#_CRON_JOB_#
#_CRON_JOB_#
19/09/2009 12:59
ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΣΧΟΛΙΟΥ

Προσπάθειες προσέγγισης της Τουρκίας με την Συρία

 



Η Τουρκία υποδέχτηκε τον Σύριο πρόεδρο Bashar al Assad ο οποίος πραγματοποίησε επίσημη επίσκεψη στη χώρα την 16/9/09. Η επίσκεψη είχε κυρίως να κάνει με την ανάγκη για  διπλωματική διαμεσολάβηση της Τουρκίας, στις διαφορές που προέκυψαν πρόσφατα μεταξύ της Δαμασκού και της Βαγδάτης. Μόλις νωρίτερα, η Τουρκία είχε υποδεχτεί Σύριους και Ιρακινούς αξιωματούχους, σε μια προσπάθεια να συζητηθούν οι κατηγορίες της Βαγδάτης εναντίον της Συρίας που έχουν να κάνουν με την παροχή ασύλου εκ μέρους των Σύριων, σε  Σουνίτες και Τζιχαντιστές μαχητές που επιχειρούν στο Ιράκ. Μετά από μια σειρά βομβιστικών επιθέσεων που έγιναν στο Ιράκ, με αποτέλεσμα το θάνατο πολλών ανθρώπων, η Βαγδάτη ζήτησε από τη Συρία να της παραδώσει δυο θεωρούμενους ύποπτους. Η Δαμασκός αρνήθηκε, ισχυριζόμενη πως τα στοιχεία της Βαγδάτης ήταν ανεπαρκή. Και παρά τις διαμεσολαβητικές προσπάθειες της Άγκυρας την 15/9, οι συνεννοήσεις απέτυχαν παταγωδώς.

 

Η Συρία θεωρείται επίσης υπεύθυνη για τη δημιουργία πολιτικών προβλημάτων στο Λίβανο, με σκοπό να εμποδίσει τον πρωθυπουργό της χώρας Saad al-Hariri να σχηματίσει κυβέρνηση και έτσι να παραταθεί το πολιτικό χάος της Βηρυτού.

Η πρόσφατη αυτή συμπεριφορά της Συρίας, έχει να κάνει με την απογοήτευσή της σε σχέση με τη Ουάσιγκτον. Οι ΗΠΑ, η Γαλλία και η Σαουδική Αραβία, προσπαθούν εδώ και καιρό να επαναφέρουν τη Συρία από την διπλωματική απομόνωση και να την εντάξουν στην οικογένεια των μετριοπαθών αραβικών χωρών, έτσι ώστε η χώρα να χρησιμοποιηθεί ως πίεση απέναντι στο Ιράν. Η  προσπάθεια  αυτή είχε σημειώσει  κάποιες σχετικές προόδους. Η Συρία μοιράστηκε πληροφορίες για τις κινήσεις της al Qaeda ,με τους Αμερικανούς και τους Σαουδάραβες, και βοήθησε να περιοριστεί η δραστηριότητα της Hezbollah στο Λίβανο. Ως αντάλλαγμα, τόσο η Σ. Αραβία όσο και η Αμερική, έδωσαν ιδιαίτερη διπλωματική προσοχή στη χώρα, ανακοίνωσαν την απόφαση να επαναφέρουν τους πρεσβευτές τους στη Δαμασκό, έκρυψαν κάτω από το χαλί το ζήτημα της συριακής εμπλοκής στη δολοφονία του πρώην πρωθυπουργού του Λιβάνου Rafik al-Hariri το 2005, και απέσυραν το αμερικανικό εμπάργκο που είχε επιβληθεί στην αεροπορική βιομηχανία της Συρίας. Αν και η Συρία κωλυσιεργούσε, οι συνομιλίες προχωρούσαν ικανοποιητικά. Όμως τον Αύγουστο του 2009, η αμερικανική κυβέρνηση αποφάσισε να αναστείλει τη προσέγγιση  της προς τη Συρία, και συνεννοήθηκε με την Σ. Αραβία επί του θέματος των σχέσεών τους πλέον με τη Δαμασκό, και την ανάγκη επαναθεώρησης τους. Οι λόγοι για αυτή την απόφαση δεν είναι ακόμη ξεκάθαροι, αλλά μάλλον έχουν να κάνουν με τη θέληση της Αμερικής να εστιάσει περισσότερο στο Ιράν και όχι τόσο, σε μια περιφερειακή δύναμη, όπως θεωρείται η Συρία. Κάποιο ρόλο μάλλον θα πρέπει να παίζει και η αγανάκτηση των Αμερικανών για την ασταθή συμπεριφορά της Συρίας σε σχέση με την αντιμετώπιση των βίαιων ενεργειών που λαμβάνουν χώρα στο Ιράκ.

Οι Σύριοι δεν είναι καθόλου χαρούμενοι με  αυτές τις εξελίξεις. Σαν αποτέλεσμα, άρχισαν πάλι να δημιουργούν εμπόδια στο Ιράκ και στο Λίβανο, με σκοπό να θυμίσουν  στους Αμερικανούς και στους Άραβες, ότι οι συνέπειες είναι πολλές, εφόσον δεν τους αντιμετωπίζουν στα σοβαρά. Οι πηγές του STRATFOR, μας πληροφορούν ότι παρά τα παραπάνω, οι υπόγειες συνεννοήσεις μεταξύ ΗΠΑ και Συρίας συνεχίζουν να υφίστανται. Η Αμερική, για παράδειγμα,  δεν συμμετείχε στην εξαπόλυση κατηγοριών εναντίον της Συρίας όπως έκανε η Βαγδάτη, αλλά συνεχίζει όμως να εμμένει στην άποψή της ότι οι Σύριοι διευκολύνουν τη κυκλοφορία στρατιωτικού υλικού και προσωπικού μεταξύ της Συρίας και του Ιράκ. Εδώ έγκειται και το πρόβλημα για τις όποιες διαπραγματεύσεις. Η Συρία ρισκάρει γυρίζοντας τη πλάτη στο Ιράν και στη Hezbollah, προσπαθώντας να επαναπροσεγγίσει την Αμερική και τη Σαουδική Αραβία. Σαν κρυφό χαρτί για την αύξηση των πιέσεών της προς τις ΗΠΑ, η Συρία συνεχίζει να χρησιμοποιεί τις διόδους ανεφοδιασμού που διαθέτει. Οι Αμερικάνοι όμως έχουν αρχίσει να χάνουν την υπομονή τους, και ζητούν πλέον τη πλήρη συμμόρφωση της Συρίας, ώστε να διατηρήσουν σταθερό το Ιράκ, με στόχο το  να μπορέσουν να ολοκληρώσουν την αποχώρησή τους από τη χώρα, και να συγκεντρωθούν απρόσκοπτοι σε άλλα πιο φλέγοντα, για αυτούς μέτωπα.

Όλα τώρα εξαρτώνται από τη Τουρκία, που είναι η ανερχόμενη δύναμη στη περιοχή. Αυτή πρέπει να εκτονώσει την ένταση και να φέρει τις δυο πλευρές στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων. Η Δαμασκός απέδειξε αυτό που ήθελε, αλλά το αν θα πετύχει η διαμεσολάβηση της Άγκυρας, εξαρτάται κυρίως από τις διαθέσεις της Ουάσιγκτον.

 STRATFOR

ΣΧΟΛΙΑ

  1. osaperas avatar
    osaperas 19/09/2009 14:28:55

    Η προσεγγιση αυτή μπορεί να συνδιασθεί με τις σχέσεις Τουρκίας-Ισραήλ;

  2. archaeopteryx avatar
    archaeopteryx 20/09/2009 09:40:51

    μπορεί και με ελπίδες για αναβίωση περασμένων αυτοκρατοριών με το καινούργιο όνομα σφαίρα επιρροής... Δεν είναι πολλά χρόνια που όλα αυτά ήταν Οθωμανικά. Όταν αρχίσουν να προσεγγίζουν και εμάς, τσιγκινο βρακάκι.

  3. Προφήτης avatar
    Προφήτης 20/09/2009 10:37:28

    Ανερχόμενη δύναμη με
    - μια πανσπερμία (~30) καταπιεσμένων εθνοτήτων/θρησκευμάτων στο εσωτερικό
    - τη μεγαλύτερη να απειλεί με εν δυνάμει απόσχιση εδαφών
    - στρατό που είναι ο φύλακας για τη διέλευση των ναρκωτικών από Ασία σε Ευρώπη
    - δέσμευση στο ΔΝΤ
    - απαξιωμένο νόμισμα και Χρηματιστήριο.

    Διατηρεί αυτοκρατορική νοοτροπία χωρίς να έχει αντιστοιχο γεωπολιτικό εκτόπισμα.
    Θα μπορούσε να αποκληθεί "γίγαντας με πήλινα πόδια, αν δεν ήταν σοβαρό κράτος.
    Κάτι που λείπει από μάς.

  4. Strange Attractor avatar
    Strange Attractor 20/09/2009 10:52:45

    Είναι από τα ελάχιστα κοσμικά κράτη στο μουσουλμανικό τόξο και με γείτονες σε πλήρη αναβρασμό. Είναι λογικό να βολέυει τους Αμερικανούς να τη χαιδεύουν, Τη χρειάζονται.

ΑΠΟΣΤΟΛΗ ΣΧΟΛΙΟΥ

Τα δεδομένα σας είναι ασφαλή! H διεύθυνση email δε θα δημοσιευθεί. Τα στοιχεία θα χρησιμοποιηθούν αποκλειστικά για τη δυνατότητα σχολιασμού στο antinews.gr .

Tα πεδία με αστερίσκο (*) είναι υποχρεωτικά.