#_CRON_JOB_#
#_CRON_JOB_#
29/06/2009 12:31
ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΣΧΟΛΙΟΥ

Παλαιά τρομοκρατία – Σύγχρονος Εφιάλτης

Όλες οι τρομοκρατικές οργανώσεις στην Ελλάδα (αλλά και στην Ευρώπη) κατά τις δεκαετίες του '70 και εντεύθεν, είχαν δύο κοινά χαρακτηριστικά:

Πρώτον: Χρησιμοποιούσαν «φιλολαϊκή γλώσσα». Όλα τα κείμενά τους επικαλούνταν τα «λαϊκά συμφέροντα», κόντρα στην «πλουτοκρατία και τον ιμπεριαλισμό». Προσπαθούσαν να νομιμοποιήσουν τις ενέργειές τους στο όνομα των λαϊκών τάξεων, οι οποίες «δεν μπορούσαν να εκφραστούν» μέσα από το Κοινοβούλιο, ούτε να αυτενεργήσουν μέσα από «άνωθεν» ελεγχόμενες και «έξωθεν» χειραγωγούμενες κοινωνικές οργανώσεις. Οπότε η «οργανωμένη βία» ήταν αναπόφευκτη και μοναδική διέξοδος. Και η δράση των ολιγάριθμων συνωμοτικών ομάδων «μοναδική μορφή πάλης» κατά του συστήματος. Με στόχο να «αφυπνιστεί» το μαζικό λαϊκό κίνημα και να ανατρέψει το καθεστώς.

Δεύτερον: Ιδιαίτερα στην Ελλάδα οι αιματηρές δραστηριότητες είχαν συμβολικό χαρακτήρα. Γι' αυτό κι ελάμβαναν τελετουργικό χαρακτήρα, με σημείο κορύφωσης, όχι την ίδια τη δολοφονία, αλλά την «προκήρυξη» όπου την επεξηγούσαν, και το συνολικό σχολιασμό της από τα ΜΜΕ.




_________________________________________________________________________________________________________
Η δημοσίευση της προκήρυξης και ο δημόσιος σχολιασμός της μεγιστοποιούσε το επικοινωνιακό αποτέλεσμα της δολοφονίας. Χωρίς την προκήρυξη, η δολοφονία τους ήταν άχρηστη και ο συμβολισμός της χανόταν.

Δεν έβγαζαν προκήρυξη για να εξηγήσουν γιατί σκότωσαν. Σκότωναν για να  βγάλουν προκήρυξη και να «κερδίσουν το λαό με το μέρος τους», προετοιμάζονταν τη μελλοντική εξέγερση. Ήταν «αιματηρή προπαγάνδα»!


Αν τους κόβονταν αυτή η διέξοδος προς την προπαγάνδα, αν απαγορευόταν η ατόφια δημοσίευση της προκήρυξης (αν δηλαδή η είδηση έβγαινε περιληπτικά σε λίγες αράδες, χωρίς τα ρητορικά σχήματα), ακυρωνόταν η αιματηρή προπαγάνδα.


Η «τρομοκρατία» της εποχής εκείνης ασκήθηκε με τη «συμμετοχή» των Μέσων Μαζικής Ενημέρωσης που δημοσίευαν πλήρως και σχολίαζαν αναλυτικά τις προκηρύξεις των δολοφόνων.


Τα ελληνικά ΜΜΕ - κεντροαριστερά στην πλειονότητά τους - διάλεγαν πολύ προσεκτικά τους χαρακτηρισμούς τους για τους τρομοκράτες: δεν τους ονόμαζαν «δολοφόνους», αλλά «εκτελεστές». Και οι πράξεις τους δεν ήταν φόνοι εκ προμελέτης, αλλά «εκτελέσεις»!


Οι όροι αυτοί ηθικά δικαίωναν τους τρομοκράτες - έστω και εμμέσως. Διότι «εκτέλεση» είναι γλωσσικός «καλλωπισμός». Είναι νόμιμη ανθρωποκτονία κατόπιν δικαστικής απόφασης! Μ' άλλα λόγια ο όρος «εκτέλεση» περνάει το φόνο από ένα υποσυνείδητο ηθικό φίλτρο «απονομής δικαίου»:. Είναι πράξη «απονομής δικαιοσύνης». Οπότε οι «εκτελεστές» παρουσιάζονται ως «σκληροί εκδικητές των λαϊκών δικαίων». Και περιβάλλονται από «επικοινωνιακό φωτοστέφανο».


Παράλληλα τα θύματά δολοφονούνταν... ξανά! Ηθικά αυτή τη φορά, αφού στις δημοσιευόμενες προκηρύξεις εκτοξεύονταν σκληρές κατηγορίες σε βάρος τους. Τις οποίες τα μέλη των οικογενειών τους δεν μπορούσαν να ανασκευάσουν προκειμένου να προστατέψουν τη μνήμη των νεκρών τους.


Η ελληνική ελίτ έκανε συνειδητή επιλογή να στηρίξει ηθικά την τρομοκρατία της εποχής εκείνης! Δεν είναι ότι δεν καταλάβαινε. Δεν θέλησε να καταλάβει. Τη βόλευε πολύ να κάνει ότι δεν καταλαβαίνει. Γι' αυτό και μετέτρεψε την τρομοκρατία από «κακούργημα» (που παραγράφεται σε 20 χρόνια) σε «πλημμέλημα» (που παραγράφεται σε 5 χρόνια). Κι αναγνώρισε κάθε είδους «ευγενή» ιδεολογικά κίνητρα...


Πράγματι, την εποχή εκείνη ανερχόταν μια νέα «προοδευτική» ελίτ, που εκτόπιζε την παλαιά συντηρητική. Και οι ενέργειες τρομοκρατίας που στρέφονταν αποκλειστικά κατά της δεύτερης, βοηθούσαν πολύ την επικράτηση της πρώτης.


Ο κεντροαριστερός τύπος της εποχής που έσπευδε να προβάλει τις αιματοβαμμένες προκηρύξεις και αντιστεκόταν με πείσμα σε κάθε προσπάθεια περιορισμού της αιματηρής προπαγάνδας, ήταν αποφασιστικό στήριγμα όχι των τρομοκρατών, αλλά εκείνης της ελίτ των ανερχόμενων «νέων τζακιών» που επωφελούνταν από τη διάλυση της παραδοσιακής αστικής τάξης.


Όταν η δράση των τρομοκρατών έγινε εμπόδιο για τους Ολυμπιακούς του 2004 και τα επιχειρηματικά σχέδια των «νέων τζακιών», ως εκ θαύματος πέρασαν σκληρότερα νομοθετήματα και «εξαρθρώθηκε» η τρομοκρατία! Ή μάλλον συνελήφθη κάποιο μέρος της κι έγινε κάποιο «ντηλ» με τους υπόλοιπους.


Γιατί τα αναφέρουμε όλα αυτά;


Γιατί απλούστατα, τώρα συντελείται πλήρης ανατροπή: Η νέα μορφή τρομοκρατίας που εκφράζεται με την εμφάνιση της «Σέχτας» δεν στρέφεται κατά των (ανύπαρκτων πλέον) εκπροσώπων της παλαιάς άρχουσας τάξης. Αλλά κατά του συνόλου της κοινωνίας.


Αυτό που ονομάζουν Μικροαστική τάξη (ή Λούμπεν Μικροαστική Τάξη) είναι ουσιαστικά ο κοινωνικός κορμός. Τώρα πλέον επιδιώκουν να τρομοκρατήσουν τους πάντες. Όχι για να τους παρασύρουν σε συνολική εξέγερση κατά του... εαυτού τους. Αλλά για να «ματώσουν την Ελλάδα» να προκαλέσουν «εμφύλιο Πόλεμο». Ουσιαστικά για να διαλύσουν την κοινωνία και τη χώρα. Αν αυτό δεν είναι «Πέμπτη φάλαγγα» τι ακριβώς είναι;


Ένα πλέγμα παράνομων κέντρων που δεν ετοιμάζουν απλώς «πορτοκαλί επανάσταση» (όπως εκείνη του περασμένου Δεκεμβρίου), αλλά αληθινό αιματοκύλισμα. Που θα υποχρεώσει τη χώρα να συνθηκολογήσει σε όλα τα ανοικτά μέτωπα. Και να αποδεχθεί όλες τις «έξωθεν ρυθμίσεις» που επιθυμούν να της επιβάλλουν.


Γιατί αν μια χώρα χάσει ένα εξωτερικό Πόλεμο (ή έστω ένα θερμό επεισόδιο) έχει πολλούς τρόπους ακόμα να αντισταθεί και να σταθεί στα πόδια της. Αλλά αν μια χώρα διαλυθεί εσωτερικά από ένα όργιο τυφλής αιματηρής βίας, δεν έχει κανένα τρόπο να ορθοποδήσει. Παραδίδεται άνευ όρων...


Η παλαιά τρομοκρατία είναι η ντροπή του (μεταπολιτευτικού) πολιτικού μας συστήματος.


Η νέα μορφή τρομοκρατίας που προέκυψε είναι κάτι παραπάνω από ντροπή. Είναι αληθινός εφιάλτης.


Θ.Κ.  

ΣΧΟΛΙΑ

  1. parsifal avatar
    parsifal 30/06/2009 00:52:47

    Επί τέλους κάποιος ομιλεί σαφώς για την τρομομυθολογία της μεταπολιτεύσεως και την μετά τον "εκσυγχρονισμό" (στο απόγειο του με την φαραωνική φιέστα του 2004) μετεξέλιξη της. Ακριβέστατη ανάλυση, αν και πολύ απλή :Cui prodest scelus, is fecit ! Ποιός ωφελήθηκε ? Ποιός έπαυσε να ωφελείται και αίφνης...εκσυγχρόνισε το άτακτο μπουλούκι που αποκαλείται ΕΛΑΣ ? Τι κάνει νιάου - νιάου στα κεραμίδια ?

ΑΠΟΣΤΟΛΗ ΣΧΟΛΙΟΥ

Τα δεδομένα σας είναι ασφαλή! H διεύθυνση email δε θα δημοσιευθεί. Τα στοιχεία θα χρησιμοποιηθούν αποκλειστικά για τη δυνατότητα σχολιασμού στο antinews.gr .

Tα πεδία με αστερίσκο (*) είναι υποχρεωτικά.