#_CRON_JOB_#
#_CRON_JOB_#
15/10/2010 21:47
ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΣΧΟΛΙΟΥ

Που οφείλεται ο υπό εξέλιξη νομισματικός πόλεμος;



Ο κόσμος μπήκε στις αρχικές φάσεις  ενός νομισματικού πολέμου που αφορά στις ισοτιμίες των εθνικών νομισμάτων. Η σύγκρουση αυτή επηρεάζει τις εμπορικές πολιτικές, φέρνει τον προστατευτισμό, περιορίζει τη ροή κεφαλαίων, και δυσχεραίνει την οικονομική παγκοσμιοποίηση. Ποιος φταίει για αυτή τη κατάσταση, και τι μέλλει γενέσθαι;

Το ζήτημα έχει να κάνει με το γεγονός ότι κάποιες χώρες κάνουν «μπαμπεσιές», κρατώντας την αξία του νομίσματός τους τεχνητά χαμηλή, με σκοπό τη τόνωση των εξαγωγών και τον περιορισμό των εισαγωγών τους.

Ο συνήθης ύποπτος, με βάση τη παραπάνω άποψη, είναι η Κίνα, αν και το ΔΝΤ δεν είναι άμοιρο ευθυνών. Αν όμως δούμε το θέμα πιο γενικά, η παρούσα κατάσταση οφείλεται κυρίως στην άρνηση της Ευρώπης να αναμορφώσει τη παγκόσμια οικονομική διακυβέρνηση, σε συνδυασμό με την χρόνια πολιτική  κακοδιαχείριση και τις αυταπάτες των ΗΠΑ.

Σίγουρα φταίει και η Κίνα. Είτε λόγω σχεδιασμού, είτε λόγω τύχης, η Κίνα βρέθηκε εδώ και μια δεκαετία να συσσωρεύει τεράστια συναλλαγματικά αποθεματικά, με μεγάλο εμπορικό πλεόνασμα, σπεύδοντας να αγοράσει όλα τα δολάρια που αυτό δημιουργούσε. Στα περισσότερα κράτη, μια τέτοια παρεμβατική πολιτική θα ανέβαζε τον πληθωρισμό, επειδή οι κεντρικές τράπεζες εκδίδουν χρήμα σε τοπικά νομίσματα ως αντάλλαγμα για το δολάριο. Όμως επειδή η κινεζική οικονομία είναι αυστηρά ελεγχόμενη, και οι επιλογές των επενδυτών ελάχιστες, ο πληθωρισμός δεν εμφανίστηκε.

Αυτό επέτρεψε στη Κίνα να συσσωρεύσει σχεδόν $3 τρισεκατομμύρια σε συνάλλαγμα. Το πλεόνασμά της, πριν τη κρίση του 2008, ήταν στο 11% του ΑΕΠ. Και οι εξαγωγείς της συνεχίζουν να πιέζουν, ώστε να παραμείνει  η κατάσταση ως έχει.

Κανονικά, ο ρόλος του ΔΝΤ είναι να πιέζει τις χώρες με υποτιμημένο νόμισμα να το αφήσουν να πάρει αξία. Η ρητορική του είναι όντως φιλόδοξη. Στη πραγματικότητα όμως, το ΔΝΤ δεν έχει καμιά εξουσία επί της Κίνας, αλλά ούτε και επί οποιουδήποτε άλλου κράτους με παρόμοιο πλεόνασμα εμπορικού ισοζυγίου.

Δυστυχώς, το ΔΝΤ είναι ένοχο, και διαπράττει ύβρη. Ο χειρισμός εκ μέρους του της ασιατικής κρίσης της περιόδου 1997-1998 το κατέστησε αναξιόπιστο στα μάτια των αναδυόμενων οικονομιών, οι οποίες δεν πιστεύουν πως  προστατεύει τα συμφέροντα τους. Εδώ φταίνε και οι Ευρωπαίοι, οι οποίοι έχουν δυσανάλογα μεγάλη εκπροσώπηση στο ΔΣ του ΔΝΤ, αρνούμενοι να παραχωρήσουν τη θέση τους σε κάποιες από τις νέες οικονομίες. Το αποτέλεσμα είναι πως αυτές οι χώρες, φοβούμενες μη τυχόν και χρειαστούν τη «βοήθεια» του ΔΝΤ στο μέλλον,  ακολουθούν τη πολιτική της Κίνας, συσσωρεύοντας  πλεονασματικό εμπορικό ισοζύγιο. Στη πράξη, αυτό σημαίνει τεχνητή διατήρηση της υποτίμησης των εθνικών τους νομισμάτων.

Ένας άλλος μεγάλος «φταίχτης» είναι και οι ΗΠΑ, για τρεις λόγους. Οι περισσότερες αναδυόμενες οικονομίες αισθάνονται τεράστιες πιέσεις για αύξηση της ισοτιμίας του νομίσματός τους.  Οι επενδυτές στη Βραζιλία έχουν σπρέντς 11%, την ίδια ώρα που  τα αντίστοιχα στην Αμερική είναι στο 2-3%. Αυτό είναι σαν ένα στημένο στοίχημα.

Δεύτερον, οι ΗΠΑ έχουν δημιουργήσει ρεκόρ ελλειμμάτων τα τελευταία δέκα χρόνια, καθώς η πολιτική τους ηγεσία επαναπαύθηκε με την υπερκατανάλωση. Η Αμερική ζούσε και ζει πέρα από τα μέσα της. Τα ελλείμματα όμως αυτά συντηρούν τα πλεονάσματα άλλων χωρών όπως η Κίνα. Αν κάποια ομάδα κρατών θέλει πλεόνασμα, κάποια άλλη θα πρέπει να έχει έλλειμμα.

Η κυβέρνηση του Μπους συνήθιζε να λέει πως η οικονομική πολιτική των ΗΠΑ αποτελεί ένα δώρο προς τον έξω κόσμο. Όμως η Αμερική το παράκανε με την υπερκατανάλωση. Και η άποψη πως η μείωση των φόρων θα οδηγούσε σε αυξημένη παραγωγικότητα, αποδείχθηκε ψευδής.

Τρίτον, η ροή κεφαλαίων κατευθύνεται από τις νέες οικονομίες προς τις ΗΠΑ.  Αυτό συμβαίνει όταν έχεις πλεόνασμα εκεί, και έλλειμμα στην Αμερική. Όμως η μεγάλη ροή κεφαλαίων γίνεται από αναδυόμενη οικονομία σε αναδυόμενη οικονομία, μέσω των μεγάλων τραπεζών που στηρίζονται από τις ΗΠΑ και την ΕΕ. Για τους διεθνείς επενδυτές, οι τράπεζες που είναι πολύ μεγάλες για να αποτύχουν, είναι ιδανικές για να τοποθετήσουν τα λεφτά τους, αρκεί αυτός που εκδίδει τα ομόλογα να μη κινδυνεύει να χρεοκοπήσει. Όμως τι τα κάνουν τα λεφτά οι τράπεζες;

Όταν είχε γίνει κάτι παρόμοιο τη δεκαετία του `70, με τα τεράστια έσοδα από το πετρέλαιο, οι δυτικές τράπεζες δάνεισαν κράτη στη λατινική Αμερική, και  τις κομμουνιστικές Πολωνία και Ρουμανία. Αυτό όμως ήταν μια λανθασμένη κίνηση που οδήγησε στη μεγάλη κρίση δανείων του 1982.

Σήμερα οδεύουμε προς μια παρόμοια κρίση, πλην όμως μεγαλύτερης κλίμακας. Οι τράπεζες, οι επενδυτές, και όλοι γενικά οι «παίκτες», έχουν ισχυρά κίνητρα να ποντάρουν σε ρίσκα καθώς μπαίνουμε στον κύκλο όπου αυτοί κερδίζουν και οι φορολογούμενοι χάνουν. Η Wall Street άλλωστε έσπασε πάλι κάθε ρεκόρ σε αμοιβές στελεχών της!

Οι νομισματικοί πόλεμοι, από μόνοι τους αποτελούν απλές αψιμαχίες. Το μεγάλο πρόβλημα είναι ότι ο πυρήνας του παγκόσμιου οικονομικού συστήματος είναι ασταθής, και η απρόσεκτη κερδοσκοπία  μάλλον θα οδηγήσει για μια ακόμη φορά σε τεράστιες παράπλευρες απώλειες.

Του: Simon Johnson,  former chief economist of the IMF,  professor at MIT Sloan, and a senior fellow at the Peterson Institute for International Economics.



S.A.- Project Syndicate

ΣΧΟΛΙΑ

  1. Γιώργος Μ. avatar
    Γιώργος Μ. 15/10/2010 22:01:52

    http://pyrinos-logos.blogspot.com/2010/10/blog-post_4039.html

  2. ΠΗΛΕΑΣ avatar
    ΠΗΛΕΑΣ 16/10/2010 00:48:39

    Και ενώ, όπως βλέπετε αδελφοί, όλοι όσοι έχουν την πολυτέλεια αυτόνομης οικονομικής σκέψεως προσπαθούν να βελτιώσουν την ΗΔΗ ΚΑΛΗ ανταγωνιστικότητά τους κρατώντας χαμηλά την αξία του έναντι όσων άλλων "παίζουν" στην αγορά που τους ενδιαφέρει, η Ψωροκώσταινα επέλεξε και επιμένει να διατηρεί το "θεόσκληρο" ευρώ! Που είναι θεόσκληρο για την Ελλάδα και τα προϊόντα της, όχι όμως για την φοβερή παραγωγική μηχανή των "Βόρειων" εταίρων της ΕΕ. Φανταστείτε: Οι όποιες ελπίδες για κάποιες εξαγωγές με το Ευρώ των 1,20$ του Ιουλίου, εξανεμίστηκαν με το σημερινό Ευρώ των !,40$, που οι Γερμανοί κλπ Βόρειοι επέτρεψαν (αφού, "Δημοκρατικά", αυτοί το ελέγχουν). Το γιατί το επέτρεψαν είναι προφανές σε όσους αντιλαμβάνονται οικονομικά: Αν αυξήσουν την ανταγωνιστικότητά τους μειώνοντας το Ευρώ, πέραν του ότι θα αυξηθεί το σε Ευρώ εξωτερικό τους χρέος, θα πρέπει, για να αξιοποιήσουν την κίνηση, να αυξήσουν τις παραγωγικές τους επενδύσεις και, βέβαια, την απασχόληση. Η ανεργία στην Γερμανία, όμως, είναι "ιδανική". Τόσο μικρή, ώστε να είναι υποφερτό κοινωνικό πρόβλημα και τόσο μεγάλη, ώστε να αποτρέπει πιέσεις για αυξήσεις των μισθών και να διατηρεί την ανταγωνιστικότητα της χώρας. Γιατί, όπως λέει και ο Κέϋνες, σε συνθήκες σχεδόν πλήρους απασχόλησης, η αύξηση των παραγωγικών επενδύσεων επιφέρει αύξηση των ονομαστικών μισθών, λόγω υψηλής προσφοράς και μικρής ζητήσεως θέσεων εργασίας, αλλά ελάχιστα προσφέρει στο ολικό παραγόμενο προϊόν. Και δημιουργεί, λόγω υπερθερμάνσεως της οικονομίας και προϋποθέσεις βαθειάς επακόλουθης υφέσεως.
    -Δεν θέλουμε φτηνό Ευρώ, ρε!
    -Ναί, φράου Μ. μα η πτωχή Ελλάς πως θα τα βγάλει πέρα με τέτοιο νόμισμα;
    -Σκασίλα μας, εμείς τους είχαμε προειδοποιήσει με τα κριτήρια εισόδου. Αφού αυτοί διάλεξαν να μας κοροϊδέψουν (έτσι νόμισαν) για να μπούν, τώρα θα διαμοιράσουμε και τα ιμάτιά της...
    Την ίδια ώρα, οι Άγγλοι έριξαν την ισοτιμία τους στο .89Ε κάνοντας τις Αγγλικές ηλεκτρικές συσκευές φτηνότερες των Ιταλικών και των Ισπανικών. Και κάθε συζήτηση για Ευρώ στην Αγγλία θεωρείται τώρα, περίπου, ευτράπελη.

    • καινός avatar
      καινός @ ΠΗΛΕΑΣ 16/10/2010 04:04:51

      Πηλέα, που ακριβώς το είδες αυτό το "0.89E"? 0.89Ε είναι 0.777Λ. Προφανώς εννοείς ότι 1Euro = 0.89GBP αλλά και πάλι σου θυμίζω οτι τον Αύγουστο, (απ' όταν δηλαδή ξεκίνησε να ανεβαίνει και όχι να κατεβαίνει η ισοτιμία) ήταν 0.81 και τώρα είναι 0.87.

      Η ιδέα σου είναι σωστή, μολαταύτα, αλλά οι Άγγλοι κρατάνε εφεδρίες. Δεν είναι ανάγκη τώρα να το ρίξουν.

      Αυτό οφείλεται στο ότι η Ευρώπη παίρνει τα πάνω της ξανά και (σύμφωνα με δικές μου εκτιμήσεις) η Γερμανία δειλά - δειλά θα ενθαρρύνει την κατανάλωση στο εσωτερικό της.

      • ΠΗΛΕΑΣ avatar
        ΠΗΛΕΑΣ @ καινός 16/10/2010 17:14:36

        Σωστά. Έγραψα το αντίθετο σύμβολο. Ευχαριστώ για την διόρθωση. Η λίρα του Αυγούστου υποτιμήθηκε τώρα ακόμα περισσότερο, αλλά, τέλος πάντων, είμαστε ακόμα στις ταλαντώσεις της κρίσεως. Ασφαλές συμπέρασμα μας δίνει το 2002, όταν ήταν 1Ε=.65Λ. Δηλαδή η νομισματική συνιστώσα της ανταγωνιστικότητάς μας απέναντι στην Αγγλία έπεσε κατά 25% σε 8 χρόνια! Τι φταίει, αν όχι το Ευρώ, που οι Άγγλοι και οι Σουηδοί βρίσκουν ακριβά, πλέον, τα γιαούρτια μας και αγοράζουν Τουρκικά, Σέρβικα ή Ουγγαρέζικα (εκτός Ευρώ);
        Και σωστά λες: Οι Άγγλοι θα "το" ρίξουν όταν θα νοιώσουν την ανάγκη. Εμείς τι θα ρίξουμε τώρα που έχουμε την ανάγκη; (Για να μην σου πώ τι θα ΜΑΣ ρίξουν και μας πάρει to moderation σβάρνα...).
        Ως προς την Γερμανία (και εννοώ όλους τους Βόρειους Ευράδες) να σου πω τι θα συμβεί: Αφού ΟΛΟΙ, μέχρι και η Λαγκάρντ, φωνάζουν ότι πρέπει να "κακομάθουν" λίγο και οι πολίτες της, για να έλθει μια ισορροπία ανταγωνιστικότητος, θα "μας κάνουν το χατήρι" και θα ανεβάσουν λίγο τους μισθούς (αλλά και τα ποσοστά κέρδους -το ίδιο αποτέλεσμα θα έχει για τους απ'έξω), για να πάψουμε να φωνάζουμε οι άλλοι. Έτσι αυτοί θα συνεχίσουν να μας τα μαζεύουν, αλλά κάπως λιγότερο, και εμείς θα συνεχίσουμε να τους τα ακουμπάμε, ομοίως, κάπως λιγότερο. Και θα συνεχίσουμε να ζούν αυτοί καλά και εμεις χειρότερααα.
        Γιατί, όπως είπε και ο Ρότσιλντ, σημασία δεν έχει ποιός κυβερνάει, αλλά ποιός κουμαντάρει το νόμισμα! Και το νόμισμα της Ελλάδας το κουμαντάρουν οι Γερμανοί. Τελεία.

  3. Σοσιαληστής avatar
    Σοσιαληστής 16/10/2010 11:22:28

    Εμ για αυτό έχει λυσσάξει ο άλλος για παγκόσμια οικονομική διακυβέρνηση. Πλήρως ελεγχόμενος είναι.

ΑΠΟΣΤΟΛΗ ΣΧΟΛΙΟΥ

Τα δεδομένα σας είναι ασφαλή! H διεύθυνση email δε θα δημοσιευθεί. Τα στοιχεία θα χρησιμοποιηθούν αποκλειστικά για τη δυνατότητα σχολιασμού στο antinews.gr .

Tα πεδία με αστερίσκο (*) είναι υποχρεωτικά.