους, τοὺς «κουκουβίνους ἢ κουκοσκιάχτες», ὅπως τοὺς ὀνόμαζον, σπεύδων, κατὰ τὴν Μεγάλην Τεσσαρακοστήν, νὰ ἐπιστρέψῃ ἐγκαίρως εἰς τὴν μονήν του, ὅπως ἑορτάσῃ τὸ Πάσχα. Ἀλλὰ κατ᾿ ἐκεῖνο τὸ ἔτος, τὸ ταχύπλουν εἶχε βυθισθεῖ, ὡς εἴπομεν, ἡ συγκοινωνία ἐκόπη ἐπὶ τίνας ἡμέρας, καὶ οὕτως ὁ παπᾶ-Βαγγέλης ἔμεινεν ἀκουσίως, ἠναγκασμένος νὰ ἑορτάσῃ τὸ Πάσχα πέραν τῆς πολυκυμάντου καὶ βορεοπλήκτου θαλάσσης, τὸ δὲ μικρὸν ποίμνιόν του, οἱ γείτονες τοῦ Ἁγίου Ἀθανασίου, οἱ χωρικοὶ τῶν Καλυβιῶν ἐκινδύνευον νὰ μείνωσιν ἀλειτούργητοι.

    Τινὲς διετύπωσαν γνώμην νὰ παραλάβωσι τὰς γυναίκας καὶ τὰ τέκνα των καὶ νὰ κατέλθωσιν εἰς τὴν πολίχνην, ὅπως ἀκούσωσι τὴν Ἀνάστασιν καὶ λειτουργηθῶσιν ἀλλ᾿ ὁ μπάρμπα-Μηλιός, ὅστις ἔκαμνε τὸν προεστὸν εἰς τὰ Καλύβια, καὶ ἤθελε νὰ ἑορτάσῃ τὸ Πάσχα ὅπως αὐτὸς ἐνόει, ὁ Φταμηνίτης, ὅστις δὲν ἤθελε νὰ ἐκθέσῃ τὴν γυναίκα του εἰς τὰ ὄμματα τοῦ πλήθους, καὶ ὁ μπαρμπ᾿-Ἀναγνώστης, χωρικός, ὅστις «τὰ ἤξευρεν ἀπέξω ὅλα τὰ γράμματα τῆς Λαμπρῆς», ἀλλὰ δὲν ἠδύνατο ν᾿ ἀναγνώσῃ τίποτε «ἀπὸ μέσα» καὶ ἐπεθύμει νὰ ψάλλῃ τὸ «Σῶμα Χριστοῦ μεταλάβετε» – οἱ τρεῖς οὗτοι ἐπέμειναν, καὶ πολλοὶ ἠσπάσθησαν τὴν γνώμην των, ὅτι ἔπρεπε ἐκ παντὸς τρόπου νὰ πείσωσιν ἕνα τῶν ἐν τῇ πόλει ἐφημερίων ν᾿ ἀνέλθῃ εἰς τὰ Καλύβια, νὰ τοὺς λειτουργήσῃ.

    Ὁ καταλληλότερος δέ, κατὰ τὴν γνώμην πάντων, ἱερεὺς τῆς πόλεως ἦτον ὁ παπᾶ-Κυριάκος, ὅστις δὲν ἦτον «ἀπὸ μεγάλο τζάκι», εἶχε μάλιστα καὶ συγγένειαν μὲ τινὰς τῶν ἐξωμεριτῶν καὶ τοὺς κατεδέχετο. Ἦτον ὀλίγον τσάμης, καθὼς ἔλεγαν. Δὲν ἔτρεφε προλήψεις. Ἠκούετο μάλιστα, ἐδῶ κι ἐκεῖ, ὅτι ὁ ἱερεὺς οὗτος εἶχε καὶ τὴν συνήθειαν «ν᾿ ἀποσώνῃ τὰ παιδιά» εἰς τοὺς κόλπους τῶν μητέρων, τῶν ἐνοριτισσῶν του. Ἀλλὰ τοῦτο τὸ ἔλεγον οἱ ἀστεῖοι ἢ οἱ φθονεροί, καὶ μόνον οἱ ἀνόητοι τὸ ἐπίστευον. Ὁ ἐφημέριος οὖτος ὡς οἱ πλεῖστοι του γνησίου ἑλληνικοῦ κλήρου, πλὴν μικροῦ ἐλευθεριασμοῦ, ἦτο κατὰ τὰ ἄλλα ἄμεμπτος.

    Τοῦτο ναί, ἀληθεύει· ἀλλ᾿ οἱ ἔγγαμοι ἱερεῖς, πενόμενοι καὶ δυσπραγοῦντες, ἐπιτακτικὴν ἔχοντες ἀνάγκην νὰ θρέψωσι τὰ τέκνα των, φαίνονται ὡς πλεονέκται, καὶ καταντῶσι νὰ μὴ τρέφωσι πλέον ἐμπιστοσύνην οὐδ᾿ εἰς αὐτοὺς τοὺς συλλειτουργοὺς των. Τοῦτο ἔπασχε καὶ ὁ παπᾶ-Κυριάκος, ὅστις ἐπεθύμει μὲν νὰ ὑπάγῃ νὰ κάμῃ Ἀνάστασιν εἰς τοὺς χωρικούς, διότι ἦτο ἀνοιχτόκαρδος, καὶ ἤθελε νὰ χαρῇ καὶ αὐτὸς ὀλίγην Ἀνάστασιν καὶ ὀλίγην ἄνοιξιν, ἀλλ᾿ ἐδυσπίστει εἰς τὸν συνεφημέριόν του, καὶ ἔπειτα δὲν ἤθελε ν᾿ ἀφήσῃ τὴν ἐνορίαν μὲ ἕνα μόνον ἱερέα τοιαύτην ἡμέραν. Ἀλλ᾿ αὐτὸς ὁ παπᾶ-Θοδωρῆς ὁ Σφοντύλας, ὁ συνεφημέριός του, τὸν παρεκίνησε νὰ ὑπάγῃ εἰπῶν, ὅτι καλὸν ἦτο νὰ μὴ χάσωσι καὶ τὸ εἰσόδημα τῶν Καλυβιῶν, αἰνιττόμενος ὅτι τά τε ἐκ τοῦ ἐνοριακοῦ ἔσοδα καὶ τὰ τῆς ἐξοχικῆς παροικίας, ἀμφότερα ἐξίσου θὰ τὰ ἐμοιράζοντο.

    Τοῦτο δὲν ἔπεισε τὸν παπᾶ-Κυριάκον, τῷ ἐνέπνευσε μάλιστα πλείονας ὑποψίας ἀλλ᾿ ὅτε ἠρώτησε τὴν γνώμην τοῦ συλλειτουργοῦ του, ἦτο ἤδη κατὰ τὰ ἐννέα δέκατα ἀποφασισμένος νὰ ὑπάγει· ἔπειτα ὑπεχρέωσε τὸν υἱόν του Ζάχον, μορφάζοντα καὶ μεμψιμοιροῦντα, νὰ παραμείνῃ ἐν τῷ ἐνοριακῷ ναῶ κατάσκοπος εἰς τὸ ἱερὸν Βῆμα, νὰ παραλάβῃ τὸ μερίδιον τῶν προσφορῶν καὶ συλλειτουργικῶν, καὶ μόνον μετὰ τὴν ἀπόλυσιν τῆς λειτουργίας, ὄτε θὰ ἀνέτελλεν ἤδη ἡ ἡμέρα, ν᾿ ἀνέλθῃ εἰς τὰ Καλύβια παρ᾿ αὐτῷ.

    Ἡ πούλια ἦτο ἤδη ὑψηλά, «τέσσαρες ὦρες νὰ φέξει», καὶ ὁ μπαρμπ᾿-Ἀναγνώστης, ἀφοῦ ἐξύπνησε τὸν ἱερέα, κατασκευάσας πρόχειρον σήμαντρον ἐκ στερεοῦ ξύλου καρυᾶς καὶ πλῆκτρον, περιήρχετο τὰ Καλύβια θορυβωδῶς, κρούων, ὅπως ἐξεγείρῃ τοὺς χωρικούς.

    Παπαδιαμάντης, Εξοχική Λαμπρή

    • Προφήτης avatar
      Προφήτης @ Β.Κ.Σ. 04/05/2013 08:58:43

      Βασιλική, ευχαριστούμε που θύμισες τον εξαίσιο κοσμοκαλόγερο.
      Καλή Λαμπρή!

  23. Κράντωρ avatar
    Κράντωρ 04/05/2013 08:21:43

    Προφήτα, Ιουδαίος είναι κατά δήλωσιν του.
    Κάποιος άλλος ομοιοπαθής του, φιλοξενούμενος στο κλεινόν και ιοστεφές Άστυ, αποκαλούσε τον Θεάνθρωπο Ιησού Χριστό, Γέσουα μπεν Γιοσέφ,υιό ξυλουργού.

  24. Agrofylakas avatar
    Agrofylakas 04/05/2013 12:12:57

    Αγαπητε Προφητη,
    Το αρθρο σου εξαισιο!
    Καλη ανασταση σε ολους και απο εμενα, χθες στους αγρους της Λακωνιας και σημερα στις μεγαλες λιμνες του Καναδα.

    • Προφήτης avatar
      Προφήτης @ Agrofylakas 04/05/2013 17:03:10

      Καλή Ανάσταση αγροφύλακα και Καλή Δύναμη στην ξενητειά.
      Με το καλό ξανά στις όχθες του Ευρώτα.

  25. ΣΠΙΘΑΣ avatar
    ΣΠΙΘΑΣ 04/05/2013 14:37:46

    Καλή Ανάσταση σε όλους τους αναγνώστες.
    Το βιβλίο "Χριστιανισμός και Ελληνισμός" του Μητροπολίτου Περγάμου Ι. Ζηζιούλα έχει εκδοθεί από τις εκδόσεις της Αποστολικής Διακονίας της Εκκλησίας της Ελλάδος Α΄ έκδοση 2003

  26. ψυχραιμια avatar
    ψυχραιμια 04/05/2013 14:51:47

    Μάλλον επειδη θεωρώ πρότυπο ορθόδοξης Εκκλησιας την αρχιεπισκοπή Αμερικής.

  27. Κυθήριος Τ. avatar
    Κυθήριος Τ. 04/05/2013 15:58:22

    Ἀγαπητέ Προφήτη,Καλή Ἀνάσταση καί καλή ἀνάταση!

    • Προφήτης avatar
      Προφήτης @ Κυθήριος Τ. 04/05/2013 17:04:10

      Καλή Ανάσταση φίλε Κυθήριε!

  28. Γιάννης Φαίλτωρ avatar
    Γιάννης Φαίλτωρ 04/05/2013 18:00:34

    Η Πανούκλα στο Μπέργκαμο

    Το Παλαιό Μπέργκαμο βρίσκεται στην κορυφή ενός μικρού βουνού, είναι περιφραγμένο με τείχη και πύλες και το Νέο Μπέργκαμο στους πρόποδες του βουνού, εκτεθειμένο σε κάθε άνεμο.

    Μια μέρα η πανώλη ξέσπασε στην νέα πόλη και εξαπλώθηκε με μια τρομερή ταχύτητα Πάρα πολλοί άνθρωποι πέθαναν και άλλοι έφυγαν μακριά, στα τέσσερα σημεία του ορίζοντα Και οι πολίτες του Παλαιού Μπέργκαμο έβαλαν φωτιά στην εγκαταλελειμμένη πόλη, για να εξαγνίσουν την ατμόσφαιρα αλλά χωρίς αποτέλεσμα Οι άνθρωποι άρχισαν να πεθαίνουν και εκεί ψηλά Αρχικά ένας τη μέρα, μετά πέντε, μετά δέκα, μετά είκοσι και όταν η πανώλη εξαπλώθηκε πλήρως, πολλοί περισσότεροι. Κι αυτοί δεν μπορούσαν να φύγουν μακριά όπως εκείνοι της νέας πόλης. Υπήρξαν κάποιοι που το προσπάθησαν αλλά ζούσαν σαν κυνηγημένα ζώα Κρύβονταν σε χαντάκια και υπονόμους, κάτω από φράχτες και σε πράσινα χωράφια Οι χωρικοί στων οποίων τα σπίτια, σε πολλές περιοχές, οι φυγάδες είχαν φέρει την πανώλη, λιθοβολούσαν κάθε ξένο που συναντούσαν, τον απομάκρυναν από την γη τους ή τον χτυπούσαν σαν λυσσασμένο σκύλο χωρίς οίκτο ή έλεος, με μία δικαιολογημένη αυτοάμυνα, όπως εκείνοι πίστευαν.

    Οι άνθρωποι του Παλαιού Μπέργκαμο έπρεπε να μείνουν στην πόλη τους και μέρα με τη μέρα η κατάσταση γινόταν όλο και χειρότερη, μέρα με τη μέρα η φρικτή αυτή αρρώστια γινόταν περισσότερο αχόρταγη και αρπακτική. Ο τρόμος μετατράπηκε σε τρέλα. Ο,τιδήποτε γινόταν με νόμο και τάξη φάνηκε σαν να το έχει καταπιεί η γη και ό,τι χειρότερο υπήρχε στην ανθρώπινη φύση, πήρε την θέση του. Στην αρχή της εξάπλωσης της πανώλης, οι άνθρωποι συνεργάζονταν, με αρμονία και ομόνοια. Φρόντιζαν έτσι ώστε τα πτώματα να θάβονταν κατάλληλα και με κάθε επισημότητα και αυτό φαινόταν καθημερινά, αφού τελετουργικές φωτιές ανάβονταν σε πλατείες και δημόσιους χώρους με σκοπό ο υγιής καπνός, πιθανώς, να κατευθυνόταν στους δρόμους της πόλης. Ξύδι και άρκευθος μοιράζονταν στους φτωχούς και πάνω απ’ όλα, οι άνθρωποι αναζητούσαν παρηγοριά στις εκκλησίες, νωρίς ή αργά, μόνοι τους ή με λιτανείες. Καθημερινά πήγαιναν μπροστά στο Θεό προσευχόμενοι και όταν ο ήλιος έδυε πίσω από τα βουνά, όλες οι καμπάνες καλούσαν τους Ουρανούς θρηνητικά με την βοήθεια εκατοντάδων ρυθμικών φωνών. Νηστείες ορίστηκαν να γίνουν και κάθε μέρα ιερά κειμήλια εκτίθεντο στις Άγιες Τράπεζες. Τελικά μια μέρα, καθώς δεν ήξεραν τι άλλο να κάνουν, από το μπαλκόνι του δημαρχείου και εν μέσω της μουσικής τρομπετών και κορνών, ανακήρυξαν την Παναγία δήμαρχο της πόλης για τώρα και για πάντα.

    Αλλά όλα αυτά δεν βοήθησαν. Δεν υπήρχε τίποτα να βοηθήσει. Και καθώς οι άνθρωποι το ένιωσαν αυτό και η πεποίθηση ότι οι Ουρανοί είτε δεν θα βοηθούσαν είτε δεν μπορούσαν να βοηθήσουν όλο και μεγάλωνε, εκείνοι κατέβασαν τα χέρια τους, σταματώντας να παρακαλούν τον Θεό, λέγοντας: «Ας έρθει ό,τι είναι να ρθεί.»

    Μάλλον φάνηκε, σαν η αμαρτία να εξελίχθηκε από μία μυστική, κρυφή ασθένεια σε μία μοχθηρή, μανιασμένη πανώλη η οποία μέσω των χεριών μεταδόθηκε από τον έναν στον άλλον με σκοπό να σκοτώσει την ψυχή όπως επίσης και να καταστρέψει με μανία το σώμα. Τόσο απίστευτες ήταν οι πράξεις τους, τόσο τεράστια η διαφθορά τους. Ο αέρας ήταν γεμάτος με βλασφημία και ασέβεια, με τα βογγητά των λαίμαργων και τα ουρλιαχτά των μεθυσμένων. Η αγριότερη νύχτα δεν έκρυβε μεγαλύτερη ακολασία από αυτήν που λάμβανε χώρα στο φως της μέρας. «Σήμερα τρώμε γιατί αύριο θα πεθάνουμε!».

    Ήταν σαν να είχαν μελοποιήσει τις λέξεις αυτές και έπαιζαν με πολλά όργανα ένα ατελείωτο διαβολικό κονσέρτο. Ναι, εάν όλες οι αμαρτίες δεν είχαν ακόμα επινοηθεί, αυτοί θα τις επινόησαν εδώ. Έτσι, δεν υπήρχε δρόμος που να μην τον ακολούθησαν μέσα στην φαυλότητά τους. Τα πιο αφύσικα βίτσια ανθούσαν μεταξύ τους, και ακόμα, τόσο σπάνιες αμαρτίες όπως η νεκρομαντεία, η μαγεία και οι εξορκισμοί, τους έγιναν οικείες ώστε υπήρχαν πολλοί από αυτούς που έλπιζαν να αποκτήσουν προστασία από τις δυνάμεις του κακού, την οποία οι Ουρανοί δεν καταδέχονταν να δώσουν. Οτιδήποτε είχε να κάνει με την αμοιβαία βοήθεια ή το έλεος είχε εκλείψει από την σκέψη τους. Ο καθένας νοιαζόταν μόνο για τον εαυτό του. Όποιος ασθενούσε αντιμετωπιζόταν σαν κοινός εχθρός και εάν τύχαινε κάποιος να ήταν τόσο άτυχος ώστε να έπεφτε στο δρόμο, εξαντλημένος από τον πρώτο πυρετικό παροξυσμό που προκαλούσε η πανώλη, δεν υπήρχε για αυτόν ανοιχτή πόρτα από κανέναν, παρά τρυπήματα με λόγχες και λιθοβολισμοί, με τα οποία τον ανάγκαζαν να παραμερίσει από την πορεία εκείνων που ήταν ακόμα υγιείς.

    Και μέρα με τη μέρα η πανώλη εξαπλωνόταν, ο καλοκαιρινός ήλιος έλουζε την πόλη, δεν είχε πέσει ούτε μία σταγόνα βροχής, δεν είχε φυσήξει ούτε ένα αεράκι. Από τα πτώματα που κείτονταν σ’ άπιαστα σπίτια και από εκείνα που ήταν μισοθαμμένα στη γη, αναδυόταν μία αποπνικτική δυσωδία, που ανακατεμένη με τον στάσιμο αέρα των δρόμων, προσείλκυε σμήνη και νέφη από κοράκια και κουρούνες έτσι ώστε οι τοίχοι και οι ταράτσες να γίνουν μαύρα, καλυπτόμενες από αυτά τα πτηνά. Και γύρω στα τείχη που περίκλειαν την πόλη κάθονταν παράξενα, μεγάλα και ξενόφερτα πουλιά που ήρθαν από πολύ μακριά, με ράμφη πρόθυμα για λεία και με νύχια γαμψά. Και αυτά κάθονταν εκεί πάνω και κοιτούσαν χαμηλά με τα γαλήνια και άπληστα μάτια τους σαν να περίμεναν να μετατραπεί η πόλη σε έναν τεράστιο λάκκο από ψοφίμια.

    Είχαν περάσει ακριβώς έντεκα βδομάδες από τότε που ξέσπασε η πανώλη, όταν ο φύλακας του πύργου και άλλοι άνθρωποι που στέκονταν σε ψηλά σημεία της πόλης παρατήρησαν μία παράξενη πομπή να έρχεται από την πεδιάδα μέσα από τους δρόμους της νέας πόλης, ανάμεσα στα μαυροκαπνισμένα τείχη και στους μαύρους σωρούς από στάχτη των ξύλινων σπιτιών. Ένα μεγάλο πλήθος ανθρώπων! Τουλάχιστον εξακόσιοι ή περισσότεροι, άνδρες και γυναίκες, γέροι και νέοι, που κουβαλούσαν μεγάλους, μαύρους σταυρούς και πάνω από τα κεφάλια τους ανέμιζαν πλατιά λάβαρα, κόκκινα όπως η φωτιά και το αίμα. Τραγουδούν ενόσω προχωρούν προς τα εμπρός και σπαραξικάρδιες νότες απόγνωσης γεμίζουν την ήσυχη και αποπνικτική ατμόσφαιρα. Καφέ, γκρίζα και μαύρα είναι τα ρούχα τους αλλά όλοι έχουν ένα κόκκινο σύμβολο στο στήθος τους.

    Ένας σταυρός φαίνεται να είναι, καθώς πλησιάζουν. Συνεχώς πλησιάζουν. Στριμώχνονται κατά μήκος του δρόμου καθώς ανεβαίνουν, κινούμενοι ανάμεσα στα τείχη, και ο οποίος οδηγεί πάνω στην παλιά πόλη. Είναι μια κοσμοσυρροή από λευκά πρόσωπα. Φέρουν μαστίγια. Στα κόκκινα λάβαρά τους απεικονίζεται μία βροχή από φωτιά. Και οι μαύροι σταυροί λικνίζονται σε όλο το μήκος του πλήθους. Από όλο αυτό το πυκνό σύνολο αναδύεται μυρωδιά ιδρώτα, στάχτης, σκόνης από τον δρόμο και ξεθυμασμένου λιβανιού. Αυτοί πλέον δεν τραγουδούν ούτε μιλούν, τίποτα δεν ακούγεται εκτός από τον βηματισμό τους, τον σαν κοπαδιού ήχο των γυμνών ποδιών τους. Το ένα πρόσωπο μετά το άλλο βυθίζονται στο σκοτάδι εντός της πύλης του πύργου και αναδύονται στο φως από την άλλη μεριά, με μια ζαλισμένη, κουρασμένη έκφραση και ημίκλειστα βλέφαρα. Τότε το τραγούδι αρχίζει ξανά: ένας θρηνητικός ψαλμός. Σφίγγουν τα μαστίγιά τους και περπατούν με ζωηρό βήμα, σαν να ακούν πολεμικό εμβατήριο. Φαίνονται σαν να ήρθαν από μια πόλη που λιμοκτονούσε· τα μάγουλά τους έχουν λακκούβες, τα κόκαλά τους ξεχωρίζουν, τα χείλη τους είναι άσπρα και έχουν μαύρους κύκλους κάτω από τα μάτια.

    Οι άνθρωποι του Μπέργκαμο έχουν συνωστισθεί και τους παρατηρούν με κατάπληξη και ανησυχία. Τα κόκκινα, άσωτα πρόσωπά τους βρίσκονται σε αντίθεση με τα χλωμά, λευκά των επισκεπτών. Ανιαρά βλέμματα, εξαντλημένα από την κραιπάλη χαμηλώνουν μπροστά από εκείνα τα διαπεραστικά, φλογερά μάτια. Περιπαικτικοί βλάσφημοι στέκονται με ανοιχτό στόμα μπροστά από αυτούς τους ύμνους. Και υπάρχει αίμα στα μαστίγιά τους. Ένα συναίσθημα περίεργης ανησυχίας κυρίευσε τους ανθρώπους στην όψη των ξένων. Αλλά δεν τους πήρε πολλή ώρα να συνέλθουν από την έκπληξή τους. Κάποιοι από αυτούς αναγνώρισαν έναν σχεδόν τρελό τσαγκάρη από την Μπρέσια, μεταξύ εκείνων που κουβαλούσαν τους σταυρούς και αμέσως όλη αυτή η πομπή έγινε περίγελος. Οπωσδήποτε ήταν κάτι νέο, κάτι το διαφορετικό από όσα είχαν ζήσει εκείνες τις μέρες και όταν οι ξένοι πλησίαζαν στον καθεδρικό ναό, όλοι τους ακολουθούσαν σαν να ακολουθούν μια ομάδα ταχυδακτυλουργών ή μια εξημερωμένη αρκούδα. Αλλά καθώς προχωρούσαν στριμωγμένοι, ένιωσαν απογοήτευση. Ένιωσαν τόσο πεζοί σε σύγκριση με την επισημότητα αυτών των ξένων. Αντιλήφθηκαν πολύ καλά ότι εκείνοι οι τσαγκάρηδες και οι ραφτάδες είχαν έρθει εδώ για να τους προσηλυτίσουν, να προσευχηθούν για αυτούς και να ξεστομίσουν λόγια που δεν ήθελαν να ακούσουν.

    Ήταν δύο λιγνοί, γκριζομάλληδες αλχημιστές που είχαν προκαλέσει την ασέβεια του πλήθους. Ερέθιζαν τους συμπολίτες τους και εξαιτίας της κακίας της καρδιάς τους διέγειραν τα πάθη τους έτσι ώστε, σε κάθε βήμα προς την εκκλησία, η στάση του πλήθους να γίνεται όλο και πιο απειλητική και οι κραυγές θυμού του όλο και αγριότερες. Δεν θα ‘παιρνε πολλή ώρα για να αρχίσει το πλήθος να βιαιοπραγεί πάνω σε αυτούς τους άγνωστους μαστιγιοφόρους επισκέπτες.

    Σε λιγότερο από εκατό βήματα από την είσοδο της εκκλησίας, η πόρτα μιας ταβέρνας άνοιξε και κάμποσοι γλεντζέδες κατρακύλησαν έξω, ο ένας πάνω στον άλλον. Τέθηκαν επικεφαλής της πομπής και την οδηγούσαν, τραγουδώντας και ουρλιάζοντας με περίεργες ιεροφανείς χειρονομίες. Όλοι εκτός από έναν που έκανε τούμπες επάνω στο γρασίδι που είχε φυτρώσει ανάμεσα σε μερικές πέτρινες πλάκες των σκαλοπατιών της εκκλησίας. Αυτό φυσικά προκάλεσε γέλιο και έτσι μπήκαν ειρηνικά μέσα στο ναό. Ήταν περίεργο να είναι κανείς εδώ ξανά, να εισέρχεται σε ένα ψυχρό και μεγάλο χώρο, σε μια ατμόσφαιρα δηκτική, με την μυρωδιά σταγόνων από κεριά αφημένων εκεί για πολλές μέρες, κατά μήκος βυθισμένων στο χώμα πέτρινων πλακών, τις οποίες τα πόδια τους γνώριζαν πολύ καλά και πάνω σε αυτές τις πέτρες, των οποίων τα φθαρμένα σχέδια και οι λαμπρές επιγραφές είχαν τόσο συχνά προκαλέσει βαριεστημένες σκέψεις. Και καθώς τα μάτια τους λίγο περίεργα, λίγο ακούσια αναζητούσαν ανακούφιση στο ελαφρώς χαμηλωμένο φως, κάτω από τις αψίδες του ναού ή ξεγλιστρούσαν από την αμυδρή αντανάκλαση χρωμάτων προερχόμενων από την χρυσόσκονη και από τα λεκιασμένα από καπνό αντικείμενα που βρίσκονταν παντού στον χώρο ή χάνονταν στις παράξενες σκιές της Αγίας Τράπεζας, εκεί άναψε μέσα στις καρδιές τους μια λαχτάρα, την οποία δεν μπορούσαν να καταστείλουν.

    Στο μεταξύ εκείνοι που είχαν βγει από την ταβέρνα συνέχιζαν την σκανδαλώδη συμπεριφορά τους πάνω στην ψηλότερη Αγία Τράπεζα. Ένας τεράστιος, ογκώδης χασάπης, νέος άνθρωπος, είχε βγάλει την άσπρη ποδιά του και την έδεσε στον λαιμό του, έτσι ώστε να κρέμεται στην πλάτη του σαν ράσο και διασκέδαζε τους γύρω του με τα αγριότερα και πιο τρελά λόγια, γεμάτα με αισχρότητα και βλασφημία. Ένας γεράκος με μεγάλη κοιλιά, δραστήριος και ευκίνητος για τα κιλά του, με ένα πρόσωπο σαν ξεφλουδισμένη κολοκύθα ήταν ο νεωκόρος και ανταποκρίθηκε στον χασάπη με τις πιο επιπόλαιες μελωδίες. Αυτός προσκύνησε, γονάτισε και γύρισε την πλάτη του στην Αγία Τράπεζα, χτύπησε την καμπάνα σαν να ήταν γελωτοποιός και περιέστρεφε το θυμιατήρι σαν ρόδα. Οι άλλοι ξάπλωσαν μεθυσμένοι στα σκαλοπάτια, ουρλιάζοντας από τα γέλια και έχοντας λόξυγγα λόγω μέθης.

    Όλη η εκκλησία γελούσε, ούρλιαζε και κορόιδευε τους ξένους. Τους προκαλούσαν να στρέψουν το βλέμμα επάνω τους για να δουν τι σκέφτονται οι άνθρωποι του Μπέργκαμο για τον Θεό τους. Δεν επεδίωκαν να προσβάλουν τον Θεό που τους έκανε να χαίρονται μέσα σε όλο αυτό το πανδαιμόνιο αλλά ένιωθαν ικανοποίηση γνωρίζοντας ότι κάθε μία από τις βλασφημίες τους ήταν ένα κεντρί στις καρδιές των ιερών αυτών ανθρώπων.

    Οι ξένοι σταμάτησαν στο κέντρο του ναού και στέναζαν με πόνο. Οι καρδιές τους έβραζαν από μίσος και εκδίκηση. Σήκωσαν τα μάτια και τα χέρια τους προς τον Θεό και προσευχήθηκαν ώστε η εκδίκησή του να πέσει στο πλήθος εξαιτίας της κοροϊδίας του, εδώ στον οίκο Του. Ευχαρίστως θα καταστρέφονταν μαζί με όλους αυτούς τους παράτολμους, αρκεί μόνο Εκείνος να έδειχνε την οργή Του. Με χαρά θα άφηναν τους εαυτούς τους να συντριβούν κάτω από την φτέρνα Του, εάν μόνο Εκείνος θριάμβευε, ώστε οι φωνές τρόμου, απόγνωσης και μετάνοιας, που θα ήταν μάταιες, ίσως να έφταναν ψηλά σε Αυτόν, από εκείνα τα ασεβή χείλη. Και έψελναν έναν θρήνο. Κάθε νότα του, ακουγόταν σαν κλάμα για την βροχή φωτιάς που κατέκλυσε τα Σόδομα, για την δύναμη του Σαμψών, που γκρέμισε τις κολόνες στον Οίκο των Φιλισταίων.

    Προσευχήθηκαν με μουσική και στίχους. Απογύμνωσαν τους ώμους τους και προσευχήθηκαν με τα μαστίγιά τους. Γονάτισαν ευλαβικά, σειρά παρά σειρά, γδύθηκαν έως την μέση και αιωρούσαν τα μαστίγια, με τις κοφτερές απολήξεις και τους κόμπους, στις ματωμένες πλάτες τους. Άγρια και μανιασμένα χτυπούσαν τους εαυτούς τους, έτσι ώστε σταγόνες αίματος να κολλήσουν πάνω στα τσιριχτά μαστίγια. Κάθε χτύπημα ήταν μια θυσία στον Θεό. Μακάρι να χτυπιούνταν με οποιονδήποτε τρόπο υπάρχει, μακάρι να σχίζονταν σε χιλιάδες ματωμένα κομμάτια, εδώ μπροστά Του! Αυτό το σώμα με το οποίο αμάρτησαν, ενάντια στις Εντολές Του, έπρεπε να τιμωρηθεί, να βασανιστεί, να εκμηδενιστεί, για να Δει πόσο μισητό τους ήταν, για να Δει πώς αυτοί έγιναν σκυλιά για να τον ευχαριστήσουν, πιο χαμηλά και από σκυλιά μπροστά στην θέλησή Του, τα πιο ποταπά ζωύφια που τρέφονται με την σκόνη από τις σόλες των ποδιών Του. Χτύπημα με χτύπημα, μέχρι τα χέρια τους να πέσουν ή να βαρύνουν από τις κράμπες. Εκεί, σειρά παρά σειρά, με μάτια να λάμπουν από τρέλα, με αφρούς στο στόμα τους, το αίμα έσταζε κατά μήκος της σάρκας τους.

    Και εκείνοι που τους παρατηρούσαν, ένιωσαν τους παλμούς της καρδιάς τους, είδαν πόσο έντονα κόκκινα έγιναν τα μάγουλά των μαστιγιοφόρων και πόσο δύσκολα ανέπνεαν. Ήταν σαν να πάγωσαν τα κρανία τους και τα γόνατά τους να έγιναν αδύναμα. Αυτό τους κυρίευσε. Στο μυαλό τους υπήρχε μια μικρή κηλίδα τρέλας η οποία κατανοούσε αυτήν την αλλοφροσύνη. Για να νιώσουν δούλοι μιας σκληρής και παντοδύναμης θεότητας, για να σκύψουν μπροστά στα πόδια Του. Για να είναι δικοί του, όχι με ευλάβεια, όχι με την αδράνεια μιας σιωπηρής προσευχής, αλλά τρελά, με την φρενίτιδα της αυτοταπείνωσης, με αίμα και θρήνο, κάτω από υγρά και λαμπερά μαστίγια. Αυτό κατανόησαν οι πολίτες του Μπέργκαμο. Ακόμα και ο χασάπης σιώπησε και οι φαφούτες αλχημιστές χαμήλωσαν τα γκρίζα κεφάλια τους μπροστά από τα περιπλανώμενα μάτια.

    Και επικράτησε πολλή ησυχία μέσα στο ναό. Μόνο μια ανεπαίσθητη κυματοειδής κίνηση διέτρεξε το πλήθος. Τότε ένας από τους ξένους, έναν νεαρός μοναχός, ανέβηκε πάνω και μίλησε. Ήταν ωχρός σαν σεντόνι από λινό, τα μάτια του γυάλιζαν σαν κάρβουνα και έμοιαζαν έτοιμα να ξεψυχήσουν, και οι ζοφερές, σχηματισμένες από πόνο γραμμές γύρω από το στόμα του, ήταν σαν να έχουν χαραχθεί με μαχαίρι σε ξύλο κι δεν έμοιαζαν με ρυτίδες ανθρώπου. Ανασήκωσε τα λεπτά, αρρωστημένα χέρια του προς τους Ουρανούς, και τα μανίκια του χιτώνα του γλίστρησαν πάνω στα λιγνά και λευκά του χέρια. Και τότε μίλησε. Μίλησε για την κόλαση, η οποία είναι αιώνια όπως και ο παράδεισος είναι αιώνιος, για τον μοναδικό κόσμο των βασανιστηρίων που κάθε καταδικασμένος πρέπει να υπομείνει και να τον γεμίσει με τους θρήνους του. Θάλασσες από θειάφι υπήρχαν εκεί, χωράφια με σκορπιούς, φλόγες που τυλίγονται γύρω από τους ανθρώπους σαν μανδύες, και άλλες αθόρυβες, σκληρές που βυθίζονται στο σώμα σαν δόρατα και περιστρέφονται μέσα στις πληγές. Επικρατούσε ακόμα ησυχία. Απνευστί άκουγαν τα λόγια του, γιατί μιλούσε σαν να τα είχε δει όλα αυτά με τα μάτια του και όλοι αναρωτήθηκαν: είναι αυτός ένας από τους καταδικασμένους, που εστάλη σε εμάς από τις σπηλιές τις κόλασης, για να μας αποκαλύψει τι είδε;

    Κήρυξε για πολλή ώρα, εστιαζόμενος στον Νόμο και στην δύναμη του Νόμου, λέγοντας ότι κάθε κεφάλαιό του πρέπει να εκπληρωθεί και κάθε παράβαση, για την οποία κρίθηκαν ένοχοι θα πρέπει να προσμετρηθεί εις βάρος τους. «Αλλά ο Χριστός πέθανε για τις αμαρτίες μας», είπε, «και δεν εξαρτώμαστε από τον Νόμο πλέον. Αλλά σας λέω ότι η κόλαση δεν θα παρασύρει ούτε έναν από εσάς και ούτε ένα σιδερένιο σουβλί από τον τροχό του μαρτυρίου δεν θα πέσει στην σάρκα σας. Εσείς στηρίζεστε στον σταυρό του Γολγοθά. Ελάτε, ελάτε! Ελάτε και δείτε το! Θα σας οδηγήσω κατευθείαν στους πρόποδές του. Ήταν μια Παρασκευή όπως γνωρίζετε, που Τον οδήγησαν έξω από τις πύλες και Του έβαλαν έναν βαρύ σταυρό στους ώμους. Τον ανάγκασαν να τον κουβαλήσει σε έναν άγονο και ξερό λόφο μακριά από την πόλη, και Τον ακολούθησαν πλήθη ανθρώπων, σηκώνοντας τόση σκόνη με τα πόδια τους ώστε να φαίνεται ένα κόκκινο νέφος πάνω από εκείνο το μέρος. Και ξέσκισαν το ένδυμά Του και Τον ξεγύμνωσαν, σαν να είχαν οι εφαρμοστές του Νόμου, έναν κακοποιό μπροστά από όλους τους παρευρισκόμενους, οι οποίοι έπρεπε να δουν το κορμί που θα οδηγούταν στο μαρτύριο. Και Τον πέταξαν επάνω στον σταυρό, Τον τέντωσαν και κάρφωσαν από ένα σιδερένιο καρφί σε κάθε χέρι Του και ένα ακόμα στα διασταυρούμενα πόδια Του. Με ρόπαλα χτύπησαν τα καρφιά ώστε να μπουν τελείως μέσα στο ξύλο. Και σήκωσαν τον σταυρό και τον έβαλαν σε μία τρύπα στο έδαφος αλλά δεν στεκόταν σταθερά οπότε χρησιμοποίησαν σφήνες και ξύλα για να τον ακινητοποιήσουν. Όσοι συμμετείχαν σε αυτό κατέβασαν τις άκρες των καπέλων τους για να μην πέφτει το αίμα Του στα μάτια τους. Και Αυτός, επάνω στον σταυρό , κοιτούσε τους στρατιώτες που έπαιζαν ζάρια με το ένδυμά του, όπως επίσης και τον ταραγμένο όχλο, για τον οποίο υπέφερε για να τον σώσει. Και σε όλο αυτό το πλήθος δεν υπήρχε ίχνος συμπόνιας. Και όλοι αυτοί από κάτω, Τον κοιτούσαν που κρεμόταν εκεί, υποφέροντας και όντας αδύναμος. Κοιτούσαν την πινακίδα πάνω από το κεφάλι Του, που έγραφε «Βασιλεύς των Ιουδαίων» και Τον έβριζαν και Του φώναζαν: «Εσύ που γκρέμισες τον ναό του Σολόμωντα και τον έκτισες σε τρεις μέρες, σώσε τον εαυτό σου. Εάν είσαι ο Υιός του Θεού, κατέβα από τον σταυρό.» Τότε Εκείνος, ο μόνος Υιός του Θεού εξοργίστηκε και είδε ότι δεν άξιζαν την σωτηρία, αυτοί οι όχλοι που κατοικούν στην γη. Αυτός τότε ξέσκισε τα πόδια του ελευθερώνοντάς τα από τα καρφιά, έσφιξε μπροστά τα χέρια του και τα ελευθέρωσε με τον ίδιο τρόπο, έτσι ώστε ο σταυρός να λυγίσει σαν τόξο. Πήδησε κάτω, άρπαξε το ένδυμά Του με τόση δύναμη που τα ζάρια κύλισαν στην κατηφόρα του λόφου, το τύλιξε βίαια γύρω του με την οργή ενός βασιλιά και αναλήφθηκε στους Ουρανούς. Και ο Σταυρός έμεινε άδειος και το μεγάλο έργο της λύτρωσης ποτέ δεν εκπληρώθηκε. Δεν υπάρχει μεσολαβητής μεταξύ του Θεού και ημών. Δεν υπάρχει Ιησούς που να πέθανε για εμάς στο Σταυρό. Δεν υπάρχει Ιησούς που να πέθανε για εμάς στο σταυρό, δεν υπάρχει Ιησούς που να πέθανε για εμάς στο σταυρό!». Και σιώπησε.

    Καθώς έλεγε τα τελευταία λόγια, έγειρε προς το πλήθος και με τα χείλη και τα χέρια του εκσφενδόνισε τις τελευταίες φράσεις. Ένα βογγητό αγωνίας διαπέρασε την εκκλησία και στις γωνίες οι άνθρωποι άρχισαν να κλαίνε με αναφιλητά. Τότε ο χασάπης προχώρησε με ανασηκωμένα και απειλητικά χέρια, χλωμός σαν πτώμα και φώναξε: «Καλόγερε, καλόγερε, πρέπει να Τον σταυρώσεις πάλι, πρέπει!» και πίσω του ακούστηκε ένας βραχνός και τσιριχτός ήχος: «Ναι, ναι, σταύρωσέ Τον, σταύρωσέ Τον!». Και από όλα τα στόματα, απειλητικά, ικετευτικά, επιτακτικά, αναδύθηκε μία θύελλα ουρλιαχτών προς την θολωτή οροφή του ναού: «Σταύρωσέ Τον, σταύρωσέ Τον!». Και καθαρά και γαλήνια σαν μία φωνή, τρεμουλιαστή: «Σταύρωσέ Τον!».

    Αλλά ο καλόγερος κοίταξε κάτω, όλα αυτά τα κινούμενα, τεντωμένα χέρια, όλα αυτά τα παραμορφωμένα πρόσωπα με τα σκοτεινά ανοιγμένα στόματα που ούρλιαζαν, όπου οι σειρές των δοντιών λαμπύριζαν σαν τα δόντια εξαγριωμένων θηρίων που κατασπαράζουν και σε μια στιγμή έκστασης, άπλωσε τα χέρια του προς τους Ουρανούς και γέλασε. Έπειτα κατέβηκε και οι άνθρωποί του ανασήκωσαν τα λάβαρά τους με την βροχή φωτιάς και τους μαύρους σταυρούς και στριμώχθηκαν στην πορεία τους έξω από την εκκλησία και πέρασαν τραγουδώντας πάλι, μέσα από την πλατεία και πάλι μέσα από την πύλη του πύργου. Και οι άνθρωποι του Παλαιού Μπέργκαμο, τους ατένιζαν καθώς κατέβαιναν το βουνό. Ο απότομος δρόμος, ανάμεσα στα τείχη, θόλωνε μέσα στο φως του ήλιου που δύει πέρα από την πεδιάδα αλλά στο κόκκινο τείχος που περιτριγύριζε την πόλη , οι σκιές των μεγάλων σταυρών του πλήθους, που λικνίζονταν από πλευρά σε πλευρά ξεχώριζαν μαύρες και καλοσχηματισμένες. Από πολύ μακριά ακουγόταν τον τραγούδι. Πότε στο ένα και πότε στο άλλο λάβαρο, έλαμπε το κόκκινο χρώμα, μακριά από το μαύρο από τον καπνό χρώμα του κενού της νέας πόλης. Έπειτα εξαφανίστηκαν στην ηλιόλουστη πεδιάδα.

    Χανς Πέτερ Γιάκομπσεν

    Καλή Ανάσταση.

  29. Νέστωρ avatar
    Νέστωρ 04/05/2013 19:22:31

    «Εἴ τις εἰς μόνην ἔφθασε τήν ἐνδεκάτην, μή φοβηθῆ τήν βραδύτητα˙ φιλότιμος γάρ ὤν ὁ Δεσπότης, δέχεται τόν ἔσχατον καθάπερ καί τόν πρῶτον˙ ἀναπαύει τόν τῆς ἐνδεκάτης, ὡς τόν ἐργασάμενον ἀπό τῆς πρώτης˙ καί τόν ὕστερον ἐλεεῖ καί τόν πρῶτον θεραπεύει˙ κακείνω δίδωσι καί τούτω χαρίζεται˙ καί τά ἔργα δέχεται καί τήν γνώμην ἀσπάζεται˙ καί τήν πρᾶξιν τιμᾶ καί τήν πρόθεσιν ἐπαινεῖ. Οὐκοῦν εἰσέλθετε πάντες εἰς τήν χαράν τοῦ Κυρίου ὑμῶν˙ καί πρῶτοι καί δεύτεροι τόν μισθόν ἀπολαύετε. Πλούσιοι καί πένητες μετ’ ἀλλήλων χορεύσατε˙ ἐγκρατεῖς καί ράθυμοι τήν ἡμέραν τιμήσατε˙ νηστεύσαντες καί μή νηστεύσαντες, εὐφράνθητε σήμερον. Ἡ τράπεζα γέμει, τρυφήσατε πάντες. Ὁ μόσχος πολύς, μηδείς ἐξέλθη πεινῶν. Πάντες ἀπολαύσατε τοῦ συμποσίου τῆς πίστεως˙ πάντες ἀπολαύσατε τοῦ πλούτου τῆς χρηστότητος. Μηδείς θρηνείτω πενίαν˙ ἐφάνη γάρ ἡ κοινή Βασιλεία. Μηδείς ὀδυρέσθω πταίσματα˙ συγνώμη γάρ ἐκ τοῦ τάφου ἀνέτειλε. Μηδείς φοβείσθω θάνατον˙ ἠλευθέρωσε γάρ ἡμᾶς ὁ τοῦ Σωτῆρος θάνατος»

    Ιωάννης ο Χρυσόστομος

    Καλή Ανάσταση.

ΑΠΟΣΤΟΛΗ ΣΧΟΛΙΟΥ

Τα δεδομένα σας είναι ασφαλή! H διεύθυνση email δε θα δημοσιευθεί. Τα στοιχεία θα χρησιμοποιηθούν αποκλειστικά για τη δυνατότητα σχολιασμού στο antinews.gr .

Tα πεδία με αστερίσκο (*) είναι υποχρεωτικά.