05/05/2009 23:50
ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΣΧΟΛΙΟΥ

Περί «ΔΛΠ», ή πως αναβάλλεται η αλήθεια για του χρόνου

Εγώ κύριοι ασχολούμαι με βαρετά πράγματα... Επιτόκια, τιμές μετάλλων, πετρελαίου, και καλαμποκιού, λογιστικούς κανόνες... Δεν υπάρχει τίποτε πιο βαρετό από τους λογιστικούς κανόνες. Ίσως οι Ελληνικοί νόμοι να είναι πιο βαρετοί, ξέρετε, τα φωτογραφικά άρθρα που λένε τι γίνεται την Τρίτη εκτός αν έχει βρέξει οπότε ισχύει το «123/αβγ-456», ή, κατά παρέκκλιση της «876/92-θ Υπουργικής Αποφάσεως, ως αυτή τροποποιήθηκε από το ΠΔ τάδε».

Κάποια νύχτα του χειμώνα πέρασε μία τροποποίηση του Διεθνούς Λογιστικού Προτύπου ΔΛΠ 39, που ελάχιστοι κοινοί θνητοί την κατάλαβαν πλην των ορκωτών ελεγκτών, κάτι σκοτεινών τραπεζοποντικών, και φυσικά του ταπεινού αρχαιοπτέρυγα που τα διαβάζει αυτά όταν θέλει να γράψει κάποιο «έξυπνο» σχόλιο.

Η τροποποίηση βγήκε πράγματι νύχτα, σε ευρωπαϊκό επίπεδο, και ούτε λίγο ούτε πολύ επιτρέπει την αποτίμηση ορισμών πραγμάτων στις αποθήκες των τραπεζών, όχι στο συντηρητικό «lower of cost or market» (αυτό είναι για τα αμερικανάκια), ούτε καν στο «mark to market» αλλά στην νέα εκδοχή κεντροευρωπαϊκής έμπνευσης που αποτιμά την αποθήκη στην αξία που θα είχε αν τα πράγματα ήταν φυσιολογικά.  Θα το ονομάσω «mark to hypothetical market». Τα «τοξικά» ευρωπαϊκά χαρτοφυλάκια βαπτίστηκαν υγιή και κάτι Γερμανικές τράπεζες γλύτωσαν ζημιές πολλών δισεκατομμυρίων. 

Σαν να έχετε σπίτι σας δύο σακούλες σκουπίδια, να τα βαφτίσετε λίρες και να λέτε «είμαι καλά είμαι καλά πολύ καλά».  Ή αλλιώς, «το τρομπάρισμα της φούσκας». Ή  «πως θα αναβάλω την αλήθεια για του χρόνου»

Λέει, λοιπόν, τι έγραφε σήμερα η Ναυτεμπορική:

«Ενισχυμένα κέρδη κατά 532 εκατ. ευρώ και καθαρή θέση κατά 1,22 δισ. ευρώ εξασφάλισε για τις τράπεζες η εφαρμογή της αναπροσαρμογής του ΔΛΠ 39 κατά την προηγούμενη χρήση, αποφεύγοντας έτσι τις υψηλές ζημιές που θα επέφερε η αποτίμηση κινητών αξιών του χαρτοφυλακίου τους σε τρέχουσες τιμές». (http://www.naftemporiki.gr/)

Τα δημοσιευμένα κέρδη (και καθαρές θέσεις) είναι αυτές που «ΘΑ» ήταν, «ΑΝ» όλα ήταν καλά.

Αντί «ενισχυμένα» θα έπρεπε να λέει «παραποιημένα»... Πόση όμως είναι η παραποίηση;  532 εκατομμύρια; Ή 5.320 εκατ.; Δεν μπορεί να είναι 50 δις εκατ. Ή μπορεί;

Συνειδητοποιούμε τι γίνεται ;;;

Η κυνική μου προσέγγιση λέει ότι σε δύσκολους καιρούς όλοι κάνουν ό,τι μπορούν για να ξεπεράσουν τις δυσκολίες. Η συντηρητική και ειλικρινής αποτίμηση περιουσιακών στοιχείων είναι καθοριστική για την στοιχειώδη λειτουργία μιας αγοράς. Ξέρω ότι πολλοί πιστεύουν ότι «φταίει η αγορά». Την στιγμή όμως που τα νούμερα των ισολογισμών είναι νομίμως ψεύτικα, ούτε αγορά υπάρχει ούτε τίποτα, και πάμε για μεσαίωνα.

Archaeopteryx

ΣΧΟΛΙΑ

  1. αλλενάκι avatar
    αλλενάκι 06/05/2009 00:10:48

    θα μπορούσε να λέει αναπροσαρμοσμένα / αναθεωρημένα προς τα πάνω,
    ενισχυμένα = φουσκωμένα

  2. Το πνεύμα του Μάη avatar
    Το πνεύμα του Μάη 06/05/2009 00:18:15

    "Η κυνική μου προσέγγιση λέει ότι σε δύσκολους καιρούς όλοι κάνουν ό,τι μπορούν για να ξεπεράσουν τις δυσκολίες."
    Το πρόβλημα είναι ότι σε όλους τους καιρούς επικρατεί η ρεμούλα στις αγορές. Το μεγάλο ψάρι που τρώει το μικρό θέτει διάφορους "κανόνες"
    επικοινωνιακούς στην ουσία ως στάχτη στα μάτια.
    "Η συντηρητική και ειλικρινής αποτίμηση περιουσιακών στοιχείων είναι καθοριστική για την στοιχειώδη λειτουργία μιας αγοράς."
    Πολυ αργά για την "ειλικρινή αποτίμηση" ξαφνικά μέσα στην τόση ρευστότητα, όσο και για την τιμή των αγορών.
    Τέτοια ζητήματα θα είχαν νόημα εάν η τωρινή αμερικάνικη πολιτική ηγεσία ήταν διαφορετική, αν δεν ήταν μαριονέτες της "αγοράς". Αν είχαν τη δύναμη και τη βούληση να συγκρατήσουν καρχαριες σαν αυτούς που συμμετέχουν σε όλες τις κυβερνήσεις

  3. Strange Attractor avatar
    Strange Attractor 06/05/2009 00:20:17

    Χρηματιστήριο Αξιών.
    Το πρώτο Χρηματιστήριο εμφανίστηκε στην Αμβέρσα της Φλάνδρας (Βέλγιο) το 1531. Το σύγχρονο Χρηματιστήριο Αξιών δημιουργήθηκε κυρίως για άντληση κεφαλαίων από τις επιχειρήσεις δίχως το κόστος του έντοκου τραπεζικού δανεισμού. Η επιχείρηση αντλεί κεφάλαια από την αγορά δίχως να πληρώνει τόκους, και οι μέτοχοι κερδίζουν παίρνοντας τα μερίσματα (ποσοστά επί των κερδών) και πουλώντας τις μετοχές τους, όταν η τιμή τους ανέβει ικανοποιητικά. Το σκεπτικό φαίνεται αρχικά απλό και λογικό, αλλά ας δούμε τη διαδικασία με περισσότερες λεπτομέρειες καθώς και τα προβλήματα που προκύπτουν.
    Έστω ότι μια επιχείρηση αποφασίζει να εισαχθεί στο Χρηματιστήριο και η αίτησή της γίνεται δεκτή. Εκτιμάται η αντικειμενική της αξία (π.χ. 1.000.000 ευρώ) και μοιράζεται σε 50.000 μετοχές αξίας 20 ευρώ η μία. Το 51% των μετοχών το κρατάει η επιχείρηση για να έχει τον έλεγχο (πλειοψηφικό πακέτο) και το 49% διατίθεται στην αγορά. Τη μέρα της εισόδου της και τις επόμενες μέρες, λόγω της μεγάλης ζήτησης, ως νεοεισηγμένης, η τιμή της εκτοξεύεται στα 30 ευρώ. Ύστερα από κάποιο χρονικό διάστημα και ορισμένες μαζικές πωλήσεις πακέτων, η τιμή της πέφτει στα 10 ευρώ. Και στις δύο περιπτώσεις τόσο η αύξηση της τιμής της όσο και η πτώση της είναι εντελώς τεχνητές, δεν αντιστοιχούν σε καμία αισθητή αύξηση ή μείωση της αντικειμενικής της αξίας, μέσα σε τόσο μικρό χρονικό διάστημα. Στην πρώτη περίπτωση δημιουργήθηκε μια πλασματική υπεραξία ύψους 500.000 ευρώ, και στη δεύτερη ένα πλασματικό έλλειμμα ύψους επίσης 500.000 ευρώ. Δηλαδή, από τη στιγμή που θα εισαχθεί μια επιχείρηση στο Χρηματιστήριο, δεν μετράει πλέον τόσο η οικονομική της ευρωστία αλλά η «αξία» της καθορίζεται από τον νόμο της προσφοράς και της ζήτησης της μετοχής της! Το μετοχικό της κεφάλαιο βρίσκεται σε μια συνεχή αυξομείωση, ανεξάρτητα από τα οικονομικά αποτελέσματα που παρουσιάζει, σε σημείο μάλιστα που αυτά έχουν ελάχιστη σημασία. Αν προσθέσουμε σε αυτά και τη χειραγώγηση των τιμών που γίνεται από κάποιους μεγάλους «επενδυτές», οι οποίοι αγοράζουν μαζικά για να ανεβάσουν τεχνητά την τιμή μιας μετοχής, και ύστερα πουλούν μαζικά για να κερδίσουν ρίχνοντας έτσι την τιμή της, εύλογα αναρωτιέται κανείς πώς ένα τόσο επικίνδυνο είδος οικονομικού τζόγου έγινε βασικός θεσμός των σύγχρονων οικονομιών! Όταν μάλιστα, σε περιόδους πανικού, οι μέτοχοι πουλούν μαζικά τις μετοχές τους, ολόκληρο το οικοδόμημα της οικονομίας καταρρέει με ανυπολόγιστες συνέπειες, όπως έγινε με το περίφημο αμερικανικό κραχ του 1929, αλλά επίσης (σε μικρότερη κλίμακα) το 1987 και το 2002. Στην ουσία, δηλαδή, πρόκειται για ένα καθαρό στοίχημα: η εισηγμένη επιχείρηση στοιχηματίζει ότι η μετοχή της θα βρει αγοραστές, θα «πιάσει καλή τιμή», και έτσι θα αντλήσει νέα κεφάλαια, και οι επενδυτές ότι η επιχείρηση «θα πάει καλά» και θα κερδίσουν χρήματα από τα μερίσματα και την άνοδο της τιμής της μετοχής της. Αν όλες αυτές οι πεποιθήσεις και οι προσδοκίες δικαιολογούνταν στην πρώτη περίοδο λειτουργίας του Χρηματιστηρίου, στις μέρες μας, ύστερα από τόσα οικονομικά κραχ και τόσες αποδείξεις ότι η κερδοσκοπική δραστηριότητα κυριαρχεί, κάθε λογικός άνθρωπος αναρωτιέται γιατί δεν καταργείται! Και δυστυχώς, αυτή η κερδοσκοπική νοοτροπία επεκτείνεται και σε άλλους τομείς των σύγχρονων οικονομιών.

    Strange Attractor (economist)

  4. Strange Attractor avatar
    Strange Attractor 06/05/2009 00:25:47

    Το σύγχρονο παγκοσμιοποιημένο οικονομικό σύστημα λειτουργεί με έναν ανεξέλεγκτο και κερδοσκοπικό τρόπο που θυμίζει περισσότερο καζίνο παρά οικονομία. Οι απίστευτες επινοήσεις κερδοσκοπικών χρηματοοικονομικών προϊόντων οδηγούν τους κατέχοντες να επενδύουν σε αυτά, αποφεύγοντας τις παραδοσιακές παραγωγικές επενδύσεις. Γιατί να στήσεις ολόκληρη επιχείρηση και να χάσεις τον ύπνο σου, ενώ μπορείς απλά να επενδύεις σε χρηματοοικονομικά προϊόντα με διασπορά κινδύνου και να τα διαχειρίζεσαι άνετα από το lap-top και το κινητό σου, ξαπλωμένος σε κάποια εξωτική παραλία;! Διαπίστωση δεύτερη: Μια ελίτ Αμερικανών μεγιστάνων που βρίσκεται πίσω από την Ομοσπονδιακή Κεντρική Τράπεζα και τις άλλες μεγάλες «αδελφές» της, αποφάσισε να κυριαρχήσει σε ολόκληρο τον πλανήτη πάση θυσία, με μοναδικό γνώμονα τα ιλιγγιώδη κέρδη!
    Κι εδώ τίθενται κάποια αδυσώπητα ερωτήματα: Γιατί δεν λαμβάνονται δραστικά μέτρα για τον περιορισμό των αντιπαραγωγικών και επικίνδυνων χρηματοοικονομικών προϊόντων; Ποιος και γιατί έδωσε την έγκριση για τα αμερικανικά junk bonds, που οδήγησαν στην πρόσφατη παγκόσμια οικονομική κρίση, και γιατί δεν παραπέμφθηκε σε δίκη; Γιατί δεν θεσμοθετείται παγκοσμίως ένα ανώτατο όριο πλουτισμού, δεδομένου ότι η υπερβολική συγκέντρωση πλούτου σε λίγα άτομα αποτελεί κίνδυνο για όλη την υπόλοιπη κοινωνία; Γιατί ολόκληρος ο υπόλοιπος πλανήτης, που έχει απέναντί του τις ΗΠΑ, δεν συνασπίζεται και δεν αντιδρά στην ξέφρενη μονοκρατορία της και τους συνεπαγόμενους κινδύνους μιας παγκόσμιας οικονομικής κατάρρευσης; Ερωτήσεις ανώφελες, ηλίθιες, δίχως απάντηση… Δυστυχώς, η ανθρώπινη σχιζοφρένεια δεν περιορίζεται μόνο σε οικονομικά θέματα, κυριαρχεί σε όλους τους τομείς της ζωής. Επομένως, το πρόβλημα δεν είναι ο δαιμονοποιημένος από την Αριστερά καπιταλισμός, αλλά τα δομικά υλικά του, οι άνθρωποι, που χαρακτηρίζονται διαχρονικά από απληστία, εξουσιοφρένεια, και παράνοια. Η άποψη ότι αλλάζοντας την οικονομικο-κοινωνική δομή θα αλλάξουμε και την ποιότητα των δομικών υλικών είναι αφελής και παιδιαρώδης, όπως διαπιστώνεται και από την αποτυχία όλων των επαναστάσεων. Υπάρχει ένα βασικό θεώρημα που αποδεικνύεται από την ανθρώπινη Ιστορία: σε κάθε εποχή, σε κάθε καθεστώς, αυτοί που είναι επάνω εκμεταλλεύονται και καταπιέζουν αυτούς που είναι κάτω. Κι αυτό δεν φαίνεται εφικτό να αλλάξει, τουλάχιστον μέσα στους… επόμενους αιώνες!

  5. archaeopteryx avatar
    archaeopteryx 06/05/2009 00:32:54

    αχ αυτή η κερδοσκοπία! Θυμάστε τον Χριστοδουλάκη; Είχε πει κάποτε "εμείς θέλουμε επενδυτές, δεν θέλουμε κερδοσκόπους". Τοτε κατάλαβα ότι ο άνθρωπος ήταν ανόητος και αγράμματος. Μία αγορά, για να λειτουργεί, χρειάζεται διάσταση απόψεων. Επίσης χρειάζεται επενδυτές με διαφορετικά στομάχια για ρίσκο (αν όλοι είναι αλογομούρια, δεν έιναι αγορά, είναι ιππόδρομος). Επίσης χρειάζεται και "επενδυτές" μεσοκακροπρόθεσμου ορίζοντα και κερδοσκόπους της στιγμής. Μόνο το ένα, δεν διαχέεται η πληροφόρηση. Μόνο το δεύτερο, αλαλούμ.

    Αυτά που λες strange, έχουν σχεση με συστημικά ρίσκα. Σε μια αποτελεσματική αγορά (και δεν έιναι όλες τέτοιες) δεν υπάρχουν στοιχήματα. Υπάρχει διασπορά του συστημικού ρίσκου σε χαρτοφυλάκια.

    Τρίχες όλα αυτά. Για φουσκωτικές λογιστικές πρακτικές λέω, και υπαινισσομαι, ότι μπορεί να έχουμε φούσκα της φούσκας.

    Βρε πνεύμα του Μάη. Μήπως έχεις κάποια προκατάληψη κατά των Αμερικάνων; Οι αγορές τους είναι πολύ πιο "αποτελεσματικές" (και τίμιες) από τις ευρωπαϊκές, λιγότερο αλογομούρικες από τις ασιατικές, η λογιστκή τους πιο συντηρητική και τίμια αν και τα εκαναν και αυτοί σκατά με το mark to market, και τα τσιζμπέργερ τους θεσπέσια.

  6. Πρώην ΙΝΤΡΑΚΟΜ avatar
    Πρώην ΙΝΤΡΑΚΟΜ 06/05/2009 01:03:37

    @archaeopteryx

    Τι το ψάχνεις καλέ μου άνθρωπε. Με καθαρά λογιστικά κριτήρια ζήτημα είναι το 5% των τραπεζών παγκοσμίως να μην είναι χρεωκοπημένες.

    Την στιγμή που οι τιμές των assets παγκοσμίως πέφτουν στα φυσιολογικά επίπεδα που στηρίζονται από τους μισθούς και όχι από την διαθεσιμότητα χρηματοδότησης έχουμε πολύ κάτω να πέσουμε.

    Ο χρηματοοικονομικός τομέας θα πέσει στο ιστορικό του μέγεθος του 5% αντί του 40%.

    Αυτό που γίνεται τώρα είναι να τσιμπήσουν τα κοροΐδα να μπούνε, για να ξεφορτώσουν οι μεγάλοι.

  7. Το πνεύμα του Μάη avatar
    Το πνεύμα του Μάη 06/05/2009 01:36:37

    Το ζήτημα έτσι πως τίθεται στην αρχική ανάρτηση δεν είναι οικονομικής υπολογιστικής, αλλά πολιτισμικής "διαμάχης" όπως την αντιλαμβάνονται οι αμερικάνοι. Εάν είναι καλύτερα, πιό "δημιουργικά" στην ουσία, τα κεντρωευρωπαϊκά πρότυπα από εκείνα των ΗΠΑ. Φέξε μου και γλύστρησα, δηλαδή, σιγά μη στάξει η ουρά του ποντικού στο λάδι απ' τα πι8άρια που κρύβονται οι 40 κλέφτες κ.ο.κ.

  8. lupus avatar
    lupus 06/05/2009 02:29:09

    μ αρέσουν οι βαθυστόχαστες οικονομικο-χρηματιστηριακές αναλύσεις σας.Αν κατάλαβα καλά όλα πάνε πρίμα στην φιλελεύθερη Οικονομία σας [με κάποιες αναταράξεις και κάποιες απώλειες μικρές εκατομμυρίων θέσεων εργασίας]αλλά το λογαριασμό θα τον πληρώσω εγώ και το παιδί μου,που Δεν περάσαμε ούτε απέξω από Χρηματιστήριο.Το ίδιο θα πληρώσουν τα όσα φουκαριάρικα δισεκ.ανθρώπων σε 4 ηπείρους[γιατί στην Ανταρκτική απ ότι ξέρω Δεν έχει Τράπεζες].Δεν πειράζειθα βρεθούμε στα γουναράδικα...
    Με χαρά θα σας συναντήσω στο Αυριανό Τίποτα...

  9. archaeopteryx avatar
    archaeopteryx 06/05/2009 07:21:09

    lupus, συμμερίζομαι απόλυτα την στενοχώρια σου, και μπορεί ήδη να έχουμε συναντηθεί. Ωστόσο, αυτό που προτείνω κατά καιρούς, είναι ότι ενώ εύκολα λέμε περί φιλελεύθερης οικονομίας σαν πηγή των προβλημάτων, το πρόβλημα είναι που είναι η διαχωριστική γραμμή μεταξύ της θέλησης του ανθρώπου να βελτιώσει την μοίρα του ή να ζήσει καλύτερα, και της απληστίας του. Αν "απαγορευόνταν" η απληστία, δεν θα είχαμε πολλά προβλήματα. Μπορείς να απαγορεψεις σε κάποιον να θέλει κάτι καλύτερο; Που τραβάς την διαχωριστική γραμμή;

    πνεύμα του Μάη, την πολιτισμική διαμάχη την έχεις εσύ στο κεφάλι σου. Εγω δεν έχω τα φόντα ή την όρεξη να υπερασπίζομαι γενικώς και αορίστως λαούς, αμερικάνους ή εσκιμόους. Έγραψα για Διεθνή Λογιστικά Πρότυπα. Άν ξέρεις κάποιον ορκωτό ελεγκτή, θα σου εξηγήσει τι εννοώ. Δεν θα γλυστρήσεις, είναι απλό αλλά βαρετό. Βέβαια αν την βρίσκεις με συγκρούσεις, τι να σου πω; Περί ορέξεως...

    Αν θες να το κάνεις ιδεολογικό και να βάλουμε ταμπέλες μπροστά μας, ναι, είμαι υπέρ της διαφάνειας, της αλήθειας και της ελευθερίας επιλογής. Δεν σε υποχρέωνω να συμφωνείς με τέτοια ποταπά πράγματα

  10. archaeopteryx avatar
    archaeopteryx 06/05/2009 07:33:13

    @anonymous 7

    έχεις δίκιο για τα CDO και αντίστοιχα σύνθετα προϊόντα, και ομολογώ ότι οι θεωρίες που έχω ακούσει δεν εξηγούν απλά τι πρόβλημα. Προσπαθώντας να το υπεραπλοποίησω σκέφτομαι ότι το ρίσκο δεν επικονίζεται ή δεν αξιολογείται επαρκώς για την αναμενόμενη απόδοση. Ή η αξιολόγηση του ρίσκου των underlying securities δεν μετρήθηκε επαρκώς, ή κάτι τέτοιο, ή το credit enhancement ήταν ανεπαρκές, ή ψεύτικο, ή, το να επενδύεις σε κάτι που επενδύει στην ουσία στον εαυτό του δημιουργεί πρόσθετα ρίσκα ή "μεταρίσκα", ή ρίσκα εις την ρίσκο, ή τέτοια περίεργα μαθηματικά.

  11. Strange Attractor avatar
    Strange Attractor 06/05/2009 08:28:15

    Αυτοί που μας παίζουν στα δάχτυλα. Οι μοδάτοι της εποχής. Οι golden boys! Μη χέσω!
    Ποιοί είναι λοιπόν οι golden boys; Αν αναρωτιέστε για το πώς φτάσαμε εδώ, για το ποιόν και τις ικανότητες των περίφημων ακριβοπληρωμένων golden boys που βρίσκονται στην κορυφή των χρηματοπιστωτικών ιδρυμάτων, αν πιστεύετε ότι αποτελούν την αφρόκρεμα της σύγχρονης οικονομικής σκέψης, διαβάζοντας τα παρακάτω θα πέσετε από τα σύννεφα. Σύμφωνα με τα βιογραφικά τους, τα δύο τρίτα από αυτούς δεν είχαν καμία τραπεζική προϋπηρεσία ή γνώση! Μέχρι το φθινόπωρο του 2008, που ξεκίνησε η μεγάλη κρίση (και οι επακόλουθες σχετικές «εκκαθαρίσεις»), να ποιοι βρίσκονταν στην ηγεσία των μεγαλύτερων αμερικανικών χρηματοπιστωτικών ιδρυμάτων. Ο Ρότζερ Μπέρλιντ, ένας από τους διευθύνοντες συμβούλους της Lehman Brothers, είναι θεατρικός ιμπρεσάριος! Σε παρόμοιο υψηλό πόστο βρισκόταν και η Μάρσα Έβανς, πρώην επικεφαλής του Αμερικανικού Ερυθρού Σταυρού! Στη Citigroup επικεφαλής στο τμήμα risk management ήταν ο Τζον Ντόιτς, χημικός και πρώην αρχηγός της C.I.A! Στη Bank of America επικεφαλής στο ίδιο τμήμα ήταν ένας συνταξιούχος στρατηγός, ο Τόμυ Φρανκς! Γενικά, ο χώρος κατακλυζόταν από πρώην πολιτικούς και γραφειοκράτες, μεγαλοδικηγόρους, και λοιπούς πολυδιαπλεκόμενους, οι οποίοι είχαν ελάχιστη σχέση με τα χρηματοοικονομικά θέματα! Μάλιστα, οι αμοιβές όλων αυτών των executives(!) έχουν εκτοξευτεί τα τελευταία χρόνια σε δυσθεώρητα ύψη. Ενώ παλιότερα η διαφορά της αμοιβής των ανώτερων στελεχών από εκείνη των κατώτερων υπαλλήλων ήταν 35 φορές μεγαλύτερη, σήμερα έφτασε να είναι 350 φορές μεγαλύτερη! Και το πιο απίστευτο: οι κολοσσιαίες αμοιβές τους υπολογίζονται με βάση τα βραχυπρόθεσμα κέρδη, δίχως να λαμβάνονται υπ’ όψιν οι μακροπρόθεσμες επιπτώσεις της ακολουθούμενης «πολιτικής» τους! Ο απολυμένος διευθύνων σύμβουλος της Merill Lynch πήρε μπόνους 160 εκατομμυρίων δολαρίων! Έτσι, τελικά προκύπτει ότι τα πρόσωπα αυτά τοποθετούνταν, μέσω των κατάλληλων γνωριμιών, σε καίριες θέσεις που θα τους επέτρεπαν γρήγορο πλουτισμό, δίχως να έχουν τις απαραίτητες γνώσεις! Σε μια οικονομία του τζόγου διευθύνοντες σύμβουλοι του πλανητικού καζίνο είναι συχνά άνθρωποι άσχετοι με το αντικείμενο! Και το εξωφρενικότερο: ενώ όταν οι τράπεζες πηγαίνουν καλά κάποιοι επιτήδειοι κερδίζουν τεράστια ποσά, μόλις παρουσιαστεί πρόβλημα καλούνται να το πληρώσουν οι φορολογούμενοι πολίτες, με τη μορφή κρατικών ενισχύσεων, υπό την απειλή του εκβιαστικού (αλλά αληθινού) σκεπτικού: «αν καταρρεύσουμε εμείς θα καταρρεύσει και ολόκληρο το σύστημα»! Μια απλή λύση για την αντιμετώπιση των κρίσεων, που ωστόσο δεν ακολουθείται (μυστηριωδώς!) είναι η αυξομείωση των αποθεματικών κεφαλαίων των διαφόρων τραπεζών στην εκάστοτε Κεντρική Τράπεζα. Σε περιόδους οικονομικής ευφορίας και μεγάλων κερδών το ποσό των αποθεματικών τους θα αυξάνεται αναλογικά, έτσι ώστε να υπάρχει το απαραίτητο κεφάλαιο για την αντιμετώπιση περιόδων οικονομικής κρίσης. Αλλά, ποιος έχασε τη λογική για… να τη βρει ο άνθρωπος;! Αν νομίζετε ότι αυτά είναι μόνο τα απίστευτα των σύγχρονων οικονομιών, είστε γελασμένοι!

  12. Strange Attractor avatar
    Strange Attractor 06/05/2009 08:29:55

    @7 ανώνυμε. Δεν είμαι οικονομολόγος.

  13. Helmut avatar
    Helmut 06/05/2009 10:29:07

    @archaeopteryx:

    Τα ίδια (και χειρότερα) ισχύουν και στις ΗΠΑ, όπου πριν από περίπου ένα μήνα (όλως τυχαίως λίγο πριν την ανακοίνωση των αποτελεσμάτων των τραπεζών για το Q1 2009), η FASB (Financial Accounting Standards Board) με την στήριξη βεβαίως του πανίσχυρου λόμπι των τραπεζών, αποφάσισε να "χαλαρώσει" τους κανόνες με τους οποίους αποτιμούνται χαρτοφυλάκια.

    The changes to so-called mark-to-market accounting allow companies to use “significant” judgment when gauging the price of some investments on their books, including mortgage-backed securities. Analysts say the measure may reduce banks’ writedowns and boost their first-quarter net income by 20 percent or more.

    Έτσι είναι, αν έχεις και το μαχαίρι και το πεπόνι...

  14. ataktos avatar
    ataktos 06/05/2009 10:59:31

    archaeopteryx-Πάντως οι καμπάνες χτύπησαν δυνατά!!!! ....

  15. αλλενάκι avatar
    αλλενάκι 06/05/2009 11:05:59

    Πάντως τα σχολεία-φυτώρια golden boys όπου 10χρονα και 11χρονα εκπαιδεύονται στα χρηματοπιστωτικά σε ένα αρρωστημένο για την ηλικία τους περιβάλλον εξακολουθούν να αποτελούν πόλο έλξης για τους απολίτιστους γονείς τους. 14 ετών έχει βγει από εκεί έτοιμος επενδυτης μεγαλολαμόγιο.

  16. ΑΔΥΝΑΜΟΣ ΚΑΚΟΣ avatar
    ΑΔΥΝΑΜΟΣ ΚΑΚΟΣ 06/05/2009 11:11:24

    ΣΑΝ ΛΟΓΙΣΤΗΣ(ΕΧΩ ΑΓΝΟΙΑ ΑΠΟ ΔΛΠ)ΕΚΤΙΜΩ ΙΔΙΑΙΤΕΡΑ ΤΑ ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΑ ΚΑΙ ΚΑΤΑΝΟΗΤΑ ΣΧΟΛΙΑ TOY ΑΡΧΑΙΟΠΤΕΡΥΓΑ ΚΑΙ ΤΟΥ ΠΑΡΑΞΕΝΟΥ ΕΛΚΥΣΤΗ (ΚΑΙ ΠΕΡΙ ΤΑ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΑ).ΕΙΜΑΙ
    ΒΕΒΑΙΟΣ ΟΤΙ ΤΟ ΥΠ.ΟΙΚ.ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΟΙΚ.ΣΥΜΒΟΥΛΟΥΣ ΑΝΑΛΟΓΗΣ ΚΑΤΑΡΤΙΣΗΣ.

  17. AnonymOs avatar
    AnonymOs 06/05/2009 11:13:25

    Μήν τσιμπάτε, αδέρφια !
    (Ενώ φαίνεται ότι :)
    "Τά πάντα, όλα, αλλάζουνε, κι' όμως τά ίδια μένουν...".
    Τά δομημένα ομόλογα τής Λήμαν Μπρόδερς, είναι ΑΚΡΙΒΩΣ τό ίδιο πράμμα, μέ τόν Παππά, τού παπατζή τής οδού Αθηνάς, πρό τεσσαρακονταετίας...
    Ο ίδιος Λαρισαίος κοιλαράς, αφού πούλησε τό (Βρεγμένο, υπέρβαρο) μπαμπάκι, τσέπωσε τό πλεονάζον χρήμα καί κατέβηκε στήν Αθηνάς, επενδύοντας ελπίδες υπερκέρδους στόν Βαλέ-παππά τού Ομολόγου καί τού CDO και αντίστοιχων σύνθετων προϊόντων, μέ 20 % επιτόκιο.

    Λέει παραπάνω ο ακούραστος !!!, Strange Attractor, at 8:28 am:
    " Ποιοί είναι λοιπόν οι golden boys; ...Οι μοδάτοι της εποχής. Οι golden boys! Μη χέσω!...
    Πολύ σωστά. Σκύβαλα. ΑΚΡΙΒΩΣ σάν τόν παπατζή. Ήξερε ο νοήμων Λαρισαίος, εάν ο παπατζής διέθετε κεφαλαιϊκήν επάρκεια νά τού δώσει τό κατοστάρικο πίσω, εάν κέρδιζε ? Προφανώς όχι.
    Καί ποιός ΠΡΟΣΤΑΤΕΥΕ τόν άπληστο κοιλαρά μας ?
    Ο Πόλισμαν, πού κυνήγαγε τόν Παπατζή. ΤΟ ΚΡΑΤΟΣ.
    Καί οι "επιτροπές" τού Αμερικάνικου ΚΡΑΤΟΥΣ, τόχαν ρίξει στό λάδωμα καί τήν κονόμα. ΚΡΑΤΟΣ ΜΑΡΙΟΝΕΤΤΑ.(ΚΑΙ, στήν μεγάλη "δημοκρατία",μπλιάχ).

    Νά μήν πολυλογήσω, διότι ΚΑΙ βαρυέμαι.
    Πάντως, υπάρχουν απαντήσεις σέ όλα. ΟΛΑ.
    Η περιβάλλουσα τών οποίων, (απαντήσεων), ήδη εδόθη.
    Μέ πρόλαβε ο archaeopteryx, at 7:21 am :
    ".... το πρόβλημα είναι που είναι η διαχωριστική γραμμή μεταξύ της θέλησης του ανθρώπου να βελτιώσει την μοίρα του ή να ζήσει καλύτερα, και της απληστίας του...."
    Ανέκαθεν. Καί νύν καί αεί, καί εις τούς αιώνας....
    Καί ΠΟΙΟΣ (Άτομον, όχι ΘΕΣΜΟΣ), θά θέτει καί θά ελέγχει τήν μή υπερβασή της.
    Μάλλον είναι θέμα θείας συγκυρίας ... καί τύχης..

    AnonymOs ( ΚΑΙ ...οικονομολόγος).

  18. ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΟ ΒΗΜΑ avatar
    ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΟ ΒΗΜΑ 06/05/2009 13:02:43

    ΕΧΕΙ ΞΕΚΙΝΗΣΕΙ ΜΙΑ ΠΡΟΣΠΑΘΕΙΑ ΝΑ ΕΥΘΥΓΡΑΜΜΙΣΤΟΥΝ ΤΑ ΔΠΧΠ ΩΣΤΕ ΟΙ ΠΟΛΥΕΘΝΙΚΕΣ ΝΑ ΜΗ ΧΡΕΙΑΖΕΤΑΙ ΝΑ ΚΑΤΑΡΤΙΖΟΥΝ ΔΙΠΛΕΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ ΜΕ ΒΑΣΗ ΤΙΣ ΙΔΙΑΙΤΕΡΕΣ ΔΙΕΡΜΗΝΕΙΕΣ ΤΩΝ ΔΠΧΠ ΚΑΙ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΑΜΕΣΑ ΣΥΓΚΡΙΣΙΜΕΣ.
    ΣΕ ΑΥΤΟ ΤΟ ΠΛΑΙΣΙΟ ΕΧΕΙ ΕΓΚΡΙΘΕΙ Η ΤΡΟΠΟΠΟΙΗΣΗ ΜΙΑΣ ΣΕΙΡΑΣ ΠΡΟΤΥΠΩΝ, Η ΕΦΑΡΜΟΓΗ ΤΩΝ ΟΠΟΙΩΝ ΙΣΧΥΕΙ ΑΠΟ 01/01/2009
    ΜΟΝΗ ΕΞΑΙΡΕΣΗ, ΜΕ ΗΜΕΡ. ΕΦΑΡΜΟΓΗΣ 01/07/2008 ΗΤΑΝ ΤΟ ΠΡΟΤΥΠΟ 39. (IAS 39)
    ΤΟ ΣΥΓΚΕΚΡΙΜΕΝΟ ΕΝΔΙΑΦΕΡΕΙ ΚΥΡΙΩΣ ΤΡΑΠΕΖΕΣ ΚΑΙ ΛΟΙΠΕΣ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΙΣ ΤΟΥ ΧΡΗΜΑΤΟΠΙΣΤΩΤΙΚΟΥ ΤΟΜΕΑ.
    ΑΦΟΡΑ ΣΤΟΝ ΤΡΟΠΟ ΑΠΟΤΙΜΗΣΗΣ ΜΕΤΟΧΩΝ, ΟΜΟΛΟΓΩΝ ΚΑΙ ΛΟΙΠΩΝ ΑΞΙΟΓΡΑΦΩΝ, ΩΣ ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΤΟΥ ΕΝΕΡΓΗΤΙΚΟΥ.
    ΜΕ ΛΙΓΑ ΛΟΓΙΑ, ΜΕ ΤΗΝ ΕΦΑΡΜΟΓΗ ΤΟΥ ΠΡΟΤΥΠΟΥ ΕΝΑ ΕΞΑΜΗΝΟ ΝΩΡΙΤΕΡΑ, ΟΥΣΙΑΣΤΙΚΑ ΠΕΤΑΝΕ ΣΩΣΙΒΙΟ ΣΤΙΣ ΜΙΣΟ-ΒΟΥΛΙΑΓΜΕΝΕΣ ΤΡΑΠΕΖΕΣ ΚΑΙ ΣΤΑΧΤΗ ΣΤΑ ΜΑΤΙΑ.

  19. greekpoliticalreview avatar
    greekpoliticalreview 06/05/2009 13:21:28

    Δείτε πως φτιάχνουν το κλίμα :

    Από το AxiaPlus.gr : Σενάριο Εθνικής - Eurobank «παίζει» η αγορά

    (www.axiaplus.gr/Default.aspx?id=105748&nt=108&lang=1)

  20. Αρχίδαμος avatar
    Αρχίδαμος 06/05/2009 13:24:24

    @19
    Good for you.

  21. archaeopteryx avatar
    archaeopteryx 06/05/2009 14:13:44

    @Helmut

    Άκουσα για το FASB, και εκεί, που οι τραπεζες είναι μεν ισχυρές αλλά σε ισχυρότερη πίεση από τα υπόλοιπα συμφέροντα και τον κόσμο και την κυβέρνηση, το θεωρώ εξ ίσου απαράδεκτο.

  22. nntaleb avatar
    nntaleb 06/05/2009 14:20:28

    @Strange Attractor 12
    δώσε και την πηγή σου για το σχόλιο, αλλιώς είναι plagiarism - εκτός και αν είσαι ο ίδιος ο συγγραφέας :)

  23. archaeopteryx avatar
    archaeopteryx 06/05/2009 14:44:21

    Ανώνυμε 18

    Έθεσες το μείζον πολιτικό θέμα:

    Καί ΠΟΙΟΣ (Άτομον, όχι ΘΕΣΜΟΣ), θά θέτει καί θά ελέγχει τήν μή υπερβασή της

    Πιστέυω ότι πρέπει να είναι θεσμικό, να είναι στο "λειτουργικό σύστημα" και όχι στα καλά ή κακά άτομα, όχι σε πράσινα ή μπλε ή παρδαλά κόμματα, όχι σε ρεπουμπλικάνους ή δημοκράτες, όχι σε μεν ή δε. Θεσμικά.

    Διαχωρισμός εξουσιών. Ελεγκτικοί και ρυθμιστικοί μηχανισμοί (όχι χωροφύλακες). Με άλλα λόγια, Δημοκρατία.

    Όσον αφορά τις τράπεζες, θα πεθάνω και θα το λέω: Διαχωρισμός επενδυτικής και εμπορικής τραπεζικής αφού έχουν αντικρουόμενα συμφέροντα.

    Όσον αφορά τα ελεγκτικά: Μόνο αλήθεια, και όπου υπάρχει αμφιβολία ή δυνατότης ερμηνείας, "συντηρητισμός", ή ότι κα΄νει την εικόνα χειρότερη για αυτόν που έχει συμφέρον να την ωραιοποιήσει.

    Αυτά δυστυχώς, ίσως είναι πια ουτοπία, και αναρωτιέμαι αν δεν θα περάσουμε από σκοτεινούς αιώνες μέχρι να ξαναγυρίσουμε...

  24. donaE avatar
    donaE 06/05/2009 15:46:52

    Archaeopteryx
    Αν δεν βαριεσαι,τι θα πει οτι η αποτιμηση γινεται 'σαν τα πραγματα να ητανε φυσιολογικα'?

  25. Strange Attractor avatar
    Strange Attractor 06/05/2009 16:40:08

    @24 Plagiarism? Δεν θα πάρω. It`s all mine.

  26. archaeopteryx avatar
    archaeopteryx 06/05/2009 18:33:31

    DonaE

    Μία εταιρία βγαζει κέρδη όταν αγοράζει κάτι προς 80 και το πουλάει 100. Αγοράζεις 200 κιλά κάτι, δίνεις 1600, το πουλάς 2000, έβγαλες 400. Αυτά αν όλα έγινα στην ίδια χρονιά.

    Αν αγοράσεις 200 προς 80 και πουλήσεις 100 την μία χρονιά προς 100, έβγαλες 200. Και σου έμειναν 100 στην αποθήκη. Στο τέλος του χρόνου τίθεται θέμα: Πόσο κάνουν τα 100 στην αποθήκη; Η αξιολογηση της αποθήκης στο τέλος του χρόνου έχει μεγάλη σημασία.΄

    Αν πχ, στο τέλος του χρόνου έχει ανέβει η τιμή του κάτι στα 120, άσχετα που δεν το πούλησε, κάνει 1200 και γράφεις κέρδος ΚΑΙ στην αποθήκη 1200-800=400? (αυτό είναι το mark to market) ή λες ότι 80 το πήρα, 80 το αξιολογώ, 0 κέρδος από την αποθήκη. Φαντάσου να παίρνεις μέρισμα ή μπόνους. Στο mark to market βλέπεις κέρδη 200 λειτουργικά + 400 από την αποθήκη = 600. Στο lower of cost or market δείχνεις 200. Το lower of cost or market είναι συντηρητικό.

    Φαντάσου τώρα, αν στο τέλος του χρονου έχει καταρρεύσει το κάτι στα 10. Το lower of cost or market και το mark to market σε αναγκάζoυν να δείξεις ζημιά στην αποθήκη 100*(100-10)=900, συν τα 200 λειτουργικό κέρδος, ζημιά 700.

    Το lower of cost or market είναι προτιμητέο (στα γούστα μου) γιατί δεν σου αναγνωρίζει την άνοδο στην αποθήκη.

    Με την αγορά του τελυταίου τριμήνου του 08, όλες οι γεμάτες αποθήκες έγραψαν πανωλεθρία. Ήρθαν λοιπόν οι πονηροί και λένε: Δεν θα αξιολογήσω την αποθήκη μου στα 10 (που έχει πέσει τώρα που είναι χάλια η αγορά) αλλά σε κάτι άλλο υποθετικό, σαν η αγορά να ήταν φυσιολογική. ΔΕΝ γραφεις λοιπόν την ζημιά παριστάνοντας ότι δεν υπάρχει. Δείχνεις μικρότερες ζημιές από ότι θα έδειχνες. Πείθεις τους επενδυτές ότι όλα είναιλίγο καλύτερα, και φτιάχνεις κλίμα αισιοδοξίας. Αν όμως δεν πάει καλά η αγορά το 09, την έχει βάψει γιατί η ψεύτικη αποθήκη κάποια ΄στιγμή θα πρέπει να πουληθεί, και τότε θα γραφτεί όλη η ζημιά. Εν τω μεταξύ τρέχουν οι τόκοι χρηματοδότησης και ίσως έχουν γίνει και ανοίγματα με την ψευδαίσθηση των μικρών ζημιών.

    Αυτό DonaE είναι η φούσκα.

    Οι τραπεζες έχουν δάνεια στην αποθήκη τους που δεν αξίζουν αυτό που μας λένε, με υποθήκες σπίτια που επίσης δεν αξίζουν όσα μας λένε και με την ανεργία ή την λιτότητα να τρέχουν. Όταν σκάσει η τράπεζα, θα είναι "μπάμ". Δεν λέω ότι θα γίνει, δεν το ξέρω, αλλά σου ορκίζομαι ότι δεν το ξέρει κανείς γιατί δεν λένε την αλήθεια. Αν λοιπόν αυτά τα ψιλά γράμματα κυκλοφορήσουν και τα καταλάβει ο κόσμος, θα ξαναφοβηθεί, φτου και από την αρχή κρίση ρευστότητας, αλλά με μια πραγματική οικονομία ήδη καθισμένη.

    Αυτό DonaE είναι κρίση.

    Τα υπεραπλοποίησα, και έχει πολλές πτυχές που δεν μπορώ να πιάσω σε "σχόλιο" αλλά ελπίζω να σου απάντησα. (και συγγνώμη για το σεντόνι)

  27. donaE avatar
    donaE 06/05/2009 18:45:35

    Ευχαριστω archaeopteryx για τον κοπο.

  28. rallymonkey avatar
    rallymonkey 07/05/2009 00:10:21

    archeopteryx the change in MTM rules was the only sensible thing to do at the time- markets knew and approved - not all 'hard to value' assets are toxic - and will pay their promised cash flows until maturity and shouldnt be marked to market simply because there is no market for that particular asset - this would have made several big banks insolvent - On the follow you have the 'stress test' results tomorrow -government will verify the 'quality' of these assets in banks balance sheets and what losses they can potentially cause in a scenario of a severe economic downturn and request capital raising if needed. Kalo sxedio - ps1 sugnwmh gia ta agglika - no grk keyboard.

  29. Αρχίδαμος avatar
    Αρχίδαμος 07/05/2009 09:03:08

    rallymonkey
    δεν καταλαβαινουμε ολοι ισπανικα.
    γραφε ελληνιστι ρε μαστορα η εστω τσετσενιστι.

  30. Strange Attractor avatar
    Strange Attractor 07/05/2009 09:34:21

    @19 anonymous

    1) Πιθανόν να υπάρχουν και μετοχές που πέφτουν τις επόμενες μέρες της εισαγωγής τους, αλλά είναι σπάνιο (νομίζω). Μιλάω για το τι συμβαίνει
    συνήθως.
    2)Όντως η χειραγώγηση της τιμής των μετοχών γίνεται και προς τα κάτω
    (συνήθως όμως αφού γίνει πρώτα προς τα πάνω).
    Ερωτώ:
    1) Τι εννοείς, όταν λες ότι "όσο χειρότερα αποτιμούσε η αγορά τη Μόργκαν
    Στάνλεϋ, τόσο μεγαλύτερο λογισμικό όφελος είχε (μείωση παθητικού)";
    2) Σχετικά με την αποσύνδεση οικονομικής ευρωστίας και τιμής μετοχής,
    αμφισβητείς, αναφέροντας τις περιπτώσεις Άμαζον και Μόργκαν Στάνλεϋ. Τι
    εννοείς;
    3) Μήπως ξέρεις με ποια κριτήρια εκδιδόταν το χρήμα στις αρχαίες κοινωνίες
    (πριν ισχύσει ο πολύ νεότερος "κανόνας του αποθέματος σε χρυσό";).
    4) Μήπως ξέρεις πώς εκδιδόταν το χρήμα στις ΗΠΑ πριν από την ίδρυση της
    ιδιωτικής FED, το 1913;

  31. bruce waine avatar
    bruce waine 07/05/2009 09:44:27

    Insolvent banks should feel market discipline

    By Matthew Richardson and Nouriel Roubini


    Joseph Schumpeter famously argued that the essence of capitalism was creative destruction, by which new economic structures are born from the rubble of older ones. The government stress tests on the 19 largest US banks, the results of which are due be announced on Thursday, could have facilitated this process. The opportunity looks likely to be missed.

    The tests, which measure how viable banks are under adverse economic conditions, have no “failed” category, even if as many as 10 are reported to need additional capital. But, given that the economic environment already reflects the tests’ worst-case scenario and that recent estimates by the International Monetary Fund of financial sector losses have doubled in six months, the stress test results will not be credibly interpreted as a sign of bank health.

    Instead, market participants will conclude that banks requiring extra capital have, in fact, failed. As a result, these institutions will not be able to raise outside capital and will immediately require government help.

    Once again, the question will be how the near-insolvent banks can be kept afloat, to avoid systemic risk. But the question we really should be asking is: why keep insolvent banks afloat? We believe there is no convincing answer; we should instead find ways to manage the systemic risk of bank failures.

    Schumpeter’s biggest fear was that creative destruction would lead capitalism to collapse from within, because society would not be able to handle the chaos. He was right to be afraid. The response of governments worldwide to the financial crisis has been to give the structure of private profit-taking an ever-growing scaffolding of socialised risk. Trillions of dollars have been thrown at the system, just so that we can avoid the natural process of creative destruction that would take down these institutions’ creditors. Why shouldn’t the creditors bear the losses?

    One possible reason is the “Lehman factor” – the bank runs that would occur as a result of a big failure. But we have learnt from the Lehman collapse and know not to leave the sector high and dry when a systemic institution fails. Just being transparent about which banks clearly passed the stress tests would alleviate many of the fears.

    Another reason is counterparty risk, the fear of being on the other side of a transaction with a failed bank. But unlike with Lehman, the government can stand behind any counterparty transaction. This will become easier if a new insolvency regime for systemically important financial institutions is passed on a fast-track basis by Congress. Problem nearly solved.

    That leaves the creditors – depositors, short- and long-term debt-holders and preferred shareholders. For the large complex banks, about half are depositors. To avoid runs on these deposits, the government has to provide a backstop. But it is not clear it needs to cover other creditors of a bank, as the failures of IndyMac and Washington Mutual attest.

    Even if systemic risk were still present, the government should protect the debt (up to some level) only of the solvent banks, not the insolvent ones. That way, the risk of the insolvent institutions would be transferred back from the public to the private sector, from the taxpayer to the creditors.

    The government may be able to avoid the mess by persuading long-term creditors to swap their debt for equity, at a loss. The recent failed effort with Chrysler suggests this will not be easy. But a credible threat of bankruptcy could scare creditors into negotiation, to avoid bigger losses.

    Suppose the systemic risk problem is solved. The other argument against allowing banks to fail is that after a big loss by creditors, no one would be willing to lend to banks – which would devastate credit markets. However, the creative-destructive, Schumpeterian, nature of capitalism would solve this problem. Once unsecured debtholders of insolvent banks lose, market discipline would return to the whole sector.

    This discipline would force the remaining banks to change their behaviour, probably leading to their breaking themselves up. The reform of systemic risk in the financial system would be mostly organic, not requiring the heavy hand of government.

    Why did creditors not prevent the banks taking excessive risks before the crisis hit? For the very same reason creditors are getting a free pass now: they expected to be bailed out. For capitalism to move forward, it is time for a little orderly creative destruction.

    The authors are professors who contributed to the recently published Restoring Financial Stability: How to Repair a Failed System

ΑΠΟΣΤΟΛΗ ΣΧΟΛΙΟΥ

Τα δεδομένα σας είναι ασφαλή! H διεύθυνση email δε θα δημοσιευθεί. Τα στοιχεία θα χρησιμοποιηθούν αποκλειστικά για τη δυνατότητα σχολιασμού στο antinews.gr .

Tα πεδία με αστερίσκο (*) είναι υποχρεωτικά.