#_CRON_JOB_#
#_CRON_JOB_#
16/08/2011 12:06
ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΣΧΟΛΙΟΥ

Πανικόβλητες οι κυβερνήσεις υποκύπτουν στις αγορές και στρέφονται κατά των πολιτών τους

Είναι η λιτότητα το αντίδοτο στην κρίση;



του Κώστα Ροδινού

Θυμάμαι έντονα μια ομιλία του Σαμαρά στη Βουλή  για τον Προϋπολογισμό του 2010, τότε που επανέλαβε τρίς, την ανάγκη για ανάπτυξη. Ήταν τότε, που η λαοπρόβλητη κυβέρνηση του κ. Παπανδρέου, ενώ παρασκηνιακά διαβουλευόταν με τον ΔΝΤ, δημοσίως μας διαβεβαίωνε ότι θα εμμείνει στην υλοποίηση του κυβερνητικού του προγράμματος.

Τις τελευταίες εβδομάδες, ιδιαίτερα αφού αποκαλύφθηκε ότι η περίφημη συμφωνία της 21ης Ιουλίου ήταν  ένα απέραντο ευχολόγιο, οι «αγορές» προέβησαν σε μια προκλητικότατη επίδειξη δυνάμεων.

Χτύπησαν ανελέητα!

Υποβάθμισαν τις ΗΠΑ, γονάτισαν την Ιταλία, στοχεύουν τη Γαλλία, προειδοποιούν Αγγλία και Γερμανία.

Από την …σωτήριον ημερομηνία της 21ης  Ιουλίου, το Χρηματιστήριο της Φραγκφούρτης είχε απώλειες -20.5%

Το Παρίσι -19.6%

Η Μαδρίτη -18%

Η Wall Street   -12.1%

Ακόμα και τα γερμανικά CDS ξεπέρασαν τα αντίστοιχα βρετανικά!

Οι πολιτικοί, εν μέσω διακοπών, προσπαθούσαν να βρούν λύσεις μέσω ….τηλεδιασκέψεων!!!

Και η απάντηση, ένθεν κακείθεν του Ατλαντικού, είναι  μια από τα ίδια: λιτότητα-λιτότητα-λιτότητα!

Ένα τσουνάμι λιτότητας απειλεί να προκαλέσει παγκόσμια ασφυξία!

Αφού έσυρε το χορό η Ελλάδα και στη συνέχεια μπήκαν Ιρλανδία, Πορτογαλία και  Ισπανία, το  Σάββατο ο Σίλβιο Μπερλουσκόνι ανακοίνωσε ένα θηριώδες πρόγραμμα περικοπών ύψους 45 δις!

Η Γαλλία, μπροστά στον κίνδυνο να βρεθεί αντιμέτωπη με μια δυσμενή αξιολόγηση μελετά και αυτή μέτρα λιτότητας.

Ο Ομπάμα χθές από την Αϊόβα, ανακοίνωσε ότι με την επιστροφή του Κογκρέσου από τις διακοπές στο τέλος Σεπτεμβρίου, θα υποβάλλει και αυτός πρόγραμμα περικοπών. Παρά το γεγονός, ότι το 70% του εκλογικού σώματος, αλλά και διάσημοι  φίλοι του, όπως ο Κρούγκμαν, τον προειδοποιούν ότι βρίσκεται σε λάθος δρόμο.

Τι βλέπουμε στην πράξη;

Μια πανικόβλητη πολιτική εξουσία, να υποκύπτει στις αξιώσεις των αγορών!

Μισθοί και επιδόματα περικόπτονται, εργασιακά δικαιώματα ετών αναθεωρούνται, κοινωνικές παροχές (που αποτελούσαν το καμάρι της Ευρώπης) καταργούνται, φόροι επί δικαίων και αδίκων επιβάλλονται.

Οι πολιτικοί νομοθετούν εναντίον των …πολιτών τους!

Συμπεριφέρονται  σαν …ζαλισμένα κοτόπουλα!

Όλα αυτά για να …ελεγχθούν τα ελλείμματα και να πεισθούν οι Οίκοι Αξιολόγησης, να δίδουν καλύτερους βαθμούς  και οι αγορές να δανείζουν …τα κράτη με χαμηλότερα επιτόκια!

Κατ’ αρχήν όσον αφορά στους Οίκους  Αξιολόγησης να επαναλάβω ότι είναι παντελώς αναξιόπιστοι και το …μητρώο τους βεβαρημένο!  Μια βδομάδα πρίν την κατάρρευση της Lehman Brothers την αξιολογούσαν με triple A!!!

Aπέτυχαν να προβλέψουν την στεγαστική κρίση των ΗΠΑ, δεν …πήραν χαμπάρι για  τα προβλήματα του τραπεζικού συστήματος της Ιρλανδίας. Αλλά και εδώ στα δικά μας, τους πήρε πολύς καιρός για να αρχίσουν να μας υποβαθμίζουν και αυτό μόνο αφού είδαν και αποείδαν με τον κ.  Παπανδρέου.

Με  τέτοια προϊστορία, είναι δυνατόν να τους παίρνουμε ακόμα στα σοβαρά;

Να αφήσουμε του ….Οίκους και να έρθουμε στις Κυβερνήσεις.

Τα ερωτήματα  είναι αμείλικτα:

Πρώτον: όλη αυτή  η φασαρία που γίνεται, πόση σχέση έχει με την πραγματική οικονομία και τα πραγματικά προβλήματα;

Δεύτερον: η πολιτική της λιτότητας, ποιόν εξυπηρετεί σε τελική ανάλυση; τους λαούς, τα κράτη ή τις τράπεζες; Και για πόσο μπορούν να επιβιώσουν οι τράπεζες, αν οι οικονομίες οδηγηθούν σε μια δεύτερη ύφεση;

Τρίτον: τι άλλο περιμένουν για να αντιληφθούν ότι η παρατεταμένη και βάναυση λιτότητα δεν αποτελεί  αντίδοτο στην παρούσα κρίση, αλλά την πυροδοτεί;

Για του λόγου του αληθές:

Σήμερα ανακοινώθηκαν τα στοιχεία για την πορεία της Γερμανικής οικονομίας το 2011. Ο  ρυθμός ανάπτυξης στο β' τρίμηνο διαμορφώθηκε στο 0,1%, από 1,3% στο α' τρίμηνο. Σύμφωνα με τα προηγούμενα στοιχεία, ο ρυθμός ανάπτυξης στο α' τρίμηνο ήταν στο 1,5%.  Η εξέλιξη δείχνει σημαντική επιβράδυνση. (Αυτά ως απάντηση προς  όσους βαυκαλίζονταν ότι η Γερμανία θα μπορούσε να αναπτύσσεται, ενώ η Ευρώπη καταρρέει!)

Την προηγούμενη εβδομάδα δημοσιοποιήθηκαν και τα στοιχεία για τη γαλλική οικονομία, όπου εκεί δείχνουν στασιμότητα.

Όσον αφορά στην Ελλάδα, που αποτελεί το υπόδειγμα λιτότητας, η ύφεση στο πρώτο εξάμηνο του 2011 έφτασε στο -7.5% με αποτέλεσμα να φαντάζει ως εξωπραγματικός ο στόχος για  -3.8% στο τέλος του χρόνου, που προβλέπει το μεσοπρόθεσμο.

Είναι προφανές ότι η λιτότητα, όχι μόνον δεν αποτελεί λύση, αλλά επιδεινώνει το πρόβλημα! Το παράδειγμα της Ελλάδος έπρεπε να είχε διδάξει, αλλά φεύ, τείνει να γενικευτεί!

Έτσι, όπως διαμορφώνονται πλέον οι εξελίξεις το μεγαλύτερο πρόβλημα δεν είναι εκείνο του χρέους, αλλά της έλλειψης εμπιστοσύνης προς τις πολιτικές ηγεσίες να διαχειριστούν την σημερινή κρίση.

Και όσο το πρόβλημα αυτό θα καθίσταται εντονότερο, τόσο θα βαθαίνει και η οικονομική κρίση.

Γιατί, ας μην τον ξεχνάμε, οι «αγορές» κερδίζουν και σε περιόδους κρίσης! Ίσως μάλιστα να κερδίζουν ακόμα περισσότερο!

Μέσα σ’ αυτό το κλίμα αποτελεί όαση το σημερινό άρθρο της Κριστίν Λαγκάρντ στους Financial Times, όπου απευθύνει έκκληση  να μη «θυσιαστεί η ανάπτυξη στον αγώνα κατά του χρέους»!

ΣΧΟΛΙΑ

  1. Χρήστος Δημάρης avatar
    Χρήστος Δημάρης 16/08/2011 12:30:10

    ΔΕΝ ΚΡΑΤΟΥΝ ΟΥΤΕ ΤΑ ΠΡΟΣΧΗΜΑΤΑ: Και γιατί οι κυβερνήσεις υποκύπτουν στις αγορές και στρέφονται κατά των πολιτών τους; Εντάξει να το κάνει αυτό μία κυβέρνηση, να κάνουν αυτό δύο κυβερνήσεις μα να το κάνουν όλες οι κυβερνήσεις; Πολύ δεν πάει; Η εξήγηση είναι απλή: Τα αστικά κόμματα και οι κυβερνήσεις που φτιάχνουν δεν υπηρετούν ποτέ τον λαό αλλά υπηρετούν την παγκόσμια πλέον πλουτοκρατία.

  2. Enzo avatar
    Enzo 16/08/2011 12:53:07

    «Επέβαλαν (και θα επιβάλλουν) στη χώρα μας ένα πολύ μεγάλο εξωτερικό δημόσιο χρέος,τόσο μεγάλο που, όχι μόνον να μη μπορούμε να το ξεχρεώσουμε, αλλά ούτε τους τόκους αυτού του δανείου να μην προλαβαίνουμε" με αυτό καταφέρνουν με εύλογη δικαιολογία να επιβάλλουν στο λαό ένα οικονομικό πρόγραμμα εξόντωσης, έως εσχάτων. Θα επιβάλλουν συνεχώς νέα οικονομικά μέτρα, δυσβάστακτα, φόρους ασήκωτους και πάρα πολλά άλλα μέτρα, έτσι ώστε να κάνουν το λαό να αγανακτήσει. Και τι θα πετύχουν με αυτό; Ακούστε" Ο λαός καταπιεζόμενος από τα δυσβάστακτα οικονομικά μέτρα θα ζητάει κάποια στιγμή να ξανασάνει, αλλά αυτή τη στιγμή δεν πρόκειται να του τη χαρίσουν ποτέ, παρά μόνον έως ότου σκύψει το κεφάλι του εντελώς στο έδαφος, δηλώνοντας τέλεια υποταγή στο καινούργιο τους σύστημα. Θα λένε: Έχετε δίκιο που διαμαρτύρεσθε, όμως έχετε μεγάλο εξωτερικό χρέος και αυτοί που έχουν πολλά λεφτά φοροδιαφεύγουν" για να μη σας επιβάλλουμε άδικα μεγάλους φόρους κτλ. πρέπει να αποδεχθείτε το τέλειο σύστημα ηλεκτρονικού οικονομικού ελέγχου. Έτσι ώστε να βλέπουμε ποιοί είναι οι νομοταγείς πολίτες και ποιοί οι φοροφυγάδες. Ταυτόχρονα θα παρέχουν μέσω του ηλεκτρονικού οικονομικού συστήματος πολλές διευκολύνσεις.

    π.Παΐσιος


    Υ.Γ καθολου μεσα δεν επεσε ο π. Παϊσιος.

    • One avatar
      One @ Enzo 16/08/2011 15:32:18

      Καλα εντάξει και ο Μητσοτάκης τα έλεγε αυτα... Μηπως πρέπει να τον κυρήξουμε αγιο??

      • Χρήστος Δημάρης avatar
        Χρήστος Δημάρης @ One 16/08/2011 16:05:31

        ΚΑΠΟΙΟ ΛΑΘΟΣ ΚΑΝΕΙΣ: Ο Μητσοτάκης είναι από την μεριά αυτών που λένε στον Ελληνικό λαό να σκύψει το κεφάλι. Διάβασε και εδώ τι μας συμβουλεύει η κάποτε σύμβουλος του Μητσοτάκη Μιράντα Ξαφά: http://redwildwind.blogspot.com/2011/08/200000.html

      • Εnzo avatar
        Εnzo @ One 16/08/2011 16:15:49

        ελα ντε! μονο που ο παϊσιος τα ελεγε και πριν τον Μητσοτακη.

        • ΕΥΑ avatar
          ΕΥΑ @ Εnzo 16/08/2011 18:19:47

          Μπράβο!

  3. nostos avatar
    nostos 16/08/2011 12:54:49

    Κύριε Ροδινέ φαντάζομαι ότι η απορία σας είναι ρητορική. Απλά σχεδόν 100 χρόνια μετά την έλευση του κοινωνικού κράτους ( με την όποια μορφή αυτού) ήρθε η ώρα για την εξόδιο ακολουθία του. Τα υπόλοιπα είναι λεπτομέρειες για να θολώσουν την ουσία .

  4. manos avatar
    manos 16/08/2011 14:02:01

    Καλημέρα και χρόνια πολλά σε όλους.

    Δεν είναι καθόλου πανικόβλητες οι κυβερνήσεις.
    Κάθε κίνηση είναι υπολογισμένη και βλέπει δεκαετίες μπροστά. Σαν να παίζεται μια παγκόσμια παρτίδα σκάκι, η οποία ξεκίνησε με την δημιουργία της Κοινωνίας των Εθνών.
    Η επόμενες κινήσεις θα έχουν να κάνουν με την παροχή προστασίας από τα κράτη προς τους πολίτες, κάτι σαν νταβατζήδες.
    Δημιουργία του προβλήματος και παρουσιάση της λύσης από τον ίδιο τον θύτη.
    Κράτος του φόβου λέγεται (state of fear).
    Κατέρευσε το σιδηρούν παραπέτασμα?
    Βρήκαμε τον κόπανο τον Σαντάμ.
    Τελειώσαμε με τον Σαντάμ?
    Πόλεμος στην διεθνή τρομοκρατία.
    Απέτυχε και αυτό το παραμύθι?
    Κλιματική αλλαγή και υπερπληθυσμός.
    Οταν ο κόσμος καταλάβει ότι ουσιαστικά ο πλανήτης μπορεί να μας θρέψει όλους κ'άλλους τόσους, τότε οι κυβερνήσεις θα βρουν άλλο πρόβλημα.
    Ισως στρέψουν τους γονείς εναντίον των παιδιών και αντίστροφα.
    Θα δείξει.

    • Orestios avatar
      Orestios @ manos 17/08/2011 10:10:45

      Μάνο, ξέχασες τους εξωγήινους.
      Είναι η εσχάτη απάτη, που σιγοψιθυρίζεται από τους Σοσιαλιστές

  5. Πεπόνης avatar
    Πεπόνης 16/08/2011 14:45:08

    "It's the war, stupid!"

  6. provato avatar
    provato 16/08/2011 16:28:27

    Η δημόσια αποδεκτή κριτική και το εύρος των πιθανών λύσεων, συστημικά είναι περιορισμένες εκ των προτέρων (άμεσα ή έμμεσα) στις κατ' όνομα δυτικές δημοκρατίες μας (και κατ' ουσία φιλελεύθερες ολιγαρχίες).
    Ας θυμηθούμε τον εκβιασμό του Κογκρέσου στις ΗΠΑ, με συνθήματα όπως too big to fail , για την ΄΄ανάγκη΄΄ (άμεσης) ψήφισης του πακέτου στήριξης επί Μπους και την αμέριστη υποστήριξη του σχεδίου απο τον ΄΄αντίπαλο΄΄ του Δημοκρατικό Ομπάμα .

    Για να μην αναφερθώ στον ΓΑΠ και τον τρόπο που οδηγηθήκαμε στο ΔΝΤ και πως από τότε πετσοκόβονται αργά αλλά σταθερά, κοινωνικές κατακτήσεις δεκαετιών ενώ παράλληλα λεφτά με το τσουβάλι προωθούνται (χωρίς αποτέλεσμα;) για την στήριξη ιδιωτικών τραπεζικών ομίλων και ΄΄άνθρωποι της αγοράς΄΄διορίζονται σε δημόσιες θέσεις για να επιβλέψουν καλύτερα το ξεπούλημα του εναπομείναντος δημόσιου πλούτου.

    Κάθε άποψη και κριτική που θίγει την κυριαρχία του τραπεζικού χρηματιστικού κεφαλαίου εξοβελίζεται από τη Δημόσια σφαίρα κριτικής και αντιπαράθεσης. Θέματα όπως η δομή λειτουργίας και η ιδιοκτησία των κεντρικών τραπεζών, η έκδοση και κυκλοφορία του χρήματος, η λογοδοσία και ο έλεγχος των αγορών είναι εκτός ημερησίας διάταξης και όταν καταφέρουν να μπουν στο προσκήνιο γρήγορα θάβονται επικοινωνιακά ή εκτρέπονται σε ανούσιες αντιπαραθέσεις.

    Τα εξαρτώμενα από τα τραπεζικά δάνεια και τις διαφημίσεις ιδιωτικά ΜΜΕ
    ή τα υπερδανεισμένα και εξαρτώμενα από τις ιδιωτικές ΄΄χορηγίες΄΄ αλά SIEMENS και την προβολή των ΜΜΕ, πολιτικά κόμματα δεν μπορούν να θέσουν τέτοια θέματα ακόμα και στην υποθετική περίπτωση που θα το ήθελαν. Η πραγματικότητα νομίζω το αποδεικνύει ξεκάθαρα.

    Και όταν μιλάνε για ανάπτυξη παγκοσμίως το ερώτημα είναι
    ποιας μορφής ανάπτυξη μπορεί να ανατρέψει την κλιμακούμενη κατάρρευση τόσο του κοινωνικού κράτους όσο και της ευημερίας που απολάμβαναν λιγότερο ή περισσότερο μέχρι πριν λίγο, διευρυμένα κοινωνικά στρώματα που βλέπουν πλέον την σταδιακή μετατροπή τους σε παρίες του συστήματος ως πιθανό ενδεχόμενο; Βέβαια οι πιο ειλικρινείς φωνές έχουν ήδη παραδεχθεί - άμεσα ή έμμεσα- πως και η λύση της ανάπτυξης δεν αποσκοπεί να ανατρέψει (τουλάχιστον βραχυπρόθεσμα) το καθοδικό σπιράλ της οικονομίας αλλά στην καλύτερη των περιπτώσεων να απαλύνει τα επερχόμενα δεινά...
    (πάνω βέβαια στην σιωπηλή παραδοχή ότι δεν θέλουν ή μπορούν να ΄΄θίξουν΄΄ ούτε τον πυρήνα της τραπεζικής και επιχειρηματικής ολιγαρχίας και την λογική της που δημιούργησε και εξάπλωσε την κρίση απο τη μια,
    ούτε το ανορθολογικό μοντέλο της απεριόριστης ανάπτυξης που έχει κυριαρχήσει στο πλανήτη από την άλλη).

    Η ανατολή ενός παγκόσμιου μέσου συναλλαγών που θα αντικαταστήσει τα τοπικά , περιφερειακά και παγκόσμια νομίσματα και θα προκύψει μέσα από την σταδιακή απαξίωση των ανωτέρω νομισμάτων με διάφορους τρόπους με κυριότερο την υφιστάμενη και ταχύτατα εξελισσόμενη διαδικασία μετατροπής των ιδιωτικών (τραπεζικών χρεών - ζημιών ) σε δημόσια με νεολογισμούς όπως too big to fail είναι πίσω από όλες αυτές τις απάτες και αυταπάτες.
    ΄΄Μπροστά στα μάτια μας΄΄ ξετυλίγεται ο πόλεμος μεταξύ κρατών και χρηματοπιστωτικών και βιομηχανικών πολυεθνικών κολοσσών , πάνω στους οποίους θα στηριχθεί η επερχόμενη παγκόσμια οικονομική διακυβέρνηση εάν τα κυρίαρχα κράτη τελικά ηττηθούν. Η πολιτική και η δημοκρατία όπως και η κοινή λογική έχουν ήδη δεχθεί και συνεχίζουν να δέχονται βαρύτατα χτυπήματα. Η εξάλειψή τους εξάλλου είναι απαραίτητη συνθήκη για την επιτυχία κάθε υπερεθνικού παγκοσμοποιημένου σχεδίου διακυβέρνησης.

  7. sawas avatar
    sawas 16/08/2011 16:48:01

    Δεν υπάρχει περίπτωση να το δουν ανάποδα.......είναι πολύ δύσκολο να τα βάλεις με "ομοίους" σου....και ας υπάρχουν αντίθετες φωνές.....

    h**p://www.nytimes.com/2011/08/15/opinion/stop-coddling-the-super-rich.html?_r=1&hp

  8. Diamond Angel avatar
    Diamond Angel 16/08/2011 17:43:31

    Κύριε Ροδινέ , εσείς δίνετε και την απάντηση: ' Οι πολιτικοί υποκύπτουν στις πιέσεις των αγορών. Οι αγορές κερδίζουν σε περιόδους κρίσεις.'.Χρήμα.Χρήμα χωρίς έλεος! Πολιτικοί οι οποίοι νομοθετούν, εναντίον των πολιτών που τους εξέλεξαν, με απώτερο σκοπό την κατάργηση του κοινωνικού κράτους , των δικαιωμάτων και των ελευθεριών των ανθρώπων . Ολοταχώς προς τις πρωτόγονες κοινωνίες.

ΑΠΟΣΤΟΛΗ ΣΧΟΛΙΟΥ

Τα δεδομένα σας είναι ασφαλή! H διεύθυνση email δε θα δημοσιευθεί. Τα στοιχεία θα χρησιμοποιηθούν αποκλειστικά για τη δυνατότητα σχολιασμού στο antinews.gr .

Tα πεδία με αστερίσκο (*) είναι υποχρεωτικά.