20/10/2009 21:43
ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΣΧΟΛΙΟΥ

Πως ξεκινάνε ολόκληρες εξεγέρσεις…



Σε μία λίμνη έξω από το Plains της Georgia των ΗΠΑ, ένας ανέμελος ψαράς έχει ξανοιχτεί με τη βάρκα του, αναζητώντας λίγες ώρες χαλάρωσης και -γιατί όχι;- μια καλή ψαριά. Δεν ξέρει όμως ότι η περιπέτεια που του επιφυλάσσεται, θα αλλάξει τη ζωή του. Και τη ζωή ολόκληρου του πλανήτη. Και αυτήν ενός κούνελου, επίσης…

Το ημερολόγιο έδειχνε 20 Απριλίου 1979 και ο ανυποψίαστος ψαράς δεν ήταν άλλος από τον τότε Πρόεδρο της Αμερικής, Jimmy Carter, ο οποίος, ενώ είχε ήδη ρίξει το καλάμι του στο νερό, είδε ξαφνικά ένα πλάσμα να τον προσεγγίζει απειλητικά. Με μήκος που δεν ξεπερνούσε τα 35 εκατοστά, κοφτερά δόντια και τρομακτικό πλατσούρισμα, ένα κουνέλι έλους πλησίαζε τη βάρκα του Προέδρου με κακές διαθέσεις. Ο κ. Carter, προφανώς ήξερε τη ζημιά που θα μπορούσε να κάνει ένα τέτοιο «αρπακτικό». Σίγουρα θα είχε δει, άλλωστε, την ταινία “Monty Python and the Holy Grail”, με τη σκηνή όπου ένας κούνελος ξεπαστρεύει τους περισσότερους σκληροτράχηλους άνδρες του Βασιλιά Αρθούρου. Εχοντας ως όπλο το κουπί της βάρκας του, ο Αμερικανός Πρόεδρος κατάφερε να βγει αλώβητος από αυτήν τη... ναυμαχία.

Τίποτα όμως δεν ξεφεύγει από το άγρυπνο... μάτι του Τύπου, για αυτό και το περιστατικό έλαβε μεγάλες διαστάσεις τον Αύγουστο του 1979, με πρώτη την Washington Post να γράφει στο πρωτοσέλιδό της: “President, attacked by rabbit" («Ο Πρόεδρος, δέχτηκε επίθεση από κουνέλι»). Ο Δημοκρατικός Πρόεδρος, φοβούμενος ότι θα δυσαρεστούσε τις οργανώσεις προστασίας του περιβάλλοντος και των δικαιωμάτων των ζώων, έσπευσε να δηλώσει: «Δεν χτύπησα ποτέ το λαγό, απλώς του έριξα νερό».

Σύμφωνα με τον Dominic Sandbrook, ιστορικό και συγγραφέα, η άρνηση αυτή σημάδεψε την καριέρα του Carter στην Προεδρία των ΗΠΑ. Σε άρθρο του στον New Statesman (“What if... Carter had killed the rabbit?”, 15.10.2009), ο συγγραφέας υποστηρίζει ότι ο Πρόεδρος, σπεύδοντας να διαψεύσει ότι χτύπησε το κουνέλι, παρουσιάστηκε ως αδύναμος ενώπιον μιας μεγάλης μερίδας του κόσμου. Μόλις ένα δίμηνο μετά τη δημοσίευση της ιστορίας, οι Ιρανοί φοιτητές κατέλαβαν την αμερικανική πρεσβεία στην Τεχεράνη, εξευτελίζοντας τις ΗΠΑ στην παγκόσμια κοινή γνώμη. Ο Ayatollah Khomeini είχε μεγάλη αυτοπεποίθηση. Δήλωσε στην αμερικανκή τηλεόραση: «Γιατί να φοβηθούμε; Ο Carter δεν έχει το θάρρος να αναλάβει στρατιωτική δράση».

Ο Sandbrook διατείνεται πως αν ο Carter παραδεχόταν πως έριξε μία στο κουνέλι, θα φαινόταν περισσότερο αποφασιστικός στα μάτια των Ιρανών παραστρατιωτικών, αποτρέποντάς τους από τη λήψη Αμερικανών ομήρων. Αυτό, με τη σειρά του, δεν θα του στοίχιζε την αμερικανική Προεδρία (μέχρι το συμβάν στην Τεχεράνη, «κονταροχτυπιόταν» στήθος με στήθος με τον ρεπουμπλικάνο υποψήφιο Ronald Reagan) και ο Carter θα κέρδιζε μία δεύτερη θητεία.

Απολαμβάνοντας μία «νωπή λαϊκή εντολή» (δημοφιλής όρος στις ημέρες μας), ο επανεκλεγείς Πρόεδρος Carter θα έθετε την ενέργεια και το περιβάλλον ως πρώτες προτεραιότητες για τη δεύτερη θητεία του, μετατρέποντας τις ΗΠΑ σε πρωτοπόρο, «πράσινο» έθνος. Οσον αφορά στο διεθνές σκηνικό, ο Carter θα μεσολαβούσε για μία νέα ειρηνευτική συμφωνία μεταξύ Ισραήλ και Αράβων. Από την άλλη μεριά, όμως, η ειδική σχέση με τη Βρετανία δεν θα επιβίωνε, εξαιτίας των «ομηρικών» του καβγάδων με τη «Σιδηρά Κυρία», Margaret Thatcher. Τέλος, αν λάβουμε υπόψη και το νομπελίστα οικονομολόγο Paul Krugman (“Reagan Did It”, “New York Times, 31.05.2009), με τον Reagan εκτός εξουσίας, θα είχαμε γλιτώσει και τη σφοδρότερη παγκόσμια χρηματοπιστωτική κρίση της μεταπολεμικής εποχής, καθώς ο κ. Carter δεν θα είχε υιοθετήσει ποτέ το νόμο Garn-St. Germain Depository Institutions, ο οποίος εγκρίθηκε το 1982 και απορρύθμισε σε παράλογο βαθμό το χρηματοπιστωτικό σύστημα, οδηγώντας στη σημερινή καταστροφή. Με λίγα λόγια, θα ζούσαμε σε έναν πολύ καλύτερο κόσμο. Ή μήπως όχι;

 Θ.Τ.

ΣΧΟΛΙΑ

  1. nikolaelf avatar
    nikolaelf 20/10/2009 22:17:46

    Στην αρχή νόμιζα ότι παρακολουθούσα παραλλαγμένη ταινία από το Alice in Wonderland! Αμερικανοί, Χομεϊνί, παρασκήνια, τα ίδια και τα ίδια, όλα αυτά, τόσα χρόνια, μας έχουν γίνει κλύσμα υποσυνείδητα, κερασάκι στην τούρτα η Θάτσερ, she was only a grocer's daughter αλλά αυτά που έκανε τα πληρώνει ακόμα η Αγγλία, τι να πω...

  2. donaE avatar
    donaE 20/10/2009 22:45:59

    Να λοιπον η θεωρια του χαους.Η μηπως ο ενοχικος ανθρωπος;

  3. rs avatar
    rs 21/10/2009 09:26:16

    Θα περίμενα να έχει και αρκούδα το παραμύθι.
    Είναι πάντως καταπληκτικό πως εκ των υστέρων και με συρραφή ετερόκλητων φαινομενικά γεγονότων "στήνονται επεξηγηματικές" ιστορίες για ότι μπορεί κανείς να φανταστεί.
    Κάποτε ο Έκο εξήγησε πολύ παραστατικά πως έγραψε το "Όνομα του ρόδου" και πώς έπλεξε την πλοκή έχοντας στην κατοχή του πληθώρα στοιχείων.
    Είναι πάντως σαφώς προτιμότερο θέμα απο τα "ιδεολογικά"(!!!!!) προβλήματα της ΝΔ.

ΑΠΟΣΤΟΛΗ ΣΧΟΛΙΟΥ

Τα δεδομένα σας είναι ασφαλή! H διεύθυνση email δε θα δημοσιευθεί. Τα στοιχεία θα χρησιμοποιηθούν αποκλειστικά για τη δυνατότητα σχολιασμού στο antinews.gr .

Tα πεδία με αστερίσκο (*) είναι υποχρεωτικά.