#_CRON_JOB_#
#_CRON_JOB_#
06/10/2010 08:12
ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΣΧΟΛΙΟΥ

Προστατευτισμός: Πανάκεια ή μάστιγα;





Στη μικρή πόλη Rumford του Maine των ΗΠΑ, οι περισσότεροι κάτοικοι εργάζονται στη τοπική χαρτοβιομηχανία NewPage,, η οποία απασχολεί περίπου 800 άτομα. Χωρίς αυτό το εργοστάσιο, η πόλη δύσκολα θα επιβίωνε. Αυτό όμως το  εργοστάσιο βρίσκεται σήμερα στη μέση της εμπορικής διαφωνίας μεταξύ ΗΠΑ και Κίνας, που έχει ως κεντρικό ζήτημα της την διατήρηση του ελεύθερου εμπορίου ή τη σημαντικότητα των θέσεων εργασίας σε μέρη όπως το Rumford.

Τον περασμένο χρόνο, και καθώς η ύφεση έπληττε τη χώρα, η NewPage (και άλλες παρόμοιες βιομηχανίες), είδαν τα κέρδη τους να μειώνονται καθώς μπήκαν στο παιχνίδι εταιρίες από τη Κίνα και την Ινδονησία, προσφέροντας τα προϊόντα τους σε πολύ χαμηλότερες τιμές. Πολλά αμερικανικά εργοστάσια αναγκάστηκαν να κατεβάσουν τα ρολά, και οι κάτοικοι του Rumford άρχισαν να ανησυχούν πραγματικά. Όπως λέει ο γερουσιαστής Mike Michaud, «Αν κλείσουν οι χαρτοβιομηχανίες του Maine, οι κοινότητες θα καταστραφούν». Τόσο οι Δημοκρατικοί όσο και οι Ρεπουμπλικάνοι υποστηρίζουν τη χαρτοβιομηχανία της πολιτείας και αυτό αντικατοπτρίζει την αλλαγή στάσης που επικρατεί στη Ουάσιγκτον σχετικά με τις εμπορικές σχέσεις με τη Κίνα. Οι νομοθέτες, απογοητευμένοι από τις χρόνιες άκαρπες συνομιλίες με τους Κινέζους αναφορικά με την τεράστια ανισορροπία εμπορικής δραστηριότητας μεταξύ των δυο χωρών, και φοβούμενοι περισσότερα κλεισίματα εργοστασίων, ανέλαβαν δράση.

Ο καθηγητής εμπορικού δικαίου Eswar Prasad λέει: «Στην Αμερική υπάρχει μια εύφλεκτη μίξη εκλογών για το κογκρέσο, αυξανόμενο έλλειμμα στο εμπορικό ισοζύγιο, και κίνδυνος απώλειας θέσεων εργασίας…». Στις 29 Σεπτεμβρίου, το κογκρέσο ψήφισε (με δικομματική στήριξη) νόμο που στοχεύει στη διαχείριση του νομίσματος yuan από πλευράς Κίνας. Εδώ και πολλά χρόνια, οι Κινέζοι εξήγαγαν προϊόντα στις ΗΠΑ και πληρώνονταν σε δολάρια τα οποία και επένδυαν σε αμερικανικά ομόλογα. Αντί όμως να επιτρέψουν  στο νόμισμά τους να πάρει αξία βάσει της τρέχουσας αγοράς, οι Κινέζοι το κρατούν σε επίπεδο που η Αμερικανική κυβέρνηση θεωρεί τεχνητά χαμηλό. Αυτό επιτρέπει στις κινεζικές  εξαγωγές να παραμένουν ανταγωνιστικές ενώ οι αντίστοιχες αμερικανικές στη Κίνα είναι ακριβές.

Το υπουργείο Εμπορίου αρχίζει και θεωρεί τη χειραγώγηση του συναλλάγματος εκ μέρους της Κίνας ως μια κρατική εμπορική επιδότηση. Συνεπώς αυτό που μάλλον θα γίνει, είναι πως οι ΗΠΑ θα επιβάλλουν επιπλέον δασμούς σε προϊόντα χωρών που χειραγωγούν την ισοτιμία των νομισμάτων τους. Δεν είναι όμως σίγουρο, αν κάτι τέτοιο, κινητοποιήσει και τον Παγκόσμιο Οργανισμό Εμπορίου που είναι ο θεσμικός διαιτητής σε παρόμοια ζητήματα.

Το συγκεκριμένο πρόβλημα απασχολεί έντονα  τον Λευκό Οίκο, ο οποίος προσπαθεί να δημιουργήσει θέσεις εργασίας χωρίς  αυτό να κοστίσει στο υπουργείο Οικονομικών. Όταν ο Ομπάμα συναντήθηκε πρόσφατα με τον Κινέζο πρωθυπουργό Wen Jiabao, λέγεται πως επί δυο ώρες συζητούσαν και διαφωνούσαν επί του συγκεκριμένου ζητήματος. Όμως και η Κίνα είναι δυσαρεστημένη με τις ΗΠΑ. Οι Κινέζοι αισθάνονται πως δεν τυγχάνουν του απαραίτητου σεβασμού που δικαιούνται λόγω της οικονομικής τους ισχύος. Για παράδειγμα, τον περασμένο μήνα, η Κίνα ανέβασε τους δασμούς στην εισαγωγή πουλερικών από τις ΗΠΑ από το 31.4% στο 105.6%. Αυτό ήταν μάλλον μια συνέπεια της επιβολής μεγάλων δασμών από τις ΗΠΑ στις εισαγωγές κινεζικών ελαστικών που ο Ομπάμα επέβαλλε πέρσι.

Όπως γράφει το FutureofUSChinaTrade.com, «Ο προστατευτισμός είναι πάντα αμφίδρομος… ο  Ομπάμα δεσμεύτηκε να διπλασιάσει τις εξαγωγές μέσα σε πέντε χρόνια, αλλά μάλλον δεν θα το πετύχει αν η Κίνα επιβάλλει δασμούς που  θα κάνουν τις εξαγωγές μας πανάκριβες». Η οικονομολόγος Κ. Castelazo αναφέρει πως «ο προστατευτισμός μπορεί να σώσει αμερικανικές θέσεις εργασίας, αλλά με μεγάλο κόστος. Αυτό το κόστος ανέρχεται στα $100 δισ. ετησίως λόγω των υψηλότερων τιμών των προϊόντων. Για παράδειγμα, οι δασμοί έσωσαν 226 θέσεις εργασίας στη βιομηχανία κατασκευής αποσκευών, με κόστος $1,285,078 ανά θέση που σώθηκε, και περίπου 605 θέσεις στη βιομηχανία ξυλείας, με κόστος $1,044,271 ανά θέση, και τέλος 167.000 θέσεις εργασίας στον τομέα της υφαντουργίας, με κόστος $199,241 ανά θέση.

Η προστασία μιας βιομηχανίας μπορεί να βλάψει μια άλλη. Οι υψηλές τιμές μπορεί να βοηθούν κάποιες εταιρίες που παράγουν προϊόντα όπως ο χάλυβας, όμως βλάπτουν τους χρήστες του προϊόντος όπως είναι η αυτοκινητοβιομηχανία. Για αυτό υπάρχουν πολλές αντιδράσεις και από πολλούς, οι οποίοι πιέζουν τον Λευκό Οίκο να αναθεωρήσει τη νομοθεσία σχετικά με τη κινεζική νομισματική πολιτική. Κάποιοι μάλιστα υπέρμαχοι του ελεύθερου εμπορίου σημειώνουν πως υπάρχουν πολλές θέσεις εργασίας που δημιουργήθηκαν εξαιτίας των κινεζικών εισαγωγών. Για παράδειγμα, το 58% της εμπορικής κίνησης στο λιμάνι του Long Beach στη California, οφείλεται στις εισαγωγές από τη Κίνα. Όπως λέει ο διευθυντής του λιμένος, « Ο λόγος που τόσοι πολλοί εργαζόμενοι απολαμβάνουν τόσες καλές θέσεις εργασίας, είναι οι εμπορικές μας σχέσεις με τη Κίνα». Και δεν μιλάει για βασικά μεροκάματα. Ο μέσος εργαζόμενος στο εν λόγω λιμάνι κερδίζει πάνω από $100.000 το χρόνο.

Κάποιοι όμως οικονομολόγοι ισχυρίζονται πως οι θέσεις που χάνονται, εξαιτίας του ελεύθερου εμπορίου με τη Κίνα, είναι περισσότερες από αυτές που δημιουργούνται. Όπως λένε, από την εποχή του 2001, που η Κίνα συμμετέχει στον ΠΟΕ,  η Αμερική έχασε 2.4 εκατομμύρια θέσεις εργασίας. Τώρα που το εμπορικό ισοζύγιο παρουσιάζει αυξανόμενο έλλειμμα σε σχέση με τη Κίνα,  οι ΗΠΑ θα χάσουν άλλες 400.000 θέσεις εργασίας, μόνο φέτος.

Στο Rumford, οι κάτοικοι είναι ανήσυχοι. Από το 1993, οπότε και ισχύει η NAFTA, η πολιτεία Maine έχασε το 40% των εργοστασίων της. Το μέσο ωρομίσθιο στη χαρτοβιομηχανία NewPage είναι σήμερα $26.36. «Αν κλείσει, θα παραλύσουμε… όχι μόνο εμείς αλλά και όλες οι γύρω κωμοπόλεις «, λέει ο δήμαρχος.



S.A.

The Christian Science Monitor

ΣΧΟΛΙΑ

  1. salmonellas avatar
    salmonellas 06/10/2010 10:21:09

    Ο προστατευτισμος ως το αντιθετο της παγκοσμιοποιησης ειναι η μονη ελπιδα να μην πεθανουν η ΕΕ και οι ΗΠΑ. Υπο το σημερινο καθεστως ειναι καταδικασμενες να βυθιστουν σε υφεση με ανεργια σε επιπεδα πρωτοφανη, απλα και μονο διοτι η παραγωγη τους ειναι ακριβοτερη. Ιδου λοιπον το διλημμα: Ακριβοτερα αγαθα και δουλεια για ολους, η φθηνα αγαθα αλλα ανεργια για τους πολλους. Στις ΗΠΑ εχουν τουλαχιστο τον Ομπαμα που του κοβει. Εδω εχουμε εικοσιεπτα αλληλοσυμπλεκομενους βλακες που δεν εχουν παρει μυρωδια.

  2. archaeopteryx avatar
    archaeopteryx 06/10/2010 10:46:22

    Ο προστατευτισμός, από μόνος του, δημιουργεί στρεβλώσεις τύπου μεσαίωνα. Σίγουρα ζούμε καλύτερα τώρα, με την ύφεση, από ότι το ...1340 που υπήρχε de facto προστατευτισμός. Ωστόσο η παγκοσμιοποίηση, μαζί με ατέλειες ή καταχρήσεις του χρηματοπιστωτικού συστήματος, επίσης δημιουργεί στρεβλώσεις. Σαφώς και ο μετανάστης ή τα φτηνά εργατικά έξω παίρνουν δουλειές. Το πρόβλημα όμως δεν είναι αυτό, όσο το πρόσκαιρα φτηνό χρήμα (και η ενθαρρυνση άκρατης δανειοληψίας) που δημιουργούν τεχνητή ζήτηση, εκτοές, αποβιομηχάνιση κλπ.

    Η μεγάλη διαφορά της Αμερικής, είναι ότι έχασε θέσεις εργασίας σε παλιές βιομηχανίες της Νέας Αγγλίας, αλλά δημιούργησε νέες σε άλλους τομείς. Και αυτό γιατί οι Αμερικάνοι 1) μετακινούνται, 2) χρεοκοπούν και από την αρχή, 3) όταν σφίξουν οι κ_λοι, στερούνται, βάζουν το κεφάλι κάτω και δουλεύουν, και 4) απεχθάνονται τους φόρους και το σταλινικό κράτος - πατερούλη.

    Ατυχώς, πολλοί (και οι Αμερικάνοι) θα ανακαλύψουν τον προστατευτισμό, φτάνει όμως να τον δούνε σαν πρόσκαιρο μέτρο και όχι σαν τρόπο ύπαρξης, γιατί τότε θα πάμε πράγματι σε μεσαίωνα.

    • Orestios avatar
      Orestios @ archaeopteryx 06/10/2010 16:37:23

      Η καλύτερη απάντηση είναι η ισχυροποίηση των εθνικών κρατών και η διάλυση δυστοπικών σχηματισμών.

  3. Εν Πλώ avatar
    Εν Πλώ 06/10/2010 10:58:36

    Μερκαντιλισμός, προστατευτισμός, θρησκοληψία. Οι 3 νέες και φρέσκιες μέθοδοι του 21ου αιώνα. Οι πανοπλίες και οι πυρές που είναι;

    • tiramola avatar
      tiramola @ Εν Πλώ 06/10/2010 11:16:57

      Και φυσικά ίδρυση αποικειών σε συνεργασία με εταιρείες εμπορίου.
      Βλέπε COSCO

  4. Νίκος avatar
    Νίκος 06/10/2010 12:30:35

    Αν κυττάξετε πίσω στην ιστορία με καθαρό μάτι θα δείτε, π.χ. οτι η Αμερική "ανδρώθηκε" ως υπερδύναμη, ξεκινώντας περίπου μετά την εμφύλιό της, με κυριο εργαλείο τον προστατευτισμό συνεπικουρούμενο απο τον "ομοσπονδιασμό". Φυσικά, ο προστατευτισμός είναι αποτελεσματικός μόνο όσο το επιτρέπει η εθνική ισχύς ενός κράτους. Και φυσικά, δεν περιλαμβάνω το Ελλαδιστάν μας στα σύγχρονα κράτη. Οι Κινέζοι δεν ξεχνούν πως τους κατήντησε η προηγούμενη προσπάθεια παγκοσμιοποιήσεως τον 18ο-19ο αιώνα όταν απο ανθηρή κοινωνία μετατράπηκε σε κοινωνικό "αχούρι" των δυτικών. Η αιτία; απλά, η έλλειψη στιβαρού και ισχυρού κεντρικού κράτους, κάτι που οι εδώ ιδεολογικώς αριστεροδεξιοδιαστρεβλωμένοι συγχέουν με το καταπιεστικό κράτος. Τέτοιο κράτος, για την Κίνα, εφτιαξαν οι κομμουνιστές οι οποίοι, ως πιο έξυπνοι απο τους αντίστοιχους σοβιετικούς, άφησαν αρκετό χώρο για την ιδιωτική πρωτοβουλία.

    • Orestios avatar
      Orestios @ Νίκος 06/10/2010 16:38:49

      Το Κινεζικό Κράτος δεν είναι καταπιεστικό?
      χαχαχαχαχαχαχαχαχαχαχαχαχαχα

  5. Dyer avatar
    Dyer 06/10/2010 16:49:12

    Προς το μεταφραστή του άρθρου.
    Εκεί που αναφέρεις τα ποσά που κόστισαν οι θέσεις εργασίας βάζεις παντού κόμμα. Το κόμμα είναι για τα δεκαδικά οι χιλιάδες χωρίζονται με τελείες. Μήπως μπορείς να το διορθώσεις για να καταλάβουμε τα μεγέθη;

    • Strange Attractor avatar
      Strange Attractor @ Dyer 06/10/2010 17:03:26

      Είναι το αμερικάνικο σύστημα υπολογισμού του δολαρίου. Έχω απάντηση, αλλά ας μας πει καλύτερα κανένας ειδικός, για να μη πω κανένα λάθος. Από μαθηματικά και οικονομικά είμαι άστα να πάνε.

      • αλλενάκι avatar
        αλλενάκι @ Strange Attractor 06/10/2010 17:10:46

        Για ψάξτο Strange η Γερουσία ετοιμάζεται να ψηφίσει νόμο για να βάλει δασμούς στα κινέζικα.

      • Dyer avatar
        Dyer @ Strange Attractor 06/10/2010 17:20:37

        Βρήκα το πρωτότυπο και είναι έτσι όπως το έγραψες. Όταν γράφει 1,285,078 εννοεί 1.285.078 αλλά μου φαίνεται υπερβολή το ένα εκατομμύριο ευρω για μια θέση εργασίας. Κάπως παραμύθι ακούγεται.

  6. Dyer avatar
    Dyer 06/10/2010 19:24:50

    Η είδηση τελικά είναι ότι το έλλειμμα του εμπορικού ισοζυγίου μεταξύ ΗΠΑ και Κινάς έχει προβληματίσει σοβαρότατα τις ΗΠΑ και επεξεργάζονται τρόπους για να προστατεύσουν τη παραγωγή τους έναντι των Κινέζων. Είναι ένας πόλεμος που μόλις ξεκίνησε.
    Τα στοιχεία που αναφέρει το άρθρο για τις δυσμενείς επιπτώσεις αυτής της πολιτικής των ΗΠΑ, προέρχονται από πήγες που κατ αρχήν μονο αξιόπιστες δεν μπορούν να χαρακτηρισθούν. Αυτό γίνεται φανερό από την ιδιότητα που έχει η οικονομολόγος που κάνει τα σχόλια και από τα υπερβολικά ποσά που αναφέρονται για την προστασία των θέσεων εργασίας σε διάφορες βιομηχανίες.
    Στο τόπο μας όμως ακόμα κοιμόμαστε. Θεωρούμε ότι οι Κινέζοι μπορεί να μας σώσουν. Φαίνεται είναι η μοίρα αυτού του τόπου, από το 1821 και μετά, πάντα να περιμένει από κάποιους ισχυρούς να τον «αγαπήσουν» και να τον σώσουν.
    Αλλά αν πρώτα εμείς δεν «αγαπήσουμε» το τόπο μας, τι περιμένουμε από τους ξένους;

  7. ΠΗΛΕΑΣ avatar
    ΠΗΛΕΑΣ 06/10/2010 21:49:02

    Μου κάνει εντύπωση ότι, όλοι παραπάνω, συζητάτε για Αμερικανούς και Κινέζους, σαν να μην υπάρχουν κοντινότερα αντίστοιχα. Για πέστε μου, με ποιόν τρόπο η Ελλάδα θα αποφύγει το χάσιμο θέσεων εργασίας, λόγω των πιό ανταγωνιστικών Ευρωπαϊκών προϊόντων, που κατακλύζουν την αγορά μας; Έχετε αντιληφθεί ότι μέχρι και η ντομάτα Βελγίου (!) ανταγωνίζεται, ήδη, σε τιμή την δικιά μας; Τι θα εξάγουμε του χρόνου; Πως θα προστατευθούμε απέναντι στους Γερμανούς, πχ, που δεν χρειάζεται ΚΑΝ να υποτιμούν τεχνητά το νόμισμά τους, γιατί έχουμε το ίδιο, και αρκούντο να αυξάνουν την ανταγωνιστικότητά τους απέναντι μας, επιβάλλοντας, επί 10 χρόνια (!), πάγωμα μισθών, και καγχάζουν βλέποντας το πανηγύρι των αυξήσεων μισθών (με δανεικά στην Ελλάδα και αλλού) και των μειώσεων ωραρίων εργασίας (στη Γαλλία και αλλού) στις άλλες χώρες;
    Αυτή τη στιγμή, οι Γερμανοί ρυθμίζουν το Ευρώ ανάλογα με το εκτός Ευρώπης συμφέρον τους. Την Ευρώπη την έχουν στα σταθερά έσοδα. Για τις Ενδοευρωπαϊκές συναλλαγές τους, την πιό πετυχημένη παρομοίωση έκανε ο καθηγητής του Οικ.Πανεπ.Πειραιά κος Πελαγίδης, στην "Καθημερινή" της προηγούμενης Κυριακής: "Οι Γερμανοί" έγραψε, "είναι σαν τον κρουπιέρη του καζίνου, που ξέρει ότι στο τέλος της κάθε μέρας αυτός θα μαζέψει τα λεφτά". Και είναι έτσι ΑΚΡΙΒΩΣ. Εμείς, τι κάνουμε (που να μην είναι ευχολόγιο και να έχει αποτέλεσμα ΤΩΡΑ);

  8. salmonellas avatar
    salmonellas 07/10/2010 11:23:07

    ΕΠΑΝΑΛΑΜΒΑΝΩ: Ο προστατευτισμος ως το αντιθετο της παγκοσμιοποιησης ειναι η μονη ελπιδα να μην πεθανουν η ΕΕ και οι ΗΠΑ. Υπο το σημερινο καθεστως ειναι καταδικασμενες να βυθιστουν σε υφεση με ανεργια σε επιπεδα πρωτοφανη, απλα και μονο διοτι η παραγωγη τους ειναι ακριβοτερη. Ιδου λοιπον το διλημμα: Ακριβοτερα αγαθα και δουλεια για ολους, η φθηνα αγαθα αλλα ανεργια για τους πολλους. Στις ΗΠΑ εχουν τουλαχιστο τον Ομπαμα που του κοβει. Εδω εχουμε εικοσιεπτα αλληλοσυμπλεκομενους βλακες που δεν εχουν παρει μυρωδια.

    Οσο αργουν να καταλαβουν τι συμβαινει, τοσο θα προχωρα η οικονομικη καταστροφη. Οι ΗΠΑ εχουν το μεγαλο προβλημα οτι οι Κινεζοι κατεχουν αμερικανικα ομολογα υψους 1.2 τρις δολλαριων και τρεμουν μην αρχισουν να τα ξεφορτωνονται. Η ΕΕ δεν εχει τετοιο προβλημα και για αυτο το λογο ειναι ακατανοητη η ολιγωρια της.

ΑΠΟΣΤΟΛΗ ΣΧΟΛΙΟΥ

Τα δεδομένα σας είναι ασφαλή! H διεύθυνση email δε θα δημοσιευθεί. Τα στοιχεία θα χρησιμοποιηθούν αποκλειστικά για τη δυνατότητα σχολιασμού στο antinews.gr .

Tα πεδία με αστερίσκο (*) είναι υποχρεωτικά.