#_CRON_JOB_#
#_CRON_JOB_#
30/12/2013 09:45
ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΣΧΟΛΙΟΥ

Ποιες θα είναι οι μεγάλες οικονομίες σε 15 χρόνια;

Είναι η Ευρώπη «ξεγραμμένη;» Θα κυριαρχήσουν η Κίνα, η Ρωσία και το Μεξικό;  Ο Will Hutton σχολιάζει το μέλλον της παγκόσμιας οικονομίας.


Είναι κάτι που απασχολεί μελλοντολόγους, ανθρώπους που ασχολούνται με επιχειρηματική στρατηγική, οικονομολόγους και τα υπουργεία εξωτερικών του κόσμου. Ποιος θα τα πάει καλύτερα ή χειρότερα οικονομικά κατά τα επόμενα 15 χρόνια, από τις 10 κορυφαίες οικονομίες του κόσμου; Το 2013, οι ΗΠΑ ήταν άνετα το νούμερο ένα, δύο φορές πάνω από το μέγεθος της Κίνας και δυόμισι φορές πάνω από το μέγεθος της Ιαπωνίας, στην τρίτη θέση. Μετά τη Γερμανία στην τέταρτη θέση, ακολουθεί ένα σύμπλεγμα από χώρες που τις χωρίζει λιγότερο από ένα τρισεκατομμύριο δολάρια του ΑΕΠ. Η Γαλλία μόλις που περνά τη Βρετανία στην έκτη θέση. Στη συνέχεια ακολουθούν η Βραζιλία, η Ρωσία, η Ιταλία και ο Καναδάς με την Ινδία, η οποία έχει πληγεί από την κατάρρευση της ρουπίας.

Η συμβατική σοφία, που ενημερώθηκε από τα συμβατικά οικονομικά, εκπροσωπείται σαφώς από το συντηρητικό Κέντρο Οικονομικών Ερευνών και Επιχειρήσεων (CEBR) στον ετήσιο πίνακα παγκόσμιας οικονομικής απόδοσης που δημοσιοποιήθηκε την περασμένη εβδομάδα. Οι ευρωπαϊκές οικονομίες, ιδίως η Γαλλία και η Ιταλία, θα βυθιστούν υπό το βάρος της φορολογίας και της γήρανσης του πληθυσμού. Η Κίνα αναπτύσσεται αμείλικτα προς την πρώτη θέση, αλλά το 2028, αργότερα απ’ ότι θεωρούσε το CEBR πέρυσι. Η Ινδία θα ανέβει στο νούμερο τρία. Η Ρωσία θα τα πάει καλά, όπως επίσης το Μεξικό και η Βραζιλία. Το Ηνωμένο Βασίλειο, εάν συνεχίσει να συρρικνώνει το κράτος, να κρατά χαμηλά τους φόρους, να απορρυθμίζει τις αγορές εργασίας του, να εξακολουθεί να είναι ανοικτό στη μετανάστευση και να αποσυνδέεται από την Ευρώπη, μπορεί να πέσει μόνο κατά μία θέση το 2028 στην κατάταξη, στην έβδομη θέση. Αλλά παρότι το Ηνωμένο Βασίλειο και οι ΗΠΑ θα τα πάνε καλύτερα από την ηπειρωτική Ευρώπη, η σχετική παρακμή της Δύσης θα συνεχιστεί.
Ο συντηρητικός Τύπος της Βρετανίας υποδέχθηκε τις παρουσιάσεις με χαρά, ως θετική απόδειξη ότι ο Τζορτζ Όσμπορν είναι στο σωστό δρόμο και ο ευρω- σκεπτικισμός θριαμβεύει. Η Express διαλαλούσε: «Η Βρετανία που θα ανθεί θα βρίσκεται στην κορυφή ενώ η υπόλοιπη Ευρώπη θα παραμένει στάσιμη» , ενώ ένας σχολιαστής στη Mail έγραψε για την «αναγέννηση» της Βρετανίας: «το CEBR έδωσε στον υπουργό Οικονομικών ένα «όπλο για να επιτεθεί στην ατζέντα των απελπισμένων και ψεύτικων υποσχέσεων του Εργατικού Κόμματος».

Χμμ... Ανθισμένη Βρετανία; Αναγέννηση; Το πρόβλημα είναι ότι και η οικονομική θεωρία που υποστηρίζει αυτές τις προβλέψεις είναι σε κρίση. Με την απόδοση προτεραιότητας στον ρόλο της χαμηλής φορολογίας, την απορρύθμιση, την αναπόφευκτη αποτελεσματικότητα των αγορών και την επακόλουθη αναπόφευκτη αναποτελεσματικότητα του κράτους ως κινητήριες δυνάμεις της ανάπτυξης, υποθέτει ότι τα τελευταία 30 χρόνια - και ιδίως η οικονομική κρίση του 2008 - δεν είχαν συμβεί. Αυτοί είναι οι όροι με τους οποίους η καθηγήτρια του UCL Wendy Carlin, επικεφαλής του προγράμματος στο Ινστιτούτο για τη Νέα Οικονομική Σκέψη (INET) για την ένταξη των νέων εξελίξεων στο πρόγραμμα οικονομικών σπουδών, περιγράφει μεγάλο μέρος της τρέχουσας διδασκαλίας και του διαλόγου, που επιβεβαιώνεται τόσο από την έκθεση του CEBR όσο και από την αντίδραση σε αυτή.

Τα βελτιωμένα οικονομικά κατανοούν πλέον καλύτερα το τι προωθεί την καινοτομία, τις επενδύσεις, την παραγωγικότητα και την ανάπτυξη σε σχέση με την απλή πίστη στη χαμηλή φορολογία και  τις χαλαρά οργανωμένες αγορές. Επικρίνουν την άρνηση κατανόησης του πολύπλοκου τρόπου που οι οικονομίες και οι κοινωνίες δημιουργούν και αφομοιώνουν τις τεχνολογίες πρότυπα. Και ούτε υπάρχει χώρος για την αξιολόγηση της ποιότητας όλου του θεσμικού πλέγματος μιας χώρας - από την οργάνωση των εταιρειών ως τον απολογισμό της κυβέρνησης – για την οικοδόμηση ενός συνολικού καπιταλισμού που δημιουργεί πλούτο αντί για έναν αποσπασματικό καπιταλισμό που απορροφά τον πλούτο. Οι καλύτεροι οικονομολόγοι επεξεργάζονται πλέον το πώς οι οικονομίες λειτουργούν στην πραγματικότητα και όχι ως ενημερωτικά δελτία για δεξιούς πολιτικούς και εφημερίδες.
Για παράδειγμα, στο Why Nations Fail, των καθηγητών Daron Acemoglu του MIT και James Robinson του Χάρβαρντ , παρουσιάζονται τα αποτελέσματα μιας 15ετούς έρευνας για την άνοδο και την πτώση των χωρών και των οικονομιών τους. Απέχει πολύ από την ανάλυση του CEBR, υποστηρίζοντας ότι αυτό που διαφοροποιεί τις χώρες είναι η ποιότητα και η αποτελεσματικότητα των οικονομικών και πολιτικών θεσμών τους. Ο καπιταλισμός πρέπει να διαμορφωθεί και να ελεγχθεί για να μπορέσει η νέα συνέχεια να αναμορφώσει ή ακόμα και να καταστρέψει το παλιό: πρέπει να επιτρέψει πολλές αλλαγές και πειραματισμούς και να τιθασεύσει ολόκληρες κοινωνίες στην αποδοχή και την ανάληψη κινδύνων. Αυτό γίνεται καλύτερα όταν οικονομικοί και πολιτικοί θεσμοί δεν εμπίπτουν στα χέρια ενός κόμματος ή μιας ομάδας ιδιοτελών ολιγαρχών που αποσπούν ουσιαστικά την αξία. Θα πρέπει να είναι ανοικτοί και χωρίς αποκλεισμούς, διώχνοντας συνεχώς όσους αποσπούν τον πλούτο.

Οι Acemoglu και Robinson έχουν δίκιο, αν και οι αποκλεισμοί και οι απολογισμοί υπερβαίνουν κατά πολύ τα δημοκρατικά πολιτικά όργανα στα οποία θα επικεντρωθούν - και η έλλειψη των οποίων αμφισβητεί τις προβλέψεις της συνεχιζόμενης αδυσώπητης ανόδου της Κίνας. Επεκτείνεται στην ακεραιότητα και την ευρωστία του χρηματοπιστωτικού συστήματος, το πόσο αποτελεσματικά οι κυβερνήσεις αποδέχονται τον κίνδυνο της επένδυσης σε τεχνολογίες αιχμής που ιδιώτες επιχειρηματίες δεν αναλαμβάνουν μόνοι τους, πώς οι εταιρείες εμποδίζονται από το να πέσουν στα χέρια των ιδιοτελών και υπερβολικά υψηλόμισθων συμβουλίων  και διασφαλίζουν ότι οι χώροι εργασίας δεν κάνουν αποκλεισμούς. Αλλά αναγνωρίζουν, μαζί με το ΔΝΤ και τον ΟΟΣΑ, ότι η αυξανόμενη ανισότητα απειλεί τις ενεργές κοινωνίες. Είναι μια ένδειξη για το πόσο αποτελεσματικά μια ελίτ έχει κατασκευάσει όργανα που αφαιρούν αξία από την υπόλοιπη κοινωνία. Ο καθηγητής Sam Bowles, επίσης μέρος του δικτύου INET, πηγαίνει πιο μακριά . Υποστηρίζει ότι η ανισότητα αποσπά την παραγωγή από τη δημιουργία αξίας, στην προστασία και τη διασφάλιση των περιουσιακών στοιχείων των πλουσίων: ένας στους πέντε βρετανούς εργαζόμενους, για παράδειγμα, εργάζεται ως «φρουρά» - στον τομέα της ασφάλειας, της αστυνόμευσης, στο δίκαιο, την επιτήρηση και σε μορφές τεχνολογίας ελέγχου και παρακολούθησης. Όσο υψηλότερη η ανισότητα, τόσο μεγαλύτερη είναι η αναλογία του εργατικού δυναμικού που αναπτύσσεται στον τομέα της ασφάλειας, οι οποίοι δημιουργούν πολύ μικρή αξία και χαμηλότερη συνολική παραγωγικότητα.

Το CEBR προειδοποιεί ότι η διάλυση του Ηνωμένου Βασιλείου, αν η Σκωτία ψηφίσει για την ανεξαρτησία, θα πληρούσε τις αισιόδοξες προβλέψεις του. Αλλά δεν ρωτάει γιατί οι σκωτσέζοι ψηφοφόροι μπορεί να είναι τόσο απογοητευμένοι αν ο ευρωσκεπτικιστός , χαμηλής φορολογίας, με χαμηλή ρύθμιση κόσμος που παρουσιάζει είναι τόσο ρόδινος: ίσως οι Σκωτσέζοι να καταλαβαίνουν καλύτερα από τους συμβατικούς οικονομολόγους τι πραγματικά συμβαίνει. Τα περισσότερα από όσα το CEBR συνιστά ως το δρόμο προς τους μελλοντικούς πλούσιους - τοποθετώντας την πίστη μας στις αγορές και τα ατομικά κίνητρα μαζί με την ανισότητα και αγνοώντας την δυσλειτουργικότητα των θεσμών μας - θα μπορούσαν να διαλύσουν τη Βρετανία. Υπάρχει, επίσης, λόγος για να είμαστε επιφυλακτικοί για τις περισσότερες από τις προβλέψεις του. Η Κίνα, η Ρωσία και το Μεξικό , το οποίο διέπεται από τις αποσπασματικές ελίτ, τα πάνε πραγματικά τόσο καλά; Η Ευρώπη είναι διαγραμμένη; Εξάλλου , ο κύριος McWilliams, ο καταδεκτικός ευρωσκεπτικιστής που διευθύνει το CEBR, προειδοποίησε πριν από δύο χρόνια ότι οι Ευρωπαίοι ηγέτες είχαν ένα μήνα για να σώσουν το ευρώ.

Στοιχηματίζω επίσης ότι οι ΗΠΑ, εάν το καταστροφικό Tea Party μπορεί να παραμεριστεί, θα παραμείνουν στην πρώτη θέση. Η Βρετανία, είναι αλήθεια, θα μπορούσε να καλύψει τη διαφορά με τη Γερμανία , αλλά μόνο αν στηριχθεί στην αποτελεσματική βιομηχανική πολιτική που αναπτύσσει ο συνασπισμός και ρίξει τον συντηρητισμό του μικρού κράτους στον κάλαθο των αχρήστων. Πάνω απ 'όλα, αμφιβάλλω για την ατελείωτη άνοδο των αυταρχικών καθεστώτων της Ασίας και της Λατινικής Αμερικής. Η Δύση δεν πέθανε ακόμα.

http://www.theguardian.com/commentisfree/2013/dec/29/worlds-largest-economies-and-their-future

 

ΣΧΟΛΙΑ

  1. Γεώργιος avatar
    Γεώργιος 30/12/2013 10:14:01

    Υπάρχει ένα λάθος στην κατάταξη των χωρών ανά δύναμη ΑΕΠ: η Ρωσία στο τέλος του '13 ξεπέρασε τη Γερμανία και είναι η πρώτη δύναμη στην Ευρώπη, τέταρτη ίσως στον κόσμο.
    Αν χρεοκοπήσει η Αμερική, η ξεχρέωτη Ρωσία θα είναι η χώρα με το μεγαλύτερο ΑΕΠ στη δεκαετία του '20.

    • Γιώργος Αχαιός avatar
      Γιώργος Αχαιός @ Γεώργιος 30/12/2013 12:38:48

      Η Ρωσία έχει τώρα 2 τρις ονομαστικό ΑΕΠ, όσο και η Ιταλία, μία χώρα με 3 φορές μικρότερο πληθυσμό.

      Η Γερμανία έχει 3,5 τρις.Η Αμερική έχει 16 τρις.

      Ο συλλογισμός η αμερική χρεοκοπεί άρα η ρωσία αποκτά το μεγαλύτερο αεπ στον πλανήτη είναι επίσης λάθος.

      1)Η ελλάδα χρεοκόπησε, κάναμε όλα τα λάθη που θα μπορούσαμε να κάνουμε, δεν είχαμε δικό μας νόμισμα και αυτό που συνέβη ήταν να πέσει το ΑΕΠ απο τα 32.000 δολ. στα 25.000 κατακεφαλήν την στιγμή που μιλάμε, μετά απο μία θηριώδη πτώση. Αν η αμερική πέσει απο τα 42.000 κατακεφαλήν στα 35.000 κατακεφαλήν και πάλι θα απέχει έτη φωτός απο την ρωσία που έχει μόλις 6,800 ονομαστικό κατα κεφαλήν.
      http://www.tradingeconomics.com/russia/gdp-per-capita

      3)Δύσκολα η Αμερική θα κάνει τα λάθη της Ελλάδας ή της ευρώπης για να χρειοκοπήσει. Αν αρχίσει να χάνει το παιχνίδι θα αλλάξει τους όρους του παιχνιδιού. Έχει δικό της νόμισμα, μπορεί να επιβάλει δασμούς αν θέλει στην κίνα ή οπουδήποτε, είναι αυτάρκης όσον αφορά το πετρέλαιο και πιθανότατα θα είναι η μεγαλύτερη πετρελαιοπαραγωγός χώρα το 2030, αυξάνει τον πληθυσμό της, που θα είναι 400 εκατομμύρια το 2050 ενώ η ρωσία τον μειώνει έστω και οριακά τώρα πια...

      2)Η ρωσία δεν πάιζει για την δεύτερη ή ακόμη περισσότεορ για την πρώτη θέση έτσι κι αλλιώς. Αυτό το παιχνίδι το παίζουν η αμερική και η Κίνα. Μετά υπάρχει η Ιαπωνία με πληθυσμό λίγο μικρότερο από αυτον της ρωσίας, μία πλήρως αναπτυγένη χώρα που εξάγει τα πάντα παντού.

      3)Δέχομαι μόνο ότι η Ρωσία μπορεί να παλέψει με την Γερμανία, Βραζιλία και ινδία για τις θέσεις 7 έως και 4 αλλά με χαώδη διαφορά απο τους δύο πρώτους.

      Αυτα αν δεν λάβει χώρα κάποιο δραματικό γεγονός βέβαια.

      • Γεώργιος avatar
        Γεώργιος @ Γιώργος Αχαιός 01/01/2014 11:16:06

        Η Ρωσία εκτός από αφθονες φυσικές πηγές ενέργειας έχει και πυρηνικές , δηλ. τα έχει όλα. επίσης ,διαθέτει εργατικό και επιστημονικό δυναμικό πιο μορφωμένο και εκπαιδευμένο από άλλες χώρες και η γνώση είναι υλική δύναμη.
        Ακόμη, αναπτύσσεται ραγδαία και στον πιο ευαίσθητο τομέα απ'όλους, τον στρατιωτικό. Έχει όλο το πακέτο μεσοπρόθεσμα.
        Εξακολουθώ να την θεωρώ την πρώτη δύναμη παγκοσμίως στις αρχές της επόμενης δεκαετίας σε πείσμα των προκατασκευασμένων από τη σία οικονομικών και γεωπολιτικών αναλύσεων.

      • Γεώργιος avatar
        Γεώργιος @ Γιώργος Αχαιός 01/01/2014 13:00:54

        Κάνατε λάθος, Γεώργιε, όσον αφορά το κατά κεφαλήν ΑΕΠ της Ρωσίας. Σύμφωνα με πίνακα του ΔΝΤ δημοσιευμένου στο διαδίκτυο το κατά κεφαλήν ΑΕΠ χωρών το 2010 έχει ως εξής, αναφέρω ενδεικτικά:
        1) Η νωμένες Πολιτείες: 46.860 δολ.
        2)Γερμανία:36.ο80 δολ.
        3)Ρωσία: 15.612 δολ.
        Κάνατε και ένα μικρότερο λάθος: όσον αφορά τον πληθυσμό της εν λόγω χώρας και τη σημασία του στο επέκεινα: Για πρώτη φορά από το 1991 ο πρόεδρος κ. Πούτιν ανακοίνωσε επίσημα στο ρωσικό λαό πως υπάρχει φυσική αύξηση του πληθυσμού πολύ ελπιδοφόρα. Ο πληθυσμός αυτή τη στιγμή είναι γύρω στα 143 εκατ.
        Υπάρχει ,βέβαια, και το σπουδαιότερο όλων, το οποίο διάβασα πρόσφατα και νομίζω πως το θυμάμαι καλά: το ΑΕΠ της χώρας αυτής είναι πλέον πρώτο στην Ευρώπη, τέλη του '13. Όμως, έχασα το δημοσίευμα και δεν υπάρχουν στοιχεία στο ίντερνετ επικαιροποιημένα.

  2. Γιώργος Αχαιός avatar
    Γιώργος Αχαιός 30/12/2013 10:21:34

    Το ποια θα είναι η μεγαλύτερη οικονομία είναι συνάρτηση δύο πραγμάτων:
    1)Του πληθυσμού της χώρας
    2)Του πόσο αναπτυγμένη είναι, κάτι που συνήθως μετράται με το κατα κεφαλήν ΑΕΠ.

    Το λουξεμβούργο πχ, αν και πάρα πολύ αναπτυγμένο δεν θα γίνει ποτέ μεγάλη δύναμη, καθώς έχει πληθυσμό σαν την Πάτρα.

    Η ρωσία τώρα. Είναι πολύ φτωχή χώρα. Ακόμη όμως κι αν ένα μαγικό ραβδάκι την ακουμπούσε, και τριπλασίαζε άμεσα το κατα κεφαλήν της, φτάνοντας αυτό της Ιταλίας ή λιγο πιο πάνω απο αυτό της σημερινής ελλάδος, και παλι δεν θα μπορούσε να κοιτάξει στα μάτια την Αμερική. Θα έφτανε σε μία οροφή 5,5 - 6 τρις ΑΕΠ (σε σύκγριση με τα 16 τρισ της Αμερικής) και όχι παραπάνω διότι είναι πληθυσμιακά αποψηλωμένη. Δεν έχει παρά μόνο 140 εκατομμύρια πληθυσμό. Έχει χάσει την κρίσιμη πληθυσμιακή βάση που θα της επέτρεπε κάτι παραπάνω.

    Η κίνα. Είναι ήδη η δεύτερη οικονομία. Είναι πιο φτωχή ακόμη και απο την φτωχή ρωσία. Αλλά έχει τεράστιο πληθυσμό. Οπωσδήποτε θα περάσει την Αμερική σε συνολικό ΑΕΠ, αν τα πραγματα συνεχίσουν ως έχουν. Αλλά θα συνεχίσει για πολλές ακόμη δεκαετίες να είναι πιο φτωχή από την Δύση και ο μέσος κινέζος να ζει μια πολυ λιγότερο αυχάριστη ζωή απότι ο μέσος αμερικάνος.

    Ιαπωνία. Είναι η τρίτη οικονομία. Ήταν δεύτερη πριν την περάσει η Κίνα. Έχει το χειρότερο δημογραφικό στον πλανήτη (ανάμεσα στις ανεπτυγένες χώρες) κι αυτό δεν είναι καθόλου καλό. Έχει φτάσει στο μέγιστο των δυνατοτήτων της καθώς είναι πλήρως ανεπτυγμένη χώρα. Από εδώ και πέρα την περιμένει μόνο η υποχώρηση.

    Γερμανία. Είναι πολύ μικρή. Μικρότερη κι απο την ελλάδα αν σκεφτούμε τον δικό μας θαλάσσιο ορίζοντα. Παρουσιάζει μείωση πληθυσμού σε απόλυτα νούμερα! Ήδη έχει σχεδόν μισό πληθυσμό απο την Ρωσία. Δεν έχει το κρίσιμο βάρος. Δεν έχει καμία πρώτη ύλη στο εσωτερικό (σε αντίθεση με ΗΠΑ, ΡΩΣΊΑ).
    Είναι η μεγαλύτερη οικονομία στην ευρώπη και πλήρως ανεπτυγμένη. Έχει τα χειρότερα μπροστά της. Έχασε το τραίνο το 1945.

    Αγγλία. Τα ίδια άσχημα με την Γερμανία πάνω κάτω. Θετικό ότι αυξάνει τον πληθυσμό. Θετικό ότι μιλάει την ίδια γλώσσα με την αμερική και δεν έχει παραμελήσει την άμυνα. Η δύση στο μυαλό των αγγλοαμερικάνων δεν είναι παρά οι χώρες που μιλάνε αγγλικά. Η γερμανία είναι ο ηττημένος και η γαλλία ο αδύναμος κρίκος. Δεν βλέπουν αυτές τις χώρες σαν ισότιμες.

    Βραζιλία, Μεξικό, Αργεντινή κτλ... Έχουν δυνατότητες καθότι έχουν μεγάλους πληθυσμούς κα είναι ακόμη φτωχές, έχουν δηλαδή άφθονο περιθώριο ανάπτυξης. Είναι τόσο μακριά απο εμάς... Ας κάνουν ότι θέλουν.

    • Xmm avatar
      Xmm @ Γιώργος Αχαιός 30/12/2013 11:57:36

      Δυστυχώς με τα μνημόνια βοηθάμε τους γερμανούς να ανανεώσουν τον πληθυσμό τους...

      • Γιώργος Αχαιός avatar
        Γιώργος Αχαιός @ Xmm 30/12/2013 12:49:07

        20.000 χιλιάδες έλληνες που πήγαν εκεί, 40.000 ιταλοί και 45.000 ισπανοί δεν πρόκειται να λύσουν το πρόβλημα μιας χώρας με 80 εκατομμύρια.

        Η Γερμανία έχει χάσει 2 εκατομμύρια πληθυσμό τα τελευταία χρόνια, πήγε απο τα 82 εκ. στα 80. Έχει αρνητικό ρυθμό αύξησης ακόμη και το 2013 (-1,9)
        http://en.wikipedia.org/wiki/Demographics_of_Germany

        http://www.forexabode.com/forexblog/wp-content/uploads/2013/01/Germany-population.jpg

        Αρκετοί γερμανοί μεταναστεύουν στην Ελβετία ή σε υπερπόντιες χώρες. Επίσης δεν γεννάνε.

      • ΠΕΛΙΑΣ avatar
        ΠΕΛΙΑΣ @ Xmm 30/12/2013 17:48:40

        Οι Γερμανοί δεν έχουν καμμιά ελπίδα ,ζουν σε χώρα χωρίς ενέργεια, χωρίς ήλιο, κρύα με ανθρώπους που ψάχνουν λίγο ήλιο, λίγο ζεστή θάλασσα,με μουσεία γεμάτα κλεμένα κυρίως
        Ελληνικά. Με τεράστεια χρέη κυρίως προς την Ελλάδα.
        Τους λυπάμαι.

    • Γεώργιος avatar
      Γεώργιος @ Γιώργος Αχαιός 01/01/2014 11:21:30

      Η Ρωσία εσχάτως άρχισε να παρουσιάζει θετικούς ρυθμούς αύξησης τοτ πληθυσμού για πρώτη φορά εδώ και αρκετά χρόνια. Εκτός από τη βικιπαίδεια μπορείς να παρακολουθείς και το δίκτυο: η Ρωσία τώρα, η φωνή της Ρωσίας, κ.λπ. Είναι πιο έγκυρα.

  3. ΠΕΛΙΑΣ avatar
    ΠΕΛΙΑΣ 30/12/2013 14:10:20

    Η Ελλάδα ήταν είναι και θα είναι πρώτη.Εχει περιουσία ΒΑΡΒΑΤΗ = ενέργεια, ορυκτό πλούτο, γόνιμα εδάφη ,θάλασσα ,ήλιο ,αέρα, αρχαία μοναδικά,απίστευτες φυσικές ομορφιές χειμώνα καλοκαίρι,ναυτηλία, αστείρευτο πνευματικό πλούτο,
    και πάνω απ΄όλα ανθρώπους που πιστεύουν στον ΘΕΟ. Καλή Χρονιά να έχουμε.

ΑΠΟΣΤΟΛΗ ΣΧΟΛΙΟΥ

Τα δεδομένα σας είναι ασφαλή! H διεύθυνση email δε θα δημοσιευθεί. Τα στοιχεία θα χρησιμοποιηθούν αποκλειστικά για τη δυνατότητα σχολιασμού στο antinews.gr .

Tα πεδία με αστερίσκο (*) είναι υποχρεωτικά.